مبارزات اشراف قریش با پیامبر اسلام - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۲۲ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۲۸

2024-12-22T08:28:37Z

مهدی موسوی: ویرایش

2019-04-14T10:02:37Z

ویرایش

Zamani در ‏۷ اوت ۲۰۱۸، ساعت ۰۶:۵۴

2018-08-07T06:54:26Z

Ali hoghooghi در ‏۱۳ آوریل ۲۰۱۵، ساعت ۰۶:۴۲

2015-04-13T06:42:06Z

Ali hoghooghi در ‏۱۳ آوریل ۲۰۱۵، ساعت ۰۶:۴۱

2015-04-13T06:41:26Z

Ali hoghooghi در ‏۱۳ آوریل ۲۰۱۵، ساعت ۰۶:۳۶

2015-04-13T06:36:43Z

Ali hoghooghi: صفحه‌ای جدید حاوی '=== مبارزات اشراف قریش با پیامبر اسلام === ==== سازش و تطمیع ==== موقعیت قریش در مکه ...' ایجاد کرد

2015-04-13T06:34:53Z

صفحه‌ای جدید حاوی '=== مبارزات اشراف قریش با پیامبر اسلام === ==== سازش و تطمیع ==== موقعیت قریش در مکه ...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

=== [[مبارزات اشراف قریش با پیامبر اسلام]] ===
==== سازش و تطمیع ====
موقعیت قریش در مکه از آن روی که اهل تجارت بود و برای ادامه کار خود نیاز به آرامش داشتند،ایجاب می کرد تا مسأله اسلام را به آرامی خاتمه دهند.از طرف دیگر از بین بردن پیامبر اسلام (صل الله علیه و آله و سلم) موجب بروز یک جنگ داخلی خونین و نامحدود می شد و موقعیت قریش را به خطر می انداخت. به همین دلیل قریش در ابتدا به دنبال سازش با پیامبر (صل الله علیه و آله و سلم) یا حامی اصلی ایشان یعنی ابوطالب (علیه السلام) بود. نمونه هایی از این پیشنهادات برای سازش :
* ابن اسحاق در ذیل ایه « قُلْ مَا سَأَلْتُكُم مِّنْ أَجْرٍ فَهُوَ لَكُمْ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلىَ اللَّهِ وَ هُوَ عَلىَ‌ كلُ‌ِّ شىَ‌ْءٍ شهَِيد»<ref> سبأ،47 </ref> می نویسد که اشراف قریش در پی رسول خدا (صل الله علیه و آله و سلم) فرستاده درخواست مذاکره با وی کردند. آنان گفتند: تو چیزی بر قومت آورده ای که در میان عرب کسی برای قومش چنین نیاورده، تو پدران ما را دشنام داده ای ،دین ما را ناروا دانسته ای،خدایان ما را ناسزا گفتی ، اگر با این کار در پی جمع آوری ثروتی هستی آنقدر به تو می دهیم که ثروتت از همه فزون تر گردد،اگر شرف می خواهی ، ما تو را بر خود سیادت می دهیم؛ اگر ملک و پادشاهی می خواهی،چنین می کنیم، اگر جن بر تو مسلط شده،تو را معالجه می کنیم.
رسول خدا (صل الله علیه و آله و سلم) در پاسخ گفت: برای هیج یک از این چیزها،ادعای نوبت نکرده،بلکه تنها فرستاده خداست که برای نصیحت آمده،اگر بپذیرند که نفعش از آن خود آنهاست و اگر نپذیرند او صبر خواهد کرد تا خدا میان او و آنان حکم کند.<ref> السیرة النبویه،ابن هشام،ج 1،ص 295-296 </ref>
* جمله حضرت خطاب به عمویشان که پیشنهاد اشراف قریش را به حضرت گفت : «عموجان ، اگر خورشید را در دست راست من و ماه را در دست چپ من بگذارند،کار دعوت را تا غلبه آن دنبال خواهم کرد مگر آنکه در این را جان خویش را از دست دهم.»<ref> السیرة النبویه،ابن هشام ج 1 ص 266؛انساب الاشراف،ج1،ص 230 </ref>
* درخواست تنی چند از اشراف قریش از جمله حارث بن قیس سهمی، عاص بن وائل ، ولید بن مغیره و امیة بن خلف مبنی بر اینکه رسول خدا(صل الله علیه و آله و سلم) یک سال بتان آنان را عبادت کند و در عوض نیز آنان یک سال خدا را عبادت کنند ، در این صورت هر کدام بر حق باشند، دیگری با پیروی از آن بهره ای از حق برده است. پس از این پیشنهاد خداوند سوره کافرون را بر پیامبر(صل الله علیه و آله و سلم) نازل کرد و یک سره راه توحید و شرک را از یکدیگر جدا کرد.<ref> مجمع البیان ج 10 ،ص 552 ؛ انساب الاشراف ج 1،ص 134،عیون الاثر ج1،ص 197؛سبل الهدی و الرشاد، ج 2،ص 559 </ref>
==== برخوردهای روانی ====
یکی از روش های مشرکان در برخورد با رسول خدا(صل الله علیه و آله و سلم) ، برخوردهای استهزایی در جهت اذیت آن حضرت بود. آنچه که هدف اصلی بود، خورد کردن شخصیت پیامبر(صل الله علیه و آله و سلم) و منزوی ساختن ایشان بود. در این میان بعضی از اشراف قریش بیش از دیگران در این امر تلاش می کردند. از جمله این افراد می توان به ابوجهل،ابولهب،اسود بن عبدیغوث،ولید بن مغیره،عاص بن وائل،عقبة بن ابی معیط و ابوسفیان بن حرب اشاره کرد.<ref> طبقات الکبری،ج1 ص 200-201،اسیرة النبویه، ابن هشام ، ج 1، ص 408-410،انساب الاشراف </ref> از جمله آیاتی که در مورد استهزا پیامبر(صل الله علیه و آله و سلم) در قرآن آمده و بعضاً به پیامبر (صل الله علیه و آله و سلم) دلداری داده است ، می توان به: آیه 95 سوره حجر ، 10 سوره انعام ، 33 سوره رعد ، 41 سوره انبیا ،55 و 53 سوره الذاریات ، 48 سوره فصلت و 41 سوره فرقان اشاره کرد. از مواردی که پیامبر را مورد تمسخر قرار می دادند، می توان به :
* نسبت دادن عناوینی همچون : کذاب ، ساحر ، جن زده و بدتر از همه مجنون اشاره کرد که در قرآن در سوره الذاریات ، آیات 53 و 55 به آن اشاره شده است.
* پسر نداشتن پیامبر(صل الله علیه و آله و سلم) یا ابتر بودن ایشان که از طرف عاص بن وائل ( پدر عمرو بن عاص) عنوان می شد که خداوند سوره کوثر را در برابر این اتهام نازل کرد.<ref> السیرة النبویه،ابن هشام،ج 1 ص 393؛انساب الاشراف ج 1،ص 132 و 137 </ref>
==== آزارهای جسمانی ====
به سبب حمایت های عموی پیامبر(صل الله علیه و آله و سلم) حضرت ابوطالب (علیه السلام) ، تا زمانی که ایشان زنده بودند، به دلیل اینکه ایشان رئیس بنی هاشم و از بزرگان قریش بودند، اشراف و مشرکین قریش به راحتی نمی توانستند به ایشان آزار برسانند. ولی با این حال آزارهای جسمی به صورت نامنظم به خصوص از طرف ابولهب صورت می گرفت.امّا پس از رحلت عمویشان و ریاست ابولهب بر بنی هاشم،دست آنان برای اذیت و آزار ایشان باز شد.<ref> طبقات الکبری ،ج1ص211؛السیرة النبویه، ابن کثیر ج1ص276،السیرة النبویه ،ابن هشام ،ج1ص416 </ref> از جمله آزارهای جسمی ایشان می توان به: ریختن شکمبه گوسفند بر سر ایشان در هنگام سجده <ref> انساب الاشراف ج1ص125،السیرة النبویه ،ابن هشام ،ج 1،ص 416 </ref> ، ریختن خاک و خاکستر هنگام عبور از کوچه ها بر سر ایشان<ref> السیرة النبویه ،ابن هشام ،ج 1،ص 416 </ref>، پیچیدن عبا به دور گلوی ایشان توسط عقبطة بن ابی معیط و ... اشاره کرد.
==== برخوردهای علمی ====
قریش از توانایی لازم در برخورد علمی با دعوت جدید برخوردار نبود. زیرا اساساً اندیشه های جاهلی سست تر از آن بود که روحیه اندیشیدن و تعقل را در جامعه جاهلی ایجاد کند. در این جهت،از این که به ظاهر برخوردهای علمی نیز بکند - ولو با استفاده از یهودیان مدینه - خوداری نکرد. از جمله برخوردهای علمی می توان به :
* قریش آنچه را رسول خدا (صل الله علیه و آله و سلم) تحت عنوان وحی بر آنان می خواند، نه از طرف خداوند،بلکه مطالبی می دانستند که توسط اهل کتاب به ایشان تعلیم داده شده بود.
* پرسش سؤالاتی در مورد اصحاب کهف،ذوالقرنین و روح که توسط یهود طرح شده بود و نضر بن حارث و عقبة بن ابی معیط آن سؤالات را از رسول خدا (صل الله علیه و آله و سلم) پرسیدند.<ref> السیرة النبویه،ابن هشام ج1 ص 301-307،انساب الاشراف ، ج 1 ص 142؛عیون الاثر ج1،ص 199-200 ، دلائل النبوة بیهقی ج 2 ص 269-270 </ref>

==پانویس==
<references/>
==منابع==
** رسول جعفریان،سیره رسول خدا،انتشارات دلیل ما،1382

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 ==سازش و تطمیع==
-موقعیت [[قریش]] در [[مكه|مکه]] از آن روی که اهل تجارت بود و برای ادامه کار خود نیاز به آرامش داشتند، ایجاب می کرد تا مسأله [[اسلام]] را به آرامی خاتمه دهند. از طرف دیگر از بین بردن [[پیامبر اسلام]] (صلی الله علیه و آله و سلم) موجب بروز یک جنگ داخلی خونین و نامحدود می شد و موقعیت قریش را به خطر می انداخت. به همین دلیل قریش در ابتدا به دنبال سازش با پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) یا حامی اصلی ایشان یعنی [[ابوطالب علیه السلام|ابوطالب]] (علیه السلام) بود. نمونه هایی از این پیشنهادات برای سازش :
+موقعیت [[قریش]] در [[مكه|مکه]] از آن روی که اهل تجارت بودند و برای ادامه کار خود نیاز به آرامش داشتند، ایجاب می کرد تا مسأله [[اسلام]] را به آرامی خاتمه دهند. از طرف دیگر، از بین بردن [[پیامبر اسلام]] (صلی الله علیه و آله) موجب بروز یک جنگ داخلی خونین و نامحدود می شد و موقعیت قریش را به خطر می انداخت. به همین دلیل قریش در ابتدا به دنبال سازش با پیامبر (صلی الله علیه و آله) یا حامی اصلی ایشان یعنی [[ابوطالب علیه السلام|ابوطالب]] (علیه السلام) بود. مورخین نمونه هایی از این پیشنهادات برای سازش ذکر کرده اند:
-رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) در پاسخ گفت: برای هیج یک از این چیزها ادعای [[نبوت]] نکرده، بلکه تنها فرستاده خداست که برای نصیحت آمده، اگر بپذیرند که نفعش از آن خود آنهاست و اگر نپذیرند او صبر خواهد کرد تا خدا میان او و آنان حکم کند.<ref> السیرة النبویه، [[ابن هشام حمیری|ابن هشام]]، ج 1،ص 295-296 </ref>
+*[[ابن اسحاق]] در ذیل آیه {{متن قرآن|«قُلْ مَا سَأَلْتُكُم مِّنْ أَجْرٍ فَهُوَ لَكُمْ  إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلىَ اللَّهِ وَ هُوَ عَلىَ‌ كلُ‌ِّ شىَ‌ْءٍ شهَِيد»}}([[سوره سبا|سوره سبأ]]، 47) می نویسد که اشراف قریش در پی رسول خدا (صلی الله علیه و آله) فرستاده درخواست مذاکره با وی کردند. آنان گفتند: تو چیزی بر قومت آورده ای که در میان عرب کسی برای قومش چنین نیاورده، تو پدران ما را دشنام داده ای، دین ما را ناروا دانسته ای، خدایان ما را ناسزا گفتی، اگر با این کار در پی جمع آوری ثروت هستی، آنقدر به تو می دهیم که ثروتت از همه فزون تر گردد، اگر شرف می خواهی، ما تو را بر خود سیادت می دهیم؛ اگر ملک و پادشاهی می خواهی، چنین می کنیم، اگر [[جن]] بر تو مسلط شده، تو را معالجه می کنیم. رسول خدا (صلی الله علیه و آله) در پاسخ گفت: برای هیج یک از این چیزها ادعای [[نبوت]] نکرده، بلکه تنها فرستاده خداست که برای نصیحت آمده، اگر بپذیرند که نفعش از آن خود آنهاست و اگر نپذیرند او صبر خواهد کرد تا خدا میان او و آنان حکم کند.<ref> السیرة النبویه، ابن هشام حمیری، ج 1،ص 295-296 </ref>
-*جمله حضرت خطاب به عمویشان که پیشنهاد اشراف قریش را به حضرت گفت: «عموجان ، اگر خورشید را در دست راست من و ماه را در دست چپ من بگذارند، کار دعوت را تا غلبه آن دنبال خواهم کرد مگر آنکه در این راه جان خویش را از دست دهم.»<ref> السیرة النبویه،ابن هشام ج 1 ص 266؛انساب الاشراف،ج1،ص 230 </ref>
+*جمله حضرت خطاب به عمویشان ابوطالب که پیشنهاد اشراف قریش را به حضرت گفت: «عموجان، اگر خورشید را در دست راست من و ماه را در دست چپ من بگذارند، کار دعوت را تا غلبه آن دنبال خواهم کرد مگر آنکه در این راه جان خویش را از دست دهم.»<ref> السیرة النبویه، ابن هشام ج 1 ص 266؛ انساب الاشراف، ج1،ص 230 </ref>
-*درخواست تنی چند از اشراف قریش از جمله [[حارث بن قیس]] سهمی، [[عاص بن وائل]] ، [[ولید بن مغیره]] و امیة بن خلف مبنی بر اینکه رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلم) یک سال بتان آنان را عبادت کند و در عوض نیز آنان یک سال خدا را عبادت کنند ، در این صورت هر کدام بر [[حق]] باشند، دیگری با پیروی از آن بهره ای از حق برده است. پس از این پیشنهاد خداوند [[سوره کافرون]] را بر پیامبر(صلی الله علیه و آله و سلم) نازل کرد و یک سره راه [[توحید]] و [[شرک]] را از یکدیگر جدا کرد.<ref> [[مجمع البیان]]، ج 10 ،ص 552 ؛ [[انساب الاشراف]] ج 1،ص 134؛ عیون الاثر، ج1،ص 197؛ [[سبل الهدی و الرشاد في سيرة خير العباد (کتاب)|سبل الهدی و الرشاد]]، ج 2،ص 559 </ref>
+*درخواست تنی چند از اشراف قریش از جمله [[حارث بن قیس]] سهمی، [[عاص بن وائل]]، [[ولید بن مغیره]] و امیة بن خلف، مبنی بر اینکه رسول خدا(صلی الله علیه و آله) یک سال بتان آنان را عبادت کند و در عوض نیز آنان یک سال خدا را عبادت کنند؛ در این صورت هر کدام که بر [[حق]] باشند، دیگری با پیروی از آن بهره ای از حق برده است. پس از این پیشنهاد خداوند [[سوره کافرون]] را بر پیامبر(صلی الله علیه و آله) نازل کرد و یکسره راه [[توحید]] و [[شرک]] را از یکدیگر جدا کرد.<ref> مجمع البیان، ج 10،ص 552؛ انساب الاشراف ج 1،ص 134؛ عیون الاثر، ج1،ص 197؛ سبل الهدی و الرشاد، ج 2،ص 559 </ref>
 ==برخوردهای روانی==
-یکی از روش های مشرکان در برخورد با رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلم) ، برخوردهای استهزایی در جهت اذیت آن حضرت بود. آنچه که هدف اصلی بود، خورد کردن شخصیت پیامبر(صلی الله علیه و آله و سلم) و منزوی ساختن ایشان بود. در این میان بعضی از اشراف قریش بیش از دیگران در این امر تلاش می کردند. از جمله این افراد می توان به [[ابوجهل]]، [[ابولهب بن عبدالمطلب|ابولهب]]، اسود بن عبدیغوث، ولید بن مغیره، عاص بن وائل، عقبة بن ابی معیط و [[ابوسفیان|ابوسفیان بن حرب]] اشاره کرد.<ref> طبقات الکبری،ج1 ص 200-201،اسیرة النبویه، ابن هشام ، ج 1، ص 408-410،انساب الاشراف  </ref> از جمله آیاتی که در مورد استهزا پیامبر(صلی الله علیه و آله و سلم) در [[قرآن]] آمده و بعضاً به پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) دلداری داده است ، می توان به: آیه 95 [[سوره حجر]] ، 10 [[سوره انعام]] ، 33 [[سوره رعد]] ، 41 [[سوره انبیاء|سوره انبیا]]، 55 و 53 [[سوره ذاریات|سوره الذاریات]] ، 48 [[سوره فصلت]] و 41 [[سوره فرقان]] اشاره کرد. از مواردی که پیامبر را مورد تمسخر قرار می دادند، می توان به این موارد اشاره :
+یکی از روش های مشرکان در برخورد با [[رسول خدا]](صلی الله علیه و آله)، برخوردهای از روی [[استهزاء]] در جهت اذیت آن حضرت بود. آنچه که هدف اصلی بود، خرد کردن شخصیت پیامبر(صلی الله علیه و آله) و منزوی ساختن ایشان بود. در این میان بعضی از اشراف قریش بیش از دیگران در این امر تلاش می کردند. از جمله این افراد می توان به [[ابوجهل]]، [[ابولهب بن عبدالمطلب|ابولهب]]، [[اسود بن عبد یغوث]]، ولید بن مغیره، [[عاص بن وائل]]، عقبة بن ابی معیط و [[ابوسفیان|ابوسفیان بن حرب]] اشاره کرد.<ref> طبقات الکبری، ج1 ص 200-201؛ السیرة النبویه، ابن هشام، ج 1، ص 408-410؛ انساب الاشراف. </ref> از جمله آیاتی که در مورد استهزا پیامبر(صلی الله علیه و آله) در [[قرآن]] آمده و بعضاً به پیامبر دلداری داده است، می توان به: آیات 95 [[سوره حجر]]، 10 [[سوره انعام]]، 33 [[سوره رعد]]، 41 [[سوره انبیاء|سوره انبیا]]، 55 و 53 [[سوره ذاریات|سوره الذاریات]]، 48 [[سوره فصلت]] و 41 [[سوره فرقان]] اشاره کرد. از مواردی که پیامبر را مورد تمسخر قرار می دادند، می توان به این موارد اشاره کرد:
-*نسبت دادن عناوینی همچون : کذاب ، ساحر ، جن زده و بدتر از همه مجنون اشاره کرد که در قرآن در سوره الذاریات ، آیات 53 و 55 به آن اشاره شده است.
+*نسبت دادن عناوینی همچون: کذاب، ساحر، جن زده و بدتر از همه مجنون، که در قرآن در [[سوره ذاریات]]، آیات 53 و 55 به آن اشاره شده است.
-*پسر نداشتن پیامبر(صلی الله علیه و آله و سلم) یا [[ابتر]] بودن ایشان که از طرف عاص بن وائل ( پدر [[عمرو بن عاص]]) عنوان می شد که خداوند [[سوره کوثر]] را در برابر این اتهام نازل کرد.<ref> السیرة النبویه،ابن هشام،ج 1 ص 393؛انساب الاشراف ج 1،ص 132 و 137 </ref>
+*پسر نداشتن پیامبر(صلی الله علیه و آله) یا [[ابتر]] بودن ایشان که از طرف [[عاص بن وائل]] ( پدر [[عمرو بن عاص]]) عنوان می شد که خداوند [[سوره کوثر]] را در برابر این اتهام نازل کرد.<ref> السیرة النبویه، ابن هشام، ج 1 ص 393؛ انساب الاشراف ج 1،ص 132 و 137 </ref>
 ==آزارهای جسمانی==
-به سبب حمایت های عموی پیامبر(صلی الله علیه و آله و سلم) [[ابوطالب علیه السلام|حضرت ابوطالب]] (علیه السلام) ، تا زمانی که ایشان زنده بودند، به دلیل اینکه ایشان رئیس [[بنی هاشم]] و از بزرگان قریش بودند، اشراف و مشرکین قریش به راحتی نمی توانستند به ایشان آزار برسانند. ولی با این حال آزارهای جسمی به صورت نامنظم به خصوص از طرف ابولهب صورت می گرفت. امّا پس از رحلت عمویشان و ریاست ابولهب بر بنی هاشم، دست آنان برای اذیت و آزار ایشان باز شد.<ref> طبقات الکبری ،ج1ص211؛السیرة النبویه، ابن کثیر ج1ص276،السیرة النبویه ،ابن هشام ،ج1ص416 </ref> از جمله آزارهای جسمی ایشان می توان به: ریختن شکمبه گوسفند بر سر ایشان در هنگام سجده،<ref> انساب الاشراف ج1ص125،السیرة النبویه ،ابن هشام ،ج 1،ص 416 </ref> ریختن خاک و خاکستر هنگام عبور از کوچه ها بر سر ایشان<ref> السیرة النبویه ،ابن هشام ،ج 1،ص 416 </ref>، پیچیدن عبا به دور گلوی ایشان توسط عقبطة بن ابی معیط و ... اشاره کرد.
+تا زمانی که [[ابوطالب علیه السلام|حضرت ابوطالب]] (علیه السلام) زنده بود، به سبب حمایت های او از پیامبر(صلی الله علیه وآله) و به دلیل اینکه رئیس [[بنی هاشم]] و از بزرگان قریش بود، اشراف و مشرکین قریش به راحتی نمی توانستند به پیامبر آزار برسانند. ولی با این حال آزارهای جسمی به صورت نامنظم به خصوص از طرف [[ابولهب]] صورت می گرفت. امّا پس از رحلت عمویشان و ریاست ابولهب بر بنی هاشم، دست آنان برای اذیت و آزار پیامبر باز شد.<ref> طبقات الکبری، ج1ص211؛ السیرة النبویه، ابن کثیر ج1ص276؛ السیرة النبویه، ابن هشام، ج1ص416 </ref>
 ==برخوردهای علمی==
-قریش از توانایی لازم در برخورد علمی با دعوت جدید برخوردار نبود. زیرا اساساً اندیشه های [[جاهلیت|جاهلی]] سست تر از آن بود که روحیه اندیشیدن و تعقل را در جامعه جاهلی ایجاد کند. در این جهت، از این که به ظاهر برخوردهای علمی نیز بکند - ولو با استفاده از [[یهود|یهودیان]] مدینه - خودداری نکرد. از جمله برخوردهای علمی می توان به این موارد اشاره نمود:
+[[قریش]] از توانایی لازم در برخورد علمی با دعوت جدید برخوردار نبود. زیرا اساساً اندیشه های [[جاهلیت|جاهلی]] سست تر از آن بود که روحیه اندیشیدن و تعقل را در جامعه جاهلی ایجاد کند. در این جهت، از این که به ظاهر برخوردهای علمی نیز بکند - ولو با استفاده از [[یهود|یهودیان]] مدینه - خودداری نکرد. از جمله برخوردهای علمی می توان به این موارد اشاره نمود:
-*قریش آنچه را [[پیامبر اسلام|رسول خدا]] (صلی الله علیه و آله و سلم) تحت عنوان [[وحی]] بر آنان می خواند، نه از طرف خداوند، بلکه مطالبی می دانستند که توسط [[اهل کتاب]] به ایشان تعلیم داده شده بود.
+*قریش آنچه را [[پیامبر اسلام|رسول خدا]] (صلی الله علیه و آله) تحت عنوان [[وحی]] بر آنان می خواند، نه از طرف خداوند، بلکه مطالبی می دانستند که توسط [[اهل کتاب]] به ایشان تعلیم داده شده بود.
-*پرسش سؤالاتی در مورد [[اصحاب کهف]]، [[ذوالقرنین]] و [[روح]] که توسط یهود طرح شده بود و نضر بن حارث و عقبة بن ابی معیط آن سؤالات را از رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) پرسیدند.<ref> السیرة النبویه،ابن هشام ج1 ص 301-307،انساب الاشراف ، ج 1 ص 142؛عیون الاثر ج1،ص 199-200 ، دلائل النبوة بیهقی ج 2 ص 269-270 </ref>
+*پرسش سؤالاتی در مورد [[اصحاب کهف]]، [[ذوالقرنین]] و [[روح]] که توسط یهود طرح شده بود و نضر بن حارث و عقبة بن ابی معیط آن سؤالات را از رسول خدا (صلی الله علیه و آله) پرسیدند.<ref> السیرة النبویه، ابن هشام، ج1 ص 301-307؛انساب الاشراف، ج 1 ص 142؛ دلائل النبوة بیهقی، ج 2 ص 269-270 </ref>
 ==پانویس==
@@ سطر ۲۷: / سطر ۳۰: @@
 ==منابع==
-**رسول جعفریان، [[سیره رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌و‌سلم (کتاب)|سیره رسول خدا]]، انتشارات دلیل ما،1382
+*[[سیره رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌و‌سلم (کتاب)|سیره رسول خدا]]، رسول جعفریان، انتشارات دلیل ما،1382
-[[ رده: پیامبر اکرم از بعثت تا رحت ]]
+[[ رده: پیامبر اکرم از بعثت تا رحلت ]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-== سازش و تطمیع ==
+==سازش و تطمیع==
-موقعیت قریش در مکه از آن روی که اهل تجارت بود و برای ادامه کار خود نیاز به آرامش داشتند،ایجاب می کرد تا مسأله اسلام را به آرامی خاتمه دهند.از طرف دیگر از بین بردن پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله و سلم) موجب بروز یک جنگ داخلی خونین و نامحدود می شد و موقعیت قریش را به خطر می انداخت. به همین دلیل قریش در ابتدا به دنبال سازش با پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) یا حامی اصلی ایشان یعنی ابوطالب (علیه السلام) بود. نمونه هایی از این پیشنهادات برای سازش :
+موقعیت [[قریش]] در [[مكه|مکه]] از آن روی که اهل تجارت بود و برای ادامه کار خود نیاز به آرامش داشتند، ایجاب می کرد تا مسأله [[اسلام]] را به آرامی خاتمه دهند. از طرف دیگر از بین بردن [[پیامبر اسلام]] (صلی الله علیه و آله و سلم) موجب بروز یک جنگ داخلی خونین و نامحدود می شد و موقعیت قریش را به خطر می انداخت. به همین دلیل قریش در ابتدا به دنبال سازش با پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) یا حامی اصلی ایشان یعنی [[ابوطالب علیه السلام|ابوطالب]] (علیه السلام) بود. نمونه هایی از این پیشنهادات برای سازش :
-* ابن اسحاق در ذیل ایه « قُلْ مَا سَأَلْتُكُم مِّنْ أَجْرٍ فَهُوَ لَكُمْ  إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلىَ اللَّهِ  وَ هُوَ عَلىَ‌ كلُ‌ِّ شىَ‌ْءٍ شهَِيد»<ref> سبأ،47 </ref> می نویسد که اشراف قریش در پی رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) فرستاده درخواست مذاکره با وی کردند. آنان گفتند: تو چیزی بر قومت آورده ای که در میان عرب کسی برای قومش چنین نیاورده، تو پدران ما را دشنام داده ای ،دین ما را ناروا دانسته ای،خدایان ما را ناسزا گفتی ، اگر با این کار در پی جمع آوری ثروتی هستی آنقدر به تو می دهیم که ثروتت از همه فزون تر گردد،اگر شرف می خواهی ، ما تو را بر خود سیادت می دهیم؛ اگر ملک و پادشاهی می خواهی،چنین می کنیم، اگر جن بر تو مسلط شده،تو را معالجه می کنیم.
-رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) در پاسخ گفت: برای هیج یک از این چیزها،ادعای نوبت نکرده،بلکه تنها فرستاده خداست که برای نصیحت آمده،اگر بپذیرند که نفعش از آن خود آنهاست و اگر نپذیرند او صبر خواهد کرد تا خدا میان او و آنان حکم کند.<ref> السیرة النبویه،ابن هشام،ج 1،ص 295-296 </ref>
+*ابن اسحاق در ذیل آیه «قُلْ مَا سَأَلْتُكُم مِّنْ أَجْرٍ فَهُوَ لَكُمْ  إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلىَ اللَّهِ وَ هُوَ عَلىَ‌ كلُ‌ِّ شىَ‌ْءٍ شهَِيد»([[سوره سبا|سوره سبأ]]، 47) می نویسد که اشراف قریش در پی رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) فرستاده درخواست مذاکره با وی کردند. آنان گفتند: تو چیزی بر قومت آورده ای که در میان عرب کسی برای قومش چنین نیاورده، تو پدران ما را دشنام داده ای، دین ما را ناروا دانسته ای، خدایان ما را ناسزا گفتی، اگر با این کار در پی جمع آوری ثروتی هستی آنقدر به تو می دهیم که ثروتت از همه فزون تر گردد، اگر شرف می خواهی ، ما تو را بر خود سیادت می دهیم؛ اگر ملک و پادشاهی می خواهی، چنین می کنیم، اگر جن بر تو مسلط شده، تو را معالجه می کنیم.
-* جمله حضرت خطاب به عمویشان که پیشنهاد اشراف قریش را به حضرت گفت : «عموجان ، اگر خورشید را در دست راست من و ماه را در دست چپ من بگذارند،کار دعوت را تا غلبه آن دنبال خواهم کرد مگر آنکه در این را جان خویش را از دست دهم.»<ref> السیرة النبویه،ابن هشام ج 1 ص 266؛انساب الاشراف،ج1،ص 230 </ref>
-* درخواست تنی چند از اشراف قریش از جمله حارث بن قیس سهمی، عاص بن وائل ، ولید بن مغیره و امیة بن خلف مبنی بر اینکه رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلم) یک سال بتان آنان را عبادت کند و در عوض نیز آنان یک سال خدا را عبادت کنند ، در این صورت هر کدام بر حق باشند، دیگری با پیروی از آن بهره ای از حق برده است. پس از این پیشنهاد خداوند سوره کافرون را بر پیامبر(صلی الله علیه و آله و سلم) نازل کرد و یک سره راه توحید و شرک را از یکدیگر جدا کرد.<ref> مجمع البیان ج 10 ،ص 552 ؛ انساب الاشراف ج 1،ص 134،عیون الاثر ج1،ص 197؛سبل الهدی و الرشاد، ج 2،ص 559 </ref>
+رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) در پاسخ گفت: برای هیج یک از این چیزها ادعای [[نبوت]] نکرده، بلکه تنها فرستاده خداست که برای نصیحت آمده، اگر بپذیرند که نفعش از آن خود آنهاست و اگر نپذیرند او صبر خواهد کرد تا خدا میان او و آنان حکم کند.<ref> السیرة النبویه، [[ابن هشام حمیری|ابن هشام]]، ج 1،ص 295-296 </ref>
 == برخوردهای روانی ==
-یکی از روش های مشرکان در برخورد با رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلم) ، برخوردهای استهزایی در جهت اذیت آن حضرت بود. آنچه که هدف اصلی بود، خورد کردن شخصیت پیامبر(صلی الله علیه و آله و سلم) و منزوی ساختن ایشان بود. در این میان بعضی از اشراف قریش بیش از دیگران در این امر تلاش می کردند. از جمله این افراد می توان به ابوجهل،ابولهب،اسود بن عبدیغوث،ولید بن مغیره،عاص بن وائل،عقبة بن ابی معیط و ابوسفیان بن حرب اشاره کرد.<ref> طبقات الکبری،ج1 ص 200-201،اسیرة النبویه، ابن هشام ، ج 1، ص 408-410،انساب الاشراف  </ref> از جمله آیاتی که در مورد استهزا پیامبر(صلی الله علیه و آله و سلم) در قرآن آمده و بعضاً به پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) دلداری داده است ، می توان به: آیه 95 سوره حجر ، 10 سوره انعام ، 33 سوره رعد ، 41 سوره انبیا ،55 و 53 سوره الذاریات ، 48 سوره فصلت و 41 سوره فرقان اشاره کرد. از مواردی که پیامبر را مورد تمسخر قرار می دادند، می توان به :
+*جمله حضرت خطاب به عمویشان که پیشنهاد اشراف قریش را به حضرت گفت: «عموجان ، اگر خورشید را در دست راست من و ماه را در دست چپ من بگذارند، کار دعوت را تا غلبه آن دنبال خواهم کرد مگر آنکه در این راه جان خویش را از دست دهم.»<ref> السیرة النبویه،ابن هشام ج 1 ص 266؛انساب الاشراف،ج1،ص 230 </ref>
-* نسبت دادن عناوینی همچون : کذاب ، ساحر ، جن زده و بدتر از همه مجنون اشاره کرد که در قرآن در سوره الذاریات ، آیات 53 و 55 به آن اشاره شده است.
+*درخواست تنی چند از اشراف قریش از جمله [[حارث بن قیس]] سهمی، [[عاص بن وائل]] ، [[ولید بن مغیره]] و امیة بن خلف مبنی بر اینکه رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلم) یک سال بتان آنان را عبادت کند و در عوض نیز آنان یک سال خدا را عبادت کنند ، در این صورت هر کدام بر [[حق]] باشند، دیگری با پیروی از آن بهره ای از حق برده است. پس از این پیشنهاد خداوند [[سوره کافرون]] را بر پیامبر(صلی الله علیه و آله و سلم) نازل کرد و یک سره راه [[توحید]] و [[شرک]] را از یکدیگر جدا کرد.<ref> [[مجمع البیان]]، ج 10 ،ص 552 ؛ [[انساب الاشراف]] ج 1،ص 134؛ عیون الاثر، ج1،ص 197؛ [[سبل الهدی و الرشاد في سيرة خير العباد (کتاب)|سبل الهدی و الرشاد]]، ج 2،ص 559 </ref>
 * پسر نداشتن پیامبر(صلی الله علیه و آله و سلم) یا ابتر بودن ایشان که از طرف عاص بن وائل ( پدر عمرو بن عاص) عنوان می شد که خداوند سوره کوثر را در برابر این اتهام نازل کرد.<ref> السیرة النبویه،ابن هشام،ج 1 ص 393؛انساب الاشراف ج 1،ص 132 و 137 </ref>
-== آزارهای جسمانی ==
+==برخوردهای روانی==
-به سبب حمایت های عموی پیامبر(صلی الله علیه و آله و سلم) حضرت ابوطالب (علیه السلام) ، تا زمانی که ایشان زنده بودند، به دلیل اینکه ایشان رئیس بنی هاشم و از بزرگان قریش بودند، اشراف و مشرکین قریش به راحتی نمی توانستند به ایشان آزار برسانند. ولی با این حال آزارهای جسمی به صورت نامنظم به خصوص از طرف ابولهب صورت می گرفت.امّا پس از رحلت عمویشان و ریاست ابولهب بر بنی هاشم،دست آنان برای اذیت و آزار ایشان باز شد.<ref> طبقات الکبری ،ج1ص211؛السیرة النبویه، ابن کثیر ج1ص276،السیرة النبویه ،ابن هشام ،ج1ص416 </ref> از جمله آزارهای جسمی ایشان می توان به: ریختن شکمبه گوسفند بر سر ایشان در هنگام سجده <ref> انساب الاشراف ج1ص125،السیرة النبویه ،ابن هشام ،ج 1،ص 416 </ref> ، ریختن خاک و خاکستر هنگام عبور از کوچه ها بر سر ایشان<ref> السیرة النبویه ،ابن هشام ،ج 1،ص 416 </ref>، پیچیدن عبا به دور گلوی ایشان توسط عقبطة بن ابی معیط و ... اشاره کرد.
+یکی از روش های مشرکان در برخورد با رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلم) ، برخوردهای استهزایی در جهت اذیت آن حضرت بود. آنچه که هدف اصلی بود، خورد کردن شخصیت پیامبر(صلی الله علیه و آله و سلم) و منزوی ساختن ایشان بود. در این میان بعضی از اشراف قریش بیش از دیگران در این امر تلاش می کردند. از جمله این افراد می توان به [[ابوجهل]]، [[ابولهب بن عبدالمطلب|ابولهب]]، اسود بن عبدیغوث، ولید بن مغیره، عاص بن وائل، عقبة بن ابی معیط و [[ابوسفیان|ابوسفیان بن حرب]] اشاره کرد.<ref> طبقات الکبری،ج1 ص 200-201،اسیرة النبویه، ابن هشام ، ج 1، ص 408-410،انساب الاشراف  </ref> از جمله آیاتی که در مورد استهزا پیامبر(صلی الله علیه و آله و سلم) در [[قرآن]] آمده و بعضاً به پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) دلداری داده است ، می توان به: آیه 95 [[سوره حجر]] ، 10 [[سوره انعام]] ، 33 [[سوره رعد]] ، 41 [[سوره انبیاء|سوره انبیا]]، 55 و 53 [[سوره ذاریات|سوره الذاریات]] ، 48 [[سوره فصلت]] و 41 [[سوره فرقان]] اشاره کرد. از مواردی که پیامبر را مورد تمسخر قرار می دادند، می توان به این موارد اشاره :
 == برخوردهای علمی ==
-قریش از توانایی لازم در برخورد علمی با دعوت جدید برخوردار نبود. زیرا اساساً اندیشه های جاهلی سست تر از آن بود که روحیه اندیشیدن و تعقل را در جامعه جاهلی ایجاد کند. در این جهت،از این که به ظاهر برخوردهای علمی نیز بکند - ولو با استفاده از یهودیان مدینه - خوداری نکرد. از جمله برخوردهای علمی می توان به :
+*نسبت دادن عناوینی همچون : کذاب ، ساحر ، جن زده و بدتر از همه مجنون اشاره کرد که در قرآن در سوره الذاریات ، آیات 53 و 55 به آن اشاره شده است.
-* قریش آنچه را رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) تحت عنوان وحی بر آنان می خواند، نه از طرف خداوند،بلکه مطالبی می دانستند که توسط اهل کتاب به ایشان تعلیم داده شده بود.
+*پسر نداشتن پیامبر(صلی الله علیه و آله و سلم) یا [[ابتر]] بودن ایشان که از طرف عاص بن وائل ( پدر [[عمرو بن عاص]]) عنوان می شد که خداوند [[سوره کوثر]] را در برابر این اتهام نازل کرد.<ref> السیرة النبویه،ابن هشام،ج 1 ص 393؛انساب الاشراف ج 1،ص 132 و 137 </ref>
-* پرسش سؤالاتی در مورد اصحاب کهف،ذوالقرنین و روح که توسط یهود طرح شده بود و نضر بن حارث و عقبة بن ابی معیط آن سؤالات را از رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) پرسیدند.<ref> السیرة النبویه،ابن هشام ج1 ص 301-307،انساب الاشراف ، ج 1 ص 142؛عیون الاثر ج1،ص 199-200 ، دلائل النبوة بیهقی ج 2 ص 269-270 </ref>
 ==پانویس==
-<references/>
+<references />
 ==منابع==
-** رسول جعفریان،سیره رسول خدا،انتشارات دلیل ما،1382
 [[ رده: پیامبر اکرم از بعثت تا رحت ]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ آوریل ۲۰۱۵، ساعت ۰۶:۴۲
سطر ۱:		سطر ۱:
−	~~=== [[مبارزات اشراف قریش با پیامبر اسلام]] ===~~
	== سازش و تطمیع ==		== سازش و تطمیع ==
	موقعیت قریش در مکه از آن روی که اهل تجارت بود و برای ادامه کار خود نیاز به آرامش داشتند،ایجاب می کرد تا مسأله اسلام را به آرامی خاتمه دهند.از طرف دیگر از بین بردن پیامبر اسلام (صل الله علیه و آله و سلم) موجب بروز یک جنگ داخلی خونین و نامحدود می شد و موقعیت قریش را به خطر می انداخت. به همین دلیل قریش در ابتدا به دنبال سازش با پیامبر (صل الله علیه و آله و سلم) یا حامی اصلی ایشان یعنی ابوطالب (علیه السلام) بود. نمونه هایی از این پیشنهادات برای سازش :		موقعیت قریش در مکه از آن روی که اهل تجارت بود و برای ادامه کار خود نیاز به آرامش داشتند،ایجاب می کرد تا مسأله اسلام را به آرامی خاتمه دهند.از طرف دیگر از بین بردن پیامبر اسلام (صل الله علیه و آله و سلم) موجب بروز یک جنگ داخلی خونین و نامحدود می شد و موقعیت قریش را به خطر می انداخت. به همین دلیل قریش در ابتدا به دنبال سازش با پیامبر (صل الله علیه و آله و سلم) یا حامی اصلی ایشان یعنی ابوطالب (علیه السلام) بود. نمونه هایی از این پیشنهادات برای سازش :

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ آوریل ۲۰۱۵، ساعت ۰۶:۳۶
سطر ۲۱:		سطر ۲۱:
	==منابع==		==منابع==
	** رسول جعفریان،سیره رسول خدا،انتشارات دلیل ما،1382		** رسول جعفریان،سیره رسول خدا،انتشارات دلیل ما،1382
		+	[[ رده: پیامبر اکرم از بعثت تا رحت ]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 === [[مبارزات اشراف قریش با پیامبر اسلام]] ===
-==== سازش و تطمیع ====
+== سازش و تطمیع ==
 موقعیت قریش در مکه از آن روی که اهل تجارت بود و برای ادامه کار خود نیاز به آرامش داشتند،ایجاب می کرد تا مسأله اسلام را به آرامی خاتمه دهند.از طرف دیگر از بین بردن پیامبر اسلام (صل الله علیه و آله و سلم) موجب بروز یک جنگ داخلی خونین و نامحدود می شد و موقعیت قریش را به خطر می انداخت. به همین دلیل قریش در ابتدا به دنبال سازش با پیامبر (صل الله علیه و آله و سلم) یا حامی اصلی ایشان یعنی ابوطالب (علیه السلام) بود. نمونه هایی از این پیشنهادات برای سازش :
 * ابن اسحاق در ذیل ایه « قُلْ مَا سَأَلْتُكُم مِّنْ أَجْرٍ فَهُوَ لَكُمْ  إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلىَ اللَّهِ  وَ هُوَ عَلىَ‌ كلُ‌ِّ شىَ‌ْءٍ شهَِيد»<ref> سبأ،47 </ref> می نویسد که اشراف قریش در پی رسول خدا (صل الله علیه و آله و سلم) فرستاده درخواست مذاکره با وی کردند. آنان گفتند: تو چیزی بر قومت آورده ای که در میان عرب کسی برای قومش چنین نیاورده، تو پدران ما را دشنام داده ای ،دین ما را ناروا دانسته ای،خدایان ما را ناسزا گفتی ، اگر با این کار در پی جمع آوری ثروتی هستی آنقدر به تو می دهیم که ثروتت از همه فزون تر گردد،اگر شرف می خواهی ، ما تو را بر خود سیادت می دهیم؛ اگر ملک و پادشاهی می خواهی،چنین می کنیم، اگر جن بر تو مسلط شده،تو را معالجه می کنیم.
@@ سطر ۶: / سطر ۶: @@
 * جمله حضرت خطاب به عمویشان که پیشنهاد اشراف قریش را به حضرت گفت : «عموجان ، اگر خورشید را در دست راست من و ماه را در دست چپ من بگذارند،کار دعوت را تا غلبه آن دنبال خواهم کرد مگر آنکه در این را جان خویش را از دست دهم.»<ref> السیرة النبویه،ابن هشام ج 1 ص 266؛انساب الاشراف،ج1،ص 230 </ref>
 * درخواست تنی چند از اشراف قریش از جمله حارث بن قیس سهمی، عاص بن وائل ، ولید بن مغیره و امیة بن خلف مبنی بر اینکه رسول خدا(صل الله علیه و آله و سلم) یک سال بتان آنان را عبادت کند و در عوض نیز آنان یک سال خدا را عبادت کنند ، در این صورت هر کدام بر حق باشند، دیگری با پیروی از آن بهره ای از حق برده است. پس از این پیشنهاد خداوند سوره کافرون را بر پیامبر(صل الله علیه و آله و سلم) نازل کرد و یک سره راه توحید و شرک را از یکدیگر جدا کرد.<ref> مجمع البیان ج 10 ،ص 552 ؛ انساب الاشراف ج 1،ص 134،عیون الاثر ج1،ص 197؛سبل الهدی و الرشاد، ج 2،ص 559 </ref>
-==== برخوردهای روانی ====
+== برخوردهای روانی ==
 یکی از روش های مشرکان در برخورد با رسول خدا(صل الله علیه و آله و سلم) ، برخوردهای استهزایی در جهت اذیت آن حضرت بود. آنچه که هدف اصلی بود، خورد کردن شخصیت پیامبر(صل الله علیه و آله و سلم) و منزوی ساختن ایشان بود. در این میان بعضی از اشراف قریش بیش از دیگران در این امر تلاش می کردند. از جمله این افراد می توان به ابوجهل،ابولهب،اسود بن عبدیغوث،ولید بن مغیره،عاص بن وائل،عقبة بن ابی معیط و ابوسفیان بن حرب اشاره کرد.<ref> طبقات الکبری،ج1 ص 200-201،اسیرة النبویه، ابن هشام ، ج 1، ص 408-410،انساب الاشراف  </ref> از جمله آیاتی که در مورد استهزا پیامبر(صل الله علیه و آله و سلم) در قرآن آمده و بعضاً به پیامبر (صل الله علیه و آله و سلم) دلداری داده است ، می توان به: آیه 95 سوره حجر ، 10 سوره انعام ، 33 سوره رعد ، 41 سوره انبیا ،55 و 53 سوره الذاریات ، 48 سوره فصلت و 41 سوره فرقان اشاره کرد. از مواردی که پیامبر را مورد تمسخر قرار می دادند، می توان به :
 * نسبت دادن عناوینی همچون : کذاب ، ساحر ، جن زده و بدتر از همه مجنون اشاره کرد که در قرآن در سوره الذاریات ، آیات 53 و 55 به آن اشاره شده است.
 * پسر نداشتن پیامبر(صل الله علیه و آله و سلم) یا ابتر بودن ایشان که از طرف عاص بن وائل ( پدر عمرو بن عاص) عنوان می شد که خداوند سوره کوثر را در برابر این اتهام نازل کرد.<ref> السیرة النبویه،ابن هشام،ج 1 ص 393؛انساب الاشراف ج 1،ص 132 و 137 </ref>
-==== آزارهای جسمانی ====
+== آزارهای جسمانی ==
 به سبب حمایت های عموی پیامبر(صل الله علیه و آله و سلم) حضرت ابوطالب (علیه السلام) ، تا زمانی که ایشان زنده بودند، به دلیل اینکه ایشان رئیس بنی هاشم و از بزرگان قریش بودند، اشراف و مشرکین قریش به راحتی نمی توانستند به ایشان آزار برسانند. ولی با این حال آزارهای جسمی به صورت نامنظم به خصوص از طرف ابولهب صورت می گرفت.امّا پس از رحلت عمویشان و ریاست ابولهب بر بنی هاشم،دست آنان برای اذیت و آزار ایشان باز شد.<ref> طبقات الکبری ،ج1ص211؛السیرة النبویه، ابن کثیر ج1ص276،السیرة النبویه ،ابن هشام ،ج1ص416 </ref> از جمله آزارهای جسمی ایشان می توان به: ریختن شکمبه گوسفند بر سر ایشان در هنگام سجده <ref> انساب الاشراف ج1ص125،السیرة النبویه ،ابن هشام ،ج 1،ص 416 </ref> ، ریختن خاک و خاکستر هنگام عبور از کوچه ها بر سر ایشان<ref> السیرة النبویه ،ابن هشام ،ج 1،ص 416 </ref>، پیچیدن عبا به دور گلوی ایشان توسط عقبطة بن ابی معیط و ... اشاره کرد.
-==== برخوردهای علمی ====
+== برخوردهای علمی ==
 قریش از توانایی لازم در برخورد علمی با دعوت جدید برخوردار نبود. زیرا اساساً اندیشه های جاهلی سست تر از آن بود که روحیه اندیشیدن و تعقل را در جامعه جاهلی ایجاد کند. در این جهت،از این که به ظاهر برخوردهای علمی نیز بکند - ولو با استفاده از یهودیان مدینه - خوداری نکرد. از جمله برخوردهای علمی می توان به :
 * قریش آنچه را رسول خدا (صل الله علیه و آله و سلم) تحت عنوان وحی بر آنان می خواند، نه از طرف خداوند،بلکه مطالبی می دانستند که توسط اهل کتاب به ایشان تعلیم داده شده بود.