غبطه - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi در ‏۱۶ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۰۲

2025-06-16T09:02:16Z

مهدی موسوی در ‏۲۲ فوریهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۱:۳۱

2020-02-22T11:31:12Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۱ مارس ۲۰۱۴، ساعت ۰۶:۵۸

2014-03-01T06:58:12Z

بهرامی: صفحه‌ای جدید حاوی '{{نیازمند ویرایش فنی}} غبطه در لغت به معنای رشک بردن بر سعادت کسی و آرزوی داشتن ن...' ایجاد کرد

2014-02-25T11:40:41Z

صفحه‌ای جدید حاوی '{{نیازمند ویرایش فنی}} غبطه در لغت به معنای رشک بردن بر سعادت کسی و آرزوی داشتن ن...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{نیازمند ویرایش فنی}}

غبطه در لغت به معنای رشک بردن بر سعادت کسی و آرزوی داشتن نعمت و سعادت او بدون بدخواهی نسبت به آن شخص و بدون آرزو کردن زوال نعمت و سعادت از او می باشد.

در علم اخلاق، آرزوى دست يابى به خيرى را داشتن که نصيب ديگران شده " غبطه " نام دارد. اگر اين آرزو به مرحله سعى و تلاش براى دست يابى به آن خير يا بالاتر از آن برسد " منافسه " است و اين هر دو صفتى پسنديده است.

پس " غبطه " تمناى رسيدن به نعمتى براى خود است آن چنان که براى غير خود مى‌رسد، بدون آن که تمناى زوال آن نعمت را از غير خودت داشته باشى و " غبطه " مذموم نيست گاهى از " غبطه " به " منافسه " و گاه از " منافسه " به " غبطه " و در مواردى از آن‌ها به " حسد " تعبير کرده‌اند.

و آن به خاطر نزديک بودن معانى آن‌ها به يکديگر است و سخن پيامبر اکرم به اين معنى حمل مى‌شود که فرمود: لا حسد الا فى اثنين: رجل آتاه الله مالا فسلطه على ملکه فى الحق و رجل آتاه الله علما فهو يعمل به و يعمله الناس ".<ref> كشّاف اصطلاحات الفنون ، ج ۱، ص ۲۸۷؛ كيمياى سعادت، ج ۲ ، ص ۱۲۷ . </ref>

حسد روا نيست مگر در دو مورد:

يكى حسد به كسى كه خداوند به او مال داده و او را بر صَرف مال در راه حق توانايى بخشيده است، و ديگرى حسد به كسى كه خداوند به او علم بخشيده و او را در كار علمى و نيز در كار آموختن علم به مردم، توفيق داده است. اين نوع حسد به معناى " غبطه " استعمال شده است.

== پانویس ==

{{پانویس}}
==منابع==
* [http://thesaurus.islamicdoc.org/thesaurus/ غبطه، اصطلاحنامه جامع علوم اسلامی]، بازیابی: 6 اسفند 92.
*فرهنگ فارسی معین، ذیل واژه ی غبطه.
*فرهنگ فارسی عمید، ذیل واژه ی غبطه.
[[رده:صفات پسندیده]]
[[رده:اخلاق فردی]]

@@ سطر ۵: / سطر ۵: @@
 پس "غبطه" تمناى رسیدن به نعمتى براى خود است آنچنان که براى غیرخود مى‌رسد، بدون آن که تمناى زوال آن نعمت را از غیر خودت داشته باشى و "غبطه" مذموم نیست.
-گاهى از "غبطه" به "منافسه" و گاه از "منافسه" به "غبطه" و در مواردى از آن‌ها به "[[حسد]]" تعبیر کرده‌اند، و آن به خاطر نزدیک بودن معانى آن‌ها به یکدیگر است و سخن [[پیامبر اسلام|پیامبر اکرم]] (صلی الله علیه و آله) به این معنى حمل مى‌شود که فرمود: "لا حسد الا فى اثنین: رجل آتاه الله مالا فسلّطه على ملکه فى الحق و رجل آتاه الله علما فهو یعمل به و یعمله الناس".<ref>كشّاف اصطلاحات الفنون، ج۱، ص۲۸۷؛ كيمياى سعادت، ج۲، ص۱۲۷.</ref> حسد روا نیست مگر در دو مورد: یکى حسد به کسى که خداوند به او مال داده و او را بر صَرف مال در راه حق توانایى بخشیده است، و دیگرى حسد به کسى که خداوند به او علم بخشیده و او را در کار علمى و نیز در کار آموختن علم به مردم، توفیق داده است.
+گاهى از "غبطه" به "منافسه" و گاه از "منافسه" به "غبطه" و در مواردى از آن‌ها به "[[حسد]]" تعبیر کرده‌اند، و آن به خاطر نزدیک بودن معانى آن‌ها به یکدیگر است و سخن [[پیامبر اسلام|پیامبر اکرم]] (صلی الله علیه و آله) به این معنى حمل مى‌شود که فرمود: {{متن حدیث|«لا حسد الا فى اثنین: رجل آتاه الله مالا فسلّطه على ملکه فى الحق و رجل آتاه الله علما فهو یعمل به و یعمله الناس»}}<ref>كشّاف اصطلاحات الفنون، ج۱، ص۲۸۷؛ كيمياى سعادت، ج۲، ص۱۲۷.</ref>؛ حسد روا نیست مگر در دو مورد: یکى حسد به کسى که خداوند به او مال داده و او را بر صَرف مال در راه حق توانایى بخشیده است، و دیگرى حسد به کسى که خداوند به او علم بخشیده و او را در کار علمى و نیز در کار آموختن علم به مردم، توفیق داده است.
 این نوع حسد به معناى "غبطه" استعمال شده است.

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-غبطه در لغت به معنای رشک بردن بر سعادت کسی و آرزوی داشتن نعمت و سعادت او بدون بدخواهی نسبت به آن شخص و بدون آرزو کردن زوال نعمت و سعادت از او می باشد.
+«غبطه» در لغت به معنای رشک بردن بر سعادت کسی و آرزوی داشتن نعمت و سعادت او بدون بدخواهی نسبت به آن شخص و بدون آرزو کردن زوال نعمت و سعادت از او می باشد.
-در علم اخلاق، آرزوى دستيابى به خيرى را داشتن که نصيب ديگران شده "غبطه" نام دارد. اگر اين آرزو به مرحله سعى و تلاش براى دستيابى به آن خير يا بالاتر از آن برسد "منافسه" است و اين هر دو صفتى پسنديده است.
+در علم [[اخلاق]]، آرزوى دستیابى به خیرى را داشتن که نصیب دیگران شده "غبطه" نام دارد. اگر این آرزو به مرحله سعى و تلاش براى دستیابى به آن خیر یا بالاتر از آن برسد "منافسه" است و این هر دو صفتى پسندیده است.
-پس "غبطه" تمناى رسيدن به نعمتى براى خود است آنچنان که براى غيرخود مى‌رسد، بدون آن که تمناى زوال آن نعمت را از غيرخودت داشته باشى و "غبطه" مذموم نيست گاهى از "غبطه" به "منافسه" و گاه از "منافسه" به "غبطه" و در مواردى از آن‌ها به "حسد" تعبير کرده‌اند.
+پس "غبطه" تمناى رسیدن به نعمتى براى خود است آنچنان که براى غیرخود مى‌رسد، بدون آن که تمناى زوال آن نعمت را از غیر خودت داشته باشى و "غبطه" مذموم نیست.
-و آن به خاطر نزديک بودن معانى آن‌ها به يکديگر است و سخن پيامبر اکرم صلی الله علیه و آله به اين معنى حمل مى‌شود که فرمود: "لاحسد الا فى اثنين: رجل آتاه الله مالا فسلطه على ملکه فى الحق و رجل آتاه الله علما فهو يعمل به و يعمله الناس".<ref>كشّاف اصطلاحات الفنون، ج۱، ص۲۸۷؛ كيمياى سعادت، ج۲، ص۱۲۷.</ref>
+گاهى از "غبطه" به "منافسه" و گاه از "منافسه" به "غبطه" و در مواردى از آن‌ها به "[[حسد]]" تعبیر کرده‌اند، و آن به خاطر نزدیک بودن معانى آن‌ها به یکدیگر است و سخن [[پیامبر اسلام|پیامبر اکرم]] (صلی الله علیه و آله) به این معنى حمل مى‌شود که فرمود: "لا حسد الا فى اثنین: رجل آتاه الله مالا فسلّطه على ملکه فى الحق و رجل آتاه الله علما فهو یعمل به و یعمله الناس".<ref>كشّاف اصطلاحات الفنون، ج۱، ص۲۸۷؛ كيمياى سعادت، ج۲، ص۱۲۷.</ref> حسد روا نیست مگر در دو مورد: یکى حسد به کسى که خداوند به او مال داده و او را بر صَرف مال در راه حق توانایى بخشیده است، و دیگرى حسد به کسى که خداوند به او علم بخشیده و او را در کار علمى و نیز در کار آموختن علم به مردم، توفیق داده است.
-حسد روا نيست مگر در دو مورد: يكى حسد به كسى كه خداوند به او مال داده و او را بر صَرف مال در راه حق توانايى بخشيده است، و ديگرى حسد به كسى كه خداوند به او علم بخشيده و او را در كار علمى و نيز در كار آموختن علم به مردم، توفيق داده است. اين نوع حسد به معناى "غبطه" استعمال شده است.
+این نوع حسد به معناى "غبطه" استعمال شده است.
 ==پانویس==
@@ سطر ۱۳: / سطر ۱۳: @@
 ==منابع==
-* [http://thesaurus.islamicdoc.org/thesaurus/ غبطه، اصطلاحنامه جامع علوم اسلامی]، بازیابی: 6 اسفند 92.
-* فرهنگ فارسی معین، ذیل واژه ی غبطه.
+*[http://thesaurus.islamicdoc.org/thesaurus/ غبطه، اصطلاحنامه جامع علوم اسلامی]، بازیابی: ۶ اسفند ۹۲.
-* فرهنگ فارسی عمید، ذیل واژه ی غبطه.
+*فرهنگ فارسی معین، ذیل واژه غبطه.
 [[رده:صفات پسندیده]]
 [[رده:اخلاق فردی]]