قصه‌ های قرآن - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi در ‏۸ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۳:۳۴

2026-03-08T13:34:41Z

نمایش تغییرات

Aghajani در ‏۲۲ فوریهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۱:۳۸

2020-02-22T11:38:52Z

Aghajani در ‏۲ فوریهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۰:۱۹

2020-02-02T10:19:29Z

Aghajani در ‏۲۸ ژانویهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۲:۴۳

2020-01-28T12:43:05Z

نمایش تغییرات

Aghajani در ‏۲۸ ژانویهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۲:۳۱

2020-01-28T12:31:23Z

Aghajani در ‏۲۸ ژانویهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۲:۲۰

2020-01-28T12:20:29Z

Aghajani در ‏۲۸ ژانویهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۲:۱۱

2020-01-28T12:11:59Z

سید مهدی خدایی: 8پروژه: رتبه بندی، اولویت بندی ، سنجش کیفی

2019-12-25T06:07:08Z

8پروژه: رتبه بندی، اولویت بندی ، سنجش کیفی

مهدی موسوی در ‏۳ نوامبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۲:۳۹

2019-11-03T12:39:15Z

مهدی موسوی: ویرایش

2019-11-03T12:34:56Z

ویرایش

نمایش تغییرات

@@ سطر ۷: / سطر ۷: @@
 ===واژه‌های نمودار قصه در قرآن===
-'''الف)''' '''واژه قصص''': در [[قرآن]] هر جا که لفظ قصّه منظور نظر بوده، از واژه «قَصَص» استفاده شده و لفظ قصّه و قِصَص به کار نرفته است. «قَصَص» با «قِصَص» تفاوت دارد. اولى به معناى قصّه و دومى جمع قصّه است؛ مانند آیه ۶۲ سوره «آل عمران»: {{متن قرآن|«إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ الْقَصَصُ الْحَقُّ وَمَا مِنْ إِلَٰهٍ إِلَّا اللَّهُ ۚ وَإِنَّ اللَّهَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ»}}؛ این همان سرگذشت واقعى ([[حضرت عیسی علیه السلام|مسیح]]) است (و ادعاهایى همچون الوهیت او یا فرزند خدا بودنش بى اساس است.) و هیچ معبودى، جز خداوند یگانه نیست و خداوند توانا و حکیم است.
+'''الف)''' '''واژه قصص''': در [[قرآن]] هر جا که لفظ قصّه منظور نظر بوده، از واژه «قَصَص» استفاده شده و لفظ قصّه و قِصَص به کار نرفته است. «قَصَص» با «قِصَص» تفاوت دارد. اولى به معناى قصّه و دومى جمع قصّه است؛ مانند آیه ۶۲ سوره «آل عمران»: {{متن قرآن|«إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ الْقَصَصُ الْحَقُّ وَمَا مِنْ إِلَٰهٍ إِلَّا اللَّهُ وَإِنَّ اللَّهَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ»}}؛ این همان سرگذشت واقعى ([[حضرت عیسی علیه السلام|مسیح]]) است (و ادعاهایى همچون الوهیت او یا فرزند خدا بودنش بى اساس است.) و هیچ معبودى، جز خداوند یگانه نیست و خداوند توانا و حکیم است.
 کلمه «قَصَص» شش بار در متن آیات قرآن ذکر شده است. این واژه به صورت اسم در معناى داستان، حکایت، خبر و سرگذشت در آیات [[آیه 62 سوره آل عمران|۶۲ سوره آل عمران]]، [[آیه 176 سوره اعراف|۱۷۶ اعراف]]، [[آیه 3 سوره یوسف|۳ یوسف]] و [[آیه 111 سوره یوسف|۱۱۱ یوسف]] و [[آیه 25 سوره قصص|۲۵ قصص]] به کار رفته و در [[آیه 64 سوره کهف|آیه ۶۴ سوره کهف]]{{متن قرآن|«قَالَ ذَٰلِكَ مَا كُنَّا نَبْغِ  فَارْتَدَّا عَلَىٰ آثَارِهِمَا قَصَصًا»}}؛ ((موسى) گفت: این همان است که ما مى خواستیم، و آنها از همان راه بازگشتند، در حالى که پى جویى مى کردند) به صورت مصدر و به معنى پى جویى و دنبال کردن اثر آمده است.<ref>نیلوفر رضازاده و فاطمه شاهرودى، جستارى بر انواع تمثیل در مَثَل ها و قصّه هاى قرآن کریم، معرفت سال بیست و یکم، شماره ۱۸۰</ref>

@@ سطر ۱۵: / سطر ۱۵: @@
 مورد اول: آیه {{متن قرآن|«إِذْ دَخَلُوا عَلَيْهِ فَقَالُوا سَلَامًا قَالَ سَلَامٌ قَوْمٌ مُنْكَرُونَ»}} [<nowiki/>[[سوره ذاریات|ذاریات]] ۲۵ و ۲۴]: (آیا خبر میهمانهای بزرگوار [[حضرت ابراهیم علیه السلام|ابراهیم]] به تو رسیده است؟! در آن زمان که بر او وارد شدند و گفتند: سلام بر تو. او گفت: سلام بر شما که جمعیتی ناشناخته اید).
-مورد دوم: آیه {متن قرآن|«هَلْ أَتَاكَ حَدِيثُ مُوسَىٰ *إِذْ نَادَاهُ رَبُّهُ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًى*اذْهَبْ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغَىٰ»}} [<nowiki/>[[سوره نازعات|نازعات]] ۱۵- ۱۷]: (آیا داستان موسی به تو رسیده است، در آن هنگام که پروردگارش او را در سرزمین مقدس طوی ندا داد و گفت:به سوی فرعون برو که طغیان کرده است).
+مورد دوم: آیه {{متن قرآن|«هَلْ أَتَاكَ حَدِيثُ مُوسَىٰ *إِذْ نَادَاهُ رَبُّهُ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًى*اذْهَبْ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغَىٰ»}} [<nowiki/>[[سوره نازعات|نازعات]] ۱۵- ۱۷]: (آیا داستان موسی به تو رسیده است، در آن هنگام که پروردگارش او را در سرزمین مقدس طوی ندا داد و گفت:به سوی فرعون برو که طغیان کرده است).
 با توجه به سیاق در این دو مورد کاملا روشن است که منظور از حدیث در آن دو داستان می باشد.

@@ سطر ۷: / سطر ۷: @@
 ===واژه‌های نمودار قصه در قرآن===
-'''الف)''' '''واژه قصص''': در [[قرآن]] هر جا که لفظ قصّه منظور نظر بوده، از واژه «قَصَص» استفاده شده و لفظ قصّه و قِصَص به کار نرفته است. «قَصَص» با «قِصَص» تفاوت دارد. اولى به معناى قصّه و دومى جمع قصّه است؛ مانند آیه ۶۲ سوره «آل عمران»: «إِنَّ هَذَا لَهُوَ الْقَصَصُ الْحَقُّ وَ مَا مِنْ إِلَهٍ إِلاَّ اللّهُ وَإِنَّ اللّهَ لَهُوَ الْعَزِیزُ الْحَکیمُ»؛ این همان سرگذشت واقعى ([[حضرت عیسی علیه السلام|مسیح]]) است (و ادعاهایى همچون الوهیت او یا فرزند خدا بودنش بى اساس است.) و هیچ معبودى، جز خداوند یگانه نیست و خداوند توانا و حکیم است.
+'''الف)''' '''واژه قصص''': در [[قرآن]] هر جا که لفظ قصّه منظور نظر بوده، از واژه «قَصَص» استفاده شده و لفظ قصّه و قِصَص به کار نرفته است. «قَصَص» با «قِصَص» تفاوت دارد. اولى به معناى قصّه و دومى جمع قصّه است؛ مانند آیه ۶۲ سوره «آل عمران»: {{متن قرآن|«إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ الْقَصَصُ الْحَقُّ وَمَا مِنْ إِلَٰهٍ إِلَّا اللَّهُ ۚ وَإِنَّ اللَّهَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ»}}؛ این همان سرگذشت واقعى ([[حضرت عیسی علیه السلام|مسیح]]) است (و ادعاهایى همچون الوهیت او یا فرزند خدا بودنش بى اساس است.) و هیچ معبودى، جز خداوند یگانه نیست و خداوند توانا و حکیم است.
-کلمه «قَصَص» شش بار در متن آیات قرآن ذکر شده است. این واژه به صورت اسم در معناى داستان، حکایت، خبر و سرگذشت در آیات [[آیه 62 سوره آل عمران|۶۲ سوره آل عمران]]، [[آیه 176 سوره اعراف|۱۷۶ اعراف]]، [[آیه 3 سوره یوسف|۳ یوسف]] و [[آیه 111 سوره یوسف|۱۱۱ یوسف]] و [[آیه 25 سوره قصص|۲۵ قصص]] به کار رفته و در [[آیه 64 سوره کهف|آیه ۶۴ سوره کهف]]{{متن قرآن|«قَالَ ذَٰلِكَ مَا كُنَّا نَبْغِ فَارْتَدَّا عَلَىٰ آثَارِهِمَا قَصَصًا»}}؛ ((موسى) گفت: این همان است که ما مى خواستیم، و آنها از همان راه بازگشتند، در حالى که پى جویى مى کردند) به صورت مصدر و به معنى پى جویى و دنبال کردن اثر آمده است.<ref>نیلوفر رضازاده و فاطمه شاهرودى، جستارى بر انواع تمثیل در مَثَل ها و قصّه هاى قرآن کریم، معرفت سال بیست و یکم، شماره ۱۸۰</ref>
+کلمه «قَصَص» شش بار در متن آیات قرآن ذکر شده است. این واژه به صورت اسم در معناى داستان، حکایت، خبر و سرگذشت در آیات [[آیه 62 سوره آل عمران|۶۲ سوره آل عمران]]، [[آیه 176 سوره اعراف|۱۷۶ اعراف]]، [[آیه 3 سوره یوسف|۳ یوسف]] و [[آیه 111 سوره یوسف|۱۱۱ یوسف]] و [[آیه 25 سوره قصص|۲۵ قصص]] به کار رفته و در [[آیه 64 سوره کهف|آیه ۶۴ سوره کهف]]{{متن قرآن|«قَالَ ذَٰلِكَ مَا كُنَّا نَبْغِ  فَارْتَدَّا عَلَىٰ آثَارِهِمَا قَصَصًا»}}؛ ((موسى) گفت: این همان است که ما مى خواستیم، و آنها از همان راه بازگشتند، در حالى که پى جویى مى کردند) به صورت مصدر و به معنى پى جویى و دنبال کردن اثر آمده است.<ref>نیلوفر رضازاده و فاطمه شاهرودى، جستارى بر انواع تمثیل در مَثَل ها و قصّه هاى قرآن کریم، معرفت سال بیست و یکم، شماره ۱۸۰</ref>
 '''ب) واژه حدیث''': در لغت به معنای از نو ایجاد شدن و چیزهای نو و در قرآن به معنای خبر، کلام، قرآن، عبرت، رؤیا، نوآوری و قصص می باشد. حال به دو مورد که به این معنا آمده اشاره می کنیم:
-مورد اول: آیه « اذ دخلوا علیه فقالوا سلما قال سلام قوم منکرون» [<nowiki/>[[سوره ذاریات|ذاریات]] ۲۵ و ۲۴]: (آیا خبر میهمانهای بزرگوار [[حضرت ابراهیم علیه السلام|ابراهیم]] به تو رسیده است؟! در آن زمان که بر او وارد شدند و گفتند: سلام بر تو. او گفت: سلام بر شما که جمعیتی ناشناخته اید).
+مورد اول: آیه {{متن قرآن|«إِذْ دَخَلُوا عَلَيْهِ فَقَالُوا سَلَامًا قَالَ سَلَامٌ قَوْمٌ مُنْكَرُونَ»}} [<nowiki/>[[سوره ذاریات|ذاریات]] ۲۵ و ۲۴]: (آیا خبر میهمانهای بزرگوار [[حضرت ابراهیم علیه السلام|ابراهیم]] به تو رسیده است؟! در آن زمان که بر او وارد شدند و گفتند: سلام بر تو. او گفت: سلام بر شما که جمعیتی ناشناخته اید).
-مورد دوم: آیه «هل اتاک حدیث موسی اذ ناداه ربه بالواد المقدس طوی اذهب الی فرعون انه طغی» [<nowiki/>[[سوره نازعات|نازعات]] ۱۵- ۱۷]: (آیا داستان موسی به تو رسیده است، در آن هنگام که پروردگارش او را در سرزمین مقدس طوی ندا داد و گفت:به سوی فرعون برو که طغیان کرده است).
+مورد دوم: آیه {متن قرآن|«هَلْ أَتَاكَ حَدِيثُ مُوسَىٰ *إِذْ نَادَاهُ رَبُّهُ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًى*اذْهَبْ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغَىٰ»}} [<nowiki/>[[سوره نازعات|نازعات]] ۱۵- ۱۷]: (آیا داستان موسی به تو رسیده است، در آن هنگام که پروردگارش او را در سرزمین مقدس طوی ندا داد و گفت:به سوی فرعون برو که طغیان کرده است).
 با توجه به سیاق در این دو مورد کاملا روشن است که منظور از حدیث در آن دو داستان می باشد.
-'''ج)''' '''واژه نبأ''': جمع آن انباء و به معنی خبر و آگاهی می باشد و در قرآن در برخی موارد به معنی داستان و سرگذشت آمده است؛ مانند: «واتل علیهم نبا ابنی آدم بالحق اذ قربا قربانا فتقبل من احدهما و لم یتقبل من الاخر» [<nowiki/>[[سوره مائده|مائده]] ۲۷]: (و داستان دو فرزند آدم را به حق برای آنها بخوان:هنگامی که هر کدام به کاری برای تقرب (به پروردگار) انجام دادند. اما از یکی پذیرفته شد و از دیگری پذیرفته نشد).
+'''ج)''' '''واژه نبأ''': جمع آن انباء و به معنی خبر و آگاهی می باشد و در قرآن در برخی موارد به معنی داستان و سرگذشت آمده است؛ مانند: {{متن قرآن|«وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ ابْنَيْ آدَمَ بِالْحَقِّ إِذْ قَرَّبَا قُرْبَانًا فَتُقُبِّلَ مِنْ أَحَدِهِمَا وَلَمْ يُتَقَبَّلْ مِنَ الْآخَرِ»}} [<nowiki/>[[سوره مائده|مائده]] ۲۷]: (و داستان دو فرزند آدم را به حق برای آنها بخوان:هنگامی که هر کدام به کاری برای تقرب (به پروردگار) انجام دادند. اما از یکی پذیرفته شد و از دیگری پذیرفته نشد).
 در تفسیر نسفی در ترجمه آیه آمده است که: «و بخوان بر ایشان بی فزون و کاست قصه دو پسر آدم را...».
-و یا آیه «نتلو علیک من نبا موسی و فرعون بالحق لقوم یؤمنون» [<nowiki/>[[سوره قصص|قصص]] ۳]: (ما از داستان موسی و فرعون به حق بر تو می خوانیم، برای گروهی که ایمان می آورند).
+و یا آیه {{متن قرآن|«نَتْلُو عَلَيْكَ مِنْ نَبَإِ مُوسَىٰ وَفِرْعَوْنَ بِالْحَقِّ لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ»}} [<nowiki/>[[سوره قصص|قصص]] ۳]: (ما از داستان موسی و فرعون به حق بر تو می خوانیم، برای گروهی که ایمان می آورند).
-'''د) واژه مثل''': و جمع آن امثال به معنی نظیر و شبیه می باشد. برخی این واژه را از زبان سامی و برخی از زبان عبری و حبشی Mesale، Mesl می دانند. در کتب وجوه و نظائر معناهایی مانند: عبرت، عذاب، سنن و صفت برای آن ذکر شده است؛ لذا باید معنای داستان را نیز به آن افزود؛ مانند «ان مثل عیسی عندالله کمثل آدم خلقه من تراب ثم قال له کن فیکون» [<nowiki/>[[آل عمران]] ۵۹]: (مثل عیسی نزد خدا همچون آدم است که او را از خاک آفرید و سپس به او فرمود: موجود باش، آنگاه موجود شد). مفسر بزرگ شیعی [[ابوالفتوح رازی]] و نیز نسفی واژه مثل را در اینجا به داستان معنا کرده اند.<ref>عباس اشرفی، مجله صحیفه مبین ، شماره ۱۹ ،تاریخ۱۳۸۸/۷/۲۵، </ref>
+'''د) واژه مثل''': و جمع آن امثال به معنی نظیر و شبیه می باشد. برخی این واژه را از زبان سامی و برخی از زبان عبری و حبشی Mesale، Mesl می دانند. در کتب وجوه و نظائر معناهایی مانند: عبرت، عذاب، سنن و صفت برای آن ذکر شده است؛ لذا باید معنای داستان را نیز به آن افزود؛ مانند {{متن قرآن|«إِنَّ مَثَلَ عِيسَىٰ عِنْدَ اللَّهِ كَمَثَلِ آدَمَ خَلَقَهُ مِنْ تُرَابٍ ثُمَّ قَالَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ»}} [<nowiki/>[[آل عمران]] ۵۹]: (مثل عیسی نزد خدا همچون آدم است که او را از خاک آفرید و سپس به او فرمود: موجود باش، آنگاه موجود شد). مفسر بزرگ شیعی [[ابوالفتوح رازی]] و نیز نسفی واژه مثل را در اینجا به داستان معنا کرده اند.<ref>عباس اشرفی، مجله صحیفه مبین ، شماره ۱۹ ،تاریخ۱۳۸۸/۷/۲۵، </ref>
 ==فهرست داستان‌های قرآن==

@@ سطر ۲: / سطر ۲: @@
 قصه گویی شیوه ای پرکاربرد در [[قرآن]] است که به دفعات از آن برای منظور خود که هدایت و بیان حقایق است بهره می گیرد. قصه های قرآن معمولا به بیان سرگذشت امم پیشین می پردازند و غالبا چگونگی برخورد آنها با انبیای خود را بیان می دارند. گزینش و حذف جزئیات، پیام مداری و زنده شمردن چهره‌هاى داستان از ویژگی های قصص قرآنی است. حدود یک چهارم یا یک ششم قرآن در قالب داستان یا قصّه بیان شده است.<ref>نیلوفر رضازاده و فاطمه شاهرودى، جستارى بر انواع تمثیل در مَثَل ها و قصّه هاى قرآن کریم، معرفت سال بیست و یکم، شماره ۱۸۰، در دسترس: [http://marifat.nashriyat.ir/node/2588 سامانه نشریات موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره)]</ref>
 ==واژه قصه در قرآن==
-[[راغب اصفهانی|راغب]] (لغت شناس قرآن) در [[مفردات قرآن راغب (کتاب)|مفردات قرآن]] می‌گوید: "الْقَص": دنباله جاى پا را گرفتن و رفتن، گفته می‌شود: "قَصَصْتُ أثره" یعنی "ردپاى او را دنبال کردم" آنگاه از دو آیه [[قرآن]] برای این معنا مثال می‌آورد. یکی آیه {{متن قرآن|«فَارْتَدَّا عَلى آثارِهِما قَصَصاً»}} که مربوط به داستان [[حضرت موسی علیه السلام|موسی]] و [[خضر]] است جایی که موسی ماهی را که زنده شدن او علامت محل ملاقات با خضر بود به همراهش [[یوشع بن نون|یوشع]] سپرد و یوشع غفلت کرد به آب پریدن ماهی را به موسی خبر بدهد و چون بعد از دور شدن از آن محل به یادش آمد، لاجرم از آنجا که آمده بودند جاى پاى خود را گرفته، برگشتند تا بدان محل برسند؛ و دیگری مربوط به داستان [[حضرت موسی]] علیه‌السلام است که مادرش پس از آن که او را در جعبه گذاشته به دریا انداخت به خواهر موسی گفت: (قُصِّیهِ) آن را دنبال کن تا ببینی چه اتفاقی برای او می‌‌افتد.<ref> مفردات راغب، راغب اصفهانی؛ ج ۱، ص ۶۷۲.</ref>
+[[راغب اصفهانی|راغب]] (لغت شناس قرآن) در [[مفردات قرآن راغب (کتاب)|مفردات قرآن]] می‌گوید: "الْقَص": دنباله جاى پا را گرفتن و رفتن، گفته می‌شود: "قَصَصْتُ أثره" یعنی "ردپاى او را دنبال کردم" آنگاه از دو آیه [[قرآن]] برای این معنا مثال می‌آورد. یکی آیه {{متن قرآن|{{متن قرآن|«فَارْتَدَّا عَلَىٰ آثَارِهِمَا قَصَصًا»}} که مربوط به داستان [[حضرت موسی علیه السلام|موسی]] و [[خضر]] است جایی که موسی ماهی را که زنده شدن او علامت محل ملاقات با خضر بود به همراهش [[یوشع بن نون|یوشع]] سپرد و یوشع غفلت کرد به آب پریدن ماهی را به موسی خبر بدهد و چون بعد از دور شدن از آن محل به یادش آمد، لاجرم از آنجا که آمده بودند جاى پاى خود را گرفته، برگشتند تا بدان محل برسند؛ و دیگری مربوط به داستان [[حضرت موسی]] علیه‌السلام است که مادرش پس از آن که او را در جعبه گذاشته به دریا انداخت به خواهر موسی گفت: (قُصِّیهِ) آن را دنبال کن تا ببینی چه اتفاقی برای او می‌‌افتد.<ref> مفردات راغب، راغب اصفهانی؛ ج ۱، ص ۶۷۲.</ref>
 [[شیخ طبرسی|طبرسی]] با توجه به همین معنا می‌‌گوید: قصه را هم که به معناى داستان‌هاى گذشته است به همین جهت قصه مى گویند که دومى در نقل آن از اولى پیروى مى کند.<ref> نقل از ترجمه المیزان، ج۱۶، ص۱۵.</ref>

@@ سطر ۹: / سطر ۹: @@
 '''الف)''' '''واژه قصص''': در [[قرآن]] هر جا که لفظ قصّه منظور نظر بوده، از واژه «قَصَص» استفاده شده و لفظ قصّه و قِصَص به کار نرفته است. «قَصَص» با «قِصَص» تفاوت دارد. اولى به معناى قصّه و دومى جمع قصّه است؛ مانند آیه ۶۲ سوره «آل عمران»: «إِنَّ هَذَا لَهُوَ الْقَصَصُ الْحَقُّ وَ مَا مِنْ إِلَهٍ إِلاَّ اللّهُ وَإِنَّ اللّهَ لَهُوَ الْعَزِیزُ الْحَکیمُ»؛ این همان سرگذشت واقعى ([[حضرت عیسی علیه السلام|مسیح]]) است (و ادعاهایى همچون الوهیت او یا فرزند خدا بودنش بى اساس است.) و هیچ معبودى، جز خداوند یگانه نیست و خداوند توانا و حکیم است.
-کلمه «قَصَص» شش بار در متن آیات قرآن ذکر شده است. این واژه به صورت اسم در معناى داستان، حکایت، خبر و سرگذشت در آیات [[آیه 62 سوره آل عمران|۶۲ سوره آل عمران]]، [[آیه 176 سوره اعراف|۱۷۶ اعراف]]، [[آیه 3 سوره یوسف|۳ یوسف]] و [[آیه 111 سوره یوسف|۱۱۱ یوسف]] و [[آیه 25 سوره قصص|۲۵ قصص]] به کار رفته و در [[آیه 64 سوره کهف|آیه ۶۴ سوره کهف]] «قَالَ ذَلِک مَا کنَّا نَبْغِ فَارْتَدَّا عَلَى آثَارِهِمَا قَصَصا»؛ ((موسى) گفت: این همان است که ما مى خواستیم، و آنها از همان راه بازگشتند، در حالى که پى جویى مى کردند) به صورت مصدر و به معنى پى جویى و دنبال کردن اثر آمده است.<ref>نیلوفر رضازاده و فاطمه شاهرودى، جستارى بر انواع تمثیل در مَثَل ها و قصّه هاى قرآن کریم، معرفت سال بیست و یکم، شماره ۱۸۰</ref>
+کلمه «قَصَص» شش بار در متن آیات قرآن ذکر شده است. این واژه به صورت اسم در معناى داستان، حکایت، خبر و سرگذشت در آیات [[آیه 62 سوره آل عمران|۶۲ سوره آل عمران]]، [[آیه 176 سوره اعراف|۱۷۶ اعراف]]، [[آیه 3 سوره یوسف|۳ یوسف]] و [[آیه 111 سوره یوسف|۱۱۱ یوسف]] و [[آیه 25 سوره قصص|۲۵ قصص]] به کار رفته و در [[آیه 64 سوره کهف|آیه ۶۴ سوره کهف]]{{متن قرآن|«قَالَ ذَٰلِكَ مَا كُنَّا نَبْغِ فَارْتَدَّا عَلَىٰ آثَارِهِمَا قَصَصًا»}}؛ ((موسى) گفت: این همان است که ما مى خواستیم، و آنها از همان راه بازگشتند، در حالى که پى جویى مى کردند) به صورت مصدر و به معنى پى جویى و دنبال کردن اثر آمده است.<ref>نیلوفر رضازاده و فاطمه شاهرودى، جستارى بر انواع تمثیل در مَثَل ها و قصّه هاى قرآن کریم، معرفت سال بیست و یکم، شماره ۱۸۰</ref>
 '''ب) واژه حدیث''': در لغت به معنای از نو ایجاد شدن و چیزهای نو و در قرآن به معنای خبر، کلام، قرآن، عبرت، رؤیا، نوآوری و قصص می باشد. حال به دو مورد که به این معنا آمده اشاره می کنیم:
-مورد اول: آیه «هل اتاک حدیث ضیف ابراهیم المکرمین اذ دخلوا علیه فقالوا سلما قال سلام قوم منکرون» [<nowiki/>[[سوره ذاریات|ذاریات]] ۲۵ و ۲۴]: (آیا خبر میهمانهای بزرگوار [[حضرت ابراهیم علیه السلام|ابراهیم]] به تو رسیده است؟! در آن زمان که بر او وارد شدند و گفتند: سلام بر تو. او گفت: سلام بر شما که جمعیتی ناشناخته اید).
+مورد اول: آیه « اذ دخلوا علیه فقالوا سلما قال سلام قوم منکرون» [<nowiki/>[[سوره ذاریات|ذاریات]] ۲۵ و ۲۴]: (آیا خبر میهمانهای بزرگوار [[حضرت ابراهیم علیه السلام|ابراهیم]] به تو رسیده است؟! در آن زمان که بر او وارد شدند و گفتند: سلام بر تو. او گفت: سلام بر شما که جمعیتی ناشناخته اید).
 مورد دوم: آیه «هل اتاک حدیث موسی اذ ناداه ربه بالواد المقدس طوی اذهب الی فرعون انه طغی» [<nowiki/>[[سوره نازعات|نازعات]] ۱۵- ۱۷]: (آیا داستان موسی به تو رسیده است، در آن هنگام که پروردگارش او را در سرزمین مقدس طوی ندا داد و گفت:به سوی فرعون برو که طغیان کرده است).

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ دسامبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۶:۰۷
سطر ۱۹۱:		سطر ۱۹۱:
	[[رده:قصه‌های قرآنی]]		[[رده:قصه‌های قرآنی]]
	[[رده:واژگان قرآنی]]		[[رده:واژگان قرآنی]]
		+	[[رده: مقاله های مهم]]
		+	{{سنجش کیفی
		+	\|سنجش=شده
		+	\|شناسه= خوب
		+	\|عنوان بندی مناسب= خوب
		+	\|کفایت منابع و پی نوشت ها= خوب
		+	\|رعایت سطح مخاطب عام= خوب
		+	\|رعایت ادبیات دانشنامه ای= خوب
		+	\|جامعیت= خوب
		+	\|رعایت اختصار= خوب
		+	\|سیر منطقی= خوب
		+	\|کیفیت پژوهش= خوب
		+	\|رده= دارد
		+	}}

@@ سطر ۶: / سطر ۶: @@
 [[شیخ طبرسی|طبرسی]] با توجه به همین معنا می‌‌گوید: قصه را هم که به معناى داستان‌هاى گذشته است به همین جهت قصه مى گویند که دومى در نقل آن از اولى پیروى مى کند.<ref> نقل از ترجمه المیزان، ج۱۶، ص۱۵.</ref>
-=== واژه‌های نمودار قصه در قرآن ===
+===واژه‌های نمودار قصه در قرآن===
 '''الف)''' '''واژه قصص''': در [[قرآن]] هر جا که لفظ قصّه منظور نظر بوده، از واژه «قَصَص» استفاده شده و لفظ قصّه و قِصَص به کار نرفته است. «قَصَص» با «قِصَص» تفاوت دارد. اولى به معناى قصّه و دومى جمع قصّه است؛ مانند آیه ۶۲ سوره «آل عمران»: «إِنَّ هَذَا لَهُوَ الْقَصَصُ الْحَقُّ وَ مَا مِنْ إِلَهٍ إِلاَّ اللّهُ وَإِنَّ اللّهَ لَهُوَ الْعَزِیزُ الْحَکیمُ»؛ این همان سرگذشت واقعى ([[حضرت عیسی علیه السلام|مسیح]]) است (و ادعاهایى همچون الوهیت او یا فرزند خدا بودنش بى اساس است.) و هیچ معبودى، جز خداوند یگانه نیست و خداوند توانا و حکیم است.
-کلمه «قَصَص» شش بار در متن آیات قرآن ذکر شده است. این واژه به صورت اسم در معناى داستان، حکایت، خبر و سرگذشت در آیات [[آیه ۶۲ سوره آل عمران|۶۲ سوره آل عمران]]، [[آیه ۱۷۶ سوره اعراف|۱۷۶ اعراف]]، [[آیه ۳ سوره یوسف|۳ یوسف]] و [[آیه ۱۱۱ سوره یوسف|۱۱۱ یوسف]] و [[آیه ۲۵ سوره قصص|۲۵ قصص]] به کار رفته و در [[آیه ۶۴ سوره کهف]] «قَالَ ذَلِک مَا کنَّا نَبْغِ فَارْتَدَّا عَلَى آثَارِهِمَا قَصَصا»؛ ((موسى) گفت: این همان است که ما مى خواستیم، و آنها از همان راه بازگشتند، در حالى که پى جویى مى کردند) به صورت مصدر و به معنى پى جویى و دنبال کردن اثر آمده است.<ref>نیلوفر رضازاده و فاطمه شاهرودى، جستارى بر انواع تمثیل در مَثَل ها و قصّه هاى قرآن کریم، معرفت سال بیست و یکم، شماره ۱۸۰</ref>
+کلمه «قَصَص» شش بار در متن آیات قرآن ذکر شده است. این واژه به صورت اسم در معناى داستان، حکایت، خبر و سرگذشت در آیات [[آیه 62 سوره آل عمران|۶۲ سوره آل عمران]]، [[آیه 176 سوره اعراف|۱۷۶ اعراف]]، [[آیه 3 سوره یوسف|۳ یوسف]] و [[آیه 111 سوره یوسف|۱۱۱ یوسف]] و [[آیه 25 سوره قصص|۲۵ قصص]] به کار رفته و در [[آیه 64 سوره کهف|آیه ۶۴ سوره کهف]] «قَالَ ذَلِک مَا کنَّا نَبْغِ فَارْتَدَّا عَلَى آثَارِهِمَا قَصَصا»؛ ((موسى) گفت: این همان است که ما مى خواستیم، و آنها از همان راه بازگشتند، در حالى که پى جویى مى کردند) به صورت مصدر و به معنى پى جویى و دنبال کردن اثر آمده است.<ref>نیلوفر رضازاده و فاطمه شاهرودى، جستارى بر انواع تمثیل در مَثَل ها و قصّه هاى قرآن کریم، معرفت سال بیست و یکم، شماره ۱۸۰</ref>
 '''ب) واژه حدیث''': در لغت به معنای از نو ایجاد شدن و چیزهای نو و در قرآن به معنای خبر، کلام، قرآن، عبرت، رؤیا، نوآوری و قصص می باشد. حال به دو مورد که به این معنا آمده اشاره می کنیم:
@@ سطر ۶۲: / سطر ۶۲: @@
 #[[قصه اصحاب اُخدود]]
-#[[قصه اصحاب اَیکه]]
+#[[اصحاب ایکه|قصه اصحاب اَیکه]]
 #[[قصه اصحاب حِجر]]
 #[[قصه اصحاب رَس]]
@@ سطر ۶۸: / سطر ۶۸: @@
 #[[قصه اصحاب سَبت]]
 #[[قصه اصحاب فیل]]
-#[[قصه اصحاب کهف]]
+#[[اصحاب کهف|قصه اصحاب کهف]]
 #[[قصه اصحاب مَدین]]
 #قصه [[ذوالقرنین]]