قاعده اصالت صحت - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۲۲ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۲۵

2025-06-22T11:25:54Z

مهدی موسوی: ویرایش

2019-10-14T10:48:25Z

ویرایش

Heidariyan47 در ‏۷ مهٔ ۲۰۱۵، ساعت ۰۷:۱۴

2015-05-07T07:14:56Z

Zamani در ‏۴ مهٔ ۲۰۱۵، ساعت ۰۹:۳۶

2015-05-04T09:36:09Z

Heidariyan47 در ‏۴ مهٔ ۲۰۱۵، ساعت ۰۹:۱۱

2015-05-04T09:11:48Z

Heidariyan47 در ‏۴ مهٔ ۲۰۱۵، ساعت ۰۸:۵۸

2015-05-04T08:58:17Z

Heidariyan47 در ‏۴ مهٔ ۲۰۱۵، ساعت ۰۸:۴۴

2015-05-04T08:44:20Z

Heidariyan47 در ‏۴ مهٔ ۲۰۱۵، ساعت ۰۸:۴۳

2015-05-04T08:43:30Z

Heidariyan47 در ‏۴ مهٔ ۲۰۱۵، ساعت ۰۸:۴۱

2015-05-04T08:41:52Z

Heidariyan47 در ‏۴ مهٔ ۲۰۱۵، ساعت ۰۸:۴۰

2015-05-04T08:40:55Z

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-اصالة الصحة، یکی از اصول و [[قواعد فقهی]] است که در [[فقه]]، آثار فراوانی دارد.  طبق این قاعده، عمل انسان مسلمان در مورادی که اطمینان به فساد و باطل بودن آن نباشد بر صحت حمل می شود. و هر گونه شک یا احتمالی که به هر دلیل دربارۀ فاسد بودن عمل مسلمان پیش آید، را دفع می کند. بر حجیت این قاعده به [[قرآن]]، [[روایت|روایات]]، سیرۀ مسلمانان، [[اجماع]] و [[عقل]] استناد شده است. از مصادیق این قاعده، یکی از اصول و قواعد مهم فقهی است که از آن به قاعدۀ "اصالت صحت در عبادات و معاملات"یاد می شود.
+'''«قاعده اصالة الصحّة»'''، یکی از [[قواعد فقهی]] است که بر طبق آن، عمل انسان مسلمان در مورادی که اطمینان به [[فساد]] و باطل بودن آن نباشد، بر صحت حمل می‌شود و هر گونه شک یا احتمالی که دربارۀ فاسد بودن عمل او پیش آید را دفع می‌کند.
-==مدارک این قاعده==
+==مدارک قاعده اصالت صحت==
+بر حجیت «قاعده اصالت صحت»، به آیات [[قرآن]]، [[احادیث]]، سیرۀ مسلمانان، [[اجماع]] و [[عقل]] استناد شده است.
 '''۱. قرآن:'''
-خداوند می فرماید: «''یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اجْتَنِبُوا کَثِیراً مِنَ الظَّنِّ إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إِثْمٌ'' ...»، ای کسانی که ایمان آورده اید از بسیاری از گمان ها بپرهیزید، چرا که بعضی از گمان ها گناه است.
+خداوند می فرماید: {{متن قرآن|«یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اجْتَنِبُوا کَثِیراً مِنَ الظَّنِّ إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إِثْمٌ...»}}؛ ([[سوره حجرات]]، آیه ۱۲) ای کسانی که ایمان آورده اید از بسیاری از گمان ها بپرهیزید، چرا که بعضی از گمان ها گناه است.
-کسانی که به این آیه استدلال کرده اند گفته اند:
+برخی به این [[آیه]] استدلال کرده و گفته اند: [[قرآن]] در این آیه، مردم را به دوری کردن از [[سوء ظن]] فرمان داده که نتیجۀ آن، حکم به صحت در افعال شخص مسلمان است.
 '''۲. روایات:'''
-از جمله روایاتی که می تواند دلیل این قاعده باشد، روایت [[امام علی علیه السلام|امام علی]] (ع) است: "کار برادر مؤمن خود را بر بهترین وجه آن حمل کن".<ref> کلینی، محمد بن یعقوب، کافی، ج ۲، ص ۳۶۲، دار الکتب الاسلامیه، تهران، ۱۴۰۷ق. </ref>
+از جمله روایاتی که می تواند دلیل این قاعده باشد، روایت [[امام علی علیه السلام|امام علی]] (ع) است: "کار برادر مؤمن خود را بر بهترین وجه آن حمل کن".<ref> کلینی، محمد بن یعقوب، کافی، ج ۲، ص ۳۶۲، دارالکتب الاسلامیه، تهران، ۱۴۰۷ق. </ref>
-در روایت دیگری از [[امام صادق علیه السلام|امام صادق]] (ع) نقل شده است: "هر گاه، مؤمنی، برادر مؤمنش را به امری متهم کند (بدون تحقیق و با سوءظن) همان گونه که نمک در آب ذوب می شود، ایمان در قلبش ذوب می شود".<ref> همان، ج۲، ص ۳۶۱. </ref>
+در روایت دیگری از [[امام صادق علیه السلام|امام صادق]] (ع) نقل شده است: "هر گاه، مؤمنی، برادر مؤمنش را به امری متهم کند (بدون تحقیق و با سوءظن) همان گونه که نمک در آب ذوب می شود، [[ایمان]] در قلبش ذوب می شود".<ref> همان، ج۲، ص ۳۶۱. </ref>
 ''' ۳. اجماع:'''
-بر این قاعده و حجیت آن ادعای [[اجماع]] -اجماع قولی و اجماع فعلی- شده است.<ref> گلپایگانی، محمد رضا، القواعد الفقهیة، ج۲، ص ۳۱۸ ، بی تا، بی جا. </ref>
+همچنین بر این قاعده و حجیت آن، ادعای [[اجماع]] -اجماع قولی و اجماع فعلی- شده است.<ref> گلپایگانی، محمد رضا، القواعد الفقهیة، ج۲، ص ۳۱۸. </ref>
 ''' ۴. سیره مسلمین:'''
-[[شیخ مرتضی انصاری|شیخ انصاری]] در این باره می گوید:
+[[شیخ مرتضی انصاری|شیخ انصاری]] در این باره می گوید: سیرۀ مسلمانان در طول [[تاریخ اسلام]] مبنی بر این است که اعمال یکدیگر را بر صحت حمل کرده و اثر آن را در عبادات و معاملات جاری می کردند، و گمان نمی کنم شخصی بتواند این مطلب را رد کند.<ref> انصاری، مرتضی، فرائد الاصول، ج۲، ص ۷۲۰، دفتر انتشارات اسلامی، قم. </ref>
 ''' ۵. عقل:'''
-[[عقل]] مستقل حکم می کند که اگر این اصل و قاعده در میان مردم اجرا نشود، موجب اختلال در نظام و زندگی مردم می شود.<ref> همان. </ref>
+[[عقل]] مستقل حکم می کند که اگر این اصل و قاعده در میان مردم اجرا نشود، موجب اختلال در نظام و زندگی مردم می شود.<ref> همان. </ref> با توجه به این دلیل، می توان این قاعدۀ را نسبت به هر انسانی (حتی غیر مسلمانان) جاری کرد، به این گونه که عقلاء نیز در مواردی که مشغول به عملی می شوند آن را صحیح انجام می دهند، پس اگر شک کردیم که عملی صحیح است یا فاسد، به دلیل این قاعده می توان به صحت آن حکم کرد.<ref> مولفان، القواعد الفقهیة، ص ۱۰۵، انتشارات مرکز جهانی علوم اسلامی، قم، ۱۴۲۱ق. </ref>
-گفتنی است که اگر این قاعده بخواهد دربارۀ غیر مسلمان جاری شود، باید صحت کارش را در محدودۀ اعتقادات و دینی که دارد تفسیر کرد. یعنی وقتی در حرمت خوردنی هایی مانند گوشت شک کردیم که آیا به درستی [[ذبح]] شده است یا نه؟ نمی توان با تمسک به این قاعده، به صحت عمل غیر مسلمان حکم کرد. زیرا آنان چنین شیوه ای را که مسلمانان در ذبح به کار می برند، انجام نمی دهند. بله در برخی از امور، مانند کارهای فنی، خدمات اداری و... که برای مسلمانان انجام می دهند می توان با توجه به این قاعده، حکم به صحت اعمال آنان داد.
+گفتنی است که اگر این قاعده بخواهد دربارۀ غیر مسلمان جاری شود، باید صحت کارش را در محدودۀ اعتقادات و دینی که دارد تفسیر کرد. مثلا وقتی در حرمت خوردنی هایی مانند گوشت شک کردیم که آیا به درستی [[ذبح]] شده است یا نه؟ نمی توان با تمسک به این قاعده، به صحت عمل غیر مسلمان حکم کرد؛ زیرا آنان چنین شیوه ای را که مسلمانان در ذبح به کار می برند، انجام نمی دهند. بله در برخی از امور، مانند کارهای فنی، خدمات اداری و... که برای مسلمانان انجام می دهند می توان با توجه به این قاعده، حکم به صحت اعمال آنان داد.
-==مثالهای این قاعده==
+==مثال‌های قاعده اصالت صحت==
-همان طور که گفته شد، این قاعده از موضوعات بسیار شایع در [[فقه]] است که کاربرد های فراوانی دارد. در این جا به دو نمونه از آنها اشاره می شود.
+قاعده اصالت صحت از موضوعات بسیار شایع در [[فقه]] است که کاربردهای فراوانی دارد از مصادیق این قاعده، یکی از اصول و قواعد مهم فقهی است که از آن به قاعدۀ «اصالت صحت در عبادات و معاملات» یاد می شود. در این جا به دو نمونه از آنها اشاره می شود:
-الف- اگر شک شود نمازی که بر میت خوانده شده، صحیح است یا نه؟ و در صورتی که صحیح نباشد باید دوباره خوانده شود، با وجود چنین شکی، نماز شخصی را که بر میت نماز خوانده است، حمل بر صحت می کنیم و در این صورت لازم نیست نماز میت اعاده شود.<ref> خمینی، روح الله، تحریر الوسیلة، ج ۱، ص ۵۴، دارالعلم، قم، ۱۴۰۹ق. </ref>
+*الف. اگر شک شود نمازی که بر میت خوانده شده، صحیح است یا نه؟ -و در صورتی که صحیح نباشد باید دوباره خوانده شود-، با وجود چنین شکی، نماز شخصی را که بر میت نماز خوانده است، حمل بر صحت می کنیم و در این صورت لازم نیست نماز میت اعاده شود.<ref> خمینی، روح الله، تحریر الوسیلة، ج ۱، ص ۵۴، دارالعلم، قم، ۱۴۰۹ق. </ref>
-ب- در قربانی [[حج]]، اگر کسی که نمی توانذ قربانی کند، برای عمل قربانی، شخصی را نائب بگیرد که به جای او ذبح کند، و شک کرد که آیا نائب توانسته به درستی قربانی کند یا نه؟ اصالة صحت را جاری کرده و لازم نیست مجدداً قربانی کند.<ref> همان، ج ۱، ص ۴۴۷. </ref>
+*ب. در قربانی [[حج]]، اگر کسی که نمی توانذ قربانی کند، برای عمل قربانی، شخصی را نائب بگیرد که به جای او [[ذبح]] کند، و شک کرد که آیا نائب توانسته به درستی قربانی کند یا نه؟ اصالة صحت را جاری کرده و لازم نیست مجدداً قربانی کند.<ref> همان، ج ۱، ص ۴۴۷. </ref>
 ==پانویس==
 {{پانویس}}
-==منبع==
+==منابع==
-قاعده اصالت صحت، [http://www.islamquest.net/fa/archive/question/ar21354 اسلام کوئیست]، بازیابی: هفتم اردیبهشت 1394.{{فقه}}
+*[http://www.islamquest.net/fa/archive/question/ar21354 "قاعده اصالت صحت"، اسلام کوئست]، بازیابی: هفتم اردیبهشت ۱۳۹۴.
 {{فقه/قواعد فقهی}}
-[[رده : قواعد فقه]]
+[[رده: قواعد فقه]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-اصالة الصحة،  یکی از قواعد و اصول فقهی است که در فقه، آثار فراوانی دارد.  طبق این قاعده، عمل انسان مسلمان در مورادی که اطمینان به فساد و باطل بودن آن نباشد بر صحت حمل می شود. و هر گونه شک یا احتمالی که به هر دلیل دربارۀ فاسد بودن عمل مسلمان پیش آید، را دفع می کند. بر حجیت این قاعده به قرآن، روایات، سیرۀ مسلمانان، اجماع و عقل استناد شده است.
+اصالة الصحة، یکی از اصول و [[قواعد فقهی]] است که در [[فقه]]، آثار فراوانی دارد.  طبق این قاعده، عمل انسان مسلمان در مورادی که اطمینان به فساد و باطل بودن آن نباشد بر صحت حمل می شود. و هر گونه شک یا احتمالی که به هر دلیل دربارۀ فاسد بودن عمل مسلمان پیش آید، را دفع می کند. بر حجیت این قاعده به [[قرآن]]، [[روایت|روایات]]، سیرۀ مسلمانان، [[اجماع]] و [[عقل]] استناد شده است. از مصادیق این قاعده، یکی از اصول و قواعد مهم فقهی است که از آن به قاعدۀ "اصالت صحت در عبادات و معاملات"یاد می شود.
-==مصداق قاعده==
+==مدارک این قاعده==
 دلائل این قاعده را می توان در چند بخش بیان کرد:
-'''1. قرآن'''
+'''۱. قرآن:'''
-خداوند می فرماید: «''یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اجْتَنِبُوا کَثِیراً مِنَ الظَّنِّ إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إِثْمٌ'' ..»، ای کسانی که ایمان آورده اید از بسیاری از گمان ها بپرهیزید، چرا که بعضی از گمان ها گناه است.
+خداوند می فرماید: «''یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اجْتَنِبُوا کَثِیراً مِنَ الظَّنِّ إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إِثْمٌ'' ...»، ای کسانی که ایمان آورده اید از بسیاری از گمان ها بپرهیزید، چرا که بعضی از گمان ها گناه است.
 کسانی که به این آیه استدلال کرده اند گفته اند:
-قرآن در این آیه، مردم را به دوری کردن از سوء ظن فرمان داده که نتیجۀ آن، حکم به صحت در افعال شخص مسلمان است.
+[[قرآن]] در این آیه، مردم را به دوری کردن از سوءظن فرمان داده که نتیجۀ آن، حکم به صحت در افعال شخص مسلمان است.
-'''2. روایات'''
+'''۲. روایات:'''
-از جمله روایاتی که می تواند دلیل این قاعده باشد، روایت امام علی (ع) است: "کار برادر مؤمن خود را بر بهترین وجه آن حمل کن.<ref> کلینی، محمد بن یعقوب، کافی، ج 2، ص 362، دار الکتب الاسلامیه، تهران، 1407ق. </ref>
+از جمله روایاتی که می تواند دلیل این قاعده باشد، روایت [[امام علی علیه السلام|امام علی]] (ع) است: "کار برادر مؤمن خود را بر بهترین وجه آن حمل کن".<ref> کلینی، محمد بن یعقوب، کافی، ج ۲، ص ۳۶۲، دار الکتب الاسلامیه، تهران، ۱۴۰۷ق. </ref>
-در روایت دیگری از امام صادق (ع) نقل شده است: "هر گاه، مؤمنی، برادر مؤمنش را به امری متهم کند(بدون تحقیق و با سوء ظن) همان گونه که نمک در آب ذوب می شود، ایمان در قلبش ذوب می شود.<ref> همان، ج2، ص 361. </ref>
+در روایت دیگری از [[امام صادق علیه السلام|امام صادق]] (ع) نقل شده است: "هر گاه، مؤمنی، برادر مؤمنش را به امری متهم کند (بدون تحقیق و با سوءظن) همان گونه که نمک در آب ذوب می شود، ایمان در قلبش ذوب می شود".<ref> همان، ج۲، ص ۳۶۱. </ref>
-''' 3. اجماع'''
+''' ۳. اجماع:'''
-بر این قاعده و حجیت آن ادعای [[اجماع]]-[[اجماع قولی]] و[[اجماع فعلی]]- شده است<ref> گلپایگانی، محمد رضا، القواعد الفقهیة، ج2، ص 318 ، بی تا، بی جا. </ref>
+بر این قاعده و حجیت آن ادعای [[اجماع]] -اجماع قولی و اجماع فعلی- شده است.<ref> گلپایگانی، محمد رضا، القواعد الفقهیة، ج۲، ص ۳۱۸ ، بی تا، بی جا. </ref>
-''' 4. سیره'''
+''' ۴. سیره مسلمین:'''
-شیخ انصاری در این باره می گوید:
+[[شیخ مرتضی انصاری|شیخ انصاری]] در این باره می گوید:
-سیرۀ مسلمانان در طول تاریخ اسلام مبنی بر این است که اعمال یکدیگر را بر صحت حمل کرده و اثر آن را در عبادات و معاملات جاری می کردند، و گمان نمی کنم شخصی بتواند این مطلب را رد کند<ref> انصاری، مرتضی، فرائد الاصول، ج2، ص 720، دفتر انتشارات اسلامی، قم، بی تا. </ref>
+سیرۀ مسلمانان در طول [[تاریخ اسلام]] مبنی بر این است که اعمال یکدیگر را بر صحت حمل کرده و اثر آن را در عبادات و معاملات جاری می کردند، و گمان نمی کنم شخصی بتواند این مطلب را رد کند.<ref> انصاری، مرتضی، فرائد الاصول، ج۲، ص ۷۲۰، دفتر انتشارات اسلامی، قم، بی تا. </ref>
-''' 5. عقل'''
+''' ۵. عقل:'''
-عقل مستقل حکم می کند که اگر این اصل و قاعده در میان مردم اجرا نشود، موجب اختلال در نظام و زندگی مردم می شود<ref> همان. </ref>
+[[عقل]] مستقل حکم می کند که اگر این اصل و قاعده در میان مردم اجرا نشود، موجب اختلال در نظام و زندگی مردم می شود.<ref> همان. </ref>
-با توجه به این دلیل، می توان این قاعدۀ را نسبت به هر انسانی (حتی غیر مسلمانان) جاری کرد، به این گونه که عقلاء نیز در مواردی که مشغول به عملی می شوند آن را صحیح انجام می دهند، پس اگر شک کردیم که عملی صحیح است یا فاسد، به دلیل این قاعده می توان به صحت آن حکم کرد.<ref> مولفان، القواعد الفقهیة، ص 105، انتشارات مرکز جهانی علوم اسلامی، قم، 1421ق. </ref>
+با توجه به این دلیل، می توان این قاعدۀ را نسبت به هر انسانی (حتی غیر مسلمانان) جاری کرد، به این گونه که عقلاء نیز در مواردی که مشغول به عملی می شوند آن را صحیح انجام می دهند، پس اگر شک کردیم که عملی صحیح است یا فاسد، به دلیل این قاعده می توان به صحت آن حکم کرد.<ref> مولفان، القواعد الفقهیة، ص ۱۰۵، انتشارات مرکز جهانی علوم اسلامی، قم، ۱۴۲۱ق. </ref>
-گفتنی است که اگر این قاعده بخواهد دربارۀ غیر مسلمان جاری شود، باید صحت کارش را در محدودۀ اعتقادات و دینی که دارد تفسیر کرد. یعنی وقتی در حرمت خوردنی هایی مانند، گوشت شک کردیم که آیا به درستی ذبح شده است یا نه؟ نمی توان با تمسک به این قاعده، به صحت عمل غیر مسلمان حکم کرد. زیرا آنان چنین شیوه ای را که مسلمانان در ذبح به کار می برند، انجام نمی دهند. بله در برخی از امور، مانند کارهای فنی، خدمات اداری و... که برای مسلمانان انجام می دهند می توان با توجه به این قاعده، حکم به صحت اعمال آنان داد.
+گفتنی است که اگر این قاعده بخواهد دربارۀ غیر مسلمان جاری شود، باید صحت کارش را در محدودۀ اعتقادات و دینی که دارد تفسیر کرد. یعنی وقتی در حرمت خوردنی هایی مانند گوشت شک کردیم که آیا به درستی [[ذبح]] شده است یا نه؟ نمی توان با تمسک به این قاعده، به صحت عمل غیر مسلمان حکم کرد. زیرا آنان چنین شیوه ای را که مسلمانان در ذبح به کار می برند، انجام نمی دهند. بله در برخی از امور، مانند کارهای فنی، خدمات اداری و... که برای مسلمانان انجام می دهند می توان با توجه به این قاعده، حکم به صحت اعمال آنان داد.
-==تطبیقات این قاعده==
+==مثالهای این قاعده==
 همان طور که گفته شد، این قاعده از موضوعات بسیار شایع در [[فقه]] است که کاربرد های فراوانی دارد. در این جا به دو نمونه از آنها اشاره می شود.
-الف- اگر شک شود نمازی که بر میت خوانده شده، صحیح است یا نه؟ و در صورتی که صحیح نباشد باید دوباره خوانده شود، با وجود چنین شکی، نماز شخصی را که بر میت نماز خوانده است، حمل بر صحت می کنیم و در این صورت لازم نیست نماز میت اعاده شود.<ref> خمینی، روح الله، تحریر الوسیلة، ج 1، ص 54، دارالعلم، قم، 1409ق. </ref>
+الف- اگر شک شود نمازی که بر میت خوانده شده، صحیح است یا نه؟ و در صورتی که صحیح نباشد باید دوباره خوانده شود، با وجود چنین شکی، نماز شخصی را که بر میت نماز خوانده است، حمل بر صحت می کنیم و در این صورت لازم نیست نماز میت اعاده شود.<ref> خمینی، روح الله، تحریر الوسیلة، ج ۱، ص ۵۴، دارالعلم، قم، ۱۴۰۹ق. </ref>
-ب- در قربانی حج، اگر کسی که نمی توانذ قربانی کند، برای عمل قربانی، شخصی را نائب بگیرد که به جای او ذبح کند، و شک کرد که آیا نائب توانسته به درستی قربانی کند یا نه؟ اصالة صحت را جاری کرده و لازم نیست مجدداً قربانی کند.<ref> همان، ج 1، ص 447. </ref>
+ب- در قربانی [[حج]]، اگر کسی که نمی توانذ قربانی کند، برای عمل قربانی، شخصی را نائب بگیرد که به جای او ذبح کند، و شک کرد که آیا نائب توانسته به درستی قربانی کند یا نه؟ اصالة صحت را جاری کرده و لازم نیست مجدداً قربانی کند.<ref> همان، ج ۱، ص ۴۴۷. </ref>
 ==پانویس==
 {{پانویس}}
-{{فقه}}
+==منبع==
 {{فقه/قواعد فقهی}}
 [[رده : قواعد فقه]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-اصالة الصحة،  یکی از قواعد و اصول فقهی است که در فقه آثار زیادی دارد.  طبق این قاعده، عمل انسان مسلمان در مورادی که اطمینان به فساد و باطل بودن آن نباشد بر صحت حمل می شود. و هر گونه شک یا احتمالی که به هر دلیل دربارۀ فاسد بودن عمل مسلمان پیش آید، را دفع می کند. بر حجیت این قاعده به قرآن، روایات، سیرۀ مسلمانان، اجماع و عقل استناد شده است.
+اصالة الصحة،  یکی از قواعد و اصول فقهی است که در فقه، آثار فراوانی دارد.  طبق این قاعده، عمل انسان مسلمان در مورادی که اطمینان به فساد و باطل بودن آن نباشد بر صحت حمل می شود. و هر گونه شک یا احتمالی که به هر دلیل دربارۀ فاسد بودن عمل مسلمان پیش آید، را دفع می کند. بر حجیت این قاعده به قرآن، روایات، سیرۀ مسلمانان، اجماع و عقل استناد شده است.
 ==مصداق قاعده==
@@ سطر ۱۴: / سطر ۱۴: @@
 کسانی که به این آیه استدلال کرده اند گفته اند:
-قرآن در این آیه مردم را به دوری کردن از سوء ظن فرمان داده که نتیجۀ آن، حکم به صحت در افعال شخص مسلمان است.
+قرآن در این آیه، مردم را به دوری کردن از سوء ظن فرمان داده که نتیجۀ آن، حکم به صحت در افعال شخص مسلمان است.
 '''2. روایات'''
-از جمله روایاتی که می تواند دلیل این قاعده باشد، روایت امام علی (ع) است: "کار برادر مؤمن خود را بر بهترین وجه آن حمل کن<ref> کلینی، محمد بن یعقوب، کافی، ج 2، ص 362، دار الکتب الاسلامیه، تهران، 1407ق. </ref>
+از جمله روایاتی که می تواند دلیل این قاعده باشد، روایت امام علی (ع) است: "کار برادر مؤمن خود را بر بهترین وجه آن حمل کن.<ref> کلینی، محمد بن یعقوب، کافی، ج 2، ص 362، دار الکتب الاسلامیه، تهران، 1407ق. </ref>
-در روایت دیگری از امام صادق (ع) نقل شده است: "هر گاه، مؤمنی، برادر مؤمنش را به امری متهم کند(بدون تحقیق و با سوء ظن) همان گونه که نمک در آب ذوب می شود، ایمان در قلبش ذوب می شود<ref> همان، ج2، ص 361. </ref>
+در روایت دیگری از امام صادق (ع) نقل شده است: "هر گاه، مؤمنی، برادر مؤمنش را به امری متهم کند(بدون تحقیق و با سوء ظن) همان گونه که نمک در آب ذوب می شود، ایمان در قلبش ذوب می شود.<ref> همان، ج2، ص 361. </ref>
 ''' 3. اجماع'''
@@ سطر ۳۴: / سطر ۳۴: @@
 عقل مستقل حکم می کند که اگر این اصل و قاعده در میان مردم اجرا نشود، موجب اختلال در نظام و زندگی مردم می شود<ref> همان. </ref>
-با توجه به این دلیل، می توان این قاعدۀ را نسبت به هر انسانی (حتی غیر مسلمانان) جاری کرد، به این گونه که عقلاء نیز در مواردی که مشغول به عملی می شوند آن را صحیح انجام می دهند، پس اگر شک کردیم که عملی صحیح است یا فاسد، به دلیل این قاعده می توان به صحت آن حکم کرد<ref> مولفان، القواعد الفقهیة، ص 105، انتشارات مرکز جهانی علوم اسلامی، قم، 1421ق. </ref>
+با توجه به این دلیل، می توان این قاعدۀ را نسبت به هر انسانی (حتی غیر مسلمانان) جاری کرد، به این گونه که عقلاء نیز در مواردی که مشغول به عملی می شوند آن را صحیح انجام می دهند، پس اگر شک کردیم که عملی صحیح است یا فاسد، به دلیل این قاعده می توان به صحت آن حکم کرد.<ref> مولفان، القواعد الفقهیة، ص 105، انتشارات مرکز جهانی علوم اسلامی، قم، 1421ق. </ref>
-گفتنی است که اگر این قاعده بخواهد دربارۀ غیر مسلمان جاری شود، باید صحت کارش را در محدودۀ اعتقادات و دینی که دارد تفسیر کرد. یعنی وقتی در حرمت خوردنی هایی مانند: گوشت شک کردیم که آیا به درستی ذبح شده است یا نه؟ نمی توان با تمسک به این قاعده، به صحت عمل غیر مسلمان حکم کرد. زیرا آنان چنین شیوه ای را که مسلمانان در ذبح به کار می برند، انجام نمی دهند. بله در برخی از امور، مانند کارهای فنی، خدمات اداری و... که برای مسلمانان انجام می دهند می توان با توجه به این قاعده، حکم به صحت اعمال آنان داد.
+گفتنی است که اگر این قاعده بخواهد دربارۀ غیر مسلمان جاری شود، باید صحت کارش را در محدودۀ اعتقادات و دینی که دارد تفسیر کرد. یعنی وقتی در حرمت خوردنی هایی مانند، گوشت شک کردیم که آیا به درستی ذبح شده است یا نه؟ نمی توان با تمسک به این قاعده، به صحت عمل غیر مسلمان حکم کرد. زیرا آنان چنین شیوه ای را که مسلمانان در ذبح به کار می برند، انجام نمی دهند. بله در برخی از امور، مانند کارهای فنی، خدمات اداری و... که برای مسلمانان انجام می دهند می توان با توجه به این قاعده، حکم به صحت اعمال آنان داد.
 ==تطبیقات این قاعده==
@@ سطر ۴۲: / سطر ۴۲: @@
 همان طور که گفته شد، این قاعده از موضوعات بسیار شایع در [[فقه]] است که کاربرد های فراوانی دارد. در این جا به دو نمونه از آنها اشاره می شود.
-الف- اگر شک شود نمازی که بر میت خوانده شده، صحیح است یا نه؟ و در صورتی که صحیح نباشد باید دوباره خوانده شود، با وجود چنین شکی، نماز شخصی را که بر میت نماز خوانده است، حمل بر صحت می کنیم و در این صورت لازم نیست نماز میت اعاده شود<ref> خمینی، روح الله، تحریر الوسیلة، ج 1، ص 54، دارالعلم، قم، 1409ق. </ref>
+الف- اگر شک شود نمازی که بر میت خوانده شده، صحیح است یا نه؟ و در صورتی که صحیح نباشد باید دوباره خوانده شود، با وجود چنین شکی، نماز شخصی را که بر میت نماز خوانده است، حمل بر صحت می کنیم و در این صورت لازم نیست نماز میت اعاده شود.<ref> خمینی، روح الله، تحریر الوسیلة، ج 1، ص 54، دارالعلم، قم، 1409ق. </ref>
-ب- در قربانی حج، اگر کسی که نمی توانذ قربانی کند، برای عمل قربانی، شخصی را نائب بگیرد که به جای او ذبح کند، و شک کرد که آیا نائب توانسته به درستی قربانی کند یا نه؟ اصالة صحت را جاری کرده و لازم نیست مجدداً قربانی کند<ref> همان، ج 1، ص 447. </ref>
+ب- در قربانی حج، اگر کسی که نمی توانذ قربانی کند، برای عمل قربانی، شخصی را نائب بگیرد که به جای او ذبح کند، و شک کرد که آیا نائب توانسته به درستی قربانی کند یا نه؟ اصالة صحت را جاری کرده و لازم نیست مجدداً قربانی کند.<ref> همان، ج 1، ص 447. </ref>
 ==پانویس==
@@ سطر ۵۲: / سطر ۵۲: @@
 ==منبع==
-قاعده اصالت صحت، [http://www.islamquest.net/fa/archive/question/ar21354  اسلام کوئیست]، بازیابی: هفتم اردیبهشت 1394
+قاعده اصالت صحت، [http://www.islamquest.net/fa/archive/question/ar21354  اسلام کوئیست]، بازیابی : هفتم اردیبهشت 1394
 [[رده : قواعد فقه]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 اصالة الصحة،  یکی از قواعد و اصول فقهی است که در فقه آثار زیادی دارد.  طبق این قاعده، عمل انسان مسلمان در مورادی که اطمینان به فساد و باطل بودن آن نباشد بر صحت حمل می شود. و هر گونه شک یا احتمالی که به هر دلیل دربارۀ فاسد بودن عمل مسلمان پیش آید، را دفع می کند. بر حجیت این قاعده به قرآن، روایات، سیرۀ مسلمانان، اجماع و عقل استناد شده است.
-==مصداق قاعذه==
+==مصداق قاعده==
 از مصادیق این قاعده، یکی از اصول و قواعد مهم فقهی است که از آن به قاعدۀ "اصالت صحت در عبادات و معاملات"یاد می شود.
@@ سطر ۴۰: / سطر ۴۰: @@
 ==تطبیقات این قاعده==
-همان طور که گفته شد، این قاعده از موضوعات بسیار شایع در[[فقه]] است که کاربرد های فراوانی دارد. در این جا به دو نمونه از آنها اشاره می شود.
+همان طور که گفته شد، این قاعده از موضوعات بسیار شایع در [[فقه]] است که کاربرد های فراوانی دارد. در این جا به دو نمونه از آنها اشاره می شود.
 الف- اگر شک شود نمازی که بر میت خوانده شده، صحیح است یا نه؟ و در صورتی که صحیح نباشد باید دوباره خوانده شود، با وجود چنین شکی، نماز شخصی را که بر میت نماز خوانده است، حمل بر صحت می کنیم و در این صورت لازم نیست نماز میت اعاده شود<ref> خمینی، روح الله، تحریر الوسیلة، ج 1، ص 54، دارالعلم، قم، 1409ق. </ref>
-ب- در قربانی حج، اگر کسی که نمی توانذ قربانی کند، برای عمل قربانی، شخصی را نائب بگیرد که به جای او ذبح کند، و شک کرد که آیا نائب توانسته به درستی قربانی کند یا نه؟ [[اصالة صحت]] را جاری کرده و لازم نیست مجدداً قربانی کند<ref> همان، ج 1، ص 447. </ref>
+ب- در قربانی حج، اگر کسی که نمی توانذ قربانی کند، برای عمل قربانی، شخصی را نائب بگیرد که به جای او ذبح کند، و شک کرد که آیا نائب توانسته به درستی قربانی کند یا نه؟ اصالة صحت را جاری کرده و لازم نیست مجدداً قربانی کند<ref> همان، ج 1، ص 447. </ref>
 ==پانویس==

@@ سطر ۱۱: / سطر ۱۱: @@
 '''1. قرآن'''
-خداوند می فرماید: «یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اجْتَنِبُوا کَثِیراً مِنَ الظَّنِّ إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إِثْمٌ ..»، ای کسانی که ایمان آورده اید از بسیاری از گمان ها بپرهیزید، چرا که بعضی از گمان ها گناه است.
+خداوند می فرماید: «''یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اجْتَنِبُوا کَثِیراً مِنَ الظَّنِّ إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إِثْمٌ'' ..»، ای کسانی که ایمان آورده اید از بسیاری از گمان ها بپرهیزید، چرا که بعضی از گمان ها گناه است.
 کسانی که به این آیه استدلال کرده اند گفته اند:

@@ سطر ۲۴: / سطر ۲۴: @@
 ''' 3. اجماع'''
-بر این قاعده و حجیت آن ادعای [[اجماع]] -اجماع قولی و اجماع فعلی- شده است<ref> گلپایگانی، محمد رضا، القواعد الفقهیة، ج2، ص 318 ، بی تا، بی جا. </ref>
+بر این قاعده و حجیت آن ادعای [[اجماع]] -[[اجماع قولی]] و [[اجماع فعلی]]- شده است<ref> گلپایگانی، محمد رضا، القواعد الفقهیة، ج2، ص 318 ، بی تا، بی جا. </ref>
 ''' 4. سیره'''

@@ سطر ۴۴: / سطر ۴۴: @@
 الف- اگر شک شود نمازی که بر میت خوانده شده، صحیح است یا نه؟ و در صورتی که صحیح نباشد باید دوباره خوانده شود، با وجود چنین شکی، نماز شخصی را که بر میت نماز خوانده است، حمل بر صحت می کنیم که در این صورت لازم نیست نماز میت اعاده شود<ref> خمینی، روح الله، تحریر الوسیلة، ج 1، ص 54، دارالعلم، قم، 1409ق. </ref>
-ب- در قربانی حج، اگر کسی که نمی توانذ قربانی کند، برای عمل قربانی، شخصی را نائب بگیرد که به جای او ذبح کند، و شک کرد که آیا نائب توانسته به درستی قربانی کند یا نه؟ [[اصالة الصحة]] را جاری کرده و لازم نیست مجدداً قربانی کند<ref> همان، ج 1، ص 447. </ref>
+ب- در قربانی حج، اگر کسی که نمی توانذ قربانی کند، برای عمل قربانی، شخصی را نائب بگیرد که به جای او ذبح کند، و شک کرد که آیا نائب توانسته به درستی قربانی کند یا نه؟ [[اصالة صحت]] را جاری کرده و لازم نیست مجدداً قربانی کند<ref> همان، ج 1، ص 447. </ref>
 ==پانویس==