قاموس قرآن: أَداء - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi: /* اداء در آیات قرآن */

2026-03-10T12:46:13Z

‏اداء در آیات قرآن

Mohammadi در ‏۱۰ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۲:۴۵

2026-03-10T12:45:45Z

مهدی موسوی در ‏۳۰ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۴۹

2025-06-30T13:49:11Z

Aghajani در ‏۱۹ فوریهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۲:۳۸

2020-02-19T12:38:22Z

Aghajani در ‏۱۹ فوریهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۲:۳۶

2020-02-19T12:36:35Z

Aghajani در ‏۱۴ نوامبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۶:۲۸

2019-11-14T06:28:08Z

مهدی موسوی: ویرایش

2019-10-21T09:42:04Z

ویرایش

سید مهدی خدایی در ‏۴ ژانویهٔ ۲۰۱۶، ساعت ۱۱:۵۲

2016-01-04T11:52:39Z

سید مهدی خدایی در ‏۴ ژانویهٔ ۲۰۱۶، ساعت ۱۱:۵۱

2016-01-04T11:51:33Z

سید مهدی خدایی: سید مهدی خدایی صفحهٔ أَداء را به قاموس قرآن: أَداء منتقل کرد

2016-01-04T11:46:53Z

سید مهدی خدایی صفحهٔ أَداء را به قاموس قرآن: أَداء منتقل کرد

@@ سطر ۱۵: / سطر ۱۵: @@
 *'''فَلْیُؤَدِّ''': {{متن قرآن|«وَإِنْ كُنْتُمْ عَلَىٰ سَفَرٍ وَلَمْ تَجِدُوا كَاتِبًا فَرِهَانٌ مَقْبُوضَةٌ فَإِنْ أَمِنَ بَعْضُكُمْ بَعْضًا '''فَلْيُؤَدِّ ''' الَّذِي اؤْتُمِنَ أَمَانَتَهُ وَلْيَتَّقِ اللَّهَ رَبَّهُ وَلَا تَكْتُمُوا الشَّهَادَةَ وَمَنْ يَكْتُمْهَا فَإِنَّهُ آثِمٌ قَلْبُهُ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ عَلِيمٌ»}}<ref>[[آیه 283 سوره بقره|سوره بقره، آیه ۲۸۳.]]</ref>.
-*'''یؤَدِّهِ:''' {{متن قرآن|«وَمِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ مَنْ إِنْ تَأْمَنْهُ بِقِنْطَارٍ يُؤَدِّهِ إِلَيْكَ وَمِنْهُمْ مَنْ إِنْ تَأْمَنْهُ بِدِينَارٍ لَا '''يُؤَدِّهِ''' إِلَيْكَ إِلَّا مَادُمْتَ عَلَيْهِ قَائِمًا ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ قَالُوا لَيْسَ عَلَيْنَا فِي الْأُمِّيِّينَ سَبِيلٌ وَيَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ وَهُمْ يَعْلَمُونَ»}}<ref>[[آیه 75 سوره آل عمران|سوره آل عمران، آیه ۷۵.]]</ref>؛ عمران]]، ۷۵.</ref>
+*'''یؤَدِّهِ:''' {{متن قرآن|«وَمِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ مَنْ إِنْ تَأْمَنْهُ بِقِنْطَارٍ يُؤَدِّهِ إِلَيْكَ وَمِنْهُمْ مَنْ إِنْ تَأْمَنْهُ بِدِينَارٍ لَا '''يُؤَدِّهِ''' إِلَيْكَ إِلَّا مَادُمْتَ عَلَيْهِ قَائِمًا ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ قَالُوا لَيْسَ عَلَيْنَا فِي الْأُمِّيِّينَ سَبِيلٌ وَيَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ وَهُمْ يَعْلَمُونَ»}}<ref>[[آیه 75 سوره آل عمران|سوره آل عمران، آیه ۷۵.]]</ref>.
 *'''تُؤَدُّوا:''' {{متن قرآن|«إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ '''تُؤَدُّوا''' الْأَمَانَاتِ إِلَىٰ أَهْلِهَا وَإِذَا حَكَمْتُمْ بَيْنَ النَّاسِ أَنْ تَحْكُمُوا بِالْعَدْلِ إِنَّ اللَّهَ نِعِمَّا يَعِظُكُمْ بِهِ إِنَّ اللَّهَ كَانَ سَمِيعًا بَصِيرًا»}}<ref name=":۰" />.

@@ سطر ۳: / سطر ۳: @@
 در [[مفردات قرآن راغب (کتاب)|مفردات راغب]] آمده، «أَداٰء» یعنی دادن حق تمام در یک دفعه، مثل اداء [[جزیه]] و ردّ [[امانت]]: «الأداء دفع الحق دفعة و موفیته»؛ ولی در [[قاموس المحیط (کتاب)|القاموس المحیط]] مطلق رساندن و قضا کردن آمده است.
-[[قرآن|قرآن مجید]] این واژه را فقط در دادن حق و ردّ امانت بکار برده نه در مطلق دادن چیزی، مثل: {{متن قرآن|«إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تُؤَدُّوا الْأَمَانَاتِ إِلَىٰ أَهْلِهَا»}}.<ref>[[سوره نساء]]، ۵۸.</ref>
+[[قرآن|قرآن مجید]] این واژه را فقط در دادن حق و ردّ امانت بکار برده نه در مطلق دادن چیزی، مثل: {{متن قرآن|«إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تُؤَدُّوا الْأَمَانَاتِ إِلَىٰ أَهْلِهَا»}}<ref name=":۰">[[آیه 58 سوره نساء|سوره نساء، آیه ۵۸.]]</ref>.
-و آیه: {{متن قرآن|«فَمَنْ عُفِيَ لَهُ مِنْ أَخِيهِ شَيْءٌ فَاتِّبَاعٌ بِالْمَعْرُوفِ وَأَدَاءٌ إِلَيْهِ بِإِحْسَانٍ»}}.<ref>[[سوره بقره]]، ۱۷۸.</ref> این [[آیه]] دربارۀ [[دیه]] (خونبها) است که در مقابل عفو از [[قصاص]] داده می شود و سبب اصلی آن قتل است. در اینجا نیز اداء، اداء حق است؛ ولی تمام و یک دفعه بودن را که [[راغب اصفهانی|راغب]] گفته، بطور صریح نمی توان از قرآن استفاده کرد. در [[احادیث]] هست که خونبهای قتل عمدی باید در یک سال ادا شود، ولی یکجا دادن قید نشده است.
+و آیه: {{متن قرآن|«فَمَنْ عُفِيَ لَهُ مِنْ أَخِيهِ شَيْءٌ فَاتِّبَاعٌ بِالْمَعْرُوفِ وَأَدَاءٌ إِلَيْهِ بِإِحْسَانٍ»}}<ref name=":1">[[آیه 178 سوره بقره|سوره بقره، آیه ۱۷۸.]]</ref>؛ این [[آیه]] دربارۀ [[دیه]] (خونبها) است که در مقابل عفو از [[قصاص]] داده می شود و سبب اصلی آن قتل است. در اینجا نیز اداء، اداء حق است؛ ولی تمام و یک دفعه بودن را که [[راغب اصفهانی|راغب]] گفته، بطور صریح نمی توان از قرآن استفاده کرد. در [[احادیث]] هست که خونبهای قتل عمدی باید در یک سال ادا شود، ولی یکجا دادن قید نشده است.
-و نیز آنجا که [[حضرت موسی علیه السلام|حضرت موسی]] به [[فرعون]] و فرعونیان می گوید: {{متن قرآن|«أَنْ [[أَدُّوا]] إِلَيَّ عِبَادَ اللَّهِ»}}؛<ref>[[سوره دخان]]، ۱۸.</ref> بندگان خدا را به من بدهید. گویا منظور این است: آنها را که بندگان خدایند، بناحق بنده خود خوانده‌اید و اذیت می کنید، آنها را برگردانید و از آنها دست بکشید، همچنانکه برگرداندن عبد [[غصب|مغصوب]] بمولای او، برگرداندن حق بصاحب حقّ است، همچنین برگرداندن بندگان خدا و دست کشیدن از آنها اداء حقّ خدا است؛ و اللّٰه العالم.
+و نیز آنجا که [[حضرت موسی علیه السلام|حضرت موسی]] به [[فرعون]] و فرعونیان می گوید: «{{متن قرآن|أَنْ [[أَدُّوا]] إِلَيَّ عِبَادَ اللَّهِ}}<ref name=":2">[[آیه 18 سوره دخان|سوره دخان، آیه ۱۸.]]</ref>؛ بندگان خدا را به من بدهید». گویا منظور این است: آنها را که بندگان خدایند، بناحق بنده خود خوانده‌اید و اذیت می کنید، آنها را برگردانید و از آنها دست بکشید، همچنانکه برگرداندن عبد [[غصب|مغصوب]] بمولای او، برگرداندن حق بصاحب حقّ است، همچنین برگرداندن بندگان خدا و دست کشیدن از آنها اداء حقّ خدا است؛ و اللّٰه العالم.
 ==اداء در آیات قرآن==
-*'''أَداءٌ:''' {{متن قرآن|«يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِصَاصُ فِي الْقَتْلَى الْحُرُّ بِالْحُرِّ وَالْعَبْدُ بِالْعَبْدِ وَالْأُنْثَىٰ بِالْأُنْثَىٰ فَمَنْ عُفِيَ لَهُ مِنْ أَخِيهِ شَيْءٌ فَاتِّبَاعٌ بِالْمَعْرُوفِ وَ '''أَدَاءٌ''' إِلَيْهِ بِإِحْسَانٍ ذَٰلِكَ تَخْفِيفٌ مِنْ رَبِّكُمْ وَرَحْمَةٌ فَمَنِ اعْتَدَىٰ بَعْدَ ذَٰلِكَ فَلَهُ عَذَابٌ أَلِيمٌ»}}.<ref>[[سوره بقره]]، ۱۷۸.</ref>
+*'''أَداءٌ:''' {{متن قرآن|«يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِصَاصُ فِي الْقَتْلَى الْحُرُّ بِالْحُرِّ وَالْعَبْدُ بِالْعَبْدِ وَالْأُنْثَىٰ بِالْأُنْثَىٰ فَمَنْ عُفِيَ لَهُ مِنْ أَخِيهِ شَيْءٌ فَاتِّبَاعٌ بِالْمَعْرُوفِ وَ '''أَدَاءٌ''' إِلَيْهِ بِإِحْسَانٍ ذَٰلِكَ تَخْفِيفٌ مِنْ رَبِّكُمْ وَرَحْمَةٌ فَمَنِ اعْتَدَىٰ بَعْدَ ذَٰلِكَ فَلَهُ عَذَابٌ أَلِيمٌ»}}<ref name=":1" />.
-*'''فَلْیُؤَدِّ''': {{متن قرآن|«وَإِنْ كُنْتُمْ عَلَىٰ سَفَرٍ وَلَمْ تَجِدُوا كَاتِبًا فَرِهَانٌ مَقْبُوضَةٌ فَإِنْ أَمِنَ بَعْضُكُمْ بَعْضًا '''فَلْيُؤَدِّ ''' الَّذِي اؤْتُمِنَ أَمَانَتَهُ وَلْيَتَّقِ اللَّهَ رَبَّهُ وَلَا تَكْتُمُوا الشَّهَادَةَ وَمَنْ يَكْتُمْهَا فَإِنَّهُ آثِمٌ قَلْبُهُ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ عَلِيمٌ»}}.<ref>[[سوره بقره]]، ۲۸۳.</ref>
+*'''فَلْیُؤَدِّ''': {{متن قرآن|«وَإِنْ كُنْتُمْ عَلَىٰ سَفَرٍ وَلَمْ تَجِدُوا كَاتِبًا فَرِهَانٌ مَقْبُوضَةٌ فَإِنْ أَمِنَ بَعْضُكُمْ بَعْضًا '''فَلْيُؤَدِّ ''' الَّذِي اؤْتُمِنَ أَمَانَتَهُ وَلْيَتَّقِ اللَّهَ رَبَّهُ وَلَا تَكْتُمُوا الشَّهَادَةَ وَمَنْ يَكْتُمْهَا فَإِنَّهُ آثِمٌ قَلْبُهُ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ عَلِيمٌ»}}<ref>[[آیه 283 سوره بقره|سوره بقره، آیه ۲۸۳.]]</ref>.
-*'''یؤَدِّهِ:''' {{متن قرآن|«وَمِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ مَنْ إِنْ تَأْمَنْهُ بِقِنْطَارٍ يُؤَدِّهِ إِلَيْكَ وَمِنْهُمْ مَنْ إِنْ تَأْمَنْهُ بِدِينَارٍ لَا '''يُؤَدِّهِ''' إِلَيْكَ إِلَّا مَادُمْتَ عَلَيْهِ قَائِمًا ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ قَالُوا لَيْسَ عَلَيْنَا فِي الْأُمِّيِّينَ سَبِيلٌ وَيَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ وَهُمْ يَعْلَمُونَ»}}.<ref>[[سوره آل عمران]]، ۷۵.</ref>
+*'''یؤَدِّهِ:''' {{متن قرآن|«وَمِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ مَنْ إِنْ تَأْمَنْهُ بِقِنْطَارٍ يُؤَدِّهِ إِلَيْكَ وَمِنْهُمْ مَنْ إِنْ تَأْمَنْهُ بِدِينَارٍ لَا '''يُؤَدِّهِ''' إِلَيْكَ إِلَّا مَادُمْتَ عَلَيْهِ قَائِمًا ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ قَالُوا لَيْسَ عَلَيْنَا فِي الْأُمِّيِّينَ سَبِيلٌ وَيَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ وَهُمْ يَعْلَمُونَ»}}<ref>[[آیه 75 سوره آل عمران|سوره آل عمران، آیه ۷۵.]]</ref>؛ عمران]]، ۷۵.</ref>
-*'''تُؤَدُّوا:''' {{متن قرآن|«إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ '''تُؤَدُّوا''' الْأَمَانَاتِ إِلَىٰ أَهْلِهَا وَإِذَا حَكَمْتُمْ بَيْنَ النَّاسِ أَنْ تَحْكُمُوا بِالْعَدْلِ إِنَّ اللَّهَ نِعِمَّا يَعِظُكُمْ بِهِ إِنَّ اللَّهَ كَانَ سَمِيعًا بَصِيرًا»}}.<ref>[[سوره نساء]]، ۵۸.</ref>
+*'''تُؤَدُّوا:''' {{متن قرآن|«إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ '''تُؤَدُّوا''' الْأَمَانَاتِ إِلَىٰ أَهْلِهَا وَإِذَا حَكَمْتُمْ بَيْنَ النَّاسِ أَنْ تَحْكُمُوا بِالْعَدْلِ إِنَّ اللَّهَ نِعِمَّا يَعِظُكُمْ بِهِ إِنَّ اللَّهَ كَانَ سَمِيعًا بَصِيرًا»}}<ref name=":۰" />.
-*'''أَدُّوا:''' {{متن قرآن|«أَنْ '''أَدُّوا''' إِلَيَّ عِبَادَ اللَّهِ ۖ إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ»}}.<ref>[[سوره دخان]]، ۱۸.</ref>
+*'''أَدُّوا:''' {{متن قرآن|«أَنْ '''أَدُّوا''' إِلَيَّ عِبَادَ اللَّهِ ۖ إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ»}}<ref name=":2" />.
 ==پانویس==

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-«اداء» به معنای دادن یا پرداخت کردن، از واژه های [[قرآن|قرآنی]] است.
+واژه‌ '''«أداء»''' به معنای دادن یا پرداخت کردن است، و در [[قرآن کریم]] معمولا به معنای دادن حق دیگران و ردّ [[امانت]] آمده است.
 ==اداء در لغت==
-در [[مفردات قرآن راغب (کتاب)|مفردات راغب]] آمده، «أَداٰء» یعنی دادن حق تمام در یک دفعه، مثل اداء جزیه و ردّ [[امانت]]: «الأداء دفع الحق دفعة و موفیته»؛ ولی در [[قاموس المحیط (کتاب)|قاموس]] مطلق رساندن و قضا کردن آمده است. [[قرآن|قرآن مجید]] فقط در دادن حق و ردّ امانت بکار برده نه در مطلق دادن چیزی، مثل {{متن قرآن|«إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تُؤَدُّوا الْأَمَانَاتِ إِلَىٰ أَهْلِهَا »}}<ref>(نساء، ۵۸).</ref> {{متن قرآن|«فَمَنْ عُفِيَ لَهُ مِنْ أَخِيهِ شَيْءٌ فَاتِّبَاعٌ بِالْمَعْرُوفِ وَأَدَاءٌ إِلَيْهِ بِإِحْسَانٍ»}}.<ref>(بقره، ۱۷۸).</ref>
+در [[مفردات قرآن راغب (کتاب)|مفردات راغب]] آمده، «أَداٰء» یعنی دادن حق تمام در یک دفعه، مثل اداء [[جزیه]] و ردّ [[امانت]]: «الأداء دفع الحق دفعة و موفیته»؛ ولی در [[قاموس المحیط (کتاب)|القاموس المحیط]] مطلق رساندن و قضا کردن آمده است.
-آیه فوق در بارۀ دیه (خونبها) است که در مقابل عفو از [[قصاص]] داده می شود و سبب اصلی آن قتل است. در اینجا نیز اداء، اداء حق است. ولی تمام و یک دفعه بودن را که [[راغب اصفهانی|راغب]] گفته بطور صریح نمی توان از قرآن استفاده کرد. در [[روایت|روایات]] هست که خونبهای قتل عمدی باید در یک سال ادا شود ولی یکجا دادن قید نشده است. آنجا که [[حضرت موسی علیه السلام|موسی]] به [[فرعون]] و فرعونیان می گوید: {{متن قرآن|«[[أَدُّوا]] إِلَيَّ عِبَادَ اللَّهِ»}}<ref>(دخان، ۱۸).</ref> بندگان خدا را بمن بدهید، گویا منظور این است: آنها را که بندگان خدایند، بناحق بنده خود خوانده‌اید و اذیت می کنید، آنها را برگردانید و از آنها دست بکشید، همچنانکه برگرداندن عبد مغصوب بمولای او برگرداندن حق بصاحب حقّ است، همچنین برگرداندن بندگان خدا و دست کشیدن از آنها اداء حقّ خدا است؛ و اللّٰه العالم.
+[[قرآن|قرآن مجید]] این واژه را فقط در دادن حق و ردّ امانت بکار برده نه در مطلق دادن چیزی، مثل: {{متن قرآن|«إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تُؤَدُّوا الْأَمَانَاتِ إِلَىٰ أَهْلِهَا»}}.<ref>[[سوره نساء]]، ۵۸.</ref>
-==اداء در آیات قرآن==
+و آیه: {{متن قرآن|«فَمَنْ عُفِيَ لَهُ مِنْ أَخِيهِ شَيْءٌ فَاتِّبَاعٌ بِالْمَعْرُوفِ وَأَدَاءٌ إِلَيْهِ بِإِحْسَانٍ»}}.<ref>[[سوره بقره]]، ۱۷۸.</ref> این [[آیه]] دربارۀ [[دیه]] (خونبها) است که در مقابل عفو از [[قصاص]] داده می شود و سبب اصلی آن قتل است. در اینجا نیز اداء، اداء حق است؛ ولی تمام و یک دفعه بودن را که [[راغب اصفهانی|راغب]] گفته، بطور صریح نمی توان از قرآن استفاده کرد. در [[احادیث]] هست که خونبهای قتل عمدی باید در یک سال ادا شود، ولی یکجا دادن قید نشده است.
-'''أَداءٌ:'''
+و نیز آنجا که [[حضرت موسی علیه السلام|حضرت موسی]] به [[فرعون]] و فرعونیان می گوید: {{متن قرآن|«أَنْ [[أَدُّوا]] إِلَيَّ عِبَادَ اللَّهِ»}}؛<ref>[[سوره دخان]]، ۱۸.</ref> بندگان خدا را به من بدهید. گویا منظور این است: آنها را که بندگان خدایند، بناحق بنده خود خوانده‌اید و اذیت می کنید، آنها را برگردانید و از آنها دست بکشید، همچنانکه برگرداندن عبد [[غصب|مغصوب]] بمولای او، برگرداندن حق بصاحب حقّ است، همچنین برگرداندن بندگان خدا و دست کشیدن از آنها اداء حقّ خدا است؛ و اللّٰه العالم.
-*{{متن قرآن|«يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِصَاصُ فِي الْقَتْلَى الْحُرُّ بِالْحُرِّ وَالْعَبْدُ بِالْعَبْدِ وَالْأُنْثَىٰ بِالْأُنْثَىٰ فَمَنْ عُفِيَ لَهُ مِنْ أَخِيهِ شَيْءٌ فَاتِّبَاعٌ بِالْمَعْرُوفِ وَ'''أَدَاءٌ'''إِلَيْهِ بِإِحْسَانٍ ذَٰلِكَ تَخْفِيفٌ مِنْ رَبِّكُمْ وَرَحْمَةٌ فَمَنِ اعْتَدَىٰ بَعْدَ ذَٰلِكَ فَلَهُ عَذَابٌ أَلِيمٌ»}}.<ref>(بقره، ۱۷۸).</ref>
+==اداء در آیات قرآن==
-*{{متن قرآن|«وَمِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ مَنْ إِنْ تَأْمَنْهُ بِقِنْطَارٍ يُؤَدِّهِ إِلَيْكَ وَمِنْهُمْ مَنْ إِنْ تَأْمَنْهُ بِدِينَارٍ لَا '''يُؤَدِّهِ'''إِلَيْكَ إِلَّا مَا دُمْتَ عَلَيْهِ قَائِمًا ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ قَالُوا لَيْسَ عَلَيْنَا فِي الْأُمِّيِّينَ سَبِيلٌ وَيَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ وَهُمْ يَعْلَمُونَ»}}.<ref>(آل عمران، ۷۵).</ref>
+*'''أَداءٌ:''' {{متن قرآن|«يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِصَاصُ فِي الْقَتْلَى الْحُرُّ بِالْحُرِّ وَالْعَبْدُ بِالْعَبْدِ وَالْأُنْثَىٰ بِالْأُنْثَىٰ فَمَنْ عُفِيَ لَهُ مِنْ أَخِيهِ شَيْءٌ فَاتِّبَاعٌ بِالْمَعْرُوفِ وَ '''أَدَاءٌ''' إِلَيْهِ بِإِحْسَانٍ ذَٰلِكَ تَخْفِيفٌ مِنْ رَبِّكُمْ وَرَحْمَةٌ فَمَنِ اعْتَدَىٰ بَعْدَ ذَٰلِكَ فَلَهُ عَذَابٌ أَلِيمٌ»}}.<ref>[[سوره بقره]]، ۱۷۸.</ref>
-'''تُؤَدُّوا:'''
+*'''فَلْیُؤَدِّ''': {{متن قرآن|«وَإِنْ كُنْتُمْ عَلَىٰ سَفَرٍ وَلَمْ تَجِدُوا كَاتِبًا فَرِهَانٌ مَقْبُوضَةٌ فَإِنْ أَمِنَ بَعْضُكُمْ بَعْضًا '''فَلْيُؤَدِّ ''' الَّذِي اؤْتُمِنَ أَمَانَتَهُ وَلْيَتَّقِ اللَّهَ رَبَّهُ وَلَا تَكْتُمُوا الشَّهَادَةَ وَمَنْ يَكْتُمْهَا فَإِنَّهُ آثِمٌ قَلْبُهُ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ عَلِيمٌ»}}.<ref>[[سوره بقره]]، ۲۸۳.</ref>
-*{{متن قرآن|«إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ '''تُؤَدُّوا''' الْأَمَانَاتِ إِلَىٰ أَهْلِهَا وَإِذَا حَكَمْتُمْ بَيْنَ النَّاسِ أَنْ تَحْكُمُوا بِالْعَدْلِ إِنَّ اللَّهَ نِعِمَّا يَعِظُكُمْ بِهِ إِنَّ اللَّهَ كَانَ سَمِيعًا بَصِيرًا»}}.<ref>(نساء، ۵۸).</ref>
+*'''یؤَدِّهِ:''' {{متن قرآن|«وَمِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ مَنْ إِنْ تَأْمَنْهُ بِقِنْطَارٍ يُؤَدِّهِ إِلَيْكَ وَمِنْهُمْ مَنْ إِنْ تَأْمَنْهُ بِدِينَارٍ لَا '''يُؤَدِّهِ''' إِلَيْكَ إِلَّا مَادُمْتَ عَلَيْهِ قَائِمًا ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ قَالُوا لَيْسَ عَلَيْنَا فِي الْأُمِّيِّينَ سَبِيلٌ وَيَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ وَهُمْ يَعْلَمُونَ»}}.<ref>[[سوره آل عمران]]، ۷۵.</ref>
-'''أَدُّوا:'''
+*'''تُؤَدُّوا:''' {{متن قرآن|«إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ '''تُؤَدُّوا''' الْأَمَانَاتِ إِلَىٰ أَهْلِهَا وَإِذَا حَكَمْتُمْ بَيْنَ النَّاسِ أَنْ تَحْكُمُوا بِالْعَدْلِ إِنَّ اللَّهَ نِعِمَّا يَعِظُكُمْ بِهِ إِنَّ اللَّهَ كَانَ سَمِيعًا بَصِيرًا»}}.<ref>[[سوره نساء]]، ۵۸.</ref>
-*{{متن قرآن|«أَنْ'''أَدُّوا'''إِلَيَّ عِبَادَ اللَّهِ ۖ إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ»}}.<ref>(دخان، ۱۸).</ref>
+*'''أَدُّوا:''' {{متن قرآن|«أَنْ '''أَدُّوا''' إِلَيَّ عِبَادَ اللَّهِ ۖ إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ»}}.<ref>[[سوره دخان]]، ۱۸.</ref>
 ==پانویس==
@@ سطر ۳۲: / سطر ۲۶: @@
 ==منابع==
-*[[قاموس قرآن قرشی (کتاب)|قاموس قرآن]]، قرشی بنابی، علی اکبر، تهران: دارالکتب الاسلامیه، ۱۳۰۷.
+*[[قاموس قرآن قرشی (کتاب)|قاموس قرآن]]، سید علی‌اکبر قرشی، تهران: دارالکتب الاسلامیه، ۱۳۰۷.
 {{قرآن}}
 [[رده:واژگان قرآنی]]

@@ سطر ۳: / سطر ۳: @@
 در [[مفردات قرآن راغب (کتاب)|مفردات راغب]] آمده، «أَداٰء» یعنی دادن حق تمام در یک دفعه، مثل اداء جزیه و ردّ [[امانت]]: «الأداء دفع الحق دفعة و موفیته»؛ ولی در [[قاموس المحیط (کتاب)|قاموس]] مطلق رساندن و قضا کردن آمده است. [[قرآن|قرآن مجید]] فقط در دادن حق و ردّ امانت بکار برده نه در مطلق دادن چیزی، مثل {{متن قرآن|«إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تُؤَدُّوا الْأَمَانَاتِ إِلَىٰ أَهْلِهَا »}}<ref>(نساء، ۵۸).</ref> {{متن قرآن|«فَمَنْ عُفِيَ لَهُ مِنْ أَخِيهِ شَيْءٌ فَاتِّبَاعٌ بِالْمَعْرُوفِ وَأَدَاءٌ إِلَيْهِ بِإِحْسَانٍ»}}.<ref>(بقره، ۱۷۸).</ref>
-آیه فوق در بارۀ دیه (خونبها) است که در مقابل عفو از [[قصاص]] داده می شود و سبب اصلی آن قتل است. در اینجا نیز اداء، اداء حق است. ولی تمام و یک دفعه بودن را که [[راغب اصفهانی|راغب]] گفته بطور صریح نمی توان از قرآن استفاده کرد. در [[روایت|روایات]] هست که خونبهای قتل عمدی باید در یک سال ادا شود ولی یکجا دادن قید نشده است. آنجا که [[حضرت موسی علیه السلام|موسی]] به [[فرعون]] و فرعونیان می گوید: {{متن قرآن|«[[أَدُّوا]] إِلَی عِبٰادَ اللّٰهِ»}}<ref>(دخان، ۱۸).</ref> بندگان خدا را بمن بدهید، گویا منظور این است: آنها را که بندگان خدایند، بناحق بنده خود خوانده‌اید و اذیت می کنید، آنها را برگردانید و از آنها دست بکشید، همچنانکه برگرداندن عبد مغصوب بمولای او برگرداندن حق بصاحب حقّ است، همچنین برگرداندن بندگان خدا و دست کشیدن از آنها اداء حقّ خدا است؛ و اللّٰه العالم.
+آیه فوق در بارۀ دیه (خونبها) است که در مقابل عفو از [[قصاص]] داده می شود و سبب اصلی آن قتل است. در اینجا نیز اداء، اداء حق است. ولی تمام و یک دفعه بودن را که [[راغب اصفهانی|راغب]] گفته بطور صریح نمی توان از قرآن استفاده کرد. در [[روایت|روایات]] هست که خونبهای قتل عمدی باید در یک سال ادا شود ولی یکجا دادن قید نشده است. آنجا که [[حضرت موسی علیه السلام|موسی]] به [[فرعون]] و فرعونیان می گوید: {{متن قرآن|«[[أَدُّوا]] إِلَيَّ عِبَادَ اللَّهِ»}}<ref>(دخان، ۱۸).</ref> بندگان خدا را بمن بدهید، گویا منظور این است: آنها را که بندگان خدایند، بناحق بنده خود خوانده‌اید و اذیت می کنید، آنها را برگردانید و از آنها دست بکشید، همچنانکه برگرداندن عبد مغصوب بمولای او برگرداندن حق بصاحب حقّ است، همچنین برگرداندن بندگان خدا و دست کشیدن از آنها اداء حقّ خدا است؛ و اللّٰه العالم.
 ==اداء در آیات قرآن==

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 «اداء» به معنای دادن یا پرداخت کردن، از واژه های [[قرآن|قرآنی]] است.
 ==اداء در لغت==
-در [[مفردات قرآن راغب (کتاب)|مفردات راغب]] آمده، «أَداٰء» یعنی دادن حق تمام در یک دفعه، مثل اداء جزیه و ردّ [[امانت]]: «الأداء دفع الحق دفعة و موفیته»؛ ولی در [[قاموس المحیط (کتاب)|قاموس]] مطلق رساندن و قضا کردن آمده است. [[قرآن|قرآن مجید]] فقط در دادن حق و ردّ امانت بکار برده نه در مطلق دادن چیزی، مثل {{متن قرآن|«إِنَّ اللّٰهَ یأْمُرُکمْ أَنْ تُؤَدُّوا الْأَمٰانٰاتِ إِلیٰ أَهْلِهٰا»}}<ref>(نساء، ۵۸).</ref> {{متن قرآن|«فَمَنْ عُفِی لَهُ مِنْ أَخِیهِ شَی‌ءٌ فَاتِّبٰاعٌ بِالْمَعْرُوفِ وَ أَدٰاءٌ إِلَیهِ بِإِحْسٰانٍ»}}.<ref>(بقره، ۱۷۸).</ref>
+در [[مفردات قرآن راغب (کتاب)|مفردات راغب]] آمده، «أَداٰء» یعنی دادن حق تمام در یک دفعه، مثل اداء جزیه و ردّ [[امانت]]: «الأداء دفع الحق دفعة و موفیته»؛ ولی در [[قاموس المحیط (کتاب)|قاموس]] مطلق رساندن و قضا کردن آمده است. [[قرآن|قرآن مجید]] فقط در دادن حق و ردّ امانت بکار برده نه در مطلق دادن چیزی، مثل {{متن قرآن|«إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تُؤَدُّوا الْأَمَانَاتِ إِلَىٰ أَهْلِهَا »}}<ref>(نساء، ۵۸).</ref> {{متن قرآن|«فَمَنْ عُفِيَ لَهُ مِنْ أَخِيهِ شَيْءٌ فَاتِّبَاعٌ بِالْمَعْرُوفِ وَأَدَاءٌ إِلَيْهِ بِإِحْسَانٍ»}}.<ref>(بقره، ۱۷۸).</ref>
 آیه فوق در بارۀ دیه (خونبها) است که در مقابل عفو از [[قصاص]] داده می شود و سبب اصلی آن قتل است. در اینجا نیز اداء، اداء حق است. ولی تمام و یک دفعه بودن را که [[راغب اصفهانی|راغب]] گفته بطور صریح نمی توان از قرآن استفاده کرد. در [[روایت|روایات]] هست که خونبهای قتل عمدی باید در یک سال ادا شود ولی یکجا دادن قید نشده است. آنجا که [[حضرت موسی علیه السلام|موسی]] به [[فرعون]] و فرعونیان می گوید: {{متن قرآن|«[[أَدُّوا]] إِلَی عِبٰادَ اللّٰهِ»}}<ref>(دخان، ۱۸).</ref> بندگان خدا را بمن بدهید، گویا منظور این است: آنها را که بندگان خدایند، بناحق بنده خود خوانده‌اید و اذیت می کنید، آنها را برگردانید و از آنها دست بکشید، همچنانکه برگرداندن عبد مغصوب بمولای او برگرداندن حق بصاحب حقّ است، همچنین برگرداندن بندگان خدا و دست کشیدن از آنها اداء حقّ خدا است؛ و اللّٰه العالم.
@@ سطر ۹: / سطر ۹: @@
 '''أَداءٌ:'''
-*{{متن قرآن|«یا أَیهَا الَّذینَ آمَنُوا کتِبَ عَلَیکمُ الْقِصاصُ فِی الْقَتْلى‌ الْحُرُّ بِالْحُرِّ وَ الْعَبْدُ بِالْعَبْدِ وَ الْأُنْثى‌ بِالْأُنْثى‌ فَمَنْ عُفِی لَهُ مِنْ أَخیهِ شَی‌ءٌ فَاتِّباعٌ بِالْمَعْرُوفِ وَ '''أَداءٌ''' إِلَیهِ بِإِحْسانٍ ذلِک تَخْفیفٌ مِنْ رَبِّکمْ وَ رَحْمَةٌ فَمَنِ اعْتَدى‌ بَعْدَ ذلِک فَلَهُ عَذابٌ أَلیمٌ»}}.<ref>(بقره، ۱۷۸).</ref>
+*{{متن قرآن|«يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِصَاصُ فِي الْقَتْلَى الْحُرُّ بِالْحُرِّ وَالْعَبْدُ بِالْعَبْدِ وَالْأُنْثَىٰ بِالْأُنْثَىٰ فَمَنْ عُفِيَ لَهُ مِنْ أَخِيهِ شَيْءٌ فَاتِّبَاعٌ بِالْمَعْرُوفِ وَ'''أَدَاءٌ'''إِلَيْهِ بِإِحْسَانٍ ذَٰلِكَ تَخْفِيفٌ مِنْ رَبِّكُمْ وَرَحْمَةٌ فَمَنِ اعْتَدَىٰ بَعْدَ ذَٰلِكَ فَلَهُ عَذَابٌ أَلِيمٌ»}}.<ref>(بقره، ۱۷۸).</ref>
 '''فَلْیؤَدِّ''':
-*{{متن قرآن|«وَ إِنْ کنْتُمْ عَلى‌ سَفَرٍ وَ لَمْ تَجِدُوا کاتِباً فَرِهانٌ مَقْبُوضَةٌ فَإِنْ أَمِنَ بَعْضُکمْ بَعْضاً '''فَلْیؤَدِّ''' الَّذِی اؤْتُمِنَ أَمانَتَهُ وَ لْیتَّقِ اللَّهَ رَبَّهُ وَ لا تَکتُمُوا الشَّهادَةَ وَ مَنْ یکتُمْها فَإِنَّهُ آثِمٌ قَلْبُهُ وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ عَلیمٌ»}}.<ref>(بقره، ۲۸۳).</ref>
+*{{متن قرآن|«وَإِنْ كُنْتُمْ عَلَىٰ سَفَرٍ وَلَمْ تَجِدُوا كَاتِبًا فَرِهَانٌ مَقْبُوضَةٌ فَإِنْ أَمِنَ بَعْضُكُمْ بَعْضًا '''فَلْيُؤَدِّ '''الَّذِي اؤْتُمِنَ أَمَانَتَهُ وَلْيَتَّقِ اللَّهَ رَبَّهُ وَلَا تَكْتُمُوا الشَّهَادَةَ وَمَنْ يَكْتُمْهَا فَإِنَّهُ آثِمٌ قَلْبُهُ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ عَلِيمٌ»}}.<ref>(بقره، ۲۸۳).</ref>
 '''یؤَدِّهِ:'''
-*{{متن قرآن|«وَ مِنْ أَهْلِ الْکتابِ مَنْ إِنْ تَأْمَنْهُ بِقِنْطارٍ یؤَدِّهِ إِلَیک وَ مِنْهُمْ مَنْ إِنْ تَأْمَنْهُ بِدینارٍ لا '''یؤَدِّهِ''' إِلَیک إِلاَّ ما دُمْتَ عَلَیهِ قائِماً ذلِک بِأَنَّهُمْ قالُوا لَیسَ عَلَینا فِی الْأُمِّیینَ سَبیلٌ وَ یقُولُونَ عَلَى اللَّهِ الْکذِبَ وَ هُمْ یعْلَمُونَ»}}.<ref>(آل عمران، ۷۵).</ref>
+*{{متن قرآن|«وَمِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ مَنْ إِنْ تَأْمَنْهُ بِقِنْطَارٍ يُؤَدِّهِ إِلَيْكَ وَمِنْهُمْ مَنْ إِنْ تَأْمَنْهُ بِدِينَارٍ لَا '''يُؤَدِّهِ'''إِلَيْكَ إِلَّا مَا دُمْتَ عَلَيْهِ قَائِمًا ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ قَالُوا لَيْسَ عَلَيْنَا فِي الْأُمِّيِّينَ سَبِيلٌ وَيَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ وَهُمْ يَعْلَمُونَ»}}.<ref>(آل عمران، ۷۵).</ref>
 '''تُؤَدُّوا:'''
-*{{متن قرآن|«إِنَّ اللَّهَ یأْمُرُکمْ أَنْ '''تُؤَدُّوا''' الْأَماناتِ إِلى‌ أَهْلِها وَ إِذا حَکمْتُمْ بَینَ النَّاسِ أَنْ تَحْکمُوا بِالْعَدْلِ إِنَّ اللَّهَ نِعِمَّا یعِظُکمْ بِهِ إِنَّ اللَّهَ کانَ سَمیعاً بَصیراً»}}.<ref>(نساء، ۵۸).</ref>
+*{{متن قرآن|«إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ '''تُؤَدُّوا''' الْأَمَانَاتِ إِلَىٰ أَهْلِهَا وَإِذَا حَكَمْتُمْ بَيْنَ النَّاسِ أَنْ تَحْكُمُوا بِالْعَدْلِ إِنَّ اللَّهَ نِعِمَّا يَعِظُكُمْ بِهِ إِنَّ اللَّهَ كَانَ سَمِيعًا بَصِيرًا»}}.<ref>(نساء، ۵۸).</ref>
 '''أَدُّوا:'''
-*{{متن قرآن|«أَنْ '''أَدُّوا''' إِلَی عِبادَ اللَّهِ إِنِّی لَکمْ رَسُولٌ أَمینٌ»}}.<ref>(دخان، ۱۸).</ref>
+*{{متن قرآن|«أَنْ'''أَدُّوا'''إِلَيَّ عِبَادَ اللَّهِ ۖ إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ»}}.<ref>(دخان، ۱۸).</ref>
 ==پانویس==

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-[[أَداٰء]]: در [[مفردات راغب]] آمده، [[اداء]] يعني دادن حق تمام در يكدفعه، مثل اداء جزيه و ردّ امانت «الأداء دفع الحق دفعة و موفيته» ولي در قاموس مطلق رساندن و قضا كردن آمده است.قرآن مجيد فقط در دادن حق و ردّ امانت بكار برده نه در مطلق دادن چيزي، مثل {{متن قرآن|«إِنَّ اللّٰهَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ [[تُؤَدُّوا]] الْأَمٰانٰاتِ إِليٰ أَهْلِهٰا»}} <ref>(نساء 58)</ref> {{متن قرآن|«فَمَنْ عُفِيَ لَهُ مِنْ أَخِيهِ شَيْ‌ءٌ فَاتِّبٰاعٌ بِالْمَعْرُوفِ وَ أَدٰاءٌ إِلَيْهِ بِإِحْسٰانٍ»}} <ref>بقره: 178</ref> آيه در بارۀ ديه (خونبها) است كه در مقابل عفو از قصاص داده ميشود و سبب اصلي آن قتل است در اينجا نيز اداء، اداء حق است.ولي تمام و يكدفعه بودن را كه راغب گفته بطور صريح نميتوان از قرآن استفاده كرد در روايات هست كه خونبهاي قتل عمدي بايد در يك سال ادا شود ولي يكجا دادن قيد نشده است.آنجا كه موسي بفرعون و فرعونيان ميگويد {{متن قرآن|«[[أَدُّوا]] إِلَيَّ عِبٰادَ اللّٰهِ»}} <ref>دخان: 18</ref> بندگان خدا را بمن بدهيد گويا منظور اين است: آنها را كه بندگان خدايند، بناحق بنده خود خوانده‌ايد و اذيت ميكنيد، آنها را برگردانيد و از آنها دست بكشيد همچنانكه برگرداندن عبد مغصوب بمولاي او برگرداندن حق بصاحب حقّ است همچنين برگرداندن بندگان خدا و دست كشيدن از آنها اداء حقّ خدا است و اللّٰه العالم.
+«اداء» به معنای دادن یا پرداخت کردن، از واژه های [[قرآن|قرآنی]] است.
-==آیاتی که این واژه در آن به کار رفته است==
+آیه فوق در بارۀ دیه (خونبها) است که در مقابل عفو از [[قصاص]] داده می شود و سبب اصلی آن قتل است. در اینجا نیز اداء، اداء حق است. ولی تمام و یک دفعه بودن را که [[راغب اصفهانی|راغب]] گفته بطور صریح نمی توان از قرآن استفاده کرد. در [[روایت|روایات]] هست که خونبهای قتل عمدی باید در یک سال ادا شود ولی یکجا دادن قید نشده است. آنجا که [[حضرت موسی علیه السلام|موسی]] به [[فرعون]] و فرعونیان می گوید: {{متن قرآن|«[[أَدُّوا]] إِلَی عِبٰادَ اللّٰهِ»}}<ref>(دخان، ۱۸).</ref> بندگان خدا را بمن بدهید، گویا منظور این است: آنها را که بندگان خدایند، بناحق بنده خود خوانده‌اید و اذیت می کنید، آنها را برگردانید و از آنها دست بکشید، همچنانکه برگرداندن عبد مغصوب بمولای او برگرداندن حق بصاحب حقّ است، همچنین برگرداندن بندگان خدا و دست کشیدن از آنها اداء حقّ خدا است؛ و اللّٰه العالم.
-===أَداءٌ===
+==اداء در آیات قرآن==
-*يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِصاصُ فِي الْقَتْلى‌ الْحُرُّ بِالْحُرِّ وَ الْعَبْدُ بِالْعَبْدِ وَ الْأُنْثى‌ بِالْأُنْثى‌ فَمَنْ عُفِيَ لَهُ مِنْ أَخيهِ شَيْ‌ءٌ فَاتِّباعٌ بِالْمَعْرُوفِ وَ [[أَداءٌ]] إِلَيْهِ بِإِحْسانٍ ذلِكَ تَخْفيفٌ مِنْ رَبِّكُمْ وَ رَحْمَةٌ فَمَنِ اعْتَدى‌ بَعْدَ ذلِكَ فَلَهُ عَذابٌ أَليمٌ <ref>(بقره 178)</ref>
-===فَلْيُؤَدِّ===
+'''أَداءٌ:'''
-*وَ إِنْ كُنْتُمْ عَلى‌ سَفَرٍ وَ لَمْ تَجِدُوا كاتِباً فَرِهانٌ مَقْبُوضَةٌ فَإِنْ أَمِنَ بَعْضُكُمْ بَعْضاً [[فَلْيُؤَدِّ]] الَّذِي اؤْتُمِنَ أَمانَتَهُ وَ لْيَتَّقِ اللَّهَ رَبَّهُ وَ لا تَكْتُمُوا الشَّهادَةَ وَ مَنْ يَكْتُمْها فَإِنَّهُ آثِمٌ قَلْبُهُ وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ عَليمٌ <ref>(بقره 283)</ref>
-===يُؤَدِّهِ===
+*یا أَیهَا الَّذینَ آمَنُوا کتِبَ عَلَیکمُ الْقِصاصُ فِی الْقَتْلى‌ الْحُرُّ بِالْحُرِّ وَ الْعَبْدُ بِالْعَبْدِ وَ الْأُنْثى‌ بِالْأُنْثى‌ فَمَنْ عُفِی لَهُ مِنْ أَخیهِ شَی‌ءٌ فَاتِّباعٌ بِالْمَعْرُوفِ وَ '''أَداءٌ''' إِلَیهِ بِإِحْسانٍ ذلِک تَخْفیفٌ مِنْ رَبِّکمْ وَ رَحْمَةٌ فَمَنِ اعْتَدى‌ بَعْدَ ذلِک فَلَهُ عَذابٌ أَلیمٌ.<ref>(بقره، ۱۷۸).</ref>
-*وَ مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ مَنْ إِنْ تَأْمَنْهُ بِقِنْطارٍ يُؤَدِّهِ إِلَيْكَ وَ مِنْهُمْ مَنْ إِنْ تَأْمَنْهُ بِدينارٍ لا [[يُؤَدِّهِ]] إِلَيْكَ إِلاَّ ما دُمْتَ عَلَيْهِ قائِماً ذلِكَ بِأَنَّهُمْ قالُوا لَيْسَ عَلَيْنا فِي الْأُمِّيِّينَ سَبيلٌ وَ يَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ وَ هُمْ يَعْلَمُونَ <ref>(آل عمران75)</ref>
-===تُؤَدُّوا===
+'''فَلْیؤَدِّ''':
-*إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ [[تُؤَدُّوا]] الْأَماناتِ إِلى‌ أَهْلِها وَ إِذا حَكَمْتُمْ بَيْنَ النَّاسِ أَنْ تَحْكُمُوا بِالْعَدْلِ إِنَّ اللَّهَ نِعِمَّا يَعِظُكُمْ بِهِ إِنَّ اللَّهَ كانَ سَميعاً بَصيراً <ref>(نساء58)</ref>
-===أَدُّوا===
+*وَ إِنْ کنْتُمْ عَلى‌ سَفَرٍ وَ لَمْ تَجِدُوا کاتِباً فَرِهانٌ مَقْبُوضَةٌ فَإِنْ أَمِنَ بَعْضُکمْ بَعْضاً '''فَلْیؤَدِّ''' الَّذِی اؤْتُمِنَ أَمانَتَهُ وَ لْیتَّقِ اللَّهَ رَبَّهُ وَ لا تَکتُمُوا الشَّهادَةَ وَ مَنْ یکتُمْها فَإِنَّهُ آثِمٌ قَلْبُهُ وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ عَلیمٌ.<ref>(بقره، ۲۸۳).</ref>
-*أَنْ أَدُّوا إِلَيَّ عِبادَ اللَّهِ إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمينٌ <ref>(دخان18)</ref>
 ==پانویس==
-<references/>
+<references />
 ==منابع==
-*قاموس قرآن، قرشی بنابی، علی اکبر، تهران: دارالکتب الاسلامیه، 1307
 {{قرآن}}
 [[رده:واژگان قرآنی]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۴ ژانویهٔ ۲۰۱۶، ساعت ۱۱:۴۶
(بدون تفاوت)