قیس بن مسهر صیداوی - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۵۲

2025-07-31T11:52:32Z

Mohammadi در ‏۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۴۷

2025-07-18T14:47:27Z

Mohammadi: /* رسیدن خبر شهادت قیس به امام حسین */

2025-07-18T13:11:05Z

‏رسیدن خبر شهادت قیس به امام حسین

مهدی موسوی در ‏۱۶ نوامبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۲:۰۳

2019-11-16T12:03:36Z

نمایش تغییرات

Aghajani در ‏۱۶ سپتامبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۹:۲۰

2019-09-16T09:20:24Z

Aghajani در ‏۱۷ اوت ۲۰۱۹، ساعت ۰۷:۵۹

2019-08-17T07:59:52Z

Zamani در ‏۴ مهٔ ۲۰۱۵، ساعت ۰۸:۱۲

2015-05-04T08:12:17Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۱۶ نوامبر ۲۰۱۳، ساعت ۰۷:۴۱

2013-11-16T07:41:36Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۱۷ ژانویهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۰۵:۲۹

2013-01-17T05:29:46Z

نمایش تغییرات

Saeed zamani: ذکر منابع و تغییرات مختصر

2013-01-15T06:17:43Z

ذکر منابع و تغییرات مختصر

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-قيس بن  مُسهِر صَيداوى، يكى از ياران [[امام حسین علیه السلام|امام حسين]] عليه السلام بود كه در نهضت كوفه، نقش بسيار فعالى داشت. وى بارها از [[کوفه|كوفه]] براى امام عليه السلام پيام بُرد و پيام امام عليه السلام را براى كوفيان، باز آورد. تا این که در آخرین ماموریت خود، توسّط حُصَين بن تميم (نُمَير)، دستگير و به دستور [[عبیدالله بن زیاد|ابن زیاد]] به شهادت رسید.
+'''«قيس بن  مُسهِر صَيداوى»'''، يكى از ياران [[امام حسین علیه السلام|امام حسين]] عليه‌السلام بود كه در نهضت [[كوفه]]، نقش بسيار فعالى داشت. وى بارها از كوفه براى امام حسین پيام بُرد و پيام امام را براى كوفيان، باز آورد. تا این که در آخرین ماموریت خود، توسّط سربازان [[عبیدالله بن زیاد]] دستگير شد و به دستور او به [[شهادت در راه خدا|شهادت]] رسید.
-[[پرونده:Safyr.jpg|thumb|330px|left|سفیر الحسین - اثری از استاد بهنام شیرمحمدی]]
+[[پرونده:Safyr.jpg|thumb|۳۳۰px|left|سفیر الحسین - اثری از استاد بهنام شیرمحمدی]]
-==نسب قیس==
+==نسب قیس بن مسهر==
-صیدا، طایفه ای از اسد هستند. قیس، فرزند مسهِر (مسهَّر) بن خالد اسدی صیداوی، مردی شریف و در قبیله ی خود به بزرگواری و شخصیت نام برده می شد. او از یاران شجاع، ثابت قدم، با [[اخلاص]] و وفادار [[رسول خدا]] و [[اهل البیت|اهل بیت]] بود.<ref>زندگانی امام حسين علیه السلام، جلد 2، ص 138.</ref>
+صیدا، طایفه ای از [[قبیله بنی اسد]] هستند. قیس بن مُسهِر (مسهَّر) بن خالد اسدی صیداوی، مردی شریف و در قبیله ی خود به بزرگواری و شخصیت نام برده می شد. او از یاران شجاع، ثابت قدم، با [[اخلاص]] و وفادار [[رسول خدا]] و [[اهل البیت|اهل بیت]] علیهم السلام بود.<ref>زندگانی امام حسين علیه السلام، جلد ۲، ص ۱۳۸.</ref>
 ==فعالیت‌های قیس در نهضت حسینی==
-قیس در نهضت [[امام حسین علیه السلام|امام حسین]] علیه السلام، نقش بسيار فعالى داشت. از جمله فعاليت هاى اوست:
+قیس در نهضت [[امام حسین علیه السلام|امام حسین]] علیه السلام، نقش بسيار فعالى داشت. از جمله فعاليت هاى او چنین است:
-'''۱. رساندن دعوت نامه كوفيان به امام حسین در مكه:'''
+'''۱. رساندن دعوتنامه كوفيان به امام حسین:'''
-بعد از مرگ [[معاویه]]، [[شیعه|شیعیان]] در منزل [[سلیمان بن صرد خزاعی]] جمع شدند و نامه هایی پی در پی به امام حسین علیه السلام نوشتند و در آن خواستار بیعت با ایشان شدند. قیس همراه عبدالرحمان بن عبدالله ارحبی حامل دومین نامه کوفیان به سوی امام حسین علیه السلام در [[مكه|مکه]] بود.<ref> [http://www.tahoordanesh.com/page.php?pid=12175 قیس بن مسهر صیداوی، دائره المعارف طهور]، بازیابی: 26 دی ماه 1391.</ref>
+بعد از مرگ [[معاویه]]، [[شیعه|شیعیان]] در منزل [[سلیمان بن صرد خزاعی]] جمع شدند و نامه هایی پی در پی به امام حسین علیه السلام نوشتند و در آن خواستار [[بیعت]] با ایشان شدند. قیس همراه عبدالرحمان بن عبدالله ارحبی حامل دومین نامه کوفیان به سوی امام حسین علیه السلام در [[مكه|مکه]] بود.<ref> [http://www.tahoordanesh.com/page.php?pid=12175 قیس بن مسهر صیداوی، دائرةالمعارف طهور]، بازیابی: ۲۶ دی ۱۳۹۱.</ref>
 '''۲. همراهى با مسلم بن عقیل در سفر به كوفه:'''
-قیس پس از رساندن نامه کوفیان به امام حسین علیه السلام در مکه، همراه [[مسلم بن عقیل]] راهی [[کوفه]] شد. مسلم ابتدا به [[مدینه]] رفت و دو نفر راهنما برای خود انتخاب کرد و راه کوفه را در پیش گرفت. آن دو مسلم را از بیراهه بردند و راه را گم کردند. تشنگی شدیدی بر آنان غلبه کرد و از ادامه راه بازماندند. پس از آن که راه را پیدا کردند با اشاره علایم راه را به مسلم نشان دادند و خود در اثر تشنگی جان سپردند. مسلم پس از پیمودن راه به محلی که معروف به مضیق بوده رسید و نامه‌ای به امام نوشت و به وسیله قیس بن مسهر ارسال داشت.
+قیس پس از رساندن نامه کوفیان به امام حسین علیه السلام در مکه، همراه [[مسلم بن عقیل]] راهی [[کوفه]] شد. مسلم ابتدا به [[مدینه]] رفت و دو نفر راهنما برای خود انتخاب کرد و راه کوفه را در پیش گرفت. آن دو مسلم را از بیراهه بردند و راه را گم کردند. تشنگی شدیدی بر آنان غلبه کرد و از ادامه راه بازماندند. پس از آن که راه را پیدا کردند با اشاره علایم راه را به مسلم نشان دادند و خود در اثر تشنگی جان سپردند. مسلم پس از پیمودن راه به محلی که معروف به مضیق بوده رسید و نامه‌ای به امام نوشت و به وسیله قیس بن مسهر ارسال داشت. متن نامه چنین بود: «اما بعد، من از مدینه با دو تن راهنما به کوفه رهسپار شدم. آن دو از راه کناره گرفته و راه را گم کردند. تشنگی بر ایشان سخت شد. دیری نپایید که از دنیا برفتند. ما به راه خود ادامه دادیم تا آنگاه که به آب رسیدیم جز رمقی مختصر برای ما نمانده بود و این آب در دره خبث است و به نام مضیق خوانده می‌شود و من این راه را به واسطه این جریان به فال بد گرفتم، از این رو چنانچه اجازه دهید مرا از رفتن بدین سفر معذور دارید و دیگری را به جای من بفرستید والسلام». امام حسین علیه السلام در پاسخ او نوشت: اما بعد، من از آن بیم دارم که چیزی جز ترس نباشد که تو را وادار به استعفا کرده است. پس اندیشه مکن و همان راهی که تو را فرستاده‌ام در پیش گیر. همین که مسلم نامه حضرت را خواند گفت: من هرگز از جان خود بیمناک نیستم. پس بیدرنگ راه کوفه را در پیش گرفتند.<ref>سید محسن امین، سیره معصومان، ج۴، نقل از  [http://www.aviny.com/Occasion/Ahlebeit/ImamHosein/Moharram/87/01/Daavat.aspx سایت شهید آوینی]، بازیابی: ۲۶ دی ۱۳۹۱.</ref>
-متن نامه چنین بود: اما بعد، من از مدینه با دو تن راهنما به کوفه رهسپار شدم. آن دو از راه کناره گرفته و راه را گم کردند. تشنگی بر ایشان سخت شد. دیری نپایید که از دنیا برفتند. ما به راه خود ادامه دادیم تا آنگاه که به آب رسیدیم جز رمقی مختصر برای ما نمانده بود و این آب در دره خبث است و به نام مضیق خوانده می‌شود و من این راه را به واسطه این جریان به فال بد گرفتم از این رو چنانچه اجازه دهید مرا از رفتن بدین سفر معذور دارید و دیگری را به جای من بفرستید والسلام.
+'''۳. رساندن نامه مسلم از كوفه به امام حسین در مكه'''.
-امام حسین علیه السلام در پاسخ او نوشت: اما بعد، من از آن بیم دارم که چیزی جز ترس نباشد که تو را وادار به استعفا کرده است. پس اندیشه مکن و همان راهی که تو را فرستاده‌ام در پیش گیر. همین که مسلم نامه حضرت را خواند گفت: من هرگز از جان خود بیمناک نیستم. پس بیدرنگ راه کوفه را در پیش گرفتند.<ref>سید محسن امین، سیره معصومان، ج4 نقل از  [http://www.aviny.com/Occasion/Ahlebeit/ImamHosein/Moharram/87/01/Daavat.aspx سایت شهید آوینی]، بازیابی: 26 دی ماه 1391.</ref>
+'''۴. بردن نامه امام به كوفیان و دستگیر شدن قیس:'''
-'''۳. رساندن نامه مسلم از كوفه به امام حسین در مكه.'''
+امام حسين علیه السلام در منزلگاه «بطن الرمه» (مكانى در منطقه [[حاجز]]) نامه اى خطاب به كوفيان نوشت كه در آن، خبر از حركت خويش به سوى كوفه بود. نامه را به قيس بن مسهر سپرد تا به كوفه برساند. اما قيس در منطقه [[قادسیه|قادسيه]]، توسط [[حصین بن نمیر|حُصَين بن نُمير]] كه از سران سپاه كوفه بود دستگير شد. قیس براى اين كه مضمون نامه و اسامى اشخاص به دست دشمن نيفتد، نامه را از بين برد.
-'''۴. بردن نامه امام به كوفیان و شهادت قیس:'''
+==شهادت قیس بن مسهر==
-امام حسين علیه السلام در منزلگاه «بطن الرمه» (مكانى در منطقه [[حاجز]]) نامه اى خطاب به كوفيان نوشت كه در آن، خبر از حركت خويش به سوى كوفه بود. نامه را به قيس بن مسهر سپرد تا به كوفه برساند. اما قيس در منطقه [[قادسیه|قادسيه]]، توسط [[حصين بن نمير]] كه از سران سپاه كوفه بود دستگير شد. براى اين كه مضمون نامه و اسامى اشخاص به دست دشمن نيفتد، قيس بن مسهر نامه را از بين برد. او را نزد [[عبیدالله بن زیاد|عبيدالله بن زياد]] بردند. تلاش والى كوفه براى دستيابى به نام كسانى كه  مخاطب نامه بودند بى نتيجه ماند.<ref>حياة الامام الحسين علیه السلام، ج3، ص62، انصارالحسين، ص107.</ref> ابن زياد از او خواست كه يا نام اشخاص را بگويد يا بر منبر رود و در حضور مردم [[امام حسین علیه السلام|حسين بن على]] و [[امام حسن]] و [[امام علی علیه السلام|على بن ابى طالب]] را [[لعن]] كند وگرنه كشته خواهد شد. وى رفتن بر منبر را پذيرفت اما وقتى شروع به سخن كرد پس از حمد و ثناى الهى بر حسين بن على و امام حسن مجتبى و اميرالمؤمنين رحمت فرستاد و عبيدالله زياد و پدرش را لعنت كرد و مردم را به يارى [[سیدالشهداء|سيدالشهدا]] فراخواند. وقتى خبر به ابن زياد دادند، دستور داد او را بالاى قصر برده از آنجا به زير افكندند، که در نتیجه به شهادت رسید.<ref>ارشاد مفيد، ص 220.</ref>
+در [[تاریخ طبری (کتاب)|تاریخ طبری]] آمده است: [امام حسين عليه السلام به چهار مردى كه از كوفه آمده بودند،] فرمود: «به من خبر دهيد كه آيا فرستاده ام نزد شما آمد؟» گفتند: چه كسى؟ فرمود: «قيس بن مُسهِر صيداوى». گفتند: آرى. حُصَين بن تميم، او را دستگير كرد و نزد ابن زياد فرستاد. ابن زياد به وى دستور داد تا تو و پدرت را لعنت كند. قيس بر تو و پدرت، درود فرستاد و ابن زياد و پدرش را لعنت كرد و مردم را به يارى تو دعوت نمود و از آمدنت خبر داد. آنگاه به دستور ابن زياد، از بالاى قصر به پايين پرتاب شد. چشمان حسين عليه السلام اشك آلود شد و نتوانست جلوى اشك هايش را بگيرد و فرمود: {{متن قرآن|«... رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللَّهَ عَلَيْهِ فَمِنْهُمْ مَنْ قَضَىٰ نَحْبَهُ وَمِنْهُمْ مَنْ يَنْتَظِرُ وَمَا بَدَّلُوا تَبْدِيلًا»}}؛<ref>[[آیه 23 سوره احزاب|سوره احزاب، آيه ۲۳.]]</ref> (برخى از آنان به شهادت رسيدند و برخى از آنها در انتظار [شهادت] هستند و هرگز [عقيده خود را] تغيير نداده اند. بار خدايا! بهشت را منزلگاه ما و آنان، گردان و ميان ما و آنان در محل استقرار رحمتت و پاداش هاى ذخيره شده و مرغوب، جمع گردان).<ref>دانشنامه امام حسين عليه السلام بر پايه قرآن، حديث و تاریخ؛ ج۴، ص۳۸۷، به نقل از تاریخ طبری، ج۵، ص۱۶۵، در دسترس در [http://www.hadith.net/n365-e5677-p387.html حدیث نت].</ref>
 همچنین آمده است که امام حسین علیه السلام پس از آن فرمود: «قيس، دليرانه به استقبال شهادت رفت و تا پاى جان ايستاد و تزلزلى نيافت».<ref> [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، جواد محدثی.</ref>
-نام قیس در «[[زيارت رجبيه]]» و «[[زیارت ناحیه مقدسه|زيارت ناحيه]]» -که زیارت‌نامه های امام حسین علیه السلام و [[شهدای کربلا]] هستند- چنين آمده است: {{متن حدیث|«السلام علی قيس بن مسُهِر صَيداوى»}}
+نام قیس در «[[زيارت رجبيه]]» و «[[زیارت ناحیه مقدسه|زيارت ناحيه]]» -که زیارت‌نامه های امام حسین علیه السلام و [[شهدای کربلا]] هستند- چنين آمده است: «السّلام عَلی قيس بن مسُهِر صَيداوى».
 ==پانویس==
 <references />
+[[رده:اصحاب امام حسین علیه السلام]]
 [[رده:شهدای کربلا]]
 {{الگو:واقعه عاشورا}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۴۷
سطر ۱:		سطر ۱:
	قيس بن مُسهِر صَيداوى، يكى از ياران [[امام حسین علیه السلام\|امام حسين]] عليه السلام بود كه در نهضت كوفه، نقش بسيار فعالى داشت. وى بارها از [[کوفه\|كوفه]] براى امام عليه السلام پيام بُرد و پيام امام عليه السلام را براى كوفيان، باز آورد. تا این که در آخرین ماموریت خود، توسّط حُصَين بن تميم (نُمَير)، دستگير و به دستور [[عبیدالله بن زیاد\|ابن زیاد]] به شهادت رسید.		قيس بن مُسهِر صَيداوى، يكى از ياران [[امام حسین علیه السلام\|امام حسين]] عليه السلام بود كه در نهضت كوفه، نقش بسيار فعالى داشت. وى بارها از [[کوفه\|كوفه]] براى امام عليه السلام پيام بُرد و پيام امام عليه السلام را براى كوفيان، باز آورد. تا این که در آخرین ماموریت خود، توسّط حُصَين بن تميم (نُمَير)، دستگير و به دستور [[عبیدالله بن زیاد\|ابن زیاد]] به شهادت رسید.
		+	[[پرونده:Safyr.jpg\|thumb\|330px\|left\|سفیر الحسین - اثری از استاد بهنام شیرمحمدی]]

	==نسب قیس==		==نسب قیس==

@@ سطر ۲۸: / سطر ۲۸: @@
 ==رسیدن خبر شهادت قیس به امام حسین==
-در [[تاریخ طبری (کتاب)|تاریخ طبری]] آمده است: [امام حسين عليه السلام به چهار مردى كه از كوفه آمده بودند،] فرمود: «به من خبر دهيد كه آيا فرستاده ام نزد شما آمد؟» گفتند: چه كسى؟ فرمود: «قيس بن مُسهِر صيداوى». گفتند: آرى. حُصَين بن تميم، او را دستگير كرد و نزد ابن زياد فرستاد. ابن زياد به وى دستور داد تا تو و پدرت را لعنت كند. قيس بر تو و پدرت، درود فرستاد و ابن زياد و پدرش را لعنت كرد و مردم را به يارى تو دعوت نمود و از آمدنت خبر داد. آنگاه ابن زياد، دستور داد و از بالاى قصر، به پايين پرتاب شد. چشمان حسين عليه السلام اشك آلود شد و نتوانست جلوى اشك هايش را بگيرد و فرمود: {{متن قرآن|«...رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللَّهَ عَلَيْهِ فَمِنْهُمْ مَنْ قَضَىٰ نَحْبَهُ وَمِنْهُمْ مَنْ يَنْتَظِرُ وَمَا بَدَّلُوا تَبْدِيلًا»}}؛<ref> [[سوره احزاب]]، آيه 23.</ref> برخى از آنان به شهادت رسيدند و برخى از آنها در انتظار [شهادت] هستند و هرگز [عقيده خود را] تغيير نداده اند. بار خدايا! بهشت را منزلگاه ما و آنان، گردان و ميان ما و آنان در محل استقرار رحمتت و پاداش هاى ذخيره شده و مرغوب، جمع گردان».<ref>دانشنامه امام حسين عليه السلام بر پايه قرآن، حديث و تاریخ؛ ج4، ص387 به نقل از تاریخ طبری، ج۵، ص۱۶۵ در دسترس در [http://www.hadith.net/n365-e5677-p387.html حدیث نت].</ref>
+در [[تاریخ طبری (کتاب)|تاریخ طبری]] آمده است: [امام حسين عليه السلام به چهار مردى كه از كوفه آمده بودند،] فرمود: «به من خبر دهيد كه آيا فرستاده ام نزد شما آمد؟» گفتند: چه كسى؟ فرمود: «قيس بن مُسهِر صيداوى». گفتند: آرى. حُصَين بن تميم، او را دستگير كرد و نزد ابن زياد فرستاد. ابن زياد به وى دستور داد تا تو و پدرت را لعنت كند. قيس بر تو و پدرت، درود فرستاد و ابن زياد و پدرش را لعنت كرد و مردم را به يارى تو دعوت نمود و از آمدنت خبر داد. آنگاه ابن زياد، دستور داد و از بالاى قصر، به پايين پرتاب شد. چشمان حسين عليه السلام اشك آلود شد و نتوانست جلوى اشك هايش را بگيرد و فرمود: {{متن قرآن|«... رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللَّهَ عَلَيْهِ فَمِنْهُمْ مَنْ قَضَىٰ نَحْبَهُ وَمِنْهُمْ مَنْ يَنْتَظِرُ وَمَا بَدَّلُوا تَبْدِيلًا»}}؛<ref>[[آیه 23 سوره احزاب|سوره احزاب، آيه ۲۳.]]</ref> برخى از آنان به شهادت رسيدند و برخى از آنها در انتظار [شهادت] هستند و هرگز [عقيده خود را] تغيير نداده اند. بار خدايا! بهشت را منزلگاه ما و آنان، گردان و ميان ما و آنان در محل استقرار رحمتت و پاداش هاى ذخيره شده و مرغوب، جمع گردان».<ref>دانشنامه امام حسين عليه السلام بر پايه قرآن، حديث و تاریخ؛ ج4، ص387 به نقل از تاریخ طبری، ج۵، ص۱۶۵ در دسترس در [http://www.hadith.net/n365-e5677-p387.html حدیث نت].</ref>
 همچنین آمده است که امام حسین علیه السلام پس از آن فرمود: «قيس، دليرانه به استقبال شهادت رفت و تا پاى جان ايستاد و تزلزلى نيافت».<ref> [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، جواد محدثی.</ref>
-نام قیس در «[[زيارت رجبيه]]» و «[[زیارت ناحیه مقدسه|زيارت ناحيه]]» -که زیارت‌نامه های امام حسین علیه السلام و [[شهدای کربلا]] هستند- چنين آمده است: السلام علی قيس بن مسُهِر صَيداوى!
+نام قیس در «[[زيارت رجبيه]]» و «[[زیارت ناحیه مقدسه|زيارت ناحيه]]» -که زیارت‌نامه های امام حسین علیه السلام و [[شهدای کربلا]] هستند- چنين آمده است: {{متن حدیث|«السلام علی قيس بن مسُهِر صَيداوى»}}
 ==پانویس==

@@ سطر ۳۵: / سطر ۳۵: @@
 در تاریخ طبری آمده است: [امام حسين عليه السلام به چهار مردى كه از كوفه آمده بودند،] فرمود: «به من خبر دهيد كه آيا فرستاده ام نزد شما آمد؟» گفتند: چه كسى؟ فرمود: «قيس بن مُسهِر صيداوى». گفتند: آرى. حُصَين بن تميم، او را دستگير كرد و نزد ابن زياد فرستاد. ابن زياد به وى دستور داد تا تو و پدرت را لعنت كند. قيس بر تو و پدرت، درود فرستاد و ابن زياد و پدرش را لعنت كرد و مردم را به يارى تو دعوت نمود و از آمدنت خبر داد.
-آنگاه ابن زياد، دستور داد و از بالاى قصر، [به پايين] پرتاب شد. چشمان حسين عليه السلام اشك آلود شد و نتوانست جلوى اشك هايش را بگيرد و فرمود: اين آيه را خواند: {{متن قرآن|«رجال صدقوا ما عاهدوا الله عليه فمنهم من قضى نحبه و منهم من ينتظر و ما بدلوا تبديلا»}}؛<ref> [[سوره احزاب]]، آيه 23.</ref> برخى از آنان به شهادت رسيدند و برخى از آنها در انتظار [شهادت] هستند و هرگز [عقيده خود را] تغيير نداده اند. بار خدايا! بهشت را منزلگاه ما و آنان، گردان و ميان ما و آنان در محل استقرار رحمتت و پاداش هاى ذخيره شده و مرغوب، جمع گردان».<ref>دانشنامه امام حسين عليه السلام بر پايه قرآن، حديث و تاریخ؛ ج4، ص387 به نقل از تاریخ طبری، ج۵، ص۱۶۵ در دسترس در [http://www.hadith.net/n365-e5677-p387.html حدیث نت].</ref>
+آنگاه ابن زياد، دستور داد و از بالاى قصر، [به پايين] پرتاب شد. چشمان حسين عليه السلام اشك آلود شد و نتوانست جلوى اشك هايش را بگيرد و فرمود: اين آيه را خواند: {{متن قرآن|«...رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللَّهَ عَلَيْهِ فَمِنْهُمْ مَنْ قَضَىٰ نَحْبَهُ وَمِنْهُمْ مَنْ يَنْتَظِرُ وَمَا بَدَّلُوا تَبْدِيلًا»}}؛<ref> [[سوره احزاب]]، آيه 23.</ref> برخى از آنان به شهادت رسيدند و برخى از آنها در انتظار [شهادت] هستند و هرگز [عقيده خود را] تغيير نداده اند. بار خدايا! بهشت را منزلگاه ما و آنان، گردان و ميان ما و آنان در محل استقرار رحمتت و پاداش هاى ذخيره شده و مرغوب، جمع گردان».<ref>دانشنامه امام حسين عليه السلام بر پايه قرآن، حديث و تاریخ؛ ج4، ص387 به نقل از تاریخ طبری، ج۵، ص۱۶۵ در دسترس در [http://www.hadith.net/n365-e5677-p387.html حدیث نت].</ref>
 همچنین آمده است که امام حسین علیه السلام پس از آن فرمود: «قيس، دليرانه به استقبال شهادت رفت و تا پاى جان ايستاد و تزلزلى نيافت».<ref> فرهنگ عاشورا، جواد محدثی.</ref>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ اوت ۲۰۱۹، ساعت ۰۷:۵۹
سطر ۱:		سطر ۱:
−	~~'''کلیدواژه: یاران امام حسین علیه السلام، قیس بن مسهر صیداوی، نامه رسان امام حسین علیه السلام'''~~
−
	قيس بن مُسهِر صَيداوى، يكى از ياران امام حسين عليه السلام بود كه در نهضت كوفه، نقش بسيار فعالى داشت. وى بارها از كوفه براى امام عليه السلام پيام بُرد و پيام امام عليه السلام را براى كوفيان، باز آورد. تا این که در آخرین ماموریت خود، توسّط حُصَين بن تميم (/نُمَير)، دستگير و به دستور ابن زیاد به شهيد رسید.		قيس بن مُسهِر صَيداوى، يكى از ياران امام حسين عليه السلام بود كه در نهضت كوفه، نقش بسيار فعالى داشت. وى بارها از كوفه براى امام عليه السلام پيام بُرد و پيام امام عليه السلام را براى كوفيان، باز آورد. تا این که در آخرین ماموریت خود، توسّط حُصَين بن تميم (/نُمَير)، دستگير و به دستور ابن زیاد به شهيد رسید.

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 '''کلیدواژه: یاران امام حسین علیه السلام، قیس بن مسهر صیداوی، نامه رسان امام حسین علیه السلام'''
-==ضبط نام: قيس بن  مُسهِر صَيداوى==
+قيس بن  مُسهِر صَيداوى، يكى از ياران امام حسين عليه السلام بود كه در نهضت كوفه، نقش بسيار فعالى داشت. وى بارها از كوفه براى امام عليه السلام پيام بُرد و پيام امام عليه السلام را براى كوفيان، باز آورد. تا این که در آخرین ماموریت خود، توسّط حُصَين بن تميم (/نُمَير)، دستگير و به دستور ابن زیاد به شهيد رسید.
 ==نسب قیس==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ نوامبر ۲۰۱۳، ساعت ۰۷:۴۱
سطر ۵۱:		سطر ۵۱:

	[[رده:شهدای کربلا]]		[[رده:شهدای کربلا]]
		+	{{الگو:واقعه عاشورا}}

@@ سطر ۱۲: / سطر ۱۲: @@
 == فعالیت های قیس بن مصهر در نهضت حسینی ==
-قیس در نهضت امام حسین علیه السلام از نامه رسانان مردم کوفه به امام بود.
+قیس در نهضت امام حسین علیه السلام  ، نقش بسيار فعّالى داشت . وى بارها از كوفه براى امام عليه السلام پيام بُرد و پيام امام عليه السلام را براى كوفيان، باز آورد. از جمله فعّاليت هاى اوست :
-قیس در نهضت كوفه ، نقش بسيار فعّالى داشت . وى بارها از كوفه براى امام عليه السلام پيام بُرد و پيام امام عليه السلام را براى كوفيان، باز آورد. از جمله فعّاليت هاى اوست :
+'''۱ . رساندن دعوت نامه كوفيان به امام عليه السلام در مكّه ، همراه با چند تن ديگر ؛'''
-'''۱ . رساندن دعوت نامه كوفيان به امام عليه السلام در مكّه ، همراه با چند تن ديگر ؛'''
+بعد از مرگ معاویه، شیعیان در منزل سلیمان بن صرد خزاعی جمع شدند و نامه هایی پی درپی به امام حسین علیه السلام نوشتند و در آن خواستار بیعت با ایشان شدند. قیس همراه عبدالرحمان بن عبدالله ارحبی حامل دومین نامه کوفیان به سوی امام حسین علیه السلام در مکه بود.<ref> [http://www.tahoordanesh.com/page.php?pid=12175 قیس بن مسهر صیداوی، دائره المعارف طهور ]، بازیابی: 26 دیماه 1391 </ref>
 '''۲ . همراهى با مسلم عليه السلام در سفر به كوفه و رساندن نامه مسلم عليه السلام در مسير كوفه به امام عليه السلام جهت كسبِ تكليف ؛'''
@@ سطر ۲۴: / سطر ۲۳: @@
 قیس پس از رساندن نامه کوفیان به امام حسین علیه السلام در مکه، همراه مسلم بن عقیل راهی کوفه شد. مسلم ابتدا به مدینه رفت و دو نفر راهنما برای خود انتخاب کرد و راه کوفه را در پیش گرفت.آن دو مسلم را از بیراهه بردند و راه را گم کردند.تشنگی شدیدی بر آنان غلبه کرد و از ادامه راه بازماندند.پس از آنکه راه را پیدا کردند با اشاره علایم راه را به مسلم نشان دادند و خود در اثر تشنگی جان سپردند .مسلم پس از پیمودن راه به محلی که معروف به مضیق بوده و آب فراوانی داشت که قبیله بنی کلب از آن سیراب می‌شدند، رسید و نامه‌ای به امام نوشت و به وسیله قیس بن مسهر ارسال داشت.متن نامه چنین بود: اما بعد، من از مدینه با دو تن راهنما به کوفه رهسپار شدم.آن دو از راه کناره گرفته و راه را گم کردند.تشنگی بر ایشان سخت شد.دیری نپایید که از دنیا برفتند.ما به راه خود ادامه دادیم، تا آنگاه که به آب رسیدیم جز رمقی مختصر برای ما نمانده بود و این آب در دره خبث است و به نام مضیق خوانده می‌شود و من این راه را به واسطه این جریان به فال بد گرفتم از این رو چنانچه اجازه دهید مرا از رفتن بدین سفر معذور دارید، و دیگری را به جای من بفرستید.و السلام.
-امام حسین ع در پاسخ او نوشت: اما بعد، من از آن بیم دارم که چیزی جز ترس نباشد که تو را وادار به استعفا کرده است.پس اندیشه مکن و همان راهی که تو را فرستاده‌ام در پیش گیر.همین که مسلم نامه حضرت را خواند گفت: من هرگز از جان خود بیمناک نیستم.پس بیدرنگ راه کوفه را در پیش گرفتند.
+امام حسین ع در پاسخ او نوشت: اما بعد، من از آن بیم دارم که چیزی جز ترس نباشد که تو را وادار به استعفا کرده است.پس اندیشه مکن و همان راهی که تو را فرستاده‌ام در پیش گیر.همین که مسلم نامه حضرت را خواند گفت: من هرگز از جان خود بیمناک نیستم.پس بیدرنگ راه کوفه را در پیش گرفتند.<ref> سید محسن امین، سیره معصومان، ج 4 نقل از  [http://www.aviny.com/Occasion/Ahlebeit/ImamHosein/Moharram/87/01/Daavat.aspx  سایت شهید آوینی]، بازیابی: 26 دیماه 1391 </ref>
 '''۳ . رساندن نامه مسلم عليه السلام از كوفه به امام عليه السلام در مكّه ؛'''
@@ سطر ۴۰: / سطر ۴۰: @@
 ==رسیدن خبر شهادت قیس به امام حسین علیه السلام==
-در تاریخ طبری آمده است : [امام حسين عليه السلام به چهار مردى كه از كوفه آمده بودند ، ]فرمود: «به من خبر دهيد كه آيا فرستاده ام نزد شما آمد؟» . گفتند: چه كسى؟ فرمود: «قيس بن مُسهِر صيداوى» . گفتند: آرى. حُصَين بن تميم ، او را دستگير كرد و نزد ابن زياد فرستاد. ابن زياد به وى دستور داد تا تو و پدرت را لعنت كند. قيس بر تو و پدرت ، درود فرستاد و ابن زياد و پدرش را لعنت كرد و مردم را به يارى تو دعوت نمود و از آمدنت خبر داد. آن گاه ابن زياد ، دستور داد و از بالاى قصر ، [به پايين ]پرتاب شد . چشمان حسين عليه السلام اشك آلود شد و نتوانست جلوى اشك هايش را بگيرد و فرمود: اين آيه راخواند: «رجال صدقوا ما عاهدوا الله عليه فمنهم من قضى نحبه و منهم من ينتظر و ما بدلوا تبديلا».<ref> [[سوره احزاب]]، آيه 23.</ref> «برخى از آنان به شهادت رسيدند و برخى از آنها در انتظار [شهادت] هستند و هرگز [عقيده خود را] تغيير نداده اند» . بار خدايا! بهشت را منزلگاه ما و آنان ، گردان و ميان ما و آنان، در محلّ استقرار رحمتت و پاداش هاى ذخيره شده و مرغوب، جمع گردان». <ref> دانشنامه امام حسين عليه السلام بر پايه قرآن، حديث و تاریخ ج4، ص387 به نقل از تاریخ طبری، ج ۵، ص ۱۶۵
+در تاریخ طبری آمده است : [امام حسين عليه السلام به چهار مردى كه از كوفه آمده بودند ، ]فرمود: «به من خبر دهيد كه آيا فرستاده ام نزد شما آمد؟» . گفتند: چه كسى؟ فرمود: «قيس بن مُسهِر صيداوى» . گفتند: آرى. حُصَين بن تميم ، او را دستگير كرد و نزد ابن زياد فرستاد. ابن زياد به وى دستور داد تا تو و پدرت را لعنت كند. قيس بر تو و پدرت ، درود فرستاد و ابن زياد و پدرش را لعنت كرد و مردم را به يارى تو دعوت نمود و از آمدنت خبر داد. آن گاه ابن زياد ، دستور داد و از بالاى قصر ، [به پايين ]پرتاب شد . چشمان حسين عليه السلام اشك آلود شد و نتوانست جلوى اشك هايش را بگيرد و فرمود: اين آيه راخواند: «رجال صدقوا ما عاهدوا الله عليه فمنهم من قضى نحبه و منهم من ينتظر و ما بدلوا تبديلا».<ref> [[سوره احزاب]]، آيه 23.</ref> «برخى از آنان به شهادت رسيدند و برخى از آنها در انتظار [شهادت] هستند و هرگز [عقيده خود را] تغيير نداده اند» . بار خدايا! بهشت را منزلگاه ما و آنان ، گردان و ميان ما و آنان، در محلّ استقرار رحمتت و پاداش هاى ذخيره شده و مرغوب، جمع گردان». <ref> دانشنامه امام حسين عليه السلام بر پايه قرآن، حديث و تاریخ ج4، ص387 به نقل از تاریخ طبری، ج ۵، ص ۱۶۵ در دسترس در [http://www.hadith.net/n365-e5677-p387.html حدیث نت]
   </ref>
 همچنین آمده است که امام حسین علیه السلام پس از آن فرمود: « قيس، دليرانه به  استقبال شهادت رفت و تا پاى جان ايستاد و تزلزلى نيافت».<ref> فرهنگ عاشورا، جواد محدثی.</ref>