قمری آملی - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۱۰ نوامبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۰:۵۱

2019-11-10T10:51:12Z

عربصالحی در ‏۲۸ اکتبر ۲۰۱۳، ساعت ۰۶:۱۹

2013-10-28T06:19:59Z

عربصالحی در ‏۲۷ اکتبر ۲۰۱۳، ساعت ۱۰:۳۸

2013-10-27T10:38:14Z

عربصالحی در ‏۲۳ اکتبر ۲۰۱۳، ساعت ۰۷:۰۹

2013-10-23T07:09:35Z

عربصالحی در ‏۲۳ اکتبر ۲۰۱۳، ساعت ۰۷:۰۹

2013-10-23T07:09:15Z

عربصالحی در ‏۲۳ اکتبر ۲۰۱۳، ساعت ۰۷:۰۵

2013-10-23T07:05:18Z

مرضیه الله وکیل جزی: صفحه‌ای جدید حاوی '{{مدخل دائرة المعارف|اثر آفرینان}} '''قمری آملی، سراج‏الدین''' * ملیت: ایرانی * ق...' ایجاد کرد

2013-09-14T07:16:48Z

صفحه‌ای جدید حاوی '{{مدخل دائرة المعارف|اثر آفرینان}} '''قمری آملی، سراج‏الدین''' * ملیت: ایرانی * ق...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل دائرة المعارف|[[اثر آفرینان]]}}

'''قمری آملی، سراج‌الدین'''

* ملیت: ایرانی
* قرن: 7

(تو ح 580 ق)، شاعر، متخلص به قمرى. اصل و مولد وى آمل بود. چون مداح خوارزمشاهیان بود به خوارزمى نیز مشهور است. در اوان جوانى براى تحصیل علم از مازندران بیرون رفته و ظاهراً مدتى در رى و شاید به خراسانى نیز سفر كرده باشد.

وى شاگرد امام فخررازى (م 606 ق) و معاصر با كمال‌الدین اسماعیل (م 636 ق) سیف‌الدین باخرزى، رفیع‌الدین لنبانى و عمادى شهریارى بود كه یكدیگر را مدح نیز مى‌كردند.

سراج مداح پادشاهانى چون غیاث‌الدین پیر شاه بن محمد خوارزمشاه و جلال‌الدین خوارزمشاه بود. او همچنین حسام‌الدین اردشیر بن كینخوار باوندى را كه پایتختش در آمل بود، مدح كرد و در مدح او چندین قصیده و ترجیع و مسمط و قطعه دارد.

سراج یكى از استادان چیره دست شعر فارسى است كه سخن او استادانه و بر شیوه‌ى شعراى بزرگ [[خراسان]] در قرن ششم هجرى به ویژه انورى است. وى به دو زبان فارسى و عربى شعر مى‌گفت و شاعرى هجوگو و بذله‌پرداز بود. از آثار وى «دیوان» شعر، متجاوز از سیزده هزار بیت كه قسمتى از آن متضمن خمرایت است؛ مثنوى «كارنامه».

==منابع==
* [[انجمن مفاخر فرهنگی]]، [[اثرآفرینان]]، ج4، ص365.

[[رده:شعرا]]

@@ سطر ۳: / سطر ۳: @@
 '''قمری آملی، سراج‌الدین'''
-* ملیت: ایرانی
+*ملیت: ایرانی
-* قرن: 7
+*قرن: 7-6
-(تو ح 580 ق)، شاعر، [[تخلص|متخلص]] به قمرى. اصل و مولد وى آمل بود. چون مداح خوارزمشاهیان بود به خوارزمى نیز مشهور است. در اوان جوانى براى تحصیل علم از مازندران بیرون رفته و ظاهراً مدتى در رى و شاید به خراسانى نیز سفر كرده باشد.
+شاعر، [[تخلص|متخلص]] به قمرى. اصل و مولد وى آمل بود. چون مداح خوارزمشاهیان بود به خوارزمى نیز مشهور است. در اوان جوانى براى تحصیل علم از مازندران بیرون رفته و ظاهراً مدتى در رى و شاید به [[خراسان]] نیز سفر كرده باشد.
-وى شاگرد امام فخررازى (م 606 ق) و معاصر با كمال ‌الدین اسماعیل (م 636 ق) سیف ‌الدین باخرزى، رفیع ‌الدین لنبانى و عمادى شهریارى بود كه یكدیگر را مدح نیز مى‌كردند.
+وى شاگرد [[فخر رازى|امام فخررازى]] (م 606 ق) و معاصر با كمال ‌الدین اسماعیل (م 636 ق) سیف ‌الدین باخرزى، رفیع ‌الدین لنبانى و عمادى شهریارى بود كه یكدیگر را مدح نیز مى‌كردند.
 سراج مداح پادشاهانى چون غیاث ‌الدین پیر شاه بن محمد خوارزمشاه و جلال ‌الدین خوارزمشاه بود. او همچنین حسام‌ الدین اردشیر بن كینخوار باوندى را كه پایتختش در آمل بود، مدح كرد و در مدح او چندین [[قصیده]] و [[ترجیع بند]] و [[مسمط]] و [[قطعه]] دارد.
-سراج یكى از استادان چیره دست شعر فارسى است كه سخن او استادانه و بر شیوه‌ ى شعراى بزرگ [[خراسان]] در قرن ششم هجرى به ویژه [[انورى]] است. وى به دو زبان فارسى و عربى شعر مى  ‌گفت و شاعرى هجوگو و بذله‌ پرداز بود. از آثار وى دیوان شعر، متجاوز از سیزده هزار [[بیت]] كه قسمتى از آن متضمن خمرایت است؛ [[مثنوى]] «كارنامه».
+سراج یكى از استادان چیره دست شعر فارسى است كه سخن او استادانه و بر شیوه‌ ى شعراى بزرگ [[خراسان]] در قرن ششم هجرى به ویژه [[انوری|انورى]] است. وى به دو زبان فارسى و عربى شعر مى  ‌گفت و شاعرى هجوگو و بذله‌ پرداز بود.
 ==منابع==
 * [[انجمن مفاخر فرهنگی]]، [[اثرآفرینان]]، ج4، ص365.
 {{شعر فارسی}}

@@ سطر ۱۲: / سطر ۱۲: @@
 سراج مداح پادشاهانى چون غیاث ‌الدین پیر شاه بن محمد خوارزمشاه و جلال ‌الدین خوارزمشاه بود. او همچنین حسام‌ الدین اردشیر بن كینخوار باوندى را كه پایتختش در آمل بود، مدح كرد و در مدح او چندین [[قصیده]] و [[ترجیع بند]] و [[مسمط]] و [[قطعه]] دارد.
-سراج یكى از استادان چیره دست شعر فارسى است كه سخن او استادانه و بر شیوه‌ ى شعراى بزرگ [[خراسان]] در قرن ششم هجرى به ویژه [[انورى]] است. وى به دو زبان فارسى و عربى شعر مى  ‌گفت و شاعرى هجوگو و بذله‌ پرداز بود. از آثار وى [[دیوان (شعر)]]، متجاوز از سیزده هزار [[بیت]] كه قسمتى از آن متضمن خمرایت است؛ [[مثنوى]] «كارنامه».
+سراج یكى از استادان چیره دست شعر فارسى است كه سخن او استادانه و بر شیوه‌ ى شعراى بزرگ [[خراسان]] در قرن ششم هجرى به ویژه [[انورى]] است. وى به دو زبان فارسى و عربى شعر مى  ‌گفت و شاعرى هجوگو و بذله‌ پرداز بود. از آثار وى دیوان شعر، متجاوز از سیزده هزار [[بیت]] كه قسمتى از آن متضمن خمرایت است؛ [[مثنوى]] «كارنامه».
 ==منابع==

@@ سطر ۱۲: / سطر ۱۲: @@
 سراج مداح پادشاهانى چون غیاث ‌الدین پیر شاه بن محمد خوارزمشاه و جلال ‌الدین خوارزمشاه بود. او همچنین حسام‌ الدین اردشیر بن كینخوار باوندى را كه پایتختش در آمل بود، مدح كرد و در مدح او چندین [[قصیده]] و [[ترجیع بند]] و [[مسمط]] و [[قطعه]] دارد.
-سراج یكى از استادان چیره دست شعر فارسى است كه سخن او استادانه و بر شیوه‌ ى شعراى بزرگ [[خراسان]] در قرن ششم هجرى به ویژه [[انورى]] است. وى به دو زبان فارسى و عربى شعر مى  ‌گفت و شاعرى هجوگو و بذله‌ پرداز بود. از آثار وى [[دیوان]] شعر، متجاوز از سیزده هزار [[بیت]] كه قسمتى از آن متضمن خمرایت است؛ [[مثنوى]] «كارنامه».
+سراج یكى از استادان چیره دست شعر فارسى است كه سخن او استادانه و بر شیوه‌ ى شعراى بزرگ [[خراسان]] در قرن ششم هجرى به ویژه [[انورى]] است. وى به دو زبان فارسى و عربى شعر مى  ‌گفت و شاعرى هجوگو و بذله‌ پرداز بود. از آثار وى [[دیوان (شعر)]]، متجاوز از سیزده هزار [[بیت]] كه قسمتى از آن متضمن خمرایت است؛ [[مثنوى]] «كارنامه».
 ==منابع==

@@ سطر ۱۰: / سطر ۱۰: @@
 وى شاگرد امام فخررازى (م 606 ق) و معاصر با كمال ‌الدین اسماعیل (م 636 ق) سیف ‌الدین باخرزى، رفیع ‌الدین لنبانى و عمادى شهریارى بود كه یكدیگر را مدح نیز مى‌كردند.
-سراج مداح پادشاهانى چون غیاث ‌الدین پیر شاه بن محمد خوارزمشاه و جلال ‌الدین خوارزمشاه بود. او همچنین حسام‌ الدین اردشیر بن كینخوار باوندى را كه پایتختش در آمل بود، مدح كرد و در مدح او چندین [[قصیده]] و [[ترجیع]] و [[مسمط]] و [[قطعه]] دارد.
+سراج مداح پادشاهانى چون غیاث ‌الدین پیر شاه بن محمد خوارزمشاه و جلال ‌الدین خوارزمشاه بود. او همچنین حسام‌ الدین اردشیر بن كینخوار باوندى را كه پایتختش در آمل بود، مدح كرد و در مدح او چندین [[قصیده]] و [[ترجیع بند]] و [[مسمط]] و [[قطعه]] دارد.
 سراج یكى از استادان چیره دست شعر فارسى است كه سخن او استادانه و بر شیوه‌ ى شعراى بزرگ [[خراسان]] در قرن ششم هجرى به ویژه [[انورى]] است. وى به دو زبان فارسى و عربى شعر مى  ‌گفت و شاعرى هجوگو و بذله‌ پرداز بود. از آثار وى [[دیوان]] شعر، متجاوز از سیزده هزار [[بیت]] كه قسمتى از آن متضمن خمرایت است؛ [[مثنوى]] «كارنامه».

@@ سطر ۶: / سطر ۶: @@
 * قرن: 7
-(تو ح 580 ق)، شاعر، متخلص به قمرى. اصل و مولد وى آمل بود. چون مداح خوارزمشاهیان بود به خوارزمى نیز مشهور است. در اوان جوانى براى تحصیل علم از مازندران بیرون رفته و ظاهراً مدتى در رى و شاید به خراسانى نیز سفر كرده باشد.
+(تو ح 580 ق)، شاعر، [[تخلص|متخلص]] به قمرى. اصل و مولد وى آمل بود. چون مداح خوارزمشاهیان بود به خوارزمى نیز مشهور است. در اوان جوانى براى تحصیل علم از مازندران بیرون رفته و ظاهراً مدتى در رى و شاید به خراسانى نیز سفر كرده باشد.
-وى شاگرد امام فخررازى (م 606 ق) و معاصر با كمال‌الدین اسماعیل (م 636 ق) سیف‌الدین باخرزى، رفیع‌الدین لنبانى و عمادى شهریارى بود كه یكدیگر را مدح نیز مى‌كردند.
+وى شاگرد امام فخررازى (م 606 ق) و معاصر با كمال ‌الدین اسماعیل (م 636 ق) سیف ‌الدین باخرزى، رفیع ‌الدین لنبانى و عمادى شهریارى بود كه یكدیگر را مدح نیز مى‌كردند.
-سراج مداح پادشاهانى چون غیاث‌الدین پیر شاه بن محمد خوارزمشاه و جلال‌الدین خوارزمشاه بود. او همچنین حسام‌الدین اردشیر بن كینخوار باوندى را كه پایتختش در آمل بود، مدح كرد و در مدح او چندین قصیده و ترجیع و مسمط و قطعه دارد.
+سراج مداح پادشاهانى چون غیاث ‌الدین پیر شاه بن محمد خوارزمشاه و جلال ‌الدین خوارزمشاه بود. او همچنین حسام‌ الدین اردشیر بن كینخوار باوندى را كه پایتختش در آمل بود، مدح كرد و در مدح او چندین [[قصیده]] و [[ترجیع]] و [[مسمط]] و [[قطعه]] دارد.
-سراج یكى از استادان چیره دست شعر فارسى است كه سخن او استادانه و بر شیوه‌ى شعراى بزرگ [[خراسان]] در قرن ششم هجرى به ویژه انورى است. وى به دو زبان فارسى و عربى شعر مى‌گفت و شاعرى هجوگو و بذله‌پرداز بود. از آثار وى «دیوان» شعر، متجاوز از سیزده هزار بیت كه قسمتى از آن متضمن خمرایت است؛ مثنوى «كارنامه».
+سراج یكى از استادان چیره دست شعر فارسى است كه سخن او استادانه و بر شیوه‌ ى شعراى بزرگ [[خراسان]] در قرن ششم هجرى به ویژه [[انورى]] است. وى به دو زبان فارسى و عربى شعر مى  ‌گفت و شاعرى هجوگو و بذله‌ پرداز بود. از آثار وى [[دیوان]] شعر، متجاوز از سیزده هزار [[بیت]] كه قسمتى از آن متضمن خمرایت است؛ [[مثنوى]] «كارنامه».
 ==منابع==
@@ سطر ۲۰: / سطر ۲۰: @@
 [[رده:شعرای پارسی گو]]
 [[رده:شعرای پارسی گوی قرن هفتم]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ اکتبر ۲۰۱۳، ساعت ۰۷:۰۵
سطر ۱۷:		سطر ۱۷:
	* [[انجمن مفاخر فرهنگی]]، [[اثرآفرینان]]، ج4، ص365.		* [[انجمن مفاخر فرهنگی]]، [[اثرآفرینان]]، ج4، ص365.

−	[[رده:~~شعرا~~]]	+	{{شعر فارسی}}
		+	[[رده:شعرای پارسی گو]]
		+	[[رده:شعرای پارسی گوی قرن هفتم]]