عمر بن سعد - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۱۹ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۲۱

2026-01-19T07:21:38Z

Zamani در ‏۳ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۵۱

2025-08-03T13:51:20Z

Mohammadi در ‏۲۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۴۳

2025-07-25T18:43:39Z

Mohammadi در ‏۲۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۴۳

2025-07-25T18:43:25Z

Zamani در ‏۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۳۰

2024-07-09T08:30:56Z

مهدی موسوی در ‏۲۸ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۱۷

2022-05-28T08:17:13Z

مهدی موسوی: ویرایش

2020-05-21T11:04:36Z

ویرایش

Zamani در ‏۲۴ سپتامبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۴:۱۳

2019-09-24T14:13:27Z

Zamani: Zamani صفحهٔ عمر سعد را به عمر بن سعد که تغییرمسیر بود منتقل کرد

2018-10-02T09:25:14Z

Zamani صفحهٔ عمر سعد را به عمر بن سعد که تغییرمسیر بود منتقل کرد

Zamani در ‏۲ اکتبر ۲۰۱۸، ساعت ۰۹:۲۴

2018-10-02T09:24:49Z

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{خوب}}
-'''عمر بن سعد''' معروف به‌ «ابن سعد»، فرزند [[سعد بن ابی وقاص|سعد بن‌ ابی‌وقاص]]<nowiki/> از سرداران صدر [[اسلام]] بود. او در زمان [[پیامبر اسلام|پیامبر اکرم]] (و به قولى در دوران [[عمر بن خطاب|عمر]]) به دنیا آمد،<ref>عسقلانی، ابن‌ حجر احمد، تهذیب‌التهذیب‌، ج۷، ص۴۵۱،</ref> و در نوجوانی همراه پدرش در فتح [[عراق]] شرکت داشت. ابن سعد، فرمانده سپاه [[عبیدالله بن زیاد|ابن زیاد]] در [[کربلا]] بود که با [[امام حسين‌]] (علیه السلام) جنگید و دستور داد پس از شهادت آن حضرت، اسب بر بدن او تاختند و [[اهل البیت|اهل بیت]] او را اسیر کرده‌ به [[کوفه|کوفه]] بردند.
+'''عمر بن سعد''' (م ۶۶ ق)، فرزند [[سعد بن ابی وقاص|سعد بن‌ ابی‌وقاص]] بود و در نوجوانی همراه پدرش در فتح [[عراق]] شرکت داشت. ابن سعد، فرمانده سپاه [[عبیدالله بن زیاد]] در [[کربلا]] بود که با [[امام حسين‌]] (علیه‌السلام) جنگید و دستور داد پس از شهادت آن حضرت، اسب بر بدن او تاختند و [[اهل البیت|اهل بیت]] او را اسیر کرده‌ به [[کوفه|کوفه]] بردند.
 ==تشویق پدر به خلافت==
-وقتی خلیفه سوم [[عثمان بن عفان]] کشته شد، عمر سعد پدرش ([[سعد بن ابی وقاص|سعد وقاص]]) را تشویق کرد تا ادعای [[خلافت]] کند.<ref>الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۲، ص۶۰۹</ref> او یک بار دیگر نیز این پیشنهاد را به پدر داد و آن زمانی بود که داستان‌ حکمیت‌ میان‌ [[امام علی علیه السلام|امام علی‌]] (علیه‌السّلام) و [[معاویه|معاویه ابن‌ ابی‌ سفیان‌]] پیش آمد. او پس‌ از مشاهده اختلافات‌ میان‌ سران‌ سپاه‌ امام علی‌ (علیه‌السّلام) و معاویه‌، نزد پدرش‌ رفت‌ و او را تشویق‌ به‌ ادعای‌ خلافت‌ کرد، اما پدرش‌ نپذیرفت‌.<ref>تاریخ طبری، ج۵، ص۶۷</ref>
+وقتی خلیفه سوم [[عثمان بن عفان]] کشته شد، عمر سعد پدرش ([[سعد بن ابی وقاص|سعد وقاص]]) را تشویق کرد تا ادعای [[خلافت]] کند.<ref>الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۲، ص۶۰۹</ref> او یک بار دیگر نیز این پیشنهاد را به پدر داد و آن زمانی بود که داستان‌ [[حکمیت]] میان‌ [[امام علی علیه السلام|امام علی‌]] (علیه‌السّلام) و [[معاویه|معاویه ابن‌ ابی‌ سفیان‌]] پیش آمد. عمر پس‌ از مشاهده اختلافات‌ میان‌ سران‌ سپاه‌ امام علی‌ (علیه‌السّلام) و معاویه‌، نزد پدرش‌ رفت‌ و او را تشویق‌ به‌ ادعای‌ خلافت‌ کرد، اما پدرش‌ نپذیرفت‌.<ref>تاریخ طبری، ج۵، ص۶۷</ref>
 ==نقش ابن سعد در شهادت حجر==
-ابن سعد از اشراف [[کوفه]] بود که به [[بنی امیه|امویان]] گرایش داشت. او به اطاعت از [[عبیدالله بن زیاد|ابن زیاد]] بر ضد [[حجر بن عدی|حُجر بن‌ عدی‌]] که از یاران [[امام علی علیه السلام|امام علی]] (علیه السلام) بود گواهی‌ داد که‌ حجر به‌ فتنه‌انگیزی‌ برخاسته‌ و کافر شده‌ است‌. همین بهانه برای [[معاویه]] کافی بود که حجر بن عدی و یارانش را در «[[مرج عذرا|مرج عذراء]]» به شهادت برساند.<ref> تاریخ طبری، ج۵، ص۲۷۲</ref>
+ابن سعد از اشراف [[کوفه]] بود که به [[بنی امیه|امویان]] گرایش داشت. او به اطاعت از [[عبیدالله بن زیاد|ابن زیاد]] بر ضد [[حجر بن عدی|حُجر بن‌ عدی‌]] -که از یاران [[امام علی علیه السلام|امام علی]] (علیه السلام) بود- گواهی‌ داد که‌ حُجر به‌ فتنه‌انگیزی‌ برخاسته‌ و کافر شده‌ است‌. همین بهانه برای [[معاویه]] کافی بود که حجر بن عدی و یارانش را در «[[مرج عذرا|مرج عذراء]]» به شهادت برساند.<ref> تاریخ طبری، ج۵، ص۲۷۲</ref>
 ==ابن سعد در کربلا==
-وى قبل از حادثه [[روز عاشورا|عاشورا]]، آماده حرکت به ‌سوى ‌«رى‌» بود که حکمرانى آنجا را به او داده بودند، ولى پیش از رفتن به دستور [[عبیدالله بن زیاد|ابن زیاد]] (والى کوفه) مامور به مقابله با [[امام حسین علیه السلام|امام حسین]] علیه السلام شد. ابن‌ سعد ابتدا فرمان ابن زیاد را نپذیرفت اما عبیدالله امارت ری را مشروط به جنگ با امام حسین (علیه‌السّلام) کرد. او در این کار تردید داشت اما در نهایت برای رسیدن به حکومت ری فرمان ابن زیاد را پذیرفت و با ۴ هزار نفر راهی [[کربلا]] شد.<ref>انساب الاشراف،  ج۳، ص۱۷۶</ref>
+عمر سعد قبل از حادثه [[روز عاشورا|عاشورا]]، آماده حرکت به ‌سوى ‌«رى‌» بود که حکمرانى آنجا را به او داده بودند، ولى پیش از رفتن، به دستور [[عبیدالله بن زیاد]] (والى [[کوفه]]) مامور به مقابله با [[امام حسین علیه السلام|امام حسین]] علیه السلام شد. ابن‌ سعد ابتدا فرمان ابن زیاد را نپذیرفت، اما عبیدالله امارت ری را مشروط به جنگ با امام حسین (علیه‌السّلام) کرد. عمر در این کار تردید داشت، اما در نهایت برای رسیدن به حکومت ری فرمان ابن زیاد را پذیرفت و با ۴ هزار نفر راهی [[کربلا]] شد.<ref>انساب الاشراف، ج۳، ص۱۷۶</ref>
-ابن ‌سعد روز سوم [[ماه محرم|محرم]] وارد کربلا شد<ref>انساب الاشراف،ج۳، ص۱۷۶، بیروت</ref> و در فاصله سوم تا نهم محرم چند بار با امام حسین (ع) ملاقات کرد و هر بار امام علیه السلام او را نصیحت فرمود که از جنگیدن دست بردارد و دست ‌خویش را به‌ خون آن حضرت نیالاید، ولی نپذیرفت.
+ابن ‌سعد روز سوم [[ماه محرم|محرم]] وارد کربلا شد<ref>انساب الاشراف،ج۳، ص۱۷۶، بیروت</ref> و در فاصله سوم تا نهم محرم، چند بار با امام حسین (ع) [[ملاقات امام حسین علیه السلام با عمر بن سعد|ملاقات]] کرد و هر بار امام علیه السلام او را نصیحت فرمود که از جنگیدن دست بردارد و دست ‌خویش را به‌ خون آن حضرت نیالاید، ولی نپذیرفت.
 امام به او فرمود: آیا از خدا نمی‌ترسی که با من می‌جنگی در حالی که می‌دانی من کیستم؟ این گروه را رها کن و نزد من بیا تا مقرب درگاه الهی شوی. عمر سعد گفت: از آن می‌ترسم که خانه‌ام را خراب کنند. امام فرمود: من برای تو خانه‌ای مهیا می‌کنم. عمر گفت: ‌اموالم را می‌گیرند. امام فرمود: من بهتر از آن را به تو می‌دهم. عمر سعد ساکت شد و جوابی نداد. امام در حالی که آنجا را ترک می‌کرد فرمود: خدا به زودی تو را در بسترت بکشد و در روز [[قیامت]] نیامرزد. امید دارم از گندم [[عراق]] جز اندکی نخوری.<ref>ابن‌اعثم، الفتوح، ج۵، ص۹۲-۹۳.</ref> عمر سعد گفت: اگر گندم نباشد، جو خواهد بود.<ref>خوارزمی، مقتل‌الحسین، ج۱، ص۲۴۵.</ref>
 در یکی از این دیدارها، امام حسین (علیه‌السّلام) ابراز تمایل کردند که در صورت نخواستن ایشان از سوی مردم کوفه، حاضرند به [[حجاز]] برگردند. ابن‌ سعد پاسخ امام (علیه‌السّلام) را برای عبیدالله نوشت و خواستار پذیرش این پیشنهاد و در نتیجه پایان مسالمت‌آمیز این ماجرا شد. اما ابن‌زیاد با فتنه انگیزی و توصیه‌ی [[شمر بن ذی الجوشن|شمر بن ذی‌الجوشن]]، که او را به از دست ندادن فرصت و کشتن امام (علیه‌السّلام) تشویق می‌کرد، در نامه‌ای به ابن‌سعد، بر انجام جنگ سفارش نمود و در آن تاکید کرد که در صورت تمرد از این دستور، فرماندهی سپاه را به شمر بسپارد.<ref>تاریخ طبری، ج۵، ص۴۱۴</ref> نامه ابن‌زیاد توسط شمر به دست ابن‌سعد رسید. ابن‌سعد شمر را به جهت برانگیختن ابن‌زیاد به جنگ و رد پیشنهاد مسالمت‌جویانه خود، به شدت ملامت کرد، با این حال گفت که خود متولی این امر (جنگ با امام) خواهد شد.<ref>تاریخ طبری ج۵، ص۴۱۵</ref>
-عمر سعد دستور داد آب را بر امام و یارانش ببندند.<ref>انساب الاشراف، ج۳، ص۱۸۰</ref> همچنین او اولین کسى بود که به طرف اردوگاه ‌امام حسین علیه السلام تیر افکند و فرمان حمله عمومى صادر کرد.<ref>انساب الاشراف،ج۳،ص۱۹۰</ref>
+عمر سعد دستور داد آب را بر امام حسین و یارانش ببندند.<ref>انساب الاشراف، ج۳، ص۱۸۰</ref> همچنین او اولین کسى بود که به طرف اردوگاه ‌امام حسین علیه السلام تیر افکند و فرمان حمله عمومى را صادر کرد.<ref>انساب الاشراف،ج۳،ص۱۹۰</ref>
-از دیگر جنایات عمر سعد این بود که فرمان داد اسب سواران بر پیکر پاک امام حسین علیه السلام بتازند.<ref>انساب الاشراف، تحقیق ج۳، ص۱۹۰</ref> او کشتگان سپاه خودش را دفن کرد، اما پیکر امام و دیگر [[شهدای کربلا|شهیدان کربلا]] را بدون خاکسپاری روی زمین رها کرده و به [[کوفه]] بازگشت.<ref>انساب الاشراف، ج۳، ص۲۰۶،</ref>
+از دیگر جنایات عمر سعد این بود که فرمان داد اسب سواران بر پیکر پاک امام حسین علیه السلام بتازند.<ref>انساب الاشراف، ج۳، ص۱۹۰</ref> او کشتگان سپاه خودش را دفن کرد، اما پیکر امام و دیگر [[شهدای کربلا|شهیدان کربلا]] را بدون خاکسپاری روی زمین رها کرده و به [[کوفه]] بازگشت.<ref>انساب الاشراف، ج۳، ص۲۰۶،</ref>
 ==سرانجام عمر سعد==
-پس از ماجرای [[کربلا]]، [[قیام توابین]] در [[کوفه]] آغاز شد. عمر سعد که از عاملان اصلی شهادت [[امام حسین علیه السلام|امام حسین]] علیه السلام بود، از ترس جانش شبها در [[دارالاماره کوفه|دارالاماره]] می خوابید.<ref>تاریخ طبری، ج۵، ص۵۸۷</ref> با شکست قیام توابین و آغاز قیام [[مختار ثقفی]] شرایط برای ابن سعد بسیار وخیم شد و تصمیم گرفت از کوفه فرار کند. اما شورشی که در کوفه علیه مختار اتفاق افتاد باعث شد عمر سعد دوباره به کوفه بازگردد.<ref>الاخبار الطوال، ص۳۰۰</ref> این شورش سرکوب شد و عمر سعد به دست مختار کشته شد.<ref>الاخبار الطوال‌، ج۱، ص۳۰۰-۳۰۱</ref>
+پس از ماجرای [[کربلا]]، در سال ۶۵ هجری [[قیام توابین]] در [[کوفه]] آغاز شد. عمر بن سعد که از عاملان اصلی شهادت [[امام حسین علیه السلام|امام حسین]] علیه السلام بود، از ترس جانش شبها در [[دارالاماره کوفه|دارالاماره]] می خوابید.<ref>تاریخ طبری، ج۵، ص۵۸۷</ref>
 ==پانویس==
@@ سطر ۲۷: / سطر ۲۹: @@
 ==منابع==
-*جواد محدثی، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، نشر معروف.
+*[[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، جواد محدثی، نشر معروف.
-*[[محمد بن جریر طبری]]، [[تاریخ طبری (کتاب)|تاریخ‌ طبری]]، به‌ کوشش‌ محمد ابوالفضل‌ ابراهیم‌، بیروت‌، ۱۹۶۰- ۱۹۶۸م‌.
+*[[تاریخ طبری (کتاب)|تاریخ‌ طبری]]، محمد بن جریر طبری، به‌ کوشش‌ محمد ابوالفضل‌ ابراهیم‌، بیروت‌، ۱۹۶۸م‌.
 [[رده:دشمنان اهل البیت علیهم السلام]]
 {{الگو:واقعه عاشورا}}
 {{قیام مختار}}

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{خوب}}
 '''عمر بن سعد''' معروف به‌ «ابن سعد»، فرزند [[سعد بن ابی وقاص|سعد بن‌ ابی‌وقاص]]<nowiki/> از سرداران صدر [[اسلام]] بود. او در زمان [[پیامبر اسلام|پیامبر اکرم]] (و به قولى در دوران [[عمر بن خطاب|عمر]]) به دنیا آمد،<ref>عسقلانی، ابن‌ حجر احمد، تهذیب‌التهذیب‌، ج۷، ص۴۵۱،</ref> و در نوجوانی همراه پدرش در فتح [[عراق]] شرکت داشت. ابن سعد، فرمانده سپاه [[عبیدالله بن زیاد|ابن زیاد]] در [[کربلا]] بود که با [[امام حسين‌]] (علیه السلام) جنگید و دستور داد پس از شهادت آن حضرت، اسب بر بدن او تاختند و [[اهل البیت|اهل بیت]] او را اسیر کرده‌ به [[کوفه|کوفه]] بردند.
 ==تشویق پدر به خلافت==

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{خوب}}
 '''عمر بن سعد''' معروف به‌ «ابن سعد»، فرزند [[سعد بن ابی وقاص|سعد بن‌ ابی‌وقاص]]<nowiki/> از سرداران صدر [[اسلام]] بود. او در زمان [[پیامبر اسلام|پیامبر اکرم]] (و به قولى در دوران [[عمر بن خطاب|عمر]]) به دنیا آمد،<ref>عسقلانی، ابن‌ حجر احمد، تهذیب‌التهذیب‌، ج۷، ص۴۵۱،</ref> و در نوجوانی همراه پدرش در فتح [[عراق]] شرکت داشت. ابن سعد، فرمانده سپاه [[عبیدالله بن زیاد|ابن زیاد]] در [[کربلا]] بود که با [[امام حسين‌]] (علیه السلام) جنگید و دستور داد پس از شهادت آن حضرت، اسب بر بدن او تاختند و [[اهل البیت|اهل بیت]] او را اسیر کرده‌ به [[کوفه|کوفه]] بردند.
-[[پرونده:Omar.jpg|thumb|200px|left|عمر ابن سعد ابی وقاص - اثر استاد فاطمه طیوب]]
+[[پرونده:Omar.jpg|thumb|330px|left|عمر ابن سعد ابی وقاص - اثر استاد فاطمه طیوب]]
 ==تشویق پدر به خلافت==

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{خوب}}
 '''عمر بن سعد''' معروف به‌ «ابن سعد»، فرزند [[سعد بن ابی وقاص|سعد بن‌ ابی‌وقاص]]<nowiki/> از سرداران صدر [[اسلام]] بود. او در زمان [[پیامبر اسلام|پیامبر اکرم]] (و به قولى در دوران [[عمر بن خطاب|عمر]]) به دنیا آمد،<ref>عسقلانی، ابن‌ حجر احمد، تهذیب‌التهذیب‌، ج۷، ص۴۵۱،</ref> و در نوجوانی همراه پدرش در فتح [[عراق]] شرکت داشت. ابن سعد، فرمانده سپاه [[عبیدالله بن زیاد|ابن زیاد]] در [[کربلا]] بود که با [[امام حسين‌]] (علیه السلام) جنگید و دستور داد پس از شهادت آن حضرت، اسب بر بدن او تاختند و [[اهل البیت|اهل بیت]] او را اسیر کرده‌ به [[کوفه|کوفه]] بردند.
 ==تشویق پدر به خلافت==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۳۰
سطر ۳۳:		سطر ۳۳:
	[[رده:دشمنان اهل البیت علیهم السلام]]		[[رده:دشمنان اهل البیت علیهم السلام]]
	{{الگو:واقعه عاشورا}}		{{الگو:واقعه عاشورا}}
		+	{{قیام مختار}}

@@ سطر ۳۱: / سطر ۳۱: @@
 * طبری‌، محمد، تاریخ‌، به‌ کوشش‌ محمد ابوالفضل‌ ابراهیم‌، بیروت‌، ۱۹۶۰- ۱۹۶۸م‌.
-[[رده:سپاهیان عمر سعد در واقعه کربلا]]
+[[رده:عاملان واقعه کربلا]]
 [[رده:دشمنان اهل البیت علیهم السلام]]
 {{الگو:واقعه عاشورا}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲ اکتبر ۲۰۱۸، ساعت ۰۹:۲۵
(بدون تفاوت)