مجذوب علیشاه همدانی - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۲۵ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۰۲

2024-12-25T11:02:56Z

مهدی موسوی در ‏۱۵ آوریل ۲۰۱۹، ساعت ۱۱:۲۸

2019-04-15T11:28:15Z

عربصالحی در ‏۲۸ اکتبر ۲۰۱۳، ساعت ۰۶:۲۲

2013-10-28T06:22:36Z

عربصالحی در ‏۲۷ اکتبر ۲۰۱۳، ساعت ۱۰:۳۹

2013-10-27T10:39:46Z

عربصالحی در ‏۲۳ اکتبر ۲۰۱۳، ساعت ۰۸:۱۵

2013-10-23T08:15:10Z

مرضیه الله وکیل جزی: صفحه‌ای جدید حاوی '{{مدخل دائرة المعارف|اثر آفرینان}} '''مجذوب علیشاه همدانی، محمدجعفر''' قرن: 13 (و...' ایجاد کرد

2013-09-18T07:33:29Z

صفحه‌ای جدید حاوی '{{مدخل دائرة المعارف|اثر آفرینان}} '''مجذوب علیشاه همدانی، محمدجعفر''' قرن: 13 (و...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل دائرة المعارف|[[اثر آفرینان]]}}

'''مجذوب علیشاه همدانی، محمدجعفر'''

قرن: 13

(وف 1239 ق)

عالم دینى، فقیه، عارف، صوفى و شاعر متخلص به مجذوب. ملقب به مجذوب علیشاه و معروف به كبودر آهنگى. وى از طایفه‌ى قراگوزلو از طوایف همدان بود. در محضر ملا محمدمهدى نراقى و میرزاى قمى تلمذ نمود و [[فقه]] و [[اصول]] را فراگرفت.

او از میرزاى قمى اجازه‌ى [[اجتهاد]] داشت گرچه هیچ‌گاه به اجتهاد نپرداخت. وى همزمان با تحصیل فقه و اصول به مطالعه‌ى آثار بزرگانى چون: [[ابن‌ طاووس]]، خواجه نصیر، ابن فهد حلى، [[شیخ ‌بهائى]]، ابن‌میثم، [[میرداماد]]، [[میرفندرسكى]]، فیض كاشانى و دیگران كه روح عرفانى داشتند، مى‌پرداخت و اوقات خود را به [[عبادت]] و ریاضت مى‌گذراند.

فضلاى روزگارش او را سلمان زمان مى‌خواندند و ملا حسنقلى همدانى، قطب عرفاى روحانى او را بسیار مى‌ستوده است. در تبریز درگذشت و در نزدیكى مقبره‌ى سید حمزه دفن شد. از آثارش: «اثبات النبوة الخاصة» به فارسى؛ «مرآة الحق»، تحقیقى در تصوف، حلول، اتحاد و تناسخ؛ «مراحل السالكین»؛ شرح «دعاء الامیر علیه السلام»؛ «الاعتقادات»؛ حواشى بر «كفایة» محقق سبزوارى و «مدارك» و «شرح لمعه»؛ «دیوان» شعر.

==منابع==
* [[انجمن مفاخر فرهنگی]]، [[اثرآفرینان]]، ج5، ص134.

[[رده:عالمان]]
[[رده:فقیهان]]
[[رده:عارفان]]
[[رده:شعرا]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{مدخل دائرة المعارف|[[اثر آفرینان]]}}
-'''مجذوب علیشاه همدانی، محمدجعفر'''
+«محمدجعفر کبودرآهنگی همدانی» معروف به «مجذوب علیشاه» (۱۱۷۵-۱۲۳۸ ق)، شاعر [[تخلص|متخلّص]] به «مجذوب» و [[فقیه]] و عارف [[شیعه]] در قرن 13 قمری است.
-قرن: 13 (وف 1239 ق)
+{{شناسنامه عالم
-عالم دینى، [[فقیه]]، [[عرفان|عارف]]، [[تصوف|صوفى]] و شاعر [[تخلص|متخلص]] به مجذوب. ملقب به مجذوب علیشاه و معروف به كبودر آهنگى. وى از طایفه‌ ى قراگوزلو از طوایف همدان بود. در محضر [[ملا محمد مهدی نراقی|ملا محمدمهدى نراقى]] و [[میرزای قمی|میرزاى قمى]] تلمذ نمود و [[فقه]] و [[اصول فقه‌‌‌‌|اصول]] را فراگرفت.
+مجذوب علیشاه همزمان با تحصیل فقه و اصول، به مطالعه‌ى آثار بزرگانى چون: [[سید بن طاووس|ابن‌ طاووس]]، [[خواجه نصیرالدین طوسی|خواجه نصیر]]، [[ابن فهد حلی|ابن فهد حلى]]، [[شیخ بهایی|شیخ ‌بهائى]]، [[ابن ميثم بحرانی|ابن‌ میثم]]، [[میرداماد]]، [[میرفندرسكى]]، [[فیض کاشانی|فیض كاشانى]] و دیگران كه روح [[عرفان|عرفانى]] داشتند، مى‌پرداخت و اوقات خود را به [[عبادت]] و ریاضت مى‌گذراند.
-او از میرزاى قمى اجازه ‌ى [[اجتهاد]] داشت گرچه هیچ‌گاه به اجتهاد نپرداخت. وى همزمان با تحصیل فقه و اصول به مطالعه‌ى آثار بزرگانى چون: [[سید بن طاووس|ابن‌ طاووس]]، [[خواجه نصیرالدین طوسی|خواجه نصیر]]، [[ابن فهد حلی|ابن فهد حلى]]، [[شیخ بهایی|شیخ ‌بهائى]]، [[ابن ميثم بحرانی|ابن‌ میثم]]، [[میرداماد]]، [[میرفندرسكى]]، [[فیض کاشانی|فیض كاشانى]] و دیگران كه روح عرفانى داشتند، مى‌پرداخت و اوقات خود را به [[عبادت]] و ریاضت مى‌گذراند.
+فضلاى روزگارش او را «[[سلمان فارسی|سلمان]]» زمان مى‌خواندند و [[ملا حسینقلی همدانی|ملا حسینقلى همدانى]] -قطب عرفاى روحانى- او را بسیار مى‌ستوده است. او در [[تبریز]] درگذشت و در نزدیكى مقبره ‌ى سید حمزه دفن شد.
-فضلاى روزگارش او را [[سلمان فارسی|سلمان]] زمان مى‌خواندند و [[ملا حسینقلی همدانی|ملا حسینقلى همدانى]]، قطب عرفاى روحانى او را بسیار مى‌ستوده است. او در تبریز درگذشت و در نزدیكى مقبره ‌ى سید حمزه دفن شد.
+برخی از آثار و تألیفات مجذوب علیشاه همدانی عبارتند از:
+*اثبات النبوة الخاصة، به فارسى؛
-از آثارش: «اثبات النبوة الخاصة» به فارسى؛ «مرآة الحق»، تحقیقى در [[تصوف]]، حلول، اتحاد و تناسخ؛ «مراحل السالكین»؛ شرح «دعاء الامیر علیه السلام»؛ «الاعتقادات»؛ حواشى بر «كفایة» [[محقق سبزواری|محقق سبزوارى]] و «مدارك» و «شرح لمعه»؛ دیوان شعر.
+*مرآة الحق، تحقیقى در [[تصوف]]، حلول، اتحاد و تناسخ؛
 ==منابع==
-*[[انجمن مفاخر فرهنگی]]، [[اثرآفرینان]]، ج5، ص134.
+*[[اثرآفرینان]]، [[انجمن مفاخر فرهنگی]]، ج5، ص134.
 {{شعر فارسی}}
 [[رده:شعرای پارسی گو]]
 [[رده:شعرای پارسی گوی قرن سیزدهم]]
 [[رده:فقیهان]]
 [[رده:عارفان]]

@@ سطر ۳: / سطر ۳: @@
 '''مجذوب علیشاه همدانی، محمدجعفر'''
-قرن: 13
+قرن: 13 (وف 1239 ق)
-(وف 1239 ق)
+عالم دینى، [[فقیه]]، [[عرفان|عارف]]، [[تصوف|صوفى]] و شاعر [[تخلص|متخلص]] به مجذوب. ملقب به مجذوب علیشاه و معروف به كبودر آهنگى. وى از طایفه‌ ى قراگوزلو از طوایف همدان بود. در محضر [[ملا محمد مهدی نراقی|ملا محمدمهدى نراقى]] و [[میرزای قمی|میرزاى قمى]] تلمذ نمود و [[فقه]] و [[اصول فقه‌‌‌‌|اصول]] را فراگرفت.
-عالم دینى، فقیه، عارف، صوفى و شاعر [[تخلص|متخلص]] به مجذوب. ملقب به مجذوب علیشاه و معروف به كبودر آهنگى. وى از طایفه‌ ى قراگوزلو از طوایف همدان بود. در محضر ملا محمدمهدى نراقى و میرزاى قمى تلمذ نمود و [[فقه]] و [[اصول]] را فراگرفت.
+او از میرزاى قمى اجازه ‌ى [[اجتهاد]] داشت گرچه هیچ‌گاه به اجتهاد نپرداخت. وى همزمان با تحصیل فقه و اصول به مطالعه‌ى آثار بزرگانى چون: [[سید بن طاووس|ابن‌ طاووس]]، [[خواجه نصیرالدین طوسی|خواجه نصیر]]، [[ابن فهد حلی|ابن فهد حلى]]، [[شیخ بهایی|شیخ ‌بهائى]]، [[ابن ميثم بحرانی|ابن‌ میثم]]، [[میرداماد]]، [[میرفندرسكى]]، [[فیض کاشانی|فیض كاشانى]] و دیگران كه روح عرفانى داشتند، مى‌پرداخت و اوقات خود را به [[عبادت]] و ریاضت مى‌گذراند.
-او از میرزاى قمى اجازه ‌ى [[اجتهاد]] داشت گرچه هیچ‌گاه به اجتهاد نپرداخت. وى همزمان با تحصیل فقه و اصول به مطالعه‌ى آثار بزرگانى چون: [[ابن‌ طاووس]]، خواجه نصیر، ابن فهد حلى، [[شیخ ‌بهائى]]، ابن‌ میثم، [[میرداماد]]، [[میرفندرسكى]]، فیض كاشانى و دیگران كه روح عرفانى داشتند، مى‌پرداخت و اوقات خود را به [[عبادت]] و ریاضت مى‌گذراند.
+فضلاى روزگارش او را [[سلمان فارسی|سلمان]] زمان مى‌خواندند و [[ملا حسینقلی همدانی|ملا حسینقلى همدانى]]، قطب عرفاى روحانى او را بسیار مى‌ستوده است. او در تبریز درگذشت و در نزدیكى مقبره ‌ى سید حمزه دفن شد.
-فضلاى روزگارش او را سلمان زمان مى‌خواندند و ملا حسنقلى همدانى، قطب عرفاى روحانى او را بسیار مى‌ستوده است. در تبریز درگذشت و در نزدیكى مقبره ‌ى سید حمزه دفن شد. از آثارش: «اثبات النبوة الخاصة» به فارسى؛ «مرآة الحق»، تحقیقى در تصوف، حلول، اتحاد و تناسخ؛ «مراحل السالكین»؛ شرح «دعاء الامیر علیه السلام»؛ «الاعتقادات»؛ حواشى بر «كفایة» محقق سبزوارى و «مدارك» و «شرح لمعه»؛ دیوان شعر.
+از آثارش: «اثبات النبوة الخاصة» به فارسى؛ «مرآة الحق»، تحقیقى در [[تصوف]]، حلول، اتحاد و تناسخ؛ «مراحل السالكین»؛ شرح «دعاء الامیر علیه السلام»؛ «الاعتقادات»؛ حواشى بر «كفایة» [[محقق سبزواری|محقق سبزوارى]] و «مدارك» و «شرح لمعه»؛ دیوان شعر.
 ==منابع==
 * [[انجمن مفاخر فرهنگی]]، [[اثرآفرینان]]، ج5، ص134.
 {{شعر فارسی}}

@@ سطر ۱۱: / سطر ۱۱: @@
 او از میرزاى قمى اجازه ‌ى [[اجتهاد]] داشت گرچه هیچ‌گاه به اجتهاد نپرداخت. وى همزمان با تحصیل فقه و اصول به مطالعه‌ى آثار بزرگانى چون: [[ابن‌ طاووس]]، خواجه نصیر، ابن فهد حلى، [[شیخ ‌بهائى]]، ابن‌ میثم، [[میرداماد]]، [[میرفندرسكى]]، فیض كاشانى و دیگران كه روح عرفانى داشتند، مى‌پرداخت و اوقات خود را به [[عبادت]] و ریاضت مى‌گذراند.
-فضلاى روزگارش او را سلمان زمان مى‌خواندند و ملا حسنقلى همدانى، قطب عرفاى روحانى او را بسیار مى‌ستوده است. در تبریز درگذشت و در نزدیكى مقبره ‌ى سید حمزه دفن شد. از آثارش: «اثبات النبوة الخاصة» به فارسى؛ «مرآة الحق»، تحقیقى در تصوف، حلول، اتحاد و تناسخ؛ «مراحل السالكین»؛ شرح «دعاء الامیر علیه السلام»؛ «الاعتقادات»؛ حواشى بر «كفایة» محقق سبزوارى و «مدارك» و «شرح لمعه»؛ [[دیوان (شعر)]].
+فضلاى روزگارش او را سلمان زمان مى‌خواندند و ملا حسنقلى همدانى، قطب عرفاى روحانى او را بسیار مى‌ستوده است. در تبریز درگذشت و در نزدیكى مقبره ‌ى سید حمزه دفن شد. از آثارش: «اثبات النبوة الخاصة» به فارسى؛ «مرآة الحق»، تحقیقى در تصوف، حلول، اتحاد و تناسخ؛ «مراحل السالكین»؛ شرح «دعاء الامیر علیه السلام»؛ «الاعتقادات»؛ حواشى بر «كفایة» محقق سبزوارى و «مدارك» و «شرح لمعه»؛ دیوان شعر.
 ==منابع==

@@ سطر ۱۱: / سطر ۱۱: @@
 او از میرزاى قمى اجازه ‌ى [[اجتهاد]] داشت گرچه هیچ‌گاه به اجتهاد نپرداخت. وى همزمان با تحصیل فقه و اصول به مطالعه‌ى آثار بزرگانى چون: [[ابن‌ طاووس]]، خواجه نصیر، ابن فهد حلى، [[شیخ ‌بهائى]]، ابن‌ میثم، [[میرداماد]]، [[میرفندرسكى]]، فیض كاشانى و دیگران كه روح عرفانى داشتند، مى‌پرداخت و اوقات خود را به [[عبادت]] و ریاضت مى‌گذراند.
-فضلاى روزگارش او را سلمان زمان مى‌خواندند و ملا حسنقلى همدانى، قطب عرفاى روحانى او را بسیار مى‌ستوده است. در تبریز درگذشت و در نزدیكى مقبره ‌ى سید حمزه دفن شد. از آثارش: «اثبات النبوة الخاصة» به فارسى؛ «مرآة الحق»، تحقیقى در تصوف، حلول، اتحاد و تناسخ؛ «مراحل السالكین»؛ شرح «دعاء الامیر علیه السلام»؛ «الاعتقادات»؛ حواشى بر «كفایة» محقق سبزوارى و «مدارك» و «شرح لمعه»؛ [[دیوان]] شعر.
+فضلاى روزگارش او را سلمان زمان مى‌خواندند و ملا حسنقلى همدانى، قطب عرفاى روحانى او را بسیار مى‌ستوده است. در تبریز درگذشت و در نزدیكى مقبره ‌ى سید حمزه دفن شد. از آثارش: «اثبات النبوة الخاصة» به فارسى؛ «مرآة الحق»، تحقیقى در تصوف، حلول، اتحاد و تناسخ؛ «مراحل السالكین»؛ شرح «دعاء الامیر علیه السلام»؛ «الاعتقادات»؛ حواشى بر «كفایة» محقق سبزوارى و «مدارك» و «شرح لمعه»؛ [[دیوان (شعر)]].
 ==منابع==