غفران - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi در ‏۱۴ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۰۹:۵۷

2026-03-14T09:57:28Z

نمایش تغییرات

Mohammadi: /* رابطه‌ انذار و غفران */

2025-10-22T09:50:03Z

‏رابطه‌ انذار و غفران

Mohammadi: /* موانع غفران */

2025-10-22T09:48:23Z

‏موانع غفران

Mohammadi: /* موانع غفران */

2025-10-22T09:48:04Z

‏موانع غفران

Mohammadi: /* موجبات غفران */

2025-10-22T08:21:33Z

‏موجبات غفران

Mohammadi: /* موجبات غفران */

2025-10-22T07:25:00Z

‏موجبات غفران

Mohammadi: /* غفران از منظر قرآن */

2025-10-22T07:18:02Z

‏غفران از منظر قرآن

مهدی موسوی در ‏۱۹ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۰۱

2025-10-19T12:01:40Z

نمایش تغییرات

Zamani: افزودن الگوی قرآن

2025-03-26T12:13:01Z

افزودن الگوی قرآن

مهدی موسوی: ویرایش

2020-03-07T10:07:14Z

ویرایش

نمایش تغییرات

@@ سطر ۶۶: / سطر ۶۶: @@
 ==رابطه‌ انذار و غفران==
-[[قرآن کریم]] برای حفظ تعادل انسانها و جلوگیری از افراط و تفریط آنها در ارتباط با احساس [[گناه]] یا بی‌گناهیشان که منجر به ناامیدی یا تجری به گناه می‌گردد، در اکثر آیاتی که به بحث مغفرت پرداخته، همواره به [[انذار]] انسانها نیز پرداخته است؛ به عنوان مثال در این آیه‌ی شریفه فرموده: {{متن قرآن|«غَافِرِ الذَّنْبِ وَ قَابِلِ التَّوْبِ شَدِیدِ الْعِقَابِ...»}}؛<ref>[[سوره غافر]]/۳.</ref> خداوندی که آمرزنده‌ی گناه، پذیرنده‌ی توبه، دارای مجازات سخت است...
+[[قرآن کریم]] برای حفظ تعادل انسانها و جلوگیری از افراط و تفریط آنها در ارتباط با احساس [[گناه]] یا بی‌گناهیشان که منجر به ناامیدی یا تجری به گناه می‌گردد، در اکثر آیاتی که به بحث مغفرت پرداخته، همواره به [[انذار]] انسانها نیز پرداخته است؛ به عنوان مثال در این آیه‌ی شریفه فرموده: {{متن قرآن|«{{آیه|40|3}}»}}<ref>[[آیه 3 سوره غافر|سوره غافر، آیه ۳.]]</ref>؛ خداوندی که آمرزنده‌ی گناه، پذیرنده‌ی توبه، دارای مجازات سخت است...
 در این آیه ابتدا به دو صفت "[[غافر الذنب]]" و "[[قابل‌التوب|قابل التوب]]" بودن خدا اشاره می‌کند که بر رفتار مغفرت‌آمیز خدا با گنهکاران دلالت دارد؛ اما بلافاصله صفت [[شدید العقاب|شدیدالعقاب]] بودن او را می‌آورد که بر مؤاخذه‌ی گنهکاران دلالت داشته و حاوی نوعی انذار برای بندگان می‌باشد. مقتضای این صفات این است که هر فردی را که استعداد [[آمرزش الهی|آمرزش]] و قبول شدن [[توبه]] را داشته باشد، او را بیامرزد و هر کس را که مستحق عقاب است، [[عذاب]] کند. این سخنهای منذرانه، فرد را به تحرک وادار کرده تا به نوعی رفتار کند که مشمول صفات غفران و رحمت الهی قرار بگیرد.<ref>تفسیر المیزان، ج‌۱۷، ص۳۰۴.</ref>
 ==پانویس==
 {{پانویس}}

@@ سطر ۶۰: / سطر ۶۰: @@
 '''۲. یأس و ناامیدی:'''
-[[یأس]] از موانع بزرگ در برابر نزول رحمت و مغفرت الهی است. از آنجا که انسان موجودی است که شالوده خلقتش از ضعف و [[جهل]] بوده و همانند [[هوای نفس]] بر او غلبه داشته، همیشه در معرض ارتکاب گناهان قرار گرفته و حتی ممکن است با ارتکاب گناهان، خود را غرق شده بپندارد و ناامیدی از اصلاح خویش بر او غلبه یابد؛ ولذا از درخواست بخشش صرف‌نظر نموده و مأیوس شود؛ اما خداوند با توجه به این ضعف و جهل بندگان، آنها را به مغفرت خود امیدوار ساخته و زمینه‌های ناامیدی را از آنها دور می‌سازد:<ref>تفسیر نمونه، ج‌۱۹، ص۵۰۰.</ref> {{متن قرآن|«{{آیه|39|53}}»}}<ref>[[آیه 53 سوره زمر|سوره زمر، آیه ۵۳.]]</ref>؛
+[[یأس]] از موانع بزرگ در برابر نزول رحمت و مغفرت الهی است. از آنجا که انسان موجودی است که شالوده خلقتش از ضعف و [[جهل]] بوده و همانند [[هوای نفس]] بر او غلبه داشته، همیشه در معرض ارتکاب گناهان قرار گرفته و حتی ممکن است با ارتکاب گناهان، خود را غرق شده بپندارد و ناامیدی از اصلاح خویش بر او غلبه یابد؛ ولذا از درخواست بخشش صرف‌نظر نموده و مأیوس شود؛ اما خداوند با توجه به این ضعف و جهل بندگان، آنها را به مغفرت خود امیدوار ساخته و زمینه‌های ناامیدی را از آنها دور می‌سازد:<ref>تفسیر نمونه، ج‌۱۹، ص۵۰۰.</ref> {{متن قرآن|«{{آیه|39|53}}»}}<ref>[[آیه 53 سوره زمر|سوره زمر، آیه ۵۳.]]</ref>؛ بگو: ای بندگان من که بر خود اسراف و ستم کرده‌اید! از رحمت خداوند نومید نشوید که خدا همه‌ی گناهان را می‌آمرزد، زیرا او بسیار آمرزنده و مهربان است.
 با توجه به لحن لطیف آیه فوق و تأکید‌های زیبایی که بکار رفته، خدای منان جایی برای یأس باقی نگذاشته است.

@@ سطر ۵۴: / سطر ۵۴: @@
 '''۱. شرک:'''
-یکی از موانع شدیدی که از نزول مغفرت خدای رحمان بر انسان جلوگیری کرده، [[شرک]] بر خداست: {{متن قرآن|«إِنَّ اللَّهَ لَا یغْفِرُ أَنْ یشْرَک بِهِ وَیغْفِرُ مَا دُونَ ذَٰلِک لِمَنْ یشَاءُ وَمَنْ یشْرِک بِاللَّهِ فَقَدِ افْتَرَىٰ إِثْمًا عَظِیمًا»}}؛<ref>[[سوره نساء]]/۴۸.</ref> خداوند (هرگز) شرک را نمی‌بخشد! و پایین‌تر از آن را برای هر کس (بخواهد و شایسته بداند) می‌بخشد و آن کسی که برای خدا شریکی قرار دهد، گناه بزرگی مرتکب شده است.
+یکی از موانع شدیدی که از نزول مغفرت خدای رحمان بر انسان جلوگیری کرده، [[شرک]] بر خداست: {{متن قرآن|«{{آیه|4|48}}»}}<ref>[[آیه 48 سوره نساء|سوره نساء، آیه ۴۸.]]</ref>؛ خداوند (هرگز) شرک را نمی‌بخشد! و پایین‌تر از آن را برای هر کس (بخواهد و شایسته بداند) می‌بخشد و آن کسی که برای خدا شریکی قرار دهد، گناه بزرگی مرتکب شده است.
 در این [[آیه]]، خداوند بیان می‌کند که تمامی گناهان انسان قابلیت بخشیده شدن را دارند، مگر شرک که هرگز قابل بخشش نیست؛ و این در حالی است که مشرک، بدون [[توبه]] و با شرک از دنیا رفته باشد. علت عدم مغفرت، إفتراء عظیمی است که این افراد به [[الله|خداوند]] نسبت داده‌اند و اصولاً شرک با بندگی مخلوقات و ربوبیت خدا ناسازگار بوده و بندگان مشرک با این افتراء، ارکان هستی عالم را انکار نموده‌اند.<ref>تفسیر المیزان، ج‌۴، ص۱۵۹.</ref>
@@ سطر ۶۰: / سطر ۶۰: @@
 '''۲. یأس و ناامیدی:'''
-[[یأس]] از موانع بزرگ در برابر نزول رحمت و مغفرت الهی است. از آنجا که انسان موجودی است که شالوده خلقتش از ضعف و [[جهل]] بوده و همانند [[هوای نفس]] بر او غلبه داشته، همیشه در معرض ارتکاب گناهان قرار گرفته و حتی ممکن است با ارتکاب گناهان، خود را غرق شده بپندارد و ناامیدی از اصلاح خویش بر او غلبه یابد؛ ولذا از درخواست بخشش صرف‌نظر نموده و مأیوس شود؛ اما خداوند با توجه به این ضعف و جهل بندگان، آنها را به مغفرت خود امیدوار ساخته و زمینه‌های ناامیدی را از آنها دور می‌سازد:<ref>تفسیر نمونه، ج‌۱۹، ص۵۰۰.</ref> {{متن قرآن|«قُلْ یا عِبَادِی الَّذِینَ أَسْرَفُوا عَلَىٰ أَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ یغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِیعًا ۚ إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِیمُ»}}؛<ref>[[سوره زمر]]/۵۳.</ref> بگو: ای بندگان من که بر خود اسراف و ستم کرده‌اید! از رحمت خداوند نومید نشوید که خدا همه‌ی گناهان را می‌آمرزد، زیرا او بسیار آمرزنده و مهربان است.
+[[یأس]] از موانع بزرگ در برابر نزول رحمت و مغفرت الهی است. از آنجا که انسان موجودی است که شالوده خلقتش از ضعف و [[جهل]] بوده و همانند [[هوای نفس]] بر او غلبه داشته، همیشه در معرض ارتکاب گناهان قرار گرفته و حتی ممکن است با ارتکاب گناهان، خود را غرق شده بپندارد و ناامیدی از اصلاح خویش بر او غلبه یابد؛ ولذا از درخواست بخشش صرف‌نظر نموده و مأیوس شود؛ اما خداوند با توجه به این ضعف و جهل بندگان، آنها را به مغفرت خود امیدوار ساخته و زمینه‌های ناامیدی را از آنها دور می‌سازد:<ref>تفسیر نمونه، ج‌۱۹، ص۵۰۰.</ref> {{متن قرآن|«{{آیه|39|53}}»}}<ref>[[آیه 53 سوره زمر|سوره زمر، آیه ۵۳.]]</ref>؛
 با توجه به لحن لطیف آیه فوق و تأکید‌های زیبایی که بکار رفته، خدای منان جایی برای یأس باقی نگذاشته است.

@@ سطر ۲۲: / سطر ۲۲: @@
 '''۲. توبه و استغفار:'''
-یکی از اموری که انسان را مستوجب دریافت مغفرت از سوی خدا می‌کند، [[توبه]] کردن از اعمال بد گذشته و [[استغفار]] به درگاه خداوند متعال است: {{متن قرآن|«وَالَّذِینَ إِذَا فَعَلُوا فَاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ ذَکرُوا اللَّهَ فَاسْتَغْفَرُوا لِذُنُوبِهِمْ... أُولَٰئِک جَزَاؤُهُمْ مَغْفِرَةٌ مِنْ رَبِّهِمْ...»}}؛<ref>[[سوره آل‌ عمران]]/۱۳۵ و ۱۳۶.</ref> و آنها که وقتی مرتکب عمل زشتی شوند یا به خود ستم کنند، به یاد خدا می‌افتند و برای گناهان خود، طلب آمرزش می‌کنند... آنها پاداششان آمرزش پروردگار است... .
+یکی از اموری که انسان را مستوجب دریافت مغفرت از سوی خدا می‌کند، [[توبه]] کردن از اعمال بد گذشته و [[استغفار]] به درگاه خداوند متعال است: {{متن قرآن|«{{آیه|3|135}} 💠<ref>[[آیه 135 سوره آل عمران|سوره آل عمران، آیه ۱۳۵.]]</ref> {{آیه|3|136}}<ref>[[آیه 136 سوره آل عمران|همان، آیه ۱۳۶.]]</ref>»}}؛ و آنها که وقتی مرتکب عمل زشتی شوند یا به خود ستم کنند، به یاد خدا می‌افتند و برای گناهان خود، طلب آمرزش می‌کنند... آنها پاداششان آمرزش پروردگار است... .
 یکی از الطافی که خداوند به بندگان خود نموده، این است که راه بازگشت را بر آنان باز گذاشته و به آنها امکان استغفار داده است؛ تا با توبه به درگاه خداوند از مسیر ناصواب گذشته بازگردند و با استغفار و درخواست [[عفو]]، گناهان گذشته‌ی آنها را به طور کل محو نماید.<ref>أطیب البیان، ج‌۳، ص۳۶۲.</ref>
@@ سطر ۴۶: / سطر ۴۶: @@
 '''۶. تبعیت از فرامین خدا و رسول:'''
-تبعیت و اطاعت از فرامین خدا و [[پیامبر]]، از جمله اعمالی است که برای جلب مغفرت الهی لازم بوده و غفران و حبّ الهی را در پی خواهد داشت: {{متن قرآن|«قُلْ إِن کُنتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونیِ یُحْبِبْکُمُ اللَّهُ وَ یَغْفِرْ لَکمُ‌ْ ذُنُوبَکمُ‌ْ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَّحِیم‌»}}؛<ref>[[سوره آل‌ عمران]]/۳۱.</ref> (اى پيامبر) بگو: اگر خدا را دوست می‌دارید، از من پیروی کنید! تا خدا (نیز) شما را دوست بدارد و گناهانتان را ببخشد و خدا آمرزنده‌ی مهربان است.
+تبعیت و اطاعت از فرامین خدا و [[پیامبر]]، از جمله اعمالی است که برای جلب مغفرت الهی لازم بوده و غفران و حبّ الهی را در پی خواهد داشت: {{متن قرآن|«{{آیه|3|31}}»}}<ref>[[آیه 31 سوره آل عمران|سوره آل عمران، آیه ۳۱.]]</ref>؛ (اى پيامبر) بگو: اگر خدا را دوست می‌دارید، از من پیروی کنید! تا خدا (نیز) شما را دوست بدارد و گناهانتان را ببخشد و خدا آمرزنده‌ی مهربان است.
 تبعیت از فرمانهای خدا و رسول او موجب ایجاد رابطه‌ی محبت آمیز بین خدا و بنده می‌گردد که این رابطه‌ی عاطفی، موجب نزول رحمت و مغفرت ‌شده و گناهان آدمی را نابود می‌سازد.<ref>تفسیر المیزان، ج‌۳، ص۱۵۹.</ref>

@@ سطر ۱۶: / سطر ۱۶: @@
 '''۱. ایمان:'''
-یکی از مهمترین عوامل برای دریافت غفران الهی، [[ایمان]] است؛ چرا که در حقیقت انسان بدون ایمان قابلیت دریافت مغفرت و هدایت از سوی خداوند را نداشته و بدون آن، هیچکدام از شرایط مذکور که در ذیل آمده، تأثیری در بخشیده شدن فرد نخواهد داشت: {{متن قرآن|«وَالَّذِینَ عَمِلُوا السَّیئَاتِ ثُمَّ تَابُوا مِنْ بَعْدِهَا وَآمَنُوا إِنَّ رَبَّک مِنْ بَعْدِهَا لَغَفُورٌ رَحِیمٌ»}}؛<ref>[[سوره اعراف]]/۱۵۳.</ref> آنان که مرتکب کارهای بد شدند، آنگاه توبه کردند و ایمان آوردند؛ بدانند که پروردگار تو پس از توبه آمرزنده و مهربان است.
+یکی از مهمترین عوامل برای دریافت غفران الهی، [[ایمان]] است؛ چرا که در حقیقت انسان بدون ایمان قابلیت دریافت مغفرت و هدایت از سوی خداوند را نداشته و بدون آن، هیچکدام از شرایط مذکور که در ذیل آمده، تأثیری در بخشیده شدن فرد نخواهد داشت: {{متن قرآن|«{{آیه|7|153}}»}}<ref>[[آیه 153 سوره اعراف|سوره اعراف، آیه ۱۵۳.]]</ref>؛ آنان که مرتکب کارهای بد شدند، آنگاه توبه کردند و ایمان آوردند؛ بدانند که پروردگار تو پس از توبه آمرزنده و مهربان است.
 در این [[آیه]] خداوند به کسانی که مرتکب سیئات شده‌اند، وعده می‌دهد که در صورت [[توبه]] به سوی درگاه الهی و [[ایمان]] به هر آنچه که خدای متعال پذیرش آن را واجب کرده است (وجود باری تعالی، [[پیامبران]] و اوصیای الهی، [[ملائکه]]، [[معاد]] و...)، خداوند آنها را مشمول رحمت و مغفرت خود بگرداند.<ref>طوسی، محمد بن حسن؛ التبیان فی تفسیر القرآن، بیروت، دار احیاء التراث العربی، ج‌۴، ص۵۵۲.</ref>
@@ سطر ۲۸: / سطر ۲۸: @@
 '''۳. اعمال نیک:'''
-از عواملی که زمینه‌ی نزول رحمت و مغفرت الهی را فراهم می‌آورد، [[عمل صالح]] است؛ چرا که عمل صالح دل را نرم کرده و مانع رفتن به سوی سیئات می‌گردد و همچنین موجب بخشش گناهان گذشته از سوی خداوند متعال می‌شود،<ref>تفسیر نمونه، ج‌۲۴، ص ۲۱۲.</ref> چنانکه [[قرآن]] در این باره می‌فرماید: {{متن قرآن|«إِنْ تُقْرِضُوا اللَّهَ قَرْضًا حَسَنًا یضَاعِفْهُ لَکمْ وَیغْفِرْ لَکمْ وَاللَّهُ شَکورٌ حَلِیمٌ»}}؛<ref>[[سوره تغابن]]/۱۷.</ref> اگر به خدا قرض الحسنه دهید، آن را برای شما مضاعف می‌سازد و شما را می‌بخشد و خداوند شکرکننده و بردبار است.
+از عواملی که زمینه‌ی نزول رحمت و مغفرت الهی را فراهم می‌آورد، [[عمل صالح]] است؛ چرا که عمل صالح دل را نرم کرده و مانع رفتن به سوی سیئات می‌گردد و همچنین موجب بخشش گناهان گذشته از سوی خداوند متعال می‌شود،<ref>تفسیر نمونه، ج‌۲۴، ص ۲۱۲.</ref> چنانکه [[قرآن]] در این باره می‌فرماید: {{متن قرآن|«{{آیه|64|17}}»}}<ref>[[آیه 17 سوره تغابن|سوره تغابن، آیه ۱۷.]]</ref>؛ اگر به خدا قرض الحسنه دهید، آن را برای شما مضاعف می‌سازد و شما را می‌بخشد و خداوند شکرکننده و بردبار است.
 این آیه‌ی شریفه به ارزش عمل صالح در نزد خدای متعال که [[انفاق]] در راه خدا مصداقی از آن است، اشاره کرده و بیان می‌کند که عمل صالح موجب جلب رحمت و مغفرت خداوند می‌گردد.
@@ سطر ۳۴: / سطر ۳۴: @@
 '''۴. پرهیز از گناهان کبیره:'''
-از عواملی که موجب جلب رحمت و مغفرت خداوند می‌گردد، اجتناب از [[گناهان کبیره]] است. خداوند در قرآن می‌فرماید: {{متن قرآن|«إِنْ تَجْتَنِبُوا کبَائِرَ مَا تُنْهَوْنَ عَنْهُ نُکفِّرْ عَنْکمْ سَیئَاتِکمْ وَنُدْخِلْکمْ مُدْخَلًا کرِیمًا»}}؛<ref>[[سوره نساء]]/۳۱.</ref> اگر از گناهان بزرگی که از آن نهی می‌شوید، پرهیز کنید. گناهان کوچک شما را می‌پوشانیم و شما را در جایگاه خوبی وارد می‌سازیم‌.
+از عواملی که موجب جلب رحمت و مغفرت خداوند می‌گردد، اجتناب از [[گناهان کبیره]] است. خداوند در قرآن می‌فرماید: {{متن قرآن|«{{آیه|4|31}}»}}<ref>[[آیه 31 سوره نساء|سوره نساء، آیه ۳۱.]]</ref>؛ اگر از گناهان بزرگی که از آن نهی می‌شوید، پرهیز کنید. گناهان کوچک شما را می‌پوشانیم و شما را در جایگاه خوبی وارد می‌سازیم‌.
 واژه‌ی "کفر" نیز در لغت به معنی پوشاندن شیء می‌باشد که از این جهت با واژه‌ی "غفر" هم معنا بوده و در قرآن -از جمله آیه فوق- این واژه گاهی به معنای محو سیئات بکار رفته است.<ref>المفردات فی غریب القرآن، ص۷۱۴.</ref> این آیه در مقام منت نهادن بر مؤمنان بوده و به آنها نوید می‌دهد که اگر از بعضی گناهان اجتناب کنند، خدای عزوجل از بعضی دیگر در می‌گذرد و در ضمن این که در آیه‌ی شریفه وعده‌ی آمرزش داده شده، مؤمنان به ترک گناه دعوت شده‌اند.<ref>طباطبائی، سیّد محمدحسین؛ المیزان فی تفسیر القرآن، قم، دفتر انتشارت اسلامی جامعه‌ی مدرسین، ۱۳۷۴ش، ج‌۴، ص ۳۲۵.</ref>
@@ سطر ۴۰: / سطر ۴۰: @@
 '''۵. توسل:'''
-یکی از اموری که در جهت جلب مغفرت الهی دارای تأثیر زیادی بوده، [[توسّل‌‌‌‌‌|توسل]] به بندگان شایسته‌ی خداوند است: {{متن قرآن|«وَلَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جَاءُوک فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوَّابًا رَحِیمًا»}}؛<ref>[[سوره نساء]]/۶۴.</ref> و اگر این مخالفان، هنگامی که به خود ستم می‌کردند (و فرمانهای خدا را زیر پا می‌گذاردند)، به نزد تو می‌آمدند و از خدا طلب آمرزش می‌کردند و پیامبر هم برای آنها استغفار می‌کرد، خدا را توبه پذیر و مهربان می‌یافتند.
+یکی از اموری که در جهت جلب مغفرت الهی دارای تأثیر زیادی بوده، [[توسّل‌‌‌‌‌|توسل]] به بندگان شایسته‌ی خداوند است: {{متن قرآن|«{{آیه|4|64}}»}}<ref>[[آیه 64 سوره نساء|سوره نساء، آیه ۶۴.]]</ref>؛ و اگر این مخالفان، هنگامی که به خود ستم می‌کردند (و فرمانهای خدا را زیر پا می‌گذاردند)، به نزد تو می‌آمدند و از خدا طلب آمرزش می‌کردند و پیامبر هم برای آنها استغفار می‌کرد، خدا را توبه پذیر و مهربان می‌یافتند.
 بر اساس آیاتی مثل آیه‌ی مذکور، استغفار بندگان شایسته‌ی الهی چون [[پیامبر اسلام|حضرت رسول اکرم]] صلی الله علیه وآله و [[فرشتگان]] و مؤمنان پاکدل، در پیشگاه خداوند اثر داشته و طالبان مغفرت الهی با توسل به آنها می‌توانند از این طریق به غفران الهی دست یابند.<ref>تفسیر نمونه، ج‌۳، ص۴۵۲.</ref>

@@ سطر ۶: / سطر ۶: @@
 ==غفران از منظر قرآن==
-یکی از مهمترین مسائلی که ذهن انسان را به خود مشغول نموده، مسأله‌ی رهایی از [[گناه|گناهان]] و نجات از [[عذاب]] ابدی است؛ لذا سعی انسان در طول تاریخ این بوده که راهی برای آن بجوید. [[قرآن|قرآن کریم]] به این نیاز انسان به صورت ویژه‌ای پرداخته و در موقعیت‌های گوناگون از امکان جبران گناهان گذشته و امید به [[عفو]] خداوند سخن به میان آورده است، تا روزنه‌ی امیدی به قلب انسان باز کند، آنچنان که در [[آیه|آیات]] بسیاری به صفات [[الله|خداوند]] که با این مسأله ارتباط تنگاتنگ دارد، پرداخته است.<ref>مکارم شیرازی، ناصر؛ تفسیر نمونه، دارالکتب الاسلامیه، ۱۳۷۴ ش، چاپ اول، ج‌۷، ص۳۸۷.</ref> و حتی به این اندازه اکتفا نشده، بلکه انسانها را برای دستیابی به مغفرت الهی به مسارعه و مسابقه تشویق نموده تا در جهت رفع موانع نزول مغفرت و ایجاد مقتضیات دریافت مغفرت گام بردارند:<ref>طیب، سید عبدالحسین؛ أطیب البیان فی تفسیر القرآن، تهران، انتشارات اسلام، ۱۳۷۸ ش، چاپ دوم، ج‌۳، ص۳۵۵.</ref> {{متن قرآن|«وَسَارِعُوا إِلَىٰ مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّکمْ وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّمَاوَاتُ وَالْأَرْضُ أُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِینَ»}}<ref>[[سوره آل عمران]]/۱۳۳.</ref>؛ و شتاب کنید برای رسیدن به آمرزش پروردگارتان و بهشتی که وسعت آن، آسمانها و زمین است و برای پرهیزگاران آماده شده است‌.
+یکی از مهمترین مسائلی که ذهن انسان را به خود مشغول نموده، مسأله‌ی رهایی از [[گناه|گناهان]] و نجات از [[عذاب]] ابدی است؛ لذا سعی انسان در طول تاریخ این بوده که راهی برای آن بجوید. [[قرآن|قرآن کریم]] به این نیاز انسان به صورت ویژه‌ای پرداخته و در موقعیت‌های گوناگون از امکان جبران گناهان گذشته و امید به [[عفو]] خداوند سخن به میان آورده است، تا روزنه‌ی امیدی به قلب انسان باز کند، آنچنان که در [[آیه|آیات]] بسیاری به صفات [[الله|خداوند]] که با این مسأله ارتباط تنگاتنگ دارد، پرداخته است.<ref>مکارم شیرازی، ناصر؛ تفسیر نمونه، دارالکتب الاسلامیه، ۱۳۷۴ ش، چاپ اول، ج‌۷، ص۳۸۷.</ref> و حتی به این اندازه اکتفا نشده، بلکه انسانها را برای دستیابی به مغفرت الهی به مسارعه و مسابقه تشویق نموده تا در جهت رفع موانع نزول مغفرت و ایجاد مقتضیات دریافت مغفرت گام بردارند:<ref>طیب، سید عبدالحسین؛ أطیب البیان فی تفسیر القرآن، تهران، انتشارات اسلام، ۱۳۷۸ ش، چاپ دوم، ج‌۳، ص۳۵۵.</ref> {{متن قرآن|«{{آیه|3|133}}»}}<ref>[[آیه 133 سوره آل عمران|سوره آل عمران، آیه ۱۳۳.]]</ref>؛ و شتاب کنید برای رسیدن به آمرزش پروردگارتان و بهشتی که وسعت آن، آسمانها و زمین است و برای پرهیزگاران آماده شده است‌.
 واژه‌ی غفر ۲۳۴ بار در [[قرآن]] استعمال شده که بیش از ۹۰ مورد آن همراه با صفات [[رحیم]]، [[ودود]]، [[عفوّ|عفُوّ]] و [[حلیم (اسم الله)|حلیم]] آمده است و از این موارد ۴ بار با صیغه‌ی مبالغه‌ی [[غفار (اسم الله)|غفّار]] و ۹۱ بار با صیغه‌ی مبالغه‌ی [[غفور (اسم الله)|غفور]] ذکر شده که در بسیاری از موارد نیز با تأکید استعمال شده است.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۱۳
سطر ۱۰۸:		سطر ۱۰۸:
	\|رده= دارد		\|رده= دارد
	}}		}}
		+	{{قرآن}}