قاموس قرآن: إِرب - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi: /* إرب در لغت */

2026-03-10T08:01:57Z

‏إرب در لغت

Mohammadi در ‏۱۰ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۵۶

2026-03-10T07:56:38Z

مهدی موسوی در ‏۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۱۵

2025-07-01T11:15:05Z

Aghajani در ‏۲۲ فوریهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۰:۴۶

2020-02-22T10:46:25Z

Aghajani در ‏۲۲ فوریهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۰:۴۵

2020-02-22T10:45:54Z

Aghajani در ‏۱۴ نوامبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۶:۳۲

2019-11-14T06:32:10Z

مهدی موسوی: ویرایش

2019-10-22T06:32:40Z

ویرایش

سید مهدی خدایی: سید مهدی خدایی صفحهٔ إِرب را به قاموس قرآن: إِرب منتقل کرد

2016-01-04T11:38:59Z

سید مهدی خدایی صفحهٔ إِرب را به قاموس قرآن: إِرب منتقل کرد

سید مهدی خدایی در ‏۴ ژانویهٔ ۲۰۱۶، ساعت ۱۱:۳۸

2016-01-04T11:38:16Z

سید مهدی خدایی در ‏۴ ژانویهٔ ۲۰۱۶، ساعت ۱۰:۰۹

2016-01-04T10:09:40Z

@@ سطر ۶: / سطر ۶: @@
 و در آیه «{{متن قرآن|وَ لِيَ فِيهَا مَآرِبُ أُخْرَىٰ}}<ref name=":1">[[آیه 18 سوره طه|سوره طاها، آیه ۱۸.]]</ref>؛ که [[حضرت موسی علیه السلام|حضرت موسی]] به خدا عرض کرد: مرا در آن عصا حاجت‌های دیگری است». صاحب «[[مجمع البیان (کتاب)|مجمع البیان]]» گوید: «مآرب» یعنی حوائج، مفرد آن «مأربة» است.
-[[امام علی علیه السلام|امام علی]] (علیه السلام) در خطبه‌ای فرموده است: {{متن حدیث|«وَ اللَّهِ مَا كَانَتْ لِي فِي الْخِلَافَةِ رَغْبَةٌ وَ لَا فِي الْوِلَايَةِ '''إِرْبَةٌ'''؛<ref>[[نهج البلاغه]]، خطبه ۲۰۵.</ref> به خدا سوگند من به [[خلافت]] رغبتی ندارم و مرا به ولایت و حکومت احتیاجی نیست».
+[[امام علی علیه السلام|امام علی]] (علیه السلام) در خطبه‌ای فرموده است: {{متن حدیث|«وَ اللَّهِ مَا كَانَتْ لِي فِي الْخِلَافَةِ رَغْبَةٌ وَ لَا فِي الْوِلَايَةِ '''إِرْبَةٌ'''}}<ref>[https://ahlolbait.com/content/15916/%D8%AE%D8%B7%D8%A8%D9%87-205-%D9%86%D9%87%D8%AC-%D8%A7%D9%84%D8%A8%D9%84%D8%A7%D8%BA%D9%87 نهج البلاغه، خطبه ۲۰۵.]</ref>؛ به خدا سوگند من به [[خلافت]] رغبتی ندارم و مرا به ولایت و حکومت احتیاجی نیست».
 ==إرب در آیات قرآن==

@@ سطر ۲: / سطر ۲: @@
 == إرب در لغت ==
-[[راغب اصفهانی]] گفته: «إرب» احتیاج شدیدی است که در دفع آن به حیله متوسل شوند. در لغت معانی دیگری هم دارد ولی در [[قرآن|قرآن مجید]] بکار نرفته است. در مورد آیه: {{متن قرآن|«أَوِ التَّابِعِينَ غَيْرِ أُولِي الْإِرْبَةِ مِنَ الرِّجَالِ»}}<ref>[[سوره نور]]، ۳۱.</ref> گفته‌اند: مراد از «غَيْرِ أُولِي الْإِرْبَةِ» کسانی هستند که به [[نکاح|نکاح]] نیاز و تمایل ندارند.
+[[راغب اصفهانی]] گفته: «إرب» احتیاج شدیدی است که در دفع آن به حیله متوسل شوند. در لغت معانی دیگری هم دارد ولی در [[قرآن|قرآن مجید]] بکار نرفته است. در مورد آیه: {{متن قرآن|«أَوِ التَّابِعِينَ غَيْرِ أُولِي الْإِرْبَةِ مِنَ الرِّجَالِ»}}<ref name=":۰">[[آیه 31 سوره نور|سوره نور، آیه ۳۱.]]</ref>؛ گفته‌اند: مراد از «غَيْرِ أُولِي الْإِرْبَةِ» کسانی هستند که به [[نکاح|نکاح]] نیاز و تمایل ندارند.
-و در آیه {{متن قرآن|«وَ لِيَ فِيهَا مَآرِبُ أُخْرَىٰ»}}<ref>[[سوره طه]]، ۱۸.</ref> که [[حضرت موسی علیه السلام|حضرت موسی]] به خدا عرض کرد: مرا در آن عصا حاجت‌های دیگری است. صاحب «[[مجمع البیان (کتاب)|مجمع البیان]]» گوید: «مآرب» یعنی حوائج، مفرد آن «مأربة» است.
+و در آیه «{{متن قرآن|وَ لِيَ فِيهَا مَآرِبُ أُخْرَىٰ}}<ref name=":1">[[آیه 18 سوره طه|سوره طاها، آیه ۱۸.]]</ref>؛ که [[حضرت موسی علیه السلام|حضرت موسی]] به خدا عرض کرد: مرا در آن عصا حاجت‌های دیگری است». صاحب «[[مجمع البیان (کتاب)|مجمع البیان]]» گوید: «مآرب» یعنی حوائج، مفرد آن «مأربة» است.
-[[امام علی علیه السلام|امام علی]] (علیه السلام) در خطبه‌ای فرموده است: «وَ اللَّهِ مَا كَانَتْ لِي فِي الْخِلَافَةِ رَغْبَةٌ وَ لَا فِي الْوِلَايَةِ '''إِرْبَةٌ'''»؛<ref>[[نهج البلاغه]]، خطبه ۲۰۵.</ref> به خدا سوگند من به [[خلافت]] رغبتی ندارم و مرا به ولایت و حکومت احتیاجی نیست.
+[[امام علی علیه السلام|امام علی]] (علیه السلام) در خطبه‌ای فرموده است: {{متن حدیث|«وَ اللَّهِ مَا كَانَتْ لِي فِي الْخِلَافَةِ رَغْبَةٌ وَ لَا فِي الْوِلَايَةِ '''إِرْبَةٌ'''؛<ref>[[نهج البلاغه]]، خطبه ۲۰۵.</ref> به خدا سوگند من به [[خلافت]] رغبتی ندارم و مرا به ولایت و حکومت احتیاجی نیست».
 ==إرب در آیات قرآن==
 '''الْإِرْبَةِ:'''
-*{{متن قرآن|«وَقُلْ لِلْمُؤْمِنَاتِ يَغْضُضْنَ مِنْ أَبْصَارِهِنَّ وَيَحْفَظْنَ فُرُوجَهُنَّ وَلَا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا مَا ظَهَرَ مِنْهَا  وَلْيَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلَىٰ جُيُوبِهِنَّ وَلَا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا لِبُعُولَتِهِنَّ أَوْ آبَائِهِنَّ أَوْ آبَاءِ بُعُولَتِهِنَّ أَوْ أَبْنَائِهِنَّ أَوْ أَبْنَاءِ بُعُولَتِهِنَّ أَوْ إِخْوَانِهِنَّ أَوْ بَنِي إِخْوَانِهِنَّ أَوْ بَنِي أَخَوَاتِهِنَّ أَوْ نِسَائِهِنَّ أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُهُنَّ أَوِ التَّابِعِينَ غَيْرِ أُولِي '''الْإِرْبَةِ''' مِنَ الرِّجَالِ أَوِ الطِّفْلِ الَّذِينَ لَمْ يَظْهَرُوا عَلَىٰ عَوْرَاتِ النِّسَاءِ وَلَا يَضْرِبْنَ بِأَرْجُلِهِنَّ لِيُعْلَمَ مَا يُخْفِينَ مِنْ زِينَتِهِنَّ وَتُوبُوا إِلَى اللَّهِ جَمِيعًا أَيُّهَ الْمُؤْمِنُونَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ»}}.<ref>[[سوره نور]]، ۳۱.</ref>
+*{{متن قرآن|«وَقُلْ لِلْمُؤْمِنَاتِ يَغْضُضْنَ مِنْ أَبْصَارِهِنَّ وَيَحْفَظْنَ فُرُوجَهُنَّ وَلَا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا مَا ظَهَرَ مِنْهَا  وَلْيَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلَىٰ جُيُوبِهِنَّ وَلَا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا لِبُعُولَتِهِنَّ أَوْ آبَائِهِنَّ أَوْ آبَاءِ بُعُولَتِهِنَّ أَوْ أَبْنَائِهِنَّ أَوْ أَبْنَاءِ بُعُولَتِهِنَّ أَوْ إِخْوَانِهِنَّ أَوْ بَنِي إِخْوَانِهِنَّ أَوْ بَنِي أَخَوَاتِهِنَّ أَوْ نِسَائِهِنَّ أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُهُنَّ أَوِ التَّابِعِينَ غَيْرِ أُولِي '''الْإِرْبَةِ''' مِنَ الرِّجَالِ أَوِ الطِّفْلِ الَّذِينَ لَمْ يَظْهَرُوا عَلَىٰ عَوْرَاتِ النِّسَاءِ وَلَا يَضْرِبْنَ بِأَرْجُلِهِنَّ لِيُعْلَمَ مَا يُخْفِينَ مِنْ زِينَتِهِنَّ وَتُوبُوا إِلَى اللَّهِ جَمِيعًا أَيُّهَ الْمُؤْمِنُونَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ»}}<ref name=":۰" />.
 '''مَآرِبُ:'''
-*{{متن قرآن|«قَالَ هِيَ عَصَايَ أَتَوَكَّأُ عَلَيْهَا وَأَهُشُّ بِهَا عَلَىٰ غَنَمِي وَ لِيَ فِيهَا '''مَآرِبُ ''' أُخْرَىٰ»}}.<ref>[[سوره طه]]، ۱۸.</ref>
+*{{متن قرآن|«قَالَ هِيَ عَصَايَ أَتَوَكَّأُ عَلَيْهَا وَأَهُشُّ بِهَا عَلَىٰ غَنَمِي وَ لِيَ فِيهَا '''مَآرِبُ ''' أُخْرَىٰ»}}<ref name=":1" />.
 ==پانویس==

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-«إرب» به معنای حاجت و نیاز است. از این ماده فقط دو بار در [[قرآن|قرآن کریم]] آمده است.
+'''«إرب»''' به معنای حاجت و نیاز است. از این ماده فقط دو بار در [[قرآن|قرآن کریم]] آمده است.
 == إرب در لغت ==
-[[راغب اصفهانی|راغب]] گفته: «إرب» احتیاج شدیدی است که در دفع آن بحیله متوسل شوند. در مورد آیه: {{متن قرآن|«أَوِ التَّابِعِينَ غَيْرِ أُولِي الْإِرْبَةِ مِنَ الرِّجَالِ»}}<ref>(نور، ۳۱)</ref> گفته‌اند: مراد کسانی هستند که به [[نکاح|نکاح]] حاجت و نیاز ندارند. و در آیۀ {{متن قرآن|«وَلِيَ فِيهَا مَآرِبُ أُخْرَىٰ»}}<ref>(طه، ۱۸)</ref> که [[حضرت موسی علیه السلام|حضرت موسی]] بخدا عرض کرد: مرا در آن عصا حاجت‌های دیگری است. صاحب [[مجمع البیان (کتاب)|مجمع البیان]] گوید: مآرب یعنی حوائج، مفرد آن مأربة است. در لغت معانی دیگری هم دارد ولی در [[قرآن|قرآن مجید]] بکار نرفته است.
+[[راغب اصفهانی]] گفته: «إرب» احتیاج شدیدی است که در دفع آن به حیله متوسل شوند. در لغت معانی دیگری هم دارد ولی در [[قرآن|قرآن مجید]] بکار نرفته است. در مورد آیه: {{متن قرآن|«أَوِ التَّابِعِينَ غَيْرِ أُولِي الْإِرْبَةِ مِنَ الرِّجَالِ»}}<ref>[[سوره نور]]، ۳۱.</ref> گفته‌اند: مراد از «غَيْرِ أُولِي الْإِرْبَةِ» کسانی هستند که به [[نکاح|نکاح]] نیاز و تمایل ندارند.
-[[امام علی علیه السلام|امام علی]] (علیه السلام) در [[نهج البلاغه]] خطبۀ ۲۰۳ فرموده است: «و اللّٰه ما کانت لی فی الخلافة رغبة و لا فی الولایة إربة». به خدا سوگند من به [[خلافت]] رغبتی ندارم و مرا به ولایت و حکومت احتیاجی نیست.
+و در آیه {{متن قرآن|«وَ لِيَ فِيهَا مَآرِبُ أُخْرَىٰ»}}<ref>[[سوره طه]]، ۱۸.</ref> که [[حضرت موسی علیه السلام|حضرت موسی]] به خدا عرض کرد: مرا در آن عصا حاجت‌های دیگری است. صاحب «[[مجمع البیان (کتاب)|مجمع البیان]]» گوید: «مآرب» یعنی حوائج، مفرد آن «مأربة» است.
-==واژه إرب در قرآن==
+[[امام علی علیه السلام|امام علی]] (علیه السلام) در خطبه‌ای فرموده است: «وَ اللَّهِ مَا كَانَتْ لِي فِي الْخِلَافَةِ رَغْبَةٌ وَ لَا فِي الْوِلَايَةِ '''إِرْبَةٌ'''»؛<ref>[[نهج البلاغه]]، خطبه ۲۰۵.</ref> به خدا سوگند من به [[خلافت]] رغبتی ندارم و مرا به ولایت و حکومت احتیاجی نیست.
 '''الْإِرْبَةِ:'''
-*{{متن قرآن|«وَقُلْ لِلْمُؤْمِنَاتِ يَغْضُضْنَ مِنْ أَبْصَارِهِنَّ وَيَحْفَظْنَ فُرُوجَهُنَّ وَلَا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا مَا ظَهَرَ مِنْهَا  وَلْيَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلَىٰ جُيُوبِهِنَّ وَلَا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا لِبُعُولَتِهِنَّ أَوْ آبَائِهِنَّ أَوْ آبَاءِ بُعُولَتِهِنَّ أَوْ أَبْنَائِهِنَّ أَوْ أَبْنَاءِ بُعُولَتِهِنَّ أَوْ إِخْوَانِهِنَّ أَوْ بَنِي إِخْوَانِهِنَّ أَوْ بَنِي أَخَوَاتِهِنَّ أَوْ نِسَائِهِنَّ أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُهُنَّ أَوِ التَّابِعِينَ غَيْرِ أُولِي '''الْإِرْبَةِ''' مِنَ الرِّجَالِ أَوِ الطِّفْلِ الَّذِينَ لَمْ يَظْهَرُوا عَلَىٰ عَوْرَاتِ النِّسَاءِ وَلَا يَضْرِبْنَ بِأَرْجُلِهِنَّ لِيُعْلَمَ مَا يُخْفِينَ مِنْ زِينَتِهِنَّ وَتُوبُوا إِلَى اللَّهِ جَمِيعًا أَيُّهَ الْمُؤْمِنُونَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ»}}.<ref>(نور، ۳۱)</ref>
+*{{متن قرآن|«وَقُلْ لِلْمُؤْمِنَاتِ يَغْضُضْنَ مِنْ أَبْصَارِهِنَّ وَيَحْفَظْنَ فُرُوجَهُنَّ وَلَا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا مَا ظَهَرَ مِنْهَا  وَلْيَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلَىٰ جُيُوبِهِنَّ وَلَا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا لِبُعُولَتِهِنَّ أَوْ آبَائِهِنَّ أَوْ آبَاءِ بُعُولَتِهِنَّ أَوْ أَبْنَائِهِنَّ أَوْ أَبْنَاءِ بُعُولَتِهِنَّ أَوْ إِخْوَانِهِنَّ أَوْ بَنِي إِخْوَانِهِنَّ أَوْ بَنِي أَخَوَاتِهِنَّ أَوْ نِسَائِهِنَّ أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُهُنَّ أَوِ التَّابِعِينَ غَيْرِ أُولِي '''الْإِرْبَةِ''' مِنَ الرِّجَالِ أَوِ الطِّفْلِ الَّذِينَ لَمْ يَظْهَرُوا عَلَىٰ عَوْرَاتِ النِّسَاءِ وَلَا يَضْرِبْنَ بِأَرْجُلِهِنَّ لِيُعْلَمَ مَا يُخْفِينَ مِنْ زِينَتِهِنَّ وَتُوبُوا إِلَى اللَّهِ جَمِيعًا أَيُّهَ الْمُؤْمِنُونَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ»}}.<ref>[[سوره نور]]، ۳۱.</ref>
 '''مَآرِبُ:'''
-*{{متن قرآن|«قَالَ هِيَ عَصَايَ أَتَوَكَّأُ عَلَيْهَا وَأَهُشُّ بِهَا عَلَىٰ غَنَمِي وَلِيَ فِيهَا '''مَآرِبُ ''' أُخْرَىٰ»}}.<ref>(طه، ۱۸)</ref>
+*{{متن قرآن|«قَالَ هِيَ عَصَايَ أَتَوَكَّأُ عَلَيْهَا وَأَهُشُّ بِهَا عَلَىٰ غَنَمِي وَ لِيَ فِيهَا '''مَآرِبُ ''' أُخْرَىٰ»}}.<ref>[[سوره طه]]، ۱۸.</ref>
 ==پانویس==
@@ سطر ۲۰: / سطر ۲۲: @@
 ==منابع==
-*[[قاموس قرآن قرشی (کتاب)|قاموس قرآن]]، قرشی بنابی، علی اکبر، تهران: دارالکتب الاسلامیه، ۱۳۰۷.
+*[[قاموس قرآن قرشی (کتاب)|قاموس قرآن]]، سید علی‌اکبر قرشی، تهران: دارالکتب الاسلامیه، ۱۳۰۷.
 {{قرآن}}
 [[رده:واژگان قرآنی]]

@@ سطر ۹: / سطر ۹: @@
 '''الْإِرْبَةِ:'''
-*{{متن قرآن|«وَقُلْ لِلْمُؤْمِنَاتِ يَغْضُضْنَ مِنْ أَبْصَارِهِنَّ وَيَحْفَظْنَ فُرُوجَهُنَّ وَلَا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا مَا ظَهَرَ مِنْهَا ۖ وَلْيَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلَىٰ جُيُوبِهِنَّ وَلَا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا لِبُعُولَتِهِنَّ أَوْ آبَائِهِنَّ أَوْ آبَاءِ بُعُولَتِهِنَّ أَوْ أَبْنَائِهِنَّ أَوْ أَبْنَاءِ بُعُولَتِهِنَّ أَوْ إِخْوَانِهِنَّ أَوْ بَنِي إِخْوَانِهِنَّ أَوْ بَنِي أَخَوَاتِهِنَّ أَوْ نِسَائِهِنَّ أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُهُنَّ أَوِ التَّابِعِينَ غَيْرِ أُولِي '''الْإِرْبَةِ''' مِنَ الرِّجَالِ أَوِ الطِّفْلِ الَّذِينَ لَمْ يَظْهَرُوا عَلَىٰ عَوْرَاتِ النِّسَاءِ وَلَا يَضْرِبْنَ بِأَرْجُلِهِنَّ لِيُعْلَمَ مَا يُخْفِينَ مِنْ زِينَتِهِنَّ وَتُوبُوا إِلَى اللَّهِ جَمِيعًا أَيُّهَ الْمُؤْمِنُونَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ»}}.<ref>(نور، ۳۱)</ref>
+*{{متن قرآن|«وَقُلْ لِلْمُؤْمِنَاتِ يَغْضُضْنَ مِنْ أَبْصَارِهِنَّ وَيَحْفَظْنَ فُرُوجَهُنَّ وَلَا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا مَا ظَهَرَ مِنْهَا  وَلْيَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلَىٰ جُيُوبِهِنَّ وَلَا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا لِبُعُولَتِهِنَّ أَوْ آبَائِهِنَّ أَوْ آبَاءِ بُعُولَتِهِنَّ أَوْ أَبْنَائِهِنَّ أَوْ أَبْنَاءِ بُعُولَتِهِنَّ أَوْ إِخْوَانِهِنَّ أَوْ بَنِي إِخْوَانِهِنَّ أَوْ بَنِي أَخَوَاتِهِنَّ أَوْ نِسَائِهِنَّ أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُهُنَّ أَوِ التَّابِعِينَ غَيْرِ أُولِي '''الْإِرْبَةِ''' مِنَ الرِّجَالِ أَوِ الطِّفْلِ الَّذِينَ لَمْ يَظْهَرُوا عَلَىٰ عَوْرَاتِ النِّسَاءِ وَلَا يَضْرِبْنَ بِأَرْجُلِهِنَّ لِيُعْلَمَ مَا يُخْفِينَ مِنْ زِينَتِهِنَّ وَتُوبُوا إِلَى اللَّهِ جَمِيعًا أَيُّهَ الْمُؤْمِنُونَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ»}}.<ref>(نور، ۳۱)</ref>
 '''مَآرِبُ:'''

@@ سطر ۲: / سطر ۲: @@
 == إرب در لغت ==
-[[راغب اصفهانی|راغب]] گفته: «إرب» احتیاج شدیدی است که در دفع آن بحیله متوسل شوند. در مورد آیه: {{متن قرآن|«أَوِ التّٰابِعِینَ غَیرِ أُولِی الْإِرْبَةِ مِنَ الرِّجٰالِ»}}<ref>(نور، ۳۱)</ref> گفته‌اند: مراد کسانی هستند که به [[نکاح|نکاح]] حاجت و نیاز ندارند. و در آیۀ {{متن قرآن|«وَ لِی فِیهٰا مَآرِبُ أُخْریٰ»}}<ref>(طه، ۱۸)</ref> که [[حضرت موسی علیه السلام|حضرت موسی]] بخدا عرض کرد: مرا در آن عصا حاجت‌های دیگری است. صاحب [[مجمع البیان (کتاب)|مجمع البیان]] گوید: مآرب یعنی حوائج، مفرد آن مأربة است. در لغت معانی دیگری هم دارد ولی در [[قرآن|قرآن مجید]] بکار نرفته است.
+[[راغب اصفهانی|راغب]] گفته: «إرب» احتیاج شدیدی است که در دفع آن بحیله متوسل شوند. در مورد آیه: {{متن قرآن|«أَوِ التَّابِعِينَ غَيْرِ أُولِي الْإِرْبَةِ مِنَ الرِّجَالِ»}}<ref>(نور، ۳۱)</ref> گفته‌اند: مراد کسانی هستند که به [[نکاح|نکاح]] حاجت و نیاز ندارند. و در آیۀ {{متن قرآن|«وَلِيَ فِيهَا مَآرِبُ أُخْرَىٰ»}}<ref>(طه، ۱۸)</ref> که [[حضرت موسی علیه السلام|حضرت موسی]] بخدا عرض کرد: مرا در آن عصا حاجت‌های دیگری است. صاحب [[مجمع البیان (کتاب)|مجمع البیان]] گوید: مآرب یعنی حوائج، مفرد آن مأربة است. در لغت معانی دیگری هم دارد ولی در [[قرآن|قرآن مجید]] بکار نرفته است.
 [[امام علی علیه السلام|امام علی]] (علیه السلام) در [[نهج البلاغه]] خطبۀ ۲۰۳ فرموده است: «و اللّٰه ما کانت لی فی الخلافة رغبة و لا فی الولایة إربة». به خدا سوگند من به [[خلافت]] رغبتی ندارم و مرا به ولایت و حکومت احتیاجی نیست.
@@ سطر ۹: / سطر ۹: @@
 '''الْإِرْبَةِ:'''
-*{{متن قرآن|«وَ قُلْ لِلْمُؤْمِناتِ یغْضُضْنَ مِنْ أَبْصارِهِنَّ وَ یحْفَظْنَ فُرُوجَهُنَّ وَ لا یبْدینَ زینَتَهُنَّ إِلاَّ ما ظَهَرَ مِنْها وَ لْیضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلى‌ جُیوبِهِنَّ وَ لا یبْدینَ زینَتَهُنَّ إِلاَّ لِبُعُولَتِهِنَّ أَوْ آبائِهِنَّ أَوْ آباءِ بُعُولَتِهِنَّ أَوْ أَبْنائِهِنَّ أَوْ أَبْناءِ بُعُولَتِهِنَّ أَوْ إِخْوانِهِنَّ أَوْ بَنی‌ إِخْوانِهِنَّ أَوْ بَنی‌ أَخَواتِهِنَّ أَوْ نِسائِهِنَّ أَوْ ما مَلَکتْ أَیمانُهُنَّ أَوِ التَّابِعینَ غَیرِ أُولِی '''الْإِرْبَةِ''' مِنَ الرِّجالِ أَوِ الطِّفْلِ الَّذینَ لَمْ یظْهَرُوا عَلى‌ عَوْراتِ النِّساءِ وَ لا یضْرِبْنَ بِأَرْجُلِهِنَّ لِیعْلَمَ ما یخْفینَ مِنْ زینَتِهِنَّ وَ تُوبُوا إِلَى اللَّهِ جَمیعاً أَیهَا الْمُؤْمِنُونَ لَعَلَّکمْ تُفْلِحُونَ»}}.<ref>(نور، ۳۱)</ref>
+*{{متن قرآن|«وَقُلْ لِلْمُؤْمِنَاتِ يَغْضُضْنَ مِنْ أَبْصَارِهِنَّ وَيَحْفَظْنَ فُرُوجَهُنَّ وَلَا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا مَا ظَهَرَ مِنْهَا ۖ وَلْيَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلَىٰ جُيُوبِهِنَّ وَلَا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا لِبُعُولَتِهِنَّ أَوْ آبَائِهِنَّ أَوْ آبَاءِ بُعُولَتِهِنَّ أَوْ أَبْنَائِهِنَّ أَوْ أَبْنَاءِ بُعُولَتِهِنَّ أَوْ إِخْوَانِهِنَّ أَوْ بَنِي إِخْوَانِهِنَّ أَوْ بَنِي أَخَوَاتِهِنَّ أَوْ نِسَائِهِنَّ أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُهُنَّ أَوِ التَّابِعِينَ غَيْرِ أُولِي '''الْإِرْبَةِ''' مِنَ الرِّجَالِ أَوِ الطِّفْلِ الَّذِينَ لَمْ يَظْهَرُوا عَلَىٰ عَوْرَاتِ النِّسَاءِ وَلَا يَضْرِبْنَ بِأَرْجُلِهِنَّ لِيُعْلَمَ مَا يُخْفِينَ مِنْ زِينَتِهِنَّ وَتُوبُوا إِلَى اللَّهِ جَمِيعًا أَيُّهَ الْمُؤْمِنُونَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ»}}.<ref>(نور، ۳۱)</ref>
 '''مَآرِبُ:'''
-*{{متن قرآن|«قالَ هِی عَصای أَتَوَکؤُا عَلَیها وَ أَهُشُّ بِها عَلى‌ غَنَمی‌ وَ لِی فیها '''مَآرِبُ''' أُخْرى‌»}}.<ref>(طه، ۱۸)</ref>
+*{{متن قرآن|«قَالَ هِيَ عَصَايَ أَتَوَكَّأُ عَلَيْهَا وَأَهُشُّ بِهَا عَلَىٰ غَنَمِي وَلِيَ فِيهَا '''مَآرِبُ ''' أُخْرَىٰ»}}.<ref>(طه، ۱۸)</ref>
 ==پانویس==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۴ ژانویهٔ ۲۰۱۶، ساعت ۱۱:۳۸
(بدون تفاوت)

@@ سطر ۳: / سطر ۳: @@
 ==آیاتی که این واژه در آنها به کار رفته است==
 *وَ قُلْ لِلْمُؤْمِناتِ يَغْضُضْنَ مِنْ أَبْصارِهِنَّ وَ يَحْفَظْنَ فُرُوجَهُنَّ وَ لا يُبْدينَ زينَتَهُنَّ إِلاَّ ما ظَهَرَ مِنْها وَ لْيَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلى‌ جُيُوبِهِنَّ وَ لا يُبْدينَ زينَتَهُنَّ إِلاَّ لِبُعُولَتِهِنَّ أَوْ آبائِهِنَّ أَوْ آباءِ بُعُولَتِهِنَّ أَوْ أَبْنائِهِنَّ أَوْ أَبْناءِ بُعُولَتِهِنَّ أَوْ إِخْوانِهِنَّ أَوْ بَني‌ إِخْوانِهِنَّ أَوْ بَني‌ أَخَواتِهِنَّ أَوْ نِسائِهِنَّ أَوْ ما مَلَكَتْ أَيْمانُهُنَّ أَوِ التَّابِعينَ غَيْرِ [[أُولِي الْإِرْبَةِ]] مِنَ الرِّجالِ أَوِ الطِّفْلِ الَّذينَ لَمْ يَظْهَرُوا عَلى‌ عَوْراتِ النِّساءِ وَ لا يَضْرِبْنَ بِأَرْجُلِهِنَّ لِيُعْلَمَ ما يُخْفينَ مِنْ زينَتِهِنَّ وَ تُوبُوا إِلَى اللَّهِ جَميعاً أَيُّهَا الْمُؤْمِنُونَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ <ref>(نور31)</ref>
 *قالَ هِيَ عَصايَ أَتَوَكَّؤُا عَلَيْها وَ أَهُشُّ بِها عَلى‌ غَنَمي‌ وَ لِيَ فيها [[مَآرِبُ]] أُخْرى‌ <ref>(18طه)</ref>