فرات - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi در ‏۱۳ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۰:۴۳

2026-03-13T10:43:47Z

Mohammadi در ‏۲۲ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۳۲

2025-12-22T16:32:31Z

Zamani: /* فضیلت‌های آب فرات */

2025-09-20T09:52:40Z

‏فضیلت‌های آب فرات

Zamani: /* واژه‌شناسی */

2025-09-20T09:51:05Z

‏واژه‌شناسی

مهدی موسوی در ‏۱۱ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۴۴

2025-08-11T12:44:41Z

مهدی موسوی: ویرایش

2020-08-27T05:25:08Z

ویرایش

مهدی موسوی در ‏۴ دسامبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۳:۰۷

2019-12-04T13:07:08Z

مرضیه الله وکیل جزی: /* منابع */

2013-11-17T07:55:34Z

‏منابع

Saeed zamani در ‏۲۰ ژانویهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۰۶:۱۷

2013-01-20T06:17:42Z

Saeed zamani: تعیین رده

2012-11-20T09:47:54Z

تعیین رده

@@ سطر ۷: / سطر ۷: @@
 واژه «فرات» به معنای وصفی (آب شیرین و خوش گوار)، سه بار در [[قرآن کریم]] به کار رفته است:
-*{{متن قرآن|«وَهُوَ الَّذِي مَرَجَ الْبَحْرَيْنِ هَذَا عَذْبٌ فُرَاتٌ وَهَذَا مِلْحٌ أُجَاجٌ وَجَعَلَ بَيْنَهُمَا بَرْزَخًا...»}}<ref>[[آیه 53 سوره فرقان|سوره فرقان، آیه ۵۳.]]</ref>؛ او كسى است كه دو دریا را در كنار هم قرارداد؛ اين گوارا و شیرین، و آن شور و تلخ؛ و در ميان آنها برزخى قرار داد.
+*«{{متن قرآن|وَهُوَ الَّذِي مَرَجَ الْبَحْرَيْنِ هَذَا عَذْبٌ فُرَاتٌ وَهَذَا مِلْحٌ أُجَاجٌ وَجَعَلَ بَيْنَهُمَا بَرْزَخًا ...}}<ref>[[آیه 53 سوره فرقان|سوره فرقان، آیه ۵۳.]]</ref>؛ او كسى است كه دو دریا را در كنار هم قرارداد؛ اين گوارا و شیرین، و آن شور و تلخ؛ و در ميان آنها برزخى قرار داد».
-*{{متن قرآن|«وَمَا يَسْتَوِي الْبَحْرَانِ هَذَا عَذْبٌ فُرَاتٌ سَائِغٌ شَرَابُهُ وَهَذَا مِلْحٌ أُجَاجٌ ...»}}<ref>[[آیه 12 سوره فاطر|سوره فاطر، آیه ۱۲.]]</ref>؛ و (اين) دو دريا يكسان نيستند: اين گوارا و شيرين است و نوشيدنش خوشگوار، و آن يكى شور و تلخ و گلوگير.
+*«{{متن قرآن|وَمَا يَسْتَوِي الْبَحْرَانِ هَذَا عَذْبٌ فُرَاتٌ سَائِغٌ شَرَابُهُ وَهَذَا مِلْحٌ أُجَاجٌ ...}}<ref>[[آیه 12 سوره فاطر|سوره فاطر، آیه ۱۲.]]</ref>؛ و (اين) دو دريا يكسان نيستند: اين گوارا و شيرين است و نوشيدنش خوشگوار، و آن يكى شور و تلخ و گلوگير.
-*{{متن قرآن|«وَجَعَلْنَا فِيهَا رَوَاسِيَ شَامِخَاتٍ وَأَسْقَيْنَاكُمْ مَاءً فُرَاتًا}}<ref>[[آیه 27 سوره مرسلات|سوره مرسلات، آیه ٢٧.]]</ref>؛ و در آن کوههای استوار و بلند قرار دادیم و به شما آبی گوارا بخشیدیم».
+*«{{متن قرآن|وَجَعَلْنَا فِيهَا رَوَاسِيَ شَامِخَاتٍ وَأَسْقَيْنَاكُمْ مَاءً فُرَاتًا}}<ref>[[آیه 27 سوره مرسلات|سوره مرسلات، آیه ٢٧.]]</ref>؛ و در آن کوههای استوار و بلند قرار دادیم و به شما آبی گوارا بخشیدیم».
 [[علامه طباطبایی]] در «[[تفسیر المیزان]]» می‌فرماید: كلمه فرات در مورد آب به معناى آبى است كه خوش طعم باشد؛ یا به معناى آبى خنک است و سوز عطش را مى‌شكند.<ref>علامه طباطبایی، تفسیر المیزان، ج۱۷، ص۲۶.</ref>
@@ سطر ۲۵: / سطر ۲۵: @@
 در [[حدیث]] است که آب فرات، [[مهریه]] [[حضرت فاطمه زهرا]] سلام الله علیها است.<ref>همان، ص ۵۶۳.</ref> [[مستحب]] است براى [[زیارت]] [[امام حسین]] علیه السلام از آب فرات [[غسل]] زیارت کنند که‌ موجب آمرزش [[گناه|گناهان]] است.<ref>همان، ج ۱، ص ۵۶۵.</ref>
-نوشیدن از آب فرات نیز مطلوب است؛ [[امام صادق‌]] علیه السلام به ‌سلیمان بن هارون فرمود: {{متن حدیث|«ما اظنّ احداً یحنک بماء الفرات الّا احبّنا اهلَ البیت‌»}}<ref>وسائل الشیعه، ج ۱۰، ص ۳۱۴؛ بحارالانوار، ج ۱۰۱، ص ۱۱۴.</ref> و نیز فرمود: {{متن حدیث|«من شرب من ماء الفرات و حنک به فانّه یحبّنا اهل البیت‌»<ref>همان.</ref> هر کس از آب ‌فرات بنوشد و کام را با آن بردارد، او دوستدار ما خاندان خواهد بود.
+نوشیدن از آب فرات نیز مطلوب است؛ [[امام صادق‌]] علیه السلام به ‌سلیمان بن هارون فرمود: {{متن حدیث|«ما اظنّ احداً یحنک بماء الفرات الّا احبّنا اهلَ البیت‌}}<ref>وسائل الشیعه، ج ۱۰، ص ۳۱۴؛ بحارالانوار، ج ۱۰۱، ص ۱۱۴.</ref> و نیز فرمود: «{{متن حدیث|من شرب من ماء الفرات و حنک به فانّه یحبّنا اهل البیت‌<ref>همان.</ref>؛ هر کس از آب ‌فرات بنوشد و کام را با آن بردارد، او دوستدار ما خاندان خواهد بود».
 در [[حدیث|حدیثی]] از فرات‌ به عنوان نهر مؤمن و نیز نهر بهشتى یاد شده است: «نهران مؤمنان و نهران کافران، فالمؤمنان: الفرات و نیل مصر...».<ref>همان، ج ۱۷، ص ۲۱۵.</ref> در حدیث دیگری آمده است: {{متن حدیث|«اربعة أنهار من الجنة: الفرات، ...»}}<ref>همان.</ref>.

@@ سطر ۹: / سطر ۹: @@
 *{{متن قرآن|«وَهُوَ الَّذِي مَرَجَ الْبَحْرَيْنِ هَذَا عَذْبٌ فُرَاتٌ وَهَذَا مِلْحٌ أُجَاجٌ وَجَعَلَ بَيْنَهُمَا بَرْزَخًا...»}}<ref>[[آیه 53 سوره فرقان|سوره فرقان، آیه ۵۳.]]</ref>؛ او كسى است كه دو دریا را در كنار هم قرارداد؛ اين گوارا و شیرین، و آن شور و تلخ؛ و در ميان آنها برزخى قرار داد.
 *{{متن قرآن|«وَمَا يَسْتَوِي الْبَحْرَانِ هَذَا عَذْبٌ فُرَاتٌ سَائِغٌ شَرَابُهُ وَهَذَا مِلْحٌ أُجَاجٌ ...»}}<ref>[[آیه 12 سوره فاطر|سوره فاطر، آیه ۱۲.]]</ref>؛ و (اين) دو دريا يكسان نيستند: اين گوارا و شيرين است و نوشيدنش خوشگوار، و آن يكى شور و تلخ و گلوگير.
-*{{متن قرآن|«وَجَعَلْنَا فِیهَا رَوَاسِی شَامِخَاتٍ وَأَسْقَینَاکمْ مَاءً فُرَاتًا»}}<ref>[[آیه 27 سوره مرسلات|سوره مرسلات، آیه ٢٧.]]</ref>؛ و در آن کوههای استوار و بلند قرار دادیم و به شما آبی گوارا بخشیدیم.
+*{{متن قرآن|«وَجَعَلْنَا فِيهَا رَوَاسِيَ شَامِخَاتٍ وَأَسْقَيْنَاكُمْ مَاءً فُرَاتًا}}<ref>[[آیه 27 سوره مرسلات|سوره مرسلات، آیه ٢٧.]]</ref>؛ و در آن کوههای استوار و بلند قرار دادیم و به شما آبی گوارا بخشیدیم».
 [[علامه طباطبایی]] در «[[تفسیر المیزان]]» می‌فرماید: كلمه فرات در مورد آب به معناى آبى است كه خوش طعم باشد؛ یا به معناى آبى خنک است و سوز عطش را مى‌شكند.<ref>علامه طباطبایی، تفسیر المیزان، ج۱۷، ص۲۶.</ref>

@@ سطر ۲۵: / سطر ۲۵: @@
 در [[حدیث]] است که آب فرات، [[مهریه]] [[حضرت فاطمه زهرا]] سلام الله علیها است.<ref>همان، ص ۵۶۳.</ref> [[مستحب]] است براى [[زیارت]] [[امام حسین]] علیه السلام از آب فرات [[غسل]] زیارت کنند که‌ موجب آمرزش [[گناه|گناهان]] است.<ref>همان، ج ۱، ص ۵۶۵.</ref>
-نوشیدن از آب فرات نیز مطلوب است؛ [[امام صادق‌]] علیه السلام به ‌سلیمان بن هارون فرمود: «ما اظنّ احداً یحنک بماء الفرات الّا احبّنا اهلَ البیت‌».<ref>وسائل الشیعه، ج ۱۰، ص ۳۱۴؛ بحارالانوار، ج ۱۰۱، ص ۱۱۴.</ref> و نیز فرمود: «من شرب من ماء الفرات و حنک به فانّه یحبّنا اهل البیت‌»،<ref>همان.</ref> هر کس از آب ‌فرات بنوشد و کام را با آن بردارد، او دوستدار ما خاندان خواهد بود.
+نوشیدن از آب فرات نیز مطلوب است؛ [[امام صادق‌]] علیه السلام به ‌سلیمان بن هارون فرمود: {{متن حدیث|«ما اظنّ احداً یحنک بماء الفرات الّا احبّنا اهلَ البیت‌»}}<ref>وسائل الشیعه، ج ۱۰، ص ۳۱۴؛ بحارالانوار، ج ۱۰۱، ص ۱۱۴.</ref> و نیز فرمود: {{متن حدیث|«من شرب من ماء الفرات و حنک به فانّه یحبّنا اهل البیت‌»<ref>همان.</ref> هر کس از آب ‌فرات بنوشد و کام را با آن بردارد، او دوستدار ما خاندان خواهد بود.
-در [[حدیث|حدیثی]] از فرات‌ به عنوان نهر مؤمن و نیز نهر بهشتى یاد شده است: «نهران مؤمنان و نهران کافران، فالمؤمنان: الفرات و نیل مصر...».<ref>همان، ج ۱۷، ص ۲۱۵.</ref> در حدیث دیگری آمده است: «اربعة أنهار من الجنة: الفرات، ...».<ref>همان.</ref>
+در [[حدیث|حدیثی]] از فرات‌ به عنوان نهر مؤمن و نیز نهر بهشتى یاد شده است: «نهران مؤمنان و نهران کافران، فالمؤمنان: الفرات و نیل مصر...».<ref>همان، ج ۱۷، ص ۲۱۵.</ref> در حدیث دیگری آمده است: {{متن حدیث|«اربعة أنهار من الجنة: الفرات، ...»}}<ref>همان.</ref>.
 ==رود فرات در واقعه عاشورا==

@@ سطر ۷: / سطر ۷: @@
 واژه «فرات» به معنای وصفی (آب شیرین و خوش گوار)، سه بار در [[قرآن کریم]] به کار رفته است:
-*{{متن قرآن|«وَهُوَ الَّذِي مَرَجَ الْبَحْرَيْنِ هَذَا عَذْبٌ فُرَاتٌ وَهَذَا مِلْحٌ أُجَاجٌ وَجَعَلَ بَيْنَهُمَا بَرْزَخًا...»}}؛ ([[سوره فرقان]]، آیه ۵۳) او كسى است كه دو دریا را در كنار هم قرارداد؛ اين گوارا و شیرین، و آن شور و تلخ؛ و در ميان آنها برزخى قرار داد.
+*{{متن قرآن|«وَهُوَ الَّذِي مَرَجَ الْبَحْرَيْنِ هَذَا عَذْبٌ فُرَاتٌ وَهَذَا مِلْحٌ أُجَاجٌ وَجَعَلَ بَيْنَهُمَا بَرْزَخًا...»}}<ref>[[آیه 53 سوره فرقان|سوره فرقان، آیه ۵۳.]]</ref>؛ او كسى است كه دو دریا را در كنار هم قرارداد؛ اين گوارا و شیرین، و آن شور و تلخ؛ و در ميان آنها برزخى قرار داد.
-*{{متن قرآن|«وَمَا يَسْتَوِي الْبَحْرَانِ هَذَا عَذْبٌ فُرَاتٌ سَائِغٌ شَرَابُهُ وَهَذَا مِلْحٌ أُجَاجٌ...»}}؛ ([[سوره فاطر]]، آیه ۱۲) و (اين) دو دريا يكسان نيستند: اين گوارا و شيرين است و نوشيدنش خوشگوار، و آن يكى شور و تلخ و گلوگير.
+*{{متن قرآن|«وَمَا يَسْتَوِي الْبَحْرَانِ هَذَا عَذْبٌ فُرَاتٌ سَائِغٌ شَرَابُهُ وَهَذَا مِلْحٌ أُجَاجٌ ...»}}<ref>[[آیه 12 سوره فاطر|سوره فاطر، آیه ۱۲.]]</ref>؛ و (اين) دو دريا يكسان نيستند: اين گوارا و شيرين است و نوشيدنش خوشگوار، و آن يكى شور و تلخ و گلوگير.
-*{{متن قرآن|«وَجَعَلْنَا فِیهَا رَوَاسِی شَامِخَاتٍ وَأَسْقَینَاکمْ مَاءً فُرَاتًا»}}؛ ([[سوره مرسلات]]، آیه ٢٧) و در آن کوههای استوار و بلند قرار دادیم و به شما آبی گوارا بخشیدیم.
+*{{متن قرآن|«وَجَعَلْنَا فِیهَا رَوَاسِی شَامِخَاتٍ وَأَسْقَینَاکمْ مَاءً فُرَاتًا»}}<ref>[[آیه 27 سوره مرسلات|سوره مرسلات، آیه ٢٧.]]</ref>؛ و در آن کوههای استوار و بلند قرار دادیم و به شما آبی گوارا بخشیدیم.
 [[علامه طباطبایی]] در «[[تفسیر المیزان]]» می‌فرماید: كلمه فرات در مورد آب به معناى آبى است كه خوش طعم باشد؛ یا به معناى آبى خنک است و سوز عطش را مى‌شكند.<ref>علامه طباطبایی، تفسیر المیزان، ج۱۷، ص۲۶.</ref>
 ==موقعیت جغرافیایی رود فرات==

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 [[پرونده:Forat.jpg|بندانگشتی|رود فرات]]
-'''فرات''' نام نهرى است در سرزمین [[کربلا]]، که حادثه [[روز عاشورا|عاشورا]] نزدیک آن اتفاق افتاد و [[امام حسين]] علیه السلام‌ و یارانش لب تشنه در کنار آب، شهید شدند. از این رو در فرهنگ [[شیعه]] نام این نهر یادآور تشنگى ابا عبداللَّه ‌الحسین علیه السلام و یاران ایشان در روز عاشورا است.
+'''«فُرات»''' به معنی آب گوارا، از واژگان [[قرآن|قرآنی]] است. همچنین «فُرات» نام رودخانه‌ای است که از [[ترکیه]] سرچشمه می‌گیرد و پس از گذشتن از [[سوریه]] و [[عراق]]، به خلیج فارس می‌ریزد. حادثه [[روز عاشورا|عاشورا]] نیز در سرزمین [[کربلا]]، نزدیک نهر فُرات اتفاق افتاد و [[امام حسين]] علیه‌السلام‌ و یارانش لب تشنه در کنار آب، شهید شدند.
-فرات شطى است در مغرب کشور [[عراق]] و متشکل است از دو شعبه‌ «قره سو» و «مراد چاى‌» که سرچشمه آنها نزدیک رود «ارس‌» در ارمنستان [[ترکیه|ترکیه]] ‌است. موقعى که دو شعبه قره سو و مراد چاى به هم مى‌رسند، فرات به دجله نزدیک ‌مى‌شود ولى مجددا دجله متوجه جنوب شرقى شده و فرات به سمت مغرب مایل ‌مى‌شود و سپس در نزدیکى خلیج فارس به رود دجله مى‌پیوندد و از آن پس مجموع این ‌دو رود به نام ‌«شط العرب‌» خوانده مى‌شود و به خلیج فارس مى‌ریزد.
+==واژه‌شناسی==
 سرزمینى را که بین‌ دو رود دجله و فرات واقع است‌ «الجزیره‌» مى‌گویند. طول رودخانه فرات تقریبا ۲۹۰۰ کیلومتر است. جریان فرات در جلگه [[بین النهرین|بین النهرین]] بسیار ملایم است و داراى ‌بسترى عریض مى‌باشد. یگانه عامل حاصلخیزى خاک عراق و جلب جمعیت در جلگه‌ خشک و گرم بین النهرین، دو رود فرات و دجله مى‌باشد. بابل، پایتخت قدیم کشور [[بابل|بابل‌]] در ساحل فرات بنا شده بود.<ref>فرهنگ فارسى، معین.</ref>
-==فضیلت‌های فرات==
+==فضیلت‌های آب فرات==
-فرات، نهر مقدس و بافضیلتى است که طبق‌ روایات، دو ناودان از [[بهشت]] بر آن مى‌ریزد و نهرى پربرکت است و کودکى که کامش را با آب فرات بردارند، دوستدار [[اهل البیت|اهل بیت‌]] علیهم السلام مى‌شود.<ref>سفینة البحار، ج ۲، ص ۳۵۲، المزار، شیخ مفید، ص ۱۸.</ref>
+فُرات، نهر مقدس و بافضیلتى است که طبق‌ روایات، دو ناودان از [[بهشت]] بر آن مى‌ریزد و نهرى پربرکت است و کودکى که کامش را با آب فرات بردارند، دوستدار [[اهل البیت|اهل بیت‌]] علیهم السلام مى‌شود.<ref>سفینة البحار، ج ۲، ص ۳۵۲؛ المزار، شیخ مفید، ص ۱۸.</ref>
-در [[حدیث]] است که آب فرات، [[مهریه]] [[حضرت فاطمه زهرا]] سلام الله علیها است.<ref>همان، ص ۵۶۳.</ref> [[مستحب]] است براى [[زیارت]] [[امام حسین]] علیه السلام از آب فرات [[غسل]] زیارت کنند که‌ موجب آمرزش [[گناه|گناهان]] است.<ref>همان، ج ۱، ص ۵۶۵.</ref> نوشیدن از آب فرات نیز مطلوب است.
+در [[حدیث]] است که آب فرات، [[مهریه]] [[حضرت فاطمه زهرا]] سلام الله علیها است.<ref>همان، ص ۵۶۳.</ref> [[مستحب]] است براى [[زیارت]] [[امام حسین]] علیه السلام از آب فرات [[غسل]] زیارت کنند که‌ موجب آمرزش [[گناه|گناهان]] است.<ref>همان، ج ۱، ص ۵۶۵.</ref>
-[[امام صادق‌]] علیه السلام به ‌سلیمان بن هارون فرمود: «ما اظن احدا یحنک بماء الفرات الا احبنا اهل البیت‌».<ref>وسائل الشیعه، ج ۱۰، ص ۳۱۴، بحارالانوار، ج ۱۰۱، ص ۱۱۴.</ref> و نیز فرمود: «من شرب من ماء الفرات و حنک به فانه یحبنا اهل البیت‌»،<ref>همان.</ref> هر کس از آب ‌فرات بنوشد و کام را با آن بردارد، او دوستدار ما خاندان خواهد بود. در [[حدیث|حدیث]]، از فرات‌ به عنوان نهر مؤمن و نیز نهر بهشتى یاد شده است: «نهران مؤمنان و نهران کافران، فالمؤمنان: الفرات و نیل مصر...».<ref>همان، ج ۱۷، ص ۲۱۵.</ref> در حدیث دیگری آمده است: «اربعة انهار من الجنة: الفرات...».<ref>همان.</ref>
+نوشیدن از آب فرات نیز مطلوب است؛ [[امام صادق‌]] علیه السلام به ‌سلیمان بن هارون فرمود: «ما اظنّ احداً یحنک بماء الفرات الّا احبّنا اهلَ البیت‌».<ref>وسائل الشیعه، ج ۱۰، ص ۳۱۴؛ بحارالانوار، ج ۱۰۱، ص ۱۱۴.</ref> و نیز فرمود: «من شرب من ماء الفرات و حنک به فانّه یحبّنا اهل البیت‌»،<ref>همان.</ref> هر کس از آب ‌فرات بنوشد و کام را با آن بردارد، او دوستدار ما خاندان خواهد بود.
-[[حضرت عباس علیه السلام|حضرت عباس‌]] علیه السلام که براى آب آوردن از فرات، براى کودکان تشنه رفته بود، در کنار همین [[نهر علقمه]] دستانش قطع شد و به ‌[[شهادت در راه خدا|شهادت]] رسید.
+در [[حدیث|حدیثی]] از فرات‌ به عنوان نهر مؤمن و نیز نهر بهشتى یاد شده است: «نهران مؤمنان و نهران کافران، فالمؤمنان: الفرات و نیل مصر...».<ref>همان، ج ۱۷، ص ۲۱۵.</ref> در حدیث دیگری آمده است: «اربعة أنهار من الجنة: الفرات، ...».<ref>همان.</ref>
-«آب فرات‌» همچون‌ «[[تربت کربلا|خاک کربلا]]»، هر دو آموزگار [[شجاعت]] و الهام بخش ‌شهادتند. از این رو برداشتن کام نوزاد با آب فرات یا [[تربت امام حسین علیه السلام|تربت‌ حسینى]]، چشاندن طعم‌ شجاعت و انتقال فرهنگ [[شهادت در راه خدا|شهادت]] در دل و جان [[شیعه|شیعه]] است.
+==رود فرات در واقعه عاشورا==
 ==پانویس==
 <references />
 ==منابع==
+*[[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، جواد محدثی، نشر معروف.
-*جواد محدثی، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، نشر معروف.
+*لغات در تفسير نمونه، ناصر مكارم شيرازى، ج ۱ ص ۴۱۹.
+*"دانستنی‌هایی درباره فرات"، محمود مهدی‌پور، مجله فرهنگ زیارت، تیرماه ۱۳۹۲، شماره ۱۷.
 {{الگو:واقعه عاشورا}}

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-نام نهرى در سرزمين [[كربلا]]، كه حادثه عاشورا نزديك آن اتفاق افتاد و [[امام حسين‌]] علیه السلام و يارانش لب تشنه در كنار آب، شهيد شدند. از این رو در فرهنگ شیعه نام این نهر يادآور تشنگى ابا عبداللَّه ‌الحسين عليه السلام و ياران ايشان در روز عاشور است.
+[[پرونده:Forat.jpg|بندانگشتی|رود فرات]]
-== موقعیت جغرافیایی ==
+سرزمينى را كه بين‌ دو رود دجله و فرات واقع است‌ «الجزيره‌» مى‌گويند. طول رودخانه فرات تقريبا 2900 كيلومتر است. جريان فرات در جلگه [[بین النهرین|بين النهرين]] بسيار ملايم است و داراى ‌بسترى عريض مى‌باشد. يگانه عامل حاصلخيزى خاك عراق و جلب جمعيت در جلگه‌ خشك و گرم بين النهرين، دو رود فرات و دجله مى‌باشد. بابل، پايتخت قديم كشور [[بابل|بابل‌]] در ساحل فرات بنا شده بود.<ref>فرهنگ فارسى، معين.</ref>
-فرات شطى است در مغرب كشور [[عراق]] و متشكل است از دو شعبه‌ «قره سو» و «مراد چاى‌» كه سرچشمه آنها نزديك رود «ارس‌» در ارمنستان تركيه ‌است. موقعى كه دو شعبه قره سو و مراد چاى به هم مى‌رسند، فرات به دجله نزديك ‌مى‌شود ولى مجددا دجله متوجه جنوب شرقى شده و فرات به سمت مغرب مايل ‌مى‌شود و سپس در نزديكى خليج فارس به رود دجله مى‌پيوندد و از آن پس مجموع اين ‌دو رود به نام ‌«شط العرب‌» خوانده مى‌شود و به خليج فارس مى‌ريزد.
+==فضیلت‌های فرات==
-سرزمينى را كه بين‌ دو رود دجله و فرات واقع است‌ «الجزيره‌» مى‌گويند. طول رودخانه فرات تقريبا 2900 كيلومتر است. جريان فرات در جلگه بين النهرين بسيار ملايم است و داراى ‌بسترى عريض مى‌باشد. يگانه عامل حاصلخيزى خاك عراق و جلب جمعيت در جلگه‌ خشك و گرم بين النهرين، دو رود فرات و دجله مى‌باشد. بابل، پايتخت قديم كشور بابل‌ در ساحل فرات بنا شده بود.<ref>فرهنگ فارسى، معين.</ref>
+فرات، نهر مقدس و بافضيلتى است كه طبق‌ روايات، دو ناودان از [[بهشت]] بر آن مى‌ريزد و نهرى پربركت است و كودكى كه كامش را با آب فرات بردارند، دوستدار [[اهل البیت|اهل بيت‌]] علیهم السلام مى‌شود.<ref>سفينة البحار، ج 2، ص 352، المزار، شيخ مفيد، ص 18.</ref>
 ==فرات در واقعه عاشورا==
-«فرات‌» يادآور عظيمترين حماسه خونين و ماندگارترين صحنه وفا و صبر است. شير مردان عاشورايى در [[كربلا]]، در [[محرم]] سال 61 هجرى توسط نيروهاى‌ «ابن زياد» در محاصره قرار گرفتند و آب به روى اردوگاه [[امام حسين]] علیه السلام و اطفال و خيمه‌ها بسته شد.
+«فرات‌» يادآور عظيمترين حماسه خونين و ماندگارترين صحنه وفا و صبر است. شيرمردان عاشورايى در [[كربلا]]، در [[ماه محرم|محرم]] سال 61 هجرى توسط نيروهاى‌ «[[عبیدالله بن زیاد|ابن زياد]]» در محاصره قرار گرفتند و آب به روى اردوگاه [[امام حسين]] علیه السلام و اطفال و خيمه‌ها بسته شد. سپاه دشمن مى‌خواست با قرار دادن حسين‌ علیه السلام در مضيقه بى آبى، او را به تسليم وادارد اما آن حضرت مرگ شرافتمندانه و تشنه كامانه را برگزيد.
 ==پانویس==
-<references/>
+<references />
 ==منابع==
-جواد محدثی، فرهنگ عاشورا، نشر معروف.
 [[رده:واقعه عاشورا]]
 {{الگو:واقعه عاشورا}}

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-{{مدخل دائره المعارف|کتاب [[فرهنگ عاشورا(کتاب)|فرهنگ عاشورا]]}}
+{{مدخل دائرة المعارف|کتاب [[فرهنگ عاشورا(کتاب)|فرهنگ عاشورا]]}}
 نام نهرى در سرزمين [[كربلا]]، كه حادثه عاشورا نزديك آن اتفاق افتاد و [[امام حسين‌]] علیه السلام و يارانش لب تشنه در كنار آب، شهيد شدند. فرات، نهر مقدس و بافضيلتى است كه طبق‌ روايات، دو ناودان از بهشت بر آن مى‌ريزد و نهرى پربركت است و كودكى كه كامش را با آب فرات بردارند، دوستدار اهل بيت‌ علیهم السلام مى‌شود.<ref>سفينة البحار، ج 2، ص 352، المزار، شيخ مفيد، ص 18.</ref>
@@ سطر ۲۲: / سطر ۲۲: @@
 ==منابع==
 جواد محدثی، فرهنگ عاشورا، نشر معروف.