فیض بن مختار کوفی - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۶ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۰۱

2025-10-06T13:01:05Z

Zamani در ‏۱۲ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۲۴

2025-04-12T13:24:14Z

مهدی موسوی: مهدی موسوی صفحهٔ فيض بن المختار كوفى را به فیض بن مختار کوفی منتقل کرد

2024-10-10T07:30:53Z

مهدی موسوی صفحهٔ فيض بن المختار كوفى را به فیض بن مختار کوفی منتقل کرد

مهدی موسوی: ویرایش

2020-02-20T09:51:02Z

ویرایش

Saeed zamani: رده:راویان حدیث

2012-12-27T06:36:56Z

رده:راویان حدیث

بهرامی: افزودن رده های جدید

2012-12-15T08:43:09Z

افزودن رده های جدید

شهاب در ‏۱۶ ژوئیهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۱۳:۳۸

2012-07-16T13:38:52Z

شیرین سادات حسینی: صفحه‌ای جدید حاوی ' {{بخشی از یک کتاب}}
2012-07-16T13:16:03Z

صفحه‌ای جدید حاوی ' {{بخشی از یک کتاب}} <keywords content='کلید واژه: یاران امام صادق علیه السلام، فيض بن الم...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه
{{بخشی از یک کتاب}}

ثقه و از روات حضرت باقر و صادق عليهم‌السلام است، وقتى خدمت حضرت [[امام صادق]] عليه السلام اصرار بليغ و مسئلت كثير نمود كه او را خبر دهد به امام بعد از خود، حضرت پرده‌اى كه در كنار اطاق آويخته بود بالا زد و پشت آن پرده رفت و او را نيز طلبيد، فيض چون به آن موضع وارد شد ديد آن جا مسجد حضرت است، حضرت در آن جا [[نماز]] خواند آن‌گاه منحرف از قبله نشست، فيض نيز در مقابل آن حضرت قرار گرفت كه ناگاه امام موسى عليه السلام داخل شد و در آن حال در سن پنج سالگى بود و در دست خود تازيانه‌اى داشت، حضرت صادق عليه السلام او را بر زانوى خويش نشانيد و فرمود: پدرم و مادرم فدايت باد! اين تازيانه چيست در دستت؟ گفت: گذشتم به على برادرم ديدم اين را در دست داشت و بهيمه را مى‌زد. از دست او گرفتم، آن‌گاه حضرت فرمود: اى فيض! همانا [[صحف]] ابراهيم و موسى رسيد به [[رسول خدا]] صلى الله عليه و آله و سلم و آن حضرت سپرد او را به [[امام على]] عليه السلام و او را امين دانست بر آن، پس يك‌يك از امامان را ذكر فرمود تا آن كه فرمود آن صحف نزد من است و من امين دانستم بر آن اين پسرم را با كمى سنش و اينك نزد او است.

فيض گفت: دانستم مراد آن حضرت را لكن گفتم فدايت شوم بيانى زياده بر اين مى‌خواهم، فرمود: اى فيض! پدرم هرگاه مى‌خواست كه دعايش مستجاب شود. مى‌گشت دعاى او و من نيز با اين پسرم چنين هستم و ديروز هم تو را در موقف ياد كرديم فذكرناك بالخير. گفتم: سيد من! زياد كن بيان را، فرمود هرگاه پدرم به سفر مى‌رفت من با او بودم، پس هرگاه بر روى راحله خود مى‌خواست خوابى كند من راحله خود را نزديك راحله او مى‌بردم و ذراع خود را وساده او مى‌نمودم يك ميل و دو ميل تا از خواب برمى‌خاست و اين پسر نيز با من چنين مى‌نمايد، باز سؤال زياده كرد، فرمود: من مى‌يابم به اين پسرم آن چه را كه يعقوب در يوسف يافت، گفتم: اى سيد من! زياده بر اين بفرما، فرمود: اين همان امام است كه از آن سؤال نمودى پس اقرار كن به حق او پس برخاستم و سر آن حضرت را بوسيدم و [[دعا]] كردم براى او، پس (فيض) اذن طلبيد كه به بعضى اظهار كند، فرمود: به اهل و اولاد و رفقايت بگو، (فيض) در آن سفر با اهل و اولاد بود به آن‌ها اطلاع داد، حمد خدا را بسيار نمودند و از رفقايش يونس بن طبيان بود چون به يونس خبر داد يونس گفت: از آن حضرت بايد خودم بال واسطه بشنوم و در او عجله بود پس روان شد به جانب خانه آن حضرت، فيض گفت: من عقب او رفتم. همان كه به در خانه آن جناب رسيد صداى آن حضرت بلند شد كه امر چنان است كه فيض براى تو گفت، يونس گفت: شنيدم و اطاعت كردم.<ref> رجال كشى، 2/642.</ref>

==پانویس ==
<references />
===منبع===

حاج شیخ عباس قمی, منتهی الآمال قسمت دوم، باب نهم: در تاريخ حضرت صادق عليه السلام

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-{{بخشی از یک کتاب|کتاب=[[منتهی الآمال (کتاب)|منتهی الآمال]]|نویسنده=[[شیخ عباس قمی]]}}
+'''«فیض بن مختار جعفی کوفی»''' فردی ثقه و از یاران و راویان [[امام باقر]]، [[امام صادق]] و [[امام کاظم]] علیهم‌السلام است. او نخستین کسی بود که خبر وصایت و [[امامت]] امام هفتم -[[امام کاظم|حضرت موسی بن جعفر]] علیه‌السلام- را از [[امام صادق]] علیه‌السلام شنید.
-فیض بن مختار فردی ثقه، و از روات حضرت [[امام باقر علیه السلام|باقر]] و [[امام صادق علیه السلام|صادق]] علیهماالسلام است. وقتى خدمت حضرت [[امام صادق]] علیه السلام اصرار بلیغ و مسئلت کثیر نمود که او را خبر دهد به [[امام]] بعد از خود، حضرت پرده‌اى که در کنار اطاق آویخته بود بالا زد و پشت آن پرده رفت و او را نیز طلبید، فیض چون به آن موضع وارد شد دید آن جا مسجد حضرت است، حضرت در آن جا [[نماز]] خواند آن‌گاه منحرف از [[قبله]] نشست، فیض نیز در مقابل آن حضرت قرار گرفت که ناگاه [[امام موسی کاظم علیه السلام|امام موسى]] علیه السلام داخل شد و در آن حال در سن پنج سالگى بود و در دست خود تازیانه‌اى داشت. حضرت صادق علیه السلام او را بر زانوى خویش نشانید و فرمود: پدرم و مادرم فدایت باد! این تازیانه چیست در دستت؟ گفت: گذشتم به على برادرم، دیدم این را در دست داشت و بهیمه را مى‌زد، از دست او گرفتم.
+{{شناسنامه عالم
-آن‌گاه حضرت فرمود: اى فیض! همانا صحف [[حضرت ابراهیم علیه السلام|ابراهیم]] و [[حضرت موسی علیه السلام|موسى]] رسید به [[رسول خدا]] صلى الله علیه و آله و سلم و آن حضرت سپرد او را به [[امام على]] علیه السلام و او را امین دانست بر آن، پس یک‌یک از [[ائمه اطهار|امامان]] را ذکر فرمود تا آن که فرمود آن صحف نزد من است و من امین دانستم بر آن این پسرم را با کمى سنش و اینک نزد او است.
+[[شیخ مفید]] فیض بن مختار را از شخصیت‌های برجسته و بزرگ و از اصحاب خاص و مورد اعتماد امام صادق (علیه‌السّلام) دانسته<ref>شیخ مفید، الارشاد، ج۲، ص۲۱۶.</ref> [[احمد بن علی نجاشی]] نیز او را جلیل القدر دانسته و بر وثاقت و فقاهتش صحه گذاشته و تایید کرده است. و به گفته [[ابوعمرو کشی]] او اولین کسی بود که تصریح بر امامت امام هفتم (علیه‌السّلام) را از امام صادق (علیه‌السّلام) شنید.<ref>کشی، محمد بن عمر، اختیار معرفة الرجال، ج۲ ص۶۴۲.</ref> لذا مورخین او را از فقهای شایسته و راویان موثقی می دانند که تصریح و تایید امام جعفر صادق (ع) را بر امامت فرزندش امام کاظم (ع) نقل کرده است.
-فیض گفت: دانستم مراد آن حضرت را لکن گفتم فدایت شوم بیانى زیاده بر این مى‌خواهم، فرمود: اى فیض! پدرم هرگاه مى‌خواست که دعایش مستجاب شود، مى‌گشت دعاى او و من نیز با این پسرم چنین هستم و دیروز هم تو را در موقف یاد کردیم «فذکرناک بالخیر».
+همچنین ابونجیح مسمعی، ابواسحاق ابراهیم بن حنان خزاز و پسرش جعفر، عبدالله قلاء، جعفر بن بشیر، سیف بن عمیر و دیگران از او روایت نقل کرده‌اند.<ref>خوئی، معجم رجال الحدیث، ج۱۴، ص۳۷۰؛ شیخ طوسی، الفهرست، ص۱۲۶؛ نجاشی، احمد بن علی، رجال النجاشی، ص۳۱۱؛ اردبیلی، جامع الرواة، ج۲، ص۱۴.</ref> برخی از رجال‌نویسان ایشان را در زمره کسانی آورده‌اند که احادیث‌شان [[حدیث صحیح|صحیح]] است.<ref>جزایری، عبدالنبی، حاوی الاقوال، ج۲، ص۱۶۶.</ref>
-گفتم: سید من! زیاد کن بیان را، فرمود هرگاه پدرم به سفر مى‌رفت من با او بودم، پس هرگاه بر روى راحله خود مى‌خواست خوابى کند من راحله خود را نزدیک راحله او مى‌بردم و ذراع خود را وساده او مى‌نمودم یک میل و دو میل تا از خواب برمى‌خاست و این پسر نیز با من چنین مى‌نماید.
+==دیدار با امام صادق==
 باز سؤال زیاده کردم، فرمود: من مى‌یابم به این پسرم آن چه را که [[حضرت یعقوب علیه السلام|یعقوب]] در [[حضرت یوسف علیه السلام|یوسف]] یافت.
-گفتم: اى سید من! زیاده بر این بفرما، فرمود: این همان امام است که از آن سؤال نمودى، پس اقرار کن به حق او. پس برخاستم و سر آن حضرت را بوسیدم و [[دعا]] کردم براى او. پس (فیض) اذن طلبید که به بعضى اظهار کند، فرمود: به اهل و اولاد و رفقایت بگو.
+گفتم: اى سید من! زیاده بر این بفرما، فرمود: این همان امام است که از آن سؤال نمودى، پس اقرار کن به حق او. پس برخاستم و سر آن حضرت را بوسیدم و [[دعا]] کردم براى او. پس فیض اذن طلبید که به بعضى اظهار کند، فرمود: به اهل و اولاد و رفقایت بگو.
-(فیض) در آن سفر با اهل و اولاد بود به آن‌ها اطلاع داد، حمد خدا را بسیار نمودند و از رفقایش [[یونس بن ظبیان|یونس بن ظبیان]] بود، چون به یونس خبر داد یونس گفت: از آن حضرت باید خودم بلاواسطه بشنوم و در او عجله بود. پس روان شد به جانب خانه آن حضرت، فیض گفت: من عقب او رفتم. همان که به در خانه آن جناب رسید صداى آن حضرت بلند شد که امر چنان است که فیض براى تو گفت، یونس گفت: شنیدم و اطاعت کردم.<ref> رجال کشى، ۲/۶۴۲.</ref>
+فیض در آن سفر با اهل و اولاد خود بود و به آن‌ها اطلاع داد، پس حمد خدا را بسیار نمودند و از رفقایش [[یونس بن ظبیان|یونس بن ظبیان]] بود، چون به یونس خبر داد یونس گفت: از آن حضرت باید خودم بلاواسطه بشنوم و در او عجله بود. پس روان شد به جانب خانه آن حضرت، فیض گفت: من عقب او رفتم. همان که به در خانه آن جناب رسید، صداى آن حضرت بلند شد که امر چنان است که فیض براى تو گفت، یونس گفت: شنیدم و اطاعت کردم.<ref> رجال کشى، ج۲ ص۶۴۲؛ شیخ عباس قمی، منتهی الآمال، قسمت دوم، باب نهم.</ref>
 ==پانویس==
@@ سطر ۱۸: / سطر ۳۹: @@
 ==منابع==
-* [[حاج شیخ عباس قمی]]، [[منتهى الآمال (کتاب)|منتهی الآمال]] قسمت دوم، باب نهم: در تاریخ حضرت صادق علیه السلام.
+[[Category:اصحاب اهل البیت علیهم السلام]][[رده:اصحاب امام باقر علیه السلام]][[رده:اصحاب امام صادق علیه السلام]][[رده:اصحاب امام کاظم علیه السلام]][[رده:علمای قرن دوم]][[رده:علماء شیعه]]
+[[رده:راویان حدیث]]
 [[رده:راویان ثقه]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۲۴
سطر ۱:		سطر ۱:
−	{{بخشی از یک کتاب}}	+	{{بخشی از یک کتاب\|کتاب=[[منتهی الآمال (کتاب)\|منتهی الآمال]]\|نویسنده=[[شیخ عباس قمی]]}}
−
	فیض بن مختار فردی ثقه، و از روات حضرت [[امام باقر علیه السلام\|باقر]] و [[امام صادق علیه السلام\|صادق]] علیهماالسلام است. وقتى خدمت حضرت [[امام صادق]] علیه السلام اصرار بلیغ و مسئلت کثیر نمود که او را خبر دهد به [[امام]] بعد از خود، حضرت پرده‌اى که در کنار اطاق آویخته بود بالا زد و پشت آن پرده رفت و او را نیز طلبید، فیض چون به آن موضع وارد شد دید آن جا مسجد حضرت است، حضرت در آن جا [[نماز]] خواند آن‌گاه منحرف از [[قبله]] نشست، فیض نیز در مقابل آن حضرت قرار گرفت که ناگاه [[امام موسی کاظم علیه السلام\|امام موسى]] علیه السلام داخل شد و در آن حال در سن پنج سالگى بود و در دست خود تازیانه‌اى داشت. حضرت صادق علیه السلام او را بر زانوى خویش نشانید و فرمود: پدرم و مادرم فدایت باد! این تازیانه چیست در دستت؟ گفت: گذشتم به على برادرم، دیدم این را در دست داشت و بهیمه را مى‌زد، از دست او گرفتم.		فیض بن مختار فردی ثقه، و از روات حضرت [[امام باقر علیه السلام\|باقر]] و [[امام صادق علیه السلام\|صادق]] علیهماالسلام است. وقتى خدمت حضرت [[امام صادق]] علیه السلام اصرار بلیغ و مسئلت کثیر نمود که او را خبر دهد به [[امام]] بعد از خود، حضرت پرده‌اى که در کنار اطاق آویخته بود بالا زد و پشت آن پرده رفت و او را نیز طلبید، فیض چون به آن موضع وارد شد دید آن جا مسجد حضرت است، حضرت در آن جا [[نماز]] خواند آن‌گاه منحرف از [[قبله]] نشست، فیض نیز در مقابل آن حضرت قرار گرفت که ناگاه [[امام موسی کاظم علیه السلام\|امام موسى]] علیه السلام داخل شد و در آن حال در سن پنج سالگى بود و در دست خود تازیانه‌اى داشت. حضرت صادق علیه السلام او را بر زانوى خویش نشانید و فرمود: پدرم و مادرم فدایت باد! این تازیانه چیست در دستت؟ گفت: گذشتم به على برادرم، دیدم این را در دست داشت و بهیمه را مى‌زد، از دست او گرفتم.

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{بخشی از یک کتاب}}
-ثقه و از روات حضرت باقر و صادق عليهم‌السلام است، وقتى خدمت حضرت [[امام صادق]] عليه السلام اصرار بليغ و مسئلت كثير نمود كه او را خبر دهد به امام بعد از خود، حضرت پرده‌اى كه در كنار اطاق آويخته بود بالا زد و پشت آن پرده رفت و او را نيز طلبيد، فيض چون به آن موضع وارد شد ديد آن جا مسجد حضرت است، حضرت در آن جا [[نماز]] خواند آن‌گاه منحرف از قبله نشست، فيض نيز در مقابل آن حضرت قرار گرفت كه ناگاه امام موسى عليه السلام داخل شد و در آن حال در سن پنج سالگى بود و در دست خود تازيانه‌اى داشت، حضرت صادق عليه السلام او را بر زانوى خويش نشانيد و فرمود: پدرم و مادرم فدايت باد! اين تازيانه چيست در دستت؟ گفت: گذشتم به على برادرم ديدم اين را در دست داشت و بهيمه را مى‌زد. از دست او گرفتم، آن‌گاه حضرت فرمود: اى فيض! همانا [[صحف]] ابراهيم و موسى رسيد به [[رسول خدا]] صلى الله عليه و آله و سلم و آن حضرت سپرد او را به [[امام على]] عليه السلام و او را امين دانست بر آن، پس يك‌يك از امامان را ذكر فرمود تا آن كه فرمود آن صحف نزد من است و من امين دانستم بر آن اين پسرم را با كمى سنش و اينك نزد او است.
+گفتم: سید من! زیاد کن بیان را، فرمود هرگاه پدرم به سفر مى‌رفت من با او بودم، پس هرگاه بر روى راحله خود مى‌خواست خوابى کند من راحله خود را نزدیک راحله او مى‌بردم و ذراع خود را وساده او مى‌نمودم یک میل و دو میل تا از خواب برمى‌خاست و این پسر نیز با من چنین مى‌نماید.
-فيض گفت: دانستم مراد آن حضرت را لكن گفتم فدايت شوم بيانى زياده بر اين مى‌خواهم، فرمود: اى فيض! پدرم هرگاه مى‌خواست كه دعايش مستجاب شود. مى‌گشت دعاى او و من نيز با اين پسرم چنين هستم و ديروز هم تو را در موقف ياد كرديم فذكرناك بالخير. گفتم: سيد من! زياد كن بيان را، فرمود هرگاه پدرم به سفر مى‌رفت من با او بودم، پس هرگاه بر روى راحله خود مى‌خواست خوابى كند من راحله خود را نزديك راحله او مى‌بردم و ذراع خود را وساده او مى‌نمودم يك ميل و دو ميل تا از خواب برمى‌خاست و اين پسر نيز با من چنين مى‌نمايد، باز سؤال زياده كرد، فرمود: من مى‌يابم به اين پسرم آن چه را كه يعقوب در يوسف يافت، گفتم: اى سيد من! زياده بر اين بفرما، فرمود: اين همان امام است كه از آن سؤال نمودى پس اقرار كن به حق او پس برخاستم و سر آن حضرت را بوسيدم و [[دعا]] كردم براى او، پس (فيض) اذن طلبيد كه به بعضى اظهار كند، فرمود: به اهل و اولاد و رفقايت بگو، (فيض) در آن سفر با اهل و اولاد بود به آن‌ها اطلاع داد، حمد خدا را بسيار نمودند و از رفقايش يونس بن طبيان بود چون به يونس خبر داد يونس گفت: از آن حضرت بايد خودم بال بلاواسطه بشنوم و در او عجله بود پس روان شد به جانب خانه آن حضرت، فيض گفت: من عقب او رفتم. همان كه به در خانه آن جناب رسيد صداى آن حضرت بلند شد كه امر چنان است كه فيض براى تو گفت، يونس گفت: شنيدم و اطاعت كردم.<ref> رجال كشى، 2/642.</ref>
+باز سؤال زیاده کردم، فرمود: من مى‌یابم به این پسرم آن چه را که [[حضرت یعقوب علیه السلام|یعقوب]] در [[حضرت یوسف علیه السلام|یوسف]] یافت.
-==پانویس ==
+گفتم: اى سید من! زیاده بر این بفرما، فرمود: این همان امام است که از آن سؤال نمودى، پس اقرار کن به حق او. پس برخاستم و سر آن حضرت را بوسیدم و [[دعا]] کردم براى او. پس (فیض) اذن طلبید که به بعضى اظهار کند، فرمود: به اهل و اولاد و رفقایت بگو.
 <references />
-==منبع==
+==منابع==
-حاج شیخ عباس قمی, منتهی الآمال قسمت دوم، باب نهم: در تاريخ حضرت صادق عليه السلام
 [[Category:اصحاب اهل البیت علیهم السلام]]
 [[رده:راویان ثقه]]

@@ سطر ۶: / سطر ۶: @@
 ثقه و از روات حضرت باقر و صادق عليهم‌السلام است، وقتى خدمت حضرت [[امام صادق]] عليه السلام اصرار بليغ و مسئلت كثير نمود كه او را خبر دهد به امام بعد از خود، حضرت پرده‌اى كه در كنار اطاق آويخته بود بالا زد و پشت آن پرده رفت و او را نيز طلبيد، فيض چون به آن موضع وارد شد ديد آن جا مسجد حضرت است، حضرت در آن جا [[نماز]] خواند آن‌گاه منحرف از قبله نشست، فيض نيز در مقابل آن حضرت قرار گرفت كه ناگاه امام موسى عليه السلام داخل شد و در آن حال در سن پنج سالگى بود و در دست خود تازيانه‌اى داشت، حضرت صادق عليه السلام او را بر زانوى خويش نشانيد و فرمود: پدرم و مادرم فدايت باد! اين تازيانه چيست در دستت؟ گفت: گذشتم به على برادرم ديدم اين را در دست داشت و بهيمه را مى‌زد. از دست او گرفتم، آن‌گاه حضرت فرمود: اى فيض! همانا [[صحف]] ابراهيم و موسى رسيد به [[رسول خدا]] صلى الله عليه و آله و سلم و آن حضرت سپرد او را به [[امام على]] عليه السلام و او را امين دانست بر آن، پس يك‌يك از امامان را ذكر فرمود تا آن كه فرمود آن صحف نزد من است و من امين دانستم بر آن اين پسرم را با كمى سنش و اينك نزد او است.
-فيض گفت: دانستم مراد آن حضرت را لكن گفتم فدايت شوم بيانى زياده بر اين مى‌خواهم، فرمود: اى فيض! پدرم هرگاه مى‌خواست كه دعايش مستجاب شود. مى‌گشت دعاى او و من نيز با اين پسرم چنين هستم و ديروز هم تو را در موقف ياد كرديم فذكرناك بالخير. گفتم: سيد من! زياد كن بيان را، فرمود هرگاه پدرم به سفر مى‌رفت من با او بودم، پس هرگاه بر روى راحله خود مى‌خواست خوابى كند من راحله خود را نزديك راحله او مى‌بردم و ذراع خود را وساده او مى‌نمودم يك ميل و دو ميل تا از خواب برمى‌خاست و اين پسر نيز با من چنين مى‌نمايد، باز سؤال زياده كرد، فرمود: من مى‌يابم به اين پسرم آن چه را كه يعقوب در يوسف يافت، گفتم: اى سيد من! زياده بر اين بفرما، فرمود: اين همان امام است كه از آن سؤال نمودى پس اقرار كن به حق او پس برخاستم و سر آن حضرت را بوسيدم و [[دعا]] كردم براى او، پس (فيض) اذن طلبيد كه به بعضى اظهار كند، فرمود: به اهل و اولاد و رفقايت بگو، (فيض) در آن سفر با اهل و اولاد بود به آن‌ها اطلاع داد، حمد خدا را بسيار نمودند و از رفقايش يونس بن طبيان بود چون به يونس خبر داد يونس گفت: از آن حضرت بايد خودم بال واسطه بشنوم و در او عجله بود پس روان شد به جانب خانه آن حضرت، فيض گفت: من عقب او رفتم. همان كه به در خانه آن جناب رسيد صداى آن حضرت بلند شد كه امر چنان است كه فيض براى تو گفت، يونس گفت: شنيدم و اطاعت كردم.<ref> رجال كشى، 2/642.</ref>
+فيض گفت: دانستم مراد آن حضرت را لكن گفتم فدايت شوم بيانى زياده بر اين مى‌خواهم، فرمود: اى فيض! پدرم هرگاه مى‌خواست كه دعايش مستجاب شود. مى‌گشت دعاى او و من نيز با اين پسرم چنين هستم و ديروز هم تو را در موقف ياد كرديم فذكرناك بالخير. گفتم: سيد من! زياد كن بيان را، فرمود هرگاه پدرم به سفر مى‌رفت من با او بودم، پس هرگاه بر روى راحله خود مى‌خواست خوابى كند من راحله خود را نزديك راحله او مى‌بردم و ذراع خود را وساده او مى‌نمودم يك ميل و دو ميل تا از خواب برمى‌خاست و اين پسر نيز با من چنين مى‌نمايد، باز سؤال زياده كرد، فرمود: من مى‌يابم به اين پسرم آن چه را كه يعقوب در يوسف يافت، گفتم: اى سيد من! زياده بر اين بفرما، فرمود: اين همان امام است كه از آن سؤال نمودى پس اقرار كن به حق او پس برخاستم و سر آن حضرت را بوسيدم و [[دعا]] كردم براى او، پس (فيض) اذن طلبيد كه به بعضى اظهار كند، فرمود: به اهل و اولاد و رفقايت بگو، (فيض) در آن سفر با اهل و اولاد بود به آن‌ها اطلاع داد، حمد خدا را بسيار نمودند و از رفقايش يونس بن طبيان بود چون به يونس خبر داد يونس گفت: از آن حضرت بايد خودم بال بلاواسطه بشنوم و در او عجله بود پس روان شد به جانب خانه آن حضرت، فيض گفت: من عقب او رفتم. همان كه به در خانه آن جناب رسيد صداى آن حضرت بلند شد كه امر چنان است كه فيض براى تو گفت، يونس گفت: شنيدم و اطاعت كردم.<ref> رجال كشى، 2/642.</ref>
 ==پانویس ==
 <references />
 حاج شیخ عباس قمی, منتهی الآمال قسمت دوم، باب نهم: در تاريخ حضرت صادق عليه السلام
 [[Category:اصحاب اهل البیت علیهم السلام]]
@@ سطر ۱۷: / سطر ۱۷: @@
 [[رده:اصحاب امام صادق علیه السلام]]
 [[رده:علمای قرن دوم]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ دسامبر ۲۰۱۲، ساعت ۰۸:۴۳
سطر ۱۴:		سطر ۱۴:
	حاج شیخ عباس قمی, منتهی الآمال قسمت دوم، باب نهم: در تاريخ حضرت صادق عليه السلام		حاج شیخ عباس قمی, منتهی الآمال قسمت دوم، باب نهم: در تاريخ حضرت صادق عليه السلام
	[[Category:اصحاب اهل البیت علیهم السلام]]		[[Category:اصحاب اهل البیت علیهم السلام]]
		+	[[رده:راویان ثقه]]
		+	[[رده:اصحاب امام صادق علیه السلام]]
		+	[[رده:علمای قرن دوم]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۰ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۳۰
(بدون تفاوت)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ ژوئیهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۱۳:۳۸
سطر ۱۳:		سطر ۱۳:

	حاج شیخ عباس قمی, منتهی الآمال قسمت دوم، باب نهم: در تاريخ حضرت صادق عليه السلام		حاج شیخ عباس قمی, منتهی الآمال قسمت دوم، باب نهم: در تاريخ حضرت صادق عليه السلام
		+	[[Category:اصحاب اهل البیت علیهم السلام]]