مؤمن (اسم الله) - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi در ‏۵ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۰۹

2026-03-05T08:09:21Z

Mohammadi در ‏۲۰ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۴۱

2025-12-20T05:41:21Z

Mohammadi در ‏۲۰ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۴۰

2025-12-20T05:40:25Z

Zamani: افزودن الگوی قرآن

2025-03-20T10:53:56Z

افزودن الگوی قرآن

مهدی موسوی در ‏۱۹ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۰۱

2024-12-19T10:01:24Z

Aghajani در ‏۲۳ فوریهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۸:۰۲

2020-02-23T08:02:18Z

Aghajani در ‏۲۳ فوریهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۷:۴۴

2020-02-23T07:44:37Z

Aghajani در ‏۲۳ فوریهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۷:۴۳

2020-02-23T07:43:50Z

مهدی موسوی: ویرایش

2019-04-10T11:15:44Z

ویرایش

Goodosuser: صفحه جدید

2015-04-12T20:00:49Z

صفحه جدید

صفحهٔ تازه

اسم صد و نهم: '''المؤمن'''

اسم مؤمن در قرآن 22 بار آمده و در يك بار وصف خدا قرار گرفته است چنان كه مى فرمايد:(هُوَ اللّهُ الَّذِى لا إِلهَ إِلاّ هُوَ المَلِكُ القدُّوسُ السَّلامُ المُؤْمِنُ المُهَيْمِنُ العَزِيزُ الجَبّارُ المُتَكَبِّرُ سُبْحانَ اللّهِ عَمّا يُشْرِكُونَ).(حشر/23)

«خدا كسى است كه خدايى جز او نيست،(او) فرمانروا، منزه از شرك، پاكيزه از عيب، ايمنى بخش، نگهبان، قدرتمند، خودمختار، بزرگوار، منزه است خدا از آنچه كه براى او شريك قرار مى دهند».

ابن فارس مى گويد:ماده اين اسم دو معنى نزديك به هم دارد، يكى امانت در مقابل خيانت، ديگرى تصديق و پذيرش، و قرآن ماده اين اسم را در هر دو مورد بكار برده است، چنان كه از زبان فرزندان يعقوب نقل مى كند كه آنها پس از بازگشت از صحرا و آوردن خبر مرگ يوسف، به پدر چنين گفتند:(وَ ما أَنْتَ بِمُؤْمِن لَنا).(يوسف/17):«تو هرگز ما راتصديق نخواهى كرد».

و باز مى فرمايد:(وآمَنَهُمْ مِنْ خَوف)(قريش/4) «قريش را از خوف ايمنى بخشيد».

و در هر حال هدف از توصيف خدا به اين اسم، ايمنى بخشى او است، يعنى به بندگان خود امان از عذاب در دنيا را تحت شرايطى داده است، و برخى از آيات بر اين معنا دلالت دارد.

(إِنَّ الّذينَ سَبَقَتْ لَهُمْ مِنَّا الحُسْنى أُولئِكَ عَنْها مُبْعَدُونَ* لا يَسْمَعُونَ حَسِيسَها وَ هُمْ فِى مَا اشْتَهَتْ أَنْفُسُهُمْ خالِدُونَ* لا يَحْزُنُهُمُ الفَزَعُ الأَكْبَرُ وَ تَتَلَقّيهُمُ المَلائِكَةُ هذا يَومُكُمُ الّذى كُنْتُمْ تُوعَدُونَ).(انبياء/101ـ103)

«آنان كه از قبل، مشمول وعده نيكوى ما شده اند آنان از دوزخ دور مى باشند، صداى دوزخ را نمى شنوند و آنان در نعمت هاى مورد ميل و علاقه خود جاودانه اند، خوف بزرگ روز قيامت، آنان را اندوهگين نمى سازد فرشتگان به استقبال آنان آمده مى گويند، اين همان روزى است كه به شما وعده داده شده است».

و نيز مى فرمايد:

(إِنَّ الَّذِينَ قالُوا رَبُّنَا اللّهُ ثُمَّ اسْتَقامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ المَلائِكَةُ أَلاّ تَخافُوا وَ لاتَحْزَنُوا وَأَبْشِرُوا بِالجَنَّةِ الّتى كُنْتُمْ تُوعَدُونَ).(فصلت/30)

«آنان كه گفتند پروردگار ما خدا است آنگاه استقامت ورزيدند، فرشتگان بر آنان فرود مى آيند (و مى گويند) مترسيد، اندوهگين مباشيد، بشارت باد شما را به بهشتى كه به آن وعده داده مى شديد».

امّا نمايش اين اسم در زندگى انسان اين است كه به عنوان فرد مسلمان، ديگران از شر زبان و دست او در امان باشند، و پيامبر گرامى فرموده است:«المُسْلِم مَنْ سَلُمَ المُسْلِمُونَ مِنْ لِسانِهِ و يَدِه» (1):مسلمان كسى است كه مسلمانان از دست و زبان او در امان باشند. و در روايت ديگر آمده است آن كس كه به خدا و روز رستاخيز ايمان دارد، همسايه خود را از شر خود ايمن سازد.(2)

ولى اگر مؤمن را به معنى پذيرنده بگيريم، نمايش آن در زندگى بشر اين است كه به خدا و كتب آسمانى و پيامبران الهى ايمان آورد.
1 . كافى 2/234.

2 . روضه كافى 8/101.
<ref> [http://shia.ir/fa/persian/book?bookID=167&page=12#id340_p340 منشور جاوید، جعفر سبحانی، صفحه ۳۴۰ و ۳۴۱، پایگاه اطلاع رسانی آیت الله سبحانی] </ref>

== منبع ==

<references/>

{{اسماء الله}}

[[رده:اسماء و صفات الهی]]
[[رده:واژگان قرآنی]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-اسم '''«مؤمن»''' در [[قرآن کریم]] ۲۲ بار آمده و در یک بار وصف [[الله|خداوند]] قرار گرفته است؛ چنانکه مى فرماید: {{متن قرآن|«هُوَ اللَّهُ الَّذِي لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ الْمَلِكُ الْقُدُّوسُ السَّلَامُ الْمُؤْمِنُ الْمُهَيْمِنُ الْعَزِيزُ الْجَبَّارُ الْمُتَكَبِّرُ سُبْحَانَ اللَّهِ عَمَّا يُشْرِكُونَ»}}؛ ([[سوره حشر|حشر]]/۲۳) «خدا کسى است که خدایى جز او نیست، (او) فرمانروا، منزه از شرک، پاکیزه از عیب، ایمنى بخش، نگهبان، قدرتمند، خودمختار، بزرگوار، منزه است خدا از آنچه که براى او شریک قرار مى دهند».
+اسم '''«مؤمن»''' در [[قرآن کریم]] ۲۲ بار آمده و در یک بار وصف [[الله|خداوند]] قرار گرفته است؛ چنانکه مى فرماید: «{{متن قرآن|هُوَ اللَّهُ الَّذِي لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ الْمَلِكُ الْقُدُّوسُ السَّلَامُ الْمُؤْمِنُ الْمُهَيْمِنُ الْعَزِيزُ الْجَبَّارُ الْمُتَكَبِّرُ سُبْحَانَ اللَّهِ عَمَّا يُشْرِكُونَ»}}<ref>[[آیه 23 سوره حشر|سوره حشر، آیه ۲۳.]]</ref>؛ خدا کسى است که خدایى جز او نیست، (او) فرمانروا، منزه از شرک، پاکیزه از عیب، ایمنى بخش، نگهبان، قدرتمند، خودمختار، بزرگوار، منزه است خدا از آنچه که براى او شریک قرار مى دهند».
-[[ابن فارس]] مى گوید: ماده این اسم دو معنى نزدیک به هم دارد، یکى [[امانت]] در مقابل [[خیانت]]، دیگرى تصدیق و پذیرش، و قرآن ماده این اسم را در هر دو مورد بکار برده است، چنانکه از زبان فرزندان [[حضرت یعقوب علیه السلام|یعقوب]] نقل مى کند که آنها پس از بازگشت از صحرا و آوردن خبر مرگ [[حضرت يوسف علیه السلام|یوسف]]، به پدر چنین گفتند: {{متن قرآن|«وَمَا أَنْتَ بِمُؤْمِنٍ لَنَا»}}؛ ([[سوره يوسف|یوسف]]/۱۷) «تو هرگز ما را تصدیق نخواهى کرد».
+[[ابن فارس]] مى گوید: ماده این اسم دو معنى نزدیک به هم دارد، یکى [[امانت]] در مقابل [[خیانت]]، دیگرى تصدیق و پذیرش، و قرآن ماده این اسم را در هر دو مورد بکار برده است، چنانکه از زبان فرزندان [[حضرت یعقوب علیه السلام|یعقوب]] نقل مى کند که آنها پس از بازگشت از صحرا و آوردن خبر مرگ [[حضرت يوسف علیه السلام|یوسف]]، به پدر چنین گفتند: «{{متن قرآن|وَمَا أَنْتَ بِمُؤْمِنٍ لَنَا»}}<ref>[[آیه 17 سوره یوسف|سوره یوسف، آیه ۱۷.]]</ref>؛ تو هرگز ما را تصدیق نخواهى کرد».
-و باز مى فرماید: {{متن قرآن|«وَآمَنَهُمْ مِنْ خَوْفٍ»}}؛ ([[سوره قریش|قریش]]/۴) «قریش را از خوف ایمنى بخشید».
+و باز مى فرماید: «{{متن قرآن|وَآمَنَهُمْ مِنْ خَوْفٍ»}}<ref>[[آیه 4 سوره قریش|سوره قریش، آیه ۴.]]</ref>؛ قریش را از خوف ایمنى بخشید».
 و در هر حال، هدف از توصیف خدا به این اسم، ایمنى بخشى او است، یعنى به بندگان خود امان از [[عذاب]] در دنیا را تحت شرایطى داده است، و برخى از [[آیات]] بر این معنا دلالت دارد:
-{{متن قرآن|«إِنَّ الَّذِينَ سَبَقَتْ لَهُمْ مِنَّا الْحُسْنَىٰ أُولَٰئِكَ عَنْهَا مُبْعَدُونَ * لَا يَسْمَعُونَ حَسِيسَهَا وَهُمْ فِي مَا اشْتَهَتْ أَنْفُسُهُمْ خَالِدُونَ * لَا يَحْزُنُهُمُ الْفَزَعُ الْأَكْبَرُ وَتَتَلَقَّاهُمُ الْمَلَائِكَةُ هَٰذَا يَوْمُكُمُ الَّذِي كُنْتُمْ تُوعَدُونَ»}}؛ ([[سوره انبیاء|انبیاء]]/۱۰۱ـ۱۰۳) «آنان که از قبل، مشمول وعده نیکوى ما شده اند آنان از دوزخ دور مى باشند، صداى دوزخ را نمى شنوند و آنان در نعمت هاى مورد میل و علاقه خود جاودانه اند، خوف بزرگ روز قیامت، آنان را اندوهگین نمى سازد فرشتگان به استقبال آنان آمده مى گویند، این همان روزى است که به شما وعده داده شده است».
+«{{متن قرآن|{{آیه|21|101}} 💠<ref>[[آیه 101 سوره انبیاء|سوره انبیاء، آیه ۱۰۱.]]</ref> {{آیه|21|102}} 💠<ref>[[آیه 102 سوره انبیاء|همان، آیه ۱۰۲.]]</ref> {{آیه|21|103}}<ref>[[آیه 103 سوره انبیاء|همان، آیه ۱۰۳.]]</ref>}}؛ آنان که از قبل، مشمول وعده نیکوى ما شده اند آنان از دوزخ دور مى باشند، صداى دوزخ را نمى شنوند و آنان در نعمت هاى مورد میل و علاقه خود جاودانه اند، خوف بزرگ روز قیامت، آنان را اندوهگین نمى سازد فرشتگان به استقبال آنان آمده مى گویند، این همان روزى است که به شما وعده داده شده است».
-و نیز مى فرماید: {{متن قرآن|«إِنَّ الَّذِينَ قَالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلَائِكَةُ أَلَّا تَخَافُوا وَلَا تَحْزَنُوا وَأَبْشِرُوا بِالْجَنَّةِ الَّتِي كُنْتُمْ تُوعَدُونَ»}}؛ ([[سوره فصلت|فصلت]]/۳۰) «آنان که گفتند پروردگار ما خدا است آنگاه استقامت ورزیدند، فرشتگان بر آنان فرود مى آیند (و مى گویند) مترسید، اندوهگین مباشید، بشارت باد شما را به بهشتى که به آن وعده داده مى شدید».
+و نیز مى فرماید: «{{متن قرآن|إِنَّ الَّذِينَ قَالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلَائِكَةُ أَلَّا تَخَافُوا وَلَا تَحْزَنُوا وَأَبْشِرُوا بِالْجَنَّةِ الَّتِي كُنْتُمْ تُوعَدُونَ»}}<ref>[[آیه 30 سوره فصلت|سوره فصلت، آیه ۳۰.]]</ref>؛ آنان که گفتند پروردگار ما خدا است آنگاه استقامت ورزیدند، فرشتگان بر آنان فرود مى آیند (و مى گویند) مترسید، اندوهگین مباشید، بشارت باد شما را به بهشتى که به آن وعده داده مى شدید».
 امّا نمایش این اسم (مؤمن) در زندگى انسان این است که به عنوان فرد مسلمان، دیگران از شرّ زبان و دست او در امان باشند، و [[پیامبر اسلام|پیامبر گرامى]] صلی الله علیه وآله فرموده است: «المُسْلِم مَنْ سَلُمَ المُسْلِمُونَ مِنْ لِسانِهِ و یدِه»؛<ref>الکافی، 2/234.</ref> مسلمان کسى است که مسلمانان از دست و زبان او در امان باشند.

@@ سطر ۹: / سطر ۹: @@
 {{متن قرآن|«إِنَّ الَّذِينَ سَبَقَتْ لَهُمْ مِنَّا الْحُسْنَىٰ أُولَٰئِكَ عَنْهَا مُبْعَدُونَ * لَا يَسْمَعُونَ حَسِيسَهَا وَهُمْ فِي مَا اشْتَهَتْ أَنْفُسُهُمْ خَالِدُونَ * لَا يَحْزُنُهُمُ الْفَزَعُ الْأَكْبَرُ وَتَتَلَقَّاهُمُ الْمَلَائِكَةُ هَٰذَا يَوْمُكُمُ الَّذِي كُنْتُمْ تُوعَدُونَ»}}؛ ([[سوره انبیاء|انبیاء]]/۱۰۱ـ۱۰۳) «آنان که از قبل، مشمول وعده نیکوى ما شده اند آنان از دوزخ دور مى باشند، صداى دوزخ را نمى شنوند و آنان در نعمت هاى مورد میل و علاقه خود جاودانه اند، خوف بزرگ روز قیامت، آنان را اندوهگین نمى سازد فرشتگان به استقبال آنان آمده مى گویند، این همان روزى است که به شما وعده داده شده است».
-و نیز مى فرماید: {{متن قرآن|«إِنَّ الَّذِينَ قَالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلَائِكَةُ أَلَّا تَخَافُوا وَلَا تَحْزَنُوا وَأَبْشِرُوا بِالْجَنَّةِ الَّتِي كُنْتُمْ تُوعَدُونَ»}}؛ ([[سوره فصلت|فصلت]]/۳۰) إِنَّ الَّذِينَ قَالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلَائِكَةُ أَلَّا تَخَافُوا وَلَا تَحْزَنُوا وَأَبْشِرُوا بِالْجَنَّةِ الَّتِي كُنْتُمْ تُوعَدُونَ«آنان که گفتند پروردگار ما خدا است آنگاه استقامت ورزیدند، فرشتگان بر آنان فرود مى آیند (و مى گویند) مترسید، اندوهگین مباشید، بشارت باد شما را به بهشتى که به آن وعده داده مى شدید».
+و نیز مى فرماید: {{متن قرآن|«إِنَّ الَّذِينَ قَالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلَائِكَةُ أَلَّا تَخَافُوا وَلَا تَحْزَنُوا وَأَبْشِرُوا بِالْجَنَّةِ الَّتِي كُنْتُمْ تُوعَدُونَ»}}؛ ([[سوره فصلت|فصلت]]/۳۰) «آنان که گفتند پروردگار ما خدا است آنگاه استقامت ورزیدند، فرشتگان بر آنان فرود مى آیند (و مى گویند) مترسید، اندوهگین مباشید، بشارت باد شما را به بهشتى که به آن وعده داده مى شدید».
 امّا نمایش این اسم (مؤمن) در زندگى انسان این است که به عنوان فرد مسلمان، دیگران از شرّ زبان و دست او در امان باشند، و [[پیامبر اسلام|پیامبر گرامى]] صلی الله علیه وآله فرموده است: «المُسْلِم مَنْ سَلُمَ المُسْلِمُونَ مِنْ لِسانِهِ و یدِه»؛<ref>الکافی، 2/234.</ref> مسلمان کسى است که مسلمانان از دست و زبان او در امان باشند.

@@ سطر ۹: / سطر ۹: @@
 {{متن قرآن|«إِنَّ الَّذِينَ سَبَقَتْ لَهُمْ مِنَّا الْحُسْنَىٰ أُولَٰئِكَ عَنْهَا مُبْعَدُونَ * لَا يَسْمَعُونَ حَسِيسَهَا وَهُمْ فِي مَا اشْتَهَتْ أَنْفُسُهُمْ خَالِدُونَ * لَا يَحْزُنُهُمُ الْفَزَعُ الْأَكْبَرُ وَتَتَلَقَّاهُمُ الْمَلَائِكَةُ هَٰذَا يَوْمُكُمُ الَّذِي كُنْتُمْ تُوعَدُونَ»}}؛ ([[سوره انبیاء|انبیاء]]/۱۰۱ـ۱۰۳) «آنان که از قبل، مشمول وعده نیکوى ما شده اند آنان از دوزخ دور مى باشند، صداى دوزخ را نمى شنوند و آنان در نعمت هاى مورد میل و علاقه خود جاودانه اند، خوف بزرگ روز قیامت، آنان را اندوهگین نمى سازد فرشتگان به استقبال آنان آمده مى گویند، این همان روزى است که به شما وعده داده شده است».
-و نیز مى فرماید: {{متن قرآن|«إِنَّ الَّذِينَ قَالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلَائِكَةُ أَلَّا تَخَافُوا وَلَا تَحْزَنُوا وَأَبْشِرُوا بِالْجَنَّةِ الَّتِي كُنْتُمْ تُوعَدُونَ»}}؛ ([[سوره فصلت|فصلت]]/۳۰) «آنان که گفتند پروردگار ما خدا است آنگاه استقامت ورزیدند، فرشتگان بر آنان فرود مى آیند (و مى گویند) مترسید، اندوهگین مباشید، بشارت باد شما را به بهشتى که به آن وعده داده مى شدید».
+و نیز مى فرماید: {{متن قرآن|«إِنَّ الَّذِينَ قَالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلَائِكَةُ أَلَّا تَخَافُوا وَلَا تَحْزَنُوا وَأَبْشِرُوا بِالْجَنَّةِ الَّتِي كُنْتُمْ تُوعَدُونَ»}}؛ ([[سوره فصلت|فصلت]]/۳۰) إِنَّ الَّذِينَ قَالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلَائِكَةُ أَلَّا تَخَافُوا وَلَا تَحْزَنُوا وَأَبْشِرُوا بِالْجَنَّةِ الَّتِي كُنْتُمْ تُوعَدُونَ«آنان که گفتند پروردگار ما خدا است آنگاه استقامت ورزیدند، فرشتگان بر آنان فرود مى آیند (و مى گویند) مترسید، اندوهگین مباشید، بشارت باد شما را به بهشتى که به آن وعده داده مى شدید».
 امّا نمایش این اسم (مؤمن) در زندگى انسان این است که به عنوان فرد مسلمان، دیگران از شرّ زبان و دست او در امان باشند، و [[پیامبر اسلام|پیامبر گرامى]] صلی الله علیه وآله فرموده است: «المُسْلِم مَنْ سَلُمَ المُسْلِمُونَ مِنْ لِسانِهِ و یدِه»؛<ref>الکافی، 2/234.</ref> مسلمان کسى است که مسلمانان از دست و زبان او در امان باشند.

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-اسم صد و نهم: '''المؤمن'''
+اسم '''«مؤمن»''' در [[قرآن کریم]] ۲۲ بار آمده و در یک بار وصف [[الله|خداوند]] قرار گرفته است؛ چنانکه مى فرماید: {{متن قرآن|«هُوَ اللَّهُ الَّذِي لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ الْمَلِكُ الْقُدُّوسُ السَّلَامُ الْمُؤْمِنُ الْمُهَيْمِنُ الْعَزِيزُ الْجَبَّارُ الْمُتَكَبِّرُ سُبْحَانَ اللَّهِ عَمَّا يُشْرِكُونَ»}}؛ ([[سوره حشر|حشر]]/۲۳) «خدا کسى است که خدایى جز او نیست، (او) فرمانروا، منزه از شرک، پاکیزه از عیب، ایمنى بخش، نگهبان، قدرتمند، خودمختار، بزرگوار، منزه است خدا از آنچه که براى او شریک قرار مى دهند».
-اسم مؤمن در [[قرآن]] ۲۲ بار آمده و در یک بار وصف [[الله|خدا]] قرار گرفته است چنان که مى فرماید: {{متن قرآن|«هُوَ اللَّهُ الَّذِي لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ الْمَلِكُ الْقُدُّوسُ السَّلَامُ الْمُؤْمِنُ الْمُهَيْمِنُ الْعَزِيزُ الْجَبَّارُ الْمُتَكَبِّرُ سُبْحَانَ اللَّهِ عَمَّا يُشْرِكُونَ»}}.([[سوره حشر|حشر]]/۲۳)
+[[ابن فارس]] مى گوید: ماده این اسم دو معنى نزدیک به هم دارد، یکى [[امانت]] در مقابل [[خیانت]]، دیگرى تصدیق و پذیرش، و قرآن ماده این اسم را در هر دو مورد بکار برده است، چنانکه از زبان فرزندان [[حضرت یعقوب علیه السلام|یعقوب]] نقل مى کند که آنها پس از بازگشت از صحرا و آوردن خبر مرگ [[حضرت يوسف علیه السلام|یوسف]]، به پدر چنین گفتند: {{متن قرآن|«وَمَا أَنْتَ بِمُؤْمِنٍ لَنَا»}}؛ ([[سوره يوسف|یوسف]]/۱۷) «تو هرگز ما را تصدیق نخواهى کرد».
-«خدا کسى است که خدایى جز او نیست، (او) فرمانروا، منزه از شرک، پاکیزه از عیب، ایمنى بخش، نگهبان، قدرتمند، خودمختار، بزرگوار، منزه است خدا از آنچه که براى او شریک قرار مى دهند».
+و باز مى فرماید: {{متن قرآن|«وَآمَنَهُمْ مِنْ خَوْفٍ»}}؛ ([[سوره قریش|قریش]]/۴) «قریش را از خوف ایمنى بخشید».
-[[ابن فارس]] مى گوید: ماده این اسم دو معنى نزدیک به هم دارد، یکى [[امانت]] در مقابل خیانت، دیگرى تصدیق و پذیرش، و قرآن ماده این اسم را در هر دو مورد بکار برده است، چنان که از زبان فرزندان [[حضرت یعقوب علیه السلام|یعقوب]] نقل مى کند که آنها پس از بازگشت از صحرا و آوردن خبر مرگ [[حضرت يوسف علیه السلام|یوسف]]، به پدر چنین گفتند:{{متن قرآن|«وَمَا أَنْتَ بِمُؤْمِنٍ لَنَا»}}.([[سوره يوسف|یوسف]]/۱۷): «تو هرگز ما راتصدیق نخواهى کرد».
+و در هر حال، هدف از توصیف خدا به این اسم، ایمنى بخشى او است، یعنى به بندگان خود امان از [[عذاب]] در دنیا را تحت شرایطى داده است، و برخى از [[آیات]] بر این معنا دلالت دارد:
-و باز مى فرماید:{{متن قرآن|«وَآمَنَهُمْ مِنْ خَوْفٍ»}}([[سوره قریش|قریش]]/۴): «قریش را از خوف ایمنى بخشید».
+{{متن قرآن|«إِنَّ الَّذِينَ سَبَقَتْ لَهُمْ مِنَّا الْحُسْنَىٰ أُولَٰئِكَ عَنْهَا مُبْعَدُونَ * لَا يَسْمَعُونَ حَسِيسَهَا وَهُمْ فِي مَا اشْتَهَتْ أَنْفُسُهُمْ خَالِدُونَ * لَا يَحْزُنُهُمُ الْفَزَعُ الْأَكْبَرُ وَتَتَلَقَّاهُمُ الْمَلَائِكَةُ هَٰذَا يَوْمُكُمُ الَّذِي كُنْتُمْ تُوعَدُونَ»}}؛ ([[سوره انبیاء|انبیاء]]/۱۰۱ـ۱۰۳) «آنان که از قبل، مشمول وعده نیکوى ما شده اند آنان از دوزخ دور مى باشند، صداى دوزخ را نمى شنوند و آنان در نعمت هاى مورد میل و علاقه خود جاودانه اند، خوف بزرگ روز قیامت، آنان را اندوهگین نمى سازد فرشتگان به استقبال آنان آمده مى گویند، این همان روزى است که به شما وعده داده شده است».
-و در هر حال هدف از توصیف خدا به این اسم، ایمنى بخشى او است، یعنى به بندگان خود امان از عذاب در دنیا را تحت شرایطى داده است، و برخى از آیات بر این معنا دلالت دارد.
+و نیز مى فرماید: {{متن قرآن|«إِنَّ الَّذِينَ قَالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلَائِكَةُ أَلَّا تَخَافُوا وَلَا تَحْزَنُوا وَأَبْشِرُوا بِالْجَنَّةِ الَّتِي كُنْتُمْ تُوعَدُونَ»}}؛ ([[سوره فصلت|فصلت]]/۳۰) «آنان که گفتند پروردگار ما خدا است آنگاه استقامت ورزیدند، فرشتگان بر آنان فرود مى آیند (و مى گویند) مترسید، اندوهگین مباشید، بشارت باد شما را به بهشتى که به آن وعده داده مى شدید».
-{{متن قرآن|«إِنَّ الَّذِينَ سَبَقَتْ لَهُمْ مِنَّا الْحُسْنَىٰ أُولَٰئِكَ عَنْهَا مُبْعَدُونَ* لَا يَسْمَعُونَ حَسِيسَهَا وَهُمْ فِي مَا اشْتَهَتْ أَنْفُسُهُمْ خَالِدُونَ* لَا يَحْزُنُهُمُ الْفَزَعُ الْأَكْبَرُ وَتَتَلَقَّاهُمُ الْمَلَائِكَةُ هَٰذَا يَوْمُكُمُ الَّذِي كُنْتُمْ تُوعَدُونَ»}}.([[سوره انبیاء|انبیاء]]/۱۰۱ـ۱۰۳): «آنان که از قبل، مشمول وعده نیکوى ما شده اند آنان از دوزخ دور مى باشند، صداى دوزخ را نمى شنوند و آنان در نعمت هاى مورد میل و علاقه خود جاودانه اند، خوف بزرگ روز قیامت، آنان را اندوهگین نمى سازد فرشتگان به استقبال آنان آمده مى گویند، این همان روزى است که به شما وعده داده شده است».
+امّا نمایش این اسم (مؤمن) در زندگى انسان این است که به عنوان فرد مسلمان، دیگران از شرّ زبان و دست او در امان باشند، و [[پیامبر اسلام|پیامبر گرامى]] صلی الله علیه وآله فرموده است: «المُسْلِم مَنْ سَلُمَ المُسْلِمُونَ مِنْ لِسانِهِ و یدِه»؛<ref>الکافی، 2/234.</ref> مسلمان کسى است که مسلمانان از دست و زبان او در امان باشند.
-و نیز مى فرماید:
+و در روایت دیگر آمده است: آن کس که به خدا و روز رستاخیز [[ایمان]] دارد، همسایه خود را از شرّ خود ایمن سازد.<ref>روضه كافى، 8/101.</ref>
-{{متن قرآن|«إِنَّ الَّذِينَ قَالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلَائِكَةُ أَلَّا تَخَافُوا وَلَا تَحْزَنُوا وَأَبْشِرُوا بِالْجَنَّةِ الَّتِي كُنْتُمْ تُوعَدُونَ»}}.([[سوره فصلت|فصلت]]/۳۰): «آنان که گفتند پروردگار ما خدا است آنگاه استقامت ورزیدند، فرشتگان بر آنان فرود مى آیند (و مى گویند) مترسید، اندوهگین مباشید، بشارت باد شما را به بهشتى که به آن وعده داده مى شدید».
+ولى اگر «مؤمن» را به معنى پذیرنده بگیریم، نمایش آن در زندگى بشر این است که به خدا و کتب آسمانى و [[پيامبران|پیامبران]] الهى ایمان آورد.
 == پانویس ==
-. [[الکافی|كافى]]، 2/234.
+{{پانویس}}
+==منابع==
-. روضه كافى، 8/101.
+*[https://tohid.ir/fa/index/book?bookID=167&page=14#id340_p340 منشور جاوید، جعفر سبحانی، ص۳۴۰-۳۴۱، پایگاه اطلاع‌رسانی آیت‌الله سبحانی].
 {{اسماء الله}}
 [[رده:اسماء و صفات الهی]]
 [[رده:واژگان قرآنی]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 اسم صد و نهم: '''المؤمن'''
-اسم مؤمن در [[قرآن]] ۲۲ بار آمده و در یک بار وصف [[الله|خدا]] قرار گرفته است چنان که مى فرماید: {{متن قرآن|«هُوَ اللّهُ الَّذِى لا إِلهَ إِلاّ هُوَ المَلِک القدُّوسُ السَّلامُ المُؤْمِنُ المُهَیمِنُ العَزِیزُ الجَبّارُ المُتَکبِّرُ سُبْحانَ اللّهِ عَمّا یشْرِکونَ»}}.([[سوره حشر|حشر]]/۲۳)
+اسم مؤمن در [[قرآن]] ۲۲ بار آمده و در یک بار وصف [[الله|خدا]] قرار گرفته است چنان که مى فرماید: {{متن قرآن|«هُوَ اللَّهُ الَّذِي لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ الْمَلِكُ الْقُدُّوسُ السَّلَامُ الْمُؤْمِنُ الْمُهَيْمِنُ الْعَزِيزُ الْجَبَّارُ الْمُتَكَبِّرُ سُبْحَانَ اللَّهِ عَمَّا يُشْرِكُونَ»}}.([[سوره حشر|حشر]]/۲۳)
 «خدا کسى است که خدایى جز او نیست، (او) فرمانروا، منزه از شرک، پاکیزه از عیب، ایمنى بخش، نگهبان، قدرتمند، خودمختار، بزرگوار، منزه است خدا از آنچه که براى او شریک قرار مى دهند».
-[[ابن فارس]] مى گوید: ماده این اسم دو معنى نزدیک به هم دارد، یکى [[امانت]] در مقابل خیانت، دیگرى تصدیق و پذیرش، و قرآن ماده این اسم را در هر دو مورد بکار برده است، چنان که از زبان فرزندان [[حضرت یعقوب علیه السلام|یعقوب]] نقل مى کند که آنها پس از بازگشت از صحرا و آوردن خبر مرگ [[حضرت يوسف علیه السلام|یوسف]]، به پدر چنین گفتند:{{متن قرآن|«وَ ما أَنْتَ بِمُؤْمِن لَنا»}}.([[سوره يوسف|یوسف]]/۱۷): «تو هرگز ما راتصدیق نخواهى کرد».
+[[ابن فارس]] مى گوید: ماده این اسم دو معنى نزدیک به هم دارد، یکى [[امانت]] در مقابل خیانت، دیگرى تصدیق و پذیرش، و قرآن ماده این اسم را در هر دو مورد بکار برده است، چنان که از زبان فرزندان [[حضرت یعقوب علیه السلام|یعقوب]] نقل مى کند که آنها پس از بازگشت از صحرا و آوردن خبر مرگ [[حضرت يوسف علیه السلام|یوسف]]، به پدر چنین گفتند:{{متن قرآن|«وَمَا أَنْتَ بِمُؤْمِنٍ لَنَا»}}.([[سوره يوسف|یوسف]]/۱۷): «تو هرگز ما راتصدیق نخواهى کرد».
-و باز مى فرماید:{{متن قرآن|«وآمَنَهُمْ مِنْ خَوف»}}([[سوره قریش|قریش]]/۴): «قریش را از خوف ایمنى بخشید».
+و باز مى فرماید:{{متن قرآن|«وَآمَنَهُمْ مِنْ خَوْفٍ»}}([[سوره قریش|قریش]]/۴): «قریش را از خوف ایمنى بخشید».
 و در هر حال هدف از توصیف خدا به این اسم، ایمنى بخشى او است، یعنى به بندگان خود امان از عذاب در دنیا را تحت شرایطى داده است، و برخى از آیات بر این معنا دلالت دارد.
-{{متن قرآن|«إِنَّ الّذینَ سَبَقَتْ لَهُمْ مِنَّا الحُسْنى أُولئِک عَنْها مُبْعَدُونَ* لا یسْمَعُونَ حَسِیسَها وَ هُمْ فِى مَا اشْتَهَتْ أَنْفُسُهُمْ خالِدُونَ* لا یحْزُنُهُمُ الفَزَعُ الأَکبَرُ وَ تَتَلَقّیهُمُ المَلائِکةُ هذا یومُکمُ الّذى کنْتُمْ تُوعَدُونَ»}}.([[سوره انبیاء|انبیاء]]/۱۰۱ـ۱۰۳): «آنان که از قبل، مشمول وعده نیکوى ما شده اند آنان از دوزخ دور مى باشند، صداى دوزخ را نمى شنوند و آنان در نعمت هاى مورد میل و علاقه خود جاودانه اند، خوف بزرگ روز قیامت، آنان را اندوهگین نمى سازد فرشتگان به استقبال آنان آمده مى گویند، این همان روزى است که به شما وعده داده شده است».
+{{متن قرآن|«إِنَّ الَّذِينَ سَبَقَتْ لَهُمْ مِنَّا الْحُسْنَىٰ أُولَٰئِكَ عَنْهَا مُبْعَدُونَ* لَا يَسْمَعُونَ حَسِيسَهَا وَهُمْ فِي مَا اشْتَهَتْ أَنْفُسُهُمْ خَالِدُونَ* لَا يَحْزُنُهُمُ الْفَزَعُ الْأَكْبَرُ وَتَتَلَقَّاهُمُ الْمَلَائِكَةُ هَٰذَا يَوْمُكُمُ الَّذِي كُنْتُمْ تُوعَدُونَ»}}.([[سوره انبیاء|انبیاء]]/۱۰۱ـ۱۰۳): «آنان که از قبل، مشمول وعده نیکوى ما شده اند آنان از دوزخ دور مى باشند، صداى دوزخ را نمى شنوند و آنان در نعمت هاى مورد میل و علاقه خود جاودانه اند، خوف بزرگ روز قیامت، آنان را اندوهگین نمى سازد فرشتگان به استقبال آنان آمده مى گویند، این همان روزى است که به شما وعده داده شده است».
 و نیز مى فرماید:
-{{متن قرآن|«إِنَّ الَّذِینَ قالُوا رَبُّنَا اللّهُ ثُمَّ اسْتَقامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَیهِمُ المَلائِکةُ أَلاّ تَخافُوا وَ لاتَحْزَنُوا وَأَبْشِرُوا بِالجَنَّةِ الّتى کنْتُمْ تُوعَدُونَ»}}.([[سوره فصلت|فصلت]]/۳۰): «آنان که گفتند پروردگار ما خدا است آنگاه استقامت ورزیدند، فرشتگان بر آنان فرود مى آیند (و مى گویند) مترسید، اندوهگین مباشید، بشارت باد شما را به بهشتى که به آن وعده داده مى شدید».
+{{متن قرآن|«إِنَّ الَّذِينَ قَالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلَائِكَةُ أَلَّا تَخَافُوا وَلَا تَحْزَنُوا وَأَبْشِرُوا بِالْجَنَّةِ الَّتِي كُنْتُمْ تُوعَدُونَ»}}.([[سوره فصلت|فصلت]]/۳۰): «آنان که گفتند پروردگار ما خدا است آنگاه استقامت ورزیدند، فرشتگان بر آنان فرود مى آیند (و مى گویند) مترسید، اندوهگین مباشید، بشارت باد شما را به بهشتى که به آن وعده داده مى شدید».
 امّا نمایش این اسم در زندگى انسان این است که به عنوان فرد مسلمان، دیگران از شر زبان و دست او در امان باشند، و [[پیامبر اسلام|پیامبر گرامى]] فرموده است: «المُسْلِم مَنْ سَلُمَ المُسْلِمُونَ مِنْ لِسانِهِ و یدِه» (۱): مسلمان کسى است که مسلمانان از دست و زبان او در امان باشند.

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 اسم صد و نهم: '''المؤمن'''
-اسم مؤمن در [[قرآن]] ۲۲ بار آمده و در یک بار وصف [[الله|خدا]] قرار گرفته است چنان که مى فرماید: (هُوَ اللّهُ الَّذِى لا إِلهَ إِلاّ هُوَ المَلِک القدُّوسُ السَّلامُ المُؤْمِنُ المُهَیمِنُ العَزِیزُ الجَبّارُ المُتَکبِّرُ سُبْحانَ اللّهِ عَمّا یشْرِکونَ).([[سوره حشر|حشر]]/۲۳)
+اسم مؤمن در [[قرآن]] ۲۲ بار آمده و در یک بار وصف [[الله|خدا]] قرار گرفته است چنان که مى فرماید: {{متن قرآن|«هُوَ اللّهُ الَّذِى لا إِلهَ إِلاّ هُوَ المَلِک القدُّوسُ السَّلامُ المُؤْمِنُ المُهَیمِنُ العَزِیزُ الجَبّارُ المُتَکبِّرُ سُبْحانَ اللّهِ عَمّا یشْرِکونَ).([[سوره حشر|حشر]]/۲۳)
 «خدا کسى است که خدایى جز او نیست، (او) فرمانروا، منزه از شرک، پاکیزه از عیب، ایمنى بخش، نگهبان، قدرتمند، خودمختار، بزرگوار، منزه است خدا از آنچه که براى او شریک قرار مى دهند».
-[[ابن فارس]] مى گوید: ماده این اسم دو معنى نزدیک به هم دارد، یکى [[امانت]] در مقابل خیانت، دیگرى تصدیق و پذیرش، و قرآن ماده این اسم را در هر دو مورد بکار برده است، چنان که از زبان فرزندان [[حضرت یعقوب علیه السلام|یعقوب]] نقل مى کند که آنها پس از بازگشت از صحرا و آوردن خبر مرگ [[حضرت يوسف علیه السلام|یوسف]]، به پدر چنین گفتند:(وَ ما أَنْتَ بِمُؤْمِن لَنا).([[سوره يوسف|یوسف]]/۱۷): «تو هرگز ما راتصدیق نخواهى کرد».
+[[ابن فارس]] مى گوید: ماده این اسم دو معنى نزدیک به هم دارد، یکى [[امانت]] در مقابل خیانت، دیگرى تصدیق و پذیرش، و قرآن ماده این اسم را در هر دو مورد بکار برده است، چنان که از زبان فرزندان [[حضرت یعقوب علیه السلام|یعقوب]] نقل مى کند که آنها پس از بازگشت از صحرا و آوردن خبر مرگ [[حضرت يوسف علیه السلام|یوسف]]، به پدر چنین گفتند:{{متن قرآن|«وَ ما أَنْتَ بِمُؤْمِن لَنا).([[سوره يوسف|یوسف]]/۱۷): «تو هرگز ما راتصدیق نخواهى کرد».
-و باز مى فرماید:(وآمَنَهُمْ مِنْ خَوف)([[سوره قریش|قریش]]/۴): «قریش را از خوف ایمنى بخشید».
+و باز مى فرماید:{{متن قرآن|«وآمَنَهُمْ مِنْ خَوف)([[سوره قریش|قریش]]/۴): «قریش را از خوف ایمنى بخشید».
 و در هر حال هدف از توصیف خدا به این اسم، ایمنى بخشى او است، یعنى به بندگان خود امان از عذاب در دنیا را تحت شرایطى داده است، و برخى از آیات بر این معنا دلالت دارد.
-(إِنَّ الّذینَ سَبَقَتْ لَهُمْ مِنَّا الحُسْنى أُولئِک عَنْها مُبْعَدُونَ* لا یسْمَعُونَ حَسِیسَها وَ هُمْ فِى مَا اشْتَهَتْ أَنْفُسُهُمْ خالِدُونَ* لا یحْزُنُهُمُ الفَزَعُ الأَکبَرُ وَ تَتَلَقّیهُمُ المَلائِکةُ هذا یومُکمُ الّذى کنْتُمْ تُوعَدُونَ).([[سوره انبیاء|انبیاء]]/۱۰۱ـ۱۰۳): «آنان که از قبل، مشمول وعده نیکوى ما شده اند آنان از دوزخ دور مى باشند، صداى دوزخ را نمى شنوند و آنان در نعمت هاى مورد میل و علاقه خود جاودانه اند، خوف بزرگ روز قیامت، آنان را اندوهگین نمى سازد فرشتگان به استقبال آنان آمده مى گویند، این همان روزى است که به شما وعده داده شده است».
+{{متن قرآن|«إِنَّ الّذینَ سَبَقَتْ لَهُمْ مِنَّا الحُسْنى أُولئِک عَنْها مُبْعَدُونَ* لا یسْمَعُونَ حَسِیسَها وَ هُمْ فِى مَا اشْتَهَتْ أَنْفُسُهُمْ خالِدُونَ* لا یحْزُنُهُمُ الفَزَعُ الأَکبَرُ وَ تَتَلَقّیهُمُ المَلائِکةُ هذا یومُکمُ الّذى کنْتُمْ تُوعَدُونَ).([[سوره انبیاء|انبیاء]]/۱۰۱ـ۱۰۳): «آنان که از قبل، مشمول وعده نیکوى ما شده اند آنان از دوزخ دور مى باشند، صداى دوزخ را نمى شنوند و آنان در نعمت هاى مورد میل و علاقه خود جاودانه اند، خوف بزرگ روز قیامت، آنان را اندوهگین نمى سازد فرشتگان به استقبال آنان آمده مى گویند، این همان روزى است که به شما وعده داده شده است».
 و نیز مى فرماید:
-(إِنَّ الَّذِینَ قالُوا رَبُّنَا اللّهُ ثُمَّ اسْتَقامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَیهِمُ المَلائِکةُ أَلاّ تَخافُوا وَ لاتَحْزَنُوا وَأَبْشِرُوا بِالجَنَّةِ الّتى کنْتُمْ تُوعَدُونَ).([[سوره فصلت|فصلت]]/۳۰): «آنان که گفتند پروردگار ما خدا است آنگاه استقامت ورزیدند، فرشتگان بر آنان فرود مى آیند (و مى گویند) مترسید، اندوهگین مباشید، بشارت باد شما را به بهشتى که به آن وعده داده مى شدید».
+{{متن قرآن|«إِنَّ الَّذِینَ قالُوا رَبُّنَا اللّهُ ثُمَّ اسْتَقامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَیهِمُ المَلائِکةُ أَلاّ تَخافُوا وَ لاتَحْزَنُوا وَأَبْشِرُوا بِالجَنَّةِ الّتى کنْتُمْ تُوعَدُونَ).([[سوره فصلت|فصلت]]/۳۰): «آنان که گفتند پروردگار ما خدا است آنگاه استقامت ورزیدند، فرشتگان بر آنان فرود مى آیند (و مى گویند) مترسید، اندوهگین مباشید، بشارت باد شما را به بهشتى که به آن وعده داده مى شدید».
 امّا نمایش این اسم در زندگى انسان این است که به عنوان فرد مسلمان، دیگران از شر زبان و دست او در امان باشند، و [[پیامبر اسلام|پیامبر گرامى]] فرموده است: «المُسْلِم مَنْ سَلُمَ المُسْلِمُونَ مِنْ لِسانِهِ و یدِه» (۱): مسلمان کسى است که مسلمانان از دست و زبان او در امان باشند.

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 اسم صد و نهم: '''المؤمن'''
-اسم مؤمن در قرآن 22 بار آمده و در يك بار وصف خدا قرار گرفته است چنان كه مى فرمايد:(هُوَ اللّهُ الَّذِى لا إِلهَ إِلاّ هُوَ المَلِكُ القدُّوسُ السَّلامُ المُؤْمِنُ المُهَيْمِنُ العَزِيزُ الجَبّارُ المُتَكَبِّرُ سُبْحانَ اللّهِ عَمّا يُشْرِكُونَ).(حشر/23)
+اسم مؤمن در [[قرآن]] ۲۲ بار آمده و در یک بار وصف [[الله|خدا]] قرار گرفته است چنان که مى فرماید: (هُوَ اللّهُ الَّذِى لا إِلهَ إِلاّ هُوَ المَلِک القدُّوسُ السَّلامُ المُؤْمِنُ المُهَیمِنُ العَزِیزُ الجَبّارُ المُتَکبِّرُ سُبْحانَ اللّهِ عَمّا یشْرِکونَ).([[سوره حشر|حشر]]/۲۳)
-«خدا كسى است كه خدايى جز او نيست،(او) فرمانروا، منزه از شرك، پاكيزه از عيب، ايمنى بخش، نگهبان، قدرتمند، خودمختار، بزرگوار، منزه است خدا از آنچه كه براى او شريك قرار مى دهند».
+«خدا کسى است که خدایى جز او نیست، (او) فرمانروا، منزه از شرک، پاکیزه از عیب، ایمنى بخش، نگهبان، قدرتمند، خودمختار، بزرگوار، منزه است خدا از آنچه که براى او شریک قرار مى دهند».
-ابن فارس مى گويد:ماده اين اسم دو معنى نزديك به هم دارد، يكى امانت در مقابل خيانت، ديگرى تصديق و پذيرش، و قرآن ماده اين اسم را در هر دو مورد بكار برده است، چنان كه از زبان فرزندان يعقوب نقل مى كند كه آنها پس از بازگشت از صحرا و آوردن خبر مرگ يوسف، به پدر چنين گفتند:(وَ ما أَنْتَ بِمُؤْمِن لَنا).(يوسف/17):«تو هرگز ما راتصديق نخواهى كرد».
+[[ابن فارس]] مى گوید: ماده این اسم دو معنى نزدیک به هم دارد، یکى [[امانت]] در مقابل خیانت، دیگرى تصدیق و پذیرش، و قرآن ماده این اسم را در هر دو مورد بکار برده است، چنان که از زبان فرزندان [[حضرت یعقوب علیه السلام|یعقوب]] نقل مى کند که آنها پس از بازگشت از صحرا و آوردن خبر مرگ [[حضرت يوسف علیه السلام|یوسف]]، به پدر چنین گفتند:(وَ ما أَنْتَ بِمُؤْمِن لَنا).([[سوره يوسف|یوسف]]/۱۷): «تو هرگز ما راتصدیق نخواهى کرد».
-و باز مى فرمايد:(وآمَنَهُمْ مِنْ خَوف)(قريش/4) «قريش را از خوف ايمنى بخشيد».
+و باز مى فرماید:(وآمَنَهُمْ مِنْ خَوف)([[سوره قریش|قریش]]/۴): «قریش را از خوف ایمنى بخشید».
-و در هر حال هدف از توصيف خدا به اين اسم، ايمنى بخشى او است، يعنى به بندگان خود امان از عذاب در دنيا را تحت شرايطى داده است، و برخى از آيات بر اين معنا دلالت دارد.
+و در هر حال هدف از توصیف خدا به این اسم، ایمنى بخشى او است، یعنى به بندگان خود امان از عذاب در دنیا را تحت شرایطى داده است، و برخى از آیات بر این معنا دلالت دارد.
-(إِنَّ الّذينَ سَبَقَتْ لَهُمْ مِنَّا الحُسْنى أُولئِكَ عَنْها مُبْعَدُونَ* لا يَسْمَعُونَ حَسِيسَها وَ هُمْ فِى مَا اشْتَهَتْ أَنْفُسُهُمْ خالِدُونَ* لا يَحْزُنُهُمُ الفَزَعُ الأَكْبَرُ وَ تَتَلَقّيهُمُ المَلائِكَةُ هذا يَومُكُمُ الّذى كُنْتُمْ تُوعَدُونَ).(انبياء/101ـ103)
+(إِنَّ الّذینَ سَبَقَتْ لَهُمْ مِنَّا الحُسْنى أُولئِک عَنْها مُبْعَدُونَ* لا یسْمَعُونَ حَسِیسَها وَ هُمْ فِى مَا اشْتَهَتْ أَنْفُسُهُمْ خالِدُونَ* لا یحْزُنُهُمُ الفَزَعُ الأَکبَرُ وَ تَتَلَقّیهُمُ المَلائِکةُ هذا یومُکمُ الّذى کنْتُمْ تُوعَدُونَ).([[سوره انبیاء|انبیاء]]/۱۰۱ـ۱۰۳): «آنان که از قبل، مشمول وعده نیکوى ما شده اند آنان از دوزخ دور مى باشند، صداى دوزخ را نمى شنوند و آنان در نعمت هاى مورد میل و علاقه خود جاودانه اند، خوف بزرگ روز قیامت، آنان را اندوهگین نمى سازد فرشتگان به استقبال آنان آمده مى گویند، این همان روزى است که به شما وعده داده شده است».
-«آنان كه از قبل، مشمول وعده نيكوى ما شده اند آنان از دوزخ دور مى باشند، صداى دوزخ را نمى شنوند و آنان در نعمت هاى مورد ميل و علاقه خود جاودانه اند، خوف بزرگ روز قيامت، آنان را اندوهگين نمى سازد فرشتگان به استقبال آنان آمده مى گويند، اين همان روزى است كه به شما وعده داده شده است».
+و نیز مى فرماید:
-و نيز مى فرمايد:
+(إِنَّ الَّذِینَ قالُوا رَبُّنَا اللّهُ ثُمَّ اسْتَقامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَیهِمُ المَلائِکةُ أَلاّ تَخافُوا وَ لاتَحْزَنُوا وَأَبْشِرُوا بِالجَنَّةِ الّتى کنْتُمْ تُوعَدُونَ).([[سوره فصلت|فصلت]]/۳۰): «آنان که گفتند پروردگار ما خدا است آنگاه استقامت ورزیدند، فرشتگان بر آنان فرود مى آیند (و مى گویند) مترسید، اندوهگین مباشید، بشارت باد شما را به بهشتى که به آن وعده داده مى شدید».
-(إِنَّ الَّذِينَ قالُوا رَبُّنَا اللّهُ ثُمَّ اسْتَقامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ المَلائِكَةُ أَلاّ تَخافُوا وَ لاتَحْزَنُوا وَأَبْشِرُوا بِالجَنَّةِ الّتى كُنْتُمْ تُوعَدُونَ).(فصلت/30)
+امّا نمایش این اسم در زندگى انسان این است که به عنوان فرد مسلمان، دیگران از شر زبان و دست او در امان باشند، و [[پیامبر اسلام|پیامبر گرامى]] فرموده است: «المُسْلِم مَنْ سَلُمَ المُسْلِمُونَ مِنْ لِسانِهِ و یدِه» (۱): مسلمان کسى است که مسلمانان از دست و زبان او در امان باشند.
-«آنان كه گفتند پروردگار ما خدا است آنگاه استقامت ورزيدند، فرشتگان بر آنان فرود مى آيند (و مى گويند) مترسيد، اندوهگين مباشيد، بشارت باد شما را به بهشتى كه به آن وعده داده مى شديد».
+و در روایت دیگر آمده است آن کس که به خدا و روز رستاخیز [[ایمان]] دارد، همسایه خود را از شر خود ایمن سازد.(۲)
-امّا نمايش اين اسم در زندگى انسان اين است كه به عنوان فرد مسلمان، ديگران از شر زبان و دست او در امان باشند، و پيامبر گرامى فرموده است:«المُسْلِم مَنْ سَلُمَ المُسْلِمُونَ مِنْ لِسانِهِ و يَدِه» (1):مسلمان كسى است كه مسلمانان از دست و زبان او در امان باشند. و در روايت ديگر آمده است آن كس كه به خدا و روز رستاخيز ايمان دارد، همسايه خود را از شر خود ايمن سازد.(2)
+ولى اگر مؤمن را به معنى پذیرنده بگیریم، نمایش آن در زندگى بشر این است که به خدا و کتب آسمانى و [[پيامبران|پیامبران]] الهى ایمان آورد.
-ولى اگر مؤمن را به معنى پذيرنده بگيريم، نمايش آن در زندگى بشر اين است كه به خدا و كتب آسمانى و پيامبران الهى ايمان آورد.
+== پانویس ==
-. كافى 2/234.
+. [[الکافی|كافى]]، 2/234.
-. روضه كافى 8/101.
+. روضه كافى، 8/101.
-== منبع ==
+==منبع==
+[http://shia.ir/fa/persian/book?bookID=167&page=12#id340_p340 منشور جاوید، جعفر سبحانی، صفحه ۳۴۰ و ۳۴۱،  پایگاه اطلاع رسانی آیت الله سبحانی]{{اسماء الله}}
 [[رده:اسماء و صفات الهی]]
 [[رده:واژگان قرآنی]]