عين ابى نيزر - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۲۹ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۰:۴۵

2026-01-29T10:45:13Z

مهدی موسوی: ویرایش

2020-05-26T12:34:45Z

ویرایش

سید مهدی خدایی در ‏۱۴ فوریهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۱۲:۴۳

2018-02-14T12:43:47Z

Saeed zamani: تعیین رده

2013-01-16T08:46:01Z

تعیین رده

مرضیه الله وکیل جزی: صفحه‌ای جدید حاوی '===عین ابى نیزر=== «ابونیزر» پسر «نجاشى» پادشاه حبشه بود. وى در خردسالى به [[اسلام]...' ایجاد کرد

2012-10-27T16:50:48Z

صفحه‌ای جدید حاوی '===عین ابى نیزر=== «ابونیزر» پسر «نجاشى» پادشاه حبشه بود. وى در خردسالى به [[اسلام]...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

===عین ابى نیزر===

«ابونیزر» پسر «نجاشى» پادشاه حبشه بود. وى در خردسالى به [[اسلام]] گرایش پیدا كرد و حضور پیامبر خدا صلى الله علیه و آله رسید و تا هنگام رحلت پیامبر صلى الله علیه و آله در خانه آن حضرت بود و سپس به خانه [[حضرت فاطمه]] علیهاالسلام آمد و با فرزندان آن بزرگوار بسر برد.

ابونیزر گوید: روزى من در «عین ابى نیزر» و «بغیبغه» مشغول حفارى بودم، على بن ابى‌طالب علیه‌السلام آمد و از من پرسید: غذایى دارى؟ عرض كردم: غذایى است كه آن را شایسته امیرمؤمنان علیه‌السلام نمى دانم.

حضرت فرمود: بیاور. آن را خدمت ایشان بردم، آن حضرت پس از صرف غذا، بیل را بدست گرفت و داخل چاه رفت و بیل مى زد ولى به آب نمى رسید، از آنجا خارج شد. عرق هاى پیشانى را پاك كرد.

دوباره به آنجا بازگشت و مشغول به بیل زدن و حفارى شد. یكباره آب به حجم گردن شترى از چشمه جوشید. على علیه‌السلام به سرعت بیرون آمد و فرمود: خدا را گواه مى گیرم كه این چشمه [[صدقه]] است.

سپس درخواست قلم و كاغذ كرد، من به سرعت آن را حاضر كردم و حضرت نوشت: بسم اللّه الرّحمن الرّحیم، هذا ما تصدّق به عبداللّه علیّ أمیرالمؤمنین، تصدّق بالضّیعتین المعروفتین، بعین أبی نیزر و البغیبغة على فقراء أهل المدینة و ابن السّبیل لیقی اللّه بهما وجهه حرّ النّار یوم القیامة لاتباعا و لاتوهبا حتّى یرثهما اللّه و هو خیر الوارثین...»

«به نام خداى رحمان و رحیم، این وقفنامه بنده خدا، امیرمؤمنان على، در مورد دو چشمه ابى‌نیزر و بغیبغه است براى مستمندان [[مدینه]] و مسافران درمانده تا بدین وسیله خود را از حرارت آتش جهنم در روز رستاخیز مصون دارد. این دو چشمه را نه كسى مى تواند بفروشد و نه هبه كند تا این كه خداوند آن را به ارث برد و خدا بهترین وارثان است».<ref> مستدرك الوسائل، ج 14، ص 62؛ یاقوت، ج 4، صص 175 و 176.</ref>

شاید دلیل نامگذارى این چشمه به «ابى‌نیزر» به خاطر قدردانى از تلاش مقدماتى او در حفر این چاه بوده است.

==پانویس ==
<references />

===منابع===

محمد محمدحسن شرّاب ، ترجمه حمیدرضا شیخی؛ فرهنگ اعلام جغرافیایى، تاریخى در حدیث و سیره نبوى.(مطلب نقل شده از جمله اضافات محمدرضا نعمتى بر این کتاب است)

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{خوب}}
-«ابونیزر» پسر «نجاشى» پادشاه [[حبشه]] بود. وى در خردسالى به [[اسلام]] گرایش پیدا کرد و حضور [[پیامبر اسلام|پیامبر خدا]] صلى الله علیه و آله رسید و تا هنگام رحلت پیامبر صلى الله علیه و آله در خانه آن حضرت بود و سپس به خانه [[حضرت فاطمه]] علیهاالسلام آمد و با فرزندان آن بزرگوار بسر برد.
+'''«عَین أبی‌نَیزَر»''' نام چشمه‌ای در منطقه «يَنبُع النخل» در اطراف [[مدینه]] است، که [[امام علی]] علیه‌السلام آن را حفر نمود و به عنوان [[صدقه]] برای فقرای اهل مدینه قرار داد.
-ابونیزر گوید: روزى من در '''«عین ابى نیزر»''' و «بغیبغه» مشغول حفارى بودم، [[امام علی علیه السلام|على بن ابى‌طالب]] علیه‌السلام آمد و از من پرسید: غذایى دارى؟ عرض کردم: غذایى است که آن را شایسته امیرمؤمنان نمى دانم. حضرت فرمود: بیاور. آن را خدمت ایشان بردم.
+گفته شده «ابونَیزَر» پسر «نجاشى» پادشاه معروف [[حبشه]] بود، که در خردسالى به [[اسلام]] گرایش پیدا کرد و حضور [[پیامبر اسلام|پیامبر خدا]] صلى الله علیه وآله رسید و تا هنگام [[رحلت پیامبر اسلام]] در خانه آن حضرت بود و سپس به خانه [[حضرت علی]] و [[حضرت فاطمه]] علیهماالسلام آمد و با فرزندان آن دو بزرگوار بسر برد.<ref>الكامل فی اللغة والأدب، ابوالعباس مبرّد، ج۳ ص۱۵۳.</ref>
-آن حضرت پس از صرف غذا، بیل را بدست گرفت و داخل چاه رفت و بیل مى زد ولى به آب نمى رسید، از آنجا خارج شد. عرق هاى پیشانى را پاک کرد. دوباره به آنجا بازگشت و مشغول به بیل زدن و حفارى شد. یکباره آب به حجم گردن شترى از چشمه جوشید. على علیه‌السلام به سرعت بیرون آمد و فرمود: خدا را گواه مى گیرم که این چشمه [[صدقه]] است.
+در کتاب «الكامل فی اللغة والأدب»، [[ابوالعباس مبرد]] آمده است: محمد بن هشام به سند خود از ابونیزر نقل می کند: روزى من در دو مزرعه '''«عین ابى نَیزر»''' و «بُغَیبِغَه» مشغول کار بودم، [[امام علی علیه السلام|على بن ابى‌طالب]] علیه‌السلام آمد و از من پرسید: غذایى دارى؟ عرض کردم: غذایى است که آن را شایسته امیرمؤمنان نمى دانم. حضرت فرمود: بیاور. آن را خدمت ایشان بردم. آن حضرت پس از صرف غذا، بیل را بدست گرفت و داخل چاه رفت و بیل مى زد ولى به آب نمى رسید، از آنجا خارج شد و عرق هاى پیشانى را پاک کرد. دوباره به آنجا بازگشت و مشغول به بیل زدن و حفارى شد. یکباره آب به حجم گردن شترى از چشمه جوشید. على علیه‌السلام به سرعت بیرون آمد و فرمود: خدا را گواه مى گیرم که این چشمه [[صدقه]] است.
-سپس درخواست قلم و کاغذ کرد، من به سرعت آن را حاضر کردم و حضرت نوشت: بسم اللّه الرّحمن الرّحیم، هذا ما تصدّق به عبداللّه علیّ أمیرالمؤمنین، تصدّق بالضّیعتین المعروفتین، بعین أبی نیزر و البغیبغة على فقراء أهل المدینة و ابن السّبیل لیقی اللّه بهما وجهه حرّ النّار یوم القیامة لا تباعا و لا توهبا حتّى یرثهما اللّه و هو خیر الوارثین...»؛ «به نام خداى رحمان و رحیم، این وقفنامه بنده خدا، امیرمؤمنان على، در مورد دو چشمه ابى‌نیزر و بغیبغه است براى مستمندان [[مدینه]] و مسافران درمانده تا بدین وسیله خود را از حرارت آتش [[جهنم]] در روز رستاخیز مصون دارد. این دو چشمه را نه کسى مى تواند بفروشد و نه هبه کند تا این که خداوند آن را به ارث برد و خدا بهترین وارثان است».<ref> مستدرک الوسائل، ج ۱۴، ص ۶۲؛ یاقوت، ج ۴، صص ۱۷۵ و ۱۷۶.</ref>
+سپس درخواست قلم و کاغذ کرد، من آن را حاضر کردم و حضرت چنین نوشت: «بسمِ اللّه  الرّحمنِ الرّحيمِ، هذا ما تَصَدَّقَ بهِ عبدُاللّه  عليٌّ أميرُالمؤمنينَ، تَصَدَّقَ بِالضَّيعَتَينِ المَعروفَتَينِ بِعَينِ أبي نَيزَرٍ و البُغَيْبِغَةِ على فُقَراءِ أهلِ المَدينَةِ و ابنِ السَّبيلِ، لِيَقيَ اللّه  بِهِما وَجهَهُ حَرَّ النّارِ يَومَ القِيامَةِ، لا تُباعا و لا تُوهَبا حتّى يَرِثَهُما اللّه  و هُو خَيرُ الوارِثينَ، إلاّ أن يَحتاجَ إلَيهِما الحَسَنُ أو الحُسَينُ فهُما طِلْقٌ لَهُما، و لَيسَ لأحَدٍ غَيرِهِما»؛ «به نام خداى رحمان و رحیم، این وقفنامه بنده خدا، امیرمؤمنان على، در مورد دو چشمه ابى‌نیزر و بغیبغه است براى مستمندان [[مدینه]] و مسافران درمانده تا بدین وسیله خود را از حرارت آتش [[جهنم]] در روز رستاخیز مصون دارد. این دو چشمه را نه کسى مى تواند بفروشد و نه هبه کند تا این که خداوند آن را به ارث برد و خدا بهترین وارثان است. مگر اينكه [[امام حسن|حسن]] و [[امام حسین|حسين]] (عليهماالسلام) به آنها احتياج پيدا كنند كه در اين صورت در اختيار آنان مى باشد و جز اين دو، براى كس ديگرى نمى باشد».<ref>الكامل فی اللغة والأدب، ابوالعباس مبرّد، ج۳ ص۱۵۳؛ معجم البلدان، یاقوت حموی، ج ۴، صص ۱۷۵-۱۷۶؛ مستدرک الوسائل، ج ۱۴، ص ۶۲.</ref>
 شاید دلیل نامگذارى این چشمه به «ابى‌نیزر» به خاطر قدردانى از تلاش مقدماتى او در حفر این چاه بوده است.
 ==پانویس==
 <references />
@@ سطر ۱۵: / سطر ۱۶: @@
 ==منابع==
-* محمد محمدحسن شرّاب، ترجمه حمیدرضا شیخی؛ فرهنگ اعلام جغرافیایى، تاریخى در حدیث و سیره نبوى. (مطلب نقل شده از جمله اضافات محمدرضا نعمتى  بر این کتاب است)
+*[https://shamela.ws/book/8505/977 الكامل للمبرّد، پایگاه المكتبة الشاملة].
+*فرهنگ اعلام جغرافیایى، تاریخى در حدیث و سیره نبوى، محمد محمدحسن شرّاب، ترجمه حمیدرضا شیخی؛ (مطلب نقل شده از جمله اضافات محمدرضا نعمتى بر این کتاب است).
 [[رده:امام علی علیه السلام]]
-[[رده:اماکن تاریخ صدر اسلام]]
+[[رده:اماکن عربستان]][[رده:اماکن مدینه]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{خوب}}
-«ابونیزر» پسر «نجاشى» پادشاه حبشه بود. وى در خردسالى به [[اسلام]] گرایش پیدا كرد و حضور پیامبر خدا صلى الله علیه و آله رسید و تا هنگام رحلت پیامبر صلى الله علیه و آله در خانه آن حضرت بود و سپس به خانه [[حضرت فاطمه]] علیهاالسلام آمد و با فرزندان آن بزرگوار بسر برد.
+«ابونیزر» پسر «نجاشى» پادشاه [[حبشه]] بود. وى در خردسالى به [[اسلام]] گرایش پیدا کرد و حضور [[پیامبر اسلام|پیامبر خدا]] صلى الله علیه و آله رسید و تا هنگام رحلت پیامبر صلى الله علیه و آله در خانه آن حضرت بود و سپس به خانه [[حضرت فاطمه]] علیهاالسلام آمد و با فرزندان آن بزرگوار بسر برد.
-ابونیزر گوید: روزى من در «عین ابى نیزر» و «بغیبغه» مشغول حفارى بودم، على بن ابى‌طالب علیه‌السلام آمد و از من پرسید: غذایى دارى؟ عرض كردم: غذایى است كه آن را شایسته امیرمؤمنان علیه‌السلام نمى دانم.
+ابونیزر گوید: روزى من در '''«عین ابى نیزر»''' و «بغیبغه» مشغول حفارى بودم، [[امام علی علیه السلام|على بن ابى‌طالب]] علیه‌السلام آمد و از من پرسید: غذایى دارى؟ عرض کردم: غذایى است که آن را شایسته امیرمؤمنان نمى دانم. حضرت فرمود: بیاور. آن را خدمت ایشان بردم.
-حضرت فرمود: بیاور. آن را خدمت ایشان بردم، آن حضرت پس از صرف غذا، بیل را بدست گرفت و داخل چاه رفت و بیل مى زد ولى به آب نمى رسید، از آنجا خارج شد. عرق هاى پیشانى را پاك كرد.
+آن حضرت پس از صرف غذا، بیل را بدست گرفت و داخل چاه رفت و بیل مى زد ولى به آب نمى رسید، از آنجا خارج شد. عرق هاى پیشانى را پاک کرد. دوباره به آنجا بازگشت و مشغول به بیل زدن و حفارى شد. یکباره آب به حجم گردن شترى از چشمه جوشید. على علیه‌السلام به سرعت بیرون آمد و فرمود: خدا را گواه مى گیرم که این چشمه [[صدقه]] است.
-دوباره به آنجا بازگشت و مشغول به بیل زدن و حفارى شد. یكباره آب به حجم گردن شترى از چشمه جوشید. على علیه‌السلام به سرعت بیرون آمد و فرمود: خدا را گواه مى گیرم كه این چشمه [[صدقه]] است.
+سپس درخواست قلم و کاغذ کرد، من به سرعت آن را حاضر کردم و حضرت نوشت: بسم اللّه الرّحمن الرّحیم، هذا ما تصدّق به عبداللّه علیّ أمیرالمؤمنین، تصدّق بالضّیعتین المعروفتین، بعین أبی نیزر و البغیبغة على فقراء أهل المدینة و ابن السّبیل لیقی اللّه بهما وجهه حرّ النّار یوم القیامة لا تباعا و لا توهبا حتّى یرثهما اللّه و هو خیر الوارثین...»؛ «به نام خداى رحمان و رحیم، این وقفنامه بنده خدا، امیرمؤمنان على، در مورد دو چشمه ابى‌نیزر و بغیبغه است براى مستمندان [[مدینه]] و مسافران درمانده تا بدین وسیله خود را از حرارت آتش [[جهنم]] در روز رستاخیز مصون دارد. این دو چشمه را نه کسى مى تواند بفروشد و نه هبه کند تا این که خداوند آن را به ارث برد و خدا بهترین وارثان است».<ref> مستدرک الوسائل، ج ۱۴، ص ۶۲؛ یاقوت، ج ۴، صص ۱۷۵ و ۱۷۶.</ref>
 شاید دلیل نامگذارى این چشمه به «ابى‌نیزر» به خاطر قدردانى از تلاش مقدماتى او در حفر این چاه بوده است.
-==پانویس ==
+==پانویس==
 <references />
 ==منابع==
-محمد محمدحسن شرّاب ، ترجمه حمیدرضا شیخی؛ فرهنگ اعلام جغرافیایى، تاریخى در حدیث و سیره نبوى.(مطلب نقل شده از جمله اضافات محمدرضا نعمتى  بر این کتاب است)
+* محمد محمدحسن شرّاب، ترجمه حمیدرضا شیخی؛ فرهنگ اعلام جغرافیایى، تاریخى در حدیث و سیره نبوى. (مطلب نقل شده از جمله اضافات محمدرضا نعمتى  بر این کتاب است)
 [[رده:امام علی علیه السلام]]
 [[رده:اماکن تاریخ صدر اسلام]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ فوریهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۱۲:۴۳
سطر ۱:		سطر ۱:
		+	{{خوب}}
	«ابونیزر» پسر «نجاشى» پادشاه حبشه بود. وى در خردسالى به [[اسلام]] گرایش پیدا كرد و حضور پیامبر خدا صلى الله علیه و آله رسید و تا هنگام رحلت پیامبر صلى الله علیه و آله در خانه آن حضرت بود و سپس به خانه [[حضرت فاطمه]] علیهاالسلام آمد و با فرزندان آن بزرگوار بسر برد.		«ابونیزر» پسر «نجاشى» پادشاه حبشه بود. وى در خردسالى به [[اسلام]] گرایش پیدا كرد و حضور پیامبر خدا صلى الله علیه و آله رسید و تا هنگام رحلت پیامبر صلى الله علیه و آله در خانه آن حضرت بود و سپس به خانه [[حضرت فاطمه]] علیهاالسلام آمد و با فرزندان آن بزرگوار بسر برد.

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 «ابونیزر» پسر «نجاشى» پادشاه حبشه بود. وى در خردسالى به [[اسلام]] گرایش پیدا كرد و حضور پیامبر خدا صلى الله علیه و آله رسید و تا هنگام رحلت پیامبر صلى الله علیه و آله در خانه آن حضرت بود و سپس به خانه [[حضرت فاطمه]] علیهاالسلام آمد و با فرزندان آن بزرگوار بسر برد.
@@ سطر ۱۸: / سطر ۱۶: @@
 <references />
-===منابع===
+[[رده:امام علی علیه السلام]]
+[[رده:اماکن تاریخ صدر اسلام]]