قرآن/ جزء 9 (متن و ترجمه) - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Zamani در ‏۲۹ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۱۸

2023-03-29T08:18:38Z

Aghajani در ‏۷ آوریل ۲۰۲۱، ساعت ۰۶:۴۷

2021-04-07T06:47:52Z

Aghajani در ‏۷ آوریل ۲۰۲۱، ساعت ۰۶:۴۱

2021-04-07T06:41:50Z

Aghajani: /* سوره انفال */

2020-08-31T06:18:40Z

‏سوره انفال

Aghajani: /* ادامه سوره اعراف */

2020-08-31T05:43:52Z

‏ادامه سوره اعراف

Aghajani: /* سوره انفال */

2020-08-26T07:08:56Z

‏سوره انفال

Zamani در ‏۹ مهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۷:۴۴

2020-05-09T07:44:22Z

Zamani: افزودن صوت پرهیزگار

2020-05-06T12:01:29Z

افزودن صوت پرهیزگار

Quran در ‏۱۵ مهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۰۴:۱۰

2018-05-15T04:10:52Z

Quran در ‏۱۳ مهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۰۴:۰۲

2018-05-13T04:02:20Z

@@ سطر ۴: / سطر ۴: @@
 |بعدی=10
 |محدوده=این جزء از آیه 88 [[سوره اعراف]] آغاز و تا آیه 40 [[سوره انفال]] ادامه دارد. در این جزء بخشی از سوره اعراف و انفال قرار دارد.
-|کد صوت= <AudioTag url="http://cdn.ahlolbait.ir/files/12/download/PART-09_0.mp3"></AudioTag>
+|کد صوت= <AudioTag url="http://cdn.ahlolbait.com/files/12/download/PART-09_0.mp3"></AudioTag>
 (قاری: پرهیزگار)
 |لینک پاورپوینت =http://cdn.ahlolbait.com/files/696/download/quran-joz-9.rar

@@ سطر ۴: / سطر ۴: @@
 |بعدی=10
 |محدوده=این جزء از آیه 88 [[سوره اعراف]] آغاز و تا آیه 40 [[سوره انفال]] ادامه دارد. در این جزء بخشی از سوره اعراف و انفال قرار دارد.
 |کد صوت= <AudioTag url="http://cdn.ahlolbait.ir/files/12/download/PART-09_0.mp3"></AudioTag>
 (قاری: پرهیزگار)

@@ سطر ۴: / سطر ۴: @@
 |بعدی=10
 |محدوده=این جزء از آیه 88 [[سوره اعراف]] آغاز و تا آیه 40 [[سوره انفال]] ادامه دارد. در این جزء بخشی از سوره اعراف و انفال قرار دارد.
 }}
 __notoc__
@@ سطر ۹: / سطر ۱۴: @@
 ==قرائت ترتیل جزء (قاری: پرهیزگار)==
 </center>
-<AudioTag url="http://cdn.ahlolbait.ir/files/12/download/PART-09_0.mp3"></AudioTag>
 ==ادامه [[سوره اعراف]]==

@@ سطر ۳۲۲: / سطر ۳۲۲: @@
 {{قرآن/صفحه جزء| ۱۷۹}}
 {{متن قرآن/در جزء|8|26|﴿٢٦﴾}}<p></P>
-و یاد کنید هنگامی را که شما در زمین گروهی اندک بودید، و ناتوان و زبون شمرده می شدید، و همواره می ترسیدید که مردم [مشرک و کافر] شما را بربایند [تا شکنجه و آزار دهند ونابود کنند] پس خدا شما را [در شهر مدینه] جای داد و با یاریش نیرومندتان ساخت، و از [نعمت های] پاکیزه اش به شما روزی بخشید تا سپاس گزاری کنید. (۲۶)<p></P>
+و یاد کنید هنگامی را که شما در زمین گروهی اندک بودید، و ناتوان و زبون شمرده می شدید، و همواره می ترسیدید که مردم [مشرک و کافر] شما را بربایند [تا شکنجه و آزار دهند و نابود کنند] پس خدا شما را [در شهر مدینه] جای داد و با یاریش نیرومندتان ساخت، و از [نعمت های] پاکیزه اش به شما روزی بخشید تا سپاس گزاری کنید. (۲۶)<p></P>
 {{متن قرآن/در جزء|8|27|﴿٢٧﴾}}<p></P>
 ای اهل ایمان! [با فاش کردنِ اسرار و جاسوسی برای دشمن] به خدا و پیامبر خیانت نکنید، و به امانت های میان خود هم خیانت نورزید، در حالی که می دانید [خیانت، عملی بسیار زشت است.] (۲۷)<p></P>
@@ سطر ۳۴۷: / سطر ۳۴۷: @@
 تا خدا ناپاکان را از پاکان جدا کند، وناپاکان را روی یکدیگر گذارد، پس همه را متراکم وانباشته سازد و یکجا در جهنم قرار دهد؛ [به راستی] آنانند که زیانکار واقعی اند. (۳۷)<p></P>
 {{متن قرآن/در جزء|8|38|﴿٣٨﴾}}<p></P>
-به کسانی که کافرند بگو: اگر از کفر خود بازایستند [و به اسلام روی آورند] گناهان [ی چون جنگ با پیامبر و بازداشتن مردم از راه خدا، ومنع کردن مؤمنان از ورود به مسجدالحرام] از آنان بخشیده خواهد شد، واگر [به گناهانشان] بازگردند، بی تردید همان سنت خدا که در رابطه با [عذاب وهلاک] پیشینیان جاری شد [بر آنان نیز جاری می شود.] (۳۸)<p></P>
+به کسانی که کافرند بگو: اگر از کفر خود بازایستند [و به اسلام روی آورند] گناهان [ی چون جنگ با پیامبر و بازداشتن مردم از راه خدا، و منع کردن مؤمنان از ورود به مسجدالحرام] از آنان بخشیده خواهد شد، واگر [به گناهانشان] بازگردند، بی تردید همان سنت خدا که در رابطه با [عذاب وهلاک] پیشینیان جاری شد [بر آنان نیز جاری می شود.] (۳۸)<p></P>
 {{متن قرآن/در جزء|8|39|﴿٣٩﴾}}<p></P>
-و با آنان بجنگید تا هیچ نوع فساد و فتنه [و خونریزی وناامنی] بر جا نماند، و دین [در سراسر گیتی] ویژه خدا شود؛ پس اگر از فتنه بازایستند [با آنان نجنگید] زیرا خدا به آنچه انجام می دهند، بیناست. (۳۹)<p></P>
+و با آنان بجنگید تا هیچ نوع فساد و فتنه [و خونریزی و ناامنی] بر جا نماند، و دین [در سراسر گیتی] ویژه خدا شود؛ پس اگر از فتنه بازایستند [با آنان نجنگید] زیرا خدا به آنچه انجام می دهند، بیناست. (۳۹)<p></P>
 {{متن قرآن/در جزء|8|40|﴿٤٠﴾}}<p></P>
 و اگر روی گرداندند [باک نداشته باشید] بدانید که خدا سرپرست و یار شماست؛ نیکو سرپرست و نیکو یاوری است. (۴۰)<p></P>

@@ سطر ۲۷: / سطر ۲۷: @@
 هیچ پیامبری را در شهری نفرستادیم مگر آنکه اهلش را [پس از تکذیب آن پیامبر] به تهیدستی و سختی و رنج و بیماری دچار کردیم، باشد که [به پیشگاه ما] فروتنی و زاری کنند. (۹۴)<p></P>
 {{متن قرآن/در جزء|7|95|﴿٩٥﴾}}<p></P>
-سپس [هنگامی که این مصایب، مایه بیداری آنان نشد] به جای آن مصایب، رفاه وفراوانی نعمت قرار دادیم تا [ازنظر مال، ثروت، جمعیت و قدرت] فزونی یافتند، [بلکه بیدار شوند ولی رفاه و فراوانی نعمت در بیدار کردنشان مؤثّر نیفتاد] و گفتند: به پدران ما هم به طور طبیعی تهیدستی و سختی و رنج و بیماری رسید [و ربطی به رویارویی ما با پیامبران و خشم خدا نداشت]؛ پس به ناگاه آنان را در حالی که درک نمی کردند [به عذابی سخت و نابود کننده] گرفتیم. (۹۵)<p></P>
+سپس [هنگامی که این مصایب، مایه بیداری آنان نشد] به جای آن مصایب، رفاه و فراوانی نعمت قرار دادیم تا [ازنظر مال، ثروت، جمعیت و قدرت] فزونی یافتند، [بلکه بیدار شوند ولی رفاه و فراوانی نعمت در بیدار کردنشان مؤثّر نیفتاد] و گفتند: به پدران ما هم به طور طبیعی تهیدستی و سختی و رنج و بیماری رسید [و ربطی به رویارویی ما با پیامبران و خشم خدا نداشت]؛ پس به ناگاه آنان را در حالی که درک نمی کردند [به عذابی سخت و نابود کننده] گرفتیم. (۹۵)<p></P>
 {{قرآن/صفحه جزء| ۱۶۲}}
 {{متن قرآن/در جزء|7|96|﴿٩٦﴾}}<p></P>
@@ سطر ۱۰۹: / سطر ۱۰۹: @@
 پس ما توفان و هجوم ملخ و شپش و قورباغه و آلوده شدن وسایل زندگی را به خون که عذاب های گوناگونی بود به سوی آنان فرستادیم، باز هم تکبّر و سرکشی کردند و گروهی مجرم و گناهکار بودند. (۱۳۳)<p></P>
 {{متن قرآن/در جزء|7|134|﴿١٣٤﴾}}<p></P>
-و هرگاه عذاب بر آنان فرود آمد، گفتند: ای موسی! پروردگارت را به پیمانی که با تو دارد [و آن مستجاب کردن دعای توست] برای ما بخوان که اگر این عذاب را از مابرطرف کنی یقیناً به تو ایمان می آوریم و بنی اسرائیل را با تو روانه می کنیم. (۱۳۴)<p></P>
+و هرگاه عذاب بر آنان فرود آمد، گفتند: ای موسی! پروردگارت را به پیمانی که با تو دارد [و آن مستجاب کردن دعای توست] برای ما بخوان که اگر این عذاب را از ما بر طرف کنی یقیناً به تو ایمان می آوریم و بنی اسرائیل را با تو روانه می کنیم. (۱۳۴)<p></P>
 {{متن قرآن/در جزء|7|135|﴿١٣٥﴾}}<p></P>
 پس هنگامی که عذاب را تا مدتی که [می باید همه] آنان به پایان مهلتآن می رسیدند از ایشان برطرف کردیم، به دور از انتظار پیمانشان را می شکستند. (۱۳۵)<p></P>
@@ سطر ۱۴۴: / سطر ۱۴۴: @@
 {{قرآن/صفحه جزء| ۱۶۸}}
 {{متن قرآن/در جزء|7|150|﴿١٥٠﴾}}<p></P>
-و هنگامی که موسی [پس از آگاهی از آن پیش آمد خطرناک] خشمگین و بسیار اندوهناک به سوی قومش بازگشت، گفت: پس از من بد جانشینانی برایم بودید، آیا [با پرستش گوساله] بر فرمان پروردگارتان [که در تورات آمده] پیشی گرفتید [و صبر نکردید تا من بیایم و فرمان خدا را به شما ابلاغ کنم؟] و الواح را افکند و سر برادرش را گرفت [وبا خشم] او را به سوی خود می کشید. [هارون] گفت: ای فرزند مادرم! این گروه مرا ناتوان وزبون شمردند، و نزدیک بود مرا به قتل برسانند، پس مرا با مؤاخذه کردنم دشمن شاد مکن، و [هم طراز] باگروه ستمکاران قرار مده. (۱۵۰)<p></P>
+و هنگامی که موسی [پس از آگاهی از آن پیش آمد خطرناک] خشمگین و بسیار اندوهناک به سوی قومش بازگشت، گفت: پس از من بد جانشینانی برایم بودید، آیا [با پرستش گوساله] بر فرمان پروردگارتان [که در تورات آمده] پیشی گرفتید [و صبر نکردید تا من بیایم و فرمان خدا را به شما ابلاغ کنم؟] و الواح را افکند و سر برادرش را گرفت [وبا خشم] او را به سوی خود می کشید. [هارون] گفت: ای فرزند مادرم! این گروه مرا ناتوان وزبون شمردند، و نزدیک بود مرا به قتل برسانند، پس مرا با مؤاخذه کردنم دشمن شاد مکن، و [هم طراز] با گروه ستمکاران قرار مده. (۱۵۰)<p></P>
 {{متن قرآن/در جزء|7|151|﴿١٥١﴾}}<p></P>
 [موسی] گفت: پروردگارا! مرا و برادرم را بیامرز، و ما را در رحمتت درآور، که تو مهربان ترین مهربانانی. (۱۵۱)<p></P>
@@ سطر ۱۶۸: / سطر ۱۶۸: @@
 و ما بنی اسرائیل را به دوازده قبیله که هر یک امتی بودند، تقسیم کردیم، و به موسی هنگامی که قومش از او درخواست آب کردند، وحی نمودیم که عصایت را بر این سنگ بزن؛ در نتیجه دوازده چشمه از آن جوشید؛ هر گروهی چشمه ویژه خود را شناخت؛ و ابر را بر سر آنان سایبان قرار دادیم، و برای آنان منّ و سلوی [یعنی ترنجبین و مرغی مخصوص] نازل کردیم [و به آنان گفتیم:] از روزی های پاکیزه ای که به شما دادیم، بخورید. و [آنان با سرپیچی از فرمان های ما] بر ما ستم نکردند، ولی همواره بر خود ستم می ورزیدند. (۱۶۰)<p></P>
 {{متن قرآن/در جزء|7|161|﴿١٦١﴾}}<p></P>
-و [یاد کنید] هنگامی را که به بنی اسرائیل گفته شد: در این شهر [بیت المقدس] سکونت گزینید، و از هر جا که خواستید [ازمیوه و محصولاتش] بخورید، و بگویید: [خدایا! خواسته ما] ریزش گناهان است. و از دروازه [شهر یا درِ معبد] فروتنانه و سجده کنان درآیید، تا گناهانتان را بیامرزم، قطعاً [پاداش] نیکوکاران را بیفزایم. (۱۶۱)<p></P>
+و [یاد کنید] هنگامی را که به بنی اسرائیل گفته شد: در این شهر [بیت المقدس] سکونت گزینید، و از هر جا که خواستید [از میوه و محصولاتش] بخورید، و بگویید: [خدایا! خواسته ما] ریزش گناهان است. و از دروازه [شهر یا درِ معبد] فروتنانه و سجده کنان درآیید، تا گناهانتان را بیامرزم، قطعاً [پاداش] نیکوکاران را بیفزایم. (۱۶۱)<p></P>
 {{متن قرآن/در جزء|7|162|﴿١٦٢﴾}}<p></P>
 پس ستمکاران از آنان، سخنی را که [بیرون دروازه شهر] به آنان گفته شده بود [پس از ورود به شهر] به سخنی دیگر تبدیل کردند، [به جای درخواست ریزش گناهان درخواست امور مادی نمودند] نهایتاً به کیفر ستمی که همواره مرتکب می شدند، عذابی از آسمان بر آنان فرستادیم. (۱۶۲)<p></P>
@@ سطر ۱۷۵: / سطر ۱۷۵: @@
 {{قرآن/صفحه جزء| ۱۷۱}}
 {{متن قرآن/در جزء|7|164|﴿١٦٤﴾}}<p></P>
-و گروهی از بنی اسرائیل [که در برابر بد کاری های دیگران ساکت بودند، به پند دهندگان خیرخواه و دلسوز] گفتند: چرا گروهی را که خداهلاک کننده آنان یا عذاب کننده آنان به عذابی سخت است، پند می دهید؟ [پند دادن شما کاری نابجاست.] گفتند: برای اینکه در پیشگاه پروردگارمان [نسبت به رفع مسؤولیت خود] حجت و عذر داشته باشیم و شاید آنان [از گناهانشان] بپرهیزند. (۱۶۴)<p></P>
+و گروهی از بنی اسرائیل [که در برابر بد کاری های دیگران ساکت بودند، به پند دهندگان خیرخواه و دلسوز] گفتند: چرا گروهی را که خدا هلاک کننده آنان یا عذاب کننده آنان به عذابی سخت است، پند می دهید؟ [پند دادن شما کاری نابجاست.] گفتند: برای اینکه در پیشگاه پروردگارمان [نسبت به رفع مسؤولیت خود] حجت و عذر داشته باشیم و شاید آنان [از گناهانشان] بپرهیزند. (۱۶۴)<p></P>
 {{متن قرآن/در جزء|7|165|﴿١٦٥﴾}}<p></P>
 پس چون پندی را که به آنان داده شد، فراموش کردند [در لحظه نزول عذاب] پند دهندگانی که مردم را از بدی ها بازمی داشتند، نجات دادیم و آنان را که ستم کردند به کیفر آنکه همواره نافرمانی می کردند، به عذابی سخت گرفتیم. (۱۶۵)<p></P>
@@ سطر ۱۹۰: / سطر ۱۹۰: @@
 {{قرآن/صفحه جزء| ۱۷۲}}
 {{متن قرآن/در جزء|7|171|﴿١٧١﴾}}<p></P>
-و [یاد کنید] هنگامی [را] که کوه [طور] را برکندیم، [و] چنان که گویی سایبانی است بالای سرشان قرار دادیم و [به خاطرضعف ایمان] پنداشتند که بر سرشان سقوط می کند. [به آنان گفتیم:] آنچه [از کتاب، شریعت و احکام] به شما داده ایم با قدرت [ی تمام و عزمی استوار] بگیرید، و آنچه [از معارف و حقایق] در آن است متذکّر شوید [و فرا گیرید و همواره به خاطر داشته باشید] تا [با عمل به آن] پرهیزکار شوید. (۱۷۱)<p></P>
+و [یاد کنید] هنگامی [را] که کوه [طور] را برکندیم، [و] چنان که گویی سایبانی است بالای سرشان قرار دادیم و [به خاطر ضعف ایمان] پنداشتند که بر سرشان سقوط می کند. [به آنان گفتیم:] آنچه [از کتاب، شریعت و احکام] به شما داده ایم با قدرت [ی تمام و عزمی استوار] بگیرید، و آنچه [از معارف و حقایق] در آن است متذکّر شوید [و فرا گیرید و همواره به خاطر داشته باشید] تا [با عمل به آن] پرهیزکار شوید. (۱۷۱)<p></P>
 {{متن قرآن/در جزء|7|172|﴿١٧٢﴾}}<p></P>
 و [به یاد آر] هنگامی را که پروردگارت از صلب بنی آدم نسلشان را پدید آورد، و آنان را [در ارتباط با پروردگاریش] بر خودشان گواه گرفت [و فرمود:] آیا من پروردگار شما نیستم؟ [انسان ها با توجه به وابستگی وجودشان و وجود همه موجودات به پروردگاری و ربوبیّت حق] گفتند: آری، گواهی دادیم. [پس اقرار به پروردگاری خود را در این دنیا از شما گرفتیم] تا روز قیامت نگویید: ما از این [حقیقت آشکار و روشن] بی خبر بودیم. (۱۷۲)<p></P>
@@ سطر ۲۶۵: / سطر ۲۶۵: @@
 یقیناً مقرّبان و نزدیکان خدا هیچ گاه از عبادت و بندگی اش تکبّر نمی ورزند، وهمواره او را تسبیح می گویند، و پیوسته برای او سجده می کنند. (۲۰۶)<p></P>
 {{قرآن/صفحه جزء| ۱۷۶}}
 ==[[سوره انفال]]==
 {{متن قرآن/در جزء|8|1|﴿١﴾}}<p></P>

@@ سطر ۲۶۷: / سطر ۲۶۷: @@
 ==[[سوره انفال]]==
 {{متن قرآن/در جزء|8|1|﴿١﴾}}<p></P>
 از تو درباره انفال] یعنی غنایم جنگی و هر گونه مالی که مالک معینی ندارد [می پرسند، [که مالک آنها کیست و چگونه باید تقسیم شود؟] بگو: [مالکیّتِ حقیقیِ] انفال ویژه خدا وپیامبر است، پس اگر مؤمن هستید [نسبت به انفال] از خدا پروا کنید و [اختلاف و نزاع] بین خود را اصلاح نمایید، و از خدا و پیامبرش اطاعت کنید. (۱)<p></P>
 {{متن قرآن/در جزء|8|2|﴿٢﴾}}<p></P>

@@ سطر ۳۵۳: / سطر ۳۵۳: @@
 |بعدی=10
 }}
-[[رده:متن و ترجمه قرآن (جزء به جزء)]]
+[[رده:متن و ترجمه قرآن (جزء به جزء)|09]]

@@ سطر ۳: / سطر ۳: @@
 |قبلی=8
 |بعدی=10
-|محدوده=این جزء از آیه 88 [[سوره اعراف]] آغاز و تا آیه 40 [[سوره انفال] ادامه دارد. در این جزء بخشی از سوره اعراف و انفال قرار دارد.
+|محدوده=این جزء از آیه 88 [[سوره اعراف]] آغاز و تا آیه 40 [[سوره انفال]] ادامه دارد. در این جزء بخشی از سوره اعراف و انفال قرار دارد.
 }}