محمدعلی سنگلاخ خراسانی - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

عربصالحی در ‏۲۳ اکتبر ۲۰۱۳، ساعت ۱۰:۵۲

2013-10-23T10:52:29Z

مرضیه الله وکیل جزی: /* منابع */

2013-07-21T07:46:34Z

‏منابع

مرضیه الله وکیل جزی: صفحه‌ای جدید حاوی '{{مدخل دائرة المعارف|اثر آفرینان}} '''''محمدعلی سنگلاخ خراسانی''''' قرن: 13 (1294-1184 ...' ایجاد کرد

2013-07-18T05:40:32Z

صفحه‌ای جدید حاوی '{{مدخل دائرة المعارف|اثر آفرینان}} '''''محمدعلی سنگلاخ خراسانی''''' قرن: 13 (1294-1184 ...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل دائرة المعارف|[[اثر آفرینان]]}}

'''''محمدعلی سنگلاخ خراسانی'''''

قرن: 13

(1294-1184 ق)

خطاط و شاعر. وى اصلا از خاندان قرایى قوچان خراسان بود و به خود لقب سنگلاخ داده و از آن وقار و متانت اراده كرده است. بسیار عارف مسلك و صوفى‌منش بود و در نظم و نثر دست داشت. سالها در [[استانبول]] توقف داشت و اعیان آن دولت تجلیلش نموده و مدایح او را كتابى كرده و به طبع رسانیده‌اند.

از خطوط، نستعلیق و شكسته را خوش مى‌نوشت و خطوط را نیك مى‌شناخت. قدسى خراسانى، خواهرزاده و شاگرد وى در خط بود. میرزا سنگلاخ در تبریز درگذشت و در مقابل مزار سید ابراهیم دفن شد. معروفترین اثر وى یك قطعه سنگ مرمر عظیم است كه سطح آن تقریباً پوشیده از عبارات مختلف است و متن اصلى آن یك «بسم اللَّه الرحمن الرحیم» دارد، به قلم یك دانگ كتیبه‌ى نستعلیق خوش و تمامى خطوط و نقوش آن برجسته است و رقم «راقمه سنگلاخ خامه روان» دارد؛ از دیگر آثار وى: سه قطعه به قلمهاى پنج و چهار و سه دانگ خوش و عالى، با رقمهاى عجیب.

از تالیفات او: «آداب المشق»؛ «امتحان الفضلا» یا «تذكره الخطاطین»؛ «سیاحت نامه»؛ «صراط السطور»؛ «مداد الخطوط»؛ «مجمع الاوصاف»، كه مشتمل بر اشعارى است كه شاعران در مدیح وى سروده‌اند.

==منابع==
* [[انجمن مفاخر فرهنگی]]، [[اثرآفرینان]]، ج3، ص258.

[[رده:شعرا]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۰۷:۴۶
سطر ۱۶:		سطر ۱۶:
	* [[انجمن مفاخر فرهنگی]]، [[اثرآفرینان]]، ج3، ص258.		* [[انجمن مفاخر فرهنگی]]، [[اثرآفرینان]]، ج3، ص258.

		+	[[رده:خطاطان]]
	[[رده:شعرا]]		[[رده:شعرا]]

@@ سطر ۷: / سطر ۷: @@
 (1294-1184 ق)
-خطاط و شاعر. وى اصلا از خاندان قرایى قوچان خراسان بود و به خود لقب سنگلاخ داده و از آن وقار و متانت اراده كرده است. بسیار عارف مسلك و صوفى‌منش بود و در نظم و نثر دست داشت. سالها در [[استانبول]] توقف داشت و اعیان آن دولت تجلیلش نموده و مدایح او را كتابى كرده و به طبع رسانیده‌اند.
+خطاط و شاعر. وى اصلا از خاندان قرایى قوچان خراسان بود و به خود لقب سنگلاخ داده و از آن وقار و متانت اراده كرده است. بسیار عارف مسلك و صوفى‌ منش بود و در نظم و نثر دست داشت. سالها در [[استانبول]] توقف داشت و اعیان آن دولت تجلیلش نموده و مدایح او را كتابى كرده و به طبع رسانیده‌ اند.
-از خطوط، نستعلیق و شكسته را خوش مى‌نوشت و خطوط را نیك مى‌شناخت. قدسى خراسانى، خواهرزاده و شاگرد وى در خط بود. میرزا سنگلاخ در تبریز درگذشت و در مقابل مزار سید ابراهیم دفن شد. معروفترین اثر وى یك قطعه سنگ مرمر عظیم است كه سطح آن تقریباً پوشیده از عبارات مختلف است و متن اصلى آن یك «بسم اللَّه الرحمن الرحیم» دارد، به قلم یك دانگ كتیبه‌ى نستعلیق خوش و تمامى خطوط و نقوش آن برجسته است و رقم «راقمه سنگلاخ خامه روان» دارد؛ از دیگر آثار وى: سه قطعه به قلمهاى پنج و چهار و سه دانگ خوش و عالى، با رقمهاى عجیب.
+از خطوط، نستعلیق و شكسته را خوش مى ‌نوشت و خطوط را نیك مى ‌شناخت. قدسى خراسانى، خواهرزاده و شاگرد وى در خط بود. میرزا سنگلاخ در تبریز درگذشت و در مقابل مزار سید ابراهیم دفن شد. معروفترین اثر وى یك قطعه سنگ مرمر عظیم است كه سطح آن تقریباً پوشیده از عبارات مختلف است و متن اصلى آن یك «بسم اللَّه الرحمن الرحیم» دارد، به قلم یك دانگ كتیبه‌ ى نستعلیق خوش و تمامى خطوط و نقوش آن برجسته است و رقم «راقمه سنگلاخ خامه روان» دارد؛ از دیگر آثار وى: سه قطعه به قلمهاى پنج و چهار و سه دانگ خوش و عالى، با رقمهاى عجیب.
-از تالیفات او: «آداب المشق»؛ «امتحان الفضلا» یا «تذكره الخطاطین»؛ «سیاحت نامه»؛ «صراط السطور»؛ «مداد الخطوط»؛ «مجمع الاوصاف»، كه مشتمل بر اشعارى است كه شاعران در مدیح وى سروده‌اند.
+از تالیفات او: «آداب المشق»؛ «امتحان الفضلا» یا «تذكره الخطاطین»؛ «سیاحت نامه»؛ «صراط السطور»؛ «مداد الخطوط»؛ «مجمع الاوصاف»، كه مشتمل بر اشعارى است كه شاعران در مدیح وى سروده‌ اند.
 ==منابع==
 * [[انجمن مفاخر فرهنگی]]، [[اثرآفرینان]]، ج3، ص258.
 [[رده:خطاطان]]