محمدتقی مجلسی - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۲۲ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۵۱

2026-03-22T11:51:54Z

مهدی موسوی در ‏۲۷ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۰۲

2025-01-27T11:02:04Z

نمایش تغییرات

مهدی موسوی: ویرایش

2020-11-04T10:13:19Z

ویرایش

نمایش تغییرات

سید مهدی خدایی: 8پروژه: رتبه بندی، اولویت بندی ، سنجش کیفی

2019-12-26T07:31:14Z

8پروژه: رتبه بندی، اولویت بندی ، سنجش کیفی

مهدی موسوی در ‏۱۹ مهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۶:۵۴

2019-05-19T06:54:21Z

مهدی موسوی: ویرایش

2019-05-19T06:51:27Z

ویرایش

نمایش تغییرات

Zamani در ‏۱۶ ژانویهٔ ۲۰۱۷، ساعت ۰۸:۱۷

2017-01-16T08:17:55Z

History of islam در ‏۶ سپتامبر ۲۰۱۶، ساعت ۱۱:۰۹

2016-09-06T11:09:06Z

History of islam در ‏۶ سپتامبر ۲۰۱۶، ساعت ۱۰:۲۰

2016-09-06T10:20:54Z

History of islam در ‏۶ سپتامبر ۲۰۱۶، ساعت ۱۰:۰۵

2016-09-06T10:05:57Z

@@ سطر ۱۴: / سطر ۱۴: @@
 ==ولادت و خاندان==
-محمدتقی مجلسی در سال ۱۰۰۳ ق. در [[اصفهان]] پایتخت [[صفویه]]، چشم به دنیا گشود. پدرش مقصودعلی مجلسی، فاضلی دانش دوست بود و خود از راویان [[احادیث]] [[اهل بیت]] علیهم السلام به شمار می‌آمد. ذوق و قریحه شعرگویی او شهرت داشت و به «مجلسی» تخلص می‌کرد و گویا از همین رو، مجلسی نام گرفته بود.<ref> مرآه الاحوال، نقل از بحارالانوار، محمدباقر مجلسی، ج ۱۰۲، ص ۱۰۵.</ref>
+محمدتقی مجلسی در سال ۱۰۰۳ ق. در [[اصفهان]] پایتخت [[صفویه]]، چشم به دنیا گشود. پدرش مقصودعلی مجلسی، فاضلی دانش دوست بود و خود از راویان [[احادیث]] [[اهل بیت]] علیهم السلام به شمار می‌آمد. ذوق و قریحه شعرگویی او شهرت داشت و به «مجلسی» تخلص می‌کرد و گویا از همین رو، مجلسی نام گرفته بود.<ref> مرآة الاحوال، نقل از بحارالانوار، محمدباقر مجلسی، ج ۱۰۲، ص ۱۰۵.</ref>
 مقصودعلی مجلسی از همان اوان کودکی محمدتقی، اعتقادات و مبانی دینی را به او تعلیم می‌داد؛ از خدا و [[رسول خدا]] ‌صلی الله علیه و آله، از [[معاد]] و [[دوزخ]] و [[بهشت]] برایش سخن می‌گفت. [[نماز]] را به او آموخته بود و او را به همراه خود به مجالس مذهبی می‌برد. محمدتقی نیز به [[دین]] و مسائل دینی علاقه نشان می‌داد و آن گونه که خود نقل کرده است کودکان را با آیات [[قرآن]] و روایات، به انجام کارهای خوب و ترک کارهای زشت فرامی‌خواند. برای همین در حلقه بازی کودکان رفتار او بیشتر به بزرگان می‌نمود تا کودکان.
@@ سطر ۲۲: / سطر ۲۲: @@
 ==تحصیل و استادان==
-محمدتقی گام‌های نخست تحصیل و دانش را تحت نظر پدرش استوارتر برداشت و پس از آن با استادان بزرگ حوزه [[اصفهان]] آشنا شد و به راهنمایی پدرش به درس علامه [[ملا عبدالله شوشتری|ملاّ عبداللّه شوشتری]] (یکی از علمای بزرگ حوزه اصفهان) راه یافت. محمدتقی سال‌ها همراه این استاد بود و [[فقه]]، [[حدیث]]، [[اصول فقه]]، [[علم کلام|کلام]] و [[تفسیر قرآن|تفسیر]] را نزد وی آموخت و تحصیل علم حدیث و روایت را بیشتر مدیون او بود. خود سال‌ها بعد در این باره می‌نویسد: «او بزرگ استاد ما و بزرگ استاد [[شیعه]] در عصر خویش بود. وی علامه‌ای محقق و دقیق و زاهدی عابد و با [[ورع]] بود. بیشتر مطالب این کتاب ([[روضة المتقین|روضة المتقین]] که کتابی روایی است) از افادات اوست...». می‌توان گفت که نشر فقه و حدیث در آن دوران در اصفهان به وسیله او صورت گرفت.<ref> روضه المتقین، محمدتقی مجلسی، ج ۱۴، ص ۳۸۲.</ref>
+محمدتقی گام‌های نخست تحصیل و دانش را تحت نظر پدرش استوارتر برداشت و پس از آن با استادان بزرگ حوزه [[اصفهان]] آشنا شد و به راهنمایی پدرش به درس علامه [[ملا عبدالله شوشتری|ملاّ عبداللّه شوشتری]] (یکی از علمای بزرگ حوزه اصفهان) راه یافت. محمدتقی سال‌ها همراه این استاد بود و [[فقه]]، [[حدیث]]، [[اصول فقه]]، [[علم کلام|کلام]] و [[تفسیر قرآن|تفسیر]] را نزد وی آموخت و تحصیل علم حدیث و روایت را بیشتر مدیون او بود. خود سال‌ها بعد در این باره می‌نویسد: «او بزرگ استاد ما و بزرگ استاد [[شیعه]] در عصر خویش بود. وی علامه‌ای محقق و دقیق و زاهدی عابد و با [[ورع]] بود. بیشتر مطالب این کتاب ([[روضة المتقین|روضة المتقین]] که کتابی روایی است) از افادات اوست...». می‌توان گفت که نشر فقه و حدیث در آن دوران در اصفهان به وسیله او صورت گرفت.<ref> روضة المتقین، محمدتقی مجلسی، ج ۱۴، ص ۳۸۲.</ref>
 پس از وفات استاد در سال ۱۰۲۱ ق. نزد فرزند او مولا حسنعلی شوشتری که او نیز از علمای برجسته و استاد بسیاری از مشاهیر حوزه اصفهان بود، به تحصیل پرداخت.
@@ سطر ۳۸: / سطر ۳۸: @@
 سال ۱۰۳۴ ق. آن‌گاه که سی و یک بهار از عمر مجلسی می‌گذشت، فصل دیگری در زندگی او آغاز شد. [[نجف]] در آن زمان یکی از حوزه‌های معروف و معتبر [[شیعه]] بود. محمدتقی در کنار بارگاه سید اوصیا [[امام علی]] علیه السلام، از عنایت‌های آن بزرگ بهره‌مند می‌شد. خود درباره آن دوران می‌گوید: «در حوالی روضه مقدس ـ در مقام [[امام زمان عجل الله فرجه الشریف|مهدی]] عجل الله تعالی فرجه الشریف ـ شروع به مجاهده نفس نمودم و خداوند به برکت مولای ما ـ که درودهای خدا بر او باد ـ باب‌های مکاشفه را که عقل‌های ضعیف تحمل آن را ندارند، بر روی من گشود».<ref> بحارالانوار، ج ۱۰۲، ص ۱۱۳.</ref>
-در آن دوران، مجلسی درس و بحث و قلم را کنار نگذاشت؛ او در نجف از «سید شرف‌الدین علی شولستانی» از علما و [[محدث|محدثان]] بزرگ حوزه نجف، بهره ‌برد و در ۳۳ سالگی به کسب [[اجازه (علم الحدیث)|اجازه]] از او نائل شد.<ref> این اجازه‌نامه در بحارالانوار، ج ۱۰۷، ص ۳۲ آمده است.</ref>
+در آن دوران، مجلسی درس و بحث و قلم را کنار نگذاشت؛ او در نجف از «[[شرف الدین شولستانی|سید شرف‌الدین علی شولستانی]]» از علما و [[محدث|محدثان]] بزرگ حوزه نجف، بهره ‌برد و در ۳۳ سالگی به کسب [[اجازه (علم الحدیث)|اجازه]] از او نائل شد.<ref> این اجازه‌نامه در بحارالانوار، ج ۱۰۷، ص ۳۲ آمده است.</ref>
 '''بازگشت به اصفهان:'''
@@ سطر ۶۶: / سطر ۶۶: @@
 ==آثار و تألیفات==
-محمدتقی مجلسی همواره تصمیم داشت که به شرح و تفسیر روایات [[عصمت|معصومین]] علیهم السلام بپردازد. لیکن چون کاری عظیم بود، در خود این جرأت را نمی‌یافت.<ref> روضه المتقین، ج ۱۴، ص ۴۳۴.</ref> تا این که زمانی به بیماری سختی دچار شد به طوری که تا چند قدمی [[مرگ]] رفت. در بستر همان بیماری رؤیاهایی چند دید که از یافتن زندگی دوباره و شروع مرحله‌ای جدید در زندگی‌اش حکایت می‌کرد. از آن جا که مجلسی از سال‌های نخست، عمرش را با [[تهذیب نفس]]، صفای قلب و خلوص نیت سپری کرده بود، رؤیاهای صادق بسیاری برایش رخ می‌داد و با این الهام غیبی، که در بیانات [[ائمه اطهار|ائمه]] علیهم السلام جزئی از [[نبوت]] شمرده شده، در طول زندگی خود راه می‌گشود.<ref> درباره رؤیا می‌توانید به کتاب هزار و یک نکته، نوشته استاد آیت الله حسن زاده آملی، ص ۱۹، ۲۳ مراجعه کنید.</ref> مجلسی در رؤیا به دست ائمه علیهم السلام شفا یافت و در رؤیایی دیگر از غذا و میوه‌های [[بهشت|بهشتی]] که [[رسول خدا]] ‌صلی الله علیه و آله برایش فرستاده بود، خورد. خود می‌گوید: «پس از آن که از خواب بیدار شدم آن را به علم تعبیر کردم. گویی به قلبم الهام شده بود که به شرح و تفسیر [[حدیث]] بپردازم. پس به این امر مشغول شدم».<ref> روضه المتقین، ج ۱۴، ص ۴۳۴ و ۴۳۵.</ref>
+محمدتقی مجلسی همواره تصمیم داشت که به شرح و تفسیر روایات [[عصمت|معصومین]] علیهم السلام بپردازد. لیکن چون کاری عظیم بود، در خود این جرأت را نمی‌یافت.<ref> روضة المتقین، ج ۱۴، ص ۴۳۴.</ref> تا این که زمانی به بیماری سختی دچار شد به طوری که تا چند قدمی [[مرگ]] رفت. در بستر همان بیماری رؤیاهایی چند دید که از یافتن زندگی دوباره و شروع مرحله‌ای جدید در زندگی‌اش حکایت می‌کرد. از آن جا که مجلسی از سال‌های نخست، عمرش را با [[تهذیب نفس]]، صفای قلب و خلوص نیت سپری کرده بود، رؤیاهای صادق بسیاری برایش رخ می‌داد و با این الهام غیبی، که در بیانات [[ائمه اطهار|ائمه]] علیهم السلام جزئی از [[نبوت]] شمرده شده، در طول زندگی خود راه می‌گشود.<ref> درباره رؤیا می‌توانید به کتاب هزار و یک نکته، نوشته استاد آیت الله حسن زاده آملی، ص ۱۹، ۲۳ مراجعه کنید.</ref> مجلسی در رؤیا به دست ائمه علیهم السلام شفا یافت و در رؤیایی دیگر از غذا و میوه‌های [[بهشت|بهشتی]] که [[رسول خدا]] ‌صلی الله علیه و آله برایش فرستاده بود، خورد. خود می‌گوید: «پس از آن که از خواب بیدار شدم آن را به علم تعبیر کردم. گویی به قلبم الهام شده بود که به شرح و تفسیر [[حدیث]] بپردازم. پس به این امر مشغول شدم».<ref> روضة المتقین، ج ۱۴، ص ۴۳۴ و ۴۳۵.</ref>
 از آن زمان تألیف پیرامون حدیث و کتب روایی در زندگی ملا محمدتقی مجلسی آغاز شد و تا پایان عمر همچون شاخصی پر ارج در فعالیت‌های علمی‌اش، ادامه یافت. برخی از تألیفات او عبارتند از:
-* «[[روضة المتقين (کتاب)|روضة المتقین]]»: نیز شرحی است بر کتاب «[[من لایحضره الفقیه]]» از [[کتب اربعه]]. «روضة المتقین» یکی از بهترین شرح‌های نوشته شده بر این کتاب بوده و بارها به چاپ رسیده است. روضة المتقین همچنان‌ که مجلسی خود در آخر کتاب می‌گوید، عصاره دانش و معلومات فقهی، اصولی و کلامی او در طول پنجاه سال تحصیل و تحقیق می‌باشد.<ref> روضه المتقین، ج ۱۴، ص ۵۰۵.</ref> آن عالم و [[محدث]] گرانقدر در روضة المتقین، علاوه بر تصحیح من لایحضره الفقیه، که به گفته وی در آن زمان نسخه‌های پرغلط داشته، به مقابله این کتاب با دیگر «کتب اربعه» روایی پرداخته است. در این کتاب به مقتضای روایات، مطالب سودمندی از سوی شارح آورده شده و نه تنها در زمینه فقه و [[احکام شرعی|احکام]] عملی، بلکه در دیگر زمینه‌ها از جمله بحث‌های رجالی، ادبی، کلامی و عرفانی، نیز سخن گفته شده است. تدوین چنین کتاب ارزشمندی به احاطه و تسلط بر بسیاری از علوم، از جمله: [[علم لغت|لغت]]، [[علم رجال|رجال]]، [[فقه]]، [[اصول فقه‌‌‌‌|اصول فقه]]، [[تفسیر قرآن|تفسیر]] و [[علم کلام|کلام]] نیاز داشته، که خود نمایانگر وسعت و وفور علم مؤلف آن می‌باشد.
+* «[[روضة المتقين (کتاب)|روضة المتقین]]»: نیز شرحی است بر کتاب «[[من لایحضره الفقیه]]» از [[کتب اربعه]]. «روضة المتقین» یکی از بهترین شرح‌های نوشته شده بر این کتاب بوده و بارها به چاپ رسیده است. روضة المتقین همچنان‌ که مجلسی خود در آخر کتاب می‌گوید، عصاره دانش و معلومات فقهی، اصولی و کلامی او در طول پنجاه سال تحصیل و تحقیق می‌باشد.<ref> روضة المتقین، ج ۱۴، ص ۵۰۵.</ref> آن عالم و [[محدث]] گرانقدر در روضة المتقین، علاوه بر تصحیح من لایحضره الفقیه، که به گفته وی در آن زمان نسخه‌های پرغلط داشته، به مقابله این کتاب با دیگر «کتب اربعه» روایی پرداخته است. در این کتاب به مقتضای روایات، مطالب سودمندی از سوی شارح آورده شده و نه تنها در زمینه فقه و [[احکام شرعی|احکام]] عملی، بلکه در دیگر زمینه‌ها از جمله بحث‌های رجالی، ادبی، کلامی و عرفانی، نیز سخن گفته شده است. تدوین چنین کتاب ارزشمندی به احاطه و تسلط بر بسیاری از علوم، از جمله: [[علم لغت|لغت]]، [[علم رجال|رجال]]، [[فقه]]، [[اصول فقه‌‌‌‌|اصول فقه]]، [[تفسیر قرآن|تفسیر]] و [[علم کلام|کلام]] نیاز داشته، که خود نمایانگر وسعت و وفور علم مؤلف آن می‌باشد.
 * «[[لوامع صاحبقرانی (کتاب)|لوامع صاحبقرانی]]»: که شرحی است فارسی بر «[[من لایحضره الفقیه]]» تألیف [[شیخ صدوق]]؛
 * شرح «[[صحیفه سجادیه]]»: به گفته صاحب [[روضات الجنات|روضات]]: «وی در مقابله و تصحیح و نشر صحیفه تلاش بسیاری کرد و در اثر اهتمام او به این امر صحیفه سجادیه در میان مردم شناخته شد و از هجران و فراموشی بیرون آمد».<ref> روضات الجنات، محمدباقر خوانساری، ج ۲، ص ۱۱۹.</ref>
@@ سطر ۷۹: / سطر ۷۹: @@
 ==وفات==
-مرحوم ملا محمدتقی مجلسی در یازدهم [[شعبان]] سال ۱۰۷۰ ق. در [[اصفهان]] رحلت نمود و پیکرش در [[مسجد جامع اصفهان]] به خاک سپرده شد.<ref> جامع الرواه، محمد بن علی اردبیلی، ج ۲، ص ۸۲، به نقل از علامه محمدباقر مجلسی.</ref>
+مرحوم ملا محمدتقی مجلسی در یازدهم [[شعبان]] سال ۱۰۷۰ ق. در [[اصفهان]] رحلت نمود و پیکرش در [[مسجد جامع اصفهان]] به خاک سپرده شد.<ref> جامع الرواة، محمد بن علی اردبیلی، ج ۲، ص ۸۲، به نقل از علامه محمدباقر مجلسی.</ref>
 ==پانویس==
@@ سطر ۸۵: / سطر ۸۵: @@
 ==منابع==
 *[[گلشن ابرار]]، جلد ۱، زندگی‌نامه "محمدتقی مجلسی" از سيد محمد ميرخندان.
-*"وصیّتی از عالم ربّانی علاّمه محمدتقی مجلسی"، عبدالرضا ایزدپناه، مجله حوزه، بهمن ۱۳۷۴، شماره ۷۲.
+*"وصیّتی از عالم ربّانی علامه محمدتقی مجلسی"، عبدالرضا ایزدپناه، مجله حوزه، بهمن ۱۳۷۴، شماره ۷۲.
 [[رده:علمای قرن یازدهم]][[رده:علماء شیعه]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 علامه محمد تقی مجلسی (1003-1070ق)، از علما و محدثان مشهور قرن یازدهم هجری، مدرس حوزه علمیه [[اصفهان]] در دوران [[صفویه]] و پدر علامه [[محمد باقر مجلسی]] (صاحب [[بحار الانوار]]) است. وی از محضر بزرگانی همچون [[ملاعبدالله شوشتری]]، [[شیخ بهائی]]،... کسب فیض کرده است. از جمله آثار ارزشمند وی می توان «[[روضه المتقین]]» و  «[[لوامع صاحبقرانی]]» را نام برد.
 {{شناسنامه عالم
@@ سطر ۹۹: / سطر ۱۰۰: @@
 [[رده:فقیهان]]
 [[رده:ادیبان]]

@@ سطر ۱۳: / سطر ۱۳: @@
 ==تولد==
-محمدتقی در سال ۱۰۰۳ ق. در اصفهان پایتخت صفویه، چشم به دنیا گشود. پدرش مقصودعلی مجلسی فاضلی دانش دوست بود و خود از راویان [[احادیث]] [[اهل بیت]] علیهم السلام به شمار می‌آمد. ذوق و قریحه شعرگویی او شهرت داشت و به «مجلسی» تخلص می‌کرد و گویا از همین رو، مجلسی نام گرفته بود.<ref> مرآه الاحوال، نقل از [[بحارالانوار]]، محمدباقر مجلسی، ج ۱۰۲، ص ۱۰۵.</ref>
+محمدتقی در سال ۱۰۰۳ ق. در اصفهان پایتخت صفویه، چشم به دنیا گشود. پدرش مقصودعلی مجلسی فاضلی دانش دوست بود و خود از راویان [[احادیث]] [[اهل بیت]] علیهم السلام به شمار می‌آمد. ذوق و قریحه شعرگویی او شهرت داشت و به «مجلسی» تخلص می‌کرد و گویا از همین رو، مجلسی نام گرفته بود.<ref> مرآه الاحوال، نقل از بحارالانوار، محمدباقر مجلسی، ج ۱۰۲، ص ۱۰۵.</ref>
 ==کودکی==
@@ سطر ۶۱: / سطر ۶۱: @@
 مجلسی همواره تصمیم داشت که به شرح و تفسیر روایات [[عصمت|معصومین]] علیهم السلام بپردازد. لیکن چون کاری عظیم بود، در خود این جرأت را نمی‌یافت.<ref> روضه المتقین، ج ۱۴، ص ۴۳۴.</ref> تا این که زمانی به بیماری سختی دچار شد به طوری که تا چند قدمی [[مرگ]] رفت. در بستر همان بیماری رؤیاهایی چند دید که از یافتن زندگی دوباره و شروع مرحله‌ای جدید در زندگی‌اش حکایت می‌کرد. از آن جا که مجلسی از سال‌های نخست، عمرش را با تهذیب نفس، صفای قلب و خلوص نیت سپری کرده بود، رؤیاهای صادق بسیاری برایش رخ می‌داد و با این الهام غیبی، که در بیانات ائمه علیهم السلام جزئی از نبوت شمرده شده، در طول زندگی خود راه می‌گشود.<ref> درباره رؤیا می‌توانید به کتاب هزار و یک نکته، نوشته استاد آیت الله حسن زاده آملی، ص ۱۹، ۲۳ مراجعه کنید.</ref> مجلسی در رؤیا به دست ائمه علیهم السلام شفا یافت و در رؤیایی دیگر از غذا و میوه‌های بهشتی که [[رسول خدا]] ‌صلی الله علیه و آله برایش فرستاده بود، خورد. خود می‌گوید: «پس از آن که از خواب بیدار شدم آن را به علم تعبیر کردم. گویی به قلبم الهام شده بود که به شرح و تفسیر [[حدیث]] بپردازم. پس به این امر مشغول شدم».<ref> روضه المتقین، ج ۱۴، ص ۴۳۴ و ۴۳۵.</ref>
-از آن زمان تألیف پیرامون حدیث و کتب روایی در زندگی ملا محمدتقی مجلسی آغاز شد و تا پایان عمر همچون شاخصی پرارج در فعالیت‌های علمی‌اش، ادامه یافت. تألیفاتی چون «اربعین» (چهل حدیث از معصومین علیهم السلام)، «شرح [[زیارت جامعه کبیره|زیارت جامعه]]»، «شرح حدیث همّام» به زبان فارسی، «الاحیاء الاحادیث» که شرحی است ناتمام بر کتاب «[[تهذیب الأحکام|تهذیب الاحکام]]» تألیف [[شیخ طوسی]] و از آخرین تألیفات آن محدث گرانقدر بوده و اجل مهلت اتمام آن را به او نداده است، «لوامع الصاحبقرانی» که شرحی است فارسی بر «[[من لایحضره الفقیه]]» تألیف [[شیخ صدوق]] و «روضة المتقین» که شرحی است بر کتاب «من لایحضره الفقیه».<ref> کتاب «من لایحضره الفقیه» از نظر زمان تألیف، دومین کتاب از چهار کتاب عمده روایی شیعه است. سه کتاب دیگر: «کافی» تألیف [[شیخ کلینی]] (متوفی ۳۲۹ ق)، «استبصار» و «تهذیب الاحکام» تألیف شیخ طوسی (م ۴۶۰ ق) می‌باشند.</ref>
+از آن زمان تألیف پیرامون حدیث و کتب روایی در زندگی ملا محمدتقی مجلسی آغاز شد و تا پایان عمر همچون شاخصی پرارج در فعالیت‌های علمی‌اش، ادامه یافت. تألیفاتی چون «اربعین» (چهل حدیث از معصومین علیهم السلام)، «شرح [[زیارت جامعه کبیره|زیارت جامعه]]»، «شرح حدیث همّام» به زبان فارسی، «الاحیاء الاحادیث» که شرحی است ناتمام بر کتاب «[[تهذیب الأحكام|تهذیب الاحکام]]» تألیف [[شیخ طوسی]] و از آخرین تألیفات آن محدث گرانقدر بوده و اجل مهلت اتمام آن را به او نداده است، «لوامع الصاحبقرانی» که شرحی است فارسی بر «[[من لایحضره الفقیه]]» تألیف [[شیخ صدوق]] و «روضة المتقین» که شرحی است بر کتاب «من لایحضره الفقیه».<ref> کتاب «من لایحضره الفقیه» از نظر زمان تألیف، دومین کتاب از چهار کتاب عمده روایی شیعه است. سه کتاب دیگر: «کافی» تألیف [[شیخ کلینی]] (متوفی ۳۲۹ ق)، «استبصار» و «تهذیب الاحکام» تألیف شیخ طوسی (م ۴۶۰ ق) می‌باشند.</ref>
 کتاب «من لایحضره الفقیه» یکی از [[کتب اربعه|کتب چهارگانه]] روایی معتبر [[شیعه]] است که حاوی روایات [[فقه|فقهی]] می‌باشد و به قلم شیخ صدوق (متوفی ۳۸۱ ق) جمع‌آوری و تدوین شده است. این کتاب همچون دیگر کتب اربعه، از متون اصلی روایی است که از زمان تدوین آن، مورد مراجعه و توجه علمای شیعه بوده، به طوری که بیش از هیجده شرح و تعلیقه بر آن نوشته شده است.<ref> مشخصات آن‌ها در الذریعه، [[آقا بزرگ تهرانی]]، ج ۶، ص ۲۲۳ و ۲۲۴ و ج ۱۴، ص ۹۴ ذکر شده است.</ref> «روضه المتقین» ملا محمدتقی مجلسی یکی از بهترین شرح‌های نوشته شده بر این کتاب بوده و بارها به چاپ رسیده است. چاپ جدید آن در چهارده جلد و به نحوی مطلوب منتشر شده است. روضه المتقین همچنان‌ که مجلسی خود در آخر کتاب می‌گوید عصاره دانش و معلومات فقهی، اصلی و کلامی او در طول پنجاه سال تحصیل و تحقیق می‌باشد.<ref> روضه المتقین، ج ۱۴، ص ۵۰۵.</ref>

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-محمد تقی مجلسی (1003-1070ق)، از علما و محدثان مشهور قرن یازدهم هجری  و مدرس حوزه علمیه اصفهان در دوران صفویه  است . وی از محضر بزرگانی همچون ملاعبدالله شوشتری، [[شیخ بهائی]]،... کسب فیض کرده است. از جمله آثار ارزشمند وی می توان «روضه المتقین» و  «لوامع الصاحب قرانی» را نام برد.
+علامه محمد تقی مجلسی (1003-1070ق)، از علما و محدثان مشهور قرن یازدهم هجری، مدرس حوزه علمیه [[اصفهان]] در دوران [[صفویه]] و پدر علامه [[محمد باقر مجلسی]] (صاحب [[بحار الانوار]]) است. وی از محضر بزرگانی همچون [[ملاعبدالله شوشتری]]، [[شیخ بهائی]]،... کسب فیض کرده است. از جمله آثار ارزشمند وی می توان «[[روضه المتقین]]» و  «[[لوامع صاحب قرانی]]» را نام برد.
 {{شناسنامه عالم
 ||نام کامل = محمدتقی مجلسی
@@ سطر ۱۳: / سطر ۱۳: @@
 ==تولد==
-محمدتقی در سال 1003 ق. در اصفهان پایتخت صفویه، چشم به دنیا گشود. كودكی محمدتقی در محیطی آكنده از صفا و عشق به [[دین]] و پیشوایان دین سپری شد. از همین رو فطرت خداجوی او مجال رشد یافت و احساسات و عواطفش با حب آل محمد صلی الله علیه و آله شكل گرفت. پدرش ملا علی مجلسی فاضلی دانش دوست بود و خود از راویان [[احادیث]] [[اهل بیت]] علیهم السلام به شمار می‌آمد. ذوق و قریحه شعرگویی او شهرت داشت و به «مجلسی» تخلص می‌كرد و گویا از همین رو، مجلسی نام گرفته بود.<ref> مرآه الاحوال، نقل از [[بحارالانوار]]، محمدباقر مجلسی، ج 102، ص 105.</ref>
+محمدتقی در سال 1003 ق. در اصفهان پایتخت صفویه، چشم به دنیا گشود. پدرش ملا علی مجلسی فاضلی دانش دوست بود و خود از راویان [[احادیث]] [[اهل بیت]] علیهم السلام به شمار می‌آمد. ذوق و قریحه شعرگویی او شهرت داشت و به «مجلسی» تخلص می‌كرد و گویا از همین رو، مجلسی نام گرفته بود.<ref> مرآه الاحوال، نقل از [[بحارالانوار]]، محمدباقر مجلسی، ج 102، ص 105.</ref>
 ==كودكی==
@@ سطر ۲۱: / سطر ۲۱: @@
 برای همین در حلقه بازی كودكان رفتار او بیشتر به بزرگان می‌نمود تا كودكان. این صفای روحی و علاقه مذهبی بعدها در شخصیت و زندگی او تجلیات بارزتری یافت و محمدتقی را در راه تحصیل علوم و معارف الهی قرار داد.
-نسبت او ازپدر, به حافظ بزرگوار ابونعیم اصفهانی و از مادر, به مولی درویش محمدبن حسن نطنزی می رسد.پدرش که هم عارف بود و هم شاعر و برخوردار از اُنسی ویژه با قرآن و ارادتی کامل به آل محمّد(ص), این دو گوهر گرانبها را در روح و روان فرزند بنهاد.
+نسبت او ازپدر، به حافظ بزرگوار ابونعیم اصفهانی و از مادر، به مولی درویش محمدبن حسن نطنزی می رسد.پدرش که هم عارف بود و هم شاعر و برخوردار از اُنسی ویژه با قرآن و ارادتی کامل به آل محمّد(ص)، این دو گوهر گرانبها را در روح و روان فرزند بنهاد.
 وجود عالم بزرگی چون درویش محمد عاملی، پدربزرگ مادری او در میان بستگان محمدتقی در شوق او به تحصیل معارف اسلامی نقش بسیاری داشت و نیز وجود بزرگانی چون حافظ ابونعیم اصفهانی (متوفی 403 ق) در بین نیاكان او همت و علاقه او را به قدم نهادن در راه آنان می‌افزود. می‌توان گفت نخستین كلاس درس او خانه بود. چرا كه در خانواده‌ای فرهیخته و دوستدار علم رشد می‌یافت.
@@ سطر ۲۷: / سطر ۲۷: @@
 ==تحصیل==
-مادر از کوچکی او و برادرش ملاّ صادق را, به خدمت عالم پارسا ملاّ عبداللّه شوشتری برای فراگیری علوم دینی برد و از او خواهش کرد در تربیت و تعلیم آنان بکوشد.
+مادر از کوچکی او و برادرش ملاّ صادق را به خدمت عالم پارسا ملاّ عبداللّه شوشتری برای فراگیری علوم دینی برد و از او خواهش کرد در تربیت و تعلیم آنان بکوشد.
-او نزد ملاعبدالله شوشتری, فقه الحدیث و معارف آموخت و در بحار انوار احادیث, غوطه ور شد.
+او نزد ملاعبدالله شوشتری، فقه الحدیث و معارف آموخت و در بحار انوار احادیث، غوطه ور شد.
-از محضر فقیه, عارف و اندیشه ور حکیم, شیخ بهائی, دانشهای گوناگون, بویژه علم فقه و اصول فرا گرفت و نیز از محضر امیر اسحاق استرآبادی, معروف به (طی الأرض) کسب فیض کرد.
+از محضر فقیه، عارف و اندیشه ور حکیم، شیخ بهائی، دانشهای گوناگون، بویژه علم فقه و اصول فرا گرفت و نیز از محضر امیر اسحاق استرآبادی، معروف به (طی الأرض) کسب فیض کرد.
-از این هر سه, جز دانشهای نظری, سلوک عملی و معنوی بیاموخت تا این که در علوم اسلامی مکانتی بلند یافت و در عرصه اخلاقی, معنوی و عرفانی نیز, به مقاماتی والا برآمد و در هر دو میدان جلودار عالمان زمان خویش شد.
+از این هر سه، جز دانشهای نظری، سلوک عملی و معنوی بیاموخت تا این که در علوم اسلامی مکانتی بلند یافت و در عرصه اخلاقی، معنوی و عرفانی نیز، به مقاماتی والا برآمد و در هر دو میدان جلودار عالمان زمان خویش شد.
 تاریخ نگاران و شرح حال نویسان با تعبیرات بلندی از او یاد کرده اند:
-(در فهم حدیث, یگانه دوران بود). (بر احیای احادیث پای می فشرد و حریص بود). (داناترین کس به علم رجال بود). (توانش را در خدمت نشر گفته های اهل بیت بذل کرد). (دستورها و معارف آنان را پاس داشت). (در عدالت, سیطره بر نفس, پارسایی در فتوا و تقوا در عمل,زبان زد بود) و…
+(در فهم حدیث، یگانه دوران بود). (بر احیای احادیث پای می فشرد و حریص بود). (داناترین کس به علم رجال بود). (توانش را در خدمت نشر گفته های اهل بیت بذل کرد). (دستورها و معارف آنان را پاس داشت). (در عدالت، سیطره بر نفس، پارسایی در فتوا و تقوا در عمل،زبان زد بود) و…
 گام‌های بعدی تحصیل و دانش را تحت نظر پدرش استوارتر برداشت و پس از آن با استادان بزرگ حوزه اصفهان آشنا شد و به راهنمایی پدرش به درس علامه مولا عبدالله شوشتری (یكی از علمای بزرگ حوزه اصفهان) راه یافت.

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{شناسنامه عالم
 ||نام کامل = محمدتقی مجلسی
@@ سطر ۱۰: / سطر ۱۱: @@
 |آثار = روضه المتقین، لوامع الصاحب قرانی،...
 }}
 ==تولد==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ سپتامبر ۲۰۱۶، ساعت ۱۰:۰۵
سطر ۱:		سطر ۱:
−	عالم ~~عارف،فقیه بیدار دل و ادیب ملامحمد~~ تقی ~~بن مقصود علی معروف به~~ (~~مجلسی اوّل~~) ~~ستاره فروزان~~ حوزه ~~های علوم شیعه~~ است .	+	{{شناسنامه عالم
		+	\|\|نام کامل = محمدتقی مجلسی
		+	\|\|تصویر= [[پرونده:Mohammad-taqi-majlesi.jpg]]
		+	\|\|زادروز = 1003 قمری
		+	\|زادگاه = [[اصفهان]]
		+	\|وفات = یازدهم [[شعبان]] 1070 قمری
		+	\|مدفن = [[اصفهان]]
		+	\|اساتید = ملاّ عبداللّه شوشتری، [[شیخ بهائی]]،...
		+	\|شاگردان =
		+	\|آثار = روضه المتقین، لوامع الصاحب قرانی
		+	}}
		+	محمد تقی مجلسی (1003-1070ق)، از علما و محدثان مشهور قرن یازدهم هجری و مدرس حوزه علمیه اصفهان در دوران صفویه است . وی از محضر بزرگانی همچون ملاعبدالله شوشتری، [[شیخ بهائی]]،... کسب فیض کرده است. از جمله آثار ارزشمند وی می توان «روضه المتقین» و «لوامع الصاحب قرانی» را نام برد.
	==تولد==		==تولد==