محمدحسین اعلمی حائری - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۳۱ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۲۱

2025-01-31T14:21:03Z

نمایش تغییرات

مهدی موسوی: ویرایش

2021-07-06T08:28:16Z

ویرایش

نمایش تغییرات

مهدی موسوی در ‏۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۰۷:۲۱

2021-07-06T07:21:05Z

نمایش تغییرات

مهدی موسوی در ‏۶ اکتبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۱:۰۴

2019-10-06T11:04:00Z

مهدی موسوی در ‏۶ اکتبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۰:۵۹

2019-10-06T10:59:08Z

نمایش تغییرات

مهدی موسوی: مهدی موسوی صفحهٔ محمد حسين اعلمى حائرى را به محمدحسین اعلمی حائری منتقل کرد

2019-10-06T09:40:04Z

مهدی موسوی صفحهٔ محمد حسين اعلمى حائرى را به محمدحسین اعلمی حائری منتقل کرد

مهدی موسوی در ‏۱ مهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۷:۲۱

2019-05-01T07:21:24Z

نمایش تغییرات

مهدی موسوی: ویرایش

2019-05-01T07:19:54Z

ویرایش

نمایش تغییرات

Goodosuser: هند

2015-11-11T03:47:28Z

هند

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۲۵ سپتامبر ۲۰۱۲، ساعت ۱۱:۴۸

2012-09-25T11:48:20Z

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{بخشی از یک کتاب}}
-[[پرونده:محمد-حسين-اعلمى.jpg|بندانگشتی|مرحوم محمدحسین اعلمى حائری]]مرحوم آیت الله محمدحسین اعلمى (م، 1393 ق) از علمای بزرگ [[شیعه]] است. وی از دو تن از استادان برجسته نجف؛ مرحوم [[میرزا محمدحسین نائینی|میرزا حسین نائینى]] و مرحوم [[سید ضیاء الدین عراقی|آقا ضیاءالدین عراقى]]، اجازه [[اجتهاد]] گرفت و نیز اجازه هاى روایتى فراوانى از بزرگان [[حدیث]] و [[رجال]]، دریافت کرد.
+مرحوم آیت الله محمدحسین اعلمى (م، 1393 ق) از علمای بزرگ [[شیعه]] است. وی از دو تن از استادان برجسته نجف؛ مرحوم [[میرزا محمدحسین نائینی|میرزا حسین نائینى]] و مرحوم [[سید ضیاء الدین عراقی|آقا ضیاءالدین عراقى]]، اجازه [[اجتهاد]] گرفت و نیز اجازه هاى روایتى فراوانى از بزرگان [[حدیث]] و [[رجال]]، دریافت کرد.
 ==ولادت و خاندان==
 محمدحسین اعلمى در سال ۱۳۲۰ ق. در خطه کویرى نائین در روستاى مهرجان، که در حوزه جغرافیایى جندق از توابع شهرستان نائین قرار دارد، دیده به جهان گشود.(۱) این بزرگوار در خاندانى به دنیا آمد که فضاى آن، به نور دانش دینى و ارزش هاى متعالى مذهبى، روشن بود. او در سایه پرمهر و محبت پدرش، دوران کودکى را پشت سر نهاد و کتاب هاى دینى، به ویژه قرائت [[قرآن]] مجید، را از پدر دانشمند خود فراگرفت. پدر محمدحسین اعلمى، به شیخ سلیمان مهرجانى، شهرت دارد. با پژوهش و مطالعه در زندگى فرزندش، برمى آید که او یکى از عالمان آن دیار و از شأن و منزلت والایى برخوردار بوده است.(۲)
-==هجرت به مشهد==
+==تحصیلات و استادان==
 هنگامى که محمدحسین، به سن ده سالگى مى رسد، در سال ۱۳۳۰ ق، همراه پدر، روانه [[مشهد]] مقدس و حوزه پربار طوس گردید. از قرائن برمى‌آید در مدتى که او در مشهد به تحصیل اشتغال داشته، پدرش نیز با او بوده است.
@@ سطر ۱۳: / سطر ۱۹: @@
 محمدحسین اعلمى در مقطع نوجوانى دل و جانش همچنان تشنه کسب معارف دینى بود و گویا حوزه مشهد، عطش علمى او را فروننشانده، از این رو، مترصد فرصتى بود تا به حوزه پرآوازه [[شیعه|شیعه]]، [[نجف|نجف اشرف]]، هجرت کند. در حدود سال ۱۳۳۵ ق. همراه پدرش از مشهد به زادگاهش مهرجان، برگشت و برهه اى از عمر خود را در آن جا سپرى کرد. در این ایام که محمدحسین به سن بیست سالگى رسیده بود، برابر مقررات آن زمان، به خدمت سربازى فراخوانده شد. حدود هشت ماه از خدمت را گذرانده بود که بنابر عللى از ادامه خدمت معاف شد. از این پس، عزم خویش را جزم کرد و راهى کعبه دل ها، نجف اشرف شد.(۴)
-==هجرت به نجف==
+'''هجرت به نجف:
 در حالى که بیست بهار از عمر محمدحسین اعلمى مى گذشت، به سال ۱۳۴۰ ق. روانه حوزه نجف شد. او راه طولانى نایین تا بارگاه ملکوتى حضرت [[امام على]] علیه السلام را گاه پیاده و گاه سوار بر مرکب، طى مى کرد. وى پس از ورود به [[عراق]]، ابتدا به [[زیارت]] قبر حضرت [[سیدالشهداء]] علیه السلام و سایر شهداى نینوا شتافت و سپس راهى شهرى شد که از سال ها پیش، قلب او براى رسیدن به آن مى تپید. در نجف، تحصیل جدى این طلبه جوان براى آموختن علوم دینى و مبانى [[اجتهاد]] آغاز مى شود. در مدت اقامت خود در این شهر، شب و روز درس مى خواند، پژوهش و مطالعه مى کرد و از محضر بزرگان و مجتهدان معروف کسب فیض نموده تا این که پس از هفده سال تلاش به درجه اجتهاد نایل شد.(۵)
@@ سطر ۴۲: / سطر ۵۰: @@
 محقق بزرگوار محمدحسین اعلمى، در دورانى که در حوزه نجف اشتغال به درس و تدریس داشت، براى اولین بار روانه [[مکه]] شد. او ضمن انجام مناسک [[حج]]، با شخصیت هاى برجسته اسلامى ملاقات و درباره مسائل علمى، با آنان به مباحثه و مناظره پرداخت و از مکتب شیعه و اندیشه هاى تابناک عالمان شیعى، جانانه دفاع کرد.(۸)
-==هجرت به کربلا==
+'''هجرت به کربلا:
 محمدحسین اعلمى، وقتى که از مکه به نجف برگشت، چندان در نجف باقى نماند؛ بلکه بلافاصله از آن جا به سوى [[کربلا]] حرکت نمود و در جوار قبر مقدس حضرت [[امام حسین]] علیه السلام اقامت گزید. او در حوزه کربلا نیز از تحصیل دانش باز نایستاد و از محضر فقیهانى چون: آیت الله آقا حسین قمى، آیت الله سید مهدى شیرازى و آیت الله شیخ هادى بهره جست.(۹)
@@ سطر ۵۳: / سطر ۶۳: @@
 بارى، وى بعد از تکمیل پژوهش، عازم [[تهران]] شد و از بیشتر کتابخانه هاى معروف آن زمانِ تهران نیز بهره گرفت؛ از جمله: کتابخانه مجلس شوراى ملى و مَلِک.
-==هجرت به قم==
+'''هجرت به قم:'''
 آن زمان، که عصر [[مرجعیت]] [[سید حسین احمدی طباطبائی بروجردی|آیت الله بروجردى]] بود، [[حوزه علمیه قم]] به تازگى به وسیله حضرت [[شیخ عبد الکریم حائری یزدی|آیت الله حائرى یزدى]] بنیان گذارى شده بود و از رونق خاصى برخوردار بود. مرحوم اعلمى براى غنا بخشیدن به مطالعات و پژوهش هاى خود، آهنگ قم کرد و بعد از ورود به این شهر، خانه اى براى سکونت خانواده اش خرید؛ ولى او که براى انجام تحقیقات و تکمیل دائرةالمعارف خود، بیشتر اوقات در حجره اى در [[مدرسه فیضیه]] قم سکونت داشت تا هم بتواند بیشتر به حرم [[حضرت معصومه]] سلام الله علیها مشرف شود و هم از کتابخانه مدرسه فیضیه بهره گیرد. زمان ورود او به حوزه علمیه قم اواخر سال ۱۳۷۴ ق است.(۱۳)
@@ سطر ۶۸: / سطر ۷۹: @@
 شایستگى هاى علمى و اخلاقى مرحوم محمدحسین اعلمى حائرى، از دیده شخصیت هاى طراز اول شیعه پنهان نبوده از این رو، به دیده احترام و تکریم به او مى نگریسته اند. به عنوان نمونه، سخن برخى از آنان را مى آوریم:
-* آیت الله [[آیت الله سید ابوالحسن اصفهانی|سید ابوالحسن اصفهانى]]: دانشمند بزرگ و برگزیده، محمدحسین اعلمى یکى از بزرگان و فضلاى نجف است. او چندین سال در حوزه درس من حضور یافت. تا این که بحمدالله به جایگاه بلندى از دانش و [[تقوا]] رسید؛ به طورى که سخنان او، قابل اطمینان و رفتارش، قابل اقتدا است.(۱۶)
+*آیت الله [[آیت الله سید ابوالحسن اصفهانی|سید ابوالحسن اصفهانى]]: دانشمند بزرگ و برگزیده، محمدحسین اعلمى یکى از بزرگان و فضلاى نجف است. او چندین سال در حوزه درس من حضور یافت. تا این که بحمدالله به جایگاه بلندى از دانش و [[تقوا]] رسید؛ به طورى که سخنان او، قابل اطمینان و رفتارش، قابل اقتدا است.(۱۶)
-* عالم برجسته عراق، [[هبه الدين شهرستاني|سید هبة الدین شهرستانى]]: محمدحسین اعلمى، زنده کننده آثار بزرگان و یکى از نخبگان و دانشوران تقواپیشه است.
+*عالم برجسته عراق، [[هبه الدين شهرستاني|سید هبة الدین شهرستانى]]: محمدحسین اعلمى، زنده کننده آثار بزرگان و یکى از نخبگان و دانشوران تقواپیشه است.
-* احمد امین انطاکى، محقق برجسته عراق: فاضل زاهد، علامه محقق، مؤلف کتاب ارزشمند دائرةالمعارف اعلمى.
+*احمد امین انطاکى، محقق برجسته عراق: فاضل زاهد، علامه محقق، مؤلف کتاب ارزشمند دائرةالمعارف اعلمى.
-* آیت الله [[محمد حسین کاشف الغطاء|محمدحسین کاشف الغطاء]]، مصلح بزرگ اسلامى: علامه بزرگوار ما تأیید شده از ناحیه خداوند متعال است. او در راه گسترش [[دین]]، رنج هاى طاقت فرسایى را به جان خرید.
+*آیت الله [[محمد حسین کاشف الغطاء|محمدحسین کاشف الغطاء]]، مصلح بزرگ اسلامى: علامه بزرگوار ما تأیید شده از ناحیه خداوند متعال است. او در راه گسترش [[دین]]، رنج هاى طاقت فرسایى را به جان خرید.
-* علامه اردوبادى: علامه کم نظیر، شخصیت برجسته، حَسَنةالدهر، مایه زیبایى روزگار.(۱۷)
+*علامه اردوبادى: علامه کم نظیر، شخصیت برجسته، حَسَنةالدهر، مایه زیبایى روزگار.(۱۷)
-* [[آقا بزرگ تهرانی]]، برجسته ترین رجال شناس معاصر: دانشور متتبع، فاضل بزرگوار، علاقه شگفتى به تحقیق و مطالعه داشت. کتاب بزرگى را تألیف کرده که من بیشتر مجلدات آن را خوانده ام. و مشاهده کردم که او در این راه، خیلى زحمت کشیده است و کتاب او مطالب گرانبهایى دارد.(۱۸)
+*[[آقا بزرگ تهرانی]]، برجسته ترین رجال شناس معاصر: دانشور متتبع، فاضل بزرگوار، علاقه شگفتى به تحقیق و مطالعه داشت. کتاب بزرگى را تألیف کرده که من بیشتر مجلدات آن را خوانده ام. و مشاهده کردم که او در این راه، خیلى زحمت کشیده است و کتاب او مطالب گرانبهایى دارد.(۱۸)
-* آیت الله سید موسى شبیرى زنجانى: مرحوم اعلمى، وارسته و پاک و پاکیزه بود. همیشه مشغول نوشتن بود و بسیار مطالعه مى کرد. گاهى در [[مدرسه فیضیه]]، به جاى پدرم، مرحوم آیت الله سید احمد زنجانى، [[نماز جماعت]] مى خواند.(۱۹)
+*آیت الله سید موسى شبیرى زنجانى: مرحوم اعلمى، وارسته و پاک و پاکیزه بود. همیشه مشغول نوشتن بود و بسیار مطالعه مى کرد. گاهى در [[مدرسه فیضیه]]، به جاى پدرم، مرحوم آیت الله سید احمد زنجانى، [[نماز جماعت]] مى خواند.(۱۹)
-* آیت الله على اشتهاردى: مرد باتقوایى بود و در مدرسه فیضیه زندگى مى کرد و مشغول تألیف کتاب بود.(۲۰)
+*آیت الله على اشتهاردى: مرد باتقوایى بود و در مدرسه فیضیه زندگى مى کرد و مشغول تألیف کتاب بود.(۲۰)
 ==فرزندان==

@@ سطر ۵۵: / سطر ۵۵: @@
 مرحوم اعلمى در حوزه كربلا هم، از تدريس غافل نبود. هر چند به طور مشخص معلوم نيست چه كتاب هايى را درس مى داد، مى توان حدس زد كه او به تدريس كتاب هايى چون: مكاسب و كفايه اشتغال داشته است. گفته شده كه او در مدرسه هندى، يك ساعت بعد از طلوع آفتاب تا يك ساعت به ظهر، چند كتاب را براى طلاب كربلا درس مى گفته است.(10)
-شيخ محمدحسين، شيفته مطالعه و تحقيق بود. شوق آموختن او را واداشت تا در [[كربلا]] به خريد كتاب هاى گوناگون دينى بپردازد. با تلاش پيگيرانه خود توانست از كشورهاى مختلف مانند: [[مصر]]، [[لبنان]]، [[سوريه]] و [[هندوستان]]، كتاب ها و مجلات علمى فراوانى بدست آورد. نتيجه اين زحمات، تشكيل كتابخانه بزرگ و ارزشمندى در كربلا بود؛ حتى پاره اى از محققان، براى استفاده از نسخه هاى نفيس و كمياب، به اين مركز فرهنگى مراجعه مى كردند. در همين شهر بود كه بنياد تأليف دائرةالمعارف بزرگ شيعى تأسيس و مطالب اساسى آن گردآورى شد.(11)
+شيخ محمدحسين، شيفته مطالعه و تحقيق بود. شوق آموختن او را واداشت تا در [[كربلا]] به خريد كتاب هاى گوناگون دينى بپردازد. با تلاش پيگيرانه خود توانست از كشورهاى مختلف مانند: [[مصر]]، [[لبنان]]، [[سوريه]] و [[هند|هندوستان]]، كتاب ها و مجلات علمى فراوانى بدست آورد. نتيجه اين زحمات، تشكيل كتابخانه بزرگ و ارزشمندى در كربلا بود؛ حتى پاره اى از محققان، براى استفاده از نسخه هاى نفيس و كمياب، به اين مركز فرهنگى مراجعه مى كردند. در همين شهر بود كه بنياد تأليف دائرةالمعارف بزرگ شيعى تأسيس و مطالب اساسى آن گردآورى شد.(11)
 مدت اقامت اين محقق توانا در كربلا، 14 سال ادامه يافت؛ چنان كه به لقب «حائرى» معروف شد. وى در سال 1374 ق. كربلا را ترك گفت و براى سومين بار، جهت [[زيارت]] مرقد نورانى حضرت على بن موسى علیه السلام رهسپار خراسان شد. او در [[مشهد]] علاوه بر زيارت، از تحقيق غافل نبود و براى تكميل دائرةالمعارف، كه يكى از آرزوهاى اين مرد دانش پژوه بود، از كتابخانه پرمايه رضوى بهره هاى فراوانى برده، مطالعات دامنه دارى را انجام داد و اندوخته هاى علمى خود را در فيش هايى يادداشت مى كرد. مدت اقامت ايشان در مشهد، در هاله اى از ابهام قرار دارد؛ ولى گويا بيشتر از سه چهار ماه در آن جا مقيم نبوده است.(12)
@@ سطر ۹۹: / سطر ۹۹: @@
 وى بعد از حاكميت حزب بعث عراق، تبعيد شد و روانه [[سوريه]] و [[لبنان]] گرديد. وى «بيروت» را بهترين شهر براى تحقق بخشيدن به اهدافِ بلند خود برگزيد و از اين رو، در آنجا مؤسسه انتشارات اعلمى را بنيان نهاد. اين مؤسسه كه يكى از پررونق ترين و پرتلاش ترين بنگاه هاى انتشاراتى بيروت است، از گذشته تاكنون كتاب هاى زيادى را چاپ و منتشر كرده است.
-ايشان بخصوص شيفته نشر آثار امامان شيعى و عالمان بزرگ [[شيعه]] بود و مسافرت هاى فراوانى انجام داد؛ به [[مصر]]، هندوستان و چند كشور ديگر عزيمت كرد و با عالمان معروف اين ممالك ملاقات ها و مباحثاتى داشت؛ از جمله در قاهره با شيخ شلتوت، عالم برجسته و مفتى اعظم مصر، ملاقات و مذاكراتى انجام داد.
+ايشان بخصوص شيفته نشر آثار امامان شيعى و عالمان بزرگ [[شيعه]] بود و مسافرت هاى فراوانى انجام داد؛ به [[مصر]]، [[هند|هندوستان]] و چند كشور ديگر عزيمت كرد و با عالمان معروف اين ممالك ملاقات ها و مباحثاتى داشت؛ از جمله در قاهره با شيخ شلتوت، عالم برجسته و مفتى اعظم مصر، ملاقات و مذاكراتى انجام داد.
 . شيخ محسن اعلمى؛ كه گويا در [[كربلا]] پا به عرصه وجود نهاد. وى بعد از اين كه چند سال از عمر خود را در كربلا سپرى كرد، به ايران آمد و در [[قم]] اقامت گزيد و در قم رحلت كرد.

@@ سطر ۲۷: / سطر ۲۷: @@
 در روزگارى كه محمدحسين اعلمى در [[نجف]] درس مى خواند، اين حوزه در بهترين موقعيت علمى خود قرار داشت و استوانه هاى بزرگ علم در اين حوزه زندگى مى كردند. آقاى اعلمى، نزد تعدادى از برجسته ترين آنان حاضر مى شد و از دانش آنان، بهره مى برد. در اين جا به نام چند نفر آن ها بسنده مى كنيم:
-* 1. مرجع بزرگ [[شيعه]]، آيت الله سيد ابوالحسن اصفهانى؛
+# مرجع بزرگ [[شيعه]]، آيت الله سيد ابوالحسن اصفهانى؛
+# مرجع عالى شيعه و بزرگترين اصولى عصر خود، آيت الله محمدحسين نائينى؛
-* 2. مرجع عالى شيعه و بزرگترين اصولى عصر خود، آيت الله محمدحسين نائينى؛
+# فقيه و اصولى نامور، آيت الله ضياءالدين عراقى؛
+# آيت الله محمدحسين اصفهانى؛
-* 3. فقيه و اصولى نامور، آيت الله ضياءالدين عراقى؛
+# زاهد و عارف مشهور، مرحوم شيخ على قم؛
+# سيد محمد يزدى فرزند آيت الله سيد محمدكاظم يزدى.
 آقاى اعلمى بعد از اقامت 17 ساله در [[نجف]]، به قصد [[زيارت]] مرقد [[امام رضا]] علیه السلام به سوى [[مشهد]] مقدس حركت كرد و بعد از زيارت قبر آن حضرت مجدداً به نجف بازگشت و سه سال ديگر در اين شهر اقامت كرد. در همين زمان بود كه مرجع بزرگ [[شيعه]]، آيت الله سيدابوالحسن اصفهانى دستور داد كه جمعى از نخبگان دور هم گرد آيند و به تحقيق، تنظيم و ترتيب [[احاديث]] كتاب [[وسائل  الشيعه]] بپردازند. از جمله اعضاى اين گروه، محمدحسين اعلمى و ديگرى آيت الله سيد محمدهادى ميلانى بودند. اين گروه روى چند نسخه از آن كتاب پژوهش و تحقيق مى كردند. نوشته اند يكى از معتبرترين نسخه هاى وسائل  الشيعه نزد محمدحسين اعلمى بوده است.(6)
@@ سطر ۴۵: / سطر ۴۰: @@
 از آن جا كه محمدحسين اعلمى شيفته فهم و حفظ [[احاديث]] امامان [[شيعه]] بود و زحمات فراوانى در اين راه كشيد، مفتخر به دريافت اجازه نقل روايت از مشايخ [[حديث]] شد. همانند:
-* 1. علامه بزرگوار [[آقا بزرگ تهرانی]]، مؤلف كتاب معروف [[الذريعه]]؛
+# علامه بزرگوار [[آقا بزرگ تهرانی]]، مؤلف كتاب معروف [[الذريعه]]؛
+# آيت الله سيد هبةالدين شهرستانى؛
-* 2. آيت الله سيد هبةالدين شهرستانى؛
+# آيت الله ميرزا محمد عسكرى تهرانى، مؤلف كتاب مستدرك  [[بحارالانوار]]؛
+# آيت الله سيد شهاب الدين مرعشى نجفى.(7)
 '''به سوى مكه'''
-محقق بزرگوار محمدحسين اعلمى، در دورانى كه در حوزه [[نجف]] اشتغال به درس و تدريس داشت، براى اولين بار روانه [[مکه]] شد. او ابتدا، به شهر [[مدینه]] رفت، بعد از [[زيارت]] تربت پاك رسول اكرم صلی الله علیه و آله و امامان معصوم شيعى و شهداى مدفون در [[قبرستان اُحد]]، راهى مكه شد و ضمن انجام مناسك [[حج]]، با [[شخصیت ها]]ى برجسته اسلامى ملاقات و درباره مسائل علمى، با آنان به مباحثه و مناظره پرداخت و از مكتب شيعه و انديشه هاى تابناك عالمان شيعى، جانانه دفاع كرد.(8)
+محقق بزرگوار محمدحسين اعلمى، در دورانى كه در حوزه [[نجف]] اشتغال به درس و تدريس داشت، براى اولين بار روانه [[مکه]] شد. او ابتدا، به شهر [[مدینه]] رفت، بعد از [[زيارت]] تربت پاك رسول اكرم صلی الله علیه و آله و امامان معصوم شيعى و شهداى مدفون در [[قبرستان اُحد]]، راهى مكه شد و ضمن انجام مناسك [[حج]]، با شخصیت هاى برجسته اسلامى ملاقات و درباره مسائل علمى، با آنان به مباحثه و مناظره پرداخت و از مكتب شيعه و انديشه هاى تابناك عالمان شيعى، جانانه دفاع كرد.(8)
 '''هجرت به كربلا'''
@@ سطر ۸۵: / سطر ۷۷: @@
 '''از ديدگاه بزرگان '''
-شايستگى هاى علمى و اخلاقى مرحوم محمدحسين اعلمى حائرى، از ديده [[شخصیت ها]]ى طراز اول [[شيعه]] پنهان نبوده از اين رو، به ديده احترام و تكريم به او مى نگريسته اند. به عنوان نمونه، سخن برخى از آنان را مى آوريم:
+شايستگى هاى علمى و اخلاقى مرحوم محمدحسين اعلمى حائرى، از ديده شخصیت هاى طراز اول [[شيعه]] پنهان نبوده از اين رو، به ديده احترام و تكريم به او مى نگريسته اند. به عنوان نمونه، سخن برخى از آنان را مى آوريم:
 آيت الله آقا سيد ابوالحسن اصفهانى: دانشمند بزرگ و برگزيده، محمدحسين اعلمى يكى از بزرگان و فضلاى [[نجف]] است. او چندين سال در حوزه درس من حضور يافت. تا اين كه بحمدالله به جايگاه بلندى از دانش و [[تقوا]] رسيد؛ به طورى كه سخنان او، قابل اطمينان و رفتارش، قابل اقتدا است.(16)
@@ سطر ۱۷۳: / سطر ۱۶۵: @@
 (23). دائرة المعارف اعلمى، ج 1، ص 15.
-===منبع===
+==منابع==
 [[رده:علمای قرن چهاردهم]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۶ اکتبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۹:۴۰
(بدون تفاوت)