محمدعلی مدرس تبریزی - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۱۱ اوت ۲۰۲۶، ساعت ۱۲:۴۵

2026-08-11T12:45:48Z

مهدی موسوی در ‏۱۱ اوت ۲۰۲۶، ساعت ۱۲:۱۲

2026-08-11T12:12:51Z

مهدی موسوی در ‏۴ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۰۱

2025-02-04T06:01:16Z

نمایش تغییرات

Mohammadi در ‏۲۸ مهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۰۵:۴۸

2021-05-28T05:48:09Z

Zamani در ‏۱۴ آوریل ۲۰۲۰، ساعت ۰۷:۵۳

2020-04-14T07:53:50Z

Aghajani در ‏۱۳ آوریل ۲۰۲۰، ساعت ۱۰:۴۴

2020-04-13T10:44:06Z

Aghajani در ‏۱۲ آوریل ۲۰۲۰، ساعت ۰۷:۲۶

2020-04-12T07:26:22Z

Mohammadi در ‏۲۹ سپتامبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۷:۲۷

2019-09-29T07:27:31Z

مهدی موسوی: مهدی موسوی صفحهٔ مرحوم مدرس تبريزی را به محمدعلی مدرس تبریزی منتقل کرد

2019-06-01T09:58:12Z

مهدی موسوی صفحهٔ مرحوم مدرس تبريزی را به محمدعلی مدرس تبریزی منتقل کرد

مهدی موسوی: ویرایش

2019-06-01T09:57:37Z

ویرایش

نمایش تغییرات

@@ سطر ۶: / سطر ۶: @@
 |وفات =  ۱۳۷۳ قمری
 |مدفن = [[قم]]، قبرستان شیخان
-|اساتید =  میرزا علی لنکرانی، میرزا ابوالحسین انگجی، [[میرزا صادق آقا تبریزی]]، [[آیت الله محمدعلی شاه آبادی|میرزا محمدعلی شاه‌آبادی]]، [[آقا بزرگ تهرانی]]،...
+|اساتید =  میرزا علی لنکرانی، [[سید ابوالحسن انگجی|میرزا ابوالحسن انگجی]]، [[میرزا صادق آقا تبریزی]]، [[آیت الله محمدعلی شاه آبادی|میرزا محمدعلی شاه‌آبادی]]، [[آقا بزرگ تهرانی]]،...
 |شاگردان =
-|آثار = [[ريحانة الادب (کتاب)|ریحانة الادب]]، کفایة المحصلین، الدرّ الثمین، نثر اللثالی، التحفة المهدیة، فرهنگ نوبهار،...
+|آثار = [[ريحانة الادب (کتاب)|ریحانة الادب]]، کفایة المحصلین، الدرّ الثمین، نثر اللئالی، التحفة المهدیة، فرهنگ نوبهار،...
 }}
 '''«میرزا محمدعلی مدرس خیابانی تبریزی»''' (۱۲۹۶-۱۳۷۳ ق)، فقیه مجتهد، محدث رجالی و ادیب نامدار [[شیعه]] در قرن ۱۴ قمری بود. مدرس تبریزی در علوم [[فقه]]، [[اصول فقه‌‌‌‌|اصول]]، [[حدیث]]، [[رجال]]، ادبیات و لغت تبحر داشت. «[[ريحانة الادب (کتاب)|ریحانة الادب]]» معروفترین کتاب اوست.
@@ سطر ۱۶: / سطر ۱۶: @@
 ==تحصیلات و اساتید==
-میرزا محمدعلی مدرس، مقدمات علوم عربی را در حوزه های دینی آن روز فراگرفت. آن گاه به تحصیل کتب معمولی فقهی، اصولی و [[ریاضی|ریاضیات]] در مدرسه طالبیه [[تبریز]] روی آورد. وی علوم معقول را در محضر آیت الله میرزا علی لنکرانی، خارج [[فقه]] و [[اصول فقه‌‌‌‌|اصول]] را در مکتب آیت الله میرزا ابوالحسین مجتهد (مشهور به انگجی) آموخت. همچنین در حوزه درسی آیت الله [[میرزا صادق آقا تبریزی|میرزا صادق مجتهد تبریزی]] حاضر شد.<ref>ر.ک: ریحانة الادب، ج۸، ص۱۶.</ref>
+میرزا محمدعلی مدرس، مقدمات علوم عربی را در حوزه های دینی آن روز فراگرفت. آن گاه به تحصیل کتب معمولی فقهی، اصولی و [[ریاضی|ریاضیات]] در مدرسه طالبیه [[تبریز]] روی آورد. وی علوم معقول را در محضر آیت الله میرزا علی لنکرانی، خارج [[فقه]] و [[اصول فقه‌‌‌‌|اصول]] را در مکتب آیت الله [[سید ابوالحسن انگجی|میرزا ابوالحسن انگجی]] آموخت. همچنین در حوزه درسی آیت الله [[میرزا صادق آقا تبریزی|میرزا صادق مجتهد تبریزی]] حاضر شد.<ref>ر.ک: ریحانة الادب، ج۸، ص۱۶.</ref>
-حوزه درسی این دو عالم بزرگوار که از مراجع دینی بودند، مدرس تبریزی را به مراتب عالی فقهی و اصولی رهنمون شد و کمال [[اجتهاد]] را در او به ظهور رساند. همچنین برخی علمای بزرگ آن زمان [[آیت الله محمدعلی شاه آبادی|میرزا محمدعلی شاه‌آبادی]] و [[آقا بزرگ تهرانی]] به وی [[اجازه (علم الحدیث)|اجازه]] روایی دادند.
+حوزه درسی این دو عالم بزرگوار که از مراجع دینی بودند، مدرس تبریزی را به مراتب عالی فقهی و اصولی رهنمون شد و کمال [[اجتهاد]] را در او به ظهور رساند. همچنین برخی علمای بزرگ آن زمان مانند [[سید محمد حجت کوه کمری|سيد محمد حجت كوه‌كمره‌اى]]، [[آیت الله محمدعلی شاه آبادی|میرزا محمدعلی شاه‌آبادی]] و [[آقا بزرگ تهرانی]] به وی [[اجازه (علم الحدیث)|اجازه]] روایی دادند.
 ==در منظر عالمان==
@@ سطر ۵۴: / سطر ۵۴: @@
 *۵- کفایة المحصلین فی تبصرة احکام الدین: این کتاب شرح مزجی «[[تبصرة المتعلمین فی احکام الدین (کتاب)|تبصره]]» [[علامه حلی]] به عربی و در دو جلد است.
-*۶- نثر اللثالی در شرح نظم اللثالی: موضوع آن [[تجوید]] و در شرح «نظم اللثالی» معروف میرابوالقاسم (قاری عهد شاه عباس دوم صفوی) به زبان فارسی است.
+*۶- نثر اللئالی در شرح نظم اللئالی: موضوع آن [[تجوید]] و در شرح «نظم اللئالی» معروف میرابوالقاسم (قاری عهد شاه عباس دوم صفوی) به زبان فارسی است.
 *۷- التحفة المهدیة: این کتاب اشعار [[ائمه اطهار|ائمه]] (از [[امام سجاد علیه السلام|امام سجاد]] به بعد) علیهم السلام را شامل می شود.<ref>همان، ج۳، ص۴۷۴.</ref>

@@ سطر ۶: / سطر ۶: @@
 |وفات =  ۱۳۷۳ قمری
 |مدفن = [[قم]]، قبرستان شیخان
-|اساتید =  میرزا علی لنکرانی، میرزا ابوالحسین انگجی، میرزا صادق مجتهد تبریزی، [[آیت الله محمدعلی شاه آبادی|میرزا محمدعلی شاه‌آبادی]]، [[آقا بزرگ تهرانی]]،...
+|اساتید =  میرزا علی لنکرانی، میرزا ابوالحسین انگجی، [[میرزا صادق آقا تبریزی]]، [[آیت الله محمدعلی شاه آبادی|میرزا محمدعلی شاه‌آبادی]]، [[آقا بزرگ تهرانی]]،...
 |شاگردان =
 |آثار = [[ريحانة الادب (کتاب)|ریحانة الادب]]، کفایة المحصلین، الدرّ الثمین، نثر اللثالی، التحفة المهدیة، فرهنگ نوبهار،...
@@ سطر ۱۶: / سطر ۱۶: @@
 ==تحصیلات و اساتید==
-میرزا محمدعلی مدرس، مقدمات علوم عربی را در حوزه های دینی آن روز فراگرفت. آن گاه به تحصیل کتب معمولی فقهی، اصولی و [[ریاضی|ریاضیات]] در مدرسه طالبیه [[تبریز]] روی آورد. وی علوم معقول را در محضر آیت الله میرزا علی لنکرانی، خارج [[فقه]] و [[اصول فقه‌‌‌‌|اصول]] را در مکتب آیت الله میرزا ابوالحسین مجتهد (مشهور به انگجی) آموخت. همچنین در حوزه درسی آیت الله میرزا صادق مجتهد تبریزی حاضر شد.<ref>ر.ک: ریحانة الادب، ج۸، ص۱۶.</ref>
+میرزا محمدعلی مدرس، مقدمات علوم عربی را در حوزه های دینی آن روز فراگرفت. آن گاه به تحصیل کتب معمولی فقهی، اصولی و [[ریاضی|ریاضیات]] در مدرسه طالبیه [[تبریز]] روی آورد. وی علوم معقول را در محضر آیت الله میرزا علی لنکرانی، خارج [[فقه]] و [[اصول فقه‌‌‌‌|اصول]] را در مکتب آیت الله میرزا ابوالحسین مجتهد (مشهور به انگجی) آموخت. همچنین در حوزه درسی آیت الله [[میرزا صادق آقا تبریزی|میرزا صادق مجتهد تبریزی]] حاضر شد.<ref>ر.ک: ریحانة الادب، ج۸، ص۱۶.</ref>
 حوزه درسی این دو عالم بزرگوار که از مراجع دینی بودند، مدرس تبریزی را به مراتب عالی فقهی و اصولی رهنمون شد و کمال [[اجتهاد]] را در او به ظهور رساند. همچنین برخی علمای بزرگ آن زمان [[آیت الله محمدعلی شاه آبادی|میرزا محمدعلی شاه‌آبادی]] و [[آقا بزرگ تهرانی]] به وی [[اجازه (علم الحدیث)|اجازه]] روایی دادند.
@@ سطر ۲۳: / سطر ۲۳: @@
 در حالات مدرس تبریزی چنین گفته اند: «شبها مرتباً، وقت سحر و قبل از طلوع صبح بیدار می شد، پس از ادای نوافل و فریضه صبح، با پشتکار کم‌نظیری به مطالعه می پرداخت و برای این که از تألیف و مطالعه بازنماند، باب معاشرت و رفت و آمد با دیگران را حتی الامکان بر روی خود بسته بود».<ref>ریحانة الادب، ج۸، ص۶.</ref> همچنین نوشته اند: «دوازده سال آخر عمر را در حجره ای در مدرسه سپهسالار تهران (مدرسه عالی [[شهید مطهری]] کنونی) انزوا اختیار نمود و باب معاشرت را به روی خود بست و با فراغت بیشتر و با شوقی روزافزون به کار خود ادامه داد.<ref>همان، ج۱، ص۱۳.</ref>
-آیت الله [[سید شهاب الدین مرعشی نجفی|مرعشی نجفی]] می فرمود: «پس از فوت این عالم ربانی در تبریز، بر حسب وصیت آن مرحوم، جنازه اش را به [[قم]] منتقل نمودند، این جانب متصدی [[نماز میت|نماز]] و دیگر احکام شرعیه اش شدم. هنگامی که به [[قبر]] می سپردم، کفنش کنار رفت. عطر وجودش که عطر خاص سیب را می داد، مرا مدهوش نمود آنچنان بوی خوش سیبی سراسر وجود او را احاطه کرده بود که غرق در عالم عطریات بود، چنین منظره و چنین عطری را در عمرم جای دیگر مشاهده و احساس نکرده بودم».<ref>مفاخر آذربایجان، عقیقی بخشایشی، تبریز، نشر آذربایجان، ج۱، ص۳۲۶.</ref>
+آیت الله [[سید شهاب الدین مرعشی نجفی|مرعشی نجفی]] می فرمود: «پس از فوت این عالم ربانی در تبریز، بر حسب [[وصیت]] آن مرحوم، جنازه اش را به [[قم]] منتقل نمودند، این جانب متصدی [[نماز میت|نماز]] و دیگر احکام شرعیه اش شدم. هنگامی که به [[قبر]] می سپردم، کفنش کنار رفت. عطر وجودش که عطر خاص سیب را می داد، مرا مدهوش نمود آنچنان بوی خوش سیبی سراسر وجود او را احاطه کرده بود که غرق در عالم عطریات بود، چنین منظره و چنین عطری را در عمرم جای دیگر مشاهده و احساس نکرده بودم».<ref>مفاخر آذربایجان، عقیقی بخشایشی، تبریز، نشر آذربایجان، ج۱، ص۳۲۶.</ref>
-سید محمدعلی روضاتی می گوید: «... مدرس تبریزی را فوق آنچه تصور کرده بودم، یافتم. ملکات و صفات عالی و نیکوی آن مرد بزرگ به قدری مرا جذب نموده بود که غالب ایام توقفم در تهران به خدمتش می رسیدم حقا بزرگ مردی فوق‌العاده بود...».<ref>همان، ص۱۱.</ref>
+[[سید محمدعلی روضاتی]] می گوید: «... مدرس تبریزی را فوق آنچه تصور کرده بودم، یافتم. ملکات و صفات عالی و نیکوی آن مرد بزرگ به قدری مرا جذب نموده بود که غالب ایام توقفم در تهران به خدمتش می رسیدم حقا بزرگ مردی فوق‌العاده بود...».<ref>همان، ص۱۱.</ref>
-مؤلف «علمای بزرگ شیعه از کلینی تا خمینی» می نویسد: «مدرس تبریزی یکی از علماء و دانشمندان بزرگ آذربایجان در قرن اخیر و فقیهی محقق، حکیمی متکلم، محدثی عالم به [[علم رجال]] و ادبیات و لغت عرب و عجم بود».<ref>علمای بزرگ، شیعه از کلینی تا خمینی، م، جقادقانی، ص۳۸۸-۳۸۹.</ref>
+مؤلف «علمای بزرگ شیعه از [[شیخ کلینی|کلینی]] تا [[امام خمینی|خمینی]]» می نویسد: «مدرس تبریزی یکی از علماء و دانشمندان بزرگ آذربایجان در قرن اخیر و فقیهی محقق، حکیمی متکلم، محدثی عالم به [[علم رجال]] و [[ادبیات عرب|ادبیات]] و لغت عرب و عجم بود».<ref>علمای بزرگ، شیعه از کلینی تا خمینی، م، جقادقانی، ص۳۸۸-۳۸۹.</ref>
-صاحب کتاب «علمای معاصرین» می نویسد: «تبحرش بر ملل عالم مبرهن... در علم معقول و منقول و ادب بهره کامل و نصیب وافر دارد و امروز در حل مشکلات و معضلات هیئت و حساب از عظمای علمای عصر معدود می گردد».
+صاحب کتاب «علمای معاصرین» می نویسد: «تبحرش بر ملل عالم مبرهن... در علم معقول و منقول و ادب بهره کامل و نصیب وافر دارد و امروز در حل مشکلات و معضلات [[علم هیئت|هیئت]] و حساب از عظمای علمای عصر معدود می گردد».
 [[شیخ آقا بزرگ تهرانی|آقا بزرگ تهرانی]] در «[[نقباء البشر (کتاب)|نقباءالبشر]]» او را «عالمی متتبع و مؤلفی معروف» معرفی می کند.<ref>نقباء البشر فی القرن الرابع عشر، ج۴، ص۱۴۵۷.</ref>
-مدرس تبریزی در کتاب «فرهنگ بزرگان اسلام و ایران» به «فاضل و عالم در رجال» متصف شده است.<ref>فرهنگ بزرگان اسلام و ایران، ص۵۵۷.</ref>
+مدرس تبریزی در کتاب «فرهنگ بزرگان اسلام و ایران»، به «فاضل و عالم در رجال» متصف شده است.<ref>فرهنگ بزرگان اسلام و ایران، ص۵۵۷.</ref>
 ==آثار و تألیفات==
@@ سطر ۴۴: / سطر ۴۴: @@
 '''الف) آثار چاپ شده:'''
 *۱- [[ريحانة الادب (کتاب)|ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیة واللقب]]؛<ref>الذریعه الی تصانیف الشیعه، شیخ آقا بزرگ تهرانی، ج۱۱، ص۳۴۲.</ref> تألیف این اثر ارزشمند از سال ۱۳۶۴ هـ.ق (۱۳۲۴ ش) آغاز و تا هنگام وفات مؤلف ادامه داشت. «ریحانة الادب» محصول نه سال تلاش مرحوم مدرس تبریزی در سالیان آخر عمرش است، این کتاب ارزشمند که در ردیف کتب معتبر و منابع شرح حال نویسی به زبان فارسی است و شرح حال ۴۶۲۴ نفر را در خود جای داده است، و از جمله منابع مهم لغت نامه [[علی اکبر دهخدا|دهخدا]] می باشد. آیت الله [[سید محمد حجت کوه کمره ای|سید محمد حجت کوه‌کمری]] در [[تقریظ|تقریظی]] بر این کتاب می نویسد: «مجموعه نفیسی که در معروفین و کُنی و القاب ملحوظ گردید و اثر قیم و تألیف مفید و جامع متتبع شهیر و بحاث خبیر و نقاد بصیر ثقةالاسلام و سند الاعلام حضرت آقای آمیرزا محمدعلی خیابانی تبریزی است...».
 *۲- الدرّ الثمین أو دیوان المعصومین: شامل اشعار و کلمات منظومه منسوب به [[چهارده معصوم]] علیهم السلام است.
@@ سطر ۵۲: / سطر ۵۲: @@
 *۴- فرهنگ نوبهار؛ موضوع آن معانی لغت فارسی به فارسی است. این کتاب شامل بیش از نوزده هزار لغت است.
-*۵- کفایة المحصلین فی تبصرة احکام الدین: این کتاب شرح مزجی «تبصره» [[علامه حلی]] به عربی و در دو جلد است.
+*۵- کفایة المحصلین فی تبصرة احکام الدین: این کتاب شرح مزجی «[[تبصرة المتعلمین فی احکام الدین (کتاب)|تبصره]]» [[علامه حلی]] به عربی و در دو جلد است.
 *۶- نثر اللثالی در شرح نظم اللثالی: موضوع آن [[تجوید]] و در شرح «نظم اللثالی» معروف میرابوالقاسم (قاری عهد شاه عباس دوم صفوی) به زبان فارسی است.
 *۷- التحفة المهدیة: این کتاب اشعار [[ائمه اطهار|ائمه]] (از [[امام سجاد علیه السلام|امام سجاد]] به بعد) علیهم السلام را شامل می شود.<ref>همان، ج۳، ص۴۷۴.</ref>
@@ سطر ۶۰: / سطر ۶۰: @@
 '''ب) آثار چاپ نشده:'''
-*۸- حیاض الزلائل فی ریاض المسائل؛ اولین تألیف مرحم مدرس تبریزی است که در سن ۲۸ سالگی آن مرحوم در [[رجب]] سال ۱۳۲۴ هـ.ق تألیف آن به زبان عربی به پایان رسید، این کتاب شرح کتاب طهارت کتاب «[[ریاض المسائل (کتاب)|ریاض المسائل]]» اثر [[سید علی طباطبایی]] است.
+*۸- حیاض الزلائل فی ریاض المسائل؛ این کتاب شرح کتاب طهارت کتاب «[[ریاض المسائل (کتاب)|ریاض المسائل]]» اثر [[سید علی طباطبایی]] و اولین تألیف مرحم مدرس تبریزی است که در سن ۲۸ سالگی آن مرحوم در [[رجب]] سال ۱۳۲۴ هـ.ق تألیف آن به زبان عربی به پایان رسید.
 *۹- غایة المُنی فی تحقیق الکُنی؛ تألیف کتاب در [[شعبان]] ۱۳۳۱ هـ.ق به پایان رسید. این کتاب که به زبان عربی نگارش یافته، به بیان [[کنیه]] های مستعمله در غیر انسان اختصاص یافته است.
@@ سطر ۷۰: / سطر ۷۰: @@
 *۱۲- امثال و حکم ترکی آذربایجانی.
-== وفات ==
+==وفات==
 مرحوم محمدعلی مدرس تبریزی، سرانجام پس از یک عمر تحقیق و تألیف، در ۱۶ فروردین سال ۱۳۳۳ شمسی (اول [[شعبان]] ۱۳۷۳ قمری) دار فانی را وداع گفت و در [[قبرستان شیخان قم]] به خاک سپرده شد.<ref>ریحانة الادب، ج۸، ص۱۵.</ref>
@@ سطر ۷۶: / سطر ۷۶: @@
 {{پانویس}}
 ==منابع==
-[[رده:علمای قرن چهاردهم]][[رده:علماء شیعه]][[رده:فقیهان]][[رده:لغت شناسان]]
+*[[ستارگان حرم]]، محمداسماعيل كرمانشاهى، جلد ۴، ۶ اسفند ۱۳۹۲.
-[[رده:رجالیون]][[رده:ادیبان]][[رده:مدفونین در قبرستان شیخان]]
+*[http://www.andisheqom.com/Files/olamamosnaf.php?idVeiw=4838&level=4&subid=4838 "ریحانةالادب فی تراجم المعروفین بالکنیه أو اللقب"، سایت اندیشه قم].

@@ سطر ۹۳: / سطر ۹۳: @@
 *ریحانه الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب، [http://www.andisheqom.com/Files/olamamosnaf.php?idVeiw=4838&level=4&subid=4838 اندیشه قم]، بازیابی: 6 اسفند 1392.
-[[رده:علمای معاصر|مدرس خیابانی تبریزی،محمدعلی]]
 [[رده:علمای قرن چهاردهم]]
 [[رده:مراجع تقلید]]
 [[رده:فقیهان]]
 [[رده:مجتهدین]]

@@ سطر ۱۰: / سطر ۱۰: @@
 |آثار = [[ريحانة الادب (کتاب)|ریحانة الادب]]، فرهنگ نوبهار،...
 }}
 میرزا محمدعلی مدرس خیابانی تبریزی(1296ق-1373ق)، از مجتهدین و فقها که در علوم ادبیات فارسی و ادبیات عرب، لغت، [[فقه]] و [[اصول فقه‌‌‌‌|اصول]]، [[حدیث]]، [[درایه الحدیث|درایه]]، [[حکمت]]، [[علم کلام|کلام]]، هیئت و نجوم قدیم تبحر داشته است. وی در سال ۱۲۹۶ هـ.ق<ref>مستدرک اعیان الشیعه، حسن الامین، دارالتعارف للمطبوعات، ج۱، ۱۸۸.</ref> در [[تبریز]] شهر دانشمدان بافضیلت پا به عرصه وجود نهاد. مدرس تبریزی به مدرس خیابانی<ref>فرهنگ فارس معین، ج۶، ص۱۹۳۷.</ref> نیز مشهور بود.

@@ سطر ۱۱: / سطر ۱۱: @@
 }}
-میرزا محمدعلی مدرس خیابانی تبریزی(1296-1373ق)، از مجتهدین و فقها که در علوم ادبیات فارسی و ادبیات عرب، لغت، [[فقه]] و [[اصول فقه‌‌‌‌|اصول]]، [[حدیث]]، [[درایه الحدیث|درایه]]، [[حکمت]]، [[علم کلام|کلام]]، هیئت و نجوم قدیم تبحر داشته است. وی در سال ۱۲۹۶ هـ.ق<ref>مستدرک اعیان الشیعه، حسن الامین، دارالتعارف للمطبوعات، ج۱، ۱۸۸.</ref> در [[تبریز]] شهر دانشمدان بافضیلت پا به عرصه وجود نهاد. مدرس تبریزی به مدرس خیابانی<ref>فرهنگ فارس معین، ج۶، ص۱۹۳۷.</ref> نیز مشهور بود.
+میرزا محمدعلی مدرس خیابانی تبریزی(1296ق-1373ق)، از مجتهدین و فقها که در علوم ادبیات فارسی و ادبیات عرب، لغت، [[فقه]] و [[اصول فقه‌‌‌‌|اصول]]، [[حدیث]]، [[درایه الحدیث|درایه]]، [[حکمت]]، [[علم کلام|کلام]]، هیئت و نجوم قدیم تبحر داشته است. وی در سال ۱۲۹۶ هـ.ق<ref>مستدرک اعیان الشیعه، حسن الامین، دارالتعارف للمطبوعات، ج۱، ۱۸۸.</ref> در [[تبریز]] شهر دانشمدان بافضیلت پا به عرصه وجود نهاد. مدرس تبریزی به مدرس خیابانی<ref>فرهنگ فارس معین، ج۶، ص۱۹۳۷.</ref> نیز مشهور بود.
 ==تحصیلات و اساتید==

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{شناسنامه عالم
-||نام کامل = میرزا محمدعلی مدرس خیابانی تبریزی
+||نام کامل = محمدعلی مدرس خیابانی تبریزی
-||تصویر= [[پرونده:Modaresi.gif|230px]]
+||تصویر= [[پرونده:Mudarres.jpg|220px|center]]
 ||زادروز =  1296 قمری
 |زادگاه = [[تبریز]]
@@ سطر ۱۱: / سطر ۱۰: @@
 |آثار = [[ريحانة الادب (کتاب)|ریحانة الادب]]، فرهنگ نوبهار،...
 }}
 ==تحصیلات و اساتید==
@@ سطر ۹۲: / سطر ۹۴: @@
 *ریحانه الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب، [http://www.andisheqom.com/Files/olamamosnaf.php?idVeiw=4838&level=4&subid=4838 اندیشه قم]، بازیابی: 6 اسفند 1392.
 [[رده:علمای قرن چهاردهم]]
 [[رده:مراجع تقلید]]
 [[رده:فقیهان]]
 [[رده:مجتهدین]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱ ژوئن ۲۰۱۹، ساعت ۰۹:۵۸
(بدون تفاوت)