لَظى - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi در ‏۵ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۳۶

2026-03-05T08:36:04Z

Mohammadi در ‏۵ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۳۳

2026-03-05T08:33:54Z

Zamani در ‏۳ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۰۰

2025-08-03T13:00:55Z

مهدی موسوی در ‏۲۹ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۳۴

2025-05-29T08:34:49Z

Zamani: افزودن الگوی قرآن

2025-03-21T11:21:46Z

افزودن الگوی قرآن

Aghajani در ‏۲۳ فوریهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۷:۳۸

2020-02-23T07:38:52Z

مهدی موسوی: ویرایش

2019-09-26T06:35:30Z

ویرایش

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۷ مهٔ ۲۰۱۴، ساعت ۰۶:۰۶

2014-05-07T06:06:20Z

عربصالحی در ‏۶ مهٔ ۲۰۱۴، ساعت ۰۸:۵۷

2014-05-06T08:57:12Z

عربصالحی: صفحه‌ای جدید حاوی '{{نیازمند ویرایش فنی}} هشتمين نام دوزخ ، «لَظى» است . == واژه شناسى «لظى» == برخى ا...' ایجاد کرد

2014-05-06T07:29:49Z

صفحه‌ای جدید حاوی '{{نیازمند ویرایش فنی}} هشتمين نام دوزخ ، «لَظى» است . == واژه شناسى «لظى» == برخى ا...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{نیازمند ویرایش فنی}}
هشتمين نام دوزخ ، «لَظى» است .

== واژه شناسى «لظى» ==

برخى از واژه شناسان ، اين واژه را به زبانه و شعله خالص آتش ، تفسير كرده اند و برخى از آنان ، آن را به معناى آتش مى دانند . خليل بن احمد فراهيدى مى گويد : لظى : هو اللهب الخالص . <ref> العين : ج ۸ ص ۱۶۹ (مادّه «لظى») </ref>

. لظى ، شعله ناب (بدون دود) است . امّا ابن منظور مى گويد : اللظى : النار ، و قيل : اللهب الخالص ... و لظى : اسم جهنّم ، نعوذ باللّه منها ، غير مصروف ، و هى معرفة لا تنوّن و لا تنصرف للعلميّة و التأنيث ، و سمّيت بذلك لأنّها أشدّ النيران .

لظى ، آتش است و گفته شده شعله خالص است . لظى ، نام جهنّم است كه از آن به خدا پناه مى بريم . اين كلمه ، غير منصرف است و تنوين نمى گيرد . غير منصرف بودنش به خاطر علم بودن و مؤنّت بودن است . ناميده شدن دوزخ به «لظى» ، به سبب سخت ترين آتش بودن آن است . بنا بر اين ، از نظر واژه شناسى ، كلمه «لظى» اگر با تنوين بيايد ، صفت آتش است ؛ ولى اگر بدون تنوين بيايد ، نام عام و يا نام خاصّ آن است . البته از بعضى احاديث استفاده مى شود كه لظى ، نام يكى از دركات جهنّم است<ref> .ر . ك : ص ۳۷ ح ۲۲ . </ref>

== واژه «لظى» در قرآن و حديث ==

واژه «لظى» ، تنها يك بار در قرآن آمده است : «كَلَا إِنَّهَا لَظَى * نَزَّاعَةً لِّلشَّوَى . <ref> معارج : آيه ۱۵ ـ ۱۶ . </ref> نه چنين است! آن ، شعله هاى سوزان آتش است . بر كَننده پوست سر و اندام است» . مرجع ضمير «إنّها» در اين آيه ، اگر «نار» در تفسير الكشّاف ، در باره مرجع اين ضمير آمده : «و الضمير للنار و لم يجرلها ذكر ، لأنّ ذكر العذاب دلّ عليها . <ref> ويجوز أن يكون ضميرا مبهما ترجم عنه الخبر ، أو ضمير القصة» مرجع ضمير ، نار است . اين كه از نار ، اسم برده نشده ، براى اين است كه عذاب ذكر شده ، بر آن ، دلالت مى كند . اين هم درست است كه گفته شود : ضمير مبهم است و خبر ، حكايتگر آن است . نيز ممكن است ضمير قصّه باشد (الكشّاف : ج ۶ ص ۲۰۷) . </ref> باشد ، «لظى» معناى وصفى آن را در بر دارد و ديگر ، نام دوزخ نخواهد بود ، مانند :

@@ سطر ۱۱: / سطر ۱۱: @@
 ==«لظى» در قرآن==
-واژه «لَظى» یک بار در [[قرآن]] آمده است: «{{متن قرآن|{{آیه|70|15}} 💠<ref>[[آیه 15 سوره معارج|سوره معارج، آیه ۱۵.]]</ref> {{آیه|70|16}}<ref>[[آیه 16 سوره معارج|همان، آیه ۱۶.]]</ref>}}؛ نه چنین است! آن شعله هاى سوزان آتش است؛ بر کننده پوست سر و اندام است».
+واژه «لَظى» یک بار در [[قرآن]] آمده است: «{{متن قرآن|{{آیه|70|15}} 💠<ref name=":۰">[[آیه 15 سوره معارج|سوره معارج، آیه ۱۵.]]</ref> {{آیه|70|16}}<ref>[[آیه 16 سوره معارج|همان، آیه ۱۶.]]</ref>}}؛ نه چنین است! آن شعله هاى سوزان آتش است؛ بر کننده پوست سر و اندام است».
-البته یک بار هم به صورت فعلی آمده است: «{{متن قرآن|فَأَنْذَرْتُكُمْ نَاراً تَلَظَّىٰ}}<ref name=":۰">[[آیه 14 سوره لیل|سوره لیل، آیه ۱۴.]]</ref>؛ و من شما را از آتشى که زبانه مى کشد، بیم مى دهم».
+البته یک بار هم به صورت فعلی آمده است: «{{متن قرآن|فَأَنْذَرْتُكُمْ نَاراً تَلَظَّىٰ}}<ref>[[آیه 14 سوره لیل|سوره لیل، آیه ۱۴.]]</ref>؛ و من شما را از آتشى که زبانه مى کشد، بیم مى دهم».
-مرجع ضمیر «إنّها» در این [[آیه]] اگر «نار» باشد، «لظى» معناى وصفى آن را دربر دارد و دیگر نام [[دوزخ]] نخواهد بود، مانند: {{متن قرآن|«فَأَنْذَرْتُكُمْ نَارًا تَلَظَّىٰ»}}<ref name=":۰" />.
+مرجع ضمیر «إنّها» در این [[آیه]] اگر «نار» باشد، «لظى» معناى وصفى آن را دربر دارد و دیگر نام [[دوزخ]] نخواهد بود، مانند: {{متن قرآن|«فَأَنْذَرْتُكُمْ نَارًا تَلَظَّىٰ»}}<ref>همان</ref>.
 اما اگر ضمیر «إنّها» ضمیر مبهم و یا ضمیر قصّه باشد -چنان که بسیارى از واژه‌شناسان<ref>ر.ک: العین: ج۸، ص۱۶۹؛ الصحاح: ج۶، ص۲۴۸۲؛ لسان العرب: ج۱۵، ص۲۴۸؛ القاموس المحیط: ج۴، ص۳۸۶؛ مجمع البحرین: ج۴، ص۱۲۲ (مادّه «لظى»).</ref> و مفسران<ref>ر.ک: التبیان فى تفسیر القرآن: ج۱۰، ص۱۱۷؛ تفسیر غریب القرآن: ص۶۵؛ تفسیر الطبرى: ج۱۴، ص۷۴.</ref> گفته اند-، «لظى» نامى از نامهاى دوزخ است.
-در [[الکشاف عن حقائق غوامض التنزئل (کتاب)|تفسیر الکشّاف]] درباره مرجع این ضمیر ({{متن قرآن|كَلَّا إِنَّهَا لَظَىٰ}}) آمده: «والضمیر للنار و لم یجر لها ذکر، لأنّ ذکر العذاب دلّ علیها. ویجوز أن یکون ضمیرا مبهما ترجم عنه الخبر، أو ضمیر القصة»؛ مرجع ضمیر نار است. این که از نار اسم برده نشده، براى این است که عذاب ذکر شده بر آن دلالت مى کند. این هم درست است که گفته شود: ضمیر مبهم است و خبر حکایتگر آن است. نیز ممکن است ضمیر قصه باشد.<ref> الکشّاف: ج۶، ص۲۰۷.</ref>
+در [[الکشاف عن حقائق غوامض التنزئل (کتاب)|تفسیر الکشّاف]] درباره مرجع این ضمیر {{متن قرآن|«كَلَّا إِنَّهَا لَظَىٰ»}}<ref name=":۰" /> آمده: «والضمیر للنار و لم یجر لها ذکر، لأنّ ذکر العذاب دلّ علیها. ویجوز أن یکون ضمیرا مبهما ترجم عنه الخبر، أو ضمیر القصة»؛ مرجع ضمیر نار است. این که از نار اسم برده نشده، براى این است که عذاب ذکر شده بر آن دلالت مى کند. این هم درست است که گفته شود: ضمیر مبهم است و خبر حکایتگر آن است. نیز ممکن است ضمیر قصه باشد.<ref> الکشّاف: ج۶، ص۲۰۷.</ref>
 گفتنى است که برخى از [[حدیث|احادیث]] نیز معنای دوم را تأیید مى نماید؛ یعنی اینکه «لظى» نامى از نامهاى دوزخ باشد.<ref>ر.ک: ص۳۵ (فصل یکم: نامهاى دوزخ/ لظى «آتشِ زبانه کش»).</ref>

@@ سطر ۱۱: / سطر ۱۱: @@
 ==«لظى» در قرآن==
-واژه «لَظى» یک بار در [[قرآن]] آمده است: {{متن قرآن|«كَلَّا إِنَّهَا لَظَىٰ * نَزَّاعَةً لِلشَّوَىٰ»}}؛<ref>[[سوره معارج]]: آیه ۱۵ـ۱۶.</ref> نه چنین است! آن شعله هاى سوزان آتش است؛ بر کننده پوست سر و اندام است.
+واژه «لَظى» یک بار در [[قرآن]] آمده است: «{{متن قرآن|{{آیه|70|15}} 💠<ref>[[آیه 15 سوره معارج|سوره معارج، آیه ۱۵.]]</ref> {{آیه|70|16}}<ref>[[آیه 16 سوره معارج|همان، آیه ۱۶.]]</ref>}}؛ نه چنین است! آن شعله هاى سوزان آتش است؛ بر کننده پوست سر و اندام است».
-البته یک بار هم به صورت فعلی آمده است: {{متن قرآن|«فَأَنْذَرْتُكُمْ نَاراً تَلَظَّىٰ»}}؛<ref>[[سوره لیل]]: آیه ۱۴.</ref> و من شما را از آتشى که زبانه مى کشد، بیم مى دهم.
+البته یک بار هم به صورت فعلی آمده است: «{{متن قرآن|فَأَنْذَرْتُكُمْ نَاراً تَلَظَّىٰ}}<ref name=":۰">[[آیه 14 سوره لیل|سوره لیل، آیه ۱۴.]]</ref>؛ و من شما را از آتشى که زبانه مى کشد، بیم مى دهم».
-مرجع ضمیر «إنّها» در این [[آیه]] اگر «نار» باشد، «لظى» معناى وصفى آن را دربر دارد و دیگر نام [[دوزخ]] نخواهد بود، مانند: {{متن قرآن|«فَأَنْذَرْتُكُمْ نَارًا تَلَظَّىٰ»}}؛ و من شما را از آتشى که زبانه مى کشد، بیم مى دهم.
+مرجع ضمیر «إنّها» در این [[آیه]] اگر «نار» باشد، «لظى» معناى وصفى آن را دربر دارد و دیگر نام [[دوزخ]] نخواهد بود، مانند: {{متن قرآن|«فَأَنْذَرْتُكُمْ نَارًا تَلَظَّىٰ»}}<ref name=":۰" />.
 اما اگر ضمیر «إنّها» ضمیر مبهم و یا ضمیر قصّه باشد -چنان که بسیارى از واژه‌شناسان<ref>ر.ک: العین: ج۸، ص۱۶۹؛ الصحاح: ج۶، ص۲۴۸۲؛ لسان العرب: ج۱۵، ص۲۴۸؛ القاموس المحیط: ج۴، ص۳۸۶؛ مجمع البحرین: ج۴، ص۱۲۲ (مادّه «لظى»).</ref> و مفسران<ref>ر.ک: التبیان فى تفسیر القرآن: ج۱۰، ص۱۱۷؛ تفسیر غریب القرآن: ص۶۵؛ تفسیر الطبرى: ج۱۴، ص۷۴.</ref> گفته اند-، «لظى» نامى از نامهاى دوزخ است.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۰۰
سطر ۲۹:		سطر ۲۹:

	*بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث، محمد محمدی ری‌شهری، ج۲، ص۶۱، قم، دارالحدیث، چاپ اول، ۱۳۸۹ش.		*بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث، محمد محمدی ری‌شهری، ج۲، ص۶۱، قم، دارالحدیث، چاپ اول، ۱۳۸۹ش.
		+	{{قرآن}}
	[[رده: واژگان قرآنی]][[رده:جهنم]]		[[رده: واژگان قرآنی]][[رده:جهنم]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-یکی از نامهای [[دوزخ]]، «لَظى»، به معنی آتش یا شعله آتش است.
+'''«لَظى»''' از واژگان [[قرآن|قرآنی]]، به معنی آتش یا شعله آتش، و یکی از نامهای [[جهنم]] یا وصف آتش جهنم است.
-==واژه شناسى «لظى»==
+==واژه‌شناسى==
-برخى از واژه شناسان، این واژه را به زبانه و شعله خالص آتش، [[تفسیر قرآن|تفسیر]] کرده اند و برخى از آنان آن را به معناى آتش مى دانند. [[خلیل بن احمد فراهیدی|خلیل بن احمد فراهیدى]] مى گوید: «لظى: هو اللهب الخالص».<ref>العین: ج۸، ص۱۶۹. (مادّه «لظى»)</ref> (لظى، شعله ناب (بدون دود) است).
+برخى از واژه شناسان، واژه «لَظى» را به زبانه و شعله آتش [[تفسیر قرآن|تفسیر]] کرده اند و برخى از آنان آن را به معناى آتش مى دانند. [[خلیل بن احمد فراهیدی|خلیل بن احمد فراهیدى]] مى گوید: «لظى: هو اللهب الخالص»؛<ref>العین: ج۸، ص۱۶۹ (مادّه «لظى»).</ref> لظى، شعله خالص (بدون دود) است.
-اما [[ابن منظور]] مى گوید: «اللظى: النار و قیل: اللهب الخالص... و لظى: اسم جهنم -نعوذ باللّه منها- غیرمصروف و هى معرفة لاتنوّن ولاتنصرف للعلمیة والتأنیث، و سمّیت بذلک لأنّها أشدّ النیران». (لظى، آتش است و گفته شده شعله خالص است. لظى، نام جهنّم است که از آن به خدا پناه مى بریم. این کلمه غیرمنصرف است و تنوین نمى گیرد. غیرمنصرف بودنش به خاطر علم بودن و مؤنّت بودن است. نامیده شدن دوزخ به «لظى» به سبب سختترین آتش بودن آن است).
+اما [[ابن منظور]] مى گوید: «اللظى: النار و قیل: اللهب الخالص... و لظى: اسم جهنم -نعوذ باللّه منها- غیرمصروف و هى معرفة لاتنوّن ولاتنصرف للعلمیة والتأنیث، و سمّیت بذلک لأنّها أشدّ النیران»؛<ref>لسان العرب: مادّه «لظى».</ref> لظى، آتش است و گفته شده شعله خالص است. لظى، نام [[جهنم]] است که از آن به خدا پناه مى بریم. این کلمه غیرمنصرف است و تنوین نمى گیرد. غیرمنصرف بودنش به خاطر عَلَم بودن و مؤنّت بودن است. نامیده شدن دوزخ به «لظى» به سبب سختترین آتش بودن آن است.
-بنابراین از نظر واژه شناسى، کلمه «لظى» اگر با تنوین بیاید، صفت آتش است؛ ولى اگر بدون تنوین بیاید، نام عام و یا نام خاصّ آن است البته از بعضى [[حدیث|احادیث]] استفاده مى شود که لظى نام یکى از درکات [[جهنم|جهنّم]] است.<ref>ر.ک: ص۳۷، ح۲۲.</ref>
+بنابراین از نظر واژه‌شناسى، کلمه «لظى» اگر با تنوین بیاید، صفت آتش است؛ ولى اگر بدون تنوین بیاید، نام عام و یا نام خاصّ آن است. البته از بعضى [[حدیث|احادیث]] استفاده مى شود که لظى نام یکى از درکات [[جهنم|جهنّم]] است.<ref>ر.ک: ص۳۷، ح۲۲.</ref>
-==واژه «لظى» در قرآن و حدیث==
+==«لظى» در قرآن==
-واژه «لظى»، تنها یک بار در [[قرآن]] آمده است: {{متن قرآن|«كَلَّا إِنَّهَا لَظَىٰ  × نَزَّاعَةً لِلشَّوَىٰ»}}؛<ref>[[سوره معارج]]: آیه ۱۵ـ۱۶.</ref> نه چنین است! آن شعله هاى سوزان آتش است. بر کننده پوست سر و اندام است.
+واژه «لَظى» یک بار در [[قرآن]] آمده است: {{متن قرآن|«كَلَّا إِنَّهَا لَظَىٰ * نَزَّاعَةً لِلشَّوَىٰ»}}؛<ref>[[سوره معارج]]: آیه ۱۵ـ۱۶.</ref> نه چنین است! آن شعله هاى سوزان آتش است؛ بر کننده پوست سر و اندام است.
-مرجع ضمیر «إنّها» در این آیه اگر «نار»<ref>در تفسیر الکشّاف درباره مرجع این ضمیر آمده: «والضمیر للنار ولم یجرلها ذکر، لأنّ ذکر العذاب دلّ علیها. ویجوز أن یکون ضمیرا مبهما ترجم عنه الخبر، أو ضمیر القصة» مرجع ضمیر نار است. این که از نار اسم برده نشده، براى این است که عذاب ذکر شده، بر آن دلالت مى کند. این هم درست است که گفته شود: ضمیر مبهم است و خبر حکایتگر آن است. نیز ممکن است ضمیر قصه باشد. (الکشّاف: ج۶، ص۲۰۷)</ref> باشد، «لظى» معناى وصفى آن را دربر دارد و دیگر نام [[دوزخ]] نخواهد بود، مانند: {{متن قرآن|«فَأَنْذَرْتُكُمْ نَارًا تَلَظَّىٰ»}}؛<ref>[[سوره لیل]]: آیه ۱۴.</ref> و من شما را از آتشى که زبانه مى کشد، بیم مى دهم.
+البته یک بار هم به صورت فعلی آمده است: {{متن قرآن|«فَأَنْذَرْتُكُمْ نَاراً تَلَظَّىٰ»}}؛<ref>[[سوره لیل]]: آیه ۱۴.</ref> و من شما را از آتشى که زبانه مى کشد، بیم مى دهم.
-اما اگر ضمیر «إنّها» ضمیر مبهم و یا ضمیر قصّه باشد ـ چنان که بسیارى از واژه شناسان<ref>ر.ک: العین: ج۸، ص۱۶۹ و الصحاح: ج۶، ص۲۴۸۲ و النهایة: ج۴، ص۲۵۴ و لسان العرب: ج۱۵، ص۲۴۸ والقاموس المحیط: ج۴، ص۳۸۶ و مجمع البحرین: ج۴، ص۱۲۲.(مادّه «لظى»)</ref> و مفسران<ref>ر.ک: التبیان فى تفسیر القرآن: ج۱۰، ص۱۱۷ و تفسیر غریب القرآن: ص۶۵ و تفسیر الطبرى: ج۱۴، الجزء۲۹، ص۷۴ و تفسیر السمرقندى: ص۴۷۲.</ref> گفته اند ـ، «لظى» نامى از نامهاى دوزخ است. گفتنى است که برخى از احادیث نیز این معنا را تأیید مى نماید.<ref>ر.ک: ص۳۵ (فصل یکم: نامهاى دوزخ/ لظى «آتشِ زبانه کش»).</ref>
+مرجع ضمیر «إنّها» در این [[آیه]] اگر «نار» باشد، «لظى» معناى وصفى آن را دربر دارد و دیگر نام [[دوزخ]] نخواهد بود، مانند: {{متن قرآن|«فَأَنْذَرْتُكُمْ نَارًا تَلَظَّىٰ»}}؛ و من شما را از آتشى که زبانه مى کشد، بیم مى دهم.
 ==پانویس==
@@ سطر ۲۲: / سطر ۲۸: @@
 ==منابع==
-*محمد محمدی ری شهری، بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث، ج2، قم: دارالحدیث، چاپ اول، 1389ش، ص61، در دسترس در [http://lib.qhu.ac.ir/n2021-e25195-p61.html پایگاه اطلاع رسانی حدیث شیعه]، بازیابی: 16 اردیبهشت 1393.
+*بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث، محمد محمدی ری‌شهری، ج۲، ص۶۱، قم، دارالحدیث، چاپ اول، ۱۳۸۹ش.
-{{قرآن}}
+[[رده: واژگان قرآنی]][[رده:جهنم]]

@@ سطر ۲۳: / سطر ۲۳: @@
 *محمد محمدی ری شهری، بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث، ج2، قم: دارالحدیث، چاپ اول، 1389ش، ص61، در دسترس در [http://lib.qhu.ac.ir/n2021-e25195-p61.html پایگاه اطلاع رسانی حدیث شیعه]، بازیابی: 16 اردیبهشت 1393.
+{{قرآن}}
 [[رده: واژگان قرآنی]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-هشتمين نام دوزخ، «لَظى» است.
+یکی از نامهای [[دوزخ]]، «لَظى»، به معنی آتش یا شعله آتش است.
 ==واژه شناسى «لظى»==
-برخى از واژه شناسان، اين واژه را به زبانه و شعله خالص آتش، تفسير كرده اند و برخى از آنان آن را به معناى آتش مى دانند. خليل بن احمد فراهيدى مى گويد: لظى: هو اللهب الخالص.<ref>العين: ج۸، ص۱۶۹. (مادّه «لظى»)</ref>
+برخى از واژه شناسان، این واژه را به زبانه و شعله خالص آتش، [[تفسیر قرآن|تفسیر]] کرده اند و برخى از آنان آن را به معناى آتش مى دانند. [[خلیل بن احمد فراهیدی|خلیل بن احمد فراهیدى]] مى گوید: «لظى: هو اللهب الخالص».<ref>العین: ج۸، ص۱۶۹. (مادّه «لظى»)</ref> (لظى، شعله ناب (بدون دود) است).
-لظى، شعله ناب (بدون دود) است. اما ابن منظور مى گويد: اللظى: النار و قيل: اللهب الخالص... و لظى: اسم جهنم، نعوذ باللّه منها غيرمصروف و هى معرفة لاتنوّن ولاتنصرف للعلميّة والتأنيث، و سمّيت بذلك لأنّها أشدّ النيران.
+اما [[ابن منظور]] مى گوید: «اللظى: النار و قیل: اللهب الخالص... و لظى: اسم جهنم -نعوذ باللّه منها- غیرمصروف و هى معرفة لاتنوّن ولاتنصرف للعلمیة والتأنیث، و سمّیت بذلک لأنّها أشدّ النیران». (لظى، آتش است و گفته شده شعله خالص است. لظى، نام جهنّم است که از آن به خدا پناه مى بریم. این کلمه غیرمنصرف است و تنوین نمى گیرد. غیرمنصرف بودنش به خاطر علم بودن و مؤنّت بودن است. نامیده شدن دوزخ به «لظى» به سبب سختترین آتش بودن آن است).
-لظى، آتش است و گفته شده شعله خالص است. لظى، نام جهنّم است كه از آن به خدا پناه مى بريم. اين كلمه غيرمنصرف است و تنوين نمى گيرد. غيرمنصرف بودنش به خاطر علم بودن و مؤنّت بودن است. ناميده شدن دوزخ به «لظى» به سبب سختترين آتش بودن آن است. بنابراين از نظر واژه شناسى، كلمه «لظى» اگر با تنوين بيايد، صفت آتش است؛ ولى اگر بدون تنوين بيايد، نام عام و يا نام خاصّ آن است البته از بعضى احاديث استفاده مى شود كه لظى نام يكى از دركات جهنّم است.<ref>ر.ك: ص۳۷، ح۲۲.</ref>
+بنابراین از نظر واژه شناسى، کلمه «لظى» اگر با تنوین بیاید، صفت آتش است؛ ولى اگر بدون تنوین بیاید، نام عام و یا نام خاصّ آن است البته از بعضى [[حدیث|احادیث]] استفاده مى شود که لظى نام یکى از درکات [[جهنم|جهنّم]] است.<ref>ر.ک: ص۳۷، ح۲۲.</ref>
-==واژه «لظى» در قرآن و حديث==
+==واژه «لظى» در قرآن و حدیث==
-واژه «لظى»، تنها يك بار در [[قرآن]] آمده است: {{متن قرآن|«كَلَا إِنَّهَا لَظَى × نَزَّاعَةً لِّلشَّوَى»}}؛<ref>[[سوره معارج]]: آيه ۱۵ـ۱۶.</ref> نه چنين است! آن شعله هاى سوزان آتش است. بر كَننده پوست سر و اندام است.
+واژه «لظى»، تنها یک بار در [[قرآن]] آمده است: {{متن قرآن|«کلَا إِنَّهَا لَظَى × نَزَّاعَةً لِّلشَّوَى»}}؛<ref>[[سوره معارج]]: آیه ۱۵ـ۱۶.</ref> نه چنین است! آن شعله هاى سوزان آتش است. بر کننده پوست سر و اندام است.
-مرجع ضمير «إنّها» در اين آيه اگر «نار» <ref>در تفسير الكشّاف درباره مرجع اين ضمير آمده: «والضمير للنار ولم يجرلها ذكر، لأنّ ذكر العذاب دلّ عليها. ويجوز أن يكون ضميرا مبهما ترجم عنه الخبر، أو ضمير القصة» مرجع ضمير نار است. اين كه از نار اسم برده نشده، براى اين است كه عذاب ذكر شده، بر آن دلالت مى كند. اين هم درست است كه گفته شود: ضمير مبهم است و خبر حكايتگر آن است. نيز ممكن است ضمير قصه باشد. (الكشّاف: ج۶، ص۲۰۷)</ref>باشد، «لظى» معناى وصفى آن را دربر دارد و ديگر نام دوزخ نخواهد بود، مانند: {{متن قرآن|«فَأَنذَرْتُكُمْ نَارًا تَلَظَّى»}}؛<ref>[[سوره ليل]]: آيه ۱۴.</ref> و من شما را از آتشى كه زبانه مى كشد، بيم مى دهم.
+مرجع ضمیر «إنّها» در این آیه اگر «نار»<ref>در تفسیر الکشّاف درباره مرجع این ضمیر آمده: «والضمیر للنار ولم یجرلها ذکر، لأنّ ذکر العذاب دلّ علیها. ویجوز أن یکون ضمیرا مبهما ترجم عنه الخبر، أو ضمیر القصة» مرجع ضمیر نار است. این که از نار اسم برده نشده، براى این است که عذاب ذکر شده، بر آن دلالت مى کند. این هم درست است که گفته شود: ضمیر مبهم است و خبر حکایتگر آن است. نیز ممکن است ضمیر قصه باشد. (الکشّاف: ج۶، ص۲۰۷)</ref> باشد، «لظى» معناى وصفى آن را دربر دارد و دیگر نام [[دوزخ]] نخواهد بود، مانند: {{متن قرآن|«فَأَنذَرْتُکمْ نَارًا تَلَظَّى»}}؛<ref>[[سوره لیل]]: آیه ۱۴.</ref> و من شما را از آتشى که زبانه مى کشد، بیم مى دهم.
-اما اگر ضمير «إنّها» ضمير مبهم و يا ضمير قصّه باشد ـ چنان كه بسيارى از واژه شناسان<ref>ر.ك: العين: ج۸، ص۱۶۹ و الصحاح: ج۶، ص۲۴۸۲ و النهاية: ج۴، ص۲۵۴ و لسان العرب: ج۱۵، ص۲۴۸ والقاموس المحيط: ج۴، ص۳۸۶ و مجمع البحرين: ج۴، ص۱۲۲.(مادّه «لظى»)</ref> و مفسران<ref>ر.ك: التبيان فى تفسير القرآن: ج۱۰، ص۱۱۷ و تفسير غريب القرآن: ص۶۵ و تفسير الطبرى: ج۱۴، الجزء۲۹، ص۷۴ و تفسير السمرقندى: ص۴۷۲.</ref> گفته اند ـ، «لظى» نامى از نامهاى دوزخ است. گفتنى است كه برخى از احاديث نيز اين معنا را تأييد مى نمايد.<ref>ر.ك: ص۳۵ (فصل يكم: نامهاى دوزخ/ لظى «آتشِ زبانه كِش»).</ref>
+اما اگر ضمیر «إنّها» ضمیر مبهم و یا ضمیر قصّه باشد ـ چنان که بسیارى از واژه شناسان<ref>ر.ک: العین: ج۸، ص۱۶۹ و الصحاح: ج۶، ص۲۴۸۲ و النهایة: ج۴، ص۲۵۴ و لسان العرب: ج۱۵، ص۲۴۸ والقاموس المحیط: ج۴، ص۳۸۶ و مجمع البحرین: ج۴، ص۱۲۲.(مادّه «لظى»)</ref> و مفسران<ref>ر.ک: التبیان فى تفسیر القرآن: ج۱۰، ص۱۱۷ و تفسیر غریب القرآن: ص۶۵ و تفسیر الطبرى: ج۱۴، الجزء۲۹، ص۷۴ و تفسیر السمرقندى: ص۴۷۲.</ref> گفته اند ـ، «لظى» نامى از نامهاى دوزخ است. گفتنى است که برخى از احادیث نیز این معنا را تأیید مى نماید.<ref>ر.ک: ص۳۵ (فصل یکم: نامهاى دوزخ/ لظى «آتشِ زبانه کش»).</ref>
 ==پانویس==
-<references/>
+<references />
 ==منابع==
 * محمد محمدی ری شهری، بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث، ج2، قم: دارالحدیث، چاپ اول، 1389ش، ص61، در دسترس در [http://lib.qhu.ac.ir/n2021-e25195-p61.html پایگاه اطلاع رسانی حدیث شیعه]، بازیابی: 16 اردیبهشت 1393.
 [[رده: واژگان قرآنی]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ مهٔ ۲۰۱۴، ساعت ۰۸:۵۷
سطر ۱۲:		سطر ۱۲:
	== واژه «لظى» در قرآن و حديث ==		== واژه «لظى» در قرآن و حديث ==

−	واژه «لظى» ، تنها يك بار در قرآن آمده است : «كَلَا إِنَّهَا لَظَى * نَزَّاعَةً لِّلشَّوَى . <ref> معارج : آيه ۱۵ ـ ۱۶ . </ref> نه چنين است! آن ، شعله هاى سوزان آتش است . بر كَننده پوست سر و اندام است» . مرجع ضمير «إنّها» در اين آيه ، اگر «نار» در تفسير الكشّاف ، در باره مرجع اين ضمير آمده : «و الضمير للنار و لم يجرلها ذكر ، لأنّ ذكر العذاب دلّ عليها . <ref> ويجوز أن يكون ضميرا مبهما ترجم عنه الخبر ، أو ضمير القصة» مرجع ضمير ، نار است . اين كه از نار ، اسم برده نشده ، براى اين است كه عذاب ذكر شده ، بر آن ، دلالت مى كند . اين هم درست است كه گفته شود : ضمير مبهم است و خبر ، حكايتگر آن است . نيز ممكن است ضمير قصّه باشد (الكشّاف : ج ۶ ص ۲۰۷) . </ref> باشد ، «لظى» معناى وصفى آن را در بر دارد و ديگر ، نام دوزخ نخواهد بود ، مانند :	+	واژه «لظى» ، تنها يك بار در قرآن آمده است : «كَلَا إِنَّهَا لَظَى * نَزَّاعَةً لِّلشَّوَى . <ref> معارج : آيه ۱۵ ـ ۱۶ . </ref> نه چنين است! آن ، شعله هاى سوزان آتش است . بر كَننده پوست سر و اندام است» . مرجع ضمير «إنّها» در اين آيه ، اگر «نار» در تفسير الكشّاف ، در باره مرجع اين ضمير آمده : «و الضمير للنار و لم يجرلها ذكر ، لأنّ ذكر العذاب دلّ عليها . <ref> ويجوز أن يكون ضميرا مبهما ترجم عنه الخبر ، أو ضمير القصة» مرجع ضمير ، نار است . اين كه از نار ، اسم برده نشده ، براى اين است كه عذاب ذكر شده ، بر آن ، دلالت مى كند . اين هم درست است كه گفته شود : ضمير مبهم است و خبر ، حكايتگر آن است . نيز ممكن است ضمير قصّه باشد (الكشّاف : ج ۶ ص ۲۰۷) . </ref> باشد ، «لظى» معناى وصفى آن را در بر دارد و ديگر ، نام دوزخ نخواهد بود ، مانند :«فَأَنذَرْتُكُمْ نَارًا تَلَظَّى .<ref> ليل : آيه ۱۴ </ref>. و من شما را از آتشى كه زبانه مى كشد ، بيم مى دهم» . امّا اگر ضمير «إنّها» ضمير مبهم و يا ضمير قصّه باشد ـ چنان كه بسيارى از واژه شناسان<ref> ر . ك : العين : ج ۸ ص ۱۶۹ و الصحاح : ج ۶ ص ۲۴۸۲ و النهاية : ج ۴ ص ۲۵۴ و لسان العرب : ج ۱۵ ص ۲۴۸ و القاموس المحيط : ج ۴ ص ۳۸۶ و مجمع البحرين : ج ۴ ص ۱۲۲ (مادّه «لظى») .</ref> و مفسّران <ref> ر . ك : التبيان فى تفسير القرآن : ج ۱۰ ص ۱۱۷ و تفسير غريب القرآن : ص ۶۵ و تفسير الطبرى : ج ۱۴ الجزء ۲۹ ص ۷۴ و تفسير السمرقندى : ص ۴۷۲ .
		+	. </ref>گفته اند ـ ، «لظى» نامى از نام هاى دوزخ است . گفتنى است كه برخى از احاديث نيز اين معنا را تأييد مى نمايد <ref> .ر . ك : ص ۳۵ (فصل يكم : نام هاى دوزخ / لظى «آتشِ زبانه كِش») </ref>.
		+
		+	==پانویس ==
		+	<references />
		+
		+	== منبع ==
		+	*محمد محمدی ری شهری،بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث ج2،قم:دارالحدیث،چاپ : اول،1389 ش،ص61،در دسترس در[http://lib.qhu.ac.ir/n2021-e25195-p61.html پایگاه اطلاع رسانی حدیث شیعه]، بازیابی: 16 اردیبهشت 1393.
		+
		+	[[رده: واژگان قرآنی]]