غافر الذنب (اسم الله) - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi در ‏۱۴ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۲:۱۶

2026-03-14T12:16:30Z

Mohammadi در ‏۲۳ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۳۰

2025-12-23T17:30:32Z

مهدی موسوی در ‏۷ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۰۶

2025-10-07T06:06:04Z

Zamani: افزودن الگوی قرآن

2025-03-20T11:00:29Z

افزودن الگوی قرآن

مهدی موسوی: مهدی موسوی صفحهٔ غافر الذنب را به غافر الذنب (اسم الله) منتقل کرد

2021-09-02T10:12:00Z

مهدی موسوی صفحهٔ غافر الذنب را به غافر الذنب (اسم الله) منتقل کرد

مهدی موسوی: مهدی موسوی صفحهٔ غافرالذنب را به غافر الذنب منتقل کرد

2020-02-22T07:34:23Z

مهدی موسوی صفحهٔ غافرالذنب را به غافر الذنب منتقل کرد

مهدی موسوی: ویرایش

2020-02-22T07:11:45Z

ویرایش

Aghajani در ‏۱۸ فوریهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۸:۳۵

2020-02-18T08:35:33Z

Goodosuser: صفحه جدید

2015-04-07T18:36:35Z

صفحه جدید

صفحهٔ تازه

اسم هشتاد و ششم: '''غافر الذنب'''

اين اسم در قرآن يك بار آمده، و همراه با اسمهاى ديگر وصف خدا قرار گرفته است، چنان كه مى فرمايد:

(...تَنْزِيلُ الكِتابِ مِنَ اللّهِ العَزيز العَليم*غافِر الذَّنْبِ وَ قابِلِ التَّوبِ شَديدِ العِقابِ ذِى الطَولِ لا إِلهَ إِلاّ هُوَ إِليهِ المَصير).(غافر/2ـ3)

«كتاب نازل شده از جانب خداى قدرتمند و دانا، آمرزنده گناه، پذيرنده توبه، سخت عقوبت، صاحب مكنت، خدايى جز او نيست بازگشت به سوى خدا است».

«غافر» به صورت جمع همراه با كلمه «خير» يك بار در قرآن آمده است آن هم وصف خدا قرار گرفته است چنانكه مى فرمايد:(...فَاغْفِرْ لَنا وَ ارْحَمْنا وَأَنْتَ خَيْرُالغافِرينَ)(اعراف/155)«ما را ببخش وبر ما رحم كن تو بهترين آمرزندگانى».

از ماده «غفر» كه به معنى سَتْر است، سه اسم براى خدا در قرآن مشتق شده است:

1. غافر: (غافر الذَّنب...)(غافر/3):«بخشنده گناه».

2. غفور: (...رَبّكَ الغَفُورُ ذُو الرَّحمَة...)(كهف/58): «پروردگار تو بخشنده و صاحب رحمت است».

3. غفّار:(وَ إِنِّى لَغَفّار لِمَنْ تابَ...)(طه/82):«و من كسى را كه توبه كند مى آمرزم».

و شگفت اين است كه براى انسان گنهكار سه اسم معادل اسم غفار، از ماده ظلم يا معادل آن به كار رفته است:

1. ظالم:(... فَمِنْهُمْ ظالِمٌ لِنَفْسِهِ...)(فاطر/32): «برخى از آنان بر خويش ستمگرند».

2. ظَلُوم: (...إِنَّهُ كان ظَلُوماً جَهُولاً)(احزاب/72): «او ستم پيشه و نادان است».

3. ظلاّم:(...يا عِبادِىَ الَّذينَ أَسْرَفُوا عَلى أَنْفُسِهمْ لاتَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللّهِ...)(زمر/53):«اى بندگان من كه در حق خود اسراف كرده ايد از رحمت خدا مأيوس نباشيد»،و اسراف بر نفس در حقيقت عبارت ديگرى از «ظلام» است.

با توجه به سه اسمى كه خدا و انسان در قرآن دارند مى توان چنين گفت: خدا مى خواهد برساند كه بنده من، تو در اثر گناه سه اسم دارى، و من هم از آن جهت كه مبدء رحمت و مغفرت هستم سه اسم دارم:

اگر تو ظالمى من غافرم.

اگر تو ظلومى من غفورم.

و اگر تو ظلاّمى من غفّارم.(1)

درگذشته در معناى «غفر» سخن گفتيم ويادآور شديم كه معنى لغوى آن ستر و پوشاندن است. تو گويى خدا گناهان بنده را مى پوشاند.و ا گر هم به كلاهخُود «مِغْفَر» مى گويند چون سر را پوشانده و از آسيب حفظ مى كند.

وتفاوت «غفور» با «عفو» به هنگام بحث از اسم «عفو» بيان گرديد.
1 . رازى، لوامع البينات، ص 212.
<ref> [http://shia.ir/fa/persian/book?bookID=167&page=12#id301_p301 منشور جاوید، جعفر سبحانی، صفحه۳۰۱ و ۳۰۲، پایگاه اطلاع رسانی آیت الله سبحانی] </ref>

== منبع ==

<references/>

{{اسماء الله}}

[[رده:اسماء و صفات الهی]]
[[رده:واژگان قرآنی]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-اسم '''«غافر الذنب»''' در [[قرآن]] یک بار آمده، و همراه با اسمهاى دیگر وصف [[خدا]] قرار گرفته است، چنانکه مى‌فرماید: {{متن قرآن|«تَنْزِيلُ الْكِتَابِ مِنَ اللَّهِ الْعَزِيزِ الْعَلِيمِ * غَافِرِ الذَّنْبِ وَقَابِلِ التَّوْبِ شَدِيدِ الْعِقَابِ ذِي الطَّوْلِ ۖ لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ۖ إِلَيْهِ الْمَصِيرُ»}}([[سوره غافر|غافر]]/۲ـ۳) «کتاب نازل شده از جانب خداى قدرتمند و دانا، آمرزنده گناه، پذیرنده توبه، سخت عقوبت، صاحب مکنت، خدایى جز او نیست بازگشت به سوى خدا است».
+اسم '''«غافر الذنب»''' در [[قرآن]] یک بار آمده، و همراه با اسمهاى دیگر وصف [[خدا]] قرار گرفته است، چنانکه مى‌فرماید: «{{متن قرآن|{{آیه|40|2}} 💠<ref>[[آیه 2 سوره غافر|سوره غافر، آیه ۲.]]</ref> {{آیه|40|3}}<ref name=":۰">[[آیه 3 سوره غافر|همان، آیه ۳.]]</ref>}}؛ کتاب نازل شده از جانب خداى قدرتمند و دانا، آمرزنده گناه، پذیرنده توبه، سخت عقوبت، صاحب مکنت، خدایى جز او نیست بازگشت به سوى خدا است».
-«غافر» به صورت جمع همراه با کلمه «خیر» یک بار در قرآن آمده است، و آن هم وصف خدا قرار گرفته است چنانکه مى فرماید: {{متن قرآن|«...فَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا ۖ وَأَنْتَ خَيْرُ الْغَافِرِينَ»}}([[سوره اعراف|اعراف]]/۱۵۵): «ما را ببخش وبر ما رحم کن تو بهترین آمرزندگانى».
+«غافر» به صورت جمع همراه با کلمه «خیر» یک بار در قرآن آمده است، و آن هم وصف خدا قرار گرفته است چنانکه مى فرماید: «{{متن قرآن|... فَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا ۖ وَأَنْتَ خَيْرُ الْغَافِرِينَ}}<ref>[[آیه 155 سوره اعراف|سوره اعراف، آیه ۱۵۵.]]</ref>؛ ما را ببخش وبر ما رحم کن تو بهترین آمرزندگانى».
 «غافر» از ماده «غفر» که به معنى سَتْر است، سه اسم براى خدا در قرآن مشتق شده است:
-* غافر: {{متن قرآن|«غَافِرِ الذَّنْبِ...»}}([[سوره غافر|غافر]]/۳): «بخشنده گناه».
+* غافر: «{{متن قرآن|غَافِرِ الذَّنْبِ ...}}<ref name=":۰" />؛ بخشنده گناه».
-* [[غفور (اسم الله)|غفور]]: {{متن قرآن|«وَرَبُّكَ الْغَفُورُ ذُو الرَّحْمَةِ...»}}([[سوره کهف|کهف]]/۵۸): «پروردگار تو بخشنده و صاحب رحمت است».
+* [[غفور (اسم الله)|غفور]]: «{{متن قرآن|وَرَبُّكَ الْغَفُورُ ذُو الرَّحْمَةِ ...}}<ref>[[آیه 58 سوره کهف|سوره کهف، آیه ۵۸.]]</ref>؛ پروردگار تو بخشنده و صاحب رحمت است».
-* [[غفار (اسم الله)|غفّار]]: {{متن قرآن|«وَإِنِّي لَغَفَّارٌ لِمَنْ تَابَ..»}}([[سوره طه|طه]]/۸۲): «و من کسى را که توبه کند مى آمرزم».
+* [[غفار (اسم الله)|غفّار]]: «{{متن قرآن|وَإِنِّي لَغَفَّارٌ لِمَنْ تَابَ ...}}<ref>[[آیه 82 سوره طه|سوره طاها، آیه ۸۲.]]</ref>؛ و من کسى را که توبه کند مى آمرزم».
 و شگفت این است که براى انسان گنهکار نیز سه اسم معادل اسم غفّار، از ماده «ظلم» یا معادل آن به کار رفته است:
-* ظالم: {{متن قرآن|«... فَمِنْهُمْ ظَالِمٌ لِنَفْسِهِ...»}}([[سوره فاطر|فاطر]]/۳۲): «برخى از آنان بر خویش ستمگرند».
+* ظالم: «{{متن قرآن|... فَمِنْهُمْ ظَالِمٌ لِنَفْسِهِ ...}}<ref>[[آیه 32 سوره فاطر|سوره فاطر، آیه ۳۲.]]</ref>؛ برخى از آنان بر خویش ستمگرند».
-* ظَلُوم: {{متن قرآن|«... إِنَّهُ كَانَ ظَلُومًا جَهُولًا»}}([[سوره احزاب|احزاب]]/۷۲): «او ستم پیشه و نادان است».
+* ظَلُوم: «{{متن قرآن|... إِنَّهُ كَانَ ظَلُومًا جَهُولًا}}<ref>[[آیه 72 سوره احزاب|سوره احزاب، آیه ۷۲.]]</ref>؛ او ستم پیشه و نادان است».
-* ظلّام: {{متن قرآن|«...يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلَىٰ أَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ ...»}}([[سوره زمر|زمر]]/۵۳): «اى بندگان من که در حق خود اسراف کرده اید از رحمت خدا مأیوس نباشید»، و اسراف بر [[نفس]] در حقیقت عبارت دیگرى از «ظلام» است.
+* ظلّام: {{متن قرآن|«... يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلَىٰ أَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ ...}}<ref>[[آیه 53 سوره زمر|سوره زمر، آیه ۵۳.]]</ref>؛ اى بندگان من که در حق خود اسراف کرده اید از رحمت خدا مأیوس نباشید»، و اسراف بر [[نفس]] در حقیقت عبارت دیگرى از «ظلام» است.
 با توجه به سه اسمى که خدا و انسان در قرآن دارند مى توان چنین گفت: خدا مى خواهد برساند که بنده من، تو در اثر [[گناه]] سه اسم دارى، و من هم از آن جهت که مبدء رحمت و مغفرت هستم سه اسم دارم: اگر تو ظالمى من غافرم. اگر تو ظلومى من غفورم. و اگر تو ظلاّمى من غفّارم.<ref>فخر رازى، لوامع البینات، ص ۲۱۲.</ref>

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-اسم '''«غافر الذنب»''' در [[قرآن]] یک بار آمده، و همراه با اسمهاى دیگر وصف [[خدا]] قرار گرفته است، چنانکه مى‌فرماید: {{متن قرآن|«...تَنْزِیلُ الکتابِ مِنَ اللّهِ العَزیز العَلیم * غافِر الذَّنْبِ وَ قابِلِ التَّوبِ شَدیدِ العِقابِ ذِى الطَولِ لا إِلهَ إِلاّ هُوَ إِلیهِ المَصیر»}}([[سوره غافر|غافر]]/۲ـ۳) «کتاب نازل شده از جانب خداى قدرتمند و دانا، آمرزنده گناه، پذیرنده توبه، سخت عقوبت، صاحب مکنت، خدایى جز او نیست بازگشت به سوى خدا است».
+اسم '''«غافر الذنب»''' در [[قرآن]] یک بار آمده، و همراه با اسمهاى دیگر وصف [[خدا]] قرار گرفته است، چنانکه مى‌فرماید: {{متن قرآن|«تَنْزِيلُ الْكِتَابِ مِنَ اللَّهِ الْعَزِيزِ الْعَلِيمِ * غَافِرِ الذَّنْبِ وَقَابِلِ التَّوْبِ شَدِيدِ الْعِقَابِ ذِي الطَّوْلِ ۖ لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ۖ إِلَيْهِ الْمَصِيرُ»}}([[سوره غافر|غافر]]/۲ـ۳) «کتاب نازل شده از جانب خداى قدرتمند و دانا، آمرزنده گناه، پذیرنده توبه، سخت عقوبت، صاحب مکنت، خدایى جز او نیست بازگشت به سوى خدا است».
-«غافر» به صورت جمع همراه با کلمه «خیر» یک بار در قرآن آمده است، و آن هم وصف خدا قرار گرفته است چنانکه مى فرماید: {{متن قرآن|«...فَاغْفِرْ لَنا وَ ارْحَمْنا وَأَنْتَ خَیرُالغافِرینَ»}}([[سوره اعراف|اعراف]]/۱۵۵): «ما را ببخش وبر ما رحم کن تو بهترین آمرزندگانى».
+«غافر» به صورت جمع همراه با کلمه «خیر» یک بار در قرآن آمده است، و آن هم وصف خدا قرار گرفته است چنانکه مى فرماید: {{متن قرآن|«...فَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا ۖ وَأَنْتَ خَيْرُ الْغَافِرِينَ»}}([[سوره اعراف|اعراف]]/۱۵۵): «ما را ببخش وبر ما رحم کن تو بهترین آمرزندگانى».
 «غافر» از ماده «غفر» که به معنى سَتْر است، سه اسم براى خدا در قرآن مشتق شده است:
-* غافر: {{متن قرآن|«غافر الذَّنب...»}}([[سوره غافر|غافر]]/۳): «بخشنده گناه».
+* غافر: {{متن قرآن|«غَافِرِ الذَّنْبِ...»}}([[سوره غافر|غافر]]/۳): «بخشنده گناه».
-* [[غفور (اسم الله)|غفور]]: {{متن قرآن|«...رَبّک الغَفُورُ ذُو الرَّحمَة...»}}([[سوره کهف|کهف]]/۵۸): «پروردگار تو بخشنده و صاحب رحمت است».
+* [[غفور (اسم الله)|غفور]]: {{متن قرآن|«وَرَبُّكَ الْغَفُورُ ذُو الرَّحْمَةِ...»}}([[سوره کهف|کهف]]/۵۸): «پروردگار تو بخشنده و صاحب رحمت است».
-* [[غفار (اسم الله)|غفّار]]: {{متن قرآن|«وَ إِنِّى لَغَفّار لِمَنْ تابَ...»}}([[سوره طه|طه]]/۸۲): «و من کسى را که توبه کند مى آمرزم».
+* [[غفار (اسم الله)|غفّار]]: {{متن قرآن|«وَإِنِّي لَغَفَّارٌ لِمَنْ تَابَ..»}}([[سوره طه|طه]]/۸۲): «و من کسى را که توبه کند مى آمرزم».
 و شگفت این است که براى انسان گنهکار نیز سه اسم معادل اسم غفّار، از ماده «ظلم» یا معادل آن به کار رفته است:
-* ظالم: {{متن قرآن|«... فَمِنْهُمْ ظالِمٌ لِنَفْسِهِ...»}}([[سوره فاطر|فاطر]]/۳۲): «برخى از آنان بر خویش ستمگرند».
+* ظالم: {{متن قرآن|«... فَمِنْهُمْ ظَالِمٌ لِنَفْسِهِ...»}}([[سوره فاطر|فاطر]]/۳۲): «برخى از آنان بر خویش ستمگرند».
-* ظَلُوم: {{متن قرآن|«...إِنَّهُ کان ظَلُوماً جَهُولاً»}}([[سوره احزاب|احزاب]]/۷۲): «او ستم پیشه و نادان است».
+* ظَلُوم: {{متن قرآن|«... إِنَّهُ كَانَ ظَلُومًا جَهُولًا»}}([[سوره احزاب|احزاب]]/۷۲): «او ستم پیشه و نادان است».
-* ظلّام: {{متن قرآن|«...یا عِبادِىَ الَّذینَ أَسْرَفُوا عَلى أَنْفُسِهمْ لاتَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللّهِ...»}}([[سوره زمر|زمر]]/۵۳): «اى بندگان من که در حق خود اسراف کرده اید از رحمت خدا مأیوس نباشید»، و اسراف بر [[نفس]] در حقیقت عبارت دیگرى از «ظلام» است.
+* ظلّام: {{متن قرآن|«...يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلَىٰ أَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ ...»}}([[سوره زمر|زمر]]/۵۳): «اى بندگان من که در حق خود اسراف کرده اید از رحمت خدا مأیوس نباشید»، و اسراف بر [[نفس]] در حقیقت عبارت دیگرى از «ظلام» است.
 با توجه به سه اسمى که خدا و انسان در قرآن دارند مى توان چنین گفت: خدا مى خواهد برساند که بنده من، تو در اثر [[گناه]] سه اسم دارى، و من هم از آن جهت که مبدء رحمت و مغفرت هستم سه اسم دارم: اگر تو ظالمى من غافرم. اگر تو ظلومى من غفورم. و اگر تو ظلاّمى من غفّارم.<ref>فخر رازى، لوامع البینات، ص ۲۱۲.</ref>

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-اسم هشتاد و ششم: '''غافر الذنب؛'''
+اسم '''«غافر الذنب»''' در [[قرآن]] یک بار آمده، و همراه با اسمهاى دیگر وصف [[خدا]] قرار گرفته است، چنانکه مى‌فرماید: {{متن قرآن|«...تَنْزِیلُ الکتابِ مِنَ اللّهِ العَزیز العَلیم * غافِر الذَّنْبِ وَ قابِلِ التَّوبِ شَدیدِ العِقابِ ذِى الطَولِ لا إِلهَ إِلاّ هُوَ إِلیهِ المَصیر»}}([[سوره غافر|غافر]]/۲ـ۳) «کتاب نازل شده از جانب خداى قدرتمند و دانا، آمرزنده گناه، پذیرنده توبه، سخت عقوبت، صاحب مکنت، خدایى جز او نیست بازگشت به سوى خدا است».
-این اسم در [[قرآن]] یک بار آمده، و همراه با اسمهاى دیگر وصف [[خدا]] قرار گرفته است، چنان که مى فرماید: {{متن قرآن|«...تَنْزِیلُ الکتابِ مِنَ اللّهِ العَزیز العَلیم*غافِر الذَّنْبِ وَ قابِلِ التَّوبِ شَدیدِ العِقابِ ذِى الطَولِ لا إِلهَ إِلاّ هُوَ إِلیهِ المَصیر»}}([[سوره غافر|غافر]]/۲ـ۳) «کتاب نازل شده از جانب خداى قدرتمند و دانا، آمرزنده گناه، پذیرنده توبه، سخت عقوبت، صاحب مکنت، خدایى جز او نیست بازگشت به سوى خدا است».
+«غافر» به صورت جمع همراه با کلمه «خیر» یک بار در قرآن آمده است، و آن هم وصف خدا قرار گرفته است چنانکه مى فرماید: {{متن قرآن|«...فَاغْفِرْ لَنا وَ ارْحَمْنا وَأَنْتَ خَیرُالغافِرینَ»}}([[سوره اعراف|اعراف]]/۱۵۵): «ما را ببخش وبر ما رحم کن تو بهترین آمرزندگانى».
 «غافر» از ماده «غفر» که به معنى سَتْر است، سه اسم براى خدا در قرآن مشتق شده است:
-۱. غافر: {{متن قرآن|«غافر الذَّنب...»}}([[سوره غافر|غافر]]/۳): «بخشنده گناه».
+* غافر: {{متن قرآن|«غافر الذَّنب...»}}([[سوره غافر|غافر]]/۳): «بخشنده گناه».
-و شگفت این است که براى انسان گنهکار سه اسم معادل اسم غفار، از ماده «ظلم» یا معادل آن به کار رفته است:
+* [[غفور (اسم الله)|غفور]]: {{متن قرآن|«...رَبّک الغَفُورُ ذُو الرَّحمَة...»}}([[سوره کهف|کهف]]/۵۸): «پروردگار تو بخشنده و صاحب رحمت است».
-۱. ظالم: {{متن قرآن|«... فَمِنْهُمْ ظالِمٌ لِنَفْسِهِ...»}}([[سوره فاطر|فاطر]]/۳۲): «برخى از آنان بر خویش ستمگرند».
+* [[غفار (اسم الله)|غفّار]]: {{متن قرآن|«وَ إِنِّى لَغَفّار لِمَنْ تابَ...»}}([[سوره طه|طه]]/۸۲): «و من کسى را که توبه کند مى آمرزم».
-۲. ظَلُوم: {{متن قرآن|«...إِنَّهُ کان ظَلُوماً جَهُولاً»}}([[سوره احزاب|احزاب]]/۷۲): «او ستم پیشه و نادان است».
+و شگفت این است که براى انسان گنهکار نیز سه اسم معادل اسم غفّار، از ماده «ظلم» یا معادل آن به کار رفته است:
-۳. ظلّام: {{متن قرآن|«...یا عِبادِىَ الَّذینَ أَسْرَفُوا عَلى أَنْفُسِهمْ لاتَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللّهِ...»}}([[سوره زمر|زمر]]/۵۳): «اى بندگان من که در حق خود اسراف کرده اید از رحمت خدا مأیوس نباشید»، و اسراف بر [[نفس]] در حقیقت عبارت دیگرى از «ظلام» است.
+* ظالم: {{متن قرآن|«... فَمِنْهُمْ ظالِمٌ لِنَفْسِهِ...»}}([[سوره فاطر|فاطر]]/۳۲): «برخى از آنان بر خویش ستمگرند».
-با توجه به سه اسمى که خدا و انسان در قرآن دارند مى توان چنین گفت: خدا مى خواهد برساند که بنده من، تو در اثر گناه سه اسم دارى، و من هم از آن جهت که مبدء رحمت و مغفرت هستم سه اسم دارم:
+* ظَلُوم: {{متن قرآن|«...إِنَّهُ کان ظَلُوماً جَهُولاً»}}([[سوره احزاب|احزاب]]/۷۲): «او ستم پیشه و نادان است».
-اگر تو ظالمى من غافرم. اگر تو ظلومى من غفورم. و اگر تو ظلاّمى من غفّارم.<ref>رازى، لوامع البینات، ص ۲۱۲.</ref>
+* ظلّام: {{متن قرآن|«...یا عِبادِىَ الَّذینَ أَسْرَفُوا عَلى أَنْفُسِهمْ لاتَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللّهِ...»}}([[سوره زمر|زمر]]/۵۳): «اى بندگان من که در حق خود اسراف کرده اید از رحمت خدا مأیوس نباشید»، و اسراف بر [[نفس]] در حقیقت عبارت دیگرى از «ظلام» است.
-در گذشته در معناى «غفر» سخن گفتیم و یادآور شدیم که معنى لغوى آن ستر و پوشاندن است. تو گویى خدا گناهان بنده را مى پوشاند. و ا گر هم به کلاهخُود «مِغْفَر» مى گویند چون سر را پوشانده و از آسیب حفظ مى کند.
+با توجه به سه اسمى که خدا و انسان در قرآن دارند مى توان چنین گفت: خدا مى خواهد برساند که بنده من، تو در اثر [[گناه]] سه اسم دارى، و من هم از آن جهت که مبدء رحمت و مغفرت هستم سه اسم دارم: اگر تو ظالمى من غافرم. اگر تو ظلومى من غفورم. و اگر تو ظلاّمى من غفّارم.<ref>فخر رازى، لوامع البینات، ص ۲۱۲.</ref>
-و تفاوت «غفور» با «عفو» به هنگام بحث از اسم «عفو» بیان گردید.
+در گذشته در معناى «غفر» سخن گفتیم و یادآور شدیم که معنى لغوى آن ستر و پوشاندن است. تو گویى خدا گناهان بنده را مى پوشاند. و اگر هم به کلاهخُود «مِغْفَر» مى گویند، چون سر را پوشانده و از آسیب حفظ مى کند. و تفاوت «[[غفور (اسم الله)|غفور]]» با «[[عفوّ (اسم الله)|عَفُوّ]]» به هنگام بحث از اسم «عَفُوّ» بیان گردید.
 ==پانویس==
 <references />
 == منابع ==
+* [https://tohid.ir/fa/index/book?bookID=167&page=12#id301_p301 منشور جاوید، جعفر سبحانی، صفحه ۳۰۱-۳۰۲، پایگاه اطلاع‌رسانی آیت‌الله سبحانی].
 {{اسماء الله}}
 {{قرآن}}
 [[رده:اسماء و صفات الهی]]
 [[رده:واژگان قرآنی]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-اسم هشتاد و ششم: '''غافر الذنب'''
+اسم هشتاد و ششم: '''غافر الذنب؛'''
-اين اسم در قرآن يك بار آمده، و همراه با اسمهاى ديگر وصف خدا قرار گرفته است، چنان كه مى فرمايد:
+این اسم در [[قرآن]] یک بار آمده، و همراه با اسمهاى دیگر وصف [[خدا]] قرار گرفته است، چنان که مى فرماید: {{متن قرآن|«...تَنْزِیلُ الکتابِ مِنَ اللّهِ العَزیز العَلیم*غافِر الذَّنْبِ وَ قابِلِ التَّوبِ شَدیدِ العِقابِ ذِى الطَولِ لا إِلهَ إِلاّ هُوَ إِلیهِ المَصیر»}}([[سوره غافر|غافر]]/۲ـ۳) «کتاب نازل شده از جانب خداى قدرتمند و دانا، آمرزنده گناه، پذیرنده توبه، سخت عقوبت، صاحب مکنت، خدایى جز او نیست بازگشت به سوى خدا است».
-{{متن قرآن|«...تَنْزِيلُ الكِتابِ مِنَ اللّهِ العَزيز العَليم*غافِر الذَّنْبِ وَ قابِلِ التَّوبِ شَديدِ العِقابِ ذِى الطَولِ لا إِلهَ إِلاّ هُوَ إِليهِ المَصير»}}.(غافر/2ـ3)
+«غافر» به صورت جمع همراه با کلمه «خیر» یک بار در قرآن آمده است آن هم وصف خدا قرار گرفته است چنانکه مى فرماید: {{متن قرآن|«...فَاغْفِرْ لَنا وَ ارْحَمْنا وَأَنْتَ خَیرُالغافِرینَ»}}([[سوره اعراف|اعراف]]/۱۵۵): «ما را ببخش وبر ما رحم کن تو بهترین آمرزندگانى».
-«كتاب نازل شده از جانب خداى قدرتمند و دانا، آمرزنده گناه، پذيرنده توبه، سخت عقوبت، صاحب مكنت، خدايى جز او نيست بازگشت به سوى خدا است».
+«غافر» از ماده «غفر» که به معنى سَتْر است، سه اسم براى خدا در قرآن مشتق شده است:
-«غافر» به صورت جمع همراه با كلمه «خير» يك بار در قرآن آمده است آن هم وصف خدا قرار گرفته است چنانكه مى فرمايد:{{متن قرآن|«...فَاغْفِرْ لَنا وَ ارْحَمْنا وَأَنْتَ خَيْرُالغافِرينَ»}}(اعراف/155)«ما را ببخش وبر ما رحم كن تو بهترين آمرزندگانى».
+۱. غافر: {{متن قرآن|«غافر الذَّنب...»}}([[سوره غافر|غافر]]/۳): «بخشنده گناه».
-از ماده «غفر» كه به معنى سَتْر است، سه اسم براى خدا در قرآن مشتق شده است:
+۲. غفور: {{متن قرآن|«...رَبّک الغَفُورُ ذُو الرَّحمَة...»}}([[سوره کهف|کهف]]/۵۸): «پروردگار تو بخشنده و صاحب رحمت است».
-. غافر: {{متن قرآن|«غافر الذَّنب...»}}(غافر/3):«بخشنده گناه».
+۳. غفّار: {{متن قرآن|«وَ إِنِّى لَغَفّار لِمَنْ تابَ...»}}([[سوره طه|طه]]/۸۲): «و من کسى را که توبه کند مى آمرزم».
-. غفور: {{متن قرآن|«...رَبّكَ الغَفُورُ ذُو الرَّحمَة...»}}(كهف/58): «پروردگار تو بخشنده و صاحب رحمت است».
+و شگفت این است که براى انسان گنهکار سه اسم معادل اسم غفار، از ماده «ظلم» یا معادل آن به کار رفته است:
-. غفّار:{{متن قرآن|«وَ إِنِّى لَغَفّار لِمَنْ تابَ...»}}(طه/82):«و من كسى را كه توبه كند مى آمرزم».
+۱. ظالم: {{متن قرآن|«... فَمِنْهُمْ ظالِمٌ لِنَفْسِهِ...»}}([[سوره فاطر|فاطر]]/۳۲): «برخى از آنان بر خویش ستمگرند».
-و شگفت اين است كه براى انسان گنهكار سه اسم معادل اسم غفار، از ماده ظلم يا معادل آن به كار رفته است:
+۲. ظَلُوم: {{متن قرآن|«...إِنَّهُ کان ظَلُوماً جَهُولاً»}}([[سوره احزاب|احزاب]]/۷۲): «او ستم پیشه و نادان است».
-. ظالم:{{متن قرآن|«... فَمِنْهُمْ ظالِمٌ لِنَفْسِهِ...»}}(فاطر/32): «برخى از آنان بر خويش ستمگرند».
+۳. ظلّام: {{متن قرآن|«...یا عِبادِىَ الَّذینَ أَسْرَفُوا عَلى أَنْفُسِهمْ لاتَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللّهِ...»}}([[سوره زمر|زمر]]/۵۳): «اى بندگان من که در حق خود اسراف کرده اید از رحمت خدا مأیوس نباشید»، و اسراف بر [[نفس]] در حقیقت عبارت دیگرى از «ظلام» است.
-. ظَلُوم: {{متن قرآن|«...إِنَّهُ كان ظَلُوماً جَهُولاً»}}(احزاب/72): «او ستم پيشه و نادان است».
+با توجه به سه اسمى که خدا و انسان در قرآن دارند مى توان چنین گفت: خدا مى خواهد برساند که بنده من، تو در اثر گناه سه اسم دارى، و من هم از آن جهت که مبدء رحمت و مغفرت هستم سه اسم دارم:
-. ظلاّم:{{متن قرآن|«...يا عِبادِىَ الَّذينَ أَسْرَفُوا عَلى أَنْفُسِهمْ لاتَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللّهِ...»}}(زمر/53):«اى بندگان من كه در حق خود اسراف كرده ايد از رحمت خدا مأيوس نباشيد»،و اسراف بر نفس در حقيقت عبارت ديگرى از «ظلام» است.
+اگر تو ظالمى من غافرم. اگر تو ظلومى من غفورم. و اگر تو ظلاّمى من غفّارم.<ref>رازى، لوامع البینات، ص ۲۱۲.</ref>
-با توجه به سه اسمى كه خدا و انسان در قرآن دارند مى توان چنين گفت: خدا مى خواهد برساند كه بنده من، تو در اثر گناه سه اسم دارى، و من هم از آن جهت كه مبدء رحمت و مغفرت هستم سه اسم دارم:
+در گذشته در معناى «غفر» سخن گفتیم و یادآور شدیم که معنى لغوى آن ستر و پوشاندن است. تو گویى خدا گناهان بنده را مى پوشاند. و ا گر هم به کلاهخُود «مِغْفَر» مى گویند چون سر را پوشانده و از آسیب حفظ مى کند.
-اگر تو ظالمى من غافرم.
+و تفاوت «غفور» با «عفو» به هنگام بحث از اسم «عفو» بیان گردید.
-اگر تو ظلومى من غفورم.
+<references />
-و اگر تو ظلاّمى من غفّارم.(1)
+== منابع ==
 {{اسماء الله}}
 [[رده:اسماء و صفات الهی]]
 [[رده:واژگان قرآنی]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲ سپتامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۰:۱۲
(بدون تفاوت)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۲ فوریهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۷:۳۴
(بدون تفاوت)