غصب - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۱۸ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۲۸

2025-10-18T06:28:01Z

Akbari در ‏۲۲ آوریل ۲۰۲۰، ساعت ۱۱:۱۵

2020-04-22T11:15:48Z

مهدی موسوی: ویرایش

2020-03-05T08:01:00Z

ویرایش

نمایش تغییرات

سید مهدی خدایی: 8پروژه: رتبه بندی، اولویت بندی ، سنجش کیفی

2019-12-21T13:22:57Z

8پروژه: رتبه بندی، اولویت بندی ، سنجش کیفی

Saeed zamani در ‏۲۸ ژانویهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۰۵:۵۷

2013-01-28T05:57:52Z

Saeed zamani در ‏۲۸ ژانویهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۰۵:۵۶

2013-01-28T05:56:36Z

Saeed zamani: بخش بندی و تعیین رده

2013-01-28T05:52:59Z

بخش بندی و تعیین رده

مرضیه الله وکیل جزی: صفحه‌ای جدید حاوی '==غصب == غصب آن است كه انسان از روى ظلم، بر مال يا حق ديگرى مسلط شود. '''نكوهش غصب '''...' ایجاد کرد

2012-07-16T13:22:16Z

صفحه‌ای جدید حاوی '==غصب == غصب آن است كه انسان از روى ظلم، بر مال يا حق ديگرى مسلط شود. '''نكوهش غصب '''...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

==غصب ==

غصب آن است كه انسان از روى ظلم، بر مال يا حق ديگرى مسلط شود.

'''نكوهش غصب '''

[[اسلام]]، اموال مسلمانان را بر يكديگر [[حرام]] كرده و احترام به حريم اموال را بر پيروانش لازم شمرده است. از اين رو، تصرف ناحق در اموال ديگران - اعم از منقول و غيرمنقول - را غصب و نامشروع مى داند.

[[رسول خدا]] صلى الله عليه و آله و سلم فرمود: «لايَحِلُّ لِامْرِى ءٍ مُسْلِمٍ انْ يَأْخُذَ مالَ اخيهِ بِغَيْرِ حَقّهِ وَ ذلِكَ لِما حَرَّمَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ مالَ الْمُسْلِمِ عَلَى الْمُسْلِمِ؛<ref> ميزان الحكمه، ج 7، ص 227.</ref> بر هيچ مسلمانى [[حلال]] نيست مال برادرش را به ناحق برگيرد؛ زيرا خداى عزوجل مال مسلمان را بر مسلمان، حرام كرده است».

غصب در اسلام از گناهان بزرگ به شمار آمده و مورد نكوهش قرار گرفته است. رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم در سخنى از غصب به خيانت ياد كرده، مى فرمايد: «مَنْ خانَ جارَهُ شِبْراً مِنَ الارْضِ جَعَلَهُ اللَّهُ طَوْقاً فى عُنُقِهِ مِنْ تُخُومِ الارْضِ الْسَّابِعَةِ حَتَّى يَلْقَى اللَّهَ يَوْمَ الْقِيامَةِ مُطَوَّقاً الَّا انْ يَتوُبَ وَ يَرْجِعَ؛<ref> وسائل الشيعه، ج 17، ص 309.</ref> كسى كه به يك وجب زمين همسايه اش خيانت كند، خداوند آن را از حدود زمين هفتم طوق گردنش قرار مى دهد تا آن كه [[روز قيامت]] با همان حالت خدا را ملاقات كند، مگر آن كه [[توبه]] كند و برگردد».

حضرت [[امام على]] عليه السلام فرمود: «الْحَجَرُ الْغَصْبُ فِى الدَّارِ، رَهْنٌ عَلى خَرابِها؛<ref> [[نهج البلاغه]]، فيض الاسلام، ص 1193، [[حكمت]] 232.</ref> سنگ غصبى در خانه، گرو نابودى آن است».

'''موارد غصب '''

* 1- عين فقط؛ مثل غصب كردن مستأجر در زمان اجاره عين مورد اجاره را چه خانه و چه غير آن.

* 2- منفعت فقط؛ مثل غصب كردن صاحب خانه، منفعت خانه اجاره داده شده را در زمان اجاره.

* 3- عين و منفعت؛ مثل غصب كردن خانه اى يا ماشينى را از صاحبش.

* 4- حق؛ مثل غصب كردن حق التحجير (نشانه گذارى) يا غصب كردن مساجد و خيابان كه حق عموم است.<ref> تحريرالوسيله، ج 2، ص 172، مسأله 1.</ref>

'''احكام غصب '''

'''1- حكم تكليفى:'''

* الف) حرمت: يعنى غصب به طور كلى [[حرام]] است.

* ب) وجوب رد آن: يعنى برگرداندن آن به مالك يا ولى او واجب است.

'''2- حكم وضعى:'''

ضمانت: يعنى در صورت تلف يا خسارت مال غصبى، غاصب ضامن است.<ref> تحريرالوسيله، ج 2، ص 173، مسأله 3.</ref> دو حكم تكليفى غصب در تمام اقسام غصب (عين، منفعت و حق) جريان دارد، ولى حكم وضعى فقط در غصب عين و منفعت جريان دارد، نه حقوق.<ref> همان، مسأله 4.</ref>

'''چگونگى تحقق غصب در اموال '''

'''1- اموال منقول :'''

* الف) حيوان؛ با سوارشدن بر آن يا گرفتن افسار و كنارزدن مالك و بردن و تحت اختيار قرار دادن.

* ب) غيرحيوان؛ در اختيار خود گرفتن، در صِدقِ غصب كافى است؛ اگر چه به جايى انتقال ندهد.

'''2- اموال غيرمنقول :'''

* الف) خانه، مغازه، مسافرخانه، هتل و مانند آن به تسلط يافتن خود غاصب يا فرمانبر او، بعد از دوركردن مالك از ملكش، باغ نيز در صورتى كه در و ديوار داشته باشد، چنين است.

* ب) باغ در صورتى كه در و ديوار نداشته باشد با ورود و رفت و آمد در آن بعد از دوركردن مالك از ملكش به عنوان استيلا يافتن.

'''3- غصب منافع :'''

غصب منافع، با گرفتن عين مورد منفعت از صاحب آن يعنى مستأجر.<ref> تحريرالوسيله، ج 2، ص 174، مسأله 7.</ref>

'''چگونگى پرداخت تاوان '''

غاصب ضامن است؛ به اين معنا كه:

* 1- اگر عين موجود است، آن را به صاحبش برگرداند.

* 2- اگر عين منفعتى داشته، بايد عوض منفعت ضمان غصب را به صاحبش بپردازد.

* 3- اگر عين، تلف شده و قيمى<ref> «قيمى» متاعى است كه مثل آن در بازار يافت نشود مثل حيوانات و «مثلى» چيزى و متاعى است كه در بازار مانند آن يافت شود چون گندم، جو و... (فرهنگ معارف اسلامى، واژه قيمى و مثلى، اقتباس).</ref> باشد (مثل حيوان و جواهرات، لباس و...) بايد قيمت آن را بپردازد.

* 4- اگر مثلى باشد (مثل غلات و يا روغن و يا فلزات و...) و مثلش ممكن است بايد مثلش را به هر قيمتى است، بپردازد.

* 5- اگر مثلى باشد و برگرداندن مثلش ممكن نباشد به قيمت تبديل مى شود.

* 6- اگر عيبى در عين مغصوبه حاصل شده، بايد ارش نقصان (تفاوت بين صحيح و معيوب) را بپردازد.<ref> تحريرالوسيله، ج 2، ص 180، مسأله 24 و ص 182، مسأله 30 و ص 183، مسأله 35 و ص 185، مسأله 40 و ص 189، مسأله 50 و توضيح المسائل، مسأله 2549.</ref><ref> احكام اسلامى، ص 173.</ref>

==پانویس ==
<references />

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{خوب}}
-«غصب» آن است که انسان از روى [[ظلم]]، بر مال یا حق دیگرى مسلط شود. دین [[اسلام]]، احترام به حریم اموال را بر پیروانش لازم شمرده است و تصرف ناحق در اموال دیگران - اعم از منقول و غیرمنقول - را غصب و نامشروع مى داند.
+'''«غَصب»''' آن است که انسان از روى [[ظلم]] و بدون رضایت، بر مال یا حق دیگرى مسلط شود. دین [[اسلام]]، احترام به حریم اموال دیگران را بر پیروانش لازم شمرده و تصرف ناحق در اموال آنان - اعم از منقول و غیرمنقول - را غصب و نامشروع مى‌داند.
-[[رسول خدا]] صلى الله علیه و آله و سلم فرمود: «لایحِلُّ لِامْرِىءٍ مُسْلِمٍ أنْ یأْخُذَ مالَ اخیهِ بِغَیرِ حَقّهِ وَ ذلِک لِما حَرَّمَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ مالَ الْمُسْلِمِ عَلَى الْمُسْلِمِ؛<ref> میزان الحکمه، ج ۷، ص ۲۲۷.</ref> بر هیچ مسلمانى [[حلال]] نیست مال برادرش را به ناحق برگیرد؛ زیرا خداى عزوجل مال مسلمان را بر مسلمان، [[حرام]] کرده است».
+==تعریف غصب==
-در [[حدیث]] دیگری رسول خدا صلى الله علیه و آله و سلم از غصب به خیانت یاد کرده، مى فرماید: «مَنْ خانَ جارَهُ شِبْراً مِنَ الارْضِ جَعَلَهُ اللَّهُ طَوْقاً فى  عُنُقِهِ مِنْ تُخُومِ الارْضِ الْسَّابِعَةِ حَتَّى یلْقَى اللَّهَ یوْمَ الْقِیامَةِ مُطَوَّقاً الَّا انْ یتوُبَ وَ یرْجِعَ؛<ref> وسائل الشیعه، ج ۱۷، ص ۳۰۹.</ref> کسى که به یک وجب زمین همسایه اش خیانت کند، خداوند آن را از حدود زمین هفتم طوق گردنش قرار مى دهد تا آن که [[روز قیامت]] با همان حالت خدا را ملاقات کند، مگر آن که [[توبه]] کند و برگردد».
+[[امام خمینی]] (قدّس‌سرّه) در تحریرالوسیله در تعریف غصب می‌نویسد: «و هو الاستیلاء علی ما للغیر من مال او حقّ عدوانا»؛<ref>موسوعة الامام الخمینی، ج۲۳، تحریر الوسیلة، ج۲، ص۱۸۵، کتاب الغصب.</ref> غصب، استیلای عدوانی بر چیزی است که مربوط به دیگری می‌باشد؛ چه (آن چیز) مال باشد یا حق؛ به عبارت دیگر «غصب» عبارت است از تسلّط جابرانه بر مال یا حق دیگری.
-حضرت [[امام على]] علیه السلام فرمود: «الْحَجَرُ الْغَصْبُ فِى الدَّارِ، رَهْنٌ عَلى خَرابِها؛<ref> [[نهج  البلاغه]]، فیض الاسلام، ص ۱۱۹۳، حکمت ۲۳۲.</ref> سنگ غصبى در خانه، گرو نابودى آن است».
+غصب از [[گناهان]] کبیره و از بدترین انواع [[ظلم]] است که [[عقل]] و [[شرع]] ([[قرآن|کتاب]]، [[سنت]] و [[اجماع]]) بر زشتی آن اتفاق نظر دارند.<ref>شرح لمعه، ج۷، ص۱۱.</ref> امام خمینی بعد از تعریف غصب درباره حرمت و قبح آن می‌نویسد: تحقیقاً عقل و نقل - چه از جهت کتاب و چه سنت و چه اجماع - بر حرام بودن غصب، تطابق دارند. و غصب از فاحش‌ترین ظلم‌ها است که عقل مستقلاً آن را قبیح می‌داند.<ref>موسوعة الامام الخمینی، ج۲۳، تحریر الوسیلة، ج۲، ص۱۸۵، کتاب الغصب.</ref>
 ==موارد غصب==
-*۱- عین فقط؛ مثل غصب کردن مستأجر در زمان اجاره عین مورد اجاره را چه خانه و چه غیر آن.
+* عین فقط؛ مثل غصب کردن مستأجر در زمان اجاره عین مورد اجاره را چه خانه و چه غیر آن.
-*۲- منفعت فقط؛ مثل غصب کردن صاحب خانه، منفعت خانه اجاره داده شده را در زمان اجاره.
+* منفعت فقط؛ مثل غصب کردن صاحب خانه، منفعت خانه اجاره داده شده را در زمان اجاره.
-*۳- عین و منفعت؛ مثل غصب کردن خانه اى یا ماشینى را از صاحبش.
+* عین و منفعت؛ مثل غصب کردن خانه اى یا ماشینى را از صاحبش.
-*۴- حق؛ مثل غصب کردن حق التحجیر (نشانه گذارى) یا غصب کردن [[مسجد|مساجد]] و خیابان که حق عموم است.<ref> تحریرالوسیله، ج ۲، ص ۱۷۲، مسأله ۱.</ref>
+* حق؛ مثل غصب کردن حق التحجیر (نشانه گذارى) یا غصب کردن [[مسجد|مساجد]] و خیابان که حق عموم است.<ref> تحریرالوسیله، ج ۲، ص ۱۷۲، مسأله ۱.</ref>
 ==احکام غصب==
@@ سطر ۲۵: / سطر ۳۷: @@
 *الف) حرمت: یعنى غصب به طور کلى [[حرام]] است.
-*ب) وجوب رد آن: یعنى برگرداندن آن به مالک یا ولى او واجب است.
+*ب) وجوب ردّ آن: یعنى برگرداندن آن به مالک یا ولى او [[واجب]] است.
 '''حکم وضعى:'''
-ضمانت: یعنى در صورت تلف یا خسارت مال غصبى، غاصب ضامن است.<ref> تحریرالوسیله، ج ۲، ص ۱۷۳، مسأله ۳.</ref>
+*ضمانت: یعنى در صورت تلف یا خسارت مال غصبى، غاصب ضامن است و باید مثل یا قیمت آن را بدهد.<ref> تحریرالوسیله، ج ۲، ص ۱۷۳، مسأله ۳.</ref>
-دو حکم تکلیفى غصب در تمام اقسام غصب (عین، منفعت و حق) جریان دارد، ولى حکم وضعى فقط در غصب عین و منفعت جریان دارد، نه حقوق.<ref> همان، مسأله ۴.</ref>
+دو [[حکم تکلیفی]] غصب، در تمام اقسام غصب (عین، منفعت و حق) جریان دارد، ولى حکم وضعى فقط در غصب عین و منفعت جریان دارد، نه حقوق.<ref> همان، مسأله ۴.</ref>
 ==چگونگى تحقق غصب در اموال==
@@ سطر ۴۲: / سطر ۵۴: @@
 '''اموال غیرمنقول:'''
-*الف) خانه، مغازه، مسافرخانه، هتل و مانند آن به تسلط یافتن خود غاصب یا فرمانبر او، بعد از دورکردن مالک از ملکش. باغ نیز در صورتى که در و دیوار داشته باشد، چنین است.
+*الف) خانه، مغازه، مسافرخانه و مانند آن، به تسلط یافتن خود غاصب یا فرمانبر او، بعد از دورکردن مالک از ملکش. باغ نیز در صورتى که در و دیوار داشته باشد، چنین است.
-*ب) باغ در صورتى که در و دیوار نداشته باشد با ورود و رفت و آمد در آن بعد از دورکردن مالک از ملکش به عنوان استیلا یافتن.
+*ب) باغ در صورتى که در و دیوار نداشته باشد، با ورود و رفت و آمد در آن بعد از دورکردن مالک از ملکش به عنوان استیلا یافتن.
 '''غصب منافع:'''
-غصب منافع، با گرفتن عین مورد منفعت از صاحب آن یعنى مستأجر.<ref> تحریرالوسیله، ج ۲، ص ۱۷۴، مسأله ۷.</ref>
+*غصب منافع، با گرفتن عین مورد منفعت از صاحب آن یعنى مستأجر تحقق می یابد.<ref> تحریرالوسیله، ج ۲، ص ۱۷۴، مسأله ۷.</ref>
 ==چگونگى پرداخت تاوان==
@@ سطر ۵۴: / سطر ۶۶: @@
 غاصب ضامن است؛ به این معنا که:
-*۱- اگر عین موجود است، آن را به صاحبش برگرداند.
+* اگر عین موجود است، باید آن را به صاحبش برگرداند.
-*۲- اگر عین منفعتى داشته، باید عوض منفعت ضمان غصب را به صاحبش بپردازد.
+* اگر عین منفعتى داشته، باید عوض منفعت ضمان غصب را به صاحبش بپردازد.
-*۳- اگر عین، تلف شده و قیمى<ref> «قیمى» متاعى است که مثل آن در بازار یافت نشود مثل حیوانات و «مثلى» چیزى و متاعى است که در بازار مانند آن یافت شود چون گندم، جو و... (فرهنگ معارف اسلامى، واژه قیمى و مثلى، اقتباس).</ref> باشد (مثل حیوان و جواهرات، لباس و...) باید قیمت آن را بپردازد.
+* اگر عین، تلف شده و قیمى باشد،<ref> «قیمى» متاعى است که مثل آن در بازار یافت نشود، مثل حیوانات (فرهنگ معارف اسلامى، واژه قیمى و مثلى، اقتباس).</ref> (مثل حیوان و جواهرات، لباس و...) باید قیمت آن را بپردازد.
-*۴- اگر مثلى باشد (مثل غلات و یا روغن و یا فلزات و...) و مثلش  ممکن است باید مثلش را به هر قیمتى است، بپردازد.
+* اگر عین، تلف شده و مثلى باشد<ref> «مثلى» چیزى است که در بازار مانند آن یافت شود، مانند گندم، جو و... (فرهنگ معارف اسلامى، واژه قیمى و مثلى، اقتباس).</ref> (مثل غلات و یا روغن و یا فلزات و...) و مثلش  ممکن است، باید مثلش را به هر قیمتى هست، بپردازد.
-*۵- اگر مثلى باشد و برگرداندن مثلش ممکن نباشد به قیمت تبدیل مى شود.
+* اگر مثلى باشد و برگرداندن مثلش ممکن نباشد، به قیمت تبدیل مى شود.
-*۶- اگر عیبى در عین مغصوبه حاصل  شده، باید ارش نقصان (تفاوت بین صحیح و معیوب) را بپردازد.<ref> تحریرالوسیله، ج ۲، ص ۱۸۰، مسأله ۲۴ و ص ۱۸۲، مسأله ۳۰ و ص ۱۸۳، مسأله ۳۵ و ص ۱۸۵، مسأله ۴۰ و ص ۱۸۹، مسأله ۵۰ و توضیح المسائل، مسأله ۲۵۴۹.</ref><ref> احکام اسلامى، ص ۱۷۳.</ref>
+* اگر عیبى در عین مغصوبه حاصل  شده، باید ارش نقصان (تفاوت بین صحیح و معیوب) را بپردازد.<ref> تحریرالوسیله، ج ۲، ص ۱۸۰، مسأله ۲۴، و توضیح المسائل، مسأله ۲۵۴۹.</ref><ref> احکام اسلامى، ص ۱۷۳.</ref>
 ==پانویس==
 <references />
 {{فقه/احکام}}
-[[رده:احکام اقتصادی]]
+[[رده:احکام اقتصادی]][[رده:احکام روابط اجتماعی]]
-[[رده: مقاله های مهم]]
+[[رده:حقوق]]
 {{سنجش کیفی
 |سنجش=شده

@@ سطر ۶۸: / سطر ۶۸: @@
 ==پانویس==
 <references />
+{{فقه/احکام}}
 [[رده:احکام اقتصادی]]
 [[رده: مقاله های مهم]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ دسامبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۳:۲۲
سطر ۱:		سطر ۱:
		+	{{خوب}}
		+
	غصب آن است كه انسان از روى ظلم، بر مال يا حق ديگرى مسلط شود.[[اسلام]]، احترام به حريم اموال را بر پيروانش لازم شمرده است. و تصرف ناحق در اموال ديگران - اعم از منقول و غيرمنقول - را غصب و نامشروع مى داند.		غصب آن است كه انسان از روى ظلم، بر مال يا حق ديگرى مسلط شود.[[اسلام]]، احترام به حريم اموال را بر پيروانش لازم شمرده است. و تصرف ناحق در اموال ديگران - اعم از منقول و غيرمنقول - را غصب و نامشروع مى داند.

سطر ۷۰:		سطر ۷۲:

	[[رده:احکام اقتصادی]]		[[رده:احکام اقتصادی]]
		+	[[رده: مقاله های مهم]]
		+	{{سنجش کیفی
		+	\|سنجش=شده
		+	\|شناسه= خوب
		+	\|عنوان بندی مناسب= خوب
		+	\|کفایت منابع و پی نوشت ها= خوب
		+	\|رعایت سطح مخاطب عام= خوب
		+	\|رعایت ادبیات دانشنامه ای= خوب
		+	\|جامعیت= متوسط
		+	\|رعایت اختصار= خوب
		+	\|سیر منطقی= خوب
		+	\|کیفیت پژوهش= خوب
		+	\|رده= دارد
		+	}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ ژانویهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۰۵:۵۷
سطر ۱:		سطر ۱:
−	غصب آن است كه انسان از روى ظلم، بر مال يا حق ديگرى مسلط شود.[[اسلام]]، ~~اموال مسلمانان را بر يكديگر [[حرام]] كرده و~~ احترام به حريم اموال را بر پيروانش لازم شمرده است. ~~از اين رو،~~ تصرف ناحق در اموال ديگران - اعم از منقول و غيرمنقول - را غصب و نامشروع مى داند.	+	غصب آن است كه انسان از روى ظلم، بر مال يا حق ديگرى مسلط شود.[[اسلام]]، احترام به حريم اموال را بر پيروانش لازم شمرده است. و تصرف ناحق در اموال ديگران - اعم از منقول و غيرمنقول - را غصب و نامشروع مى داند.

@@ سطر ۳: / سطر ۳: @@
 غصب آن است كه انسان از روى ظلم، بر مال يا حق ديگرى مسلط شود.
-'''نكوهش غصب '''
 [[اسلام]]، اموال مسلمانان را بر يكديگر [[حرام]] كرده و احترام به حريم اموال را بر پيروانش لازم شمرده است. از اين رو، تصرف ناحق در اموال ديگران - اعم از منقول و غيرمنقول - را غصب و نامشروع مى داند.
@@ سطر ۱۳: / سطر ۱۵: @@
 حضرت [[امام على]] عليه السلام فرمود: «الْحَجَرُ الْغَصْبُ فِى الدَّارِ، رَهْنٌ عَلى خَرابِها؛<ref> [[نهج  البلاغه]]، فيض الاسلام، ص 1193، [[حكمت]] 232.</ref> سنگ غصبى در خانه، گرو نابودى آن است».
-'''موارد غصب '''
+==موارد غصب==
 * 1- عين فقط؛ مثل غصب كردن مستأجر در زمان اجاره عين مورد اجاره را چه خانه و چه غير آن.
@@ سطر ۲۳: / سطر ۲۵: @@
 * 4- حق؛ مثل غصب كردن حق التحجير (نشانه گذارى) يا غصب كردن مساجد و خيابان كه حق عموم است.<ref> تحريرالوسيله، ج 2، ص 172، مسأله 1.</ref>
-'''احكام غصب '''
+== احكام غصب ==
-'''<I>1- حكم تكليفى:</I>'''
+===حكم تكليفى===
 * الف) حرمت: يعنى غصب به طور كلى [[حرام]] است.
@@ سطر ۳۱: / سطر ۳۳: @@
 * ب) وجوب رد آن: يعنى برگرداندن آن به مالك يا ولى او واجب است.
-'''<I>2- حكم وضعى:</I>'''
+===حكم وضعى===
 ضمانت: يعنى در صورت تلف يا خسارت مال غصبى، غاصب ضامن است.<ref> تحريرالوسيله، ج 2، ص 173، مسأله 3.</ref> دو حكم تكليفى غصب در تمام اقسام غصب (عين، منفعت و حق) جريان دارد، ولى حكم وضعى فقط در غصب عين و منفعت جريان دارد، نه حقوق.<ref> همان، مسأله 4.</ref>
-'''چگونگى تحقق غصب در اموال '''
+==چگونگى تحقق غصب در اموال==
-'''<I>1- اموال منقول :</I>'''
+===اموال منقول===
 * الف) حيوان؛ با سوارشدن بر آن يا گرفتن افسار و كنارزدن مالك و بردن و تحت اختيار قرار دادن.
@@ سطر ۴۳: / سطر ۴۵: @@
 * ب) غيرحيوان؛ در اختيار خود گرفتن، در صِدقِ غصب كافى است؛ اگر چه به جايى انتقال ندهد.
-'''<I>2- اموال غيرمنقول :</I>'''
+===اموال غيرمنقول===
 * الف) خانه، مغازه، مسافرخانه، هتل و مانند آن به تسلط يافتن خود غاصب يا فرمانبر او، بعد از دوركردن مالك از ملكش، باغ نيز در صورتى كه در و ديوار داشته باشد، چنين است.
@@ سطر ۴۹: / سطر ۵۱: @@
 * ب) باغ در صورتى كه در و ديوار نداشته باشد با ورود و رفت و آمد در آن بعد از دوركردن مالك از ملكش به عنوان استيلا يافتن.
-'''<I>3- غصب منافع :</I>'''
+===غصب منافع===
 غصب منافع، با گرفتن عين مورد منفعت از صاحب آن يعنى مستأجر.<ref> تحريرالوسيله، ج 2، ص 174، مسأله 7.</ref>
-'''چگونگى پرداخت تاوان '''
+==چگونگى پرداخت تاوان==
 غاصب ضامن است؛ به اين معنا كه:
@@ سطر ۷۱: / سطر ۷۳: @@
 ==پانویس ==
 <references />

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-==غصب ==
+غصب آن است كه انسان از روى ظلم، بر مال يا حق ديگرى مسلط شود.[[اسلام]]، اموال مسلمانان را بر يكديگر [[حرام]] كرده و احترام به حريم اموال را بر پيروانش لازم شمرده است. از اين رو، تصرف ناحق در اموال ديگران - اعم از منقول و غيرمنقول - را غصب و نامشروع مى داند.
+== نكوهش غصب در روایات==
 [[رسول خدا]] صلى الله عليه و آله و سلم فرمود: «لايَحِلُّ لِامْرِى ءٍ مُسْلِمٍ انْ يَأْخُذَ مالَ اخيهِ بِغَيْرِ حَقّهِ وَ ذلِكَ لِما حَرَّمَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ مالَ الْمُسْلِمِ عَلَى الْمُسْلِمِ؛<ref> ميزان الحكمه، ج 7، ص 227.</ref> بر هيچ مسلمانى [[حلال]] نيست مال برادرش را به ناحق برگيرد؛ زيرا خداى عزوجل مال مسلمان را بر مسلمان، حرام كرده است».
-غصب در اسلام از گناهان بزرگ به شمار آمده و مورد نكوهش قرار گرفته است. رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم در سخنى از غصب به خيانت ياد كرده، مى فرمايد: «مَنْ خانَ جارَهُ شِبْراً مِنَ الارْضِ جَعَلَهُ اللَّهُ طَوْقاً فى  عُنُقِهِ مِنْ تُخُومِ الارْضِ الْسَّابِعَةِ حَتَّى يَلْقَى اللَّهَ يَوْمَ الْقِيامَةِ مُطَوَّقاً الَّا انْ يَتوُبَ وَ يَرْجِعَ؛<ref> وسائل الشيعه، ج 17، ص 309.</ref> كسى كه به يك وجب زمين همسايه اش خيانت كند، خداوند آن را از حدود زمين هفتم طوق گردنش قرار مى دهد تا آن كه [[روز قيامت]] با همان حالت خدا را ملاقات كند، مگر آن كه [[توبه]] كند و برگردد».
+در حدیث دیگری رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم از غصب به خيانت ياد كرده، مى فرمايد: «مَنْ خانَ جارَهُ شِبْراً مِنَ الارْضِ جَعَلَهُ اللَّهُ طَوْقاً فى  عُنُقِهِ مِنْ تُخُومِ الارْضِ الْسَّابِعَةِ حَتَّى يَلْقَى اللَّهَ يَوْمَ الْقِيامَةِ مُطَوَّقاً الَّا انْ يَتوُبَ وَ يَرْجِعَ؛<ref> وسائل الشيعه، ج 17، ص 309.</ref> كسى كه به يك وجب زمين همسايه اش خيانت كند، خداوند آن را از حدود زمين هفتم طوق گردنش قرار مى دهد تا آن كه [[روز قيامت]] با همان حالت خدا را ملاقات كند، مگر آن كه [[توبه]] كند و برگردد».
 حضرت [[امام على]] عليه السلام فرمود: «الْحَجَرُ الْغَصْبُ فِى الدَّارِ، رَهْنٌ عَلى خَرابِها؛<ref> [[نهج  البلاغه]]، فيض الاسلام، ص 1193، [[حكمت]] 232.</ref> سنگ غصبى در خانه، گرو نابودى آن است».