عفوّ (اسم الله) - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi در ‏۱۵ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۴:۰۲

2026-03-15T14:02:16Z

مهدی موسوی در ‏۱۵ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۵۸

2025-12-15T06:58:03Z

Zamani: افزودن الگوی قرآن

2025-04-10T08:02:39Z

افزودن الگوی قرآن

مهدی موسوی: مهدی موسوی صفحهٔ عفوّ را به عفوّ (اسم الله) منتقل کرد

2020-04-28T12:25:00Z

مهدی موسوی صفحهٔ عفوّ را به عفوّ (اسم الله) منتقل کرد

مهدی موسوی: ویرایش

2020-04-26T10:27:30Z

ویرایش

Zamani در ‏۲۴ اوت ۲۰۱۴، ساعت ۰۷:۰۶

2014-08-24T07:06:49Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۲ مارس ۲۰۱۳، ساعت ۱۱:۲۷

2013-03-02T11:27:32Z

بهرامی: صفحه‌ای جدید حاوی '{{مدخل دائرة المعارف|فرهنگ قرآن}} {{الگو:نیازمند ویرایش فنی}} عفوّ، از اسما و ص...' ایجاد کرد

2013-02-23T06:21:34Z

صفحه‌ای جدید حاوی '{{مدخل دائرة المعارف|فرهنگ قرآن}} {{الگو:نیازمند ویرایش فنی}} عفوّ، از اسما و ص...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل دائرة المعارف|[[فرهنگ قرآن]]}}

{{الگو:نیازمند ویرایش فنی}}

عفوّ، از اسما و صفات خداوند متعال است و به معناى صرف نظر كردن از خطاهاى بندگان و گناهان ضعيفان است.<ref> التحقيق، ج 8 ، ص 183؛ الاسماء والصّفات، بيهقى، ج 1، ص 103 - 104. </ref>

اين واژه در پنج مورد از قرآن مجيد آمده است:

...اِنَّ اللّهَ كانَ عَفُوًّا غَفُورا. نساء (4) 43

...وكانَ اللّهُ عَفُوًّا غَفُورا. نساء (4) 99

...فَاِنَّ اللّهَ كَانَ عَفُوًّا قَديرا. نساء (4) 149

...لَيَنصُرَنَّهُ اللّهُ اِنَّ اللّهَ لَعَفُوٌّ غَفُور. حج (22) 60

...اِنَّ اللّهَ لَعَفُوٌّ غَفور. مجادله (58) 2

== پانویس ==

{{پانویس}}

== منابع ==

فرهنگ قرآن، جلد 20، صفحه 466.

[[رده:اسماء و صفات الهی]]
[[رده:واژگان قرآنی]]

@@ سطر ۳: / سطر ۳: @@
 این واژه در پنج مورد از [[قرآن|قرآن مجید]] به عنوان وصف خدا آمده است و گاهی با اسم «[[غفور (اسم الله)|غفور]]» يا «[[قدیر (اسم الله)|قدير]]» همراه مى باشد:
-*{{متن قرآن|«...اِنَّ اللّهَ کانَ عَفُوًّا غَفُورا»}}. ([[سوره نساء]]، ۴۳)
+*{{متن قرآن|«... اِنَّ اللّهَ کانَ عَفُوًّا غَفُورا»}}<ref>[[آیه 43 سوره نساء|سوره نساء، آیه ۴۳.]]</ref>.
-*{{متن قرآن|«...وکانَ اللّهُ عَفُوًّا غَفُورا»}}. ([[سوره نساء]]، ۹۹)
+*{{متن قرآن|«... وکانَ اللّهُ عَفُوًّا غَفُورا»}}<ref>[[آیه 99 سوره نساء|همان، آیه ۹۹.]]</ref>.
-*{{متن قرآن|«...فَاِنَّ اللّهَ کانَ عَفُوًّا قَدیرا»}}. ([[سوره نساء]]، ۱۴۹)
+*{{متن قرآن|«... فَاِنَّ اللّهَ کانَ عَفُوًّا قَدیرا»}}<ref>[[آیه 149 سوره نساء|همان، آیه ۱۴۹.]]</ref>.
-*{{متن قرآن|«...لَینصُرَنَّهُ اللّهُ اِنَّ اللّهَ لَعَفُوٌّ غَفُور»}}. ([[سوره حج]]، ۶۰)
+*{{متن قرآن|«... لَینصُرَنَّهُ اللّهُ اِنَّ اللّهَ لَعَفُوٌّ غَفُور»}}<ref>[[آیه 60 سوره حج|سوره حج، آیه ۶۰.]]</ref>.
-*{{متن قرآن|«...اِنَّ اللّهَ لَعَفُوٌّ غَفور»}}. ([[سوره مجادله]]، ۲)
+*{{متن قرآن|«... اِنَّ اللّهَ لَعَفُوٌّ غَفور»}}<ref>[[آیه 2 سوره مجادله|سوره مجادله، آیه ۲.]]</ref>.
 اكنون بايد ديد معنى ريشه اى «عَفُوّ» چيست؟ [[ابن فارس]] مى گويد: اين واژه دو معنى اصلى دارد كه يكى حاكى از رها كردن شيئ، و ديگرى دال بر طلب و درخواست چيزى است، و بقيه معانى به يكى از اين دو معنا بر مى گردد، مثلاً [[عفو]] خدا از بندگان به معنى رها كردن آنها است كه آنها را تعقيب نكند.
@@ سطر ۱۳: / سطر ۱۳: @@
 [[خلیل فراهیدی]] مى گويد: «كسى را كه مستحق كيفر است رها كنى، او را عفو كرده اى».
-ولى تصور ما اين است كه «عفو» غير از ترك است، ترك با حفظ [[گناه]] مى سازد، در حالى كه عفو به معنى محو و ازاله است، مى گويند «عفت الديار؛ خانه فرسوده و ويران گرديد». در اين صورت بايد عفو الهى را كنايه از آن گرفت كه آثار گناه را نيز پاك مى كند، و شايد فضل او به مرحله اى مى رسد كه خود انسان نيز گناه خويشتن را فراموش مى كند و احياناً عفو الهى به مرحله اى مى رسد كه جاى هر سيّئه حسنه اى را ثبت مى كند چنان كه مى فرمايد: {{متن قرآن|«...فَأُولئِكَ يُبَدِّلُ اللّهُ سَيِّئاتِهِمْ حَسَنات وَكانَ اللّهُ غَفُوراً رَحيماً»}}.([[سوره فرقان]]، ۷۰) «آنان كسانى اند كه خدا بديهايشان را به نيكى ها تبديل مى كند و خداوند آمرزنده و مهربان است».
+ولى تصور ما اين است كه «عفو» غير از ترك است، ترك با حفظ [[گناه]] مى سازد، در حالى كه عفو به معنى محو و ازاله است، مى گويند «عفت الديار؛ خانه فرسوده و ويران گرديد». در اين صورت بايد عفو الهى را كنايه از آن گرفت كه آثار گناه را نيز پاك مى كند، و شايد فضل او به مرحله اى مى رسد كه خود انسان نيز گناه خويشتن را فراموش مى كند و احياناً عفو الهى به مرحله اى مى رسد كه جاى هر سيّئه حسنه اى را ثبت مى كند چنان كه مى فرمايد: «{{متن قرآن|... فَأُولئِكَ يُبَدِّلُ اللّهُ سَيِّئاتِهِمْ حَسَنات وَكانَ اللّهُ غَفُوراً رَحيماً}}<ref>[[آیه 70 سوره فرقان|سوره فرقان، آیه ۷۰.]]</ref>؛ آنان كسانى اند كه خدا بديهايشان را به نيكى ها تبديل مى كند و خداوند آمرزنده و مهربان است».
 بنابر اين كلمه «عَفُوّ» در رساندن بخشايشگرى خدا رساتر از «[[غفور (اسم الله)|غفور]]» است.
-[[شیخ صدوق]] مى گويد: «عفو» مشتق از «عَفُوّ» بر وزن فعول است، و عَفُوّ انسانى است كه چيزى را محو كند، چنان كه خدا مى فرمايد: {{متن قرآن|«عَفَى اللّهُ عَنْكَ لِمَ أَذنتَ لَهُم»}}.([[سوره توبه]]، ۴۳) «خدا اذن تو را به آنان محو كرد».
+[[شیخ صدوق]] مى گويد: «عفو» مشتق از «عَفُوّ» بر وزن فعول است، و عَفُوّ انسانى است كه چيزى را محو كند، چنان كه خدا مى فرمايد: «{{متن قرآن|عَفَى اللّهُ عَنْكَ لِمَ أَذنتَ لَهُم}}<ref>[[آیه 43 سوره توبه|سوره توبه، آیه ۴۳.]]</ref>؛ خدا اذن تو را به آنان محو كرد».
-براى معنى دوم (طلب كردن) كه [[ابن فارس]] از آن ياد كرد، موردى در قرآن پيدا نكرديم جز آيه {{متن قرآن|«...يَسْأَلُونَكَ ما ذا يُنْفِقُونَ قُل العَفْوَ ...»}}.([[سوره بقره]]، ۲۱۹) از تو مى پرسند، چه [[انفاق]] كنند؟ (قرآن به جاى اين كه به متن سؤال آنان پاسخ گويد، و جنس انفاق را معيّن كند به كميت پرداخته مى گويد) مازاد از ما يحتاج را، شايد بتوان گفت عفو در اين آيه به گونه اى دلالت بر طلب مى كند، يعنى طلب كردن مازاد.
+براى معنى دوم (طلب كردن) كه [[ابن فارس]] از آن ياد كرد، موردى در قرآن پيدا نكرديم جز آيه «{{متن قرآن|... يَسْأَلُونَكَ ما ذا يُنْفِقُونَ قُل العَفْوَ ...}}<ref>[[آیه 219 سوره بقره|سوره بقره، آیه ۲۱۹.]]</ref>؛ از تو مى پرسند، چه [[انفاق]] كنند؟ بگو عفو!». (قرآن به جاى اين كه به متن سؤال آنان پاسخ گويد، و جنس انفاق را معيّن كند به كميت پرداخته مى گويد) مازاد از ما يحتاج را، شايد بتوان گفت عفو در اين آيه به گونه اى دلالت بر طلب مى كند، يعنى طلب كردن مازاد.
-و در هر حال بشر بايد تجلى گاه صفات حق قرار گيرد و در اين جا نيز مى تواند تجلى گاه صفت او باشد چنان كه مى فرمايد: {{متن قرآن|«...وَلْيعفُوا وَ لْيَصْفَحُوا أَلا تُحِبُّونَ أَنْ يَغْفِرَ اللّه لَكُمْ وَ اللّهُ غَفُورٌ رَحيمٌ»}} ([[سوره نور]]، ۲۲) «عفو كنيد و بگذريد آيا نمى خواهيد خدا شما را ببخشد، خدا بخشنده و مهربان است».
+و در هر حال بشر بايد تجلى گاه صفات حق قرار گيرد و در اين جا نيز مى تواند تجلى گاه صفت او باشد چنان كه مى فرمايد: «{{متن قرآن|... وَلْيعفُوا وَ لْيَصْفَحُوا أَلا تُحِبُّونَ أَنْ يَغْفِرَ اللّه لَكُمْ وَ اللّهُ غَفُورٌ رَحيمٌ}}<ref>[[آیه 22 سوره نور|سوره نور، آیه ۲۲.]]</ref>؛ عفو كنيد و بگذريد آيا نمى خواهيد خدا شما را ببخشد، خدا بخشنده و مهربان است».
 [[فخر رازی]] نقل مى كند: روزی [[حضرت على]] (عليه السلام) غلام خود او را صدا زد، پاسخ نداد، بار ديگر صدا كرد، جواب نداد... برخاست به سوى او، ديد استراحت كرده است. فرمود صداى مرا شنيدى؟ گفت آرى، گفت: چرا پاسخ نگفتى و چه مانع از آن شد؟ گفت: يقين به [[حلم]] و اعتماد به عفو تو. على (عليه السلام) فرمود: تو را به خاطر اين اعتقاد در حق من در راه خدا آزاد كردم.<ref> فخر رازى، لوامع البينات، ص ۳۳۸.</ref><ref>منشور جاوید، جعفر سبحانی، ج ۲، ص ۲۹۸-۲۹۹.</ref>

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-{{مدخل دائرة المعارف|[[فرهنگ قرآن]]}}
+'''«عَفُوّ»''' از اسماء و صفات [[الله|خداوند]] متعال است و به معناى بخشايشگر و صرفنظر کننده از خطاهاى بندگان و [[گناه|گناهان]] ضعیفان است.<ref>التحقیق، ج۸، ص۱۸۳؛ الاسماء والصّفات، بیهقى، ج۱، ص ۱۰۳-۱۰۴.</ref>
-«عفوّ» از اسما و صفات [[الله|خداوند]] متعال است و به معناى صرفنظر کننده از خطاهاى بندگان و [[گناه|گناهان]] ضعیفان است.<ref>التحقیق، ج۸، ص۱۸۳؛ الاسماء والصّفات، بیهقى، ج۱، ص ۱۰۳-۱۰۴.</ref>
+این واژه در پنج مورد از [[قرآن|قرآن مجید]] به عنوان وصف خدا آمده است و گاهی با اسم «[[غفور (اسم الله)|غفور]]» يا «[[قدیر (اسم الله)|قدير]]» همراه مى باشد:
 *{{متن قرآن|«...اِنَّ اللّهَ کانَ عَفُوًّا غَفُورا»}}. ([[سوره نساء]]، ۴۳)
 *{{متن قرآن|«...وکانَ اللّهُ عَفُوًّا غَفُورا»}}. ([[سوره نساء]]، ۹۹)
 *{{متن قرآن|«...فَاِنَّ اللّهَ کانَ عَفُوًّا قَدیرا»}}. ([[سوره نساء]]، ۱۴۹)
 *{{متن قرآن|«...لَینصُرَنَّهُ اللّهُ اِنَّ اللّهَ لَعَفُوٌّ غَفُور»}}. ([[سوره حج]]، ۶۰)
 *{{متن قرآن|«...اِنَّ اللّهَ لَعَفُوٌّ غَفور»}}. ([[سوره مجادله]]، ۲)
 ==پانویس==
 {{پانویس}}
 ==منابع==
+*[https://tohid.ir/fa/index/book?bookID=167&page=12#id297_p297 منشور جاوید، جعفر سبحانی، پایگاه اطلاع‌رسانی دفتر آیت‌الله سبحانی].
-* فرهنگ قرآن، جلد ۲۰، صفحه ۴۶۶.
+* [[فرهنگ قرآن]]، اکبر رفسنجانی، ج ۲۰، ص ۴۶۶.
 {{اسماء الله}}
 {{قرآن}}
 [[رده:اسماء و صفات الهی]]
 [[رده:واژگان قرآنی]]

@@ سطر ۱۸: / سطر ۱۸: @@
 * فرهنگ قرآن، جلد ۲۰، صفحه ۴۶۶.
 {{اسماء الله}}
+{{قرآن}}
 [[رده:اسماء و صفات الهی]]
 [[رده:واژگان قرآنی]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{مدخل دائرة المعارف|[[فرهنگ قرآن]]}}
-عفوّ، از اسما و صفات خداوند متعال است و به معناى صرفنظر كردن از خطاهاى بندگان و گناهان ضعيفان است.<ref>التحقيق، ج8، ص183؛ الاسماء والصّفات، بيهقى، ج1، ص 103-104.</ref>
+«عفوّ» از اسما و صفات [[الله|خداوند]] متعال است و به معناى صرفنظر کننده از خطاهاى بندگان و [[گناه|گناهان]] ضعیفان است.<ref>التحقیق، ج۸، ص۱۸۳؛ الاسماء والصّفات، بیهقى، ج۱، ص ۱۰۳-۱۰۴.</ref>
-اين واژه در پنج مورد از [[قرآن]] مجيد آمده است:
+این واژه در پنج مورد از [[قرآن|قرآن مجید]] آمده است:
-* {{متن قرآن|«...اِنَّ اللّهَ كانَ عَفُوًّا غَفُورا»}}. ([[سوره نساء]](4)، 43)
+*{{متن قرآن|«...اِنَّ اللّهَ کانَ عَفُوًّا غَفُورا»}}. ([[سوره نساء]]، ۴۳)
-* {{متن قرآن|«...وكانَ اللّهُ عَفُوًّا غَفُورا»}}. ([[سوره نساء]](4)، 99)
+*{{متن قرآن|«...وکانَ اللّهُ عَفُوًّا غَفُورا»}}. ([[سوره نساء]]، ۹۹)
-* {{متن قرآن|«...فَاِنَّ اللّهَ كَانَ عَفُوًّا قَديرا»}}. ([[سوره نساء]](4)، 149)
+*{{متن قرآن|«...فَاِنَّ اللّهَ کانَ عَفُوًّا قَدیرا»}}. ([[سوره نساء]]، ۱۴۹)
-* {{متن قرآن|«...لَيَنصُرَنَّهُ اللّهُ اِنَّ اللّهَ لَعَفُوٌّ غَفُور»}}. ([[سوره حج]](22)، 60)
+*{{متن قرآن|«...لَینصُرَنَّهُ اللّهُ اِنَّ اللّهَ لَعَفُوٌّ غَفُور»}}. ([[سوره حج]]، ۶۰)
-* {{متن قرآن|«...اِنَّ اللّهَ لَعَفُوٌّ غَفور»}}. ([[سوره مجادله]](58)، 2)
+*{{متن قرآن|«...اِنَّ اللّهَ لَعَفُوٌّ غَفور»}}. ([[سوره مجادله]]، ۲)
 ==پانویس==
@@ سطر ۱۵: / سطر ۱۵: @@
 ==منابع==
 {{اسماء الله}}
 [[رده:اسماء و صفات الهی]]
 [[رده:واژگان قرآنی]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۸ آوریل ۲۰۲۰، ساعت ۱۲:۲۵
(بدون تفاوت)