قرآن/ جزء 3 (متن و ترجمه) - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Zamani در ‏۲۹ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۱۵

2023-03-29T08:15:42Z

Aghajani در ‏۵ آوریل ۲۰۲۱، ساعت ۱۱:۴۴

2021-04-05T11:44:03Z

Aghajani در ‏۲۷ اوت ۲۰۲۰، ساعت ۰۵:۴۰

2020-08-27T05:40:41Z

Aghajani: /* ادامه سوره بقره */

2020-08-27T05:38:30Z

‏ادامه سوره بقره

Aghajani: /* سوره آل عمران */

2020-08-26T06:59:32Z

‏سوره آل عمران

Zamani در ‏۶ مهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۲:۴۶

2020-05-06T12:46:19Z

Zamani در ‏۶ مهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۱:۵۶

2020-05-06T11:56:18Z

Zamani: افزودن صوت پرهیزگار

2020-05-06T11:50:09Z

افزودن صوت پرهیزگار

Zamani در ‏۶ مهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۱:۴۸

2020-05-06T11:48:53Z

Quran در ‏۱۴ مهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۰۶:۲۵

2018-05-14T06:25:06Z

@@ سطر ۴: / سطر ۴: @@
 |بعدی=4
 |محدوده=این جزء از آیه 253 [[سوره بقره]] آغاز و تا آیه 92 [[سوره آل عمران]] ادامه دارد. در این جزء بخشی از سوره بقره و سوره آل عمران قرار دارد.
-|کد صوت= <AudioTag url="http://cdn.ahlolbait.ir/files/12/download/PART-03_0.mp3"></AudioTag>
+|کد صوت= <AudioTag url="http://cdn.ahlolbait.com/files/12/download/PART-03_0.mp3"></AudioTag>
 (قاری: پرهیزگار)
 |لینک پاورپوینت = http://cdn.ahlolbait.com/files/696/download/quran-joz-3.rar

@@ سطر ۴: / سطر ۴: @@
 |بعدی=4
 |محدوده=این جزء از آیه 253 [[سوره بقره]] آغاز و تا آیه 92 [[سوره آل عمران]] ادامه دارد. در این جزء بخشی از سوره بقره و سوره آل عمران قرار دارد.
 }}
-__notoc__
 ==ادامه [[سوره بقره]]==
 {{متن قرآن/در جزء|2|253|﴿٢٥٣﴾}}<p></P>

@@ سطر ۷۶: / سطر ۷۶: @@
 {{قرآن/صفحه جزء| ۴۷}}
 {{متن قرآن/در جزء|2|282|﴿٢٨٢﴾}}<p></P>
-ای اهل ایمان! چنانچه وامی به یکدیگر تا سر آمد معینی، دادید، لازم است آن را بنویسید. و باید نویسنده ای [سَنَدش را] در میان خودتان به عدالت بنویسد. و نباید هیچ نویسنده ای از نوشتن سند همان گونه که خدا [بر اساس قوانین شرعی] به او آموخته است، دریغ ورزد. او باید بنویسد، و کسی که حق به عهده اوست باید [کلامش را جهت تنظیم سند برای نویسنده] املا کند، و از خدا که پروردگار اوست پروا نماید و از حق چیزی را نکاهد. و اگر کسی که حق به عهده اوست، سفیه یا ناتوان باشد، یا [به علتی] نتواند املا کند، ولیّ و سرپرست او به عدالت املا کند. و دو شاهد از مردانتان را [بر این حق] شاهد بگیرید، و اگر دو مرد نبود، یک مرد و دو زن را از میان شاهدانی که می پسندید، شاهد بگیرید تا اگر یکی از آن دو زن [واقعیت را] فراموش کرد، آن دیگری او را یادآوری کند. و شاهدان هنگامی که [برای ادای شهادت] دعوت شوند [از پاسخ دعوت] امتناع نورزند، و از نوشتن [سندِ وام] تا سرآمد معیّنش، کوچک باشد یا بزرگ، ملول نشوید، این [کار] نزد خدا عادلانه تر و برای اقامه شهادت پابرجاتر، و به اینکه [در جنس وام، اندازه آن و زمان پرداختش] شک نکنید [و ستیز و نزاعی پیش نیاید،] نزدیک تر است. مگر آنکه داد و ستدی نقدی باشد که آن را میان خود دست به دست می کنید، در این صورت بر شما گناهی نیست که آن را ننویسید. و هرگاه داد و ستد کنید، شاهد بگیرید. و نباید به نویسنده و شاهد زیان برسد و اگر زیان برسانید، خروج از اطاعت خداست که گریبانگیر شما شده است و از خدا پروا کنید و خدا [احکامش را] به شما می آموزد و خدا به همه چیز داناست. (۲۸۲)<p></P>
+ای اهل ایمان! چنانچه وامی به یکدیگر تا سر آمد معینی، دادید، لازم است آن را بنویسید. و باید نویسنده ای [سَنَدش را] در میان خودتان به عدالت بنویسد. و نباید هیچ نویسنده ای از نوشتن سند همان گونه که خدا [بر اساس قوانین شرعی] به او آموخته است، دریغ ورزد. او باید بنویسد، و کسی که حق به عهده اوست باید [کلامش را جهت تنظیم سند برای نویسنده] املا کند، و از خدا که پروردگار اوست پروا نماید و از حق چیزی را نکاهد. و اگر کسی که حق به عهده اوست، سفیه یا ناتوان باشد، یا [به علتی] نتواند املا کند، ولیّ و سرپرست او به عدالت املا کند. و دو شاهد از مردانتان را [بر این حق] شاهد بگیرید، و اگر دو مرد نبود، یک مرد و دو زن را از میان شاهدانی که می پسندید، شاهد بگیرید تا اگر یکی از آن دو زن [واقعیت را] فراموش کرد، آن دیگری او را یادآوری کند. و شاهدان هنگامی که [برای ادای شهادت] دعوت شوند [از پاسخ دعوت] امتناع نورزند، و از نوشتن [سندِ وام] تا سرآمد معیّنش، کوچک باشد یا بزرگ، ملول نشوید، این [کار] نزد خدا عادلانه تر و برای اقامه شهادت پابرجاتر، و به اینکه [در جنس وام، اندازه آن و زمان پرداختش] شک نکنید [و ستیز و نزاعی پیش نیاید،] نزدیک تر است. مگر آنکه داد و ستدی نقدی باشد که آن را میان خود دست به دست می کنید، در این صورت بر شما گناهی نیست که آن را ننویسید. و هرگاه داد و ستد کنید، شاهد بگیرید. و نباید به نویسنده و شاهد زیان برسد و اگر زیان برسانید، خروج از اطاعت خداست که گریبان‌گیر شما شده است و از خدا پروا کنید و خدا [احکامش را] به شما می آموزد و خدا به همه چیز داناست. (۲۸۲)<p></P>
 {{قرآن/صفحه جزء| ۴۸}}
 {{متن قرآن/در جزء|2|283|﴿٢٨٣﴾}}<p></P>

@@ سطر ۵۶: / سطر ۵۶: @@
 [ای پیامبر!] هدایت آنان [به سوی اخلاص در انفاق و ترک منّت و آزار] بر عهده تو نیست، [وظیفه تو ابلاغ پیام و اتمام حجّت است] بلکه خداست که هر کس را بخواهد هدایت می کند. [ای اهل ایمان!] و هر مالی را که انفاق کنید به سود خود شماست، و این در صورتی است که انفاق نکنید جز برای طلب خشنودی خدا. و آنچه از مال [باارزش و بی عیب] انفاق کنید، پاداشش به طور کامل به شما داده می شود، و مورد ستم قرار نخواهید گرفت. (۲۷۲)<p></P>
 {{متن قرآن/در جزء|2|273|﴿٢٧٣﴾}}<p></P>
-[صدقات] حقِّ نیازمندانی است که در راه خدا [به سبب جنگ یا طلب دانش یا بیماری یا عوامل دیگر] در مضیقه و تنگنا افتاده اند [و برای فراهم کردن هزینه زندگی] نمی توانند در زمین سفر کنند؛ فرد ناآگاه آنان را از شدت پارسایی وعفّتی که دارند توانگر و بی نیاز می پندارد. [تو ای رسول من!] آنان را از سیمایشان می شناسی. [آنان] از مردم به اصرار چیزی نمی خواهند. و شما ای اهل ایمان! آنچه از مال [با ارزش و بی عیب] انفاقکنید، یقیناً خدا به آن داناست. (۲۷۳)<p></P>
+[صدقات] حقِّ نیازمندانی است که در راه خدا [به سبب جنگ یا طلب دانش یا بیماری یا عوامل دیگر] در مضیقه و تنگنا افتاده اند [و برای فراهم کردن هزینه زندگی] نمی توانند در زمین سفر کنند؛ فرد ناآگاه آنان را از شدت پارسایی وعفّتی که دارند توانگر و بی نیاز می پندارد. [تو ای رسول من!] آنان را از سیمایشان می شناسی. [آنان] از مردم به اصرار چیزی نمی خواهند. و شما ای اهل ایمان! آنچه از مال [با ارزش و بی عیب] انفاق کنید، یقیناً خدا به آن داناست. (۲۷۳)<p></P>
 {{متن قرآن/در جزء|2|274|﴿٢٧٤﴾}}<p></P>
 کسانی که [چون علی بن أبی طالب (علیه السلام)<p></P>] اموالشان را در شب و روز و پنهان و آشکار انفاق می کنند، برای آنان نزد پروردگارشان پاداشی شایسته و مناسب است؛ و نه بیمی بر آنان است و نه اندوهگین می شوند. (۲۷۴)<p></P>
@@ سطر ۸۷: / سطر ۸۷: @@
 خدا هیچ کس را جز به اندازه توانایی اش تکلیف نمی کند. هر کس عمل شایسته ای انجام داده، به سود اوست، و هر کس مرتکب کار زشتی شده، به زیان اوست. [مؤمنان گویند:] پروردگارا! اگر فراموش کردیم یا مرتکب اشتباه شدیم، ما را مؤاخذه مکن. پروردگارا! تکالیف سنگینی برعهده ما مگذار، چنان که بر عهده کسانی که پیش از ما بودند گذاشتی. پروردگارا! و آنچه را به آن تاب و توان نداریم بر ما تحمیل مکن؛ و از ما درگذر؛ و ما را بیامرز؛ و بر ما رحم کن؛ تو سرپرست مایی؛ پس ما را بر گروه کافران پیروز فرما. (۲۸۶)<p></P>
 {{قرآن/صفحه جزء| ۴۹}}
 ==[[سوره آل عمران]]==
 {{متن قرآن/در جزء|3|1|﴿١﴾}}<p></P>

@@ سطر ۸۹: / سطر ۸۹: @@
 ==[[سوره آل عمران]]==
 {{متن قرآن/در جزء|3|1|﴿١﴾}}<p></P>
 الم (۱)<p></P>
 {{متن قرآن/در جزء|3|2|﴿٢﴾}}<p></P>

@@ سطر ۲۷۸: / سطر ۲۷۸: @@
 {{متن قرآن/در جزء|3|91|﴿٩١﴾}}<p></P>
 قطعاً کسانی که کافر شدند و در حال کفر از دنیا رفتند، هرگز از هیچ یک از آنان [برای رهایی از عذاب] هر چند به اندازه آکندگی زمین از طلا فدیه و عوض دهد، پذیرفته نمی شود؛ برای آنان عذابی دردناک خواهد بود، و هیچ یاوری نخواهند داشت. (۹۱)<p></P>
-{{قرآن/صفحه جزء| ۶۱
+{{قرآن/صفحه جزء| ۶۱}}
 {{متن قرآن/در جزء|3|92|﴿٩٢﴾}}<p></P>
 هرگز به [حقیقتِ] نیکی [به طور کامل] نمی رسید تا از آنچه دوست دارید انفاق کنید؛ و آنچه از هر چیزی انفاق می کنید [خوب یا بد، کم یا زیاد، به اخلاص یا ریا] یقیناً خدا به آن داناست. (۹۲)<p></P>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ مهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۰۶:۲۵
سطر ۲۸۸:		سطر ۲۸۸:
	}}		}}

−	[[رده:متن و ترجمه قرآن (جزء به جزء)]]	+	[[رده:متن و ترجمه قرآن (جزء به جزء)\|03]]