قوم لوط - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi در ‏۷ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۴۸

2026-03-07T07:48:08Z

Mohammadi در ‏۷ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۴۷

2026-03-07T07:47:34Z

Mohammadi در ‏۷ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۴۶

2026-03-07T07:46:38Z

مهدی موسوی در ‏۲۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۱۰

2025-07-27T11:10:18Z

Aghajani در ‏۳ مارس ۲۰۲۰، ساعت ۰۸:۰۹

2020-03-03T08:09:51Z

Aghajani در ‏۵ ژانویهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۲:۴۴

2020-01-05T12:44:44Z

سید مهدی خدایی: 8پروژه: رتبه بندی، اولویت بندی ، سنجش کیفی

2019-12-25T06:50:27Z

8پروژه: رتبه بندی، اولویت بندی ، سنجش کیفی

مهدی موسوی: ویرایش

2019-11-13T07:25:58Z

ویرایش

Zamani در ‏۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۱۱:۴۲

2018-07-18T11:42:49Z

مرضیه الله وکیل جزی: /* منابع */

2014-02-13T07:38:05Z

‏منابع

@@ سطر ۷: / سطر ۷: @@
 از شنیع‌ترین اعمال قوم لوط، [[لواط]] بوده و به گفته [[قرآن]] اولین قومی بودند که این عمل زشت بینشان شایع گشت: «{{متن قرآن|مَا سَبَقَكُمْ بِهَا مِنْ أَحَدٍ مِنَ الْعَالَمِينَ}}<ref>[[آیه 80 سوره اعراف|سوره اعراف، آیه ۸۰.]]</ref>؛ هیچ یک از جهانیان، پیش از شما آن را انجام نداده بوده است».
-بنابراین خداوند [[حضرت لوط علیه السلام|حضرت لوط]] علیه السلام را برای هدایت این قوم گمراه فرستاد: «{{متن قرآن|{{آیه|26|161}} 💠<ref>[[آیه 161 سوره شعراء|سوره شعراء، آیه ۱۶۱.]]</ref> {{آیه|26|162}}<ref>[[آیه 162 سوره شعرا|همان، آیه ۱۶۲.]]</ref>}}؛ هنگامی که برادرشان لوط به آنها گفت: آیا [[تقوا]] پیشه نمی‌کنید؟ من برای شما پیامبری امین هستم».
+بنابراین خداوند [[حضرت لوط علیه السلام|حضرت لوط]] علیه السلام را برای هدایت این قوم گمراه فرستاد: «{{متن قرآن|{{آیه|26|161}} 💠<ref>[[آیه 161 سوره شعراء|سوره شعراء، آیه ۱۶۱.]]</ref> {{آیه|26|162}}<ref>[[آیه 162 سوره شعراء|همان، آیه ۱۶۲.]]</ref>}}؛ هنگامی که برادرشان لوط به آنها گفت: آیا [[تقوا]] پیشه نمی‌کنید؟ من برای شما پیامبری امین هستم».
 ولی آنان نه تنها حاضر به شنیدن کلام حق نشدند، بلکه تهدید کردند که او را از آنجا بیرون می‌کنند: «{{متن قرآن|قَالُوا لَئِنْ لَمْ تَنْتَهِ يَا لُوطُ لَتَكُونَنَّ مِنَ الْمُخْرَجِينَ}}<ref>[[آیه 167 سوره شعراء|همان، آیه ۱۶۷.]]</ref>؛ گفتند: ای لوط اگر (از این سخنان) دست برنداری، به یقین از اخراج شدگان خواهی بود».

@@ سطر ۷: / سطر ۷: @@
 از شنیع‌ترین اعمال قوم لوط، [[لواط]] بوده و به گفته [[قرآن]] اولین قومی بودند که این عمل زشت بینشان شایع گشت: «{{متن قرآن|مَا سَبَقَكُمْ بِهَا مِنْ أَحَدٍ مِنَ الْعَالَمِينَ}}<ref>[[آیه 80 سوره اعراف|سوره اعراف، آیه ۸۰.]]</ref>؛ هیچ یک از جهانیان، پیش از شما آن را انجام نداده بوده است».
-بنابراین خداوند [[حضرت لوط علیه السلام|حضرت لوط]] علیه السلام را برای هدایت این قوم گمراه فرستاد: «{{متن قرآن|{{آیه|26|161}} 💠<ref>[[آیه 161 سوره شعرا|سوره شعرا، آیه ۱۶۱.]]</ref> {{آیه|26|162}}<ref>[[آیه 162 سوره شعرا|همان، آیه ۱۶۲.]]</ref>}}؛ هنگامی که برادرشان لوط به آنها گفت: آیا [[تقوا]] پیشه نمی‌کنید؟ من برای شما پیامبری امین هستم».
+بنابراین خداوند [[حضرت لوط علیه السلام|حضرت لوط]] علیه السلام را برای هدایت این قوم گمراه فرستاد: «{{متن قرآن|{{آیه|26|161}} 💠<ref>[[آیه 161 سوره شعراء|سوره شعراء، آیه ۱۶۱.]]</ref> {{آیه|26|162}}<ref>[[آیه 162 سوره شعرا|همان، آیه ۱۶۲.]]</ref>}}؛ هنگامی که برادرشان لوط به آنها گفت: آیا [[تقوا]] پیشه نمی‌کنید؟ من برای شما پیامبری امین هستم».
-ولی آنان نه تنها حاضر به شنیدن کلام حق نشدند، بلکه تهدید کردند که او را از آنجا بیرون می‌کنند: «{{متن قرآن|قَالُوا لَئِنْ لَمْ تَنْتَهِ يَا لُوطُ لَتَكُونَنَّ مِنَ الْمُخْرَجِينَ}}<ref>[[آیه 167 سوره شعرا|همان، آیه ۱۶۷.]]</ref>؛ گفتند: ای لوط اگر (از این سخنان) دست برنداری، به یقین از اخراج شدگان خواهی بود».
+ولی آنان نه تنها حاضر به شنیدن کلام حق نشدند، بلکه تهدید کردند که او را از آنجا بیرون می‌کنند: «{{متن قرآن|قَالُوا لَئِنْ لَمْ تَنْتَهِ يَا لُوطُ لَتَكُونَنَّ مِنَ الْمُخْرَجِينَ}}<ref>[[آیه 167 سوره شعراء|همان، آیه ۱۶۷.]]</ref>؛ گفتند: ای لوط اگر (از این سخنان) دست برنداری، به یقین از اخراج شدگان خواهی بود».
 البته در روایات و تواریخ اسلامی، اعمال زشت و ننگین دیگری به موازات انحراف جنسی از آنان نقل شده است و تنها خانه‌ای که اهلش به خدا ایمان داشتند، خانه [[حضرت لوط علیه السلام|حضرت لوط]] بود، به استثناء زنش: «{{متن قرآن|فَمَا وَجَدْنَا فِيهَا غَيْرَ بَيْتٍ مِنَ الْمُسْلِمِينَ}}<ref>[[آیه 36 سوره ذاریات|سوره ذاریات، آیه ۳۶.]]</ref>؛ جز یک خانواده باایمان در تمام آنها، نیافتیم». این [[آیه]] نشان می‌دهد که فحشاء فقط بین مردان نبود، بلکه بین زنان نیز شیوع داشته است و مردان به مردان و زنان به زنان اکتفا می‌نمودند.<ref>فعال عراقی‌نژاد، حسین، داستانهای قرآن و تاریخ انبیاء در المیزان، تهران، سبحان، ۱۳۷۸، چاپ اول، ج۱، ص۳۰۸.</ref>

@@ سطر ۵: / سطر ۵: @@
 ==حضرت لوط در میان قوم لوط==
-از شنیع‌ترین اعمال قوم لوط، [[لواط]] بوده و به گفته [[قرآن]] اولین قومی بودند که این عمل زشت بینشان شایع گشت: {{متن قرآن|«مَا سَبَقَكُمْ بِهَا مِنْ أَحَدٍ مِنَ الْعَالَمِينَ»}}؛<ref>[[سوره اعراف]]/۸۰.</ref> هیچ یک از جهانیان، پیش از شما آن را انجام نداده بوده است.
+از شنیع‌ترین اعمال قوم لوط، [[لواط]] بوده و به گفته [[قرآن]] اولین قومی بودند که این عمل زشت بینشان شایع گشت: «{{متن قرآن|مَا سَبَقَكُمْ بِهَا مِنْ أَحَدٍ مِنَ الْعَالَمِينَ}}<ref>[[آیه 80 سوره اعراف|سوره اعراف، آیه ۸۰.]]</ref>؛ هیچ یک از جهانیان، پیش از شما آن را انجام نداده بوده است».
-بنابراین خداوند [[حضرت لوط علیه السلام|حضرت لوط]] علیه السلام را برای هدایت این قوم گمراه فرستاد: {{متن قرآن|«إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ لُوطٌ أَلَا تَتَّقُونَ * إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ»}}؛<ref>[[سوره شعراء]]/ ۱۶۲-۱۶۱.</ref> هنگامی که برادرشان لوط به آنها گفت: آیا [[تقوا]] پیشه نمی‌کنید؟ من برای شما پیامبری امین هستم.
+بنابراین خداوند [[حضرت لوط علیه السلام|حضرت لوط]] علیه السلام را برای هدایت این قوم گمراه فرستاد: «{{متن قرآن|{{آیه|26|161}} 💠<ref>[[آیه 161 سوره شعرا|سوره شعرا، آیه ۱۶۱.]]</ref> {{آیه|26|162}}<ref>[[آیه 162 سوره شعرا|همان، آیه ۱۶۲.]]</ref>}}؛ هنگامی که برادرشان لوط به آنها گفت: آیا [[تقوا]] پیشه نمی‌کنید؟ من برای شما پیامبری امین هستم».
-ولی آنان نه تنها حاضر به شنیدن کلام حق نشدند، بلکه تهدید کردند که او را از آنجا بیرون می‌کنند: {{متن قرآن|«قَالُوا لَئِنْ لَمْ تَنْتَهِ يَا لُوطُ لَتَكُونَنَّ مِنَ الْمُخْرَجِينَ»}}؛<ref>[[سوره شعرا]]/۱۶۷.</ref> گفتند: ای لوط اگر (از این سخنان) دست برنداری، به یقین از اخراج شدگان خواهی بود.
+ولی آنان نه تنها حاضر به شنیدن کلام حق نشدند، بلکه تهدید کردند که او را از آنجا بیرون می‌کنند: «{{متن قرآن|قَالُوا لَئِنْ لَمْ تَنْتَهِ يَا لُوطُ لَتَكُونَنَّ مِنَ الْمُخْرَجِينَ}}<ref>[[آیه 167 سوره شعرا|همان، آیه ۱۶۷.]]</ref>؛ گفتند: ای لوط اگر (از این سخنان) دست برنداری، به یقین از اخراج شدگان خواهی بود».
-البته در روایات و تواریخ اسلامی، اعمال زشت و ننگین دیگری به موازات انحراف جنسی از آنان نقل شده است و تنها خانه‌ای که اهلش به خدا ایمان داشتند، خانه [[حضرت لوط علیه السلام|حضرت لوط]] بود، به استثناء زنش: {{متن قرآن|«فَمَا وَجَدْنَا فِيهَا غَيْرَ بَيْتٍ مِنَ الْمُسْلِمِينَ»}}؛<ref>[[سوره ذاریات]]/۳۶.</ref> (جز یک خانواده باایمان در تمام آنها، نیافتیم). این [[آیه]] نشان می‌دهد که فحشاء فقط بین مردان نبود، بلکه بین زنان نیز شیوع داشته است و مردان به مردان و زنان به زنان اکتفا می‌نمودند.<ref>فعال عراقی‌نژاد، حسین، داستانهای قرآن و تاریخ انبیاء در المیزان، تهران، سبحان، ۱۳۷۸، چاپ اول، ج۱، ص۳۰۸.</ref>
+البته در روایات و تواریخ اسلامی، اعمال زشت و ننگین دیگری به موازات انحراف جنسی از آنان نقل شده است و تنها خانه‌ای که اهلش به خدا ایمان داشتند، خانه [[حضرت لوط علیه السلام|حضرت لوط]] بود، به استثناء زنش: «{{متن قرآن|فَمَا وَجَدْنَا فِيهَا غَيْرَ بَيْتٍ مِنَ الْمُسْلِمِينَ}}<ref>[[آیه 36 سوره ذاریات|سوره ذاریات، آیه ۳۶.]]</ref>؛ جز یک خانواده باایمان در تمام آنها، نیافتیم». این [[آیه]] نشان می‌دهد که فحشاء فقط بین مردان نبود، بلکه بین زنان نیز شیوع داشته است و مردان به مردان و زنان به زنان اکتفا می‌نمودند.<ref>فعال عراقی‌نژاد، حسین، داستانهای قرآن و تاریخ انبیاء در المیزان، تهران، سبحان، ۱۳۷۸، چاپ اول، ج۱، ص۳۰۸.</ref>
 ==سرانجام قوم لوط==
@@ سطر ۱۷: / سطر ۱۷: @@
 این قوم سرانجام به دلیل سرکشی و [[گناه]] و انکار [[رسالت]] حضرت لوط علیه السلام دچار [[عذاب]] الهی ‌شدند و [[قرآن]] برای ایشان سه مرحله عذاب ذکر کرده است:
-*صحیحه مرگبار: {{متن قرآن|«فَأخَذَتهُمُ الصَیحَةُ مُشرِقین»}}؛<ref>[[سوره حجر]]/۷۳.</ref> سرانجام هنگام طلوع آفتاب صیحه مرگ‌بار آنها را فراگرفت.
+*صحیحه مرگبار: «{{متن قرآن|فَأخَذَتهُمُ الصَیحَةُ مُشرِقین}}<ref>[[آیه 73 سوره حجر|سوره حجر، آیه ۷۳.]]</ref>؛ سرانجام هنگام طلوع آفتاب صیحه مرگ‌بار آنها را فراگرفت».
-*زیر و رو شدن قوم لوط: {{متن قرآن|«فَجَعَلنَا عَالِیَها سَافِلَهَا»}}؛<ref>[[سوره حجر]]/۷۴.</ref> بالای آن را پایین قرار دادیم.
+*زیر و رو شدن قوم لوط: «{{متن قرآن|فَجَعَلنَا عَالِیَها سَافِلَهَا}}<ref>[[آیه 74 سوره حجر|همان، آیه ۷۴.]]</ref>؛ بالای آن را پایین قرار دادیم».
-*فروریختن باران سنگ: {{متن قرآن|«وَأَمْطَرْنَا عَلَيْهَا حِجَارَةً مِنْ سِجِّيلٍ مَنْضُودٍ * مُسَوَّمَةً عِنْدَ رَبِّكَ»}}؛<ref>[[سوره هود]]/۸۳-۸۲.</ref> و بارانی از سنگ (گلهای سنگی) متراکم بر روی آنها نازل نمودیم (و سنگهایی که) نزد پروردگارت نشان دار بود.
+*فروریختن باران سنگ: «{{متن قرآن|{{آیه|11|82}} 💠<ref>[[آیه 82 سوره هود|سوره هود، آیه ۸۲.]]</ref> {{آیه|11|83}}<ref>[[آیه 83 سوره هود|همان، آیه ۸۳.]]</ref>}}؛ و بارانی از سنگ (گلهای سنگی) متراکم بر روی آنها نازل نمودیم (و سنگهایی که) نزد پروردگارت نشان دار بود».
-در پایان، لازم به ذکر است که هر کدام از این عذابها برای آن قوم گمراه کافی بود و نازل شدن این عذابهای سه گانه به خاطر شدت گناه و جسارت آنها نسبت به آلودگی و ننگ بوده است و نیز خداوند برای [[عبرت]] دیگران، مجازات آنها را چند برابر کرده است: {{متن قرآن|«إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَاتٍ لِلْمُتَوَسِّمِينَ»}}؛<ref>[[سوره حجر]]/۷۵.</ref> در این (سرگذشت عبرت‌انگیز) نشانه‌هایی است برای هوشیاران.
+در پایان، لازم به ذکر است که هر کدام از این عذابها برای آن قوم گمراه کافی بود و نازل شدن این عذابهای سه گانه به خاطر شدت گناه و جسارت آنها نسبت به آلودگی و ننگ بوده است و نیز خداوند برای [[عبرت]] دیگران، مجازات آنها را چند برابر کرده است: «{{متن قرآن|إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَاتٍ لِلْمُتَوَسِّمِينَ}}<ref>[[آیه 75 سوره حجر|سوره حجر، آیه ۷۵.]]</ref>؛ در این (سرگذشت عبرت‌انگیز) نشانه‌هایی است برای هوشیاران».
 ==پانویس==

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{خوب}}
 {{الگو:منبع الکترونیکی معتبر|ماخذ=پایگاه}}
-«لوط» نام معروف [[حضرت لوط علیه السلام|لوط پیامبر]] علیه السلام است به معنی وابستگی به دل و جان.<ref>راغب اصفهانی؛ المفردات فی غریب القرآن، ترجمه غلامرضا خسروی، تهران، مرتضوی ۱۳۷۲؛ چاپ اول، ج۳.</ref> منظور از قوم لوط، قبائلی است که در زمان او در شهری به نام «سلام» زندگی می‌کردند، در [[قرآن]] به این شهر و سه شهر اطرافش «مؤتفکات» گفته شده است،<ref>ابن منظور، لسان العرب؛ بیروت، داراحیاء التراث العربی، ۱۴۰۸ ق.\\ چاپ اول؛ جلد اول، ص ۱۶۶.</ref> و مؤتفکات به معنی شهرهای زیرو رو شده می‌باشد که عبارتند از: «عموره» «صوغر»‌ و «صبوییم».<ref>قرشی، علی‌اکبر؛ قاموس قرآن؛ تهران؛ دارالکتب الاسلامیه، ۱۳۷۲، چاپ ۱۱، ج۶، ص۲۱۷.</ref>
+==حضرت لوط در میان قوم لوط==
-==رسالت حضرت لوط علیه السلام==
+از شنیع‌ترین اعمال قوم لوط، [[لواط]] بوده و به گفته [[قرآن]] اولین قومی بودند که این عمل زشت بینشان شایع گشت: {{متن قرآن|«مَا سَبَقَكُمْ بِهَا مِنْ أَحَدٍ مِنَ الْعَالَمِينَ»}}؛<ref>[[سوره اعراف]]/۸۰.</ref> هیچ یک از جهانیان، پیش از شما آن را انجام نداده بوده است.
-از شنیع‌ترین اعمال قوم لوط، [[لواط]] بوده و به گفته [[قرآن]] اولین قومی بودند که این عمل زشت بینشان شایع گشت: {{متن قرآن|«مَا سَبَقَكُمْ بِهَا مِنْ أَحَدٍ مِنَ الْعَالَمِينَ»}}؛<ref>[[سوره اعراف]]/۸۰.</ref> (هیچ یک از جهانیان، پیش از شما آن را انجام نداده بوده است).
+بنابراین خداوند [[حضرت لوط علیه السلام|حضرت لوط]] علیه السلام را برای هدایت این قوم گمراه فرستاد: {{متن قرآن|«إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ لُوطٌ أَلَا تَتَّقُونَ * إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ»}}؛<ref>[[سوره شعراء]]/ ۱۶۲-۱۶۱.</ref> هنگامی که برادرشان لوط به آنها گفت: آیا [[تقوا]] پیشه نمی‌کنید؟ من برای شما پیامبری امین هستم.
-بنابراین خداوند [[حضرت لوط علیه السلام|حضرت لوط]] علیه السلام را برای هدایت این قوم گمراه فرستاد: {{متن قرآن|«إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ لُوطٌ أَلَا تَتَّقُونَ* إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ»}}؛<ref>[[سوره شعراء]]/ ۱۶۲-۱۶۱.</ref> هنگامی که برادرشان لوط به آنها گفت: آیا [[تقوا]] پیشه نمی‌کنید من برای شما پیامبری امین هستم.
+ولی آنان نه تنها حاضر به شنیدن کلام حق نشدند، بلکه تهدید کردند که او را از آنجا بیرون می‌کنند: {{متن قرآن|«قَالُوا لَئِنْ لَمْ تَنْتَهِ يَا لُوطُ لَتَكُونَنَّ مِنَ الْمُخْرَجِينَ»}}؛<ref>[[سوره شعرا]]/۱۶۷.</ref> گفتند: ای لوط اگر (از این سخنان) دست برنداری، به یقین از اخراج شدگان خواهی بود.
-ولی آنان نه تنها حاضر به شنیدن کلام حق نشدند بلکه تهدید کردند که او را از آنجا بیرون می‌کنند: {{متن قرآن|«قَالُوا لَئِنْ لَمْ تَنْتَهِ يَا لُوطُ لَتَكُونَنَّ مِنَ الْمُخْرَجِينَ»}}؛<ref>[[سوره شعرا]]/۱۶۷.</ref> گفتند: ای لوط اگر (از این سخنان) دست برنداری، به یقین از اخراج شدگان خواهی بود.
+البته در روایات و تواریخ اسلامی، اعمال زشت و ننگین دیگری به موازات انحراف جنسی از آنان نقل شده است و تنها خانه‌ای که اهلش به خدا ایمان داشتند، خانه [[حضرت لوط علیه السلام|حضرت لوط]] بود، به استثناء زنش: {{متن قرآن|«فَمَا وَجَدْنَا فِيهَا غَيْرَ بَيْتٍ مِنَ الْمُسْلِمِينَ»}}؛<ref>[[سوره ذاریات]]/۳۶.</ref> (جز یک خانواده باایمان در تمام آنها، نیافتیم). این [[آیه]] نشان می‌دهد که فحشاء فقط بین مردان نبود، بلکه بین زنان نیز شیوع داشته است و مردان به مردان و زنان به زنان اکتفا می‌نمودند.<ref>فعال عراقی‌نژاد، حسین، داستانهای قرآن و تاریخ انبیاء در المیزان، تهران، سبحان، ۱۳۷۸، چاپ اول، ج۱، ص۳۰۸.</ref>
 ==سرانجام قوم لوط==
-این قوم سرانجام به دلیل سرکشی و گناه و انکار [[رسالت]] حضرت لوط علیه السلام دچار [[عذاب]] الهی ‌شدند و [[قرآن]] برای ایشان سه مرحله عذاب ذکر کرده است:
+این قوم سرانجام به دلیل سرکشی و [[گناه]] و انکار [[رسالت]] حضرت لوط علیه السلام دچار [[عذاب]] الهی ‌شدند و [[قرآن]] برای ایشان سه مرحله عذاب ذکر کرده است:
-#صحیحه مرگبار: {{متن قرآن|«فَأخَذَتهُمُ الصَیحَةَ مُشرِقین»}}؛<ref>[[سوره حجر]]/۷۳.</ref> سرانجام هنگام طلوع آفتاب صیحه مرگ‌بار آنها را فراگرفت.
+*صحیحه مرگبار: {{متن قرآن|«فَأخَذَتهُمُ الصَیحَةُ مُشرِقین»}}؛<ref>[[سوره حجر]]/۷۳.</ref> سرانجام هنگام طلوع آفتاب صیحه مرگ‌بار آنها را فراگرفت.
-#زیر و رو شدن قوم لوط: {{متن قرآن|«فَجَعَلنَا عَالِیَها سَافِلَهَا»}}؛<ref>[[سوره حجر]]/۷۴.</ref> بالای آن را پایین قرار دادیم.
+*زیر و رو شدن قوم لوط: {{متن قرآن|«فَجَعَلنَا عَالِیَها سَافِلَهَا»}}؛<ref>[[سوره حجر]]/۷۴.</ref> بالای آن را پایین قرار دادیم.
-#فروریختن باران سنگ: {{متن قرآن|«وَأَمْطَرْنَا عَلَيْهَا حِجَارَةً مِنْ سِجِّيلٍ مَنْضُودٍ* مُسَوَّمَةً عِنْدَ رَبِّكَ»}}؛<ref>[[سوره هود]]/۸۳-۸۲.</ref> و بارانی از سنگ (گلهای متحجر) متراکم بر روی آنها نازل نمودیم (و سنگهایی که) نزد پروردگارت نشان دار بود.
+*فروریختن باران سنگ: {{متن قرآن|«وَأَمْطَرْنَا عَلَيْهَا حِجَارَةً مِنْ سِجِّيلٍ مَنْضُودٍ * مُسَوَّمَةً عِنْدَ رَبِّكَ»}}؛<ref>[[سوره هود]]/۸۳-۸۲.</ref> و بارانی از سنگ (گلهای سنگی) متراکم بر روی آنها نازل نمودیم (و سنگهایی که) نزد پروردگارت نشان دار بود.
 در پایان، لازم به ذکر است که هر کدام از این عذابها برای آن قوم گمراه کافی بود و نازل شدن این عذابهای سه گانه به خاطر شدت گناه و جسارت آنها نسبت به آلودگی و ننگ بوده است و نیز خداوند برای [[عبرت]] دیگران، مجازات آنها را چند برابر کرده است: {{متن قرآن|«إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَاتٍ لِلْمُتَوَسِّمِينَ»}}؛<ref>[[سوره حجر]]/۷۵.</ref> در این (سرگذشت عبرت‌انگیز) نشانه‌هایی است برای هوشیاران.
@@ سطر ۲۷: / سطر ۲۶: @@
 {{پانویس}}
 ==منابع==
-*علی محمودی، قوم لوط، [http://www.pajoohe.ir  دانشنامه پژوهه]، تاریخ بازیابی: 10 شهریور 1392.
+*[http://www.pajoohe.ir "قوم لوط"، علی محمودی، دانشنامه پژوهه]، تاریخ بازیابی: ۱۰ شهریور ۱۳۹۲.
 {{قرآن}}
 [[رده:واژگان قرآنی]]
 [[رده:قصه‌های قرآنی]]

@@ سطر ۲۷: / سطر ۲۷: @@
 {{پانویس}}
 ==منابع==
-*[http://www.pajoohe.com/fa/index.php?Page=definition&UID=30752 قوم لوط، علی محمودی، سایت پژوهشکده باقرالعلوم علیه السلام (بخش فرهنگ علوم انسانی و اسلامی)] تاریخ بازیابی: 10 شهریور 1392.
+*علی محمودی، قوم لوط، [http://www.pajoohe.ir  دانشنامه پژوهه]، تاریخ بازیابی: 10 شهریور 1392.
 {{قرآن}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ دسامبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۶:۵۰
سطر ۳۴:		سطر ۳۴:
	[[رده:قصه‌های قرآنی]]		[[رده:قصه‌های قرآنی]]
	[[رده:اقوام در قرآن]]		[[رده:اقوام در قرآن]]
		+	{{خوب}}
		+	[[رده: مقاله های مهم]]
		+	{{سنجش کیفی
		+	\|سنجش=شده
		+	\|شناسه= خوب
		+	\|عنوان بندی مناسب= خوب
		+	\|کفایت منابع و پی نوشت ها= خوب
		+	\|رعایت سطح مخاطب عام= خوب
		+	\|رعایت ادبیات دانشنامه ای= خوب
		+	\|جامعیت= متوسط
		+	\|رعایت اختصار= خوب
		+	\|سیر منطقی= خوب
		+	\|کیفیت پژوهش= خوب
		+	\|رده= دارد
		+	}}

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{خوب}}
 {{الگو:منبع الکترونیکی معتبر|ماخذ=پایگاه}}
-لوط نام معروف لوط پیامبر علیه السلام است به معنی وابستگی به دل و جان.<ref>راغب اصفهانی؛ المفردات فی غریب القرآن، ترجمه غلامرضا خسروی، تهران، مرتضوی 1372؛ چاپ اول، ج3.</ref> منظور از قوم لوط، قبائلی است که در زمان او در شهری به نام «سلام» زندگی می‌کردند، در قرآن به این شهر و سه شهر اطرافش «مؤتکفات» گفته شده است،<ref>ابن منظور، لسان العرب؛ بیروت، داراحیاء التراث العربی، 1408 ق.\\ چاپ اول؛ جلد اول، ص 166.</ref> مؤتکفات به معنی شهرهای زیرو رو شده می‌باشد که عبارتند از: «عموره» «صوغر»‌ و «صبوییم».<ref>قرشی، علی‌اکبر؛ قاموس قرآن؛ تهران؛ دارالکتب الاسلامیه، 1372، چاپ 11، ج6، ص217.</ref>
+«لوط» نام معروف [[حضرت لوط علیه السلام|لوط پیامبر]] علیه السلام است به معنی وابستگی به دل و جان.<ref>راغب اصفهانی؛ المفردات فی غریب القرآن، ترجمه غلامرضا خسروی، تهران، مرتضوی ۱۳۷۲؛ چاپ اول، ج۳.</ref> منظور از قوم لوط، قبائلی است که در زمان او در شهری به نام «سلام» زندگی می‌کردند، در [[قرآن]] به این شهر و سه شهر اطرافش «مؤتفکات» گفته شده است،<ref>ابن منظور، لسان العرب؛ بیروت، داراحیاء التراث العربی، ۱۴۰۸ ق.\\ چاپ اول؛ جلد اول، ص ۱۶۶.</ref> و مؤتفکات به معنی شهرهای زیرو رو شده می‌باشد که عبارتند از: «عموره» «صوغر»‌ و «صبوییم».<ref>قرشی، علی‌اکبر؛ قاموس قرآن؛ تهران؛ دارالکتب الاسلامیه، ۱۳۷۲، چاپ ۱۱، ج۶، ص۲۱۷.</ref>
-از شنیع‌ترین اعمال این قوم، لواط بوده و به گفته قرآن اولین قومی بودند که این عمل زشت بینشان شایع گشت: {{متن قرآن|«مَا سَبَقَکُم بِها مِن اَحَدٍ مِنَ العَالَمین»}}؛<ref>[[سوره اعراف]]/80.</ref> هیچ یک از جهانیان، پیش از شما آن را انجام نداده بوده است.
+==رسالت حضرت لوط علیه السلام==
-این آیه نشان می‌دهد که فحشاء فقط بین مردان نبود بلکه بین زنان نیز شیوع داشته است و مردان به مردان و زنان به زنان اکتفا می‌نمودند.<ref>فعال عراقی‌نژاد، حسین، داستانهای قرآن و تاریخ انبیاء در المیزان، تهران، سبحان 1378؛ چاپ اول؛ جلد اول؛ ص308.</ref>
+از شنیع‌ترین اعمال قوم لوط، [[لواط]] بوده و به گفته [[قرآن]] اولین قومی بودند که این عمل زشت بینشان شایع گشت: {{متن قرآن|«مَا سَبَقَکُم بِها مِن اَحَدٍ مِنَ العَالَمین»}}؛<ref>[[سوره اعراف]]/۸۰.</ref> (هیچ یک از جهانیان، پیش از شما آن را انجام نداده بوده است).
-==رسالت حضرت لوط علیه السلام==
+بنابراین خداوند [[حضرت لوط علیه السلام|حضرت لوط]] علیه السلام را برای هدایت این قوم گمراه فرستاد: {{متن قرآن|«اِذ قَالَ لَهُم اَخُوهُم لُوط اَلا تَتََّقُونَ اِنّی لَکُم رَسُولٌ اَمینٌ»}}؛<ref>[[سوره شعراء]]/ ۱۶۲-۱۶۱.</ref> هنگامی که برادرشان لوط به آنها گفت: آیا [[تقوا]] پیشه نمی‌کنید من برای شما پیامبری امین هستم.
-خداوند حضرت لوط علیه السلام را برای هدایت این قوم گمراه فرستاد: {{متن قرآن|«اِذ قَالَ لَهُم اَخُوهُم لُوط اَلا تَتََّقُونَ اِنّی لَکُم رَسُولٌ اَمینٌ»}}؛<ref>[[سوره شعراء]]/ 162-161.</ref> هنگامی که برادرشان لوط به آنها گفت: آیا تقوا پیشه نمی‌کنید من برای شما پیامبری امین هستم.
+ولی آنان نه تنها حاضر به شنیدن کلام حق نشدند بلکه تهدید کردند که او را از آنجا بیرون می‌کنند: {{متن قرآن|«قَالُوا لَئِن لَم تَنتَهِ یَا لُوطُ لَتَکُونَنََّ مِنَ المُخرِجِینَ»}}؛<ref>[[سوره شعرا]]/۱۶۷.</ref> گفتند: ای لوط اگر (از این سخنان) دست برنداری، به یقین از اخراج شدگان خواهی بود.
-ولی آنان نه تنها حاضر به شنیدن کلام حق نشدند بلکه تهدید کردند که او را از آنجا بیرون می‌کنند: {{متن قرآن|«قَالُوا لَئِن لَم تَنتَهِ یَا لُوطُ لَتَکُونَنََّ مِنَ المُخرِجِینَ»}}؛<ref>[[سوره شعرا]]/167.</ref> گفتند: ای لوط اگر (از این سخنان) دست برنداری، به یقین از اخراج شدگان خواهی بود.
+البته در روایات و تواریخ اسلامی، اعمال زشت و ننگین دیگری به موازات انحراف جنسی از آنان نقل شده است و تنها خانه‌ای که اهلش مسلمان بودند، خانه [[حضرت لوط علیه السلام|حضرت لوط]] بود، به استثناء زنش: {{متن قرآن|«فَمَا وَجَدنا فِیهَا غَیرَ بَیتٍ مِنَ المِسلِمِین»}}؛<ref>[[سوره ذاریات]]/۳۶.</ref> (جز یک خانواده باایمان در تمام آنها، نیافتیم). این آیه نشان می‌دهد که فحشاء فقط بین مردان نبود بلکه بین زنان نیز شیوع داشته است و مردان به مردان و زنان به زنان اکتفا می‌نمودند.<ref>فعال عراقی‌نژاد، حسین، داستانهای قرآن و تاریخ انبیاء در المیزان، تهران، سبحان ۱۳۷۸؛ چاپ اول؛ جلد اول؛ ص۳۰۸.</ref>
 ==سرانجام قوم لوط==
-این قوم سرانجام به دلیل سرکشی و گناه و انکار رسالت حضرت لوط علیه السلام دچار عذاب الهی ‌شدند و قرآن برای ایشان سه مرحله عذاب ذکر کرده است:
+این قوم سرانجام به دلیل سرکشی و گناه و انکار [[رسالت]] حضرت لوط علیه السلام دچار [[عذاب]] الهی ‌شدند و [[قرآن]] برای ایشان سه مرحله عذاب ذکر کرده است:
-# صحیحه مرگبار: {{متن قرآن|«فَأخَذَتهُمُ الصَیحَةَ مُشرِقین»}}؛<ref>[[سوره حجر]]/73.</ref> سرانجام هنگام طلوع آفتاب صیحه مرگ‌بار آنها را فراگرفت.
+#صحیحه مرگبار: {{متن قرآن|«فَأخَذَتهُمُ الصَیحَةَ مُشرِقین»}}؛<ref>[[سوره حجر]]/۷۳.</ref> سرانجام هنگام طلوع آفتاب صیحه مرگ‌بار آنها را فراگرفت.
-# زیر و رو شدن قوم لوط: {{متن قرآن|«فَجَعَلنَا عَالِیَها سَافِلَهَا»}}؛<ref>[[سوره حجر]]/74.</ref> بالای آن را پایین قرار دادیم.
+#زیر و رو شدن قوم لوط: {{متن قرآن|«فَجَعَلنَا عَالِیَها سَافِلَهَا»}}؛<ref>[[سوره حجر]]/۷۴.</ref> بالای آن را پایین قرار دادیم.
-# فروریختن باران سنگ: {{متن قرآن|«وَأمطَرنَا عَلیها حِجَارَةً مِن سِجََِّیلٍ مَنضُودٍ مُسَوََّمَةً عِندَ رَبِّک»}}؛<ref>[[سوره هود]]/83-82.</ref> و بارانی از سنگ (گلهای متحجر) متراکم بر روی آنها نازل نمودیم (و سنگهایی که) نزد پروردگارت نشان دار بود.
+#فروریختن باران سنگ: {{متن قرآن|«وَأمطَرنَا عَلیها حِجَارَةً مِن سِجََِّیلٍ مَنضُودٍ مُسَوََّمَةً عِندَ رَبِّک»}}؛<ref>[[سوره هود]]/۸۳-۸۲.</ref> و بارانی از سنگ (گلهای متحجر) متراکم بر روی آنها نازل نمودیم (و سنگهایی که) نزد پروردگارت نشان دار بود.
-در پایان، لازم به ذکر است که هر کدام از این عذابها برای آن قوم گمراه کافی بود و نازل شدن این عذابهای سه گانه به خاطر شدت گناه و جسارت آنها نسبت به آلودگی و ننگ بوده است و نیز خداوند برای عبرت دیگران، مجازات آنها را چند برابر کرده است: {{متن قرآن|«اِنََّ فی ذَلِکَ لَآیَاتٍ لِلمُتَوَسََِّمینَ»}}؛<ref>[[سوره حجر]]/75.</ref> در این (سرگذشت عبرت‌انگیز) نشانه‌هایی است برای هوشیاران.
+در پایان، لازم به ذکر است که هر کدام از این عذابها برای آن قوم گمراه کافی بود و نازل شدن این عذابهای سه گانه به خاطر شدت گناه و جسارت آنها نسبت به آلودگی و ننگ بوده است و نیز خداوند برای [[عبرت]] دیگران، مجازات آنها را چند برابر کرده است: {{متن قرآن|«اِنََّ فی ذَلِکَ لَآیَاتٍ لِلمُتَوَسََِّمینَ»}}؛<ref>[[سوره حجر]]/۷۵.</ref> در این (سرگذشت عبرت‌انگیز) نشانه‌هایی است برای هوشیاران.
 ==پانویس==
 {{پانویس}}
 ==منابع==
-* [http://www.pajoohe.com/fa/index.php?Page=definition&UID=30752 قوم لوط، علی محمودی، سایت پژوهشکده باقرالعلوم علیه السلام (بخش فرهنگ علوم انسانی و اسلامی)] تاریخ بازیابی: 10 شهریور 1392.
+*[http://www.pajoohe.com/fa/index.php?Page=definition&UID=30752 قوم لوط، علی محمودی، سایت پژوهشکده باقرالعلوم علیه السلام (بخش فرهنگ علوم انسانی و اسلامی)] تاریخ بازیابی: 10 شهریور 1392.
 {{قرآن}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۱۱:۴۲
سطر ۱:		سطر ۱:
		+	{{خوب}}
	{{الگو:منبع الکترونیکی معتبر\|ماخذ=پایگاه}}		{{الگو:منبع الکترونیکی معتبر\|ماخذ=پایگاه}}
−
	__toc__		__toc__