غزوه ذی قرد - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۱۳ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۴۱

2025-10-13T16:41:36Z

نمایش تغییرات

مهدی موسوی: مهدی موسوی صفحهٔ غزوه ذى قرد را به غزوه ذی قرد منتقل کرد

2022-10-25T12:27:10Z

مهدی موسوی صفحهٔ غزوه ذى قرد را به غزوه ذی قرد منتقل کرد

مهدی موسوی در ‏۲۴ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۱۷

2022-10-24T08:17:40Z

مهدی موسوی در ‏۲۴ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۰۶

2022-10-24T07:06:58Z

مهدی موسوی: ویرایش

2020-03-04T07:04:00Z

ویرایش

نمایش تغییرات

Ali hoghooghi: /* کشته شدن پشر ابوذر و اسارت همسرش */

2016-08-06T07:01:43Z

‏کشته شدن پشر ابوذر و اسارت همسرش

Zamani در ‏۳۰ دسامبر ۲۰۱۵، ساعت ۰۷:۱۰

2015-12-30T07:10:10Z

Ali hoghooghi: /* نماز خوف */

2015-08-12T05:51:18Z

‏نماز خوف

Ali hoghooghi: /* منابع */

2015-08-10T10:32:51Z

‏منابع

Ali hoghooghi: /* کشته شدگان این غزوه */

2015-08-10T10:30:58Z

‏کشته شدگان این غزوه

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-«غزوه ذى قرد» یا «غزوه غابة»<ref> واقدی، کتاب المغازی، تحقیق مارسون جونس، بیروت، مؤسسة الاعلمی، ۱۹۸۹م.، الطبعه الاولی، ج۲، ص۵۳۷. </ref> [[غزوه]]<nowiki/>‌ای است که در منطقه «ذی قرد» بین مسلمانان و عیینة بن حصن فزارى همراه با عده ای از سواران [[غطفان|قبیله غطفان]] درگرفت. در این غزوه ابتدا سواران غطفانی به منظور غارت شتران به مزارع مسلمانان حمله کردند ولی با واکنش سریع مسلمانان نقشه آنها بی اثر ماند.
+«غزوه ذى‌قرد» یا «غزوه غابة»<ref> واقدی، کتاب المغازی، تحقیق مارسون جونس، بیروت، مؤسسة الاعلمی، ۱۹۸۹م.، الطبعه الاولی، ج۲، ص۵۳۷. </ref> [[غزوه|غزوه‌ای]] است که در منطقه «ذی‌قرد» بین مسلمانان و عیینة بن حصن فزارى همراه با عده‌ای از سواران [[غطفان|قبیله غطفان]] واقع شد. این گروه به غارت شتران [[پیامبر اسلام|رسول خدا]] صلى الله علیه و آله در منطقه «غابة» و کشتن یکی از مسلمانان دست زده بودند.
 ==علت وقوع غزوه ذى‌قرد==
-اعراب اطراف [[مدینه]]، چشم طمع به آن داشته و براى ضربه زدن به [[اسلام]] از شبیخون خوددارى نمى‌ کرده‌اند. بنابراین [[پیامبر اسلام|رسول خدا]] صلى الله علیه و آله حق داشت که هر از چندى به محض شنیدن کمترین گزارشى از تلاش مشرکان، به سوى آنان حرکت کند.<ref>سیره رسول خدا(ص)، جعفریان ،ص:۵۷۲ </ref>
+اعراب اطراف [[مدینه]]، چشم طمع به آنجا داشته و براى ضربه زدن به [[اسلام]] از شبیخون خوددارى نمى‌ کرده‌اند. بنابراین [[پیامبر اسلام|رسول خدا]] صلى الله علیه و آله حق داشت که هر از چندى به محض شنیدن کمترین گزارشى از تلاش مشرکان، به سوى آنان حرکت کند.<ref>سیره رسول خدا(ص)، جعفریان ،ص:۵۷۲ </ref>
-طایفه [[غطفان]] گرسنگان [[شبه جزیره عربستان|جزیره]] بودند که در [[جاهلیت|جاهلیت]] براى سیر کردن شکم خود به [[یثرب]] مى‌ آمدند. چنانکه گفته شد، عیینه بن حصن فزارى با عده‌اى از سواران قبیله غطفان -که با [[پیامبر اسلام|رسول خدا]] صلى الله علیه و آله دشمنى دیرینه داشتند- باطراف [[مدینه|مدینه]] حمله برد و در جائى موسوم به «غابة» -که نزدیکیهاى مدینه و در طرف [[شام]] قرار داشت- عده‌اى از شترهاى شیرده رسول خدا صلى الله علیه و آله را به سرقت بردند، و مردى از بنى غفار را که متصدى نگهدارى شترها بود کشتند و زنش را نیز باسارت بردند.<ref>زندگانى‌محمد(ص)/ترجمه،ج‌۲،ص:۱۹۲  </ref>
+طایفه [[غطفان]] گرسنگان [[شبه جزیره عربستان|جزیره]] بودند که در [[جاهلیت|جاهلیت]] براى سیر کردن شکم خود به [[یثرب]] مى‌ آمدند. عیینة بن حصن فزارى با عده‌اى از سواران قبیله غطفان -که با رسول خدا صلى الله علیه و آله دشمنى دیرینه داشتند- به اطراف مدینه حمله برده و در جائى موسوم به «غابة» -که در شش کیلومترى شمال غربى مدینه و در طرف [[شام]] قرار داشت- عده‌اى از شترهاى شیرده رسول خدا صلى الله علیه و آله را به سرقت بردند، و مردى از بنى غفار را که متصدى نگهدارى شترها بود کشتند و زنش را نیز به اسارت بردند.<ref>زندگانى‌محمد(ص)/ترجمه،ج‌۲،ص:۱۹۲  </ref> [[محمد بن عمر واقدی|واقدی]] می نویسد: در سوم [[ماه ربیع الثانی|ربیع الثانى]] سال ششم هجری عُیینة بن حصن با چهل سوار به شتران یورش برده آنان را به همراه خویش بردند.<ref> المغازى/ترجمه، ص ۴۰۷؛ سبل الهدى، ج ۵، ص ۱۶۷- ۱۶۶.</ref>
-مقریزى و دیگران نوشته‌اند: «[[ابوذر غفاری|أبوذرّ]]» از رسول خدا اجازه خواست که برود و در «غابه» شترهاى شیرده رسول خدا را سرپرستى کند و رسول خدا به او گفت که: من از ناحیه «عیینه» و همراهان وى ایمن نیستم و مى ‌ترسم پیش‌آمدى رخ دهد. چون «أبوذرّ» بیشتر اصرار کرد به وى فرمود: مى‌ بینم که مى ‌روى و روزى مى ‌ریزند و پسرت را مى‌ کشند و زنت را مى ‌برند و با عصاى خویش نزد من بازمى‌ گردى. «أبوذرّ» با زن و پسرش رفت و روزى که «عیینة بن حصن فزارى» براى بردن بیست شتر رسول خدا حمله برد، پسرش کشته شد و زن او را بردند.<ref>المغازى/ترجمه،متن،ص:۴۰۷ </ref>
+مقریزى و دیگران نوشته‌اند: «[[ابوذر غفاری|أبوذر]]» از رسول خدا اجازه خواست که برود و در «غابه» شترهاى شیرده رسول خدا را سرپرستى کند و رسول خدا به او گفت که: من از ناحیه «عیینه» و همراهان وى ایمن نیستم و مى ‌ترسم پیش‌آمدى رخ دهد. چون «أبوذر» بیشتر اصرار کرد به وى فرمود: مى‌ بینم که مى ‌روى و روزى مى ‌ریزند و پسرت را مى‌ کشند و زنت را مى ‌برند و با عصاى خویش نزد من بازمى‌ گردى. «أبوذر» با زن و پسرش رفت و روزى که «عیینة بن حصن فزارى» براى بردن بیست شتر رسول خدا حمله برد، پسرش کشته شد و زن او را بردند.<ref>المغازى/ترجمه،متن،ص:۴۰۷ </ref>
 ==وقایع مرتبط با این غزوه==
 نخستین کسى که از این جریان مطلع شد، سلمة بن عمرو بن اکوع بود که‌ در آن روز بسوى غابة می رفت و چون به ثنیة الوداع رسید از جریان مطلع شد و از این رو خود را بجاى بلندى از کوه سلع (که در کنار مدینه قرار دارد) رسانید و با فریادهاى «وا صباحاه»! مردم مدینه را از جریان مطلع ساخت. آنگاه بسرعت غارت کنندگان را تعقیب کرد، و چون به آنها رسید شروع به تیر اندازى کرد و هر گاه عیینة و همراهانش بسوى او حمله ور می شدند فرار می کرد و چون بمسیر خود باز می گشتند دو باره آنها را تعقیب می کرد و با تیرهاى پى در پى مزاحمتى در رفتن آنها ایجاد می نمود. گویند سلمة پیاده بوده است‌.
-نخستین کسى که از [[مهاجرین|مهاجرین]] خود را به در خانه آن حضرت رساند [[مقداد]] بود و پس از او از [[انصار]] عباد بن بشر و سعد بن زید بن ظهیر و محرز بن نضلة و دیگران بودند که اسبهاى تند رو خود را سوار شده حاضر شدند. [[پیامبر اسلام|رسول خدا]] صلى الله علیه و آله مقداد بن عمرو<ref> ابن هشام معتقد است که که رسول خدا سعد بن زید را فرمانده قرار داده است. </ref> را بر آنان امیر ساخته و فرمود: شما بتعقیب دشمن بروید تا من نیز از دنبال بشما برسم.
+نخست [[مقداد|مقداد بن عمرو]] خود را به در خانه [[پیامبر اسلام|رسول خدا]] صلى الله علیه و آله رساند و پس از او از [[انصار]]، عباد بن بشر و سعد بن زید بن ظهیر و محرز بن نضلة و دیگران بودند که اسبهاى تند رو خود را سوار شده حاضر شدند. پیامبر، مقداد<ref> ابن هشام معتقد است که که رسول خدا سعد بن زید را فرمانده قرار داده است. </ref> را بر آنان امیر ساخته و فرمود: شما بتعقیب دشمن بروید تا من نیز از دنبال بشما برسم.
-رسول خدا صلى الله علیه و آله نیز [[ابن ام مکتوم|ابن ام مکتوم]] را در مدینه منصوب فرمود و "[[سعد بن عباده]]" با سيصد تن از مبارزان قبيله‌ اش، حفاظت و حراست مدينه را بر عهده داشتند. سپس پیامبر با گروهى از مسلمانان حرکت کرد، سوارانى که از جلو رفته بودند برخى از آنها بدنباله غارتگران رسیدند، و پسر عیینة بن حصن که حبیب نام داشت بدست یکى از سواران مسلمان کشته شد و دو نفر دیگر از آنها نیز بنام اوبار و پسرش عمرو بن اوبار که بر یک شتر سوار شده بودند بدست یکى دیگر از سواران اسلام بقتل رسیدند و عکاشة و ابو قتادة و دیگران که خود را به آنها رسانده بودند موفق شدند قسمتى از شتران غارت شده را از آنها بازپس گیرند.
+رسول خدا صلى الله علیه و آله نیز [[ابن ام مکتوم|ابن ام مکتوم]] را در مدینه منصوب فرمود و "[[سعد بن عباده]]"  نیز با سیصد تن از مبارزان قبیله‌ اش، حفاظت و حراست مدینه را بر عهده داشتند. سپس پیامبر با گروهى از مسلمانان حرکت کرد. سوارانى که از جلو رفته بودند برخى از آنها به دنباله غارتگران رسیدند، و پسر عیینة بن حصن که حبیب نام داشت بدست یکى از سواران مسلمان کشته شد و دو نفر دیگر از آنها نیز که بر یک شتر سوار شده بودند بدست یکى دیگر از مسلمانان به قتل رسیدند و عکاشة و ابو قتادة و دیگران که خود را به آنها رسانده بودند موفق شدند قسمتى از شتران غارت شده را از آنها بازپس گیرند.
-رسول خدا صلى الله علیه و آله نیز از عقب بدانها رسید و همچنان تا کوه ذى قرد بتعقیب دشمن پیش رفتند، ولى چون عیینة و همراهانش خود را بغطفان رسانده بودند لشگریان اسلام بدانها نرسیدند و در ذى قرد فرود آمدند.<ref>زندگانى‌ محمد(ص)/ترجمه،ج‌۲،ص:۱۹۴ </ref>
+رسول خدا صلى الله علیه و آله نیز از عقب بدانها رسید و همچنان تا کوه «ذى قرد» به تعقیب دشمن پیش رفتند، ولى چون عیینة و همراهانش خود را به غطفان رسانده بودند، لشگریان اسلام بدانها نرسیدند و در ذى قرد فرود آمدند.<ref>زندگانى‌ محمد(ص)/ترجمه،ج‌۲،ص:۱۹۴ </ref>
-رسول خدا در «ذى قرد» [[نماز خوف]] خواند، و یک شب و روز آنجا ماند و در میان اصحاب خود که پانصد یا هفتصد نفر بودند، به هر صد نفر یک شتر داد که براى خوراک خود بکشند. «[[سعد بن عباده]]» هم از مدینه چند بار خرما و ده شتر فرستاد که در «ذى قرد» به رسول خدا رسید.
+رسول خدا در «ذى قرد» [[نماز خوف]] خواند، و یک شبانه روز آنجا ماند و در میان اصحاب خود که پانصد یا هفتصد نفر بودند، به هر صد نفر یک شتر داد که براى خوراک خود بکشند. سعد بن عباده هم از مدینه چند بار خرما و ده شتر فرستاد که در «ذى قرد» به رسول خدا رسید.
 ==پانویس==
 <references />
 ==منابع==
 *سیره رسول خدا صلى الله علیه و آله، رسول جعفریان، دلیل ما، قم‌، ۱۳۸۳ش‌.
 *مغازى تاریخ جنگهاى پیامبر، محمد بن عمر واقدى، ترجمه محمود مهدوى دامغانى، تهران، مرکز نشر دانشگاهى، ۱۳۶۹ش.
@@ سطر ۳۴: / سطر ۲۸: @@
 *تاریخ یعقوبى، ابن واضح یعقوبى، ترجمه محمد ابراهیم آیتى، تهران، انتشارات علمى و فرهنگى، ۱۳۷۱ش.
 *زندگانى محمد(ص) پیامبر اسلام، ابن هشام، ترجمه سید هاشم رسولى، تهران، انتشارات کتابچى، چ پنجم، ۱۳۷۵ش.
-*سيد تقى واردى، روزشمار تاريخ اسلام، سوم، ماه ربیع الثانی.
+*سید تقى واردى، روزشمار تاریخ اسلام، سوم، ماه ربیع الثانی.
 {{غزوات پیامبر اکرم}}
 [[رده:جنگ های صدر اسلام]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-«غزوه ذى قرد» یا «غزوه غابه»<ref> واقدی، کتاب المغازی، تحقیق مارسون جونس، بیروت، مؤسسة الاعلمی، ۱۹۸۹م.، الطبعه الاولی، ج۲، ص۵۳۷. </ref> [[غزوه]] ای است که در منطقه «ذی قرد» بین مسلمانان و عیینة بن حصن فزارى همراه با عده ای از سواران [[غطفان|قبیله غطفان]] درگرفت. در این غزوه ابتدا سواران غطفانی به منظور غارت شتران به مزارع آنها حمله کردند ولی با واکنش سریع مسلمانان نقشه آنها بی اثر ماند.
+«غزوه ذى قرد» یا «غزوه غابة»<ref> واقدی، کتاب المغازی، تحقیق مارسون جونس، بیروت، مؤسسة الاعلمی، ۱۹۸۹م.، الطبعه الاولی، ج۲، ص۵۳۷. </ref> [[غزوه]]<nowiki/>‌ای است که در منطقه «ذی قرد» بین مسلمانان و عیینة بن حصن فزارى همراه با عده ای از سواران [[غطفان|قبیله غطفان]] درگرفت. در این غزوه ابتدا سواران غطفانی به منظور غارت شتران به مزارع مسلمانان حمله کردند ولی با واکنش سریع مسلمانان نقشه آنها بی اثر ماند.
 ==تاریخ و مکان وقوع غزوه==
-منطقه «غابه» در شش کیلومترى شمال غربى [[مدینه|مدینه]] قرار دارد. در این ناحیه شتران ماده [[پیامبر اسلام|رسول خدا]] صلى الله علیه و آله و سلم به چرا برده مى‌شدند. کسانى نیز به محافظت از آنها مى‌ پرداختند. در سوم ربیع الثانى سال ششم هجری عُیینة بن حصن با چهل سوار به شتران یورش برده آنان را به همراه خویش بردند.<ref> سبل الهدى، ج ۵، ص ۱۶۷- ۱۶۶</ref> [[واقدی]] می نویسد: عیینه بن حصن شب چهارشنبه سه شب از [[ماه ربیع الثانی|ربیع الآخر]] سال ششم گذشته بر مسلمان غارت آورد.<ref>المغازى/ترجمه،متن،ص:۴۰۷ </ref>
+منطقه «غابة» در شش کیلومترى شمال غربى [[مدینه|مدینه]] قرار دارد. در این ناحیه شتران ماده [[پیامبر اسلام|رسول خدا]] صلى الله علیه و آله به چرا برده مى‌شدند. کسانى نیز به محافظت از آنها مى‌ پرداختند. در سوم [[ماه ربیع الثانی|ربیع الثانى]] سال ششم هجری عُیینة بن حصن با چهل سوار به شتران یورش برده آنان را به همراه خویش بردند.<ref> سبل الهدى، ج ۵، ص ۱۶۷- ۱۶۶</ref> [[محمد بن عمر واقدی|واقدی]] می نویسد: عیینه بن حصن شب چهارشنبه سه شب از [[ماه ربیع الثانی|ربیع الآخر]] سال ششم هجری گذشته بر مسلمان غارت آورد.<ref>المغازى/ترجمه،متن،ص:۴۰۷ </ref>
-==وقایع مرتبط با این غزوه==
+==علت وقوع غزوه ذى‌قرد==
-===علت وقوع این غزوه===
+اعراب اطراف [[مدینه]]، چشم طمع به آن داشته و براى ضربه زدن به [[اسلام]] از شبیخون خوددارى نمى‌ کرده‌اند. بنابراین [[پیامبر اسلام|رسول خدا]] صلى الله علیه و آله حق داشت که هر از چندى به محض شنیدن کمترین گزارشى از تلاش مشرکان، به سوى آنان حرکت کند.<ref>سیره رسول خدا(ص)، جعفریان ،ص:۵۷۲ </ref>
 طایفه [[غطفان]] گرسنگان [[شبه جزیره عربستان|جزیره]] بودند که در [[جاهلیت|جاهلیت]] براى سیر کردن شکم خود به [[یثرب]] مى‌ آمدند. چنانکه گفته شد، عیینه بن حصن فزارى با عده‌اى از سواران قبیله غطفان -که با [[پیامبر اسلام|رسول خدا]] صلى الله علیه و آله دشمنى دیرینه داشتند- باطراف [[مدینه|مدینه]] حمله برد و در جائى موسوم به «غابة» -که نزدیکیهاى مدینه و در طرف [[شام]] قرار داشت- عده‌اى از شترهاى شیرده رسول خدا صلى الله علیه و آله را به سرقت بردند، و مردى از بنى غفار را که متصدى نگهدارى شترها بود کشتند و زنش را نیز باسارت بردند.<ref>زندگانى‌محمد(ص)/ترجمه،ج‌۲،ص:۱۹۲  </ref>
 مقریزى و دیگران نوشته‌اند: «[[ابوذر غفاری|أبوذرّ]]» از رسول خدا اجازه خواست که برود و در «غابه» شترهاى شیرده رسول خدا را سرپرستى کند و رسول خدا به او گفت که: من از ناحیه «عیینه» و همراهان وى ایمن نیستم و مى ‌ترسم پیش‌آمدى رخ دهد. چون «أبوذرّ» بیشتر اصرار کرد به وى فرمود: مى‌ بینم که مى ‌روى و روزى مى ‌ریزند و پسرت را مى‌ کشند و زنت را مى ‌برند و با عصاى خویش نزد من بازمى‌ گردى. «أبوذرّ» با زن و پسرش رفت و روزى که «عیینة بن حصن فزارى» براى بردن بیست شتر رسول خدا حمله برد، پسرش کشته شد و زن او را بردند.<ref>المغازى/ترجمه،متن،ص:۴۰۷ </ref>
-===واکنش مسلمانان به این حمله===
+نخستین کسى که از [[مهاجرین|مهاجرین]] خود را به در خانه آن حضرت رساند [[مقداد]] بود و پس از او از [[انصار]] عباد بن بشر و سعد بن زید بن ظهیر و محرز بن نضلة و دیگران بودند که اسبهاى تند رو خود را سوار شده حاضر شدند. [[پیامبر اسلام|رسول خدا]] صلى الله علیه و آله مقداد بن عمرو<ref> ابن هشام معتقد است که که رسول خدا سعد بن زید را فرمانده قرار داده است. </ref> را بر آنان امیر ساخته و فرمود: شما بتعقیب دشمن بروید تا من نیز از دنبال بشما برسم.
 اینان بدستور آن حضرت به راه افتادند.
-رسول خدا صلى الله علیه و آله نیز [[ابن ام مکتوم|ابن ام مکتوم]] را در مدینه منصوب فرمود و با گروهى از مسلمانان حرکت کرد، سوارانى که از جلو رفته بودند برخى از آنها بدنباله غارتگران رسیدند، و پسر عیینة بن حصن که حبیب نام داشت بدست یکى از سواران مسلمان بنام ابو قتادة کشته شد و دو نفر دیگر از آنها نیز بنام اوبار و پسرش عمرو بن اوبار که بر یک شتر سوار شده بودند بدست یکى دیگر از سواران اسلام بنام عکاشة بن محصن بقتل رسیدند و عکاشة و ابو قتادة و دیگران که خود را بآنها رسانده بودند موفق شدند قسمتى از شتران غارت شده را از آنها بازپس گیرند.
+رسول خدا صلى الله علیه و آله نیز [[ابن ام مکتوم|ابن ام مکتوم]] را در مدینه منصوب فرمود و "[[سعد بن عباده]]" با سيصد تن از مبارزان قبيله‌ اش، حفاظت و حراست مدينه را بر عهده داشتند. سپس پیامبر با گروهى از مسلمانان حرکت کرد، سوارانى که از جلو رفته بودند برخى از آنها بدنباله غارتگران رسیدند، و پسر عیینة بن حصن که حبیب نام داشت بدست یکى از سواران مسلمان کشته شد و دو نفر دیگر از آنها نیز بنام اوبار و پسرش عمرو بن اوبار که بر یک شتر سوار شده بودند بدست یکى دیگر از سواران اسلام بقتل رسیدند و عکاشة و ابو قتادة و دیگران که خود را به آنها رسانده بودند موفق شدند قسمتى از شتران غارت شده را از آنها بازپس گیرند.
-رسول خدا صلى الله علیه و آله نیز از عقب بدانها رسید و همچنان تا کوه ذى قرد بتعقیب دشمن پیش رفتند ولى چون عیینة و همراهان خود را بغطفان رسانده بودند لشگریان اسلام بدانها نرسیدند و در ذى قرد فرود آمدند و یک شبانه روز در آنجا مانده سپس بمدینه باز گشتند.<ref>زندگانى‌ محمد(ص)/ترجمه،ج‌۲،ص:۱۹۴ </ref>
+رسول خدا صلى الله علیه و آله نیز از عقب بدانها رسید و همچنان تا کوه ذى قرد بتعقیب دشمن پیش رفتند، ولى چون عیینة و همراهانش خود را بغطفان رسانده بودند لشگریان اسلام بدانها نرسیدند و در ذى قرد فرود آمدند.<ref>زندگانى‌ محمد(ص)/ترجمه،ج‌۲،ص:۱۹۴ </ref>
-رسول خدا در «ذى قرد» [[نماز خوف]] خواند، و یک شب و روز آنجا ماند و در میان أصحاب خود که پانصد یا هفتصد نفر بودند، به هر صد نفر یک شتر داد که براى خوراک خود بکشند. «[[سعد بن عباده]]» هم از مدینه چند بار خرما و ده شتر فرستاد که در «ذى قرد» به رسول خدا رسید. از سوى دیگر سعدبن عباده نیز با یک گروه سیصد نفرى از مدینه، حراست مى ‌کرد.
+رسول خدا در «ذى قرد» [[نماز خوف]] خواند، و یک شب و روز آنجا ماند و در میان اصحاب خود که پانصد یا هفتصد نفر بودند، به هر صد نفر یک شتر داد که براى خوراک خود بکشند. «[[سعد بن عباده]]» هم از مدینه چند بار خرما و ده شتر فرستاد که در «ذى قرد» به رسول خدا رسید.
-==نتیجه این جنگ==
+شايان ذكر است، هنگامى كه رسول خدا صلی الله علیه و آله و مسلمانان به مدينه برگشتند، ديدند برادرزاده عُيينه يكى از شتران شيرده رسول خدا صلی الله علیه و آله به نام "سمراء" را برگردانيد و در نزديكى درِ خانه آن حضرت ايستاده و منتظر پيامبر صلی الله علیه و آله است. پيامبر صلی الله علیه و آله از جوانمردى وى اظهار خرسندى كرد و به  وى جوايزى بخشيد.<ref>المغازى، ج 1، ص 537.</ref>
 ==پانویس==
@@ سطر ۲۹: / سطر ۲۸: @@
 ==منابع==
-*سیره رسول خدا صلى الله علیه و آله وسلم‌، رسول جعفریان، دلیل ما، قم‌، ۱۳۸۳ش‌.
+*سیره رسول خدا صلى الله علیه و آله، رسول جعفریان، دلیل ما، قم‌، ۱۳۸۳ش‌.
-*مغازى تاریخ جنگهاى پیامبر(ص)، محمد بن عمر واقدى (م ۲۰۷)، ترجمه محمود مهدوى دامغانى، تهران، مرکز نشر دانشگاهى، ۱۳۶۹ش.
+*مغازى تاریخ جنگهاى پیامبر، محمد بن عمر واقدى، ترجمه محمود مهدوى دامغانى، تهران، مرکز نشر دانشگاهى، ۱۳۶۹ش.
 *تاریخ پیامبر اسلام‌، محمد ابراهیم آیتى، دانشگاه تهران، تهران، ۱۳۷۸ش‌.
-*[[فروغ ابديت (کتاب)|فروغ ابدیت]]، آیت الله جعفر سبحانی، ج۲.
+*فروغ ابدیت، آیت الله جعفر سبحانی، ج۲.
-*تاریخ یعقوبى، احمد بن ابى یعقوب ابن واضح یعقوبى (م بعد ۲۹۲)، ترجمه محمد ابراهیم آیتى، تهران، انتشارات علمى و فرهنگى، ۱۳۷۱ش.
+*تاریخ یعقوبى، ابن واضح یعقوبى، ترجمه محمد ابراهیم آیتى، تهران، انتشارات علمى و فرهنگى، ۱۳۷۱ش.
-*زندگانى محمد(ص) پیامبر اسلام، ابن هشام (م ۲۱۸)، ترجمه سید هاشم رسولى، تهران، انتشارات کتابچى، چ پنجم، ۱۳۷۵ش.
+*زندگانى محمد(ص) پیامبر اسلام، ابن هشام، ترجمه سید هاشم رسولى، تهران، انتشارات کتابچى، چ پنجم، ۱۳۷۵ش.
 {{غزوات پیامبر اکرم}}
 [[رده:جنگ های صدر اسلام]]

@@ سطر ۸: / سطر ۸: @@
 === حمله غطفانی ها ===
 عيينه از طايفه غطفانى ‌ها گرسنگان جزيره بودند كه در جاهليت براى سير كردن شكم خود به يثرب مى‌ آمدند. عيينة بن حصن فزارى با عده‌اى از سواران قبيله غطفان (كه با رسول خدا صلى الله عليه و آله دشمنى ديرينه داشتند) باطراف مدينه حمله برد و در جائى موسوم به «غابة» (كه نزديكيهاى مدينه و در طرف شام قرار داشت) عده‌اى از شترهاى شيرده رسول خدا صلى الله عليه و آله را به سرقت بردند، و مردى از بنى غفار را كه متصدى نگهدارى شترها بود كشتند و زنش را نيز باسارت بردند.<ref>زندگانى‌محمد(ص)/ترجمه،ج‌2،ص:192  </ref>
-=== کشته شدن پشر ابوذر و اسارت همسرش ===
+=== کشته شدن پسر ابوذر و اسارت همسرش ===
 مقريزى و ديگران نوشته‌اند: «أبوذرّ» از رسول خدا اجازه خواست كه برود و در «غابه» شترهاى شيرده رسول خدا را سرپرستى كند و رسول خدا به او گفت كه: من از ناحيه «عيينه» و همراهان وى ايمن نيستم و مى ‌ترسم پيش‌آمدى رخ دهد. چون «أبوذرّ» بيشتر اصرار كرد به وى فرمود: مى‌ بينم كه مى ‌روى و روزى مى ‌ريزند و پسرت را مى‌ كشند و زنت را مى ‌برند و با عصاى خويش نزد من بازمى‌ گردى. «أبوذرّ» با زن و پسرش رفت و روزى كه «عيينة بن حصن فزارى» براى بردن بيست شتر رسول خدا حمله برد، پسرش كشته شد و زن او را بردند.<ref>المغازى/ترجمه،متن،ص:407 </ref>
 === واکنش مسلمانان به این حمله ===
 نخستين كسى كه از اين جريان مطلع شد: سلمة بن عمرو بن اكوع بود كه‌ در آن روز بسوى غابة ميرفت و چون به ثنية الوداع رسيد از جريان مطلع شد و از اين رو خود را بجاى بلندى از كوه سلع (كه در كنار مدينه قرار دارد) رسانيد و با فريادهاى «وا صباحاه». مردم مدينه را از جريان مطلع ساخت.

@@ سطر ۵۵: / سطر ۵۵: @@
 * تاريخ يعقوبى، احمد بن ابى يعقوب ابن واضح يعقوبى (م بعد 292)، ترجمه محمد ابراهيم آيتى ، تهران ، انتشارات علمى و فرهنگى ، چ ششم ، 1371ش.
 * زندگانى محمد(ص) پيامبر اسلام، ابن هشام (م 218)، ترجمه سيد هاشم رسولى، تهران، انتشارات كتابچى، چ پنجم ، 1375ش.
+{{غزوات پیامبر اکرم}}
 [[رده:جنگ های صدر اسلام]]
 [[رده:غزوات پیامبر اکرم]]
-[[رده:سال 6 هجری قمری]]
+[[رده:سال ۶ هجری قمری]]
 [[رده: پیامبر اکرم]]

@@ سطر ۲۴: / سطر ۲۴: @@
 رسول خدا در «ذى قرد» نماز خوف خواند، و يك شب و روز آنجا ماند و در ميان أصحاب خود كه پانصد يا هفتصد نفر بودند، به هر صد نفر يك شتر داد كه براى خوراك خود بكشند. «سعد بن عباده» هم از مدينه چند بار خرما و ده شتر فرستاد كه در «ذى- قرد» به رسول خدا رسيد. از سوى ديگر سعدبن عباده نيز با يك گروه سيصد نفرى از مدينه، حراست مى ‌كرد.
-ولی علامه جعفر مرتضی با توجه به حدیث زیر از امام صادق(علیه السلام) این قضیه را رد کرده اند:«إنها نزلت لما خرج رسول اللّه «صلى اللّه عليه و آله» إلى الحديبية، يريد مكة»<ref>  البرهان ج 1 ص 411 و مستدرك الوسائل ج 6 ص 518 و البحار ج 86 ص 110 و تفسير القمي ج 1 ص 150 و الصافي ج 1 ص 494 و كنز الدقائق ج 2 ص 606 و الميزان ج 5 ص 64.
+ولی علامه جعفر مرتضی با توجه به حدیث زیر از امام صادق(علیه السلام) این قضیه را رد کرده اند:
   </ref>
 === کشته شدگان این غزوه ===
 شهداء غزوه ذى قرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۵ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۲۷
(بدون تفاوت)

@@ سطر ۴۶: / سطر ۴۶: @@
 ==منابع==
-* سید هاشم رسولى محلاتى، زندگانى حضرت محمد صلی الله علیه و آله.
+* سيره رسول خدا صلى الله عليه و آله وسلم‌ ،رسول جعفريان،دليل ما، قم‌، 1383 ش‌
 * فروغ ابدیت، ج2، ص571.
 [[رده:غزوات پیامبر اکرم]]

@@ سطر ۳۱: / سطر ۳۱: @@
 محرز بن نضله (از بنى أسد بن خزيمه) كه او را «أحزم» و نيز «قمير» مى‌گفتند و بر اسب «محمود بن مسلمه» كه «ذو اللّمّه» [1] نام داشت سوار شد و خود را به دشمن رسانيد و سر راه بر آنان گرفت و سرانجام به دست «عبد الرحمن بن- عيينه» به شهادت رسيد.
-كشته‌هاى دشمن‌
+كشته ‌هاى دشمن‌
 # حبيب بن عيينة بن حصن، كه «أبو قتاده» يا «مقداد» او را كشت.
 #أو بار.
@@ سطر ۳۸: / سطر ۳۸: @@
 # قرفة بن مالك بن حذيفة بن بدر، كه به دست «مقداد» كشته شد.<ref>  تاريخ پيامبر اسلام، آيتى ،متن،ص:431
   </ref>
 === نتیجه این جنگ ===
 غزوه ذى قرد نشانگر آن بود كه اعراب اطراف، چشم طمع به مدينه داشته و براى ضربه زدن به اسلام از شبيخون خوددارى نمى‌ كرده‌اند. بنابراين رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم محق بود كه هر از چندى به محض شنيدن كمترين گزارشى از تلاش مشركان، به سوى آنان حركت كند.<ref>سيره رسول خدا(ص)، جعفريان ،ص:572 </ref>