قناعت - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۲۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۵۸

2025-07-23T05:58:04Z

نمایش تغییرات

Mohammadi در ‏۱۶ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۴۵

2025-06-16T12:45:09Z

Mohammadi: /* آثار قناعت */

2025-06-16T12:31:45Z

‏آثار قناعت

سید مهدی خدایی: 8پروژه: رتبه بندی، اولویت بندی ، سنجش کیفی

2019-12-25T06:48:43Z

8پروژه: رتبه بندی، اولویت بندی ، سنجش کیفی

مهدی موسوی در ‏۱۱ نوامبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۷:۴۸

2019-11-11T07:48:51Z

نمایش تغییرات

سید مهدی خدایی: اصلاح سر آغاز

2018-09-03T09:41:53Z

اصلاح سر آغاز

سید مهدی خدایی: برداشتن الگو

2018-09-03T09:38:41Z

برداشتن الگو

سید مهدی خدایی: /* فضیلت قانع بودن */ اصلاح عنوان

2018-09-03T09:37:46Z

‏فضیلت قانع بودن: اصلاح عنوان

سید مهدی خدایی: تغییرات اساسی در عناوین و مطالب

2018-09-03T09:35:45Z

تغییرات اساسی در عناوین و مطالب

نمایش تغییرات

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۱۶ فوریهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۱۱:۱۱

2013-02-16T11:11:17Z

@@ سطر ۱۶: / سطر ۱۶: @@
 نیازمند حقیقی کسی است به داشته های فراوانش راضی نبوده و همواره بیش از آن را طلب نماید. او به اندازه همه نداشته هایش فقیر و نیازمند است. و به عکس اگر قلب انسان به آنچه دارد راضی باشد در واقع غنی و بی نیاز است. بنابراین ریشه غنی و بی نیازی در جان آدمیزاد است نه در ثروتهای انباشته او. [[پیامبر اسلام|رسول خدا]] (ص) می فرمایند: {{متن حدیث|«لَيسَ الغِنَى فِي كَثرَةِ العَرضِ وَ إِنَّمَا الغِنَى غَنَاءُ النَّفسِ»}}؛ بى نيازى به فراوانى ثروت نيست، بى نيازى تنها در روحيه بى نيازى است.<ref> بحارالانوار، ج100، ص20 </ref> انسان قانع با کنترل و محدود کردن خواسته های نفسش به بی نیازی می رسدو او  شادمانی و آسایشی را که حریصان  با بزرگترین گنجها به دست نیاورده اند با قناعت به دست می آورد. به همین دلیل در روایات از قناعت به بزرگترین ثروتها یاد شده است. رسول گرامى اسلام صلّى اللّه عليه و آله فرمود: {{متن حدیث|«القَنَاعَةُ كَنزٌ لَا يَفنَى»}}؛ قناعت گنجى است كه فانى نمى شود.<ref> مستدرك الوسائل، ج15، ص226 </ref>
-و امام على عليه السلام در اين باره مى فرمايد: {{متن حدیث|«لَا كَنزَ أَغنَى مِنَ القَنَاعَةِ»}}؛ گنجى بى نياز كننده تر از قناعت نيست.<ref> نهج البلاغة، ص 540 </ref>
+و امام على عليه السلام در اين باره مى فرمايد: {{متن حدیث|«لَا كَنزَ أَغنَى مِنَ القَنَاعَةِ»}}<ref>[https://ahlolbait.com/content/18762/%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D9%87-%D9%88-%D8%B4%D8%B1%D8%AD-%D8%AD%DA%A9%D9%85%D8%AA-371-%D9%86%D9%87%D8%AC-%D8%A7%D9%84%D8%A8%D9%84%D8%A7%D8%BA%D9%87-%DA%A9%D9%84%DB%8C%D8%AF%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B3%D8%B9%D8%A7%D8%AF%D8%AA-%D8%AF%D9%86%DB%8C%D8%A7-%D9%88-%D8%A2%D8%AE%D8%B1%D8%AA نهج البلاغة، حکمت ۳۷۱.]</ref>؛ گنجى بى نياز كننده تر از قناعت نيست.
 '''آسودگی در زندگی:'''
@@ سطر ۳۲: / سطر ۳۲: @@
 '''زندگى پاكيزه:'''
-از اميرمؤمنان على عليه السلام پرسيدند منظور از (حيات طيّبه) در آيه شريفه:{{متن قرآن|«مَنْ عَمِلَ صَالِحًا مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثَىٰ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَلَنُحْيِيَنَّهُ حَيَاةً طَيِّبَةً ...»}}<ref>سوره نحل، آیه ۹۷.</ref> چيست؟ فرمود: {{متن حدیث|«هِيَ القَنَاعَةُ»}}؛ حيات طيّبه قناعت است. <ref> نهج البلاغة، ص508</ref>
+از اميرمؤمنان على عليه السلام پرسيدند منظور از (حيات طيّبه) در آيه شريفه:{{متن قرآن|«مَنْ عَمِلَ صَالِحًا مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثَىٰ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَلَنُحْيِيَنَّهُ حَيَاةً طَيِّبَةً ...»}}<ref>[[آیه 97 سوره نحل|سوره نحل، آیه ۹۷.]]</ref> چيست؟ فرمود: {{متن حدیث|«هِيَ القَنَاعَةُ»}}؛ حيات طيّبه قناعت است. <ref>[https://ahlolbait.com/content/18028/%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D9%87-%D9%88-%D8%B4%D8%B1%D8%AD-%D8%AD%DA%A9%D9%85%D8%AA-229-%D9%86%D9%87%D8%AC-%D8%A7%D9%84%D8%A8%D9%84%D8%A7%D8%BA%D9%87-%D8%A7%D8%B1%D8%B2%D8%B4-%D9%82%D9%86%D8%A7%D8%B9%D8%AA-%D9%88-%D8%AD%D8%B3%D9%86-%D8%AE%D9%84%D9%82 نهج البلاغة، حکمت ۲۲۹.]</ref>
 '''آسان شدن حساب قیامت:'''

@@ سطر ۳۲: / سطر ۳۲: @@
 '''زندگى پاكيزه:'''
-از اميرمؤمنان على عليه السلام پرسيدند منظور از (حيات طيّبه) در آيه شريفه:{{متن قرآن|« مَن عَمِلَ صالِحا مِن ذَكَرٍ او انثى وَ هُوَ مُؤمِنٌ فَلَنُحيِيَنَّهُ حَيوةً طَيِّبَةً »}}. ([[سوره نحل]]: 97) چيست؟ فرمود: {{متن حدیث|«هِيَ القَنَاعَةُ»}}؛ حيات طيّبه قناعت است. <ref> نهج البلاغة، ص508</ref>
+از اميرمؤمنان على عليه السلام پرسيدند منظور از (حيات طيّبه) در آيه شريفه:{{متن قرآن|«مَنْ عَمِلَ صَالِحًا مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثَىٰ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَلَنُحْيِيَنَّهُ حَيَاةً طَيِّبَةً ...»}}<ref>سوره نحل، آیه ۹۷.</ref> چيست؟ فرمود: {{متن حدیث|«هِيَ القَنَاعَةُ»}}؛ حيات طيّبه قناعت است. <ref> نهج البلاغة، ص508</ref>
 '''آسان شدن حساب قیامت:'''
@@ سطر ۴۰: / سطر ۴۰: @@
 '''میانه‌روی در کسب و کار:'''
-افرا در کسب و کار، زندگی انسان را از تعادل خارج کرده و فرصتی برای بهره مند شدن از فرصت زندگی برای زندگی کردن را از انسان می گیرد. قناعت موجب می شود انسان در کسب  و  کارش متعادل و فرصت کافی برای عبادت و کسب فضایل انسانی و تفریح و  استراحت پیدا کند. امام علی(ع) می فرمایند:{{متن حدیث|«ثَمرَةُ القَناعَة، الإجمالُ في المُكتَسَبِ و العُزوفُ عنِ الطَّلَبِ»}} ميوه قناعت، ميانه روى در كسب و كار است و خويشتندارى از دست دراز كردن سوى مردم .<ref> غرر الحكم : ۴۶۳۴ </ref>
+افرا در کسب و کار، زندگی انسان را از تعادل خارج کرده و فرصتی برای بهره مند شدن از فرصت زندگی برای زندگی کردن را از انسان می گیرد. قناعت موجب می شود انسان در کسب  و  کارش متعادل و فرصت کافی برای عبادت و کسب فضایل انسانی و تفریح و  استراحت پیدا کند. امام علی علیه السلام می فرمایند:{{متن حدیث|«ثَمرَةُ القَناعَة، الإجمالُ في المُكتَسَبِ و العُزوفُ عنِ الطَّلَبِ»}} ميوه قناعت، ميانه روى در كسب و كار است و خويشتندارى از دست دراز كردن سوى مردم .<ref> غرر الحكم : ۴۶۳۴ </ref>
 '''خودسازی:'''
-این صفت از مهم ترین عوامل خودسازی است. زیرا سرچشمه بسیاری از رذایل اخلاقی در دنیا دوستی و حرص است که جز با اراسته شدن به قناعت اصلاح نمی شود. [[امام علی علیه السلام|امیرالمؤمنین]] (ع) قناعت را عامل مقابله با [[حرص]] شمرده و فرموده اند:{{متن حدیث|«انتَقِمْ مِن حِرصِكَ بالقُنوعِ، كما تَنتَقِمُ مِن عَدُوِّكَ، بالقِصاصِ»}}؛ از حرص خود با قناعت انتقام بگیر همان گونه که از دشمن خود با قصاص انتقام می گیری.<ref> غرر الحكم : ۲۳۳۹ </ref>
+این صفت از مهم ترین عوامل خودسازی است. زیرا سرچشمه بسیاری از رذایل اخلاقی در دنیا دوستی و حرص است که جز با اراسته شدن به قناعت اصلاح نمی شود. [[امام علی علیه السلام|امیرالمؤمنین]] علیه السلام قناعت را عامل مقابله با [[حرص]] شمرده و فرموده اند:{{متن حدیث|«انتَقِمْ مِن حِرصِكَ بالقُنوعِ، كما تَنتَقِمُ مِن عَدُوِّكَ، بالقِصاصِ»}}؛ از حرص خود با قناعت انتقام بگیر همان گونه که از دشمن خود با قصاص انتقام می گیری.<ref> غرر الحكم : ۲۳۳۹ </ref>
 به همین جهت در روایات قناعت به عنوان یکی از مهمترین عوامل در خودسازی انسان دانسته شده است. امام على عليه السلام :{{متن حدیث|«أعوَنُ شيءٍ على صَلاحِ النَّفسِ، القَناعَةُ»}} بهترين كمك براى خودسازى، قناعت است.<ref> غرر الحكم : ۳۱۹۱ </ref>
 و در [[حدیث]] دیگری می فرمایند:{{متن حدیث|«كيفَ يَستَطيعُ صَلاحَ نفسِهِ، مَن لا يَقنَعُ بالقَليلِ؟»}} كسى كه به اندك قانع نيست، چگونه مى تواند خودسازى كند؟!<ref> غرر الحكم : ۶۹۷۹  </ref>

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 «قناعت» به معنای اکتفا کردن به اندازه نیاز است، در مقابل [[حرص]] که به زیاده طلبی گفته می شود. قناعت از فضایل اخلاقی مورد تأکید [[اسلام]] و  از ويژگي هاى افراد با [[ايمان]] و انسان هاى با فضيلت است.
@@ سطر ۶۹: / سطر ۷۰: @@
 [[رده:اخلاق فردی]]
 [[رده:صفات پسندیده]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ سپتامبر ۲۰۱۸، ساعت ۰۹:۴۱
سطر ۱:		سطر ۱:
		+	قناعت به معنای اکتفا کردن به اندازه نیاز است در مقابل حرص که به زیاده طلبی گفته می شود. قناعت از فضابل اخلاقی مورد تأکید اسلام و از ويژگي هاى افراد با[[ايمان]] و انسان هاى با فضيلت است.
		+
	== معناى قناعت ==		== معناى قناعت ==
	قناعت به معنای اکتفا کردن به اندازه نیاز است در مقابل حرص که به زیاده طلبی گفته می شود. [[راغب اصفهانى]] مى گويد: القِناعَةُ اَلاِجتِزاءُ بِاليَسِيرِ مِنَ الاِعراضِ المُحتاجِ إلَيها؛ قناعت اكتفا به مقدار ناچيزى از وسايل زندگى در حدّ ضرورت و نياز است.و در جاى ديگر گفته است: القِناعَةُ الرِّضا بِما دُونَ الكَفافِ؛ قناعت راضى بودن به كمتر از مقدار كفاف است. طريحى حدّ كفاف را اين گونه تفسير مى كند: الكَفافُ ما يَكُفُ عَنِ المَسألَةِ و َيَستَغنى؛ كفاف آن اندازه از امكانات زندگى است كه انسان را از ديگران بى نياز كند و او را از سؤال و ذلت باز دارد.		قناعت به معنای اکتفا کردن به اندازه نیاز است در مقابل حرص که به زیاده طلبی گفته می شود. [[راغب اصفهانى]] مى گويد: القِناعَةُ اَلاِجتِزاءُ بِاليَسِيرِ مِنَ الاِعراضِ المُحتاجِ إلَيها؛ قناعت اكتفا به مقدار ناچيزى از وسايل زندگى در حدّ ضرورت و نياز است.و در جاى ديگر گفته است: القِناعَةُ الرِّضا بِما دُونَ الكَفافِ؛ قناعت راضى بودن به كمتر از مقدار كفاف است. طريحى حدّ كفاف را اين گونه تفسير مى كند: الكَفافُ ما يَكُفُ عَنِ المَسألَةِ و َيَستَغنى؛ كفاف آن اندازه از امكانات زندگى است كه انسان را از ديگران بى نياز كند و او را از سؤال و ذلت باز دارد.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ سپتامبر ۲۰۱۸، ساعت ۰۹:۳۸
سطر ۱:		سطر ۱:
−	~~{{الگو:منبع الکترونیکی پایگاه معتبر}}~~
	== معناى قناعت ==		== معناى قناعت ==
	قناعت به معنای اکتفا کردن به اندازه نیاز است در مقابل حرص که به زیاده طلبی گفته می شود. [[راغب اصفهانى]] مى گويد: القِناعَةُ اَلاِجتِزاءُ بِاليَسِيرِ مِنَ الاِعراضِ المُحتاجِ إلَيها؛ قناعت اكتفا به مقدار ناچيزى از وسايل زندگى در حدّ ضرورت و نياز است.و در جاى ديگر گفته است: القِناعَةُ الرِّضا بِما دُونَ الكَفافِ؛ قناعت راضى بودن به كمتر از مقدار كفاف است. طريحى حدّ كفاف را اين گونه تفسير مى كند: الكَفافُ ما يَكُفُ عَنِ المَسألَةِ و َيَستَغنى؛ كفاف آن اندازه از امكانات زندگى است كه انسان را از ديگران بى نياز كند و او را از سؤال و ذلت باز دارد.		قناعت به معنای اکتفا کردن به اندازه نیاز است در مقابل حرص که به زیاده طلبی گفته می شود. [[راغب اصفهانى]] مى گويد: القِناعَةُ اَلاِجتِزاءُ بِاليَسِيرِ مِنَ الاِعراضِ المُحتاجِ إلَيها؛ قناعت اكتفا به مقدار ناچيزى از وسايل زندگى در حدّ ضرورت و نياز است.و در جاى ديگر گفته است: القِناعَةُ الرِّضا بِما دُونَ الكَفافِ؛ قناعت راضى بودن به كمتر از مقدار كفاف است. طريحى حدّ كفاف را اين گونه تفسير مى كند: الكَفافُ ما يَكُفُ عَنِ المَسألَةِ و َيَستَغنى؛ كفاف آن اندازه از امكانات زندگى است كه انسان را از ديگران بى نياز كند و او را از سؤال و ذلت باز دارد.

@@ سطر ۲: / سطر ۲: @@
 == معناى قناعت ==
 قناعت به معنای اکتفا کردن به اندازه نیاز است در مقابل حرص که به زیاده طلبی گفته می شود. [[راغب اصفهانى]] مى گويد: القِناعَةُ اَلاِجتِزاءُ بِاليَسِيرِ مِنَ الاِعراضِ المُحتاجِ إلَيها؛ قناعت اكتفا به مقدار ناچيزى از وسايل زندگى در حدّ ضرورت و نياز است.و در جاى ديگر گفته است: القِناعَةُ الرِّضا بِما دُونَ الكَفافِ؛ قناعت راضى بودن به كمتر از مقدار كفاف است. طريحى حدّ كفاف را اين گونه تفسير مى كند: الكَفافُ ما يَكُفُ عَنِ المَسألَةِ و َيَستَغنى؛ كفاف آن اندازه از امكانات زندگى است كه انسان را از ديگران بى نياز كند و او را از سؤال و ذلت باز دارد.
-==فضیلت قانع بودن==
+==فضیلت و اهمیت قناعت==
 [[قناعت]] يكى از ويژگي هاى افراد با[[ايمان]] و از امتيازات انسان هاى با فضيلت است، رسول خدا (ص) می فرمایند: {{متن حدیث|« خِيارُ اُمَّتي  ، القانِـعُ  و شِرارُهُمُ  ، الطامِعُ »}} بهترينان امّت من، قناعت كنندگان و بدترين آنها، طمعكاران هستند.<ref> كنز العمّال: ۷۰۹۵</ref> این فضیلت زمانی به دست می آید که انسان با همت بلند قلبش را از دوستی دنیا خالی کرده و توجهش را به زندگی ابدی و آخرت معطوف داشته باشد. در این صورت است که انسان می تواند متاع ناچیز دنیا چشم پوشیده و جز به اندازه نیازش از آن توشه بر ندارد. امام على عليه السلام می فرمایند:{{متن حدیث|« مِن شَرَفِ الهِمَّةِ ،  لُزومُ القَناعَةِ .»}} از بلند همّتى است، پايبندى به قناعت.<ref> غرر الحكم : ۹۴۳۵ </ref>
 در واقع انسان عاقل و رشد یافته این حقیقت را به خوبی درک می کند که زندگی دنیا فرصت کوتاهی است برای اصلاح نفس و آمادگی برای سفر آخرت و زندگی ابدی بنابراین همه همتش را صرف آبادی دنیای فانی نکرده و جز به اندازه نیاز به جمع آوری متاع دنیا اقدام نمی کند. از این رو در روایات اهلبیت صفت قناعت نشان دهنده کمال عقل انسان دانسته شده است: امام على عليه السلام می فرمایند:{{متن حدیث|« مَن عَقلَ ، قَنِعَ»}}؛كسى كه عاقل باشد، قانع است.<ref> غرر الحكم : ۷۷۲۴ </ref>
 بنابراین قناعت نتیجه عقلانیت و شناخت انسان نسبت به  مبدأ و مقصد و جایگاهش در عالم وجود است؛ از این رو امیرالمؤمنین علی (ع) می فرمایند :{{متن حدیث|«يَنبَغي لمَن عَرَفَ نفسَهُ  ، أن يَلزَمَ القَناعَةَ و العِفَّةَ»}}؛ براى كسى كه خود را بشناسد، شايسته است كه به قناعت و عزّت نفْس چنگ در زند.<ref> غرر الحكم : ۱۰۹۲۷</ref>
 ==  آثار قناعت ==
 بهره مندی انسان از روحیه قناعت آثار و پیامدهای خوبی در زندگی دنیا و آخرت او خواهد داشت.

@@ سطر ۳۲۰: / سطر ۳۲۰: @@
 الف ـ تقوا و پرهيز از گناه:
-خداوند تعالى در قرآن كريم فرموده است: {{متن قرآن|«ولَو أَنَّ أَهلَ القُرى آمَنُوا و َاتَّقَوا لَفَتَحنا عَلَيهِم بَرَكاتٍ مِنَ السَّماءِ و َالاَْرْضِ وَلكِنْ كَذَّبُوا فَأَخَذْناهُمْ بِما كانُوا يَكْسِبُونَ»}}؛ اگر اهالى شهرها و قريه ها همگى با هم ايمان آورند و [[تقوا]] داشته باشند درهاى رحمت و بركت را از آسمان و زمين به رويشان مى گشاييم. اما آنان حقايق را تكذيب كردند، ما نيز آن ها را به كيفر اعمالشان مجازات كرديم. ([[سوره اعراف]]: 96)
+خداوند تعالى در قرآن كريم فرموده است: {{متن قرآن|«وَلَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرَى آمَنُواْ وَاتَّقَواْ لَفَتَحْنَا عَلَيْهِم بَرَكَاتٍ مِّنَ السَّمَاء وَالأَرْضِ وَلَـكِن كَذَّبُواْ فَأَخَذْنَاهُم بِمَا كَانُواْ يَكْسِبُونَ»}}؛ اگر اهالى شهرها و قريه ها همگى با هم ايمان آورند و [[تقوا]] داشته باشند درهاى رحمت و بركت را از آسمان و زمين به رويشان مى گشاييم. اما آنان حقايق را تكذيب كردند، ما نيز آن ها را به كيفر اعمالشان مجازات كرديم. ([[سوره اعراف]]: 96)
 و نيز فرموده است: {{متن قرآن|«...وَ مَن يَتَّقِ اللّهَ يَجعَل لَهُ مَخرَجاً»}}؛ ...هر كس تقوا داشته باشد و حريم الهى را نگهدارى كند خدا براى او راه گريزى قرار مى دهد و از آن جا كه گمان ندارد او را روزى مى دهد... ([[سوره طلاق]]: 2 ـ 3)