عجب - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۲۷ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۳۷

2025-11-27T06:37:02Z

نمایش تغییرات

Mohammadi: /* اقسام عجب و معالجه آن */

2025-06-15T16:10:20Z

‏اقسام عجب و معالجه آن

Mohammadi: /* اقسام عجب و معالجه آن */

2025-06-15T16:08:55Z

‏اقسام عجب و معالجه آن

Mohammadi: /* اقسام عجب و معالجه آن */

2025-06-15T16:06:26Z

‏اقسام عجب و معالجه آن

Mohammadi: /* عجب در آیات قرآن */

2025-06-15T16:00:56Z

‏عجب در آیات قرآن

Mohammadi: /* آفات و مضرات عجب */

2025-06-15T15:07:26Z

‏آفات و مضرات عجب

Mohammadi: /* عجب در آیات قرآن */

2025-06-15T14:57:22Z

‏عجب در آیات قرآن

Aghajani در ‏۲۹ ژوئن ۲۰۲۰، ساعت ۱۱:۵۶

2020-06-29T11:56:40Z

نمایش تغییرات

Aghajani در ‏۲۹ ژوئن ۲۰۲۰، ساعت ۱۱:۴۸

2020-06-29T11:48:55Z

نمایش تغییرات

Aghajani در ‏۲۹ ژوئن ۲۰۲۰، ساعت ۱۱:۴۲

2020-06-29T11:42:42Z

@@ سطر ۷۴: / سطر ۷۴: @@
 علاج این قسم عجب این است که به رسوایی ها و زشت کاری های آنان بیندیشد و ببیند که چگونه مغضوب درگاه الهی شده، و مستحق آتش گردیده اند و چه بد جایگاهی دارند.
-۶- عجب به زیادی نفرات: انسان گاهی به خاطر این که دارای افراد و اطرافیان زیادی چون خدمه، فرزند، نزدیکان، قوم، قبیله، دوستان و یاران است خود را از دیگران برتر دانسته دچار عجب می شود، همان طور که کافران می گفتند: {{متن قرآن|«... نَحْنُ أَكْثَرُ أَمْوَالًا وَأَوْلَادًا ...»}}<ref>[[آیه 35 سوره سباء|سوره سباء، آیه ۳۵.]]</ref>؛ گفتند: ما دارای اموال و فرزندان بیشتری هستیم.
+۶- عجب به زیادی نفرات: انسان گاهی به خاطر این که دارای افراد و اطرافیان زیادی چون خدمه، فرزند، نزدیکان، قوم، قبیله، دوستان و یاران است خود را از دیگران برتر دانسته دچار عجب می شود، همان طور که کافران می گفتند: {{متن قرآن|«... نَحْنُ أَكْثَرُ أَمْوَالًا وَأَوْلَادًا ...»}}<ref>[[آیه 35 سوره سبأ|سوره سباء، آیه ۳۵.]]</ref>؛ گفتند: ما دارای اموال و فرزندان بیشتری هستیم.
 علاج این قسم، این است که در ضعف خود و آن ها بیندیشد و بداند که همه آن ها بندگان ضعیف و عاجزی هستند که نفع و ضرر، موت و حیات و نشر و حشر خود را در اختیار ندارند. {{متن قرآن|«... كَمْ مِنْ فِئَةٍ قَلِيلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيرَةً بِإِذْنِ اللَّهِ ...»}}<ref>[[آیه 249 سوره بقره|سوره بقره، آیه ۲۴۹.]]</ref>؛ چه بسا گروه های کوچکی که با اذن خدا بر طوائف بزرگ غالب شده اند. از این آیه شریفه استفاده می شود که نمی توان کثرت و قلّت افراد را ملاک برتری قرار داد که بسیار اتفاق می افتد گروهی کوچک از همه جهت برتر از گروه های بزرگ باشند. و نیز بیندیشد که چگونه می توان به خاطر آن ها عجب ورزید در حالی که پس از مرگ با خواری و ذلّت دفن می شود و هیچ یک از آن ها به حال او سودی ندارند. و همگی آن ها در [[روز قیامت]] از او می گریزیند که خدای تعالی درباره آن می فرماید: {{متن قرآن|«{{آیه|80|34}} 💠<ref>[[آیه 34 سوره عبس|سوره عبس، آیه ۳۴.]]</ref> {{آیه|80|35}} 💠<ref>[[آیه 35 سوره عبس|همان، آیه ۳۵.]]</ref> {{آیه|80|36}} 💠<ref>[[آیه 36 سوره عبس|همان، آیه ۳۶.]]</ref> {{آیه|80|37}}<ref>[[آیه 37 سوره عبس|همان، آیه ۳۷.]]</ref>»}}؛ روزی که انسان از برادرش می گریزد و از مادر و پدر و همسر و فرزندان خویش نیز می گریزد زیرا هر کس به اندازه کافی گرفتاری دارد.

@@ سطر ۵۵: / سطر ۵۵: @@
 علاج این قسم، تفکر درباره کثافاتی است که در نهان انسان وجود دارد و همین طور اندیشه در اول خلقتش که نطفه ای بود و آخر کارش که تبدیل به جیفه ای می شود و دیگر [[عبرت]] گرفتن از صورت های زیبا و بدن های لطیفی که وجود داشته و اکنون چنان پوسیده اند که طبع عقلاء از آن ها متنفر است.
-۲- قدرت و سطوت: همان طور که [[قرآن کریم]] از [[قوم عاد]] نقل می کند که گفتند: {{متن قرآن|«... مَنْ أَشَدُّ مِنَّا قُوَّةً ...»}}<ref>[[آیه 15 سوره فصلت|سوره فصلت، آیه ۱۵.]]؛
+۲- قدرت و سطوت: همان طور که [[قرآن کریم]] از [[قوم عاد]] نقل می کند که گفتند: {{متن قرآن|«... مَنْ أَشَدُّ مِنَّا قُوَّةً ...»}}<ref>[[آیه 15 سوره فصلت|سوره فصلت، آیه ۱۵.]]</ref>؛
 علاج این قسم به این است که بداند یک روز تب، کافی است که قدرتش را تبدیل به ضعف کند و یک ساس یا پشه یا یک خار می تواند او را عاجز نماید.
@@ سطر ۷۶: / سطر ۷۶: @@
 ۶- عجب به زیادی نفرات: انسان گاهی به خاطر این که دارای افراد و اطرافیان زیادی چون خدمه، فرزند، نزدیکان، قوم، قبیله، دوستان و یاران است خود را از دیگران برتر دانسته دچار عجب می شود، همان طور که کافران می گفتند: {{متن قرآن|«... نَحْنُ أَكْثَرُ أَمْوَالًا وَأَوْلَادًا ...»}}<ref>[[آیه 35 سوره سباء|سوره سباء، آیه ۳۵.]]</ref>؛ گفتند: ما دارای اموال و فرزندان بیشتری هستیم.
-علاج این قسم، این است که در ضعف خود و آن ها بیندیشد و بداند که همه آن ها بندگان ضعیف و عاجزی هستند که نفع و ضرر، موت و حیات و نشر و حشر خود را در اختیار ندارند. {{متن قرآن|«... كَمْ مِنْ فِئَةٍ قَلِيلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيرَةً بِإِذْنِ اللَّهِ ...»}}<ref>[[آیه 249 سوره بقره|سوره بقره، آیه ۲۴۹.]]</ref>؛ چه بسا گروه های کوچکی که با اذن خدا بر طوائف بزرگ غالب شده اند. از این آیه شریفه استفاده می شود که نمی توان کثرت و قلّت افراد را ملاک برتری قرار داد که بسیار اتفاق می افتد گروهی کوچک از همه جهت برتر از گروه های بزرگ باشند. و نیز بیندیشد که چگونه می توان به خاطر آن ها عجب ورزید در حالی که پس از مرگ با خواری و ذلّت دفن می شود و هیچ یک از آن ها به حال او سودی ندارند. و همگی آن ها در [[روز قیامت]] از او می گریزیند که خدای تعالی درباره آن می فرماید: {{متن قرآن|«{{آیه|80|34}} 💠<ref>[[آیه 34 سوره عبس|سوره عبس، آیه ۳۴.]]</ref> {{آیه|80|35}} 💠<ref>[[آیه 35 سوره عبس|همان، آیه 35.]]</ref> {{آیه|80|36}} 💠<ref>[[آیه 36 سوره عبس|همان، آیه ۳6.]]</ref> {{آیه|80|37}}<ref>[[آیه 37 سوره عبس|همان، آیه 37.]]</ref>»}}؛ روزی که انسان از برادرش می گریزد و از مادر و پدر و همسر و فرزندان خویش نیز می گریزد زیرا هر کس به اندازه کافی گرفتاری دارد.
+علاج این قسم، این است که در ضعف خود و آن ها بیندیشد و بداند که همه آن ها بندگان ضعیف و عاجزی هستند که نفع و ضرر، موت و حیات و نشر و حشر خود را در اختیار ندارند. {{متن قرآن|«... كَمْ مِنْ فِئَةٍ قَلِيلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيرَةً بِإِذْنِ اللَّهِ ...»}}<ref>[[آیه 249 سوره بقره|سوره بقره، آیه ۲۴۹.]]</ref>؛ چه بسا گروه های کوچکی که با اذن خدا بر طوائف بزرگ غالب شده اند. از این آیه شریفه استفاده می شود که نمی توان کثرت و قلّت افراد را ملاک برتری قرار داد که بسیار اتفاق می افتد گروهی کوچک از همه جهت برتر از گروه های بزرگ باشند. و نیز بیندیشد که چگونه می توان به خاطر آن ها عجب ورزید در حالی که پس از مرگ با خواری و ذلّت دفن می شود و هیچ یک از آن ها به حال او سودی ندارند. و همگی آن ها در [[روز قیامت]] از او می گریزیند که خدای تعالی درباره آن می فرماید: {{متن قرآن|«{{آیه|80|34}} 💠<ref>[[آیه 34 سوره عبس|سوره عبس، آیه ۳۴.]]</ref> {{آیه|80|35}} 💠<ref>[[آیه 35 سوره عبس|همان، آیه ۳۵.]]</ref> {{آیه|80|36}} 💠<ref>[[آیه 36 سوره عبس|همان، آیه ۳۶.]]</ref> {{آیه|80|37}}<ref>[[آیه 37 سوره عبس|همان، آیه ۳۷.]]</ref>»}}؛ روزی که انسان از برادرش می گریزد و از مادر و پدر و همسر و فرزندان خویش نیز می گریزد زیرا هر کس به اندازه کافی گرفتاری دارد.
 ۷- عجب به مال: همان طور که [[قرآن کریم]] از گروهی نقل می کند که می گفتند: {{متن قرآن|«... أَنَا أَكْثَرُ مِنْكَ مَالًا وَأَعَزُّ نَفَرًا»}}<ref>[[آیه 34 سوره کهف|سوره کهف، آیه ۳۴.]]</ref>؛ در حالی که با دوستش صحبت می کرد گفت دارائی من از تو بیشتر و از حیث تعداد افراد از تو عزیزتر و محترم ترم.

@@ سطر ۵۵: / سطر ۵۵: @@
 علاج این قسم، تفکر درباره کثافاتی است که در نهان انسان وجود دارد و همین طور اندیشه در اول خلقتش که نطفه ای بود و آخر کارش که تبدیل به جیفه ای می شود و دیگر [[عبرت]] گرفتن از صورت های زیبا و بدن های لطیفی که وجود داشته و اکنون چنان پوسیده اند که طبع عقلاء از آن ها متنفر است.
-۲- قدرت و سطوت: همان طور که [[قرآن کریم]] از [[قوم عاد]] نقل می کند که گفتند: {{متن قرآن|«مَنْ اشَدُّ مِنّا قُوَّةً»}}؛ کیست از ما نیرومندتر؟ <ref>[[سوره فصلت]]،آیه ۱۵</ref>:
+۲- قدرت و سطوت: همان طور که [[قرآن کریم]] از [[قوم عاد]] نقل می کند که گفتند: {{متن قرآن|«... مَنْ أَشَدُّ مِنَّا قُوَّةً ...»}}<ref>[[آیه 15 سوره فصلت|سوره فصلت، آیه ۱۵.]]؛
 علاج این قسم به این است که بداند یک روز تب، کافی است که قدرتش را تبدیل به ضعف کند و یک ساس یا پشه یا یک خار می تواند او را عاجز نماید.
@@ سطر ۷۴: / سطر ۷۴: @@
 علاج این قسم عجب این است که به رسوایی ها و زشت کاری های آنان بیندیشد و ببیند که چگونه مغضوب درگاه الهی شده، و مستحق آتش گردیده اند و چه بد جایگاهی دارند.
-۶- عجب به زیادی نفرات: انسان گاهی به خاطر این که دارای افراد و اطرافیان زیادی چون خدمه، فرزند، نزدیکان، قوم، قبیله، دوستان و یاران است خود را از دیگران برتر دانسته دچار عجب می شود، همان طور که کافران می گفتند: {{متن قرآن|«نَحْنُ اکثَرُ أمْوالا و أوْلادا»}}؛ گفتند: ما دارای اموال و فرزندان بیشتری هستیم. <ref>[[سوره سباء]]،آیه۳۵</ref>
+۶- عجب به زیادی نفرات: انسان گاهی به خاطر این که دارای افراد و اطرافیان زیادی چون خدمه، فرزند، نزدیکان، قوم، قبیله، دوستان و یاران است خود را از دیگران برتر دانسته دچار عجب می شود، همان طور که کافران می گفتند: {{متن قرآن|«... نَحْنُ أَكْثَرُ أَمْوَالًا وَأَوْلَادًا ...»}}<ref>[[آیه 35 سوره سباء|سوره سباء، آیه ۳۵.]]</ref>؛ گفتند: ما دارای اموال و فرزندان بیشتری هستیم.
-علاج این قسم، این است که در ضعف خود و آن ها بیندیشد و بداند که همه آن ها بندگان ضعیف و عاجزی هستند که نفع و ضرر، موت و حیات و نشر و حشر خود را در اختیار ندارند. {{متن قرآن|«و کمْ مِنْ فِئَةٍ قَلِیلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً کثِیرَةً بِاذْنِ اللّهِ»}}؛ چه بسا گروه های کوچکی که با اذن خدا بر طوائف بزرگ غالب شده اند. <ref>[[سوره بقره]]، آیه۲۴۹ </ref>از این آیه شریفه استفاده می شود که نمی توان کثرت و قلّت افراد را ملاک برتری قرار داد که بسیار اتفاق می افتد گروهی کوچک از همه جهت برتر از گروه های بزرگ باشند. و نیز بیندیشد که چگونه می توان به خاطر آن ها عجب ورزید در حالی که پس از مرگ با خواری و ذلّت دفن می شود و هیچ یک از آن ها به حال او سودی ندارند. و همگی آن ها در [[روز قیامت]] از او می گریزیند که خدای تعالی درباره آن می فرماید: {{متن قرآن|«یوْمَ یفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ أَخِیهِ * وَأُمِّهِ وَأَبِیهِ * وَصَاحِبَتِهِ وَبَنِیهِ * لِکلِّ امْرِئٍ مِّنْهُمْ یوْمَئِذٍ شَأْنٌ یغْنِیهِ»}}؛ روزی که انسان از برادرش می گریزد و از مادر و پدر و همسر و فرزندان خویش نیز می گریزد زیرا هر کس به اندازه کافی گرفتاری دارد. <ref>[[سوره عبس]]، آیه۳۴ ـ ۳۷</ref>
+علاج این قسم، این است که در ضعف خود و آن ها بیندیشد و بداند که همه آن ها بندگان ضعیف و عاجزی هستند که نفع و ضرر، موت و حیات و نشر و حشر خود را در اختیار ندارند. {{متن قرآن|«... كَمْ مِنْ فِئَةٍ قَلِيلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيرَةً بِإِذْنِ اللَّهِ ...»}}<ref>[[آیه 249 سوره بقره|سوره بقره، آیه ۲۴۹.]]</ref>؛ چه بسا گروه های کوچکی که با اذن خدا بر طوائف بزرگ غالب شده اند. از این آیه شریفه استفاده می شود که نمی توان کثرت و قلّت افراد را ملاک برتری قرار داد که بسیار اتفاق می افتد گروهی کوچک از همه جهت برتر از گروه های بزرگ باشند. و نیز بیندیشد که چگونه می توان به خاطر آن ها عجب ورزید در حالی که پس از مرگ با خواری و ذلّت دفن می شود و هیچ یک از آن ها به حال او سودی ندارند. و همگی آن ها در [[روز قیامت]] از او می گریزیند که خدای تعالی درباره آن می فرماید: {{متن قرآن|«{{آیه|80|34}} 💠<ref>[[آیه 34 سوره عبس|سوره عبس، آیه ۳۴.]]</ref> {{آیه|80|35}} 💠<ref>[[آیه 35 سوره عبس|همان، آیه 35.]]</ref> {{آیه|80|36}} 💠<ref>[[آیه 36 سوره عبس|همان، آیه ۳6.]]</ref> {{آیه|80|37}}<ref>[[آیه 37 سوره عبس|همان، آیه 37.]]</ref>»}}؛ روزی که انسان از برادرش می گریزد و از مادر و پدر و همسر و فرزندان خویش نیز می گریزد زیرا هر کس به اندازه کافی گرفتاری دارد.
-۷- عجب به مال: همان طور که [[قرآن کریم]] از گروهی نقل می کند که می گفتند: {{متن قرآن|«انَا اکثَرُ مِنْک مالا وَاعَزُّ نَفَرا»}}؛ در حالی که با دوستش صحبت می کرد گفت دارائی من از تو بیشتر و از حیث تعداد افراد از تو عزیزتر و محترم ترم. <ref>[[سوره کهف]]،آیه۳۴</ref>:
+۷- عجب به مال: همان طور که [[قرآن کریم]] از گروهی نقل می کند که می گفتند: {{متن قرآن|«... أَنَا أَكْثَرُ مِنْكَ مَالًا وَأَعَزُّ نَفَرًا»}}<ref>[[آیه 34 سوره کهف|سوره کهف، آیه ۳۴.]]</ref>؛ در حالی که با دوستش صحبت می کرد گفت دارائی من از تو بیشتر و از حیث تعداد افراد از تو عزیزتر و محترم ترم.
 علاج این قسم به این است که در آفات و آشوب های مال بیندیشد و بداند که مال اصالتی ندارد، با یک دست کسب می شود و از دست دیگر خارج می شود. و بداند که اگر کثرت مال دلیل برتری کسی بود در بین کفار و [[یهود|یهود]] کسانی هستند که از ثروت بیشتری برخوردارند پس باید آن ها از او بهتر باشند. و بداند که ثروت و خانواده چیزی جز امانت نیست و ناچار روزی می رسد که باید امانت ها برگردند:
 {{بیت|وَ مَا الْمَالُ و الاَهْلُونَ اِلاَّ وَدِیعَهٌ|وَ لاَبُدَّ یوْمَاً اِنْ تَرُدَّ الْوَدَایعُ}}
-۸- عجب از نظریه اشتباه: قرآن کریم می فرماید: {{متن قرآن|«أَفَمَنْ زُینَ لَهُ سُوءُ عَمَلِهِ فَرَآهُ حَسَنا»}}؛ آیا کسی که عمل زشتش در نظر او زینت داده شده و آن را نیکو می بیند. <ref>[[سوره فاطر]]،آیه ۸</ref> و می فرماید: {{متن قرآن|«و َهُمْ یحْسَبُونَ أَنَّهُمْ یحْسِنُونَ صُنْعا»}}؛ و آنها گمان می کنند که نیکوکاری می کنند. <ref>[[سوره کهف]]، آیه۱۰۴</ref>:
+۸- عجب از نظریه اشتباه: قرآن کریم می فرماید: {{متن قرآن|«أَفَمَنْ زُيِّنَ لَهُ سُوءُ عَمَلِهِ فَرَآهُ حَسَنًا ...»}}<ref name=":۰" />؛ آیا کسی که عمل زشتش در نظر او زینت داده شده و آن را نیکو می بیند.  و می فرماید: {{متن قرآن|«... وَهُمْ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ يُحْسِنُونَ صُنْعًا»}}<ref name=":۰۰" />؛ و آنها گمان می کنند که نیکوکاری می کنند.
 علاج این قسم این است که همیشه نظریات خود را متّهم کند و هیچ گاه فریب نظریه خویش را نخورد مگر در صورتی که یک دلیل قطعی از قرآن یا [[سنت]] پیامبر بر صحت آن گواهی دهد. به اضافه این که رأی خود را بر علماء و عرفاء و اشخاص ماهر صالح عرضه کند تا از صحت آن مطمئن شود.
 ==پانویس==
 {{پانویس}}

@@ سطر ۱۵: / سطر ۱۵: @@
 *خدای تعالی در مقام ردّ و مذمّت عجب می فرماید: {{متن قرآن|«... وَيَوْمَ حُنَيْنٍ ۙ إِذْ أَعْجَبَتْكُمْ كَثْرَتُكُمْ ...»}}<ref>[[آیه 25 سوره توبه|سوره توبه، آیه ۲۵.]]</ref>؛ و [[غزوه حنین|روز حنین]] که فریفته و مغرور کثرت خود شدید.
 *و می فرماید: {{متن قرآن|«... وَظَنُّوا أَنَّهُمْ مَانِعَتُهُمْ حُصُونُهُمْ مِنَ اللَّهِ فَأَتَاهُمُ اللَّهُ مِنْ حَيْثُ لَمْ يَحْتَسِبُوا ...»}}<ref>[[آیه 2 سوره حشر|سوره حشر، آیه ۲.]]</ref>؛ آن ها گمان می کردند حصارهایشان ایشان را در مقابل خدا حفظ خواهد کرد ولی خدا از جانبی به سراغشان آمد که آن ها گمان نمی کردند. در این آیه کفار را مذمّت می کند که از قلعه ها و شوکت خود دچار عجب شده بودند.
-*و می فرماید: {{متن قرآن|«الَّذِينَ ضَلَّ سَعْيُهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَهُمْ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ يُحْسِنُونَ صُنْعًا»}}<ref>[[آیه 104 سوره کهف|سوره کهف، آیه ۱۰۴.]]</ref>؛ زیانکارترین مردم کسانی هستند که کوشش آن ها در راه زندگی دنیا تباه شده ولی گمان می کنند که نیکوکاری می کنند.
+*و می فرماید: {{متن قرآن|«... وَهُمْ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ يُحْسِنُونَ صُنْعًا»}}<ref name=":۰۰">[[آیه 104 سوره کهف|سوره کهف، آیه ۱۰۴.]]</ref>؛ زیانکارترین مردم کسانی هستند که کوشش آن ها در راه زندگی دنیا تباه شده ولی گمان می کنند که نیکوکاری می کنند.
-*و می فرماید: {{متن قرآن|«أَفَمَنْ زُيِّنَ لَهُ سُوءُ عَمَلِهِ فَرَآهُ حَسَنًا ...»}}<ref>[[آیه 8 سوره فاطر|سوره فاطر، آیه ۸.]]</ref>؛ آیا کسی که کردار زشتش در نظرش زینت داده شده و آن را نیکو پنداشته است؟ حالتی که در این آیه شریفه مطرح شده ناشی از عجب است.
+*و می فرماید: {{متن قرآن|«أَفَمَنْ زُيِّنَ لَهُ سُوءُ عَمَلِهِ فَرَآهُ حَسَنًا ...»}}<ref name=":۰">[[آیه 8 سوره فاطر|سوره فاطر، آیه ۸.]]</ref>؛ آیا کسی که کردار زشتش در نظرش زینت داده شده و آن را نیکو پنداشته است؟ حالتی که در این آیه شریفه مطرح شده ناشی از عجب است.
 ==عجب در روایات==

@@ سطر ۳۶: / سطر ۳۶: @@
 *عجب است که انسان را به [[کبر|کبر]] می خواند (چه این که عجب یکی از عوامل کبر است) و از کبر آفات بسیار به وجود می آید از جمله باعث می شود انسان گناهان خویش را فراموش کرده به آنها اهمیت ندهد زیرا خود را از بررسی اعمال خود بی نیاز می داند.
 *دیگر این که طاعات و عباداتش را در نظر خود بزرگ می بیند و باعث می شود که انسان به خاطر عباداتش بر خدا منّت نهد و همین برای نقصان یک انسان کافی است.
-*همچنین عجب و خود پسندی اگر به واسطه [[عبادت|عبادات]] حاصل شـود، انسان را از دریافت آفات آنها کور می کند. کسی که دچار عجب است خود را فریب می دهد و با پروردگارش خدعه می کند و خود را از مکر خدا ([[عذاب]] الهی) در امان می داند و از عقاب خدا غافل می شود. در صورتی که [[قرآن]] عظیم می فرماید: {{متن قرآن|«لایأْمَنُ مَکرَاللّهِ الا القَوْمُ الخاسِرُونَ»}}؛ از عقاب الهی غافل نمی شوند مگر زیانکاران. <ref>[[سوره اعراف]]، ۹۹</ref>
+*همچنین عجب و خود پسندی اگر به واسطه [[عبادت|عبادات]] حاصل شـود، انسان را از دریافت آفات آنها کور می کند. کسی که دچار عجب است خود را فریب می دهد و با پروردگارش خدعه می کند و خود را از مکر خدا ([[عذاب]] الهی) در امان می داند و از عقاب خدا غافل می شود. در صورتی که [[قرآن]] عظیم می فرماید: {{متن قرآن|«...  فَلَا يَأْمَنُ مَكْرَ اللَّهِ إِلَّا الْقَوْمُ الْخَاسِرُونَ»}}<ref>[[آیه 99 سوره اعراف|سوره اعراف، آیه ۹۹.]]</ref>؛ از عقاب الهی غافل نمی شوند مگر زیانکاران.
 *همچنین انسان را از مشورت، استفاده از دیگران و یادگیری باز می دارد و سبب می شود که همیشه در ذلّت جهل باقی بماند و چه بسا کسانی که از نظریه اشتباهی خود در اصول یا فروع دچار عجب می شوند و سبب هلاکت خود را فراهم می کنند.

@@ سطر ۱۳: / سطر ۱۳: @@
 ==عجب در آیات قرآن==
-*خدای تعالی در مقام ردّ و مذمّت عجب می فرماید: {{متن قرآن|«وَ یوْمَ حُنَین اذْ اعْجَبَتْکمْ کثْرتُکمْ»}}؛ و [[غزوه حنین|روز حنین]] که فریفته و مغرور کثرت خود شدید. <ref>[[سوره توبه]]،آیه۲۵</ref>
+*خدای تعالی در مقام ردّ و مذمّت عجب می فرماید: {{متن قرآن|«... وَيَوْمَ حُنَيْنٍ ۙ إِذْ أَعْجَبَتْكُمْ كَثْرَتُكُمْ ...»}}<ref>[[آیه 25 سوره توبه|سوره توبه، آیه ۲۵.]]</ref>؛ و [[غزوه حنین|روز حنین]] که فریفته و مغرور کثرت خود شدید.
-*و می فرماید: {{متن قرآن|«وَظَنُّوا انَّهُمْ مانِعَتُهُمْ حُصُونُهُمْ مِنَ اللّهِ فَاتاهمُ اللّهُ مِنْ حَیثُ لَمْ یحْتَسِبُوا»}}؛ آن ها گمان می کردند حصارهایشان ایشان را در مقابل خدا حفظ خواهد کرد ولی خدا از جانبی به سراغشان آمد که آن ها گمان نمی کردند. <ref>[[سوره حشر]]،آیه۲</ref> در این آیه کفار را مذمّت می کند که از قلعه ها و شوکت خود دچار عجب شده بودند.
+*و می فرماید: {{متن قرآن|«... وَظَنُّوا أَنَّهُمْ مَانِعَتُهُمْ حُصُونُهُمْ مِنَ اللَّهِ فَأَتَاهُمُ اللَّهُ مِنْ حَيْثُ لَمْ يَحْتَسِبُوا ...»}}<ref>[[آیه 2 سوره حشر|سوره حشر، آیه ۲.]]</ref>؛ آن ها گمان می کردند حصارهایشان ایشان را در مقابل خدا حفظ خواهد کرد ولی خدا از جانبی به سراغشان آمد که آن ها گمان نمی کردند. در این آیه کفار را مذمّت می کند که از قلعه ها و شوکت خود دچار عجب شده بودند.
-*و می فرماید: {{متن قرآن|«الَّذِینَ ضَلَّ سَعْیهُمْ فِی الْحَیاةِ الدُّنْیا وَهُمْ یحْسَبُونَ أَنَّهُمْ یحْسِنُونَ صُنْعًا»}}؛ زیانکارترین مردم کسانی هستند که کوشش آن ها در راه زندگی دنیا تباه شده ولی گمان می کنند که نیکوکاری می کنند. ([[سوره کهف]]،آیه۱۰۴)
+*و می فرماید: {{متن قرآن|«الَّذِينَ ضَلَّ سَعْيُهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَهُمْ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ يُحْسِنُونَ صُنْعًا»}}<ref>[[آیه 104 سوره کهف|سوره کهف، آیه ۱۰۴.]]</ref>؛ زیانکارترین مردم کسانی هستند که کوشش آن ها در راه زندگی دنیا تباه شده ولی گمان می کنند که نیکوکاری می کنند.
-*و می فرماید: {{متن قرآن|«افَمَنْ زُیّنَ لَهُ سُوءُ عَمَلِهِ فَرَآهُ حَسَنا»}}؛ آیا کسی که کردار زشتش در نظرش زینت داده شده و آن را نیکو پنداشته است؟ <ref>[[سوره فاطر]]،آیه۸</ref> حالتی که در این آیه شریفه مطرح شده ناشی از عجب است.
+*و می فرماید: {{متن قرآن|«أَفَمَنْ زُيِّنَ لَهُ سُوءُ عَمَلِهِ فَرَآهُ حَسَنًا ...»}}<ref>[[آیه 8 سوره فاطر|سوره فاطر، آیه ۸.]]</ref>؛ آیا کسی که کردار زشتش در نظرش زینت داده شده و آن را نیکو پنداشته است؟ حالتی که در این آیه شریفه مطرح شده ناشی از عجب است.
 ==عجب در روایات==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ ژوئن ۲۰۲۰، ساعت ۱۱:۴۲
سطر ۸۶:		سطر ۸۶:

	علاج این قسم این است که همیشه نظریات خود را متّهم کند و هیچ گاه فریب نظریه خویش را نخورد مگر در صورتی که یک دلیل قطعی از قرآن یا [[سنت]] پیامبر بر صحت آن گواهی دهد. به اضافه این که رأی خود را بر علماء و عرفاء و اشخاص ماهر صالح عرضه کند تا از صحت آن مطمئن شود.		علاج این قسم این است که همیشه نظریات خود را متّهم کند و هیچ گاه فریب نظریه خویش را نخورد مگر در صورتی که یک دلیل قطعی از قرآن یا [[سنت]] پیامبر بر صحت آن گواهی دهد. به اضافه این که رأی خود را بر علماء و عرفاء و اشخاص ماهر صالح عرضه کند تا از صحت آن مطمئن شود.
		+	==پانویس==
		+	{{پانویس}}

	==منابع==		==منابع==