عقد جعاله - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۳۷

2025-12-18T13:37:47Z

مهدی موسوی در ‏۲۷ آوریل ۲۰۲۰، ساعت ۰۶:۵۰

2020-04-27T06:50:16Z

Akbari در ‏۲۶ سپتامبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۸:۱۷

2019-09-26T08:17:04Z

Zamani در ‏۱۵ سپتامبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۱:۲۶

2019-09-15T11:26:43Z

Zamani در ‏۷ ژوئیهٔ ۲۰۱۵، ساعت ۰۷:۰۶

2015-07-07T07:06:52Z

Heidariyan47 در ‏۳۰ ژوئن ۲۰۱۵، ساعت ۰۹:۴۶

2015-06-30T09:46:55Z

Heidariyan47 در ‏۳۰ ژوئن ۲۰۱۵، ساعت ۰۹:۳۷

2015-06-30T09:37:52Z

Heidariyan47 در ‏۳۰ ژوئن ۲۰۱۵، ساعت ۰۸:۵۰

2015-06-30T08:50:10Z

Heidariyan47: صفحه‌ای جدید حاوی 'جعاله در لغت به معنای مزدی است که در برابر انجام کاری قرار داده می‌شود. و در اصط...' ایجاد کرد

2015-06-30T08:26:30Z

صفحه‌ای جدید حاوی 'جعاله در لغت به معنای مزدی است که در برابر انجام کاری قرار داده می‌شود. و در اصط...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

جعاله در لغت به معنای مزدی است که در برابر انجام کاری قرار داده می‌شود. و در اصطلاح فقها ء صیغه‌ای است که ثمره آن به دست آوردن منفعتی است در برابر عوض، و شرط نیست کارمزد معلوم باشد.<ref>. الروضه البهیه،ج2،ص 249. مؤلف:شهیدثانی، مصحح، حسن قاروبی تبریزی. ناشر:دارالتقیر قم، چاپخانه شریعت، چاپ سوم، 1382.</ref> تعریف فقهی دیگر جعاله ملتزم شدن جاعل به دادن عوض است در قبال عملی که حلال و مقصود عقلاء است.<ref>. تحریر الوسیله، ج1، ص 538، روح الله موسوی خمینی (ره)،ناشر:موسسه نشر اسلامی (جامعه مدرسین حوزه علمیه قم:چاپ دوم، 1365.</ref>
جعاله پیش از اسلام در ادیان قبلی نیز وجود داشته است. همانطور که در سوره یوسف آیه 72 «ولمن جاء به حمل بعیر وأنا به زعیم» «هر کس پیمانه گم شده را بیاورد. یک بار شتر به او پاداش داده می‌شود و من ضامن این پاداشم» به آن اشاره شده است.<ref>. تفسیر المیزان، ج 11، ص 2415، مؤلف:‌علامه سید محمد حسین طباطبایی (ره)، ناشر:‌دارالکتب اسلامی تهران، چاپخانه، حیدری، چاپ چهارم،1361</ref>
جعاله یک نوع عقد است. و جاعل با خواندن صیغه‌ای خود را ملزم می‌کند به این که هر کس فلان کار را برای او انجام دهد مستحق مزد و عوض است. مثلا زید حیوانش گم شده، می‌گوید هر کس حیوان گمشده مرا پیدا کند مبلغ صد تومان به او می‌دهم.

==ارکان جعاله==

جعاله از سه رکن تشکیل می‌شود.
1- جاعل:کسی که درخواست انجام کار می‌کند.
2- عامل:کسی که کار درخواستی را انجام می‌دهد.
3- جُعل یا (جعیله):یا همان عوض و مزد.
در جاعل شرط است که بالغ و عاقل باشد و حاکم شرع او را از تصرف در اموالش منع نکرده باشد ولی در عامل شروط ذکر شده شرط نیست.

==شرایط عمل مورد جعاله:==

کارهایی مورد جعاله قرار می‌گیرند که شرایط زیر را داشته باشند.
1. کار مورد جعاله حلال و مشروع باشد جعاله بر انجام کارهای حرام مثل زنا باطل است.
2. کار غرض و منفعت قابل توجه عقلایی داشته باشد، بنا بر این جعاله بر انجام کارهای عبث و بیهوده مثل کشیدن تمام آب چاه یا رفتن به جاهای خطرناک و تاریک صحیح نیست.
3. عمل مورد جعاله از کارهای واجب بر جاعل نباشد مثلا جاعل بگوید هر کس نماز ظهر و عصر مرا بخواند صد تومان به او می‌دهم که در این صورت جعاله باطل است.<ref>. الروضه البهیه، ج2، ص 249</ref>

==احکام جعاله==

در جعاله، عامل زمانی مستحق اجرت است که جاعل درخواست انجام کاری کند. مثلا جاعل بگوید هر کس گمشده مرا یافت برای او این مبلغ را می‌دهم.
بنابراین اگر گمشده قبل از درخواست جاعل در دست کسی باشد بر او لازم است که آن را تحویل صاحبش بدهد و مستحق عوض هم نیست.<ref>.مسالک الافهام فی شرح شرایع؛ ج 11،ص 163، مولف:شهیدثانی، تحقیق و نشر:موسسه نشر معارف اسلامی، چاپ سوم، 1425، چاپخانه عترت.</ref> و همچنین عامل زمانی مستحق دریافت مزد است که کار درخواستی را به اتمام برساند.<ref>. الروضه البهیه، ج 2، ص 253.</ref> در عقد جعاله اگر عامل مشخصی مورد خطاب باشد و قرارداد جعاله با او بسته شود مثلا زید عمر را عامل کاری قرار داده:شخص دیگری غیر از عمرو کار را انجام دهد آن غیر، مستحق اجرت نیست چون که طرف عقد نبوده و جاعل تعهدی نسبت به او ندارد. و عامل معین هم چون کاری انجام نداده است. او هم مستحق اجرت نیست.<ref>. الروضه البهیه، ج 2، ص 250،.</ref>

==نوع عقد جعاله:==

جعاله از طرف عامل جایز است. چه قبل از شروع به عمل باشد یا بعد از آن، ولی در صورتی که در وسط عمل فسخ شود، نسبت به جاعل قبل از شروع عمل جایز است که عقد را فسخ کند ولی بعد از شروع عامل نسبت به باقی مانده می‌تواند بگوید که بقیه کار را انجام نده ولی باید کاری که عامل در گذشته کرده، خود او آن را انجام بدهد.<ref>. دروس ج3، ص 100، مولف:شهید اول، نشر:موسسه نشر اسلامی (جامعه مدرسین حوزه علمیه قم/ چاپ اول، 1414.</ref> و اگر جاعل فسخ کند و عامل خبر نداشته باشد و کار را تمام کند در این صورت عامل تمام مزد تعیین شده را می‌تواند بگیرد.<ref>. الروضه البهیه، ج2، ص251 و 252، مؤلف شهیدثانی مصحح، شیخ حسن قاروبی تبریزی، ناشر:دارالتقیر چاپخانه، شریعت، چاپ سوم، 1382.</ref>

==پانویس==
{{پانویس}}

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-جعاله یک نوع عقد است و جاعل با خواندن صیغه‌ای خود را ملزم می‌کند به این که هر کس فلان کار را برای او انجام دهد مستحق مزد و عوض است. مثلا کسی که حیوانش گم شده، بگوید هر کس حیوان گمشده مرا پیدا کند مبلغ صد تومان به او می‌دهم. جعاله پیش از [[اسلام]] در ادیان قبلی نیز وجود داشته است. همانطور که در آیه ۷۲ [[سوره یوسف]] «ولمن جاء به حمل بعیر و أنا به زعیم» «هر کس پیمانه گم شده را بیاورد یک بار شتر به او پاداش داده می‌شود و من ضامن این پاداشم» به آن اشاره شده است.<ref>. تفسیر المیزان، ج ۱۱، ص ۴۱۵، مؤلف:‌علامه سید محمد حسین طباطبایی (ره)، ناشر:‌دارالکتب اسلامی تهران، چاپخانه، حیدری، چاپ چهارم،۱۳۶۱</ref>
+'''«جُعاله»''' یک نوع عقد و قراردادی است که در آن، جاعل با خواندن صیغه‌ای خود را ملزم می‌کند به این که هر کس فلان کار را برای او انجام دهد مستحق مزد و عوض باشد. جعاله در ادیان پیش از [[اسلام]] نیز وجود داشته است.
 == تعریف جعاله ==
-«جعاله» در لغت به معنای مزدی است که در برابر انجام کاری قرار داده می‌شود. و در اصطلاح [[فقیه|فقهاء]] صیغه‌ای است که ثمره آن به دست آوردن منفعتی است در برابر عوض، و شرط نیست کارمزد معلوم باشد.<ref>. الروضه البهیه،ج۲،ص ۲۴۹. مؤلف:شهیدثانی، مصحح، حسن قاروبی تبریزی. ناشر:دارالتقیر قم، چاپخانه شریعت، چاپ سوم، ۱۳۸۲.</ref>
+«جُعاله» در لغت به معنای مزدی است که در برابر انجام کاری قرار داده می‌شود. و در اصطلاح [[فقیه|فقها]] صیغه‌ای است که ثمره آن به دست آوردن منفعتی است در برابر عوض، و شرط نیست کارمزد معلوم باشد.<ref> الروضه البهیه، شهید ثانی، ج۲،ص ۲۴۹، تصحیح حسن قاروبی تبریزی، ۱۳۸۲.</ref>
-تعریف [[فقه|فقهی]] دیگر جعاله، ملتزم شدن جاعل به دادن عوض است در قبال عملی که [[حلال]] و مقصود عقلاء است.<ref>. تحریر الوسیله، ج۱، ص ۵۳۸، روح الله موسوی خمینی (ره)،ناشر:موسسه نشر اسلامی (جامعه مدرسین حوزه علمیه قم:چاپ دوم، ۱۳۶۵.</ref>
+تعریف [[فقه|فقهی]] دیگر جعاله، ملتزم شدن جاعل به دادن عوض است در قبال عملی که [[حلال]] و مقصود عقلاء است.<ref> تحریر الوسیله، روح الله موسوی خمینی، ج۱، ص ۵۳۸، موسسه نشر اسلامی، ۱۳۶۵.</ref> مثلا کسی که حیوانش گم شده، بگوید هر کس حیوان گمشده مرا پیدا کند مبلغ صد تومان به او می‌دهم.
-==ارکان جعاله==
+جعاله از طرف عامل، عقد جایز است؛ چه قبل از شروع به عمل باشد یا بعد از آن. ولی در صورتی که در وسط عمل فسخ شود، نسبت به جاعل قبل از شروع عمل جایز است که عقد را فسخ کند، ولی بعد از شروع عامل، نسبت به باقی مانده می‌تواند بگوید که بقیه کار را انجام نده ولی باید کاری که عامل در گذشته کرده، خود او آن را انجام بدهد.<ref> دروس، شهید اول، ج۳، ص ۱۰۰، موسسه نشر اسلامی، ۱۴۱۴.</ref> و اگر جاعل فسخ کند و عامل خبر نداشته باشد و کار را تمام کند، در این صورت عامل تمام مزد تعیین شده را می‌تواند بگیرد.<ref> الروضة البهیه، شهید ثانی، ج۲، ص۲۵۱-۲۵۲، تصحیح شیخ حسن قاروبی تبریزی، ۱۳۸۲.</ref>
 جعاله از سه رکن تشکیل می‌شود:
-۱- جاعل: کسی که درخواست انجام کار می‌کند.
+* جاعل: کسی که درخواست انجام کار می‌کند.
-۲- عامل: کسی که کار درخواستی را انجام می‌دهد.
+* عامل: کسی که کار درخواستی را انجام می‌دهد.
-۳- جُعل یا (جعیله): همان عوض و مزد.
+* جُعل یا (جعیله): همان عوض و مزد است.
-در جاعل شرط است که بالغ و عاقل باشد و حاکم شرع او را از تصرف در اموالش منع نکرده باشد ولی در عامل شروط ذکر شده شرط نیست.
+در جاعل شرط است که [[بلوغ|بالغ]] و عاقل باشد و حاکم [[شرع]] او را از تصرف در اموالش منع نکرده باشد، ولی در عامل شروط ذکر شده شرط نیست.
-==شرایط عمل مورد جعاله==
+===شرایط عمل مورد جعاله===
-کارهایی مورد جعاله قرار می‌گیرند که شرایط زیر را داشته باشند.
+کارهایی مورد جعاله قرار می‌گیرند که شرایط زیر را داشته باشند:
-۱. کار مورد جعاله [[حلال]] و مشروع باشد؛ جعاله بر انجام کارهای [[حرام]] مثل [[زنا]] باطل است.
+* کار مورد جعاله [[حلال]] و مشروع باشد؛ پس جعاله بر انجام کارهای [[حرام]] مثل [[زنا]] باطل است.
-۲. کار غرض و منفعت قابل توجه عقلایی داشته باشد، بنا بر این جعاله بر انجام کارهای عبث و بیهوده مثل کشیدن تمام آب چاه یا رفتن به جاهای خطرناک و تاریک صحیح نیست.
+* کار، غرض و منفعت قابل توجه عقلایی داشته باشد؛ بنابراین، جعاله بر انجام کارهای عبث و بیهوده مثل کشیدن تمام آب چاه یا رفتن به جاهای خطرناک و تاریک صحیح نیست.
-۳. عمل مورد جعاله از کارهای [[واجب]] بر جاعل نباشد، مثلا جاعل بگوید هر کس [[نماز ظهر]] مرا بخواند صد تومان به او می‌دهم که در این صورت جعاله باطل است.<ref>. الروضه البهیه، ج۲، ص ۲۴۹</ref>
+* عمل مورد جعاله از کارهای [[واجب]] بر جاعل نباشد، مثلا جاعل بگوید هر کس [[نماز ظهر]] مرا بخواند صد تومان به او می‌دهم، که در این صورت جعاله باطل است.<ref> الروضة البهیه، ج۲، ص ۲۴۹.</ref>
 ==احکام جعاله==
-در جعاله، عامل وقتی مستحق اجرت است که جاعل درخواست انجام کاری کند. مثلا جاعل بگوید هر کس گمشده مرا یافت برای او این مبلغ را می‌دهم.
+در جعاله، عامل وقتی مستحق اجرت است که جاعل درخواست انجام کاری کند. مثلا جاعل بگوید هر کس گمشده مرا یافت برای او این مبلغ را می‌دهم. بنابراین اگر گمشده، قبل از درخواست جاعل در دست کسی باشد، بر او لازم است که آن را تحویل صاحبش بدهد و مستحق عوض هم نیست.<ref>مسالک الافهام فی شرح شرایع، شهید ثانی، ج ۱۱،ص ۱۶۳، موسسه نشر معارف اسلامی، چاپ سوم، ۱۴۲۵.</ref> و همچنین عامل، زمانی مستحق دریافت مزد است که کار درخواستی را به اتمام برساند.<ref> الروضة البهیه، ج ۲، ص ۲۵۳.</ref>
-در عقد جعاله اگر عامل مشخصی مورد خطاب باشد و قرارداد جعاله با او بسته شود مثلا زید، عمرو را عامل کاری قرار داده، شخص دیگری غیر از عمرو کار را انجام دهد آن غیر، مستحق اجرت نیست چون که طرف عقد نبوده و جاعل تعهدی نسبت به او ندارد. و عامل معین هم چون کاری انجام نداده است، او هم مستحق اجرت نیست.<ref>. الروضه البهیه، ج ۲، ص ۲۵۰،.</ref>
+در عقد جعاله اگر عامل مشخصی مورد خطاب باشد و قرارداد جعاله با او بسته شود مثلا زید، عمرو را عامل کاری قرار داده، شخص دیگری غیر از عمرو کار را انجام دهد، آن غیر، مستحق اجرت نیست، چون که طرف عقد نبوده و جاعل تعهدی نسبت به او ندارد. و عامل معین هم چون کاری انجام نداده است، او هم مستحق اجرت نیست.<ref> الروضة البهیه، ج ۲، ص ۲۵۰.</ref>
 ==پانویس==
 {{پانویس}}
 [[رده:حقوق]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-جعاله در لغت به معنای مزدی است که در برابر انجام کاری قرار داده می‌شود. و در اصطلاح فقهاء صیغه‌ای است که ثمره آن به دست آوردن منفعتی است در برابر عوض، و شرط نیست کارمزد معلوم باشد.<ref>. الروضه البهیه،ج۲،ص ۲۴۹. مؤلف:شهیدثانی، مصحح، حسن قاروبی تبریزی. ناشر:دارالتقیر قم، چاپخانه شریعت، چاپ سوم، ۱۳۸۲.</ref> تعریف فقهی دیگر جعاله ملتزم شدن جاعل به دادن عوض است در قبال عملی که [[حلال]] و مقصود عقلاء است.<ref>. تحریر الوسیله، ج۱، ص ۵۳۸، روح الله موسوی خمینی (ره)،ناشر:موسسه نشر اسلامی (جامعه مدرسین حوزه علمیه قم:چاپ دوم، ۱۳۶۵.</ref>
+جعاله یک نوع عقد است و جاعل با خواندن صیغه‌ای خود را ملزم می‌کند به این که هر کس فلان کار را برای او انجام دهد مستحق مزد و عوض است. مثلا کسی که حیوانش گم شده، بگوید هر کس حیوان گمشده مرا پیدا کند مبلغ صد تومان به او می‌دهم. جعاله پیش از [[اسلام]] در ادیان قبلی نیز وجود داشته است. همانطور که در آیه ۷۲ [[سوره یوسف]] «ولمن جاء به حمل بعیر و أنا به زعیم» «هر کس پیمانه گم شده را بیاورد یک بار شتر به او پاداش داده می‌شود و من ضامن این پاداشم» به آن اشاره شده است.<ref>. تفسیر المیزان، ج ۱۱، ص ۴۱۵، مؤلف:‌علامه سید محمد حسین طباطبایی (ره)، ناشر:‌دارالکتب اسلامی تهران، چاپخانه، حیدری، چاپ چهارم،۱۳۶۱</ref>
-جعاله پیش از اسلام در ادیان قبلی نیز وجود داشته است. همانطور که در سوره یوسف آیه ۷۲ «ولمن جاء به حمل بعیر وأنا به زعیم» «هر کس پیمانه گم شده را بیاورد. یک بار شتر به او پاداش داده می‌شود و من ضامن این پاداشم» به آن اشاره شده است.<ref>. تفسیر المیزان، ج ۱۱، ص ۲۴۱۵، مؤلف:‌علامه سید محمد حسین طباطبایی (ره)، ناشر:‌دارالکتب اسلامی تهران، چاپخانه، حیدری، چاپ چهارم،۱۳۶۱</ref>
-جعاله یک نوع عقد است. و جاعل با خواندن صیغه‌ای خود را ملزم می‌کند به این که هر کس فلان کار را برای او انجام دهد مستحق مزد و عوض است. مثلا زید حیوانش گم شده، می‌گوید هر کس حیوان گمشده مرا پیدا کند مبلغ صد تومان به او می‌دهم.
+== تعریف جعاله ==
 ==ارکان جعاله==
-جعاله از سه رکن تشکیل می‌شود.
+جعاله از سه رکن تشکیل می‌شود:
-۱- جاعل:کسی که درخواست انجام کار می‌کند.
+۱- جاعل: کسی که درخواست انجام کار می‌کند.
-۲- عامل:کسی که کار درخواستی را انجام می‌دهد.
+۲- عامل: کسی که کار درخواستی را انجام می‌دهد.
-۳- جُعل یا (جعیله):یا همان عوض و مزد.
+۳- جُعل یا (جعیله): همان عوض و مزد.
 در جاعل شرط است که بالغ و عاقل باشد و حاکم شرع او را از تصرف در اموالش منع نکرده باشد ولی در عامل شروط ذکر شده شرط نیست.
-==شرایط عمل مورد جعاله:==
+==شرایط عمل مورد جعاله==
 کارهایی مورد جعاله قرار می‌گیرند که شرایط زیر را داشته باشند.
-۱. کار مورد جعاله حلال و مشروع باشد جعاله بر انجام کارهای حرام مثل زنا [[باطل]] است.
 ۲. کار غرض و منفعت قابل توجه عقلایی داشته باشد، بنا بر این جعاله بر انجام کارهای عبث و بیهوده مثل کشیدن تمام آب چاه یا رفتن به جاهای خطرناک و تاریک صحیح نیست.
-۳. عمل مورد جعاله از کارهای واجب بر جاعل نباشد مثلا جاعل بگوید هر کس نماز ظهر و عصر مرا بخواند صد تومان به او می‌دهم که در این صورت جعاله باطل است.<ref>. الروضه البهیه، ج۲، ص ۲۴۹</ref>
 ==احکام جعاله==
-در جعاله، عامل زمانی مستحق اجرت است که جاعل درخواست انجام کاری کند. مثلا جاعل بگوید هر کس گمشده مرا یافت برای او این مبلغ را می‌دهم.
+در جعاله، عامل وقتی مستحق اجرت است که جاعل درخواست انجام کاری کند. مثلا جاعل بگوید هر کس گمشده مرا یافت برای او این مبلغ را می‌دهم.
-بنابراین اگر گمشده قبل از درخواست جاعل در دست کسی باشد بر او لازم است که آن را تحویل صاحبش بدهد و مستحق عوض هم نیست.<ref>.مسالک الافهام فی شرح شرایع؛ ج ۱۱،ص ۱۶۳، مولف:شهیدثانی، تحقیق و نشر:موسسه نشر معارف اسلامی، چاپ سوم، ۱۴۲۵، چاپخانه عترت.</ref> و همچنین عامل زمانی مستحق دریافت مزد است که کار درخواستی را به اتمام برساند.<ref>. الروضه البهیه، ج ۲، ص ۲۵۳.</ref> در عقد جعاله اگر عامل مشخصی مورد خطاب باشد و قرارداد جعاله با او بسته شود مثلا زید عمر را عامل کاری قرار داده:شخص دیگری غیر از عمرو کار را انجام دهد آن غیر، مستحق اجرت نیست چون که طرف عقد نبوده و جاعل تعهدی نسبت به او ندارد. و عامل معین هم چون کاری انجام نداده است. او هم مستحق اجرت نیست.<ref>. الروضه البهیه، ج ۲، ص ۲۵۰،.</ref>
+بنابراین اگر گمشده قبل از درخواست جاعل در دست کسی باشد بر او لازم است که آن را تحویل صاحبش بدهد و مستحق عوض هم نیست.<ref>.مسالک الافهام فی شرح شرایع؛ ج ۱۱،ص ۱۶۳، مولف:شهیدثانی، تحقیق و نشر:موسسه نشر معارف اسلامی، چاپ سوم، ۱۴۲۵، چاپخانه عترت.</ref> و همچنین عامل زمانی مستحق دریافت مزد است که کار درخواستی را به اتمام برساند.<ref>. الروضه البهیه، ج ۲، ص ۲۵۳.</ref>
-==نوع عقد جعاله:==
+==نوع عقد جعاله==
-جعاله از طرف عامل جایز است. چه قبل از شروع به عمل باشد یا بعد از آن، ولی در صورتی که در وسط عمل فسخ شود، نسبت به جاعل قبل از شروع عمل جایز است که عقد را فسخ کند ولی بعد از شروع عامل نسبت به باقی مانده می‌تواند بگوید که بقیه کار را انجام نده ولی باید کاری که عامل در گذشته کرده، خود او آن را انجام بدهد.<ref>. دروس ج۳، ص ۱۰۰، مولف:شهید اول، نشر:موسسه نشر اسلامی (جامعه مدرسین حوزه علمیه قم/ چاپ اول، ۱۴۱۴.</ref> و اگر جاعل فسخ کند و عامل خبر نداشته باشد و کار را تمام کند در این صورت عامل تمام مزد تعیین شده را می‌تواند بگیرد.<ref>. الروضه البهیه، ج۲، ص۲۵۱ و ۲۵۲، مؤلف شهیدثانی مصحح، شیخ حسن قاروبی تبریزی، ناشر:دارالتقیر چاپخانه، شریعت، چاپ سوم، ۱۳۸۲.</ref>
+جعاله از طرف عامل، عقد جایز است؛ چه قبل از شروع به عمل باشد یا بعد از آن. ولی در صورتی که در وسط عمل فسخ شود، نسبت به جاعل قبل از شروع عمل جایز است که عقد را فسخ کند ولی بعد از شروع عامل نسبت به باقی مانده می‌تواند بگوید که بقیه کار را انجام نده ولی باید کاری که عامل در گذشته کرده، خود او آن را انجام بدهد.<ref>. دروس ج۳، ص ۱۰۰، مولف:شهید اول، نشر:موسسه نشر اسلامی (جامعه مدرسین حوزه علمیه قم/ چاپ اول، ۱۴۱۴.</ref> و اگر جاعل فسخ کند و عامل خبر نداشته باشد و کار را تمام کند در این صورت عامل تمام مزد تعیین شده را می‌تواند بگیرد.<ref>. الروضه البهیه، ج۲، ص۲۵۱ و ۲۵۲، مؤلف شهیدثانی مصحح، شیخ حسن قاروبی تبریزی، ناشر:دارالتقیر چاپخانه، شریعت، چاپ سوم، ۱۳۸۲.</ref>
 ==پانویس==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ سپتامبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۱:۲۶
سطر ۱:		سطر ۱:
		+	{{و}}
	جعاله در لغت به معنای مزدی است که در برابر انجام کاری قرار داده می‌شود. و در اصطلاح فقها ء صیغه‌ای است که ثمره آن به دست آوردن منفعتی است در برابر عوض، و شرط نیست کارمزد معلوم باشد.<ref>. الروضه البهیه،ج2،ص 249. مؤلف:شهیدثانی، مصحح، حسن قاروبی تبریزی. ناشر:دارالتقیر قم، چاپخانه شریعت، چاپ سوم، 1382.</ref> تعریف فقهی دیگر جعاله ملتزم شدن جاعل به دادن عوض است در قبال عملی که حلال و مقصود عقلاء است.<ref>. تحریر الوسیله، ج1، ص 538، روح الله موسوی خمینی (ره)،ناشر:موسسه نشر اسلامی (جامعه مدرسین حوزه علمیه قم:چاپ دوم، 1365.</ref>		جعاله در لغت به معنای مزدی است که در برابر انجام کاری قرار داده می‌شود. و در اصطلاح فقها ء صیغه‌ای است که ثمره آن به دست آوردن منفعتی است در برابر عوض، و شرط نیست کارمزد معلوم باشد.<ref>. الروضه البهیه،ج2،ص 249. مؤلف:شهیدثانی، مصحح، حسن قاروبی تبریزی. ناشر:دارالتقیر قم، چاپخانه شریعت، چاپ سوم، 1382.</ref> تعریف فقهی دیگر جعاله ملتزم شدن جاعل به دادن عوض است در قبال عملی که حلال و مقصود عقلاء است.<ref>. تحریر الوسیله، ج1، ص 538، روح الله موسوی خمینی (ره)،ناشر:موسسه نشر اسلامی (جامعه مدرسین حوزه علمیه قم:چاپ دوم، 1365.</ref>
	جعاله پیش از اسلام در ادیان قبلی نیز وجود داشته است. همانطور که در سوره یوسف آیه 72 «ولمن جاء به حمل بعیر وأنا به زعیم» «هر کس پیمانه گم شده را بیاورد. یک بار شتر به او پاداش داده می‌شود و من ضامن این پاداشم» به آن اشاره شده است.<ref>. تفسیر المیزان، ج 11، ص 2415، مؤلف:‌علامه سید محمد حسین طباطبایی (ره)، ناشر:‌دارالکتب اسلامی تهران، چاپخانه، حیدری، چاپ چهارم،1361</ref>		جعاله پیش از اسلام در ادیان قبلی نیز وجود داشته است. همانطور که در سوره یوسف آیه 72 «ولمن جاء به حمل بعیر وأنا به زعیم» «هر کس پیمانه گم شده را بیاورد. یک بار شتر به او پاداش داده می‌شود و من ضامن این پاداشم» به آن اشاره شده است.<ref>. تفسیر المیزان، ج 11، ص 2415، مؤلف:‌علامه سید محمد حسین طباطبایی (ره)، ناشر:‌دارالکتب اسلامی تهران، چاپخانه، حیدری، چاپ چهارم،1361</ref>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ ژوئن ۲۰۱۵، ساعت ۰۹:۴۶
سطر ۳۶:		سطر ۳۶:
	==پانویس==		==پانویس==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}
−
−	~~==منبع==~~
−	~~[http://www.pajoohe.com/fa/index.php?Page=definition&UID=29711محمد حسین بیگدلو ، جعاله، سایت پژوهشکده باقرالعلوم}، بازیابی: نهم تیرماه 1394~~
−	~~{{رده: حقوق}}~~

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ ژوئن ۲۰۱۵، ساعت ۰۹:۳۷
سطر ۳۶:		سطر ۳۶:
	==پانویس==		==پانویس==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}
		+
		+	==منبع==
		+	[http://www.pajoohe.com/fa/index.php?Page=definition&UID=29711محمد حسین بیگدلو ، جعاله، سایت پژوهشکده باقرالعلوم}، بازیابی: نهم تیرماه 1394
		+	{{رده: حقوق}}