محاصره بنی هاشم در شعب ابیطالب - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۳۰ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۰۷

2024-12-30T06:07:45Z

نمایش تغییرات

Zamani در ‏۱۴ ژوئن ۲۰۲۰، ساعت ۰۵:۱۳

2020-06-14T05:13:30Z

مهدی موسوی در ‏۱۷ آوریل ۲۰۱۹، ساعت ۰۶:۱۵

2019-04-17T06:15:29Z

نمایش تغییرات

History of islam در ‏۲۹ آوریل ۲۰۱۸، ساعت ۱۷:۳۰

2018-04-29T17:30:26Z

Zamani در ‏۴ فوریهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۱۲:۳۳

2018-02-04T12:33:06Z

Zamani در ‏۱۴ نوامبر ۲۰۱۶، ساعت ۱۱:۴۷

2016-11-14T11:47:24Z

Zamani در ‏۱۴ نوامبر ۲۰۱۶، ساعت ۱۱:۴۶

2016-11-14T11:46:43Z

Zamani در ‏۱ اوت ۲۰۱۶، ساعت ۰۷:۰۷

2016-08-01T07:07:44Z

Ali hoghooghi در ‏۱۹ آوریل ۲۰۱۵، ساعت ۱۰:۴۴

2015-04-19T10:44:54Z

Ali hoghooghi در ‏۱۹ آوریل ۲۰۱۵، ساعت ۱۰:۴۴

2015-04-19T10:44:20Z

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{خوب}}
-{{تقویم|روز=1 محرم|سال=سال 7 بعثت}}
+{{تقویم|روز=1 محرم|سال=سال ٧ بعثت}}
 پس از آنکه [[قریش]] موفق به برگرداندن مهاجران [[حبشه]] نشد، شروع به مبارزه به صورت محاصره اقتصادی و اجتماعی با [[بنی هاشم]] کرد. از جمله این مبارزات امضای پیمان نامه ای علیه بنی هاشم بود که به دنبال آن بنی هاشم برای حفظ جان خویش به[[ شعب ابوطالب]] پناه بردند.
 ==علت امضای این پیمان نامه توسط قریش==
@@ سطر ۴۰: / سطر ۴۰: @@
 [[رده:وقایع ماه محرم]]
-[[رده:سال 7 بعثت]]
+[[رده:سال ٧ بعثت]]
 [[رده:پیامبر اکرم از بعثت تا رحلت]]
 [[رده:تاریخ صدر اسلام]]

@@ سطر ۳۱: / سطر ۳۱: @@
 * ترجمه دلائل النبوة،ابوبکر بیهقی، مترجم دکتر محمود مهدوی دامغانی،اتشارات عملی و فرهنگی،1361
 * ترجمه تاریخ یعقوبی، مترجم ابراهیم آیتی،انتشارات علمی و فرهنگی،1371
 [[رده:وقایع ماه محرم]]
 [[رده:سال 7 بعثت]]
 [[رده:پیامبر اکرم از بعثت تا رحلت]]
 [[رده:تاریخ صدر اسلام]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ فوریهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۱۲:۳۳
سطر ۱:		سطر ۱:
		+	{{خوب}}
	{{تقویم\|روز=1 محرم\|سال=سال 7 بعثت}}		{{تقویم\|روز=1 محرم\|سال=سال 7 بعثت}}
	پس از آنکه قریش موفق به برگرداندن مهاجران حبشه نشد،شروع به مبارزه به صورت ، محاصره اقتصادی و اجتماعی با بنی هاشم کرد. از جمله این مبارزات امضای پیمان نامه ای علیه بنی هاشم بود که به دنبال آن بنی هاشم برای حفظ جان خویش به[[ شعب ابوطالب]] پناه بردند.		پس از آنکه قریش موفق به برگرداندن مهاجران حبشه نشد،شروع به مبارزه به صورت ، محاصره اقتصادی و اجتماعی با بنی هاشم کرد. از جمله این مبارزات امضای پیمان نامه ای علیه بنی هاشم بود که به دنبال آن بنی هاشم برای حفظ جان خویش به[[ شعب ابوطالب]] پناه بردند.

@@ سطر ۲۶: / سطر ۲۶: @@
 ==منابع==
-*سيره رسول خدا صلى الله واله وسلم( تاريخ سياسى اسلام)، رسول جعفريان،انتشارات دلیل ما،1382
+*سيره رسول خدا صلى الله علیه و آله وسلم( تاريخ سياسى اسلام)، رسول جعفريان،انتشارات دلیل ما،1382
 *زندگانی پیامبر (ترجمه السیرة النبویه)،ابن هشام،مترجم هاشم رسولی محلاتی، انتشارات کتابچی،1375
 * ترجمه دلائل النبوة،ابوبکر بیهقی، مترجم دکتر محمود مهدوی دامغانی،اتشارات عملی و فرهنگی،1361

@@ سطر ۳: / سطر ۳: @@
 == علت امضای این پیمان نامه توسط قریش ==
 مورخان علت امضای این پیمان نامه را این گونه نوشته اند:
-*  قریش در صدد کشتن رسول خدا(صل الله علیه و آله و سلم) برآمدند. این اقدام زمانی میسر بود که بنی هاشم و در رأس آنها، ابوطالب راضی باشد. به دین سبب از او خواستند تا دیه قتل پیامبر(صل الله علیه و آله و سلم) را دو برابر پرداخت کرده و فردی غیر قریشی او را به قتل برساند.<ref> الدر فی اختصار المغازی و السیر،ص27 </ref> ابوطالب به شدت با خواسته آنان مخالفت کرده و از بنی عبدالمطلب و بنی مطلب خواست تا داخل [[ شعب ابوطالب ]] خود شده و از جان رسول خدا (صل الله علیه و آله و سلم) دفاع کنند. آنان به جز ابولهب و ابوسفیان بن حارث بن عبدالمطلب به شعب رفتند. قریش نیز در واکنش به این حرکت پیوندهای اقتصادی،اجتماعی،خانوادگی و ... را با آنان قطع کرد و در این باره پیمانی نوشتند و عهد بستند که هیج گونه صلحی را از بنی هاشم نپذیرند و هیچ گونه رآفت و مراودتی با آنان نکنند، مگر زمانی که حاضر شوند رسول خدا(صل الله علیه و آله و سلم) را به مشرکان تسلیم کنند تا او را بکشند.<ref>ترجمه دلائل النبوه،ترجمه محمود مهدوی دامغانی،ج 2 ص 65-66 </ref>
+*  قریش در صدد کشتن رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلم) برآمدند. این اقدام زمانی میسر بود که بنی هاشم و در رأس آنها، ابوطالب راضی باشد. به دین سبب از او خواستند تا دیه قتل پیامبر(صلی الله علیه و آله و سلم) را دو برابر پرداخت کرده و فردی غیر قریشی او را به قتل برساند.<ref> الدر فی اختصار المغازی و السیر،ص27 </ref> ابوطالب به شدت با خواسته آنان مخالفت کرده و از بنی عبدالمطلب و بنی مطلب خواست تا داخل [[ شعب ابوطالب ]] خود شده و از جان رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) دفاع کنند. آنان به جز ابولهب و ابوسفیان بن حارث بن عبدالمطلب به شعب رفتند. قریش نیز در واکنش به این حرکت پیوندهای اقتصادی،اجتماعی،خانوادگی و ... را با آنان قطع کرد و در این باره پیمانی نوشتند و عهد بستند که هیج گونه صلحی را از بنی هاشم نپذیرند و هیچ گونه رآفت و مراودتی با آنان نکنند، مگر زمانی که حاضر شوند رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلم) را به مشرکان تسلیم کنند تا او را بکشند.<ref>ترجمه دلائل النبوه،ترجمه محمود مهدوی دامغانی،ج 2 ص 65-66 </ref>
-*  زمانی که قریش دریافتند که اصحاب رسول خدا(صل الله علیه و آله و سلم) در شهری با امنیت کامل استقرار یافتند و نجاشی نیز از پناهندگان حمایت می کند،مجلسی تشکیل داده و تصمیم گرفتند تا پیمانی بر ضد بنی هاشم و بنی عبدالمطلب ننقد کنند. بر این اساس که با از آنان نه دختر بگیرند و نه به آنان دختر بدهند ، هیچ معامله اقتصادی انجام ندهند. بنی هاشم به دور ابوطالب جمع شدند و همه به شعب او رفتند.<ref> زندگانی پیامبر(ترجمه السیرة النبویه)،ابن هشام،ج1ص220؛تاریخ طبری ج2 ص 335-336؛سبل الهدی و الرشاد،ج2ص502 </ref>
+*  زمانی که قریش دریافتند که اصحاب رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلم) در شهری با امنیت کامل استقرار یافتند و نجاشی نیز از پناهندگان حمایت می کند،مجلسی تشکیل داده و تصمیم گرفتند تا پیمانی بر ضد بنی هاشم و بنی عبدالمطلب ننقد کنند. بر این اساس که با از آنان نه دختر بگیرند و نه به آنان دختر بدهند ، هیچ معامله اقتصادی انجام ندهند. بنی هاشم به دور ابوطالب جمع شدند و همه به شعب او رفتند.<ref> زندگانی پیامبر(ترجمه السیرة النبویه)،ابن هشام،ج1ص220؛تاریخ طبری ج2 ص 335-336؛سبل الهدی و الرشاد،ج2ص502 </ref>
 * از دیگر دلایل امضای این پیمان نامه می توان به اسلام آوردن شخصیت های مهم قریش و به خصوص بنی هاشم مانند حمزة بن عبدالمطلب اشاره کرد.<ref> زندگانی پیامبر(ترجمه السیرة النبویه)،ابن هشام،ج1ص220 </ref> قریشیان از بیم اینکه مبادا دیگر بزرگان قریش نیز به سرگذشت اینان مبتلا شوند ، دست به امضا چنین پیمان نامه ای زدند.
@@ سطر ۱۶: / سطر ۱۶: @@
   </ref>
 == رهایی از شعب ابی طالب ==
-*''' معجزه خورده شدن پیمان نامه قریش توسط موریانه ها''': رسول اكرم(صل الله علیه و آله و سلم) با همه بنى هاشم و بنى مطلب سه سال در شعب ماندند تا آنكه رسول خدا (صل الله علیه و آله و سلم)و نيز ابو طالب و خديجه تمام دارايى خود را از دست دادند و به سختى و نادارى گرفتار آمدند. سپس جبرئيل بر رسول خدا فرود آمد و گفت: خدا موريانه را بر صحيفه قريش فرستاده تا هر چه بى‌ مهرى و ستمگرى در آن بود به جز جاهاى نام خدا، همه را خورده است.رسول خدا (صل الله علیه و آله و سلم)ابو طالب را از اين امر آگاه ساخت، پس ابو طالب همراه رسول خدا و خاندانش بيرون آمد تا به كعبه رسيد و در كنار آن نشست و قريش هم از هر طرفى روى آور شدند و گفتند: اى ابو طالب هنگام آن رسيده است كه عهد (خويشاوندى) را يادآورى و نزديكى با قومت را آرزو كنى و سرسختى درباره برادرزاده‌ات را رها كنى.ابو طالب به آنان گفت: اى قوم من، هم اكنون صحيفه خود را بياوريد، شايد گشايشى و راهى به صله رحم و رها كردن بى ‌مهرى پيدا كنيم، صحيفه را آوردند و مهرها همچنان بر آن بود، پس ابو طالب گفت: اين همان صحيفه‌اى است كه درباره پيمان خود نوشته ‌ايد و آن را مى ‌شناسيد؟ گفتند: آرى. گفت: آيا هيچ كارى با آن كرده ‌ايد؟ گفتند: نه بخدا قسم. گفت: پس محمد(صل الله علیه و آله و سلم) از طرف پروردگارش به من گويد كه خدايش موريانه را فرستاده است تا هر چه را جز نام خدا در آن بود همه را خورده است، راستى بگوييد كه اگر سخنش راست باشد، چه مى‌كنيد؟ گفتند: دست‌برميداريم و كارى نداريم.گفت: من هم اگر سخنش دروغ در آيد، او را به شما دهم تا بكشيد. گفتند: انصاف دادى و نيكو گفتى. مهر صحيفه شكسته شد و ناگهان ديدند كه موريانه هر چه جز نام خدا در آن بوده، همه را خورده است‌.<ref> ترجمه تاريخ يعقوبى ،ج‌1،ص:389 </ref> امّا چون آن را ديدند گفتند اين هم يكى ديگر از جادوگرى‌هاى محمد (ص) است و سر بر تافتند و همچنان در كفر، و آزار پيامبر و مسلمانان و قبيله او پافشارى نمودند و مواد عهدنامه را با شدّت بيشترى اعمال كردند.<ref>ترجمه دلائل النبوة ،ج‌2،ص:67 </ref>
+*''' معجزه خورده شدن پیمان نامه قریش توسط موریانه ها''': رسول اكرم(صلی الله علیه و آله و سلم) با همه بنى هاشم و بنى مطلب سه سال در شعب ماندند تا آنكه رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم)و نيز ابو طالب و خديجه تمام دارايى خود را از دست دادند و به سختى و نادارى گرفتار آمدند. سپس جبرئيل بر رسول خدا فرود آمد و گفت: خدا موريانه را بر صحيفه قريش فرستاده تا هر چه بى‌ مهرى و ستمگرى در آن بود به جز جاهاى نام خدا، همه را خورده است.رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم)ابو طالب را از اين امر آگاه ساخت، پس ابو طالب همراه رسول خدا و خاندانش بيرون آمد تا به كعبه رسيد و در كنار آن نشست و قريش هم از هر طرفى روى آور شدند و گفتند: اى ابو طالب هنگام آن رسيده است كه عهد (خويشاوندى) را يادآورى و نزديكى با قومت را آرزو كنى و سرسختى درباره برادرزاده‌ات را رها كنى.ابو طالب به آنان گفت: اى قوم من، هم اكنون صحيفه خود را بياوريد، شايد گشايشى و راهى به صله رحم و رها كردن بى ‌مهرى پيدا كنيم، صحيفه را آوردند و مهرها همچنان بر آن بود، پس ابو طالب گفت: اين همان صحيفه‌اى است كه درباره پيمان خود نوشته ‌ايد و آن را مى ‌شناسيد؟ گفتند: آرى. گفت: آيا هيچ كارى با آن كرده ‌ايد؟ گفتند: نه بخدا قسم. گفت: پس محمد(صلی الله علیه و آله و سلم) از طرف پروردگارش به من گويد كه خدايش موريانه را فرستاده است تا هر چه را جز نام خدا در آن بود همه را خورده است، راستى بگوييد كه اگر سخنش راست باشد، چه مى‌كنيد؟ گفتند: دست‌برميداريم و كارى نداريم.گفت: من هم اگر سخنش دروغ در آيد، او را به شما دهم تا بكشيد. گفتند: انصاف دادى و نيكو گفتى. مهر صحيفه شكسته شد و ناگهان ديدند كه موريانه هر چه جز نام خدا در آن بوده، همه را خورده است‌.<ref> ترجمه تاريخ يعقوبى ،ج‌1،ص:389 </ref> امّا چون آن را ديدند گفتند اين هم يكى ديگر از جادوگرى‌هاى محمد (ص) است و سر بر تافتند و همچنان در كفر، و آزار پيامبر و مسلمانان و قبيله او پافشارى نمودند و مواد عهدنامه را با شدّت بيشترى اعمال كردند.<ref>ترجمه دلائل النبوة ،ج‌2،ص:67 </ref>
 * '''پشیمانی بعضی از سران قریش از امضای پیمان نامه''' :اما جماعتی از قریش از در انصاف در آمده و خود را بر آنچه در این سه سال کرده اند نکوهش کردند. از میان افرادی همچون:«هشام بن عمرو»،« زهیر بن امیه»، « مطعم بن عدی» و «ابوالبختری بن هشام» به همراه « زمعة بن اسود» با هم، هم صدا شدند تا زمانی که عهدنامه را نشکنند،از پای نخواهند نشست. و آن را به قریش اعلام نمودند. و پس از آنکه قریشیان تصمیم به پایان دادن محاصره بنی هاشم گرفتند.