لعنت بر یزید - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi در ‏۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۳۷

2025-07-28T17:37:15Z

مهدی موسوی: ویرایش

2019-09-25T07:10:26Z

ویرایش

مرضیه الله وکیل جزی: /* منابع */

2013-11-17T06:55:30Z

‏منابع

Saeed zamani: تعیین رده

2012-11-20T11:14:35Z

تعیین رده

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۳۰ اکتبر ۲۰۱۲، ساعت ۱۰:۴۹

2012-10-30T10:49:49Z

مرضیه الله وکیل جزی: صفحه‌ای جدید حاوی '{{بخشی از یک کتاب}} از سنت هاى شيعى، فرستادن درود و سلام بر امام حسين علیه السل...' ایجاد کرد

2012-10-22T05:33:01Z

صفحه‌ای جدید حاوی '{{بخشی از یک کتاب}} از سنت هاى شيعى، فرستادن درود و سلام بر امام حسين علیه السل...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{بخشی از یک کتاب}}

از سنت هاى شيعى، فرستادن درود و سلام بر [[امام حسين]] علیه السلام و لعنت بر قاتلان او هنگام آب ‌نوشيدن است. لعن به معناى طرد از رحمت و دور كردن است. عرب، هرگاه كسى تمرد مى‌كرد او را از خود طرد مى‌كردند تا گناهان او دامنگيرشان نشود.<ref>مجمع البحرين.</ref>

[[امام صادق]] عليه السلام به نقل داود رقى، آب خواست و نوشيد و چشمانش اشگبارشد، سپس فرمود: لعنت ‌خدا بر قاتل حسين، هرگز بنده‌اى نيست كه آب بنوشد و حسين‌ را ياد كند و قاتل او را لعنت كند، مگر آن كه خداوند براى او صد هزار حسنه مى‌نويسد و صد هزار سيئه از او محو مى‌كند...: «ما من عبد شرب الماء فذكر الحسين ولعن قاتله الا كتب‌الله له مائة الف حسنة و حط عنه ماة الف سيئة...».<ref>اسرار الشهادة، فاضل دربندى، ص 77، مناقب، ابن شهر آشوب، ج 4، ص 87.</ref>

و اين، جزء فرهنگ عاشورايى مردم ‌شده است و بر سقاخانه‌ها مى‌نويسند: «آبى بنوش و لعنت‌ حق بر يزيد كن‌». لعنت بر يزيد و ابن زياد و شمر و ديگر عاملان و مباشران و زمينه‌سازان حادثه [[عاشورا]] و قتل [[امام‌ حسين‌]] علیه السلام در زيارتنامه‌هاى متعددى از جمله در زيارت عاشورا و وارث آمده است: «اللهم العن يزيد خامسا و العن عبيدالله بن زياد و ابن مرجانة و عمر بن سعد و شمرا و آل ‌ابى سفيان و آل زياد و آل مروان الى يوم القيامة‌».<ref>[[زیارت عاشورا]]، [[مفاتیح الجنان]]، ص 458. </ref>

==پانویس==
<references/>

==منابع==
جواد محدثی، فرهنگ عاشورا، نشر معروف.

@@ سطر ۳: / سطر ۳: @@
 از سنت هاى [[شیعه|شیعى]] هنگام آب ‌نوشیدن، فرستادن درود و سلام بر [[امام حسین]] علیه السلام و لعنت بر قاتلان او است. [[لعن]] به معناى طرد از رحمت و دور کردن است. عرب، هرگاه کسى تمرد مى‌کرد او را از خود طرد مى‌کردند تا گناهان او دامنگیرشان نشود.<ref>مجمع البحرین.</ref>
-[[امام صادق]] علیه السلام به نقل داود رقى، آب خواست و نوشید و چشمانش اشکبار شد، سپس فرمود: لعنت ‌خدا بر قاتل [[امام حسین علیه السلام|حسین]]، هرگز بنده‌اى نیست که آب بنوشد و حسین‌ را یاد کند و قاتل او را لعنت کند، مگر آن که خداوند براى او صد هزار حسنه مى‌نویسد و صد هزار سیئه از او محو مى‌کند...: «ما من عبد شرب الماء فذکر الحسین و لعن قاتله الا کتب‌الله له مائة الف حسنة و حط عنه ماة الف سیئة...».<ref>اسرار الشهادة، فاضل دربندى، ص ۷۷، مناقب، ابن شهر آشوب، ج ۴، ص ۸۷.</ref>
+[[امام صادق]] علیه السلام به نقل داود رقى، آب خواست و نوشید و چشمانش اشکبار شد، سپس فرمود: {{متن حدیث|«ما من عبد شرب الماء فذکر الحسین و لعن قاتله الا کتب‌الله له مائة الف حسنة و حط عنه ماة الف سیئة...»}}<ref>اسرار الشهادة، فاضل دربندى، ص ۷۷، مناقب، ابن شهر آشوب، ج ۴، ص ۸۷.</ref>؛ لعنت ‌خدا بر قاتل [[امام حسین علیه السلام|حسین]]، هرگز بنده‌اى نیست که آب بنوشد و حسین‌ را یاد کند و قاتل او را لعنت کند، مگر آن که خداوند براى او صد هزار حسنه مى‌نویسد و صد هزار سیئه از او محو مى‌کند...
-و این، جزء فرهنگ عاشورایى مردم ‌شده است و بر سقاخانه‌ها مى‌نویسند: «آبى بنوش و لعنت‌ حق بر یزید کن‌». لعنت بر [[یزید بن معاویه|یزید]] و [[عبیدالله بن زیاد|ابن زیاد]] و [[شمر بن ذی الجوشن|شمر]] و دیگر عاملان و مباشران و زمینه‌سازان حادثه [[عاشورا]] و قتل [[امام‌ حسین‌]] علیه السلام در [[زیارتنامه|زیارتنامه‌هاى]] متعددى از جمله در [[زیارت عاشورا|زیارت عاشورا]] و [[زیارت وارث|وارث]] آمده است: «اللهم العن یزید خامسا و العن عبیدالله بن زیاد و ابن مرجانة و [[عمر بن سعد]] و شمرا و آل ‌ابى سفیان و آل زیاد و آل مروان الى یوم القیامة‌».<ref>[[زیارت عاشورا]]، [[مفاتیح الجنان]]، ص ۴۵۸. </ref>
+و این، جزء فرهنگ عاشورایى مردم ‌شده است و بر سقاخانه‌ها مى‌نویسند: «آبى بنوش و لعنت‌ حق بر یزید کن‌». لعنت بر [[یزید بن معاویه|یزید]] و [[عبیدالله بن زیاد|ابن زیاد]] و [[شمر بن ذی الجوشن|شمر]] و دیگر عاملان و مباشران و زمینه‌سازان حادثه [[عاشورا]] و قتل [[امام‌ حسین‌]] علیه السلام در [[زیارتنامه|زیارتنامه‌هاى]] متعددى از جمله در [[زیارت عاشورا|زیارت عاشورا]] و [[زیارت وارث|وارث]] آمده است: {{متن حدیث|«اللهم العن یزید خامسا و العن عبیدالله بن زیاد و ابن مرجانة و [[عمر بن سعد]] و شمرا و آل ‌ابى سفیان و آل زیاد و آل مروان الى یوم القیامة‌»}}.<ref>[[زیارت عاشورا]]، [[مفاتیح الجنان]]، ص ۴۵۸. </ref>
 ==پانویس==

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{مدخل دائرة المعارف|کتاب [[فرهنگ عاشورا(کتاب)|فرهنگ عاشورا]]}}
-از سنت هاى شيعى، فرستادن درود و سلام بر [[امام حسين]] علیه السلام و لعنت بر قاتلان او هنگام آب ‌نوشيدن است. لعن به معناى طرد از رحمت و دور كردن است. عرب، هرگاه كسى تمرد مى‌كرد او را از خود طرد مى‌كردند تا گناهان او دامنگيرشان نشود.<ref>مجمع البحرين.</ref>
+از سنت هاى [[شیعه|شیعى]] هنگام آب ‌نوشیدن، فرستادن درود و سلام بر [[امام حسین]] علیه السلام و لعنت بر قاتلان او است. [[لعن]] به معناى طرد از رحمت و دور کردن است. عرب، هرگاه کسى تمرد مى‌کرد او را از خود طرد مى‌کردند تا گناهان او دامنگیرشان نشود.<ref>مجمع البحرین.</ref>
-[[امام صادق]] عليه السلام به نقل داود رقى، آب خواست و نوشيد و چشمانش اشگبارشد، سپس فرمود: لعنت ‌خدا بر قاتل حسين، هرگز بنده‌اى نيست كه آب بنوشد و حسين‌ را ياد كند و قاتل او را لعنت كند، مگر آن كه خداوند براى او صد هزار حسنه مى‌نويسد و صد هزار سيئه از او محو مى‌كند...: «ما من عبد شرب الماء فذكر الحسين ولعن قاتله الا كتب‌الله له مائة الف حسنة و حط عنه ماة الف سيئة...».<ref>اسرار الشهادة، فاضل دربندى، ص 77، مناقب، ابن شهر آشوب، ج 4، ص 87.</ref>
+[[امام صادق]] علیه السلام به نقل داود رقى، آب خواست و نوشید و چشمانش اشکبار شد، سپس فرمود: لعنت ‌خدا بر قاتل [[امام حسین علیه السلام|حسین]]، هرگز بنده‌اى نیست که آب بنوشد و حسین‌ را یاد کند و قاتل او را لعنت کند، مگر آن که خداوند براى او صد هزار حسنه مى‌نویسد و صد هزار سیئه از او محو مى‌کند...: «ما من عبد شرب الماء فذکر الحسین و لعن قاتله الا کتب‌الله له مائة الف حسنة و حط عنه ماة الف سیئة...».<ref>اسرار الشهادة، فاضل دربندى، ص ۷۷، مناقب، ابن شهر آشوب، ج ۴، ص ۸۷.</ref>
-و اين، جزء فرهنگ عاشورايى مردم ‌شده است و بر سقاخانه‌ها مى‌نويسند: «آبى بنوش و لعنت‌ حق بر يزيد كن‌». لعنت بر يزيد و ابن زياد و شمر و ديگر عاملان و مباشران و زمينه‌سازان حادثه [[عاشورا]] و قتل [[امام‌ حسين‌]] علیه السلام در زيارتنامه‌هاى متعددى از جمله در زيارت عاشورا و وارث آمده است: «اللهم العن يزيد خامسا و العن عبيدالله بن زياد و ابن مرجانة و عمر بن سعد و شمرا و آل ‌ابى سفيان و آل زياد و آل مروان الى يوم القيامة‌».<ref>[[زیارت عاشورا]]، [[مفاتیح الجنان]]، ص 458. </ref>
+و این، جزء فرهنگ عاشورایى مردم ‌شده است و بر سقاخانه‌ها مى‌نویسند: «آبى بنوش و لعنت‌ حق بر یزید کن‌». لعنت بر [[یزید بن معاویه|یزید]] و [[عبیدالله بن زیاد|ابن زیاد]] و [[شمر بن ذی الجوشن|شمر]] و دیگر عاملان و مباشران و زمینه‌سازان حادثه [[عاشورا]] و قتل [[امام‌ حسین‌]] علیه السلام در [[زیارتنامه|زیارتنامه‌هاى]] متعددى از جمله در [[زیارت عاشورا|زیارت عاشورا]] و [[زیارت وارث|وارث]] آمده است: «اللهم العن یزید خامسا و العن عبیدالله بن زیاد و ابن مرجانة و [[عمر بن سعد]] و شمرا و آل ‌ابى سفیان و آل زیاد و آل مروان الى یوم القیامة‌».<ref>[[زیارت عاشورا]]، [[مفاتیح الجنان]]، ص ۴۵۸. </ref>
 ==پانویس==
-<references/>
+<references />
 ==منابع==
-جواد محدثی، فرهنگ عاشورا، نشر معروف.
 [[رده:سنت های عزاداران ابا عبدالله]]
 {{الگو:واقعه عاشورا}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ نوامبر ۲۰۱۳، ساعت ۰۶:۵۵
سطر ۱۴:		سطر ۱۴:

	[[رده:سنت های عزاداران ابا عبدالله]]		[[رده:سنت های عزاداران ابا عبدالله]]
		+	{{الگو:واقعه عاشورا}}

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-{{مدخل دائره المعارف|کتاب [[فرهنگ عاشورا(کتاب)|فرهنگ عاشورا]]}}
+{{مدخل دائرة المعارف|کتاب [[فرهنگ عاشورا(کتاب)|فرهنگ عاشورا]]}}
 از سنت هاى شيعى، فرستادن درود و سلام بر [[امام حسين]] علیه السلام و لعنت بر قاتلان او هنگام آب ‌نوشيدن است. لعن به معناى طرد از رحمت و دور كردن است. عرب، هرگاه كسى تمرد مى‌كرد او را از خود طرد مى‌كردند تا گناهان او دامنگيرشان نشود.<ref>مجمع البحرين.</ref>
@@ سطر ۱۲: / سطر ۱۲: @@
 ==منابع==
 جواد محدثی، فرهنگ عاشورا، نشر معروف.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ اکتبر ۲۰۱۲، ساعت ۱۰:۴۹
سطر ۱:		سطر ۱:
−	{{~~بخشی از یک~~ کتاب}}	+	{{مدخل دائره المعارف\|کتاب [[فرهنگ عاشورا(کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]}}

	از سنت هاى شيعى، فرستادن درود و سلام بر [[امام حسين]] علیه السلام و لعنت بر قاتلان او هنگام آب ‌نوشيدن است. لعن به معناى طرد از رحمت و دور كردن است. عرب، هرگاه كسى تمرد مى‌كرد او را از خود طرد مى‌كردند تا گناهان او دامنگيرشان نشود.<ref>مجمع البحرين.</ref>		از سنت هاى شيعى، فرستادن درود و سلام بر [[امام حسين]] علیه السلام و لعنت بر قاتلان او هنگام آب ‌نوشيدن است. لعن به معناى طرد از رحمت و دور كردن است. عرب، هرگاه كسى تمرد مى‌كرد او را از خود طرد مى‌كردند تا گناهان او دامنگيرشان نشود.<ref>مجمع البحرين.</ref>