عمرو بن عاص - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۲۵ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۱۵

2026-01-25T07:15:07Z

نمایش تغییرات

مهدی موسوی: ویرایش

2020-05-26T06:37:13Z

ویرایش

نمایش تغییرات

Zamani در ‏۱۵ فوریهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۳:۱۴

2020-02-15T13:14:36Z

Zamani: رتبه و کیفیت سنجی

2020-02-15T13:14:20Z

رتبه و کیفیت سنجی

Zamani در ‏۱۵ فوریهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۳:۱۳

2020-02-15T13:13:38Z

Zamani: شناسه

2020-02-15T12:42:09Z

شناسه

Zamani در ‏۱۵ فوریهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۲:۱۸

2020-02-15T12:18:52Z

Zamani در ‏۱۵ فوریهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۱:۵۴

2020-02-15T11:54:27Z

Zamani در ‏۱۵ فوریهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۱:۱۲

2020-02-15T11:12:28Z

Zamani در ‏۱۵ فوریهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۰:۲۷

2020-02-15T10:27:26Z

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{خوب}}
-عَمْرو بْن عاص از دشمنان سر سخت [[پیامبر اسلام]] بود که در سال هشتم هجري پیش از فتح مکه اسلام آورد. او از طرف [[ابوبکر]] و [[عمر بن خطاب|عمر]] و [[عثمان]] والی [[فلسطین]] و [[مصر]] بود . تا اینکه عثمان او را از ولایت مصر عزل نمود.
+'''عَمْرو بْن عاص''' از دشمنان سر سخت [[پیامبر اسلام]] بود که در سال هشتم هجري پیش از فتح مکه اسلام آورد. او از طرف [[ابوبکر]] و [[عمر بن خطاب|عمر]] و [[عثمان]] والی [[فلسطین]] و [[مصر]] بود . تا اینکه عثمان او را از ولایت مصر عزل نمود.
 پس از قتل عثمان او به [[معاویه]] پیوست و در جریان نزاع او با امام علی علیه السلام نقش پر رنگی داشت. از جمله نقشه قرآن به نیزه کردن و ماجرای حکمیت را طراحی نمود و در جریان حکمیت با فریب [[ابوموسی اشعری]] نتیجه را به نفع معاویه نمود. او در سالهای پایانی عمرش از طرف معاویه حاکم مصر شد و در سال 43 هجری در همانجا درگذشت.

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 عَمْرو بْن عاص از دشمنان سر سخت [[پیامبر اسلام]] بود که در سال هشتم هجري پیش از فتح مکه اسلام آورد. او از طرف [[ابوبکر]] و [[عمر بن خطاب|عمر]] و [[عثمان]] والی [[فلسطین]] و [[مصر]] بود . تا اینکه عثمان او را از ولایت مصر عزل نمود.
@@ سطر ۵۲: / سطر ۵۳: @@
 {{سنجش کیفی
 |سنجش=شده
-|شناسه= ضعیف
+|شناسه= خوب
 |عنوان بندی مناسب= خوب
-|کفایت منابع و پی نوشت ها= ضعیف
+|کفایت منابع و پی نوشت ها= خوب
 |رعایت سطح مخاطب عام= خوب
 |رعایت ادبیات دانشنامه ای= خوب
-|جامعیت= متوسط
+|جامعیت= خوب
 |رعایت اختصار= خوب
 |سیر منطقی= خوب
-|کیفیت پژوهش= متوسط
+|کیفیت پژوهش= خوب
 |رده= دارد
 }}

@@ سطر ۳۰: / سطر ۳۰: @@
 عمرو در [[جنگ صفین]]، فرماندهی کل سواره نظام معاویه را بر عهده داشت.<ref>اخبارالطوال، ترجمه، ص۲۱۳.</ref> در یکی از روزهای جنگ امام على علیه السلام بر او حمله كرد و چون خواست شمشیر خود را بر او فرود آورد عمرو خود را از اسب فروافكند و يكى از پاهاى خود را بلند كرد و عورتش آشكار شد و على (ع) روى خود را از او برگرداند و رهايش كرد و چون عمرو عاص پيش معاويه برگشت، معاويه به او گفت خدا را شكر كن و از سياهى نشيمنگاه خود سپاسگزار باش.<ref>اخبارالطوال، ترجمه، ص۲۱۹.</ref>
-در بحبوحه جنگ صفین هنگامی که سپاهیان [[معاویه]] در پی حملات [[مالک اشتر]]، شکست را بسیار نزدیک می‌‏دیدند. معاویه برای راه چاره، دست به دامن [[عمرو بن عاص|عمرو عاص]] شد.<ref>نک: ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، دار احیاء التراث العربی، ج۲، ص۲۱۰.</ref> و به پیشنهاد عمرو دستور داد سپاهیانش [[قرآن]]‌‏ها را بر نیزه کنند و شعار دهند: «ای اهل [[عراق]]! حاکم بین ما کتاب خدا باشد.»<ref>ابن مزاحم، وقعه صفین، ۱۴۰۳ق، ص ۴۷۸.</ref>
+در بحبوحه جنگ صفین هنگامی که سپاهیان [[معاویه]] در پی حملات [[مالک اشتر]]، شکست را بسیار نزدیک می‌‏دیدند. معاویه برای راه چاره، دست به دامن [[عمرو بن عاص|عمرو عاص]] شد.<ref>نک: ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، دار احیاء التراث العربی، ج۲، ص۲۱۰.</ref> و به نیرنگ او سپاهیانش [[قرآن]]‌‏ها را بر نیزه کردند و ندا دادند: «اکه شما را به کتاب خدا و حکم به انچه در آن است فرا‌می‌خوانیم.» با این حیله‌ در میان سپاه [[امام علی(ع)]] دودستگی پدید آمد، و سرانجام گروهی از سپاهیان امام علی علیه السلام آن حضرت را مجبور کردند که به آنچه آنان حکمیت قرآن می گفتند تن در دهد.<ref>أبو حاتم تميمي، السيرة النبوية و أخبار الخلفاء، ج‏2، ص543</ref> در جریان حکمیت عمرو بن عاص نماینده اهل شام شد و در جریان مذاکره [[ابو موسی اشعری]] را که نماینده گروه یاد شده از سپاهیان عراق بود را فریب داد و او راضی نمود که هر دو معاویه و حضرت علی علیه السلام را از خلافت عزل کنند و نفر سومی توسط شورای منتخب تعیین گردد. اما پس از آنکه ابوموسی بر بالای منبر، خلع خلافت امام علی علیه‌السلام را اعلام كرد، عمرو بن عاص معاویه را به خلافت تعیین نمود.<ref>مستوفی، تاریخ گزیده، ۱۳۶۴ش، ص۱۹۴.</ref>
 ==حکومت مصر==
 در سال 38 هجری عمرو بن عاص در راس سپاهی روانه مصر شد و توانست این شهر را تصرف نموده محمد بن ابی‌بکر عامل امام علی علیه السلام در مصر را به شهادت برساند.<ref>سيره معصومان ،ج‏4، ص690</ref> سپس او از سوي معاويه حاکم مصر شد و معاویه خراج آن شهر را به او بخشید و بر اين سمت باقي بود تا در سال 43 هجري درگذشت.<ref>ابن سعد، الطبقات‏ الكبرى، ج‏7، ص342</ref>
@@ سطر ۴۵: / سطر ۴۲: @@
 *ابن اعثم کوفی، احمد بن اعثم، الفتوح، تحقیق: علی شیری، بیروت، دارالأضواء، ۱۴۱۱ق/۱۹۹۱م.
 *ابن سعد، محمد بن سعد، الطبقات الكبرى، تحقيق محمد عبد القادر عطا، بيروت، دار الكتب العلمية، چاپ اول، ۱۴۱۴ق/۱۹۹۳م.
 *[http://daneshnameh.roshd.ir/mavara/mavara-index.php?page=%DA%E3%D1%E6+%DA%C7%D5&SSOReturnPage=Check&Rand=0 دانشنامه رشد]
 *طبری، محمد بن جریر، تاریخ الأمم و الملوک، تحقیق: محمدأبوالفضل ابراهیم، بیروت، دارالتراث، ۱۳۸۷ق/۱۹۶۷م.

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-{{متوسط}}
+عَمْرو بْن عاص از دشمنان سر سخت [[پیامبر اسلام]] بود که در سال هشتم هجري پیش از فتح مکه اسلام آورد. او از طرف [[ابوبکر]] و [[عمر بن خطاب|عمر]] و [[عثمان]] والی [[فلسطین]] و [[مصر]] بود . تا اینکه عثمان او را از ولایت مصر عزل نمود.
 ==خاندان==
 [[عاص بن وائل]]، پدر عمروعاص، از [[قبيله بني سهم]] [[قريش]] بود و کسی بود که پیامبر را ابتر (مقطوع النسل) خواند و در جواب او [[سوره کوثر]] نازل گردید.<ref>ابن اثیر، الکامل، ج2، ص73</ref> و مادرش نابغه نام داشت که زنی شهره به ناپاکی بود.<ref>الفتوح، ترجمه، ص1025؛ تاریخ طبری، ج4، ص356؛ در الکامل ابن اثیر آمده است که در جریان حکمیت عمرو بن عاص نزد على حاضر شد كه عهد نامه حكميت را در حضور على بنويسد. آنها هم نوشتند بسم الله الرحمن الرحيم. اين عهدنامه امير المؤمنين است كه خود درخواست كرده. عمرو گفت نام او و نام پدرش را بنويسيد زيرا او امير شماست هرگز امير ما نخواهد بود. احنف گفت نام امير المؤمنين را محو مكنيد. من از اين مى‌‏ترسم كه اگر لقب امير المؤمنين را بزدائيد ديگر اين لقب (خلافت) باو بر نخواهد گشت. هرگز آنرا محو نكنيد و لو اينكه تمام مردم يك ديگر را بكشند. على هم از قبول پيشنهاد عمرو در پاك كردن نام خود مدتى از يك روز خوددارى كرد. سپس اشعث رسيد و گفت اين نام را محو كن. على گفت الله اكبر. اين سنت به آن بدعت شباهت دارد.
-من در جنگ حديبيه كاتب پيغمبر بودم. پيغمبر فرمود بنويس محمد رسول الله و من هم نوشتم. دشمنان گفتند تو رسول الله نيستى. نام خود و نام پدر خويش را بنويس پيغمبر بمن فرمود آنرا محو كن (رسول الله) من گفتم نمى‏توانم آنرا پاك كنم بمن گفت آن كلمه را بمن نشان بده من هم آنرا نشان دادم و او خود كلمه (رسول الله) را محو فرمود و بمن گفت تو هم بمانند اين دچار خواهى شد و ترا بمحو كلمه وادار خواهند كرد.
+من در [[صلح حدیبیه|جنگ حديبيه]] كاتب پيغمبر بودم. پيغمبر فرمود بنويس محمد رسول الله و من هم نوشتم. دشمنان گفتند تو رسول الله نيستى. نام خود و نام پدر خويش را بنويس پيغمبر بمن فرمود آنرا محو كن (رسول الله) من گفتم نمى‏توانم آنرا پاك كنم بمن گفت آن كلمه را بمن نشان بده من هم آنرا نشان دادم و او خود كلمه (رسول الله) را محو فرمود و بمن گفت تو هم بمانند اين دچار خواهى شد و ترا بمحو كلمه وادار خواهند كرد.
 عمرو گفت سبحان الله ما بكفار تشبيه ميشويم و حال اينكه مؤمن هستيم على گفت اى فرزند نابغه (زن معروف) تو كى توانستى يار فاسقين نباشى و از دشمنى مؤمنين بپرهيزى؟ عمرو گفت بخدا سوگند هرگز من پس از امروز با تو در يك انجمن نخواهم نشست تا ابد على گفت من اميدوارم انجمن من از تو و مانند تو هميشه پاك و مصون باشد(الكامل، ترجمه ابوالقاسم حالت، ج10، ص107)</ref>
@@ سطر ۳۱: / سطر ۳۴: @@
 با این حیله‌ در میان سپاه [[امام علی(ع)]] دودستگی پدید آمد، و سرانجام گروهی از سپاهیان امام علی علیه السلام آن حضرت را مجبور کردند که به آنچه آنان حکمیت قرآن می گفتند تن در دهد.<ref>نصر بن مزاحم، وقعة صفین، ۱۳۸۲ق، ص۴۹۰.</ref> در جریان حکمیت عمرو بن عاص نماینده اهل شام شد و در جریان مذاکره [[ابو موسی اشعری]] را که نماینده گروه یاد شده از سپاهیان عراق بود را فریب داد و او راضی نمود که هر دو معاویه و حضرت علی علیه السلام را از خلافت عزل کنند و نفر سومی توسط شورای منتخب تعیین گردد. اما پس از آنکه ابوموسی بر بالای منبر، خلع خلافت امام علی علیه‌السلام را اعلام كرد، عمرو بن عاص معاویه را به خلافت تعیین نمود.<ref>مستوفی، تاریخ گزیده، ۱۳۶۴ش، ص۱۹۴.</ref>
 در سال 38 هجری عمرو بن عاص در راس سپاهی روانه مصر شد و توانست این شهر را تصرف نموده محمد بن ابی‌بکر عامل امام علی علیه السلام در مصر را به شهادت برساند.<ref>سيره معصومان ،ج‏4، ص690</ref> سپس او از سوي معاويه حاکم مصر شد و معاویه خراج آن شهر را به او بخشید و بر اين سمت باقي بود تا در سال 43 هجري درگذشت.<ref>ابن سعد، الطبقات‏ الكبرى، ج‏7، ص342</ref>

@@ سطر ۳۱: / سطر ۳۱: @@
 با این حیله‌ در میان سپاه [[امام علی(ع)]] دودستگی پدید آمد، و سرانجام گروهی از سپاهیان امام علی علیه السلام آن حضرت را مجبور کردند که به آنچه آنان حکمیت قرآن می گفتند تن در دهد.<ref>نصر بن مزاحم، وقعة صفین، ۱۳۸۲ق، ص۴۹۰.</ref> در جریان حکمیت عمرو بن عاص نماینده اهل شام شد و در جریان مذاکره [[ابو موسی اشعری]] را که نماینده گروه یاد شده از سپاهیان عراق بود را فریب داد و او راضی نمود که هر دو معاویه و حضرت علی علیه السلام را از خلافت عزل کنند و نفر سومی توسط شورای منتخب تعیین گردد. اما پس از آنکه ابوموسی بر بالای منبر، خلع خلافت امام علی علیه‌السلام را اعلام كرد، عمرو بن عاص معاویه را به خلافت تعیین نمود.<ref>مستوفی، تاریخ گزیده، ۱۳۶۴ش، ص۱۹۴.</ref>
-عمروعاص پس از شهادت [[محمد بن ابی بکر]] از سوي معاويه حاکم مصر شد و بر اين سمت باقي بود تا در سال 43 هجري درگذشت.
+در سال 38 هجری عمرو بن عاص در راس سپاهی روانه مصر شد و توانست این شهر را تصرف نموده محمد بن ابی‌بکر عامل امام علی علیه السلام در مصر را به شهادت برساند.<ref>سيره معصومان ،ج‏4، ص690</ref> سپس او از سوي معاويه حاکم مصر شد و معاویه خراج آن شهر را به او بخشید و بر اين سمت باقي بود تا در سال 43 هجري درگذشت.<ref>ابن سعد، الطبقات‏ الكبرى، ج‏7، ص342</ref>
 ==پانویس==

@@ سطر ۲۵: / سطر ۲۵: @@
 عمرو عاص پس از قتل [[عثمان]] به دعوت [[معاويه]] به شام رفت و به این شرط که معاویه پس از چیره شدن بر علی بن ابطالب حکومت مصر را به او بدهد با او بر علیه امام علی علیه السلام همکاری نمود.<ref>دینوری، اخبارالطوال، ترجمه، ص۱۹۵.</ref> وي بسيار باهوش و از زيرکان عرب بود و تمام زيرکي و هوش خود را براي مقابله با [[امام علی]] عليه السلام به کار گرفت؛ معاویه به مشورت او در شام تبلیغ کرد که علی(ع) قاتل عثمان است و با بهانه کردن خون عثمان زمینه را برای جنگ با علی(ع) و اعلام ادعای خلافت خود باز کرد.<ref>دینوری، اخبارالطوال، ترجمه، ص۱۹۴-۱۹۸.</ref>
-عمرو در جنگ صفین، فرماندهی کل سواره نظام معاویه را بر عهده داشت.<ref>اخبارالطوال، ترجمه، ص۲۱۳.</ref> در یکی از روزهای جنگ امام على علیه السلام بر او حمله كرد و چون خواست شمشیر خود را بر او فرود آورد عمرو خود را از اسب فروافكند و يكى از پاهاى خود را بلند كرد و عورتش آشكار شد و على (ع) روى خود را از او برگرداند و رهايش كرد و چون عمرو عاص پيش معاويه برگشت، معاويه به او گفت خدا را شكر كن و از سياهى نشيمنگاه خود سپاسگزار باش.<ref>اخبارالطوال، ترجمه، ص۲۱۹.</ref>
+عمرو در [[جنگ صفین]]، فرماندهی کل سواره نظام معاویه را بر عهده داشت.<ref>اخبارالطوال، ترجمه، ص۲۱۳.</ref> در یکی از روزهای جنگ امام على علیه السلام بر او حمله كرد و چون خواست شمشیر خود را بر او فرود آورد عمرو خود را از اسب فروافكند و يكى از پاهاى خود را بلند كرد و عورتش آشكار شد و على (ع) روى خود را از او برگرداند و رهايش كرد و چون عمرو عاص پيش معاويه برگشت، معاويه به او گفت خدا را شكر كن و از سياهى نشيمنگاه خود سپاسگزار باش.<ref>اخبارالطوال، ترجمه، ص۲۱۹.</ref>
-ماجراي [[حکميت]] نيز با حيله ‌عمروعاص شروع شد و با حيله عمروعاص به فرجام رسيد.
+در بحبوحه جنگ صفین هنگامی که سپاهیان [[معاویه]] در پی حملات [[مالک اشتر]]، شکست را بسیار نزدیک می‌‏دیدند. معاویه برای راه چاره، دست به دامن [[عمرو بن عاص|عمرو عاص]] شد.<ref>نک: ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، دار احیاء التراث العربی، ج۲، ص۲۱۰.</ref> و به پیشنهاد عمرو دستور داد سپاهیانش [[قرآن]]‌‏ها را بر نیزه کنند و شعار دهند: «ای اهل [[عراق]]! حاکم بین ما کتاب خدا باشد.»<ref>ابن مزاحم، وقعه صفین، ۱۴۰۳ق، ص ۴۷۸.</ref>
 عمروعاص پس از شهادت [[محمد بن ابی بکر]] از سوي معاويه حاکم مصر شد و بر اين سمت باقي بود تا در سال 43 هجري درگذشت.
@@ سطر ۴۱: / سطر ۴۳: @@
 *[http://daneshnameh.roshd.ir/mavara/mavara-index.php?page=%DA%E3%D1%E6+%DA%C7%D5&SSOReturnPage=Check&Rand=0 دانشنامه رشد]
 *طبری، محمد بن جریر، تاریخ الأمم و الملوک، تحقیق: محمدأبوالفضل ابراهیم، بیروت، دارالتراث، ۱۳۸۷ق/۱۹۶۷م.
+*مستوفى قزوينى، تاريخ گزيده، حمد الله بن ابى بكر بن احمد، تحقيق عبد الحسين نوايى، تهران، امير كبير، چاپ سوم، ۱۳۶۴ش.
 [[رده:دشمنان امام علی علیه السلام]]

@@ سطر ۲۳: / سطر ۲۳: @@
 ==دشمنی با امام علی علیه السلام==
-عمرو عاص پس از قتل [[عثمان]] به [[معاويه]] پيوست و همه ‌کاره دستگاه معاويه شد. وي بسيار باهوش و از زيرکان عرب بود و تمام زيرکي و هوش خود را براي مقابله با [[امام علی]] عليه السلام به کار گرفت؛ چنان که وي را فتنه‌انگيز اصلي [[جنگ صفين]] دانسته‌اند. ماجراي [[حکميت]] نيز با حيله ‌عمروعاص شروع شد و با حيله عمروعاص به فرجام رسيد.
+عمرو عاص پس از قتل [[عثمان]] به دعوت [[معاويه]] به شام رفت و به این شرط که معاویه پس از چیره شدن بر علی بن ابطالب حکومت مصر را به او بدهد با او بر علیه امام علی علیه السلام همکاری نمود.<ref>دینوری، اخبارالطوال، ترجمه، ص۱۹۵.</ref> وي بسيار باهوش و از زيرکان عرب بود و تمام زيرکي و هوش خود را براي مقابله با [[امام علی]] عليه السلام به کار گرفت؛ معاویه به مشورت او در شام تبلیغ کرد که علی(ع) قاتل عثمان است و با بهانه کردن خون عثمان زمینه را برای جنگ با علی(ع) و اعلام ادعای خلافت خود باز کرد.<ref>دینوری، اخبارالطوال، ترجمه، ص۱۹۴-۱۹۸.</ref>
 عمروعاص پس از شهادت [[محمد بن ابی بکر]] از سوي معاويه حاکم مصر شد و بر اين سمت باقي بود تا در سال 43 هجري درگذشت.

@@ سطر ۹: / سطر ۹: @@
 ==دشمنی با پیامبر==
-عمروعاص يکي از دشمنان سرسخت [[رسول خدا]] صلی الله علیه و آله در [[مکه]] به شمار مي ‌رفت. براي آزار پيامبر هفتاد بيت شعر سروده بود و کودکان مکه هنگامي که رسول خدا صلی الله علیه و آله را مي ديدند آن شعرها را با صداي بلند مي خواندند و موجب ناراحتي و آزار پيامبر مي شدند.
+عمروعاص يکي از دشمنان سرسخت [[رسول خدا]] صلی الله علیه و آله در [[مکه]] به شمار مي ‌رفت. براي آزار پيامبر هفتاد بيت شعر سروده بود و رسول خدا او را اینچنين نفرین فرمود: «خداوندا! عمرو مرا هجو کرده، ولي من شاعر نيستم و شاعري زيبنده من نيست تا پاسخش را به شعر بگويم. پس او را در برابر هر يک از حروف شعرش هزار بار لعنت کن».<ref>ابن أبي الحديد، شرح نهج البلاغة، ج‏6، ص291</ref>
 هنگامي که نخستين گروه از [[مسلمانان]] براي گريز از آزار [[مشرکان]]، به [[حبشه]] هجرت کردند، بزرگان [[قريش]] عمروعاص را به سرپرستي گروهي به حبشه فرستادند تا از [[نجاشي]] بخواهد مسلمانان را تسليم کند؛ ولي نجاشي نپذيرفت و عمرو عاص و همراهانش دست خالي بازگشتند.<ref>اسدالغابه، ج 3، ص741و742</ref>
@@ سطر ۲۱: / سطر ۱۹: @@
 پيامبر پس از مسلمان شدن عمرو، او را به فرماندهي [[سريه ذات السلاسل]] براى دفع حمله قبيله قضاعه و بلىّ فرستاد<ref>الطبقات، ج2، ص 99</ref> و در هنگامی که به ملوک اطراف جزیره العرب نامه فرستاد و آنها را به اسلام دعوت نمود او را به همراه نامه ای به سمت پادشاه [[عمان]] فرستاد.<ref>قاضی ابرقوه، سیرت رسول الله، ج2، ص1064</ref>
-عمروعاص در دوران خلافت [[ابوبکر]] و [[عمر بن خطاب|عمر]] از نزديک‌ ترين افراد به آنان محسوب مي ‌شد و در [[فتح شام]] از فرماندهان سپاه بود. در دوران عمر مدتي والي [[فلسطين]] شد و سپس مامور [[فتح مصر]] گرديد. پس از فتح مصر خودش والي آن جا شد و تا چند سال پس از مرگ عمر در اين سمت باقي بود. عثمان او را عزل کرد و او به فلسطين بازگشت. از آن پس عمروعاص در زمره منتقدان عثمان قرار گرفت و به ندرت به [[مدينه]] مي‌ آمد.
+عمروعاص در دوران خلافت [[ابوبکر]] و [[عمر بن خطاب|عمر]] از نزديک‌ ترين افراد به آنان محسوب مي ‌شد و در [[فتح شام]] از فرماندهان سپاه بود. در دوران عمر مدتي والي [[فلسطين]] شد و سپس مامور [[فتح مصر]] گرديد. پس از فتح مصر خودش والي آن جا شد و تا چند سال پس از مرگ عمر در اين سمت باقي بود. تا اینکه عثمان او را عزل کرد.<ref>ابن سعد، الطبقات‏ الكبرى، ج‏7، ص342</ref> عمروعاص پس از عزل از حکومت مصر به مدینه آمد و زبان به طعن عثمان گشود تا اینکه  عثمان او را فراخواند و بین آنها مشاجره ای پیش آمد.<ref>تاریخ طبری، ج4، ص356</ref> هنگامی که مردم بر عثمان شورش كردند، عمرو عاص از مدينه به شام رفت و در مزرعه خود به نام سبع كه در فلسطين بود مقيم شد تا هنگامی که عثمان کشته شد.<ref>ابن سعد، الطبقات‏ الكبرى، ج‏7، ص342</ref>
 ==دشمنی با امام علی علیه السلام==
-پس از قتل [[عثمان]] به [[معاويه]] پيوست و همه ‌کاره دستگاه معاويه شد. وي بسيار باهوش و از زيرکان عرب بود و تمام زيرکي و هوش خود را براي مقابله با [[امام علی]] عليه السلام به کار گرفت؛ چنان که وي را فتنه‌انگيز اصلي [[جنگ صفين]] دانسته‌اند. ماجراي [[حکميت]] نيز با حيله ‌عمروعاص شروع شد و با حيله عمروعاص به فرجام رسيد.
+عمرو عاص پس از قتل [[عثمان]] به [[معاويه]] پيوست و همه ‌کاره دستگاه معاويه شد. وي بسيار باهوش و از زيرکان عرب بود و تمام زيرکي و هوش خود را براي مقابله با [[امام علی]] عليه السلام به کار گرفت؛ چنان که وي را فتنه‌انگيز اصلي [[جنگ صفين]] دانسته‌اند. ماجراي [[حکميت]] نيز با حيله ‌عمروعاص شروع شد و با حيله عمروعاص به فرجام رسيد.
 عمروعاص پس از شهادت [[محمد بن ابی بکر]] از سوي معاويه حاکم مصر شد و بر اين سمت باقي بود تا در سال 43 هجري درگذشت.