فنحاص بن عاذورا - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۱۵ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۲۹

2025-09-15T14:29:04Z

مهدی موسوی: ویرایش

2020-02-01T09:54:18Z

ویرایش

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۲۸ فوریهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۰۸:۲۹

2013-02-28T08:29:40Z

بهرامی در ‏۲۰ فوریهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۰۶:۵۵

2013-02-20T06:55:35Z

بهرامی: صفحه‌ای جدید حاوی '{{مدخل دائرة المعارف|فرهنگ قرآن}} {{الگو:نیازمند ویرایش فنی}} فنحاص بن عاذورا ا...' ایجاد کرد

2013-02-20T06:50:49Z

صفحه‌ای جدید حاوی '{{مدخل دائرة المعارف|فرهنگ قرآن}} {{الگو:نیازمند ویرایش فنی}} فنحاص بن عاذورا ا...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل دائرة المعارف|[[فرهنگ قرآن]]}}

{{الگو:نیازمند ویرایش فنی}}

فنحاص بن عاذورا از عالمان و [[احبار]] [[يهود]] بنى قينقاع<ref> السّيرة النبويّه، ابن هشام، ج 2، ص 514. </ref> و از دشمنان كينه توز پيامبر بود.<ref> همان، ص 558. </ref> برخى مفسّران، آيه 181 آل عمران (3) را درباره جمعى از احبار يهود از جمله وى دانسته اند كه گفتند: خداوند فقير است و ما دارا.<ref> جامع البيان، ج 3، جزء 4، ص 258 - 259; مجمع البيان، ج 1 - 2، ص 898 . </ref>

نيز آيه 64 مائده (5) را درباره وى و هم كيشان وى دانسته اند كه معتقد بودند دستان خدا بسته است.<ref> جامع البيان، ج 4، جزء 6 ، ص 405; مجمع البيان، ج 3 - 4، ص 339. </ref>

==پانویس==
<references/>

==منابع==

فرهنگ قرآن، جلد 22، صفحه 313 .

[[رده: دشمنان پیامبر]]
[[رده: شخصیت‌های شان نزول آیات قرآن]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-{{مدخل دائرة المعارف|[[فرهنگ قرآن]]}}
+'''«فنحاص بن عاذورا»''' از [[احبار]] و عالمان [[بنی قینقاع|یهود بنی‌قینقاع]]<ref>السیرة النبویه، ابن هشام، ج ۲، ص ۵۱۴.</ref> و از دشمنان کینه‌توز [[پیامبر اسلام|پیامبر اکرم]] (صلی الله علیه وآله) بود.<ref>همان، ص ۵۵۸.</ref>
-«فنحاص بن عاذورا» از عالمان و [[احبار]] [[بنی قینقاع|یهود بنی قینقاع]]<ref>السّیرة النبویه، ابن هشام، ج ۲، ص ۵۱۴.</ref> و از دشمنان کینه توز [[پیامبر اسلام|پیامبر اکرم]] (صلی الله علیه وآله) بود.<ref>همان، ص ۵۵۸.</ref> برخى مفسران، آیه ۱۸۱ [[سوره آل عمران]] را درباره جمعى از احبار [[یهود|یهود]] از جمله وى دانسته اند که گفتند: خداوند فقیر است و ما دارا.<ref>جامع البیان، ج ۳، جزء ۴، ص ۲۵۸ - ۲۵۹؛ مجمع البیان، ج ۱ - ۲، ص ۸۹۸.</ref>
+برخى مفسران، [[شأن نزول]] آیه {{متن قرآن|«لَقَدْ سَمِعَ اللَّهُ قَوْلَ الَّذِينَ قالُوا إِنَّ اللَّهَ فَقِيرٌ وَ نَحْنُ أَغْنِياءُ سَنَكْتُبُ ما قالُوا وَ قَتْلَهُمُ الْأَنْبِياءَ بِغَيْرِ حَقٍّ وَ نَقُولُ ذُوقُوا عَذابَ الْحَرِيقِ‌»}}؛ ([[سوره آل عمران]]، ۱۸۱)<ref>همانا خداوند سخن كسانى را كه گفتند: خدا فقير است و ما توانگريم، شنيد. به زودى اين سخن آنان، و به ناحق كشتن آنان پيامبران را، خواهيم نوشت و به آنان خواهيم گفت: بچشيد عذاب آتش سوزان را.</ref> را درباره جمعى از احبار [[یهود|یهود]] از جمله وى دانسته اند که گفتند: خداوند فقیر است و ما دارا.<ref>جامع البیان، طبری، ج ۳، جزء ۴، ص ۲۵۸-۲۵۹؛ مجمع البیان، طبرسی، ج ۱-۲، ص ۸۹۸.</ref>
-نیز آیه ۶۴ [[سوره مائده]] را درباره وى و هم‌کیشان وى دانسته اند که معتقد بودند، دستان خدا بسته است.<ref>جامع البیان، ج ۴، جزء ۶، ص ۴۰۵؛ مجمع البیان، ج ۳ - ۴، ص ۳۳۹.</ref>
+سُدّى و مقاتل و [[ابن عباس]] چنین روايت كنند كه [[ابوبكر]] به يكى از مدارس يهوديان داخل گرديد و نيز گويند كه به دستور رسول خدا صلى الله عليه وآله براى تبليغ اداء [[نماز]] و دادن [[زكات]] رفته بود، اجتماعى ديد كه گرد فنحاص بن عازورا جمع شده بودند. پس از اظهارات ابوبكر، فنحاص گفت: اى ابوبكر بنابر آنچه كه تو مي‌گوئى، معلوم مي‌شود خداى شما فقير است ولى بدان كه ما همه اغنياء هستيم و در عين حال خداى تو از مردم [[قرض]] مي‌خواهد و اين خود علامت فقر و نيازمندى اوست. در اين جا ابوبكر به خشم آمد و سيلى محكمى به صورت فنحاص نواخت. فنحاص به حالت اعتراض گفت: چرا چنين كردى و شكايت او را نزد رسول خدا برد. پيامبر از ابوبكر جريان قضيه را پرسيد. ابوبكر كه گفتار او را نسبت به خداوند توهين مي‌دانست براى پيامبر بيان نمود ولى فنحاص منكر گرديد؛ سپس اين [[آيه]] نازل شد.<ref>تفسير ابن ابى‌حاتم؛ تفسير مجمع البيان، طبرسی؛ نمونه بينات در شأن نزول آيات،‌ محمدباقر محقق.</ref>
 ==پانویس==
 <references />
 ==منابع==
+*[[نمونه بینات در شأن نزول آیات (کتاب)|نمونه بینات در شأن نزول آیات]]، محمدباقر محقق.
-*فرهنگ قرآن، جلد ۲۲، صفحه ۳۱۳.
+*[[فرهنگ قرآن]]، اکبر هاشمی رفسنجانی، ج ۲۲، ص ۳۱۳.
 [[رده: دشمنان پیامبر]]
 [[رده: شخصیت‌های شان نزول آیات قرآن]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{مدخل دائرة المعارف|[[فرهنگ قرآن]]}}
-فنحاص بن عاذورا از عالمان و [[احبار]] [[يهود]] [[بنی قینقاع]]<ref>السّيرة النبويّه، ابن هشام، ج 2، ص 514.</ref> و از دشمنان كينه توز پيامبر بود.<ref>همان، ص 558.</ref> برخى مفسران، آيه 181 [[سوره آل عمران]](3) را درباره جمعى از احبار يهود از جمله وى دانسته اند كه گفتند: خداوند فقير است و ما دارا.<ref>جامع البيان، ج 3، جزء 4، ص 258 - 259؛ مجمع البيان، ج 1 - 2، ص 898.</ref>
+«فنحاص بن عاذورا» از عالمان و [[احبار]] [[بنی قینقاع|یهود بنی قینقاع]]<ref>السّیرة النبویه، ابن هشام، ج ۲، ص ۵۱۴.</ref> و از دشمنان کینه توز [[پیامبر اسلام|پیامبر اکرم]] (صلی الله علیه وآله) بود.<ref>همان، ص ۵۵۸.</ref> برخى مفسران، آیه ۱۸۱ [[سوره آل عمران]] را درباره جمعى از احبار [[یهود|یهود]] از جمله وى دانسته اند که گفتند: خداوند فقیر است و ما دارا.<ref>جامع البیان، ج ۳، جزء ۴، ص ۲۵۸ - ۲۵۹؛ مجمع البیان، ج ۱ - ۲، ص ۸۹۸.</ref>
-نيز آيه 64 [[سوره مائده]](5) را درباره وى و هم كيشان وى دانسته اند كه معتقد بودند، دستان خدا بسته است.<ref>جامع البيان، ج 4، جزء 6، ص 405؛ مجمع البيان، ج 3 - 4، ص 339.</ref>
+نیز آیه ۶۴ [[سوره مائده]] را درباره وى و هم‌کیشان وى دانسته اند که معتقد بودند، دستان خدا بسته است.<ref>جامع البیان، ج ۴، جزء ۶، ص ۴۰۵؛ مجمع البیان، ج ۳ - ۴، ص ۳۳۹.</ref>
 ==پانویس==
-<references/>
+<references />
 ==منابع==
-* فرهنگ قرآن، جلد 22، صفحه 313.
 [[رده: دشمنان پیامبر]]
 [[رده: شخصیت‌های شان نزول آیات قرآن]]

@@ سطر ۳: / سطر ۳: @@
 {{الگو:نیازمند ویرایش فنی}}
-فنحاص بن عاذورا از عالمان و [[احبار]] [[يهود]] بنى قينقاع<ref> السّيرة النبويّه، ابن هشام، ج 2، ص 514. </ref> و از دشمنان كينه توز پيامبر بود.<ref>  همان، ص 558. </ref> برخى مفسّران، آيه 181 آل عمران (3) را درباره جمعى از احبار يهود از جمله وى دانسته اند كه گفتند: خداوند فقير است و ما دارا.<ref> جامع البيان، ج 3، جزء 4، ص 258 - 259; مجمع البيان، ج 1 - 2، ص 898 . </ref>
+فنحاص بن عاذورا از عالمان و [[احبار]] [[يهود]] [[بنی قینقاع]]<ref> السّيرة النبويّه، ابن هشام، ج 2، ص 514. </ref> و از دشمنان كينه توز پيامبر بود.<ref>  همان، ص 558. </ref> برخى مفسّران، آيه 181 آل عمران (3) را درباره جمعى از احبار يهود از جمله وى دانسته اند كه گفتند: خداوند فقير است و ما دارا.<ref> جامع البيان، ج 3، جزء 4، ص 258 - 259; مجمع البيان، ج 1 - 2، ص 898 . </ref>
 نيز آيه 64 مائده (5) را درباره وى و هم كيشان وى دانسته اند كه معتقد بودند دستان خدا بسته است.<ref> جامع البيان، ج 4، جزء 6 ، ص 405; مجمع البيان، ج 3 - 4، ص 339. </ref>