علی (اسم الله) - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi در ‏۱۴ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۹:۲۹

2026-03-14T19:29:07Z

مهدی موسوی در ‏۴ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۰:۳۶

2026-01-04T10:36:32Z

Zamani: افزودن الگوی قرآن

2025-04-10T08:08:09Z

افزودن الگوی قرآن

مهدی موسوی در ‏۱۱ آوریل ۲۰۲۰، ساعت ۱۲:۲۴

2020-04-11T12:24:37Z

Zamani در ‏۲۴ اوت ۲۰۱۴، ساعت ۰۷:۰۷

2014-08-24T07:07:19Z

Zamani: علیّ را به علی (اسم الله) منتقل کرد

2014-08-20T07:13:53Z

علیّ را به علی (اسم الله) منتقل کرد

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۲ مارس ۲۰۱۳، ساعت ۰۵:۴۲

2013-03-02T05:42:18Z

بهرامی: صفحه‌ای جدید حاوی '{{مدخل دائرة المعارف|فرهنگ قرآن}} {{الگو:نیازمند ویرایش فنی}} علىّ از ريشه «علو...' ایجاد کرد

2013-02-20T10:43:46Z

صفحه‌ای جدید حاوی '{{مدخل دائرة المعارف|فرهنگ قرآن}} {{الگو:نیازمند ویرایش فنی}} علىّ از ريشه «علو...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل دائرة المعارف|[[فرهنگ قرآن]]}}

{{الگو:نیازمند ویرایش فنی}}

علىّ از ريشه «علوّ» از اسماءاللّه و به معناى بالا، برتر، شرافت و رفعت است.

صفت علىّ براى ذات احديّت به اين معنا است كه در شرف، مجد و بزرگى او را همتايى نيست، بنابراين مى توان علىّ را از اسماى تنزيهى حق تعالى دانست.

اين صفت الهى هشت بار در قرآن آمده است و در تمامى اين موارد با صفتى ديگر از حق تعالى همراه است: يك بار با صفت [[حکیم]]، دو بار با صفت [[عظیم]] و پنج بار با صفت [[کبیر]].<ref> الاسماء و الصفات، بيهقى، ج 1، ص 45؛ اسما و صفات الهى فقط در قرآن، ج 2، ص 842 - 844. </ref>

...وهُوَ العَلِىُّ العَظيم. بقره (2) 255

و نيز : نساء (4) 34؛ حج (22) 62 ؛ لقمان (31) 30؛ سبأ (34) 23؛ غافر (40) 12؛ شورى (42) 4 و 51

== پانویس ==

{{پانویس}}

== منابع ==

فرهنگ قرآن، جلد 21، صفحه 164.

[[رده:اسماء و صفات الهی]]
[[رده:واژگان قرآنی]]

@@ سطر ۳: / سطر ۳: @@
 واژه «علىّ» در [[قرآن کریم]] يازده بار آمده و در هشت مورد وصف خدا قرار گرفته و در تمامى اين موارد همراه با اسماء و صفات دیگر خداوند بكار رفته است؛ پنج بار با صفت «[[کبیر (اسم الله)|كبير]]»، دو بار با صفت «[[عظیم (اسم الله)|عظيم]]» و يک بار با صفت «[[حکیم (اسم الله)|حكيم]]»، از جمله:
-*{{متن قرآن|«و لا یَؤدهُ حفظُهما و هُوَ العَلِىُّ العَظيم»}}؛ ([[سوره بقره]]/ ۲۵۵) «نگهدارى آسمانها و زمين براى او ايجاد دشوارى نمى كند، او بلند پايه و بزرگ است».
+*«{{متن قرآن|... وَلَا يَئُودُهُ حِفْظُهُمَا ۚ وَهُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ}}<ref>[[آیه 255 سوره بقره|سوره بقره، آیه ۲۵۵.]]</ref>؛ نگهدارى آسمانها و زمين براى او ايجاد دشوارى نمى كند، او بلند پايه و بزرگ است».
-*{{متن قرآن|«ذَٰلِكَ بِأَنَّ اللَّهَ هُوَ الْحَقُّ وَأَنَّ مَا يَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ الْبَاطِلُ وَأَنَّ اللَّهَ هُوَ الْعَلِيُّ الْكَبِيرُ»}}؛ ([[سوره لقمان]]/ ۳۰) «این [آفریده‌های شگفت] دلیل بر این است که خدا فقط حق است و آنچه به جای او می پرستند باطل است، و بی تردید خدا بلند پايه و بزرگ است».
+*«{{متن قرآن|ذَٰلِكَ بِأَنَّ اللَّهَ هُوَ الْحَقُّ وَأَنَّ مَا يَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ الْبَاطِلُ وَأَنَّ اللَّهَ هُوَ الْعَلِيُّ الْكَبِيرُ}}<ref>[[آیه 30 سوره لقمان|سوره لقمان، آیه ۳۰.]]</ref>؛ این [آفریده‌های شگفت] دلیل بر این است که خدا فقط حق است و آنچه به جای او می پرستند باطل است، و بی تردید خدا بلند پايه و بزرگ است».
-*{{متن قرآن|«...أَوْ يُرْسِلَ رَسُولاً فَيُوحى بِإِذْنِهِ ما يَشاءُ إِنَّهُ عَلىٌّ حَكِيم»}}؛ ([[سوره شورى]]/ ۵۱) «يا پيام رسانى (فرشته‌اى) را مى فرستد و به اذن پروردگار آنچه را بخواهد به او وحى مى كند، و او بلند مرتبه و فرزانه است».
+*«{{متن قرآن|... أَوْ يُرْسِلَ رَسُولاً فَيُوحى بِإِذْنِهِ ما يَشاءُ إِنَّهُ عَلىٌّ حَكِيم}}<ref>[[آیه 51 سوره شوری|سوره شوری، آیه ۵۱.]]</ref>؛ يا پيام رسانى (فرشته‌اى) را مى فرستد و به اذن پروردگار آنچه را بخواهد به او وحى مى كند، و او بلند مرتبه و فرزانه است».
 [[ابن فارس]] مى گويد: «لفظ "علىّ" از "عُلُوّ" گرفته شده و آن يک معنى بيش ندارد، كه حاكى از بلندى و رفعت است». بنابراين، هدف از توصيف خدا به «علىّ»، برترى آن است از اين كه انديشه [[بشر]] به او برسد و يا او را احاطه كند. و به يک معنا مى توان گفت: خدا رفيع مطلق است از نظر كمال، و هر كمالى به او باز مى گردد. [[شیخ صدوق]] مى گويد: مقصود از توصيف خدا به «علىّ»، برترى او از داشتن نظير و شريک است.<ref>منشور جاوید، جعفر سبحانی، ج ۲ ص ۳۰۰.</ref>

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-{{مدخل دائرة المعارف|[[فرهنگ قرآن]]}}
+کلمه '''«عَلىّ»''' یکی از اسماء و صفات [[الله|خدای تعالی]] و به معناى بالا، برتر، شرافت و رفعت است. صفت «علىّ» براى ذات خداوند متعال به اين معنا است كه در شرف و مجد و بزرگى، او را همتايى نيست؛ بنابراين مى توان «علىّ» را از اسماى تنزيهى حق تعالى دانست.<ref>الاسماء والصفات، بیهقى، ج۱، ص۴۵؛ اسما و صفات الهى فقط در قرآن، ج۲، ص۸۴۲-۸۴۴.</ref>
-«علىّ» از ريشه «علوّ» از اسماء [[الله|خدای تعالی]] و به معناى بالا، برتر، شرافت و رفعت است.
+واژه «علىّ» در [[قرآن کریم]] يازده بار آمده و در هشت مورد وصف خدا قرار گرفته و در تمامى اين موارد همراه با اسماء و صفات دیگر خداوند بكار رفته است؛ پنج بار با صفت «[[کبیر (اسم الله)|كبير]]»، دو بار با صفت «[[عظیم (اسم الله)|عظيم]]» و يک بار با صفت «[[حکیم (اسم الله)|حكيم]]»، از جمله:
-صفت علىّ براى ذات احديّت به اين معنا است كه در شرف، مجد و بزرگى او را همتايى نيست بنابراين مى توان علىّ را از اسماى تنزيهى حق تعالى دانست.
+*{{متن قرآن|«و لا یَؤدهُ حفظُهما و هُوَ العَلِىُّ العَظيم»}}؛ ([[سوره بقره]]/ ۲۵۵) «نگهدارى آسمانها و زمين براى او ايجاد دشوارى نمى كند، او بلند پايه و بزرگ است».
-اين صفت الهى هشت بار در [[قرآن]] آمده است و در تمامى اين موارد با صفتى ديگر از حق تعالى همراه است: يك بار با صفت [[حکیم (اسم الله)|حکیم]]، دو بار با صفت [[عظیم]] و پنج بار با صفت [[کبیر]].<ref>الاسماء والصفات، بیهقى، ج۱، ص۴۵؛ اسما و صفات الهى فقط در قرآن، ج۲، ص۸۴۲-۸۴۴.</ref>
+*{{متن قرآن|«ذَٰلِكَ بِأَنَّ اللَّهَ هُوَ الْحَقُّ وَأَنَّ مَا يَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ الْبَاطِلُ وَأَنَّ اللَّهَ هُوَ الْعَلِيُّ الْكَبِيرُ»}}؛ ([[سوره لقمان]]/ ۳۰) «این [آفریده‌های شگفت] دلیل بر این است که خدا فقط حق است و آنچه به جای او می پرستند باطل است، و بی تردید خدا بلند پايه و بزرگ است».
-مانند: {{متن قرآن|«...وهُوَ العَلِىُّ العَظيم»}}. ([[سوره بقره]]/ ۲۵۵)
+*{{متن قرآن|«...أَوْ يُرْسِلَ رَسُولاً فَيُوحى بِإِذْنِهِ ما يَشاءُ إِنَّهُ عَلىٌّ حَكِيم»}}؛ ([[سوره شورى]]/ ۵۱) «يا پيام رسانى (فرشته‌اى) را مى فرستد و به اذن پروردگار آنچه را بخواهد به او وحى مى كند، و او بلند مرتبه و فرزانه است».
 ==پانویس==
 {{پانویس}}
 ==منابع==
+*[https://tohid.ir/fa/index/book?bookID=167&page=12#id300_p300 منشور جاوید، پایگاه اطلاع‌رسانی دفتر آیت‌الله جعفر سبحانی].
-* فرهنگ قرآن، جلد ۲۱، صفحه ۱۶۴.
+* [[فرهنگ قرآن]]، اکبر رفسنجانی، ج ۲۱، ص ۱۶۴.
 {{اسماء الله}}
 {{قرآن}}
 [[رده:اسماء و صفات الهی]]
 [[رده:واژگان قرآنی]]

@@ سطر ۳۴: / سطر ۳۴: @@
 * فرهنگ قرآن، جلد ۲۱، صفحه ۱۶۴.
 {{اسماء الله}}
+{{قرآن}}
 [[رده:اسماء و صفات الهی]]
 [[رده:واژگان قرآنی]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{مدخل دائرة المعارف|[[فرهنگ قرآن]]}}
-علىّ از ريشه «علوّ» از اسماءاللّه و به معناى بالا، برتر، شرافت و رفعت است.
+«علىّ» از ريشه «علوّ» از اسماء [[الله|خدای تعالی]] و به معناى بالا، برتر، شرافت و رفعت است.
 صفت علىّ براى ذات احديّت به اين معنا است كه در شرف، مجد و بزرگى او را همتايى نيست بنابراين مى توان علىّ را از اسماى تنزيهى حق تعالى دانست.
-اين صفت الهى هشت بار در [[قرآن]] آمده است و در تمامى اين موارد با صفتى ديگر از حق تعالى همراه است: يك بار با صفت [[حکیم]]، دو بار با صفت [[عظیم]] و پنج بار با صفت [[کبیر]].<ref>الاسماء والصفات، بيهقى، ج1، ص45؛ اسما و صفات الهى فقط در قرآن، ج2، ص842-844.</ref>
+اين صفت الهى هشت بار در [[قرآن]] آمده است و در تمامى اين موارد با صفتى ديگر از حق تعالى همراه است: يك بار با صفت [[حکیم (اسم الله)|حکیم]]، دو بار با صفت [[عظیم]] و پنج بار با صفت [[کبیر]].<ref>الاسماء والصفات، بیهقى، ج۱، ص۴۵؛ اسما و صفات الهى فقط در قرآن، ج۲، ص۸۴۲-۸۴۴.</ref>
-{{متن قرآن|«...وهُوَ العَلِىُّ العَظيم»}}. ([[سوره بقره]](2)/ 255]])
+مانند: {{متن قرآن|«...وهُوَ العَلِىُّ العَظيم»}}. ([[سوره بقره]]/ ۲۵۵)
-و نيز:
+و نيز آیات زیر:
 {| class="wikitable" style="margin: 3em auto 1em auto"
-! شماره || نام سوره || آیات
+!شماره||نام سوره||آیات
 |-
 |1||[[سوره نساء]](4)||آیه 34.
@@ سطر ۳۱: / سطر ۳۱: @@
 ==منابع==
 {{اسماء الله}}
 [[رده:اسماء و صفات الهی]]
 [[رده:واژگان قرآنی]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۰ اوت ۲۰۱۴، ساعت ۰۷:۱۳
(بدون تفاوت)