مترفین - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi در ‏۴ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۲:۴۵

2026-03-04T12:45:34Z

Zamani: افزودن الگوی قرآن

2025-03-26T12:09:13Z

افزودن الگوی قرآن

مهدی موسوی در ‏۲۲ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۵۵

2024-12-22T10:55:25Z

نمایش تغییرات

Aghajani در ‏۴ مارس ۲۰۲۰، ساعت ۰۸:۳۷

2020-03-04T08:37:33Z

Aghajani در ‏۲۳ فوریهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۰:۱۶

2020-02-23T10:16:35Z

Aghajani در ‏۲۳ فوریهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۸:۵۴

2020-02-23T08:54:02Z

مهدی موسوی در ‏۱۵ آوریل ۲۰۱۹، ساعت ۰۴:۳۲

2019-04-15T04:32:32Z

نمایش تغییرات

بهرامی در ‏۱۸ فوریهٔ ۲۰۱۴، ساعت ۱۱:۳۵

2014-02-18T11:35:48Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۱۴ ژانویهٔ ۲۰۱۴، ساعت ۰۷:۵۱

2014-01-14T07:51:20Z

نمایش تغییرات

اله یاری در ‏۷ دسامبر ۲۰۱۳، ساعت ۱۳:۰۳

2013-12-07T13:03:20Z

@@ سطر ۱۲: / سطر ۱۲: @@
 *1- انکار [[توحید]] و [[معاد]]:
-[[قرآن کریم]] در این باره می‌فرماید: {{متن قرآن|«وَقَالَ الْمَلَأُ مِنْ قَوْمِهِ الَّذِينَ كَفَرُوا وَكَذَّبُوا بِلِقَاءِ الْآخِرَةِ وَأَتْرَفْنَاهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا مَا هَٰذَا إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ يَأْكُلُ مِمَّا تَأْكُلُونَ مِنْهُ وَيَشْرَبُ مِمَّا تَشْرَبُونَ»}}؛([[سوره مؤمنون]]/33) اشرافیان (خودخواه) از قوم او ([[حضرت نوح علیه السلام|نوح]]) که کافر بودند و دیدار آخرت را تکذیب می‌کردند و در زندگی دنیا به آنان ناز و نعمت داده بودیم، گفتند: این بشری است مثل شما از آنچه می‌خورید، می‌خورد و از آنچه می‌نوشید، می‌نوشد! (پس چگونه می‌تواند پیامبر باشد؟!)
+[[قرآن کریم]] در این باره می‌فرماید: «{{متن قرآن|وَقَالَ الْمَلَأُ مِنْ قَوْمِهِ الَّذِينَ كَفَرُوا وَكَذَّبُوا بِلِقَاءِ الْآخِرَةِ وَأَتْرَفْنَاهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا مَا هَٰذَا إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ يَأْكُلُ مِمَّا تَأْكُلُونَ مِنْهُ وَيَشْرَبُ مِمَّا تَشْرَبُونَ}}<ref>[[آیه 33 سوره مؤمنون|سوره مؤمنون، آیه ۳۳.]]</ref>؛ اشرافیان (خودخواه) از قوم او ([[حضرت نوح علیه السلام|نوح]]) که کافر بودند و دیدار آخرت را تکذیب می‌کردند و در زندگی دنیا به آنان ناز و نعمت داده بودیم، گفتند: این بشری است مثل شما از آنچه می‌خورید، می‌خورد و از آنچه می‌نوشید، می‌نوشد! (پس چگونه می‌تواند پیامبر باشد».
 از استدلال آنها که گفتند: او مانند سایر مردم است، چون مثل انسان می‌خورد و می‌نوشد، معلوم می‌شود که برای انسان غیر از خوردن و نوشیدن که از خواص حیوانات است، کمال و فضیلت دیگری سراغ نداشتند. تنها خوشبختی بشر را در این می‌دانستند که همانند حیوانات در بهره‌وری از انواع لذّات آزاد باشد.<ref>[[علامه طباطبايى|محمدحسین طباطبائی]]، [[المیزان فی تفسیر القرآن|المیزان]]، ترجمه [[سید محمدباقر موسوی همدانی]]، قم، دفتر انتشارات اسلامی جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، 1374ش، ج15، ص42.</ref>
-همچنان که قرآن کریم در وصف این گونه مردم فرموده: {{متن قرآن|«أُولَٰئِكَ كَالْأَنْعَامِ»}}؛ ([[سوره اعراف]]/179) آنان همچون چهارپایانند. و نیز فرموده: {{متن قرآن|«وَالَّذِينَ كَفَرُوا يَتَمَتَّعُونَ وَيَأْكُلُونَ كَمَا تَأْكُلُ الْأَنْعَامُ ...»}}؛([[سوره محمد]]/12) کافران از متاع زودگذر دنیا بهره می‌گیرند و همچون چهارپایان می‌خورند...
+همچنان که قرآن کریم در وصف این گونه مردم فرموده: «{{متن قرآن|أُولَٰئِكَ كَالْأَنْعَامِ}}<ref>[[آیه 179 سوره اعراف|سوره اعراف، آیه ۱۷۹.]]</ref>؛ آنان همچون چهارپایانند. و نیز فرموده: «{{متن قرآن|وَالَّذِينَ كَفَرُوا يَتَمَتَّعُونَ وَيَأْكُلُونَ كَمَا تَأْكُلُ الْأَنْعَامُ ...}}<ref>[[آیه 12 سوره محمد|سوره محمد، آیه ۱۲.]]</ref>؛ کافران از متاع زودگذر دنیا بهره می‌گیرند و همچون چهارپایان می‌خورند ...».
 *2- تقلید کورکورانه از آئین گذشتگان خود:
@@ سطر ۲۲: / سطر ۲۲: @@
 مترفین جوامع به هنگام خطر افتادن اسباب عیش و نوش و خوشگذرانی خود، بدون توجه به منطق و براهین وحیانیِ پیامبران الهی، از سنّت‌های متحجّر گذشتگان خود دم می‌زدند:
-{{متن قرآن|«وَكَذَٰلِكَ مَا أَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ فِي قَرْيَةٍ مِنْ نَذِيرٍ إِلَّا قَالَ مُتْرَفُوهَا إِنَّا وَجَدْنَا آبَاءَنَا عَلَىٰ أُمَّةٍ وَإِنَّا عَلَىٰ آثَارِهِمْ مُقْتَدُونَ»}}؛([[سوره زخرف]]/23) و این گونه در هیچ شهر و دیاری پیش از تو پیامبر انذارکننده‌ای نفرستادیم مگر این که ثروتمندان مست و مغرور گفتند: ما پدران خود خود را بر آیینی یافتیم و به آثار آنان اقتدا می‌کنیم.
+«{{متن قرآن|وَكَذَٰلِكَ مَا أَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ فِي قَرْيَةٍ مِنْ نَذِيرٍ إِلَّا قَالَ مُتْرَفُوهَا إِنَّا وَجَدْنَا آبَاءَنَا عَلَىٰ أُمَّةٍ وَإِنَّا عَلَىٰ آثَارِهِمْ مُقْتَدُونَ}}<ref>[[آیه 23 سوره زخرف|سوره زخرف، آیه ۲۳.]]</ref>؛  و این گونه در هیچ شهر و دیاری پیش از تو پیامبر انذارکننده‌ای نفرستادیم مگر این که ثروتمندان مست و مغرور گفتند: ما پدران خود خود را بر آیینی یافتیم و به آثار آنان اقتدا می‌کنیم».
 در [[آیه]] موردِ بحث، این گفتارِ "اِنّا وَجَدْنا آبَاءَنَا علی امّة..." را از توانگران اهل آبادی ها نقل کرده و آن بدان جهت است که طبع تنعّم و نازپروردگی انسان را وادار می‌کند از بار سنگین تحقیق، شانه خالی نموده و دست به دامن تقلید کورکورانه شود.<ref>همان، ج18، ص138.</ref>
@@ سطر ۳۴: / سطر ۳۴: @@
 *3- معیار قرار دادن ثروت و امکانات مادّی:
-{{متن قرآن|«وَقَالُوا نَحْنُ أَكْثَرُ أَمْوَالًا وَأَوْلَادًا وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ»}}؛ ([[سوره سبأ]]/35) و (آنها که مَستِ ناز و نعمت بودند) گفتند اموال و اولاد ما (از همه) بیشتر است (و این نشانه علاقه خدا به ماست) و ما هرگز مجازات نخواهیم شد!
+«{{متن قرآن|وَقَالُوا نَحْنُ أَكْثَرُ أَمْوَالًا وَأَوْلَادًا وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ}}<ref>[[آیه 35 سوره سبأ|سوره سبأ، آیه ۳۵.]]</ref>؛ و (آنها که مَستِ ناز و نعمت بودند) گفتند اموال و اولاد ما (از همه) بیشتر است (و این نشانه علاقه خدا به ماست) و ما هرگز مجازات نخواهیم شد!».
 *4- [[ظلم]] و جرم:
-{{متن قرآن|«وَاتَّبَعَ الَّذِينَ ظَلَمُوا مَا أُتْرِفُوا فِيهِ وَكَانُوا مُجْرِمِينَ»}}؛([[سوره هود]]/116) و آنان که ستم می‌کردند، از تنعّم و کامجویی پیروی کردند و گناهکار بودند (و نابود شدند)!
+«{{متن قرآن|وَاتَّبَعَ الَّذِينَ ظَلَمُوا مَا أُتْرِفُوا فِيهِ وَكَانُوا مُجْرِمِينَ}}<ref>[[آیه 116 سوره هود|سوره هود، آیه ۱۱۶.]]</ref>؛ و آنان که ستم می‌کردند، از تنعّم و کامجویی پیروی کردند و گناهکار بودند (و نابود شدند)!».
 از جمله «كَانُوا مُجْرِمِينَ» برمی‌آید که مردمان خوشگذران و پیرو لذّات، مردمانی بودند که به جرم و بزهکاری عادت کرده و در انجام آن پافشاری می کردند.<ref>[[شیخ طبرسی|طبرسی]]؛ [[مجمع البیان|مجمع البیان فی تفسیرالقرآن]]، تهران، انتشارات ناصرخسرو، 1372ش، ج5، ص309.</ref>
@@ سطر ۴۴: / سطر ۴۴: @@
 *5- [[فسق]]:
-از خصوصیات دیگر مترفین، فسق، یعنی از حد و حقوق حقّه خارج شدن است: {{متن قرآن|«وَإِذَا أَرَدْنَا أَنْ نُهْلِكَ قَرْيَةً أَمَرْنَا مُتْرَفِيهَا فَفَسَقُوا فِيهَا فَحَقَّ عَلَيْهَا الْقَوْلُ فَدَمَّرْنَاهَا تَدْمِيرًا»}}؛([[سوره اسراء]]/16) و هنگامی که بخواهیم، شهر و دیاری را هلاک کنیم. نخست اوامر خود را برای «مترفین» (و ثروتمندان مست شهوت) آنجا، بیان می‌داریم سپس هنگامی که به مخالفت برخاستند و استحقاق مجازات یافتند، آنها را به شدّت درهم می‌کوبیم.
+از خصوصیات دیگر مترفین، فسق، یعنی از حد و حقوق حقّه خارج شدن است: «{{متن قرآن|وَإِذَا أَرَدْنَا أَنْ نُهْلِكَ قَرْيَةً أَمَرْنَا مُتْرَفِيهَا فَفَسَقُوا فِيهَا فَحَقَّ عَلَيْهَا الْقَوْلُ فَدَمَّرْنَاهَا تَدْمِيرًا}}<ref>[[آیه 16 سوره اسراء|سوره اسراء، آیه ۱۶.]]</ref>؛ و هنگامی که بخواهیم، شهر و دیاری را هلاک کنیم. نخست اوامر خود را برای «مترفین» (و ثروتمندان مست شهوت) آنجا، بیان می‌داریم سپس هنگامی که به مخالفت برخاستند و استحقاق مجازات یافتند، آنها را به شدّت درهم می‌کوبیم».
 ==پی‌آمدهای اتراف و خوشگذرانی==
@@ سطر ۵۰: / سطر ۵۰: @@
 *1- استیصال و [[عذاب]] دنیوی:
-{{متن قرآن|«وَكَمْ قَصَمْنَا مِنْ قَرْيَةٍ كَانَتْ ظَالِمَةً... لَا تَرْكُضُوا وَارْجِعُوا إِلَىٰ مَا أُتْرِفْتُمْ فِيهِ وَمَسَاكِنِكُمْ لَعَلَّكُمْ تُسْأَلُونَ»}}؛([[سوره انبیاء]] 11-13) چه بسیار آبادی های ستمگری را درهم شکستیم و بعد از آنها قوم دیگری روی کار آوردیم، هنگامی که عذاب ما را احساس کردند، ناگهان پا به فرار گذاشتند (گفتیم:) فرار نکنید و به زندگی پرناز و نعمت و به مسکن‌های پرزرق و برقتان بازگردید! شاید (سائلان بیایند و) از شما تقاضا کنند (شما هم آنان را محروم باز گردانید!)
+«{{متن قرآن|{{آیه|21|11}} 💠<ref>[[آیه 11 سوره انبیاء|سوره انبیاء، آیه ۱۱.]]</ref> {{آیه|21|12}} 💠<ref>[[آیه 12 سوره انبیاء|همان، آیه ۱۲.]]</ref> {{آیه|21|13}}<ref>[[آیه 13 سوره انبیاء|همان، آیه ۱۳.]]</ref>}}؛ چه بسیار آبادی های ستمگری را درهم شکستیم و بعد از آنها قوم دیگری روی کار آوردیم، هنگامی که عذاب ما را احساس کردند، ناگهان پا به فرار گذاشتند (گفتیم:) فرار نکنید و به زندگی پرناز و نعمت و به مسکن‌های پرزرق و برقتان بازگردید! شاید (سائلان بیایند و) از شما تقاضا کنند (شما هم آنان را محروم باز گردانید!».
 *2- گرفتاری‌ها و عذاب اخروی:
-{{متن قرآن|«حَتَّىٰ إِذَا أَخَذْنَا مُتْرَفِيهِمْ بِالْعَذَابِ إِذَا هُمْ يَجْأَرُونَ»}}؛([[سوره مؤمنون]]/64) تا زمانی که متنعمّان مغرور را در چنگال عذاب گرفتار سازیم در این هنگام، ناله های دردناک و استغاثه آمیز سر می‌دهند!
+«{{متن قرآن|حَتَّىٰ إِذَا أَخَذْنَا مُتْرَفِيهِمْ بِالْعَذَابِ إِذَا هُمْ يَجْأَرُونَ}}<ref>[[آیه 64 سوره مؤمنون|سوره مؤمنون، آیه ۶۴.]]</ref>؛ تا زمانی که متنعمّان مغرور را در چنگال عذاب گرفتار سازیم در این هنگام، ناله های دردناک و استغاثه آمیز سر می‌دهند!».
 ==پانویس==

@@ سطر ۶۲: / سطر ۶۲: @@
 *[http://www.pajoohe.ir "مترفین"، کاظم احمدزاده، دانشنامه پژوهه]، تاریخ بازیابی: 16 آذرماه 1392.
+{{قرآن}}
 [[رده: واژگان قرآنی]]
 [[رده: صفات ناپسند]]

@@ سطر ۵۶: / سطر ۵۶: @@
 ==منابع==
-*کاظم احمدزاده، مترفین دسترس در [http://www.pajoohe.com/fa/index.php?Page=definition&UID=33016 پژوهشکده باقرالعلوم بخش  فرهنگ علوم انساني و اسلامي]، تاریخ بازیابی: 16 آذرماه 1392.
+*کاظم احمدزاده، مترفین، [http://www.pajoohe.ir  دانشنامه پژوهه]، تاریخ بازیابی: 16 آذرماه 1392.
 [[رده: واژگان قرآنی]]

@@ سطر ۱۳: / سطر ۱۳: @@
 از استدلال آنها که گفتند: او مانند سایر مردم است چون مثل انسان می‌خورد و می‌نوشد، معلوم می‌شود که برای انسان غیر از خوردن و نوشیدن که از خواص حیوانات است کمال و فضیلت دیگری سراغ نداشتند. تنها خوشبختی بشر را در این می‌دانستند که همانند حیوانات در بهره‌وری از انواع لذّات آزاد باشد.<ref>[[علامه طباطبايى|محمدحسین طباطبائی]]، [[المیزان فی تفسیر القرآن|المیزان]]، ترجمه [[سید محمدباقر موسوی همدانی]]، قم، دفتر انتشارات اسلامی جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، 1374ش، ج15، ص42.</ref>
-همچنان که قرآن کریم در وصف این گونه مردم فرموده: {{متن قرآن|«أُوْلَئِکَ کَالأَنْعَامِ»}}؛ ([[سوره اعراف]]/179) آنان همچون چهارپایانند. و نیز فرموده: {{متن قرآن|«وَالَّذِینَ کَفَرُوا یَتَمَتَّعُونَ وَ یَأْکُلُونَ کَمَا تَأْکُلُ الْأَنْعَامُ...»}}؛([[سوره محمد]]/12) کافران از متاع زودگذر دنیا بهره می‌گیرند و همچون چهارپایان می‌خورند...
+همچنان که قرآن کریم در وصف این گونه مردم فرموده: {{متن قرآن|«أُولَٰئِكَ كَالْأَنْعَامِ»}}؛ ([[سوره اعراف]]/179) آنان همچون چهارپایانند. و نیز فرموده: {{متن قرآن|«وَالَّذِينَ كَفَرُوا يَتَمَتَّعُونَ وَيَأْكُلُونَ كَمَا تَأْكُلُ الْأَنْعَامُ ...»}}؛([[سوره محمد]]/12) کافران از متاع زودگذر دنیا بهره می‌گیرند و همچون چهارپایان می‌خورند...
 *2- تقلید کورکورانه از آئین گذشتگان خود: مترفین جوامع به هنگام خطر افتادن اسباب عیش و نوش و خوشگذرانی خویش بدون توجه به منطق و براهین وحیانیِ پیامبران الهی از سنّت‌های متحجّر گذشتگان خود دم می‌زدند.
-{{متن قرآن|«وَکَذَلِکَ مَا أَرْسَلْنَا مِن قَبْلِکَ فِی قَرْیَةٍ مِّن نَّذِیرٍ إِلَّا قَالَ مُتْرَفُوهَا إِنَّا وَجَدْنَا آبَاءنَا عَلَی أُمَّةٍ وَ إِنَّا عَلَی آثَارِهِم مُّقْتَدُونَ»}}؛([[سوره زخرف]]/23) و این گونه در هیچ شهر و دیاری پیش از تو پیامبر انذارکننده‌ای نفرستادیم مگر این که ثروتمندان مست و مغرور گفتند: ما پدران خود خود را بر آیینی یافتیم و به آثار آنان اقتدا می‌کنیم.
+{{متن قرآن|«وَكَذَٰلِكَ مَا أَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ فِي قَرْيَةٍ مِنْ نَذِيرٍ إِلَّا قَالَ مُتْرَفُوهَا إِنَّا وَجَدْنَا آبَاءَنَا عَلَىٰ أُمَّةٍ وَإِنَّا عَلَىٰ آثَارِهِمْ مُقْتَدُونَ»}}؛([[سوره زخرف]]/23) و این گونه در هیچ شهر و دیاری پیش از تو پیامبر انذارکننده‌ای نفرستادیم مگر این که ثروتمندان مست و مغرور گفتند: ما پدران خود خود را بر آیینی یافتیم و به آثار آنان اقتدا می‌کنیم.
 در آیه موردِ بحث، این گفتارِ "اِنّا وَجَدْنا علی امّة..." را از توانگران اهل آبادی ها نقل کرده و آن بدان جهت است که طبع تنّعم و نازپروردگی انسان را وادار می‌کند از بار سنگین تحقیق، شانه خالی نموده دست به دامن تقلید کورکورانه شود.<ref>همان، ج18، ص138.</ref>
@@ سطر ۲۹: / سطر ۲۹: @@
 *3- ملاک و معیار قرار دادن ثروت و امکانات مادّی:
-{{متن قرآن|«وَ قَالُوا نَحْنُ أَکْثَرُ أَمْوَالًا وَ أَوْلَادًا وَ مَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِینَ»}}؛ ([[سوره سبأ]]/35) و (آنها که مَستِ ناز و نعمت بودند) گفتند اموال و اولاد ما (از همه) بیشتر است (و این نشانه علاقه خدا به ماست) و ما هرگز مجازات نخواهیم شد!
+{{متن قرآن|«وَقَالُوا نَحْنُ أَكْثَرُ أَمْوَالًا وَأَوْلَادًا وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ»}}؛ ([[سوره سبأ]]/35) و (آنها که مَستِ ناز و نعمت بودند) گفتند اموال و اولاد ما (از همه) بیشتر است (و این نشانه علاقه خدا به ماست) و ما هرگز مجازات نخواهیم شد!
 *4- [[ظلم]] و جرم:
-{{متن قرآن|«وَاتَّبَعَ الَّذِینَ ظَلَمُواْ مَا أُتْرِفُواْ فِیهِ وَ کَانُواْ مُجْرِمِینَ»}}؛([[سوره هود]]/116) و آنان که ستم می‌کردند، از تنّعم و کامجویی پیروی کردند و گناهکار بودند (و نابود شدند)!
+{{متن قرآن|«وَاتَّبَعَ الَّذِينَ ظَلَمُوا مَا أُتْرِفُوا فِيهِ وَكَانُوا مُجْرِمِينَ»}}؛([[سوره هود]]/116) و آنان که ستم می‌کردند، از تنّعم و کامجویی پیروی کردند و گناهکار بودند (و نابود شدند)!
-از جمله «کانوا مجرمین» برمی‌آید که مردمان خوشگذران و پیرو لذّات، مردمانی بودند که به جرم و بزهکاری عادت کرده و در انجام آن پافشاری می کردند.<ref>[[شیخ طبرسی|طبرسی]]؛ [[مجمع البیان|مجمع البیان فی تفسیرالقرآن]]، تهران، انتشارات ناصرخسرو، 1372ش، ج5، ص309.</ref>
+از جمله «كَانُوا مُجْرِمِينَ» برمی‌آید که مردمان خوشگذران و پیرو لذّات، مردمانی بودند که به جرم و بزهکاری عادت کرده و در انجام آن پافشاری می کردند.<ref>[[شیخ طبرسی|طبرسی]]؛ [[مجمع البیان|مجمع البیان فی تفسیرالقرآن]]، تهران، انتشارات ناصرخسرو، 1372ش، ج5، ص309.</ref>
 *5- [[فسق]]:
-از خصوصیات دیگر مترفین، فسق یعنی از حد و حقوق حقّه خارج شدن است: {{متن قرآن|«وَ إِذَا أَرَدْنَا أَن نُّهْلِکَ قَرْیَةً أَمَرْنَا مُتْرَفِیهَا فَفَسَقُواْ فِیهَا فَحَقَّ عَلَیْهَا الْقَوْلُ فَدَمَّرْنَاهَا تَدْمِیرًا»}}؛([[سوره اسراء]]/16) و هنگامی که بخواهیم، شهر و دیاری را هلاک کنیم. نخست اوامر خود را برای «مترفین» (و ثروتمندان مست شهوت) آنجا، بیان می‌داریم سپس هنگامی که به مخالفت برخاستند و استحقاق مجازات یافتند، آنها را به شدّت درهم می‌کوبیم.
+از خصوصیات دیگر مترفین، فسق یعنی از حد و حقوق حقّه خارج شدن است: {{متن قرآن|«وَإِذَا أَرَدْنَا أَنْ نُهْلِكَ قَرْيَةً أَمَرْنَا مُتْرَفِيهَا فَفَسَقُوا فِيهَا فَحَقَّ عَلَيْهَا الْقَوْلُ فَدَمَّرْنَاهَا تَدْمِيرًا»}}؛([[سوره اسراء]]/16) و هنگامی که بخواهیم، شهر و دیاری را هلاک کنیم. نخست اوامر خود را برای «مترفین» (و ثروتمندان مست شهوت) آنجا، بیان می‌داریم سپس هنگامی که به مخالفت برخاستند و استحقاق مجازات یافتند، آنها را به شدّت درهم می‌کوبیم.
 ==پی‌آمدهای اتراف و خوشگذرانی==
@@ سطر ۴۵: / سطر ۴۵: @@
 *1- استیصال و [[عذاب]] دنیوی:
-{{متن قرآن|«و َکَمْ قَصَمْنَا مِن قَرْیَةٍ کَانَتْ ظَالِمَةً... لَاتَرْکُضُوا وَارْجِعُوا إِلَی مَاأُتْرِفْتُمْ فِیهِ وَ مَسَاکِنِکُمْ لَعَلَّکُمْ تُسْأَلُونَ»}}؛([[سوره انبیاء]] 11-13) چه بسیار آبادی های ستمگری را درهم شکستیم و بعد از آنها قوم دیگری روی کار آوردیم، هنگامی که عذاب ما را احساس کردند، ناگهان پا به فرار گذاشتند (گفتیم:) فرار نکنید و به زندگی پرناز و نعمت و به مسکن‌های پرزرق و برقتان بازگردید! شاید (سائلان بیایند و) از شما تقاضا کنند (شما هم آنان را محروم باز گردانید!)
+{{متن قرآن|«وَكَمْ قَصَمْنَا مِنْ قَرْيَةٍ كَانَتْ ظَالِمَةً... لَا تَرْكُضُوا وَارْجِعُوا إِلَىٰ مَا أُتْرِفْتُمْ فِيهِ وَمَسَاكِنِكُمْ لَعَلَّكُمْ تُسْأَلُونَ»}}؛([[سوره انبیاء]] 11-13) چه بسیار آبادی های ستمگری را درهم شکستیم و بعد از آنها قوم دیگری روی کار آوردیم، هنگامی که عذاب ما را احساس کردند، ناگهان پا به فرار گذاشتند (گفتیم:) فرار نکنید و به زندگی پرناز و نعمت و به مسکن‌های پرزرق و برقتان بازگردید! شاید (سائلان بیایند و) از شما تقاضا کنند (شما هم آنان را محروم باز گردانید!)
 *2- گرفتاری ها و عذاب اخروی:
-{{متن قرآن|«حَتَّی إِذَا أَخَذْنَا مُتْرَفِیهِم بِالْعَذَابِ إِذَا هُمْ یَجْأَرُونَ»}}؛([[سوره مؤمنون]]/64) تا زمانی که متنّعمان مغرور را در چنگال عذاب گرفتار سازیم در این هنگام، ناله های دردناک و استغاثه آمیز سر می‌دهند!
+{{متن قرآن|«حَتَّىٰ إِذَا أَخَذْنَا مُتْرَفِيهِمْ بِالْعَذَابِ إِذَا هُمْ يَجْأَرُونَ»}}؛([[سوره مؤمنون]]/64) تا زمانی که متنّعمان مغرور را در چنگال عذاب گرفتار سازیم در این هنگام، ناله های دردناک و استغاثه آمیز سر می‌دهند!
 ==پانویس==

@@ سطر ۹: / سطر ۹: @@
 ==ویژگی های مترفین در قرآن==
-*1- انکار [[توحید]] و[[ معاد]]: قرآن کریم در این باره می‌فرماید: {{متن قرآن|«وَ قَالَ الْمَلَأُ مِن قَوْمِهِ الَّذِینَ کَفَرُوا وَ کَذَّبُوا بِلِقَاء الْآخِرَةِ وَ أَتْرَفْنَاهُمْ فِی الْحَیَاةِ الدُّنْیَا مَا هَذَا إِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُکُمْ یَأْکُلُ مِمَّا تَأْکُلُونَ مِنْهُ وَ یَشْرَبُ مِمَّا تَشْرَبُونَ»}}؛([[سوره مؤمنون]]/33) اشرافیان (خودخواه) از قوم او ([[حضرت نوح علیه السلام|نوح]]) که کافر بودند و دیدار آخرت را تکذیب می‌کردند و در زندگی دنیا به آنان ناز و نعمت داده بودیم، گفتند: این بشری است مثل شما از آنچه می‌خورید، می‌خورد و از آنچه می‌نوشید، می‌نوشد! (پس چگونه می‌تواند پیامبر باشد؟!)
+*1- انکار [[توحید]] و[[ معاد]]: قرآن کریم در این باره می‌فرماید: {{متن قرآن|«وَقَالَ الْمَلَأُ مِنْ قَوْمِهِ الَّذِينَ كَفَرُوا وَكَذَّبُوا بِلِقَاءِ الْآخِرَةِ وَأَتْرَفْنَاهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا مَا هَٰذَا إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ يَأْكُلُ مِمَّا تَأْكُلُونَ مِنْهُ وَيَشْرَبُ مِمَّا تَشْرَبُونَ»}}؛([[سوره مؤمنون]]/33) اشرافیان (خودخواه) از قوم او ([[حضرت نوح علیه السلام|نوح]]) که کافر بودند و دیدار آخرت را تکذیب می‌کردند و در زندگی دنیا به آنان ناز و نعمت داده بودیم، گفتند: این بشری است مثل شما از آنچه می‌خورید، می‌خورد و از آنچه می‌نوشید، می‌نوشد! (پس چگونه می‌تواند پیامبر باشد؟!)
 از استدلال آنها که گفتند: او مانند سایر مردم است چون مثل انسان می‌خورد و می‌نوشد، معلوم می‌شود که برای انسان غیر از خوردن و نوشیدن که از خواص حیوانات است کمال و فضیلت دیگری سراغ نداشتند. تنها خوشبختی بشر را در این می‌دانستند که همانند حیوانات در بهره‌وری از انواع لذّات آزاد باشد.<ref>[[علامه طباطبايى|محمدحسین طباطبائی]]، [[المیزان فی تفسیر القرآن|المیزان]]، ترجمه [[سید محمدباقر موسوی همدانی]]، قم، دفتر انتشارات اسلامی جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، 1374ش، ج15، ص42.</ref>

@@ سطر ۴۵: / سطر ۴۵: @@
 * 1- استیصال و عذاب دنیوی:
-{{متن قرآن|«و َکَمْ قَصَمْنَا مِن قَرْیَةٍ کَانَتْ ظَالِمَةً... لَاتَرْکُضُوا وَارْجِعُوا إِلَی مَاأُتْرِفْتُمْ فِیهِ وَ مَسَاکِنِکُمْ لَعَلَّکُمْ تُسْأَلُونَ»}}؛([[سوره انبیاء/]] 11-13) چه بسیار آبادی های ستمگری را درهم شکستیم و بعد از آنها قوم دیگری روی کار آوردیم، هنگامی که عذاب ما را احساس کردند، ناگهان پا به فرار گذاشتند (گفتیم:) فرار نکنید و به زندگی پرناز و نعمت و به مسکن‌های پرزرق و برقتان بازگردید! شاید (سائلان بیایند و) از شما تقاضا کنند (شما هم آنان را محروم باز گردانید!)
+{{متن قرآن|«و َکَمْ قَصَمْنَا مِن قَرْیَةٍ کَانَتْ ظَالِمَةً... لَاتَرْکُضُوا وَارْجِعُوا إِلَی مَاأُتْرِفْتُمْ فِیهِ وَ مَسَاکِنِکُمْ لَعَلَّکُمْ تُسْأَلُونَ»}}؛([[سوره انبیاء]] 11-13) چه بسیار آبادی های ستمگری را درهم شکستیم و بعد از آنها قوم دیگری روی کار آوردیم، هنگامی که عذاب ما را احساس کردند، ناگهان پا به فرار گذاشتند (گفتیم:) فرار نکنید و به زندگی پرناز و نعمت و به مسکن‌های پرزرق و برقتان بازگردید! شاید (سائلان بیایند و) از شما تقاضا کنند (شما هم آنان را محروم باز گردانید!)
 * 2- گرفتاری ها و عذاب اخروی:

@@ سطر ۶: / سطر ۶: @@
 از آنجایی که بسیاری از متنّعمان، غرق شهوات و هوسها می‌شوند، واژه "مترفین" در قرآن به معنی کسانی که مست و مغرور به نعمت شده و طغیان کرده‌اند آمده است و مصداق آن غالباً پادشاهان و جباران و ثروتمندان مستکبر و خود خواه است؛ آنهایی که با قیام انبیاء به دوران خودکامگیشان پایان داده می‌شد و منافع نامشروعشان به خطر می‌افتاد و مستضعفان از چنگال آنها رهایی می‌یافتند و به همین دلیل با انواع حیله‌ها و بهانه‌ها، به تخدیر و تحمیق مردم می‌پرداختند و امروزه نیز بیشترین فساد دنیا از همین "مترفین" سر چشمه می‌گیرد.<ref>. مکارم شیرازی، ناصر؛ تفسیر نمونه، تهران، دارالکتب الاسلامیّه، 1374 ش، ج 21، ص 38.</ref>
 == ویژگیهای مترفین در قرآن: ==
-- انکار توحید و معاد:
+- انکار [[توحید]] و[[ معاد]]:
 قرآن کریم در این باره می‌فرماید:
@@ سطر ۳۶: / سطر ۳۵: @@
 در آیه موردِ بحث، این گفتارِ "اِنّا وَجَدْنا علی امّة..." را از توانگران اهل آبادیها نقل کرده و آن بدان جهت است که طبع تنّعم و ناز پروردگی انسان را وادار می‌کند از بار سنگین تحقیق، شانه خالی نموده، دست به دامن تقلید کورکورانه شود.<ref>. همان، ج 18، ص 138.</ref>
-همچنین از گفتار ذکر شده معلوم می‌شود گرایش به مادّی گری و دنیا طلبی قدرت اندیشه (خرد) را تضعیف، و آدمی را به سمت تقلید کورکورانه سوق می‌دهد.<ref>. هاشمی رفسنجانی، اکبروجمعی ازمحققان مرکز فرهنگ ومعارف قرآن؛ تفسیر راهنما، قم، بوستان کتاب 1381 چاپ اول،ج17ص45</ref>
+همچنین از گفتار ذکر شده معلوم می‌شود گرایش به مادّی گری و [[دنیا]] طلبی قدرت اندیشه (خرد) را تضعیف، و آدمی را به سمت تقلید کورکورانه سوق می‌دهد.<ref>. هاشمی رفسنجانی، اکبروجمعی ازمحققان مرکز فرهنگ ومعارف قرآن؛ تفسیر راهنما، قم، بوستان کتاب 1381 چاپ اول،ج17ص45</ref>
-از اینکه در جوامع شرک پیشه، تنها سخن مرفّهان ذکر گردیده با آنکه اندیشه شرک مختص آنان نبوده است می‌توان استفاده کرد که آنان، نقش اصلی را در تعیین گرایشهای جامعه داشته‌اند.<ref>. همان، ص 46.</ref>
+از اینکه در جوامع شرک پیشه، تنها سخن مرفّهان ذکر گردیده با آنکه اندیشه [[شرک]] مختص آنان نبوده است می‌توان استفاده کرد که آنان، نقش اصلی را در تعیین گرایشهای جامعه داشته‌اند.<ref>. همان، ص 46.</ref>
-همچنین از آیه استفاده می‌شود اشراف گرایی در نسل آدمی تأثیر می‌گذارد و اخلاق و اعتقاد آنان را طوری می‌سازد که در مقام مخالفت با جریانهای برخاسته از عقل و وحی برمی‌آیند و هر سخن حقی را که با هواهای نفسانی آنان همسویی نداشته باشد نمی‌پذیرند.
+همچنین از آیه استفاده می‌شود اشراف گرایی در نسل آدمی تأثیر می‌گذارد و [[اخلاق]] و اعتقاد آنان را طوری می‌سازد که در مقام مخالفت با جریانهای برخاسته از عقل و وحی برمی‌آیند و هر سخن حقی را که با هواهای نفسانی آنان همسویی نداشته باشد نمی‌پذیرند.
 - ملاک و معیار قرار دادن ثروت و امکانات مادّی:
@@ سطر ۴۸: / سطر ۴۷: @@
 - ظلم و جرم:
 «وَ اتَّبَعَ الَّذِینَ ظَلَمُواْ مَا أُتْرِفُواْ فِیهِ وَ کَانُواْ مُجْرِمِینَ »(هود/116)
 «و آنان که ستم می‌کردند، از تنّعم و کامجویی پیروی کردند و گناهکار بودند (و نابود شدند)!»
@@ سطر ۵۳: / سطر ۵۳: @@
 از جملۀ «کانوا مجرمین» بر می‌آید که مردمان خوشگذران و پیرو لذّات، مردمانی بودند که به جرم و بزهکاری عادت کرده و در انجام آن پافشاری می کردند.<ref>. طبرسی؛ مجمع البیان فی تفسیر القرآن، تهران، انتشارات ناصر خسرو، 1372 ش، ج 5، ص 309.</ref>
-- فسق:
+- [[فسق]]:
 از خصوصیّات دیگر مترفین، فسق یعنی از حد و حقوق حقّه خارج شدن است:
 «وَ إِذَا أَرَدْنَا أَن نُّهْلِکَ قَرْیَةً أَمَرْنَا مُتْرَفِیهَا فَفَسَقُواْ فِیهَا فَحَقَّ عَلَیْهَا الْقَوْلُ فَدَمَّرْنَاهَا تَدْمِیرًا »(اسراء/16)
@@ سطر ۶۱: / سطر ۶۲: @@
 - استیصال و عذاب دنیوی:
 «و َکَمْ قَصَمْنَا مِن قَرْیَةٍ کَانَتْ ظَالِمَةً... لَا تَرْکُضُوا وَ ارْجِعُوا إِلَی مَا أُتْرِفْتُمْ فِیهِ وَ مَسَاکِنِکُمْ لَعَلَّکُمْ تُسْأَلُونَ »(انبیاء/ 11-13)
 «چه بسیار آبادیهای ستمگری را درهم شکستیم و بعد از آنها، قوم دیگری روی کار آوردیم، هنگامی که عذاب ما را احساس کردند، ناگهان پا به فرار گذاشتند (گفتیم:) فرار نکنید و به زندگی پرناز و نعمت و به مسکن‌های پر زرق و برقتان باز گردید! شاید (سائلان بیایند و) از شما تقاضا کنند (شما هم آنان را محروم باز گردانید!)»
 - گرفتاریها و عذاب اخروی:
 «حَتَّی إِذَا أَخَذْنَا مُتْرَفِیهِم بِالْعَذَابِ إِذَا هُمْ یَجْأَرُونَ »(مؤمنون/ 64)
 «تا زمانی که متنّعمان مغرور را در چنگال عذاب گرفتار سازیم در این هنگام، ناله های دردناک و استغاثه آمیز سر می‌دهند!»
@@ سطر ۷۲: / سطر ۷۵: @@
 == منابع ==
 *کاظم احمدزاده، مترفین دسترس در [http://www.pajoohe.com/fa/index.php?Page=definition&UID=33016  پژوهشکده باقرالعلوم بخش  فرهنگ علوم انساني و اسلامي] تاریخ بازیابی:16 آذرماه 1392.