فاضل آبی - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۱ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۱۰

2025-08-01T13:10:50Z

مهدی موسوی در ‏۲۳ فوریهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۲:۲۹

2021-02-23T12:29:11Z

Akbari در ‏۲۲ آوریل ۲۰۲۰، ساعت ۱۰:۱۰

2020-04-22T10:10:17Z

Akbari در ‏۲۱ آوریل ۲۰۲۰، ساعت ۱۱:۱۴

2020-04-21T11:14:54Z

Akbari در ‏۲۱ آوریل ۲۰۲۰، ساعت ۱۱:۱۴

2020-04-21T11:14:33Z

Akbari در ‏۲۰ آوریل ۲۰۲۰، ساعت ۱۰:۳۵

2020-04-20T10:35:01Z

مهدی موسوی در ‏۱۹ نوامبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۶:۵۸

2019-11-19T06:58:33Z

بهنام در ‏۲۹ فوریهٔ ۲۰۱۶، ساعت ۰۹:۳۶

2016-02-29T09:36:16Z

بهرامی: اصلاح الگو

2012-10-06T05:42:01Z

اصلاح الگو

بهرامی: اصلاح الگو

2012-09-26T12:45:15Z

اصلاح الگو

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-'''عزالدین حسن بن علی''' معروف به '''«فاضل آبی»''' ([[کنیه|مُکنّی]] به ابن زینب) یکی از علمای بزرگ [[شیعه]] در قرن هفتم هجری بود. آبی فقیهی کامل و عالمی فاضل بود. [[سید محمد مهدی بحرالعلوم|سید بحرالعلوم]] در «[[فوائد الرجالیه (کتاب)|رجال]]» خویش، او را در عداد فقهای بزرگ قرن هفتم متذکر است.
+'''«عزالدین حسن بن علی»''' معروف به '''«فاضل آبی»'''، از فقها و علمای [[شیعه]] در قرن هفتم هجری و از شاگردان مبرّز [[محقق حلی|محقق حلّی]] بود. «کشف الرموز فی شرح [[مختصر النافع (کتاب)|مختصر النافع]]» از آثار مشهور اوست.
-فاضل آبی از اکابر تلامذه [[محقق حلی|محقق حلّی]] (م، ۶۷۶ ق) است، که خود در [[فقه]] صاحب نظر بود. او دانشمندی محقق و اهل نظر در مسائل فقهی بود و گاه رأی او در [[فتوا|فتاوا]] مخالف استاد خویش بوده است؛ چنانکه در برخی از مباحث فقه، آرای تازه ابراز کرده، از جمله اقامه [[نماز جمعه]] را در عصر [[غیبت امام زمان (عجل الله تعالی فرجه)|غیبت]]، [[حرام]] می شمرده و نیز بهره زوجه را از [[ارث|میراث]] زوج، حتّی در صورت داشتن فرزند از میّت، شامل زمین نمی دانسته است. فتوای اخیر تا آن دوران خلاف مشهور بود، ولی پس از آبی، رأی بسیاری از فقها در این مورد بر همان قرار گرفت و نظر مشاهیر متأخّران نیز همان است.
+میزان فضل فاضل آبی بیش از میزان شهرت اوست و دانش وی افزون از یاد و نام اوست. آبی فقیهی کامل و عالمی فاضل بود. [[سید محمد مهدی بحرالعلوم|سید بحرالعلوم]] در «[[فوائد الرجالیه (کتاب)|فوائد الرجالیه]]» خویش، او را در عداد فقهای بزرگ قرن هفتم متذکر شده است.
-فاضل آبی به صاحب «کشف الرموز» مشهور است. «کشف الرموز» در شرح کتاب «[[مختصر النافع (کتاب)|مختصر النافع]]» استادش [[محقق حلی|محقق حلّی]] است و شامل مسائل فقهی و نظریات او است، که دالّ بر احاطه علمی فاضل دارد. تاریخ تألیف این کتاب ماه [[ماه رمضان|رمضان]] ۶۷۲ قمری بوده است.
+تاریخ وفات عزالدین حسن بن علی فاضل آبی، معلوم نیست. او ظاهراً در اواخر قرن هفتم هجری وفات نموده است.
-در قرون گذشته مردم ساوه [[اهل سنت|سنی]] مذهب، و به کنار آن مردم قصبه آبه [[شیعه]] مذهب بودند، ولی پس از چند سال مردم ساوه نیز همگی شیعه شدند و کشمکش های دو قصبه خاتمه یافت. فاضل، هم شهری سید رضی الدین آوی است. صاحب ترجمه ظاهراً اواخر قرن هفتم وفات نموده است.
+==فعالیت‌های علمی==
 == منابع ==
-* تاج‌العلماء، دائرة المعارف بزرگ اسلامی، تهران، مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، ۱۳۶۷، ج۱، ص۷۱.
+*"آبی"، دائرةالمعارف بزرگ اسلامی، ج۱، ص۷۱.
+*الکُنی و الالقاب، شیخ عباس قمی.
-*پایگاه شعائر.
+*"فاضل آبی"، پایگاه شعائر.
-[[رده:علمای قرن هفتم]]
+[[رده:علمای قرن هفتم]][[رده:علماء شیعه]][[رده:فقیهان]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-آبی، عزّالدّین حسن یوسفی فرزند ابوطالب، معروف به فاضل آبی(منسوب به آبه=آوه) و مُکنّی به ابن الزّبیب، فقیه امامی سده ۷ ق/۱۳م. از افاضل شاگردان جعفر بن حسن بن یحیی بن حسن بن سعید هذلی، معروف به [[محقق حلى|محقّق حلّی]] (د۶۷۶ق/۱۲۷۷م) بوده و با وی در بسیاری از مسائل مباحثات حاّد داشته است. آبی در برخی از مباحث [[فقه]]، آرای تازه ابراز کرده، از جمله اقامه [[نماز جمعه]]  را در عصر [[غیبت]] [[حرام]] می شمرده و نیز بهره زوجه را از میراث زوج، حتّی در صورت داشتن فرزند از میّت، شامل زمین نمی دانسته است. فتوای اخیر تا آن دوران خلاف مشهور بود، ولی پس از آبی، رأی بسیاری از فقها در این مورد بر همان قرار گرفت و نظر مشاهیر متأخّران نیز همان است. اثر مشهور آبی در فقه، کشف الرّموز در شرح مختصر نافع استادش محقّق حلّی است. وی در سال ۶۷۲ ق/۱۲۷۳م از تألیف این کتاب فراغت یافت. تاریخ وفات او معلوم نیست.
+'''عزالدین حسن بن علی''' معروف به '''«فاضل آبی»''' ([[کنیه|مُکنّی]] به ابن زینب) یکی از علمای بزرگ [[شیعه]] در قرن هفتم هجری بود. آبی فقیهی کامل و عالمی فاضل بود. [[سید محمد مهدی بحرالعلوم|سید بحرالعلوم]] در «[[فوائد الرجالیه (کتاب)|رجال]]» خویش، او را در عداد فقهای بزرگ قرن هفتم متذکر است.
-==منابع==
+فاضل آبی از اکابر تلامذه [[محقق حلی|محقق حلّی]] (م، ۶۷۶ ق) است، که خود در [[فقه]] صاحب نظر بود. او دانشمندی محقق و اهل نظر در مسائل فقهی بود و گاه رأی او در [[فتوا|فتاوا]] مخالف استاد خویش بوده است؛ چنانکه در برخی از مباحث فقه، آرای تازه ابراز کرده، از جمله اقامه [[نماز جمعه]] را در عصر [[غیبت امام زمان (عجل الله تعالی فرجه)|غیبت]]، [[حرام]] می شمرده و نیز بهره زوجه را از [[ارث|میراث]] زوج، حتّی در صورت داشتن فرزند از میّت، شامل زمین نمی دانسته است. فتوای اخیر تا آن دوران خلاف مشهور بود، ولی پس از آبی، رأی بسیاری از فقها در این مورد بر همان قرار گرفت و نظر مشاهیر متأخّران نیز همان است.
 [[رده:علمای قرن هفتم]]

@@ سطر ۲: / سطر ۲: @@
 ==منابع==
-*تاج‌العلما، دائرة المعارف بزرگ اسلامی، تهران، مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، ۱۳۶۷، ج.۱، ص:۷۱.
+*محمدعلی مولوی، مدخل «آبی، عزالدین» در دائرة المعارف بزرگ اسلامی،(ج.۱، ص۷۱).
 [[رده:علمای قرن هفتم]]

@@ سطر ۲: / سطر ۲: @@
 ==منابع==
-تاج‌العلما، دائرة المعارف بزرگ اسلامی، تهران، مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، ۱۳۶۷، ج.۱، ص:۷۱.
+*تاج‌العلما، دائرة المعارف بزرگ اسلامی، تهران، مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، ۱۳۶۷، ج.۱، ص:۷۱.
 [[رده:علمای قرن هفتم]]

@@ سطر ۲: / سطر ۲: @@
 ==منابع==
-تاج‌العلما، دائرة المعارف بزرگ اسلامی، ج.۱، ص:۷۱.
+تاج‌العلما، دائرة المعارف بزرگ اسلامی، تهران، مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، ۱۳۶۷، ج.۱، ص:۷۱.
 [[رده:علمای قرن هفتم]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ اکتبر ۲۰۱۲، ساعت ۰۵:۴۲
سطر ۱:		سطر ۱:
−	{{~~عدم احراز اعتبار~~ منبع~~\|ماخذ=سایت~~}}	+	{{الگو:منبع الکترونیکی پایگاه معتبر}}

	عزالدین حسن بن علی ابن ابیطالب معروف به فاضل آبی ( ابن زینب ) یکی از علمای بزرگ شیعه در قرن هفتم هجری بود. آبی فقیهی کامل و عالمی فاضل بود او از اکابر تلامذه محقق حلّی است که خود در فقه صاحب نظر بود سیدبحرالعلوم در رجال خویش او را در عداد فقهای بزرگ قرن هفتم متذکر است او دانشمندی محقق و اهل نظر در مسائل فقهی بود و گاه رأی او در فتاوا مخالف استاد خویش بوده است. فاضل آبی به صاحب کشف الرموز مشهور است. کشف الرموز شامل مسائل فقهی و نظریات صاحب ترجمه است که دالّ بر احاطه علمی فاضل دارد. تاریخ تألیف کشف الرموز رمضان 672 بوده و صاحب ترجمه ظاهراً اواخر قرن هفتم وفات نموده است. در قرون گذشته مردم ساوه سنی مذهب و به کنار آن مردم قصبه آبه شیعه مذهب بودند ولی پس از چند سال مردم ساوه نیز همگی شیعه شدند و کشمکش های دو قصبه خاتمه یافت. در خاتمه فاضل، هم شهری سید رضی الدین آوی است. فقیر آبی را به کنار آوی برد. باشد که فردا همگان به کنار اولیای خویش باشیم.		عزالدین حسن بن علی ابن ابیطالب معروف به فاضل آبی ( ابن زینب ) یکی از علمای بزرگ شیعه در قرن هفتم هجری بود. آبی فقیهی کامل و عالمی فاضل بود او از اکابر تلامذه محقق حلّی است که خود در فقه صاحب نظر بود سیدبحرالعلوم در رجال خویش او را در عداد فقهای بزرگ قرن هفتم متذکر است او دانشمندی محقق و اهل نظر در مسائل فقهی بود و گاه رأی او در فتاوا مخالف استاد خویش بوده است. فاضل آبی به صاحب کشف الرموز مشهور است. کشف الرموز شامل مسائل فقهی و نظریات صاحب ترجمه است که دالّ بر احاطه علمی فاضل دارد. تاریخ تألیف کشف الرموز رمضان 672 بوده و صاحب ترجمه ظاهراً اواخر قرن هفتم وفات نموده است. در قرون گذشته مردم ساوه سنی مذهب و به کنار آن مردم قصبه آبه شیعه مذهب بودند ولی پس از چند سال مردم ساوه نیز همگی شیعه شدند و کشمکش های دو قصبه خاتمه یافت. در خاتمه فاضل، هم شهری سید رضی الدین آوی است. فقیر آبی را به کنار آوی برد. باشد که فردا همگان به کنار اولیای خویش باشیم.

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-{<I>منبع اين نوشتار يک سايت است. آن را با نوشته خودتان جايگزين کنيد.</I>}
+{{عدم احراز اعتبار منبع|ماخذ=سایت}}
 عزالدین حسن بن علی ابن ابیطالب معروف به فاضل آبی ( ابن زینب ) یکی از علمای بزرگ شیعه در قرن هفتم هجری بود. آبی فقیهی کامل و عالمی فاضل بود او از اکابر تلامذه محقق حلّی است که خود در فقه صاحب نظر بود سیدبحرالعلوم در رجال خویش او را در عداد فقهای بزرگ قرن هفتم متذکر است او دانشمندی محقق و اهل نظر در مسائل فقهی بود و گاه رأی او در فتاوا مخالف استاد خویش بوده است. فاضل آبی به صاحب کشف الرموز مشهور است. کشف الرموز شامل مسائل فقهی و نظریات صاحب ترجمه است که دالّ بر احاطه علمی فاضل دارد. تاریخ تألیف کشف الرموز رمضان 672 بوده و صاحب ترجمه ظاهراً اواخر قرن هفتم وفات نموده است. در قرون گذشته مردم ساوه سنی مذهب و به کنار آن مردم قصبه آبه شیعه مذهب بودند ولی پس از چند سال مردم ساوه نیز همگی شیعه شدند و کشمکش های دو قصبه خاتمه یافت. در خاتمه فاضل، هم شهری سید رضی الدین آوی است. فقیر آبی را به کنار آوی برد. باشد که فردا همگان به کنار اولیای خویش باشیم.
-منبع:پایگاه شعائر
+== منبع ==
 [[رده:علمای قرن هفتم]]