مبعث حضرت محمد صلی الله علیه و آله - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۸ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۲۰

2024-02-08T14:20:32Z

نمایش تغییرات

مهدی موسوی در ‏۸ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۵۳

2024-02-08T06:53:03Z

نمایش تغییرات

مهدی موسوی در ‏۲۴ فوریهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۲۶

2022-02-24T08:26:57Z

مهدی موسوی: ویرایش

2021-03-10T08:27:55Z

ویرایش

نمایش تغییرات

Mohammadi: /* چگونگی بعثت پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله */

2021-02-24T11:08:24Z

‏چگونگی بعثت پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله

Mohammadi: /* چگونگی بعثت پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله */

2021-02-24T11:04:04Z

‏چگونگی بعثت پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله

Zamani: الگو: مناسبت های شیعه

2020-02-12T12:33:54Z

الگو: مناسبت های شیعه

سید مهدی خدایی: 6پروژه: رتبه بندی، اولویت بندی ، سنجش کیفی

2019-10-18T04:27:23Z

6پروژه: رتبه بندی، اولویت بندی ، سنجش کیفی

مهدی موسوی در ‏۱۴ آوریل ۲۰۱۹، ساعت ۱۲:۱۴

2019-04-14T12:14:26Z

مهدی موسوی: /* چگونگی بعثت پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله */

2019-04-14T12:04:57Z

‏چگونگی بعثت پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{خوب}}
-'''مبعث [[پیامبر اسلام|حضرت محمد]] صلی الله علیه و آله'''، روزی است که پیامبر [[اسلام]] از سوی [[الله|خدا]] برای هدایت [[بشر]] و راهنمایی همیشگی انسان‌ها برانگیخته شد. مطابق با نظر [[شیعه]]، بعثت آن حضرت در ۲۷ [[رجب]] سال چهلم [[عام الفیل|عام الفیل]] (مطابق با سال ۶۱۰ میلادی) در چهل سالگی ایشان واقع شد.
+'''«مبعث»''' [[پیامبر اسلام|حضرت محمد]] (صلی الله علیه و آله)، روزی است که آن حضرت از سوی [[الله|خدا]] - به عنوان آخرین پیامبر الهی - برای هدایت و راهنمایی همیشگی انسان‌ها برانگیخته شد. مطابق با نظر [[شیعه]]، بعثت پیامبر [[اسلام]] در [[27 رجب|۲۷ رجب]] سال چهلم [[عام الفیل|عام الفیل]] و در چهل سالگی ایشان واقع شد. عید مبعث از اعیاد بزرگ مسلمانان به شمار می رود.
 {{تقویم|روز= ۲۷ رجب|سال= ۴۰ [[عام الفیل]]}}
-==مفهوم شناسی مبعث==
+==مفهوم مبعث==
 «مبعث» اسم زمان از ریشه «بعث» است، و بَعْث در لغت برانگیختن و روانه کردن چیزى است.<ref>[[مفردات قرآن راغب|مفردات الفاظ قرآن]]، راغب اصفهانی، ج ۱، ص ۱۳۲</ref>
 بِعْثَت‌ در فرهنگ‌ اسلامى‌ عموما به‌ معنای‌ برانگیختن‌ و برگزیدن‌ [[پیامبران|پیامبران‌]] از سوی [[الله|خداوند]] برای‌ هدایت‌ مردم‌ است که‌ آغاز [[نبوت|رسالت‌]] هر پیامبر می باشد.<ref>[http://islampedia.ir/fa/1389/11/%D9%85%D9%81%D9%87%D9%88%D9%85-%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D8%A8%D8%B9%D8%AB%D8%AA/ اسلام پدیا، مفهوم شناسی بعثت]</ref>
@@ سطر ۱۰: / سطر ۱۰: @@
 به روایت [[اهل سنت]]، [[پیامبر اسلام|حضرت محمد]] صلی الله علیه و آله روز دوشنبه هفدهم یا هجدهم یا نوزدهم ماه مبارک [[رمضان]]، به پیامبری مبعوث گردیده اند.
-اما [[اجماع]] [[شیعه]] بر آن است که مبعث آن حضرت در روز بیست و هفتم ماه [[ماه رجب|رجب]] صورت گرفت. روایات دال بر این مطلب در منابع شیعه بسیار است، از آن جمله [[شیخ کلینی]] با [[سند حدیث|سند]] خود از [[امام صادق علیه السلام|امام صادق]] علیه السلام روایت کرده است که فرمود: «[[روزه]] بیست و هفتم رجب را فراموش نکن، زیرا آن روزى است که محمد به [[نبوت|نبوّت]] گماشته شد.» [[شیخ صدوق]] و [[شیخ طوسى]] هم این را روایت کرده ‌اند. و نیز روایات دیگری که دال بر این موضوع است از سایر [[ائمه اطهار|ائمه]] یا [[صحابی|صحابیان]] پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله نقل شده است.<ref>  تاریخ تحقیقى اسلام (موسوعة التاریخ الاسلامى)، ج‌۱، ص: ۳۱۵ </ref>
+اما [[اجماع]] عالمان [[شیعه]] بر آن است که مبعث آن حضرت در روز [[27 رجب|بیست و هفتم ماه رجب]] سال چهلم [[عام الفیل|عام الفیل]] (مطابق با سال ۶۱۰ میلادی) صورت گرفت. روایات دال بر این مطلب در منابع شیعه بسیار است، از آن جمله [[شیخ کلینی]] با [[سند حدیث|سند]] خود از [[امام صادق علیه السلام|امام صادق]] علیه السلام روایت کرده است که فرمود: «[[روزه]] بیست و هفتم رجب را فراموش نکن، زیرا آن روزى است که محمد به [[نبوت|نبوّت]] گماشته شد.»
-مطابق روایت فریقین، آن حضرت به هنگام بعثت چهل ساله بوده است.
+[[شیخ صدوق]] و [[شیخ طوسى]] هم این را روایت کرده ‌اند. و نیز روایات دیگری که دال بر این موضوع است از سایر [[ائمه اطهار|ائمه]] یا [[صحابی|صحابیان]] پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله نقل شده است.<ref>  تاریخ تحقیقى اسلام (موسوعة التاریخ الاسلامى)، ج‌۱، ص: ۳۱۵ </ref>
-==چگونگی بعثت پیامبر اکرم ==
+مطابق روایت فریقین، آن حضرت به هنگام بعثت، چهل ساله بوده است.
-مطابق با آنچه در منابع آمده است در حالی که [[پیامبر اسلام|پیامبر اکرم]] صلی الله علیه و آله در [[غار حِرا|غار حرا]] در حوالی [[مکه]] معظمه به [[عبادت]] و نیایش می‌پرداخت، [[جبرئیل]] بر وی نازل شد و بر وی [[آیه|آیاتی]] از [[قرآن|قرآن مجید]] را به عنوان طلیعه [[نبوت]] نازل نمود. نخستین آیاتی که بر آن حضرت فرود آمد، آیه‌های [[سوره]] ۹۶ قرآن مجید یعنی [[سوره علق]] بود.<ref> فرازهایی از تاریخ پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله، ص ۹۳؛ تاریخ ابن خلدون، ج ۱، ص ۳۸۵.</ref>
 [[پرونده:حرا.jpg|بندانگشتی|جبل النور و [[غار حرا]]]]
-[[امام حسن عسکری علیه السلام|امام حسن عسکرى]] علیه السّلام در توصیف بعثت نبى اکرم صلّى اللّه علیه و آله بود، می فرماید: «... تا این که به چهل سالگى رسید، و [[الله|خداوند]] قلب کریمش را بهترین و والاترین و خاشع‌ترین و مطیع‌ترین قلب‌ها یافت. پس به درهاى آسمان اجازه داد و آنها بازشدند و به [[ملائکه]] اجازه داد و آنها نازل شدند و در این حال محمد صلّى اللّه علیه و آله به آنها مى‌نگریست. پس رحمت از طرف [[عرش]] بر وى نازل شد و او به [[جبرئیل|روح الامین]] (جبرئیل) -طاووس ملائکه- نگاه مى‌کرد، جبرئیل نزد او فرود آمد و دستش را گرفت و تکان داد و گفت: اى محمد! بخوان، محمد فرمود: چه چیزى را بخوانم؟ گفت: اى محمد! {{متن قرآن|«اِقْرَاْ بِاسْمِ رَبِّک الَّذی خَلَقَ * خَلَقَ الْاِنسانَ مِنْ عَلَقَ * اِقْرَا وَ رَبُّک الْاَکرَمُ * اَلَّذی عَلَّمَ بِالْقَلَمِ...».|سوره=۹۶|آیه=۱تا۳}}
+[[امام حسن عسکری علیه السلام|امام حسن عسکرى]] علیه السّلام در توصیف بعثت نبى اکرم صلّى اللّه علیه و آله بود، می فرماید: «... تا این که به چهل سالگى رسید، و [[الله|خداوند]] قلب کریمش را بهترین و والاترین و خاشع‌ترین و مطیع‌ترین قلب‌ها یافت. پس به درهاى آسمان اجازه داد و آنها بازشدند و به [[ملائکه]] اجازه داد و آنها نازل شدند و در این حال محمد صلّى اللّه علیه و آله به آنها مى‌نگریست. پس رحمت از طرف [[عرش]] بر وى نازل شد و او به [[جبرئیل|روح الامین]] (جبرئیل) نگاه مى‌کرد، جبرئیل نزد او فرود آمد و دستش را گرفت و تکان داد و گفت: اى محمد! بخوان، محمد فرمود: چه چیزى را بخوانم؟ گفت: اى محمد! {{متن قرآن|«اِقْرَاْ بِاسْمِ رَبِّک الَّذی خَلَقَ * خَلَقَ الْاِنسانَ مِنْ عَلَقَ * اِقْرَا وَ رَبُّک الْاَکرَمُ * اَلَّذی عَلَّمَ بِالْقَلَمِ...».|سوره=۹۶|آیه=۱تا۳}}
-(قرآن را) به نام پروردگارت -که هستى را آفرید- بخوان، همو که انسان را از خون بسته آفرید. بخوان که پروردگارت از همه ارجمندتر است. همو که با قلم تعلیم داد و آن چه را که انسان نمى‌دانست به او آموخت. سپس آنچه را که مى‌بایست بر او نازل کرد و خودش به سوى پروردگارش بالا رفت. محمد صلّى اللّه علیه و آله از کوه پایین آمد در حالى که عظمت خداوند و جلالت ابّهت الهى او را مدهوش خود کرده بود و به تب و لرز دچار شده بود. چیزى که اضطرابش را بیشتر مى‌کرد، این بود که مى‌ترسید، [[قریش|قریشیان]] او را تکذیب کرده و او را به دیوانگى نسبت دهند، در حالى که او عاقل‌ترین مردم و گرامى‌ترین آنان بود و مبغوض‌ترین چیزها در نظر او شیاطین و اعمال دیوانگان بود؛ بنابراین، خداوند اراده کرد که قلبش را مملوّ را شجاعت نماید و به او فراخى دل عنایت فرماید. براى همین از کنار هر سنگ و درختى که ردّ مى‌شد، مى‌شنید که مى‌گفتند: «السّلام علیک یا رسول اللّه».<ref> تاریخ تحقیقى اسلام (موسوعة التاریخ الاسلامى)، ج‌۱، ص: ۳۱۶، به نقل از بحار الانوار، ج ۱۸، ص ۲۰۶ </ref>
+(قرآن را) به نام پروردگارت -که هستى را آفرید- بخوان، همو که انسان را از خون بسته آفرید. بخوان که پروردگارت از همه ارجمندتر است. همو که با قلم تعلیم داد و آن چه را که انسان نمى‌دانست به او آموخت.
-به روایتی،... همین که پیامبر وارد خانه شد از نور چهره مبارکش خانه [[خدیجه کبری|خدیجه کبری]] سلام الله علیها منور شد و آن بانوی پرهیزکار پرسید: ای محمد! این چه نوری است که در تو مشاهده می‌کنم؟ حضرت فرمود: این نور پیامبری است، بگو: لا إله الله، محمد رسول الله. خدیجه گفت: من سال‌هاست که پیامبری تو را می‌دانم و هم اکنون نیز شهادت می‌دهم که خدایی جز خداوند یکتا نیست و تو رسول و پیامبر خدایی. بدین گونه خدیجه نخستین کسی بود که به همسرش حضرت محمد صلی الله علیه و آله [[ایمان|ایمان]] آورد.<ref> [[منتهی الآمال|منتهی الآمال]]، ج ۱، ص ۴۷.</ref>
+به روایتی، همین که پیامبر وارد خانه شد از نور چهره مبارکش خانه [[خدیجه کبری|خدیجه کبری]] سلام الله علیها منور شد و آن بانوی پرهیزکار پرسید: ای محمد! این چه نوری است که در تو مشاهده می‌کنم؟ حضرت فرمود: این نور پیامبری است، بگو: لا إله الا الله، محمد رسول الله. خدیجه گفت: شهادت می‌دهم که خدایی جز خداوند یکتا نیست و تو رسول و پیامبر خدایی. بدین گونه خدیجه نخستین کسی بود که به همسرش حضرت محمد صلی الله علیه و آله [[ایمان|ایمان]] آورد.<ref> [[منتهی الآمال|منتهی الآمال]]، ج ۱، ص ۴۷.</ref>
 از میان مردان نیز [[امام علی علیه السلام|امام علی بن ابی‌طالب]] علیه‌السلام، به محض دیدن چهره نورانی پیامبر صلی الله علیه و آله به وی ایمان آورد و شهادتین را بر زبان جاری کرد. از آن پس پیامبر صلی الله علیه و آله در کنار خانه خدا [[نماز]] می‌گذارد و خدیجه سلام الله علیها و علی علیه‌السلام بر او اقتدا می‌کردند و نماز می‌خواندند.<ref> فرازهایی از تاریخ پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله، ص ۹۵.</ref> این سه نفر، با جان و مال و هستی خویش [[اسلام]] را پرورانده و فراگیر نمودند.
@@ سطر ۴۷: / سطر ۵۱: @@
 ==پانویس==
 <references />
 {{شناختنامه رسول خدا (ص)}}

@@ سطر ۱۸: / سطر ۱۸: @@
 [[امام حسن عسکری علیه السلام|امام حسن عسكرى]] عليه السّلام در توصيف بعثت نبى اكرم صلّى اللّه عليه و آله بود، می فرماید: «... تا اين كه به چهل سالگى رسيد، و خداوند قلب كريمش را بهترين و والاترين و خاشع‌ترين و مطيع‌ترين قلب‌ها يافت. پس به درهاى آسمان اجازه داد و آنها بازشدند و به ملائكه اجازه داد و آنها نازل شدند و در اين حال محمد صلّى اللّه عليه و آله به آنها مى‌نگريست. پس رحمت از طرف عرش بر وى نازل شد و او به روح الامين، جبرئيل- طاووس ملائكه- نگاه مى‌كرد، جبرئيل نزد او فرود آمد و دستش را گرفت و تكان داد و گفت: اى محمد! بخوان، محمد فرمود: چه چيزى را بخوانم؟ گفت: اى محمد! {{متن قرآن|«اِقْرَاْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذي خَلَقَ * خَلَقَ الْاِنسانَ مِنْ عَلَقَ * اِقْرَا وَ رَبُّكَ الْاَكْرَمُ * اَلَّذي عَلَّمَ بِالْقَلَمِ...».|سوره=96|آیه=1تا3}}
 (قرآن را) به نام پروردگارت- كه هستى را آفريد- بخوان همو كه انسان را از خون بسته آفريد. بخوان كه پروردگارت از همه ارجمندتر است. همو كه با قلم تعليم داد و آن چه را كه انسان نمى‌دانست به او آموخت.
-[[پرونده:حرا.jpg|بندانگشتی|جبل النور و غار حرا]]
+[[پرونده:حرا.jpg|بندانگشتی|جبل النور و [[غار حرا]]]]
 سپس آنچه را كه مى‌بايست بر او نازل كرد و خودش به سوى پروردگارش بالا رفت. محمد صلّى اللّه عليه و آله از كوه پايين آمد در حالى كه عظمت خداوند و جلالت ابّهت الهى او را مدهوش خود كرده بود و به تب و لرز دچار شده بود. چيزى كه اضطرابش را بيشتر مى‌كرد، اين بود كه مى‌ترسيد، [[قریش|قريشيان]] او را تكذيب كرده و او را به ديوانگى نسبت دهند، در حالى كه او عاقل‌ترين مردم و گرامى‌ترين آنان بود و مبغوض‌ترين چيزها در نظر او شياطين و اعمال ديوانگان بود؛ بنابراين، خداوند اراده كرد كه قلبش را مملوّ را شجاعت نمايد و به او فراخى دل عنايت فرمايد. براى همين از كنار هر سنگ و درختى كه ردّ مى‌شد، مى‌شنيد كه مى‌گفتند: «السّلام عليك يا رسول اللّه».<ref> تاريخ تحقيقى اسلام( موسوعة التاريخ الاسلامى )، ج‌1، ص: 316، به نقل از بحار الانوار، ج 18، ص 206 </ref>

@@ سطر ۱۸: / سطر ۱۸: @@
 [[امام حسن عسکری علیه السلام|امام حسن عسكرى]] عليه السّلام در توصيف بعثت نبى اكرم صلّى اللّه عليه و آله بود، می فرماید: «... تا اين كه به چهل سالگى رسيد، و خداوند قلب كريمش را بهترين و والاترين و خاشع‌ترين و مطيع‌ترين قلب‌ها يافت. پس به درهاى آسمان اجازه داد و آنها بازشدند و به ملائكه اجازه داد و آنها نازل شدند و در اين حال محمد صلّى اللّه عليه و آله به آنها مى‌نگريست. پس رحمت از طرف عرش بر وى نازل شد و او به روح الامين، جبرئيل- طاووس ملائكه- نگاه مى‌كرد، جبرئيل نزد او فرود آمد و دستش را گرفت و تكان داد و گفت: اى محمد! بخوان، محمد فرمود: چه چيزى را بخوانم؟ گفت: اى محمد! {{متن قرآن|«اِقْرَاْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذي خَلَقَ * خَلَقَ الْاِنسانَ مِنْ عَلَقَ * اِقْرَا وَ رَبُّكَ الْاَكْرَمُ * اَلَّذي عَلَّمَ بِالْقَلَمِ...».|سوره=96|آیه=1تا3}}
 (قرآن را) به نام پروردگارت- كه هستى را آفريد- بخوان همو كه انسان را از خون بسته آفريد. بخوان كه پروردگارت از همه ارجمندتر است. همو كه با قلم تعليم داد و آن چه را كه انسان نمى‌دانست به او آموخت.
+[[پرونده:حرا.jpg|بندانگشتی|جبل النور و غار حرا]]
 سپس آنچه را كه مى‌بايست بر او نازل كرد و خودش به سوى پروردگارش بالا رفت. محمد صلّى اللّه عليه و آله از كوه پايين آمد در حالى كه عظمت خداوند و جلالت ابّهت الهى او را مدهوش خود كرده بود و به تب و لرز دچار شده بود. چيزى كه اضطرابش را بيشتر مى‌كرد، اين بود كه مى‌ترسيد، [[قریش|قريشيان]] او را تكذيب كرده و او را به ديوانگى نسبت دهند، در حالى كه او عاقل‌ترين مردم و گرامى‌ترين آنان بود و مبغوض‌ترين چيزها در نظر او شياطين و اعمال ديوانگان بود؛ بنابراين، خداوند اراده كرد كه قلبش را مملوّ را شجاعت نمايد و به او فراخى دل عنايت فرمايد. براى همين از كنار هر سنگ و درختى كه ردّ مى‌شد، مى‌شنيد كه مى‌گفتند: «السّلام عليك يا رسول اللّه».<ref> تاريخ تحقيقى اسلام( موسوعة التاريخ الاسلامى )، ج‌1، ص: 316، به نقل از بحار الانوار، ج 18، ص 206 </ref>

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{خوب}}
 {{تقویم|روز= 27 رجب|سال= 40 [[عام الفیل]]}}
-مبعث [[پیامبر اسلام|حضرت محمد]] صلی الله علیه و آله روزی است که پیامبر [[اسلام]] از سوي خدا براي هدايت بشر و راهنمايي دايمي انسان‌ها برانگيخته شد. مطابق با نظر [[شیعه]]، بعثت آن حضرت در 27 [[رجب]] سال چهلم [[عام الفیل|عام الفيل]] (مطابق با سال 610 ميلادي) در چهل سالگي واقع شد.
+'''مبعث [[پیامبر اسلام|حضرت محمد]] صلی الله علیه و آله''' روزی است که پیامبر [[اسلام]] از سوي خدا براي هدايت بشر و راهنمايي دايمي انسان‌ها برانگيخته شد. مطابق با نظر [[شیعه]]، بعثت آن حضرت در 27 [[رجب]] سال چهلم [[عام الفیل|عام الفيل]] (مطابق با سال 610 ميلادي) در چهل سالگي واقع شد.
 ==مفهوم شناسی مبعث==
@@ سطر ۵۳: / سطر ۵۲: @@
 {{شناختنامه رسول خدا (ص)}}
+{{مناسبت های شیعه}}
 [[رده:وقایع ماه رجب]]
 [[رده:روزهای خاص تاریخ اسلام]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{تقویم|روز= 27 رجب|سال= 40 [[عام الفیل]]}}
 مبعث [[پیامبر اسلام|حضرت محمد]] صلی الله علیه و آله روزی است که پیامبر [[اسلام]] از سوي خدا براي هدايت بشر و راهنمايي دايمي انسان‌ها برانگيخته شد. مطابق با نظر [[شیعه]]، بعثت آن حضرت در 27 [[رجب]] سال چهلم [[عام الفیل|عام الفيل]] (مطابق با سال 610 ميلادي) در چهل سالگي واقع شد.
@@ سطر ۵۶: / سطر ۵۸: @@
 [[رده:پیامبر اکرم]]
 [[رده:پیامبر اکرم از بعثت تا رحلت]]

@@ سطر ۱۳: / سطر ۱۳: @@
 ==چگونگی بعثت پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله==
-مطابق با آنچه در منابع آمده است در حالي كه آن حضرت در [[غار حرا]] در حوالي [[مكه]] معظمه به [[عبادت]] و نيايش مي‌پرداخت، [[جبرئيل]] بر وي نازل شد و بر وي آياتي از [[قرآن]] مجيد را به عنوان طليعه نبوت نازل نمود. نخستين آياتي كه بر آن حضرت فرود آمد، آيه‌هاي سوره 96 قرآن مجيد يعني [[سوره علق]] بود.<ref> فرازهايي از تاريخ پيامبر اسلام صلی الله علیه و آله، ص 93؛ تاريخ ابن خلدون، ج 1، ص 385.</ref>
+مطابق با آنچه در منابع آمده است در حالي كه آن حضرت در [[غار حِرا|غار حرا]] در حوالي [[مكه]] معظمه به [[عبادت]] و نيايش مي‌پرداخت، [[جبرئيل]] بر وي نازل شد و بر وي آياتي از [[قرآن]] مجيد را به عنوان طليعه نبوت نازل نمود. نخستين آياتي كه بر آن حضرت فرود آمد، آيه‌هاي سوره 96 قرآن مجيد يعني [[سوره علق]] بود.<ref> فرازهايي از تاريخ پيامبر اسلام صلی الله علیه و آله، ص 93؛ تاريخ ابن خلدون، ج 1، ص 385.</ref>
 [[امام حسن عسکری علیه السلام|امام حسن عسكرى]] عليه السّلام در توصيف بعثت نبى اكرم صلّى اللّه عليه و آله بود، می فرماید: «... تا اين كه به چهل سالگى رسيد، و خداوند قلب كريمش را بهترين و والاترين و خاشع‌ترين و مطيع‌ترين قلب‌ها يافت. پس به درهاى آسمان اجازه داد و آنها بازشدند و به ملائكه اجازه داد و آنها نازل شدند و در اين حال محمد صلّى اللّه عليه و آله به آنها مى‌نگريست. پس رحمت از طرف عرش بر وى نازل شد و او به روح الامين، جبرئيل- طاووس ملائكه- نگاه مى‌كرد، جبرئيل نزد او فرود آمد و دستش را گرفت و تكان داد و گفت: اى محمد! بخوان، محمد فرمود: چه چيزى را بخوانم؟ گفت: اى محمد! {{متن قرآن|«اِقْرَاْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذي خَلَقَ * خَلَقَ الْاِنسانَ مِنْ عَلَقَ * اِقْرَا وَ رَبُّكَ الْاَكْرَمُ * اَلَّذي عَلَّمَ بِالْقَلَمِ...».|سوره=96|آیه=1تا3}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ آوریل ۲۰۱۹، ساعت ۱۲:۰۴
سطر ۱۳:		سطر ۱۳:

	==چگونگی بعثت پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله==		==چگونگی بعثت پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله==
−
−	~~== چگونگی بعثت پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله ==~~
	مطابق با آنچه در منابع آمده است در حالي كه آن حضرت در [[غار حرا]] در حوالي [[مكه]] معظمه به [[عبادت]] و نيايش مي‌پرداخت، [[جبرئيل]] بر وي نازل شد و بر وي آياتي از [[قرآن]] مجيد را به عنوان طليعه نبوت نازل نمود. نخستين آياتي كه بر آن حضرت فرود آمد، آيه‌هاي سوره 96 قرآن مجيد يعني [[سوره علق]] بود.<ref> فرازهايي از تاريخ پيامبر اسلام صلی الله علیه و آله، ص 93؛ تاريخ ابن خلدون، ج 1، ص 385.</ref>		مطابق با آنچه در منابع آمده است در حالي كه آن حضرت در [[غار حرا]] در حوالي [[مكه]] معظمه به [[عبادت]] و نيايش مي‌پرداخت، [[جبرئيل]] بر وي نازل شد و بر وي آياتي از [[قرآن]] مجيد را به عنوان طليعه نبوت نازل نمود. نخستين آياتي كه بر آن حضرت فرود آمد، آيه‌هاي سوره 96 قرآن مجيد يعني [[سوره علق]] بود.<ref> فرازهايي از تاريخ پيامبر اسلام صلی الله علیه و آله، ص 93؛ تاريخ ابن خلدون، ج 1، ص 385.</ref>