قسم های خداوند در قرآن - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Aghajani در ‏۱ مارس ۲۰۲۰، ساعت ۱۰:۲۶

2020-03-01T10:26:32Z

Aghajani در ‏۲۴ دسامبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۲:۱۱

2019-12-24T12:11:46Z

Aghajani در ‏۲۴ دسامبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۲:۱۰

2019-12-24T12:10:09Z

Aghajani در ‏۲۴ دسامبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۱:۵۸

2019-12-24T11:58:35Z

مهدی موسوی: ویرایش

2019-11-02T06:33:00Z

ویرایش

نمایش تغییرات

Zamani: رده اولویت مقاله

2019-05-07T10:55:57Z

رده اولویت مقاله

Zamani: رده اولویت مقاله

2019-05-07T10:34:46Z

رده اولویت مقاله

سید مهدی خدایی: سنجش شناسه

2019-03-16T10:55:43Z

سنجش شناسه

Zamani: Zamani صفحهٔ قسم های خداوند را به قسم های خداوند در قرآن منتقل کرد

2017-02-18T06:41:30Z

Zamani صفحهٔ قسم های خداوند را به قسم های خداوند در قرآن منتقل کرد

Zamani در ‏۱۵ فوریهٔ ۲۰۱۷، ساعت ۱۰:۱۹

2017-02-15T10:19:51Z

@@ سطر ۸۶: / سطر ۸۶: @@
 ==منابع==
-* [http://www.pajoohe.com/fa/index.php?Page=definition&UID=36908 ابوالفضل زارعی نژاد، قسم های خداوند، سایت پژوهه]، بازیابی: 17 بهمن 1391.
+* ابوالفضل زارعی نژاد، قسم های خداوند، [http://www.pajoohe.ir  دانشنامه پژوهه]،بازیابی: 17 بهمن 1391.
 {{قرآن}}

@@ سطر ۵۵: / سطر ۵۵: @@
 ===قسم به زمان===
-الف. زمانهای دنیوی؛ مانند: سوگند به شب،<ref>[[سوره فجر]]/۲، [[سوره ضحی]]/۲، [[سوره لیل]]/۱، [[سوره انشقاق]]/۱۶، [[سوره تکویر]]/۱۷، [[سوره شمس]]/۴ و [[سوره مدثر]]/۳۳.</ref> روز‌،<ref>[[سوره لیل]]/۲، [[سوره شمس]]/۳ و [[سوره ضحی]]/۱.</ref> سپیده دم،<ref>[[سوره انشقاق]]/۱۶.</ref> صبح<ref>[[سوره تکویر]]/۱۸ و [[سوره مدثر]]/۳۴.</ref> عصر و... که کراراً در قرآن یاد شده و ما در این نوشتار، جهت اختصار به تشریح یکی از آنها می پردازیم: {{متن قرآن|«وَالْعَصْرِ × إِنَّ الْإِنسَانَ لَفِی خُسْرٍ»}}؛<ref>[[سوره عصر]]/۱و۲.</ref> به عصر سوگند که انسانها همه در زیانند.
+الف. زمانهای دنیوی؛ مانند: سوگند به شب،<ref>[[سوره فجر]]/۲، [[سوره ضحی]]/۲، [[سوره لیل]]/۱، [[سوره انشقاق]]/۱۶، [[سوره تکویر]]/۱۷، [[سوره شمس]]/۴ و [[سوره مدثر]]/۳۳.</ref> روز‌،<ref>[[سوره لیل]]/۲، [[سوره شمس]]/۳ و [[سوره ضحی]]/۱.</ref> سپیده دم،<ref>[[سوره انشقاق]]/۱۶.</ref> صبح<ref>[[سوره تکویر]]/۱۸ و [[سوره مدثر]]/۳۴.</ref> عصر و... که کراراً در قرآن یاد شده و ما در این نوشتار، جهت اختصار به تشریح یکی از آنها می پردازیم: {{متن قرآن|«وَالْعَصْرِ × إِنَّ الْإِنْسَانَ لَفِي خُسْرٍ»}}؛<ref>[[سوره عصر]]/۱و۲.</ref> به عصر سوگند که انسانها همه در زیانند.
 در [[تفسیر قرآن|تفسیر]] کلمه ی "عصر" آمده که منظور از عصر، وقت عصر، سراسر زمان، تاریخ بشریت، عصر ظهور [[پیامبر اسلام]] یا عصر ظهور و قیام [[امام زمان عجل الله فرجه الشریف|حضرت مهدى]] عجل الله تعالی فرجه است که هر کدام داراى ویژگى و عظمت خاصى در تاریخ بشر بوده است.<ref>تفسیر نمونه، ج۲۷، ص۲۹۳-۲۹۴.</ref> اما صحیحترین نظر بر اساس سیاق و بیان [[سوره عصر]]، باید عصر قیام [[امام زمان عجل الله فرجه الشریف|امام زمان]] علیه السلام باشد که زمان جدایی [[حق]] از [[باطل]] است؛ و ظاهر آیه ی شریفه که پیرامون عصری است که خسارت و ضرر تمامی انسان های منقطع از خدا را آشکار ساخته، با این منطبق است؛ زیرا در دوران های گذشته نزول عذاب منطقه ای بوده و شامل تمامی انسانها نمی شده و عذاب فراگیری که تمام بشریت را فراگرفته و حق را از باطل کاملاً جدا کند، در همان عصر حضرت مهدی علیه السلام است.<ref>نقی پورفر، ولیالله؛ بررسی شخصیت اهل بیت در قرآن، تهران، مرکز آموزش مدیریت دولتی، ۱۳۷۷ش، چاپ اول، ص۳۵۵.</ref>

@@ سطر ۱۴: / سطر ۱۴: @@
 در این آیه، به ذات اقدس الهی که مستجمع جمیع صفات جمالیه و کمالیه است، قسم یاد نموده و هدف از این سوگند، فرستادن رسولان الهی جهت اتمام حجت است که بدون آن هیچ امتی عذاب نخواهد شد.<ref>سوگندهای پربار قرآن، ص۴۴۵ و ۴۴۶.</ref>
-ب. سوگند برای وعده [[رزق|روزی]]: {{متن قرآن|«وَ فىِ السَّمَاءِ رِزْقُکمُ‌ْ وَ مَاتُوعَدُونَ فَوَرَبّ‌ِ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ إِنَّهُ لَحَقٌّ مِّثْلَ مَا أَنَّکمْ تَنطِقُون‌»}}؛<ref> [[سوره ذاریات]]/۲۲و۲۳.</ref> و روزى شما در آسمان است و آنچه به شما وعده داده مى‌شود! سوگند به پروردگار آسمان و زمین که این مطلب حق است، همان گونه که شما سخن مى‌گویید!
+ب. سوگند برای وعده [[رزق|روزی]]: {{متن قرآن|«وَفِي السَّمَاءِ رِزْقُكُمْ وَمَا تُوعَدُونَ * فَوَرَبِّ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ إِنَّهُ لَحَقٌّ مِثْلَ مَا أَنَّكُمْ تَنْطِقُونَ»}}؛<ref> [[سوره ذاریات]]/۲۲و۲۳.</ref> و روزى شما در آسمان است و آنچه به شما وعده داده مى‌شود! سوگند به پروردگار آسمان و زمین که این مطلب حق است، همان گونه که شما سخن مى‌گویید!
 خدای متعال در این آیه به پروردگار آسمان و زمین سوگند یاد کرده تا تأکیدی بر وعده روزی انسان ها و وعده ی [[بهشت]] باشد و مراد از رزق و روزی آسمانی، باران، خورشید، ماه، ستارگان و تمامی موجوداتی است که بقای آدمی بدان وابسته است.<ref> طباطبایی(علامه)، سید محمدحسین؛ المیزان فی تفسیرالقرآن، قم، دفتر انتشارات اسلامی، ۱۴۱۷ق، چاپ پنجم، ج۱۸، ص۳۷۴ و ۳۷۵.</ref>
@@ سطر ۲۰: / سطر ۲۰: @@
 ===قسم به جان پیامبر===
-{{متن قرآن|«لَعَمْرُک إِنَّهُمْ لَفِی سَکرَتِهِمْ یعْمَهُونَ»}}؛<ref>[[سوره حجر]]/۷۲.</ref> به جان تو سوگند، این ها در مستى خود سرگردانند (و عقل و شعور خود را از دست داده‌اند.
+{{متن قرآن|«لَعَمْرُكَ إِنَّهُمْ لَفِي سَكْرَتِهِمْ يَعْمَهُونَ»}}؛<ref>[[سوره حجر]]/۷۲.</ref> به جان تو سوگند، این ها در مستى خود سرگردانند (و عقل و شعور خود را از دست داده‌اند.
 خطاب آیه به [[پیامبر اسلام|رسول اسلام]] صلی الله علیه وآله است و خداوند به جز او به جان کسی سوگند یاد ننموده که این فعل جهت بزرگداشت آن جناب می باشد.<ref>زمخشری، محمود؛ تفسیرالکشاف عن حقائق غوامض التنزیل، بیروت، دارالکتاب العربی، ۱۴۰۷ق، چاپ سوم، ج۲، ص۵۸۶.</ref> اهمیت و دلیل سوگند با این عظمت، به خاطر مست بودن قومی است که سرگردان غفلت ها و شهوات هستند، ناگهان عذاب الهی آنها را فراگرفته و به هلاکت می رساند.<ref>المیزان فی تفسیرالقرآن، ج۱۲، ص۱۸۵.</ref>
@@ سطر ۲۶: / سطر ۲۶: @@
 ===قسم به قرآن===
-خدای متعال در آیات متعدد به خود [[قرآن]] با صفات مختلف سوگند یاد کرده، از جمله: قرآن مجید،<ref>[[سوره ق]]/۱.</ref> صاحب ذکر،<ref>[[سوره ص]]/۱.</ref> مبین<ref>[[سوره دخان]]/۲.</ref> و حکیم که به بیان یکی از آنها به اختصار می پردازیم: {{متن قرآن|«وَالْقُرْآنِ الْحَکیمِ × إِنَّک لَمِنَ الْمُرْسَلِینَ»}}؛<ref>[[سوره یس]]/۲و۳.</ref> سوگند به قرآن حکیم که تو قطعاً از رسولان (خداوند) هستى.
+خدای متعال در آیات متعدد به خود [[قرآن]] با صفات مختلف سوگند یاد کرده، از جمله: قرآن مجید،<ref>[[سوره ق]]/۱.</ref> صاحب ذکر،<ref>[[سوره ص]]/۱.</ref> مبین<ref>[[سوره دخان]]/۲.</ref> و حکیم که به بیان یکی از آنها به اختصار می پردازیم: {{متن قرآن|«وَالْقُرْآنِ الْحَكِيمِ × إِنَّكَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ»}}؛<ref>[[سوره یس]]/۲و۳.</ref> سوگند به قرآن حکیم که تو قطعاً از رسولان (خداوند) هستى.
 [[حکمت|حکمت]]، صفتی است که در مورد شخص عاقل و زنده بکار می رود و توصیف کردن [[قرآن]] به این صفت بیانگر این مطلب است که خداوند قرآن را موجودی زنده و عاقل بیان نموده؛ موجودی که می تواند درهای حکمت را به روی انسان ها باز کند و آنها را به راه راست هدایت نماید.<ref>تفسیر نمونه، ج‌۱۸، ص۳۱۶.</ref> یادکرد سوگند الهی به قرآن حکیم در حقیقت برای اثبات نبوت [[پیامبر اسلام]] و استدلال به رسالت ایشان با قرآن است؛ چرا که قرآن، [[معجزه]] ابدی و جاودانه ی پیامبر اسلام است که هیچ کس توانایی آوردن همانند آن را ندارد.<ref>سوگندهای پربار قرآن، ص۵۱۹.</ref>
@@ سطر ۳۲: / سطر ۳۲: @@
 ===قسم به فرشتگان===
-در سوره های متعدد [[قرآن کریم]] با صفات مختلفی به [[ملائکه]] قسم یاد شده که از طرفی مأموریت فرشتگان را در عالم هستی خبر می دهد، مانند آیات ذیل: {{متن قرآن|«وَالنَّازِعَاتِ غَرْقًا وَالنَّاشِطَاتِ نَشْطًا وَالسَّابِحَاتِ سَبْحًا فَالسَّابِقَاتِ سَبْقًا فَالْمُدَبِّرَاتِ أَمْرًا فَالْمُقَسِّمَاتِ أَمْرًا»}}؛<ref>[[سوره نازعات]]/۱-۵.</ref> سوگند به فرشتگانى که (جان مجرمان را به شدت از بدن هایشان) برمى‌کشند و فرشتگانى که (روح مؤمنان) را با مدارا و نشاط جدا مى‌سازند و سوگند به فرشتگانى که (در اجراى فرمان الهى) با سرعت حرکت مى‌کنند و سپس بر یکدیگر سبقت مى‌گیرند و آنها که امور را تدبیر مى‌کنند!
+در سوره های متعدد [[قرآن کریم]] با صفات مختلفی به [[ملائکه]] قسم یاد شده که از طرفی مأموریت فرشتگان را در عالم هستی خبر می دهد، مانند آیات ذیل: {{متن قرآن|«وَالنَّازِعَاتِ غَرْقًا* وَالنَّاشِطَاتِ نَشْطًا * وَالسَّابِحَاتِ سَبْحًا*فَالسَّابِقَاتِ سَبْقًا* فَالْمُدَبِّرَاتِ أَمْرًا *»}}؛<ref>[[سوره نازعات]]/۱-۵.</ref> سوگند به فرشتگانى که (جان مجرمان را به شدت از بدن هایشان) برمى‌کشند و فرشتگانى که (روح مؤمنان) را با مدارا و نشاط جدا مى‌سازند و سوگند به فرشتگانى که (در اجراى فرمان الهى) با سرعت حرکت مى‌کنند و سپس بر یکدیگر سبقت مى‌گیرند و آنها که امور را تدبیر مى‌کنند!
 در این آیات، به ملائکه ای سوگند یاد شده که مطیع امر الهی بوده و تدبیر عالم در دست آنهاست و آنان با اذن خدا به مسئولیت خویش پرداخته و تدبیرات خداوند را تحقق می بخشند.<ref>المیزان فی تفسیرالقرآن، ج۲۰، ص۱۸۱.</ref>
@@ سطر ۳۸: / سطر ۳۸: @@
 ===قسم به انسانها===
-سوگند به جان آدمی،<ref>[[سوره شمس]]/۷.</ref> پدر و فرزندش<ref>[[سوره بلد]]/۳.</ref> ([[حضرت ابراهیم علیه السلام|ابراهیم]] خلیل و فرزندش [[حضرت اسماعیل علیه السلام|اسماعیل]])،  وجدان آدمی و... در آیات متعدد بیان شده که نمونه ای را به اختصار تبیین می کنیم: {{متن قرآن|«لَا أُقْسِمُ بِیوْمِ الْقِیامَةِ × وَلَا أُقْسِمُ بِالنَّفْسِ اللَّوَّامَةِ»}}؛<ref>[[سوره قیامت]]/۱و۲.</ref> سوگند به روز قیامت و سوگند به (نفس لوّامه و) وجدان بیدار و ملامتگر (که رستاخیز حق است).
+سوگند به جان آدمی،<ref>[[سوره شمس]]/۷.</ref> پدر و فرزندش<ref>[[سوره بلد]]/۳.</ref> ([[حضرت ابراهیم علیه السلام|ابراهیم]] خلیل و فرزندش [[حضرت اسماعیل علیه السلام|اسماعیل]])،  وجدان آدمی و... در آیات متعدد بیان شده که نمونه ای را به اختصار تبیین می کنیم: {{متن قرآن|«لَا أُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيَامَةِ × وَلَا أُقْسِمُ بِالنَّفْسِ اللَّوَّامَةِ»}}؛<ref>[[سوره قیامت]]/۱و۲.</ref> سوگند به روز قیامت و سوگند به (نفس لوّامه و) وجدان بیدار و ملامتگر (که رستاخیز حق است).
 این که به [[قیامت]] و [[نفس]] سرزنش کننده با هم قسم یاد شده، نمی تواند بی ارتباط باشد؛ چون با [[بلاغت]] و اعجاز قرآنی تناسب ندارد؛ اما ارتباطی که بین این دو وجود دارد، اینست که مراد از "قیامت"، قیامت کبری و رستاخیز الهی است و "نفس لوّامه" قیامت صغری و دادگاه وجدان بشری است و قسم به این دو در حقیقت برای برانگیختن و رسیدن بسزای اعمال انسانهاست. در این آیه خداوند به وجدان آدمی قسم یاد نموده که قیامت [[حق]] است و به دلیل عظمت و ارزش والایش که انسان را از [[غفلت]] بیدار کرده و از گناهان بازداشته و نجات می دهد. خداوند در وجود انسان ها محکمه ای به نام وجدان نهاده که خود دلیل روشنی برای وجود معاد است و شباهت عجیبی به [[معاد]] و دادگاه الهی دارد:
@@ سطر ۴۹: / سطر ۴۹: @@
 ===قسم به اسبان دونده مجاهدان===
-{{متن قرآن|«وَالْعَادِیاتِ ضَبْحًا × فَالْمُورِیاتِ قَدْحًا × فَالْمُغِیرَاتِ صُبْحًا»}}؛<ref>[[سوره عادیات]]/۱-۳.</ref> سوگند به اسبان دونده (مجاهدان) در حالى که نفس‌زنان به پیش مى‌رفتند و سوگند به افروزندگان جرقه ی آتش (در برخورد سُمهایشان با سنگهاى بیابان) و سوگند به هجوم آوران سپیده دم‌.
+{{متن قرآن|«وَالْعَادِيَاتِ ضَبْحًا  × فَالْمُورِيَاتِ قَدْحًا  × فَالْمُغِيرَاتِ صُبْحًا »}}؛<ref>[[سوره عادیات]]/۱-۳.</ref> سوگند به اسبان دونده (مجاهدان) در حالى که نفس‌زنان به پیش مى‌رفتند و سوگند به افروزندگان جرقه ی آتش (در برخورد سُمهایشان با سنگهاى بیابان) و سوگند به هجوم آوران سپیده دم‌.
 خداوند با این سوگندها می خواهد ما را به اهمیت [[جهاد]] و جایگاه رفیع آن در [[اسلام]] و ارزش فوق العاده اش آگاه سازد تا مسلمانان ذلت و خواری را از خود دور ساخته و عزت و عظمت خویش را به رخ جهانیان بکشند.<ref>سوگندهای پربار قرآن، ص۳۲۱.</ref>
@@ سطر ۶۷: / سطر ۶۷: @@
 الف. مکان های زمینی؛ از جمله: [[طور سينا|کوه طور]]،<ref>[[سوره طور]]/۱ و [[سوره تین]]/۲.</ref> دریای مملو،<ref>[[سوره طور]]/۵ و ۶.</ref> مشارق و مغارب،<ref>[[سوره معارج]]/۴۰.</ref> [[بیت المعمور|بیت معمور]]،<ref>[[سوره طور]]/۴.</ref> شهر [[مکه]]،<ref>[[سوره بلد]]/۱ و [[سوره تین]]/۳.</ref> و غیره.
-قسم به شهر "مکه" در حقیقت قسم به اقامتگاه [[پیامبر اسلام]] است: {{متن قرآن|«لَا أُقْسِمُ بِهَذَا الْبَلَدِ × وَأَنتَ حِلٌّ بِهَذَا الْبَلَدِ»}}؛<ref> [[سوره بلد]]/۱و۲.</ref> قسم به این شهر مقدس (مکه) شهرى که تو در آن ساکنى.
+قسم به شهر "مکه" در حقیقت قسم به اقامتگاه [[پیامبر اسلام]] است: {{متن قرآن|«لَا أُقْسِمُ بِهَٰذَا الْبَلَد × وَأَنْتَ حِلٌّ بِهَٰذَا الْبَلَدِ»}}؛<ref> [[سوره بلد]]/۱و۲.</ref> قسم به این شهر مقدس (مکه) شهرى که تو در آن ساکنى.
 این تعبیر بیانگر آن است که شهر "مکه" به خاطر ولادت و اقامت آن حضرت در آن شهر شرافت پیدا نموده و مقدس شده است.<ref>المیزان فی تفسیرالقرآن، ج‌۲۰، ص۲۸۹.</ref>
@@ سطر ۷۷: / سطر ۷۷: @@
 ===قسم به میوه‌ها===
-{{متن قرآن|«وَالتِّینِ وَالزَّیتُونِ»}}؛<ref>[[سوره تین]]/۱.</ref> قسم به انجیر و زیتون (یا: قسم به سرزمین شام و بیت المقدس).
+{{متن قرآن|«وَالتِّينِ وَالزَّيْتُونِ »}}؛<ref>[[سوره تین]]/۱.</ref> قسم به انجیر و زیتون (یا: قسم به سرزمین شام و بیت المقدس).
 انجیر و زیتون دو میوه معروفی هستند که دارای خواص بسیاری بوده و خدای متعال بدانها سوگند یاد نموده است.<ref>المیزان فی تفسیرالقرآن، ج۲۰، ص۳۱۹.</ref>

@@ سطر ۱۰: / سطر ۱۰: @@
 این که خداوند به نام پاک خودش سوگند یاد کرده، خود بر چند دسته است:
-الف. سوگند برای ارسال رسل: {{متن قرآن|«تَاللّهِ لَقَدْ أَرْسَلْنَا إِلَى أُمَمٍ مِّن قَبْلِک فَزَینَ لَهُمُ الشَّیطَانُ أَعْمَالَهُمْ فَهُوَ وَلِیهُمُ الْیوْمَ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِیمٌ‌»}}؛<ref>[[سوره نحل]]/۶۳.</ref> به خدا سوگند، به سوى امت هاى پیش از تو پیامبرانى فرستادیم اما شیطان اعمالشان را در نظرشان آراست و امروز او ولىّ و سرپرستشان است و مجازات دردناکى براى آنهاست!
+الف. سوگند برای ارسال رسل: {{متن قرآن|«تَاللَّهِ لَقَدْ أَرْسَلْنَا إِلَىٰ أُمَمٍ مِنْ قَبْلِكَ فَزَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطَانُ أَعْمَالَهُمْ فَهُوَ وَلِيُّهُمُ الْيَوْمَ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ»}}؛<ref>[[سوره نحل]]/۶۳.</ref> به خدا سوگند، به سوى امت هاى پیش از تو پیامبرانى فرستادیم اما شیطان اعمالشان را در نظرشان آراست و امروز او ولىّ و سرپرستشان است و مجازات دردناکى براى آنهاست!
 در این آیه، به ذات اقدس الهی که مستجمع جمیع صفات جمالیه و کمالیه است، قسم یاد نموده و هدف از این سوگند، فرستادن رسولان الهی جهت اتمام حجت است که بدون آن هیچ امتی عذاب نخواهد شد.<ref>سوگندهای پربار قرآن، ص۴۴۵ و ۴۴۶.</ref>

@@ سطر ۱۲۲: / سطر ۱۲۲: @@
 [[رده:علوم قرآنی]]
 [[رده:معارف قرآن]]
-[[رده:مقاله های مرتبط با دانشنامه]]
+[[رده:مقاله های مرتبط به دانشنامه]]

@@ سطر ۴: / سطر ۴: @@
 و از طرفی این سوگندها که خطاب به انسان است، جهت تفهیم ارزش و منزلت او بوده تا انسانها به ارزش وجودی خود پی برده و خود را به بهایی اندك نفروشند و در برابر نعمت های فراوانی كه خداوند برایشان ارزانی داشته، جهت رسیدن به قرب الهی تلاش کنند.<ref> علیان نژاد، ابوالقاسم؛ سوگندهای پربار قرآن، قم، مدرسه امام علی بن ابیطالب علیه السلام، 1386ش، چاپ اول، ص27.</ref>
 ==سوگندهای خداوند در قرآن==
@@ سطر ۱۲۳: / سطر ۱۲۲: @@
 [[رده:علوم قرآنی]]
 [[رده:معارف قرآن]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۸ فوریهٔ ۲۰۱۷، ساعت ۰۶:۴۱
(بدون تفاوت)

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{منبع الکترونیکی معتبر|ماخذ=پایگاه}}
 در آیات بسیاری از [[قرآن كریم]]، خدای متعال به چیزهایی سوگند یاد کرده، از جمله: ذات پاك خویش، روز قیامت، [[فرشتگان]]، ماه، خورشید و... در حالی که خداوند بی نیاز از سوگند بوده ولى سوگندهاى [[قرآن]] همواره داراى دو فایده مهم است: نخست تاكید روى مطلب و دیگر بیان عظمت چیزى كه به آن سوگند یاد مى‌شود؛ زیرا هیچ كس به موجودات كم - ارزش سوگند یاد نمى‌كند.<ref>مكارم شیرازی، ناصر و همکاران؛ تفسیر نمونه، تهران، دارالكتب الاسلامیه، 1374ش، چاپ اول، ج‌18، ص316.</ref> و اهمیت برخی از مطالب آنقدر بالاست كه خداوند در یك سوره یازده مرتبه قسم یاد نموده است.<ref>[[سوره شمس]]/1-7.</ref>
 و از طرفی این سوگندها که خطاب به انسان است، جهت تفهیم ارزش و منزلت او بوده تا انسانها به ارزش وجودی خود پی برده و خود را به بهایی اندك نفروشند و در برابر نعمت های فراوانی كه خداوند برایشان ارزانی داشته، جهت رسیدن به قرب الهی تلاش کنند.<ref> علیان نژاد، ابوالقاسم؛ سوگندهای پربار قرآن، قم، مدرسه امام علی بن ابیطالب علیه السلام، 1386ش، چاپ اول، ص27.</ref>
 ==سوگندهای خداوند در قرآن==