لا یوم کیومک یا ابا عبدالله - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi در ‏۹ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۳۸

2025-09-09T15:38:41Z

Mohammadi در ‏۹ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۳۸

2025-09-09T15:38:14Z

مهدی موسوی: مهدی موسوی صفحهٔ لا یوم کیومک یا ابا عبدالله علیه السلام را به لا یوم کیومک یا ابا عبدالله منتقل کرد

2019-09-23T11:44:24Z

مهدی موسوی صفحهٔ لا یوم کیومک یا ابا عبدالله علیه السلام را به لا یوم کیومک یا ابا عبدالله منتقل کرد

مهدی موسوی: ویرایش

2019-09-23T11:43:29Z

ویرایش

مرضیه الله وکیل جزی: /* منابع */

2013-11-17T07:47:02Z

‏منابع

Saeed zamani: تصحیح رده

2012-12-01T11:10:18Z

تصحیح رده

Saeed zamani: تعیین رده

2012-11-20T10:56:10Z

تعیین رده

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۳۰ اکتبر ۲۰۱۲، ساعت ۱۰:۴۹

2012-10-30T10:49:14Z

مرضیه الله وکیل جزی: صفحه‌ای جدید حاوی '{{بخشی از یک کتاب}} اى ابا عبدالله! هيچ روزى همچون روز تو (عاشورا) نيست. مضمون سخنى...' ایجاد کرد

2012-10-22T05:06:10Z

صفحه‌ای جدید حاوی '{{بخشی از یک کتاب}} اى ابا عبدالله! هيچ روزى همچون روز تو (عاشورا) نيست. مضمون سخنى...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{بخشی از یک کتاب}}

اى ابا عبدالله! هيچ روزى همچون روز تو (عاشورا) نيست. مضمون سخنى از زين العابدين‌ علیه السلام است. روزى [[امام سجاد]] علیه السلام به پسر عباس‌ علیه السلام نگاه كرد و گريست.

ياد از روز احد كرد كه حمزه در آن كشته شد، سپس ياد از موته كرد كه جعفر بن ابى طالب آنجا به ‌شهادت رسيد. سپس فرمود: «لايوم كيوم الحسين، ازدلف اليه ثلاثون الف رجل يزعمون‌ انهم من هذه الامة كل يتقرب الى الله عز و جل بدمه و هو بالله يذكرهم فلا يتعظون حتى ‌قتلوه بغيا و ظلما و عدوانا...».<ref>ناسخ التواريخ، ج 4، ص 73 (به نقل از امالى صدوق)، [[بحارالانوار]]، ج 22، ص 274.</ref> هيچ روزى چون روز حسين‌ علیه السلام نيست، كه سى هزار نفر بر ضد او گرد آمدند كه همه خود را از اين امت مى‌پنداشتند و همه با ريختن خون او به‌ خدا تقرب مى‌جستند. او آنان را به ياد خدا مى‌انداخت، اما آنان پند نمى‌گرفتند تا آن كه او را از روى ستم و تجاوز و دشمنى كشتند. خداوند، «عباس‌» را رحمت كند كه ايثار كرد وامتحان داد و جان خويش را فداى برادرش كرد...».<ref>معالى السبطين، ج 2، ص 10، مناقب، ابن شهر آشوب، ج 4، ص 86.</ref>

[[امام حسن]] مجتبى و اميرالمؤمنين علیه السلام نيز خطاب به [[سیدالشهدا]] علیه السلام فرموده‌اند: «لايوم كيومك يا ابا عبدالله‌»<ref> همان.</ref> گرچه همه شهادت هاو مصيبت هاى اهل بيت پيامبر، سنگين و اندوهبار است اما آنچه در كربلا گذشت، بالاترين ‌داغ و سوگ بود و هيچ حادثه‌اى به دلخراشى عاشورا و هيچ امامى و شهيدى به مظلوميت ‌ابا عبدالله‌ علیه السلام و فرزندان او نيست.

اين است كه از جمله فوق، به عنوان تسلاى خاطر داغديدگان هم استفاده مى‌شود و اين توصيه ائمه است كه هرگاه مصيبتى براى شما پيش ‌آمد، از عاشورا و مصائب اهل بيت‌ علیهم السلام ياد كنيد تا تحمل داغ بر شما آسان شود.

مرثيه‌خوانان نيز، هرگاه از هر امامى روضه بخوانند يا از هر مصيبت جانگدازى ياد كنند، در پايان با نقل جمله بالا، گريز به [[كربلا]] مى‌زنند كه بالاترين سوگهاست و بحق با توجه به‌ مصائب اهل بيت در كربلا، هر غم و مصيبتى كوچك و قابل تحمل مى‌شود.

==پانویس==
<references/>

==منابع==
جواد محدثی، فرهنگ عاشورا، نشر معروف.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۳۸
سطر ۱:		سطر ۱:
−	[[پرونده:~~Sagha~~.jpg\|thumb\|330px\|left\|لا یوم کیومک یااباعبدالله - امیرحسین منصوری]]	+	[[پرونده:Yaom.jpg\|thumb\|330px\|left\|لا یوم کیومک یااباعبدالله - امیرحسین منصوری]]
	{{مدخل دائرة المعارف\|کتاب [[فرهنگ عاشورا(کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]}}		{{مدخل دائرة المعارف\|کتاب [[فرهنگ عاشورا(کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]}}

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{مدخل دائرة المعارف|کتاب [[فرهنگ عاشورا(کتاب)|فرهنگ عاشورا]]}}
-اى ابا عبدالله! هیچ روزى همچون روز تو ([[روز عاشورا|عاشورا]]) نیست. مضمون سخنى از [[امام سجاد علیه السلام|زین العابدین‌]] علیه السلام است. روزى [[امام سجاد]] علیه السلام به پسر [[حضرت عباس علیه السلام|عباس‌]] علیه السلام نگاه کرد و گریست. یاد از روز [[غزوه احد|احد]] کرد که [[حضرت حمزه سيد الشهداء علیه السلام|حمزه]] در آن کشته شد، سپس یاد از [[جنگ موته|موته]] کرد که [[جعفر طیار|جعفر بن ابى طالب]] آنجا به ‌[[شهادت]] رسید. سپس فرمود: «لایوم کیوم الحسین، ازدلف الیه ثلاثون الف رجل یزعمون‌ انهم من هذه الامة کل یتقرب الى الله عز و جل بدمه و هو بالله یذکرهم فلا یتعظون حتى ‌قتلوه بغیا و ظلما و عدوانا...».<ref>ناسخ التواریخ، ج ۴، ص ۷۳ (به نقل از امالى صدوق)، [[بحارالانوار]]، ج ۲۲، ص ۲۷۴.</ref> هیچ روزى چون روز [[امام حسین علیه السلام|حسین‌]] علیه السلام نیست، که سى هزار نفر بر ضد او گرد آمدند که همه خود را از این امت مى‌پنداشتند و همه با ریختن خون او به‌ خدا تقرب مى‌جستند. او آنان را به یاد خدا مى‌انداخت، اما آنان پند نمى‌گرفتند تا آن که او را از روى ستم و تجاوز و دشمنى کشتند. خداوند، «عباس‌» را رحمت کند که ایثار کرد و امتحان داد و جان خویش را فداى برادرش کرد...».<ref>معالى السبطین، ج ۲، ص ۱۰، مناقب، ابن شهر آشوب، ج ۴، ص ۸۶.</ref>
+اى ابا عبدالله! هیچ روزى همچون روز تو ([[روز عاشورا|عاشورا]]) نیست. مضمون سخنى از [[امام سجاد علیه السلام|زین العابدین‌]] علیه السلام است. روزى [[امام سجاد]] علیه السلام به پسر [[حضرت عباس علیه السلام|عباس‌]] علیه السلام نگاه کرد و گریست. یاد از روز [[غزوه احد|احد]] کرد که [[حضرت حمزه سيد الشهداء علیه السلام|حمزه]] در آن کشته شد، سپس یاد از [[جنگ موته|موته]] کرد که [[جعفر طیار|جعفر بن ابى طالب]] آنجا به ‌[[شهادت]] رسید. سپس فرمود: {{متن حدیث|«لایوم کیوم الحسین، ازدلف الیه ثلاثون الف رجل یزعمون‌ انهم من هذه الامة کل یتقرب الى الله عز و جل بدمه و هو بالله یذکرهم فلا یتعظون حتى ‌قتلوه بغیا و ظلما و عدوانا...»}}<ref>ناسخ التواریخ، ج ۴، ص ۷۳ (به نقل از امالى صدوق)، [[بحارالانوار]]، ج ۲۲، ص ۲۷۴.</ref>؛ هیچ روزى چون روز [[امام حسین علیه السلام|حسین‌]] علیه السلام نیست، که سى هزار نفر بر ضد او گرد آمدند که همه خود را از این امت مى‌پنداشتند و همه با ریختن خون او به‌ خدا تقرب مى‌جستند. او آنان را به یاد خدا مى‌انداخت، اما آنان پند نمى‌گرفتند تا آن که او را از روى ستم و تجاوز و دشمنى کشتند. خداوند، «عباس‌» را رحمت کند که ایثار کرد و امتحان داد و جان خویش را فداى برادرش کرد...».<ref>معالى السبطین، ج ۲، ص ۱۰، مناقب، ابن شهر آشوب، ج ۴، ص ۸۶.</ref>
-[[امام حسن]] مجتبى و [[امیرالمومنین|امیرالمؤمنین]] علیه السلام نیز خطاب به [[سیدالشهدا]] علیه السلام فرموده‌اند: «لایوم کیومک یا ابا عبدالله‌».<ref> همان.</ref> گرچه همه شهادت ها و مصیبت هاى [[اهل البیت|اهل بیت]] پیامبر، سنگین و اندوهبار است، اما آنچه در [[کربلا|کربلا]] گذشت، بالاترین ‌داغ و سوگ بود و هیچ حادثه‌اى به دلخراشى عاشورا و هیچ امامى و شهیدى به مظلومیت ‌ابا عبدالله‌ علیه السلام و فرزندان او نیست.
+[[امام حسن]] مجتبى و [[امیرالمومنین|امیرالمؤمنین]] علیه السلام نیز خطاب به [[سیدالشهدا]] علیه السلام فرموده‌اند: {{متن حدیث|«لایوم کیومک یا ابا عبدالله‌»}}<ref> همان.</ref>؛ گرچه همه شهادت ها و مصیبت هاى [[اهل البیت|اهل بیت]] پیامبر، سنگین و اندوهبار است، اما آنچه در [[کربلا|کربلا]] گذشت، بالاترین ‌داغ و سوگ بود و هیچ حادثه‌اى به دلخراشى عاشورا و هیچ امامى و شهیدى به مظلومیت ‌ابا عبدالله‌ علیه السلام و فرزندان او نیست.
 این است که از جمله فوق، به عنوان تسلاى خاطر داغدیدگان هم استفاده مى‌شود و این توصیه [[ائمه اطهار|ائمه]] است که هرگاه مصیبتى براى شما پیش ‌آمد، از عاشورا و مصائب اهل بیت‌ علیهم السلام یاد کنید تا تحمل داغ بر شما آسان شود.

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{مدخل دائرة المعارف|کتاب [[فرهنگ عاشورا(کتاب)|فرهنگ عاشورا]]}}
-اى ابا عبدالله! هيچ روزى همچون روز تو (عاشورا) نيست. مضمون سخنى از زين العابدين‌ علیه السلام است. روزى [[امام سجاد]] علیه السلام به پسر عباس‌ علیه السلام نگاه كرد و گريست.
+اى ابا عبدالله! هیچ روزى همچون روز تو ([[روز عاشورا|عاشورا]]) نیست. مضمون سخنى از [[امام سجاد علیه السلام|زین العابدین‌]] علیه السلام است. روزى [[امام سجاد]] علیه السلام به پسر [[حضرت عباس علیه السلام|عباس‌]] علیه السلام نگاه کرد و گریست. یاد از روز [[غزوه احد|احد]] کرد که [[حضرت حمزه سيد الشهداء علیه السلام|حمزه]] در آن کشته شد، سپس یاد از [[جنگ موته|موته]] کرد که [[جعفر طیار|جعفر بن ابى طالب]] آنجا به ‌[[شهادت]] رسید. سپس فرمود: «لایوم کیوم الحسین، ازدلف الیه ثلاثون الف رجل یزعمون‌ انهم من هذه الامة کل یتقرب الى الله عز و جل بدمه و هو بالله یذکرهم فلا یتعظون حتى ‌قتلوه بغیا و ظلما و عدوانا...».<ref>ناسخ التواریخ، ج ۴، ص ۷۳ (به نقل از امالى صدوق)، [[بحارالانوار]]، ج ۲۲، ص ۲۷۴.</ref> هیچ روزى چون روز [[امام حسین علیه السلام|حسین‌]] علیه السلام نیست، که سى هزار نفر بر ضد او گرد آمدند که همه خود را از این امت مى‌پنداشتند و همه با ریختن خون او به‌ خدا تقرب مى‌جستند. او آنان را به یاد خدا مى‌انداخت، اما آنان پند نمى‌گرفتند تا آن که او را از روى ستم و تجاوز و دشمنى کشتند. خداوند، «عباس‌» را رحمت کند که ایثار کرد و امتحان داد و جان خویش را فداى برادرش کرد...».<ref>معالى السبطین، ج ۲، ص ۱۰، مناقب، ابن شهر آشوب، ج ۴، ص ۸۶.</ref>
-ياد از روز احد كرد كه حمزه در آن كشته شد، سپس ياد از موته كرد كه جعفر بن ابى طالب آنجا به ‌شهادت رسيد. سپس فرمود: «لايوم كيوم الحسين، ازدلف اليه ثلاثون الف رجل يزعمون‌ انهم من هذه الامة كل يتقرب الى الله عز و جل بدمه و هو بالله يذكرهم فلا يتعظون حتى ‌قتلوه بغيا و ظلما و عدوانا...».<ref>ناسخ التواريخ، ج 4، ص 73 (به نقل از امالى صدوق)، [[بحارالانوار]]، ج 22، ص 274.</ref> هيچ روزى چون روز حسين‌ علیه السلام نيست، كه سى هزار نفر بر ضد او گرد آمدند كه همه خود را از اين امت مى‌پنداشتند و همه با ريختن خون او به‌ خدا تقرب مى‌جستند. او آنان را به ياد خدا مى‌انداخت، اما آنان پند نمى‌گرفتند تا آن كه او را از روى ستم و تجاوز و دشمنى كشتند. خداوند، «عباس‌» را رحمت كند كه ايثار كرد وامتحان داد و جان خويش را فداى برادرش كرد...».<ref>معالى السبطين، ج 2، ص 10، مناقب، ابن شهر آشوب، ج 4، ص 86.</ref>
+[[امام حسن]] مجتبى و [[امیرالمومنین|امیرالمؤمنین]] علیه السلام نیز خطاب به [[سیدالشهدا]] علیه السلام فرموده‌اند: «لایوم کیومک یا ابا عبدالله‌».<ref> همان.</ref> گرچه همه شهادت ها و مصیبت هاى [[اهل البیت|اهل بیت]] پیامبر، سنگین و اندوهبار است، اما آنچه در [[کربلا|کربلا]] گذشت، بالاترین ‌داغ و سوگ بود و هیچ حادثه‌اى به دلخراشى عاشورا و هیچ امامى و شهیدى به مظلومیت ‌ابا عبدالله‌ علیه السلام و فرزندان او نیست.
-[[امام حسن]] مجتبى و اميرالمؤمنين علیه السلام نيز خطاب به [[سیدالشهدا]] علیه السلام فرموده‌اند: «لايوم كيومك يا ابا عبدالله‌»<ref> همان.</ref> گرچه همه شهادت هاو مصيبت هاى اهل بيت پيامبر، سنگين و اندوهبار است اما آنچه در كربلا گذشت، بالاترين ‌داغ و سوگ بود و هيچ حادثه‌اى به دلخراشى عاشورا و هيچ امامى و شهيدى به مظلوميت ‌ابا عبدالله‌ علیه السلام و فرزندان او نيست.
+این است که از جمله فوق، به عنوان تسلاى خاطر داغدیدگان هم استفاده مى‌شود و این توصیه [[ائمه اطهار|ائمه]] است که هرگاه مصیبتى براى شما پیش ‌آمد، از عاشورا و مصائب اهل بیت‌ علیهم السلام یاد کنید تا تحمل داغ بر شما آسان شود.
-اين است كه از جمله فوق، به عنوان تسلاى خاطر داغديدگان هم استفاده مى‌شود و اين توصيه ائمه است كه هرگاه مصيبتى براى شما پيش ‌آمد، از عاشورا و مصائب اهل بيت‌ علیهم السلام ياد كنيد تا تحمل داغ بر شما آسان شود.
+[[مرثیه|مرثیه]] خوانان نیز، هرگاه از هر امامى [[روضه خوانی|روضه]] بخوانند یا از هر مصیبت جانگدازى یاد کنند، در پایان با نقل جمله بالا، گریز به [[کربلا]] مى‌زنند که بالاترین سوگهاست و بحق با توجه به‌ مصائب اهل بیت در کربلا، هر غم و مصیبتى کوچک و قابل تحمل مى‌شود.
 ==پانویس==
-<references/>
+<references />
 ==منابع==
-جواد محدثی، فرهنگ عاشورا، نشر معروف.
 [[رده:گفتارهای عاشورائی]]
 {{الگو:واقعه عاشورا}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ نوامبر ۲۰۱۳، ساعت ۰۷:۴۷
سطر ۱۸:		سطر ۱۸:

	[[رده:گفتارهای عاشورائی]]		[[رده:گفتارهای عاشورائی]]
		+	{{الگو:واقعه عاشورا}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ دسامبر ۲۰۱۲، ساعت ۱۱:۱۰
سطر ۱۷:		سطر ۱۷:
	جواد محدثی، فرهنگ عاشورا، نشر معروف.		جواد محدثی، فرهنگ عاشورا، نشر معروف.

−	[[رده:~~واقعه عاشورا~~]]	+	[[رده:گفتارهای عاشورائی]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۳ سپتامبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۱:۴۴
(بدون تفاوت)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ اکتبر ۲۰۱۲، ساعت ۱۰:۴۹
سطر ۱:		سطر ۱:
−	{{~~بخشی از یک~~ کتاب}}	+	{{مدخل دائره المعارف\|کتاب [[فرهنگ عاشورا(کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]}}

	اى ابا عبدالله! هيچ روزى همچون روز تو (عاشورا) نيست. مضمون سخنى از زين العابدين‌ علیه السلام است. روزى [[امام سجاد]] علیه السلام به پسر عباس‌ علیه السلام نگاه كرد و گريست.		اى ابا عبدالله! هيچ روزى همچون روز تو (عاشورا) نيست. مضمون سخنى از زين العابدين‌ علیه السلام است. روزى [[امام سجاد]] علیه السلام به پسر عباس‌ علیه السلام نگاه كرد و گريست.