عثمان بن عفان - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۲۶ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۲۴

2025-11-26T12:24:12Z

نمایش تغییرات

Zamani در ‏۲۲ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۱۵

2025-07-22T14:15:23Z

Aghajani: یبیب

2020-07-04T05:39:53Z

یبیب

مهدی موسوی: ویرایش

2020-04-20T07:39:03Z

ویرایش

نمایش تغییرات

مهدی موسوی در ‏۱۹ آوریل ۲۰۲۰، ساعت ۱۲:۳۱

2020-04-19T12:31:15Z

نمایش تغییرات

مهدی موسوی در ‏۱۹ آوریل ۲۰۲۰، ساعت ۱۱:۰۷

2020-04-19T11:07:35Z

نمایش تغییرات

سید مهدی خدایی: 8پروژه: رتبه بندی، اولویت بندی ، سنجش کیفی

2019-12-21T08:16:05Z

8پروژه: رتبه بندی، اولویت بندی ، سنجش کیفی

Zamani در ‏۲ فوریهٔ ۲۰۱۷، ساعت ۰۵:۵۲

2017-02-02T05:52:16Z

Ali hoghooghi در ‏۱۳ ژوئیهٔ ۲۰۱۶، ساعت ۰۶:۴۰

2016-07-13T06:40:54Z

Ali hoghooghi در ‏۱۳ ژوئیهٔ ۲۰۱۶، ساعت ۰۶:۴۰

2016-07-13T06:40:15Z

@@ سطر ۸۶: / سطر ۸۶: @@
 #[[حکم بن ابی العاص]]: عثمان او را که تبعید شده [[پیامبر اسلام|رسول خدا]] صلی الله علیه و آله و سلم بود، و شیخین او را باز نگردانده بودند، به مدینه فراخواند و برای جمع صدقات قبیله [[قبیله خزاعه|خزاعه]] بکار گماشت.<ref>مروج الذهب، ج ۲، ص ۲۳۵؛ الفتوح، ج ۲، ص ۱۵۱</ref>
 #حارث بن حکم: او را برای نظارت بر بازار مدینه منصوب کرد.<ref>الفتوح، ج ۲، ص ۱۵۱</ref>
-#[[ولید بن عقبه|ولید بن عقبه بن ابی معیط]]: وی برادر مادر عثمان بود<ref>مروج الذهب، ج ۲، ص ۳۴۷</ref> و کسی بود که خداوند او را در قرآن [[فسق|فاسق]] خوانده بود و رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) او را به [[جهنم]] وعده داده بود.<ref> تفسیر آیه:ان جائکم فاسق، بنیأ فتبینوا</ref> با این وجود عثمان او را به جای [[سعد بن ابی وقاص]] صحابی پیامبر(ص) و فاتح جنگ [[قادسیه]]، حاکم [[کوفه]] کرد. [[شراب خواری|شرابخواری]] او و گواهی گواهان باعث شد تا مستحق [[حد]] شود. اصحاب رسول خدا(ص) از ترس عثمان جرات حد زدن به او را نداشتند تا اینکه امیرالمؤمنین [[امام علی علیه السلام|علی]] (علیه السلام) حکم را اجرا کردند.
+#[[ولید بن عقبه|ولید بن عقبه بن ابی معیط]]: وی برادر مادر عثمان بود<ref>مروج الذهب، ج ۲، ص ۳۴۷</ref> و کسی بود که خداوند او را در قرآن [[فسق|فاسق]] خوانده بود و رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) او را به [[جهنم]] وعده داده بود.<ref> تفسیر آیه:ان جائکم فاسق، بنیأ فتبینوا</ref> با این وجود عثمان او را به جای [[سعد بن ابی وقاص]] صحابی پیامبر(ص) و فاتح [[جنگ قادسیه]]، حاکم [[کوفه]] کرد. [[شراب خواری|شرابخواری]] او و گواهی گواهان باعث شد تا مستحق [[حد]] شود. اصحاب رسول خدا(ص) از ترس عثمان جرات حد زدن به او را نداشتند تا اینکه امیرالمؤمنین [[امام علی علیه السلام|علی]] (علیه السلام) حکم را اجرا کردند.
 #سعید بن عاص: وی جانشین ولید بود که سواد [[عراق]] -که همان زمین های حاصلخیز عراق است- را به عنوان دارایی های قریش ضبط کرد!<ref>الفتوح، ج ۲، صص ۱۷۳ - ۱۷۱</ref> این عمل او موجب اعتراض بزرگان کوفه به ویژه [[مالک اشتر]] شد، که با سعایت سعید در نزد عثمان به [[شام]] تبعید شدند.<ref>الفتوح، ج ۲، صص ۱۷۳ - ۱۷۱</ref>
 #عبدالله بن عامر: جوان بیست و پنج ساله ای که  که پسر دایی عثمان بود و جانشین [[ابوموسی اشعری]] در بصره شد.

@@ سطر ۴۳: / سطر ۴۳: @@
 ===شورای خلافت===
-در سال ۲۳ هجری فیروز غلام ایرانی [[مغیرة بن شعبه]]، [[عمر بن خطاب]] را مضروب ساخت. عمر تنها چند روز پس از این ضربت زنده ماند، اما پیش از مرگ خود،[[شورای شش نفره خلافت | شورایی شش نفره]] متشکل از [[امام علی علیه السلام|امام علی]] (علیه اسلام)، [[عثمان بن عفان]]، [[زبیر بن عوام]]، [[طلحة بن عبیدالله]]، [[عبدالرحمن بن عوف]] و [[سعد بن ابی وقاص]] تشکیل داد و به آنها دستور داد تا یک نفر را از بین خود به عنوان خلیفه انتخاب کنند. سعد از ابتدا رأی خود را به عبدالرحمان واگذار کرد. زبیر به طرفداری از علی (ع) از نامزدی خلافت انصراف داد. عبدالرحمان اعلام کرد که خواستار خلافت نیست. طلحه که پسرعموی ابوبکر و مخالف علی(ع) بود، به طرفداری از عثمان کنار رفت. بنابراین فقط علی (ع) و عثمان نامزد خلافت بودند<ref>تاریخ الامم و الملوک، ج ۳، ص ۲۹۶؛ شرح نهج البلاغه، ابن ابی الحدید، ج ۱، ص ۱۸۸</ref> و رأی و نظر عبدالرحمن بسیار حائز اهمیت شد.
+در سال ۲۳ هجری فیروز غلام ایرانی [[مغیرة بن شعبه]]، [[عمر بن خطاب]] را مضروب ساخت. عمر تنها چند روز پس از این ضربت زنده ماند، اما پیش از مرگ خود،[[شورای شش نفره خلافت | شورایی شش نفره]] متشکل از [[امام علی علیه السلام|امام علی]] (علیه السلام)، [[عثمان بن عفان]]، [[زبیر بن عوام]]، [[طلحة بن عبیدالله]]، [[عبدالرحمن بن عوف]] و [[سعد بن ابی وقاص]] تشکیل داد و به آنها دستور داد تا یک نفر را از بین خود به عنوان خلیفه انتخاب کنند. سعد از ابتدا رأی خود را به عبدالرحمان واگذار کرد. زبیر به طرفداری از علی (ع) از نامزدی خلافت انصراف داد. عبدالرحمان اعلام کرد که خواستار خلافت نیست. طلحه که پسرعموی ابوبکر و مخالف علی(ع) بود، به طرفداری از عثمان کنار رفت. بنابراین فقط علی (ع) و عثمان نامزد خلافت بودند<ref>تاریخ الامم و الملوک، ج ۳، ص ۲۹۶؛ شرح نهج البلاغه، ابن ابی الحدید، ج ۱، ص ۱۸۸</ref> و رأی و نظر عبدالرحمن بسیار حائز اهمیت شد.
 عبدالرحمن‌ بن عوف پس از ۳ روز رایزنی با مردم، به‌ویژه اشراف و امرا، ابتدا از علی (ع) خواست تا متعهد شود که در صورت نیل به مقام خلافت، به کتاب خدا، سیره پیامبر (ص) و ابوبکر و عمر عمل کند. علی (ع) در جواب گفت: «امید آن دارم که در محدوده دانش، توانایی و اجتهاد خود به کتاب خدا و سنت رسول خدا(ص) عمل کنم». سپس عبدالرحمن شرط خود را با عثمان در میان گذاشت و او بلافاصله پذیرفت. به همین جهت، ابن‌ عوف با عثمان بیعت کرد.
@@ سطر ۷۲: / سطر ۷۲: @@
 برخی از عللی که منجر به شورش همگانی علیه عثمان بن عفان شد، عبارتند از:
-*'''الف: بدعت های وارد شده در دین:''' بی شک از مهم ترین دلایل شورش علیه عثمان [[بدعت]] هایی بود که توسط او یا اطرافیان متعصب به او در [[دین]] وارد شد. از [[عایشه]] نقل شده است که به عثمان می گفت: «چه زود [[سنت]] پیامبرتان را ترک کردید.»<ref> انساب الاشراف، ج ۵، ص ۴۸ ؛ الاغانی، ج ۵، ص ۱۳۰</ref> یا  زمانی که خبر قتل عثمان به عایشه رسید، گفت: «اعمال او، وی را به کشتن داد، او کتاب خدا را آتش زد و سنت پیامبر(ص) را ترک کرد.»<ref>الجمل، ص ۱۶۱؛ شرح نهج البلاغه، ابن ابی الحدید، ج ۶، ص ۲۱۶</ref> یا [[عمار یاسر|عمار]] که از مخالفان بنام عثمان بود، می گفت: «قتلناه کافراً».<ref>المعیار والموازنه، ص ۷۱</ref> [[محمد بن ابی بکر]] نیز در علت مخالفت خود با عثمان گفت: او کتاب خدا را تغییر داده بود.<ref>البدایه والنهایه، ج ۷، ص ۱۷۵</ref> زمانی که [[امام علی علیه السلام|امام علی]] (علیه اسلام) به خلافت رسیدند به مردم گفتند: «اگر حکومت را به اهلش سپرده بودید دو نفر در احکام خدا اختلاف نمى کردند و امت در هیچ یک از امور الهى دچار اختلاف نمى گشت».<ref>حر عاملى ، محمد، وسائل الشیعه ، ج ۱۷، ص ۴۲۶</ref>
+*'''الف: بدعت های وارد شده در دین:''' بی شک از مهم ترین دلایل شورش علیه عثمان [[بدعت]] هایی بود که توسط او یا اطرافیان متعصب به او در [[دین]] وارد شد. از [[عایشه]] نقل شده است که به عثمان می گفت: «چه زود [[سنت]] پیامبرتان را ترک کردید.»<ref> انساب الاشراف، ج ۵، ص ۴۸ ؛ الاغانی، ج ۵، ص ۱۳۰</ref> یا  زمانی که خبر قتل عثمان به عایشه رسید، گفت: «اعمال او، وی را به کشتن داد، او کتاب خدا را آتش زد و سنت پیامبر(ص) را ترک کرد.»<ref>الجمل، ص ۱۶۱؛ شرح نهج البلاغه، ابن ابی الحدید، ج ۶، ص ۲۱۶</ref> یا [[عمار یاسر|عمار]] که از مخالفان بنام عثمان بود، می گفت: «قتلناه کافراً».<ref>المعیار والموازنه، ص ۷۱</ref> [[محمد بن ابی بکر]] نیز در علت مخالفت خود با عثمان گفت: او کتاب خدا را تغییر داده بود.<ref>البدایه والنهایه، ج ۷، ص ۱۷۵</ref> زمانی که [[امام علی علیه السلام|امام علی]] (علیه السلام) به خلافت رسیدند به مردم گفتند: «اگر حکومت را به اهلش سپرده بودید دو نفر در احکام خدا اختلاف نمى کردند و امت در هیچ یک از امور الهى دچار اختلاف نمى گشت».<ref>حر عاملى ، محمد، وسائل الشیعه ، ج ۱۷، ص ۴۲۶</ref>
 از جمله بدعت هایی که مردم معتقد بودند، عثمان در دین گذاشته است عبارتند از:
@@ سطر ۹۰: / سطر ۹۰: @@
 #عبدالله بن عامر: جوان بیست و پنج ساله ای که  که پسر دایی عثمان بود و جانشین [[ابوموسی اشعری]] در بصره شد.
 #عبدالله بن سعد بن ابی سرح: او در زمان رسول خدا(ص) نخست کاتب ایشان بود. اما پس از مدتی کافر شد و به نزد قریشیان بازگشت و ادعا کرد که به اختیار خود [[قرآن]] را [[تحریف قرآن|تحریف]] کرده است. زمانی که رسول خدا(ص) [[مکه|مکه]] را فتح کردند، او از جمله افرادی بود که پیامبر(ص) دستور قتل او را دادند. اما با تلاش عثمان او بخشیده شد. عثمان او را به جای [[عمرو بن عاص]] حاکم [[مصر]] کرد. ظلم و ستمی که این شخص مطرود پیامبر در حق مردم مصر روا داشت، و دست کم مردم مصر مدعی آن بودند، یکی از عوامل شورش مردم مصر بر ضد عثمان و آمدنشان به مدینه و شرکتشان در قتل عثمان بود.
 #عثمان همچنین [[مروان بن حکم]] پسر عمویش را به عنوان مشاور خویش برگزید.
 *'''ج: بذل و بخشش های وی به خاندان اموی:''' دامنه این بخشش ها که در اوائل به تمامی برجستگان [[قریش]] و سپس تنها به [[بنی امیه|امویان]] بود، بسیار وسیع بود. مخالفت [[طلحة بن عبیدالله|طلحه]] و [[زبیر بن عوام|زبیر]] ناشی از همین موضع اخیر عثمان در چرخش کامل به نفع بنی امیه بود. لذا [[عبدالله بن عمر]] به درستی درباره شماری از مخالفان می گفت: اگر به شما پول بدهد راضی می شوید اما اگر به خویشان خودش بدهد بر او خشم می کنید.<ref>اریخ المدینه المنوره، ج ۳، ص ۱۱۱۵.</ref> [[علامه امینی]] با توجه به آگاهی های تاریخی داده شده، جدولی از این بخششها را به افراد پیشگفته و نیز کسانی چون زبیر، سعد بن ابی وقاص، یعلی بن امیه، زید بن ثابت و... و عده ای دیگر را به دست داده است.<ref>الغدیر، ج ۸، ص ۲۸۶.</ref>
@@ سطر ۱۰۰: / سطر ۱۰۰: @@
 #ضرب و شتم و قطع کردن مواجب  [[ابن مسعود|عبدالله بن مسعود]] صحابی رسول خدا(ص) که موجب اعتراض [[عایشه]] و دیگر صحابی پیامبر شد.
-* '''هـ: رواج اشرافی‌گری در میان صحابه، بخصوص بنی امیه:''' عثمان به دلیل آنکه از قبیله [[بنی امیه]] بود و قبیله بنی امیه از جمله قبایل اشرافی [[قریش]] بودند به ثروت اندوزی و اشرافی گری میل پیدا کرده بود. این امر را از همان روز آغازین خلافت او می توان فهمید. [[یعقوبی]] می نویسد: «... پس عثمان به منبر برآمد و در همان جایى که [[پیامبر اسلام|پیامبر]] خدا در آن مى‌ نشست و نه [[ابوبکر|ابوبکر]] و نه [[عمر بن خطاب|عمر]] در آن ننشسته بودند، و عمر از ابوبکر هم یک پله پایین ‌تر مى ‌نشست، پس مردم در این باره بسخن آمدند و برخى از ایشان گفتند: امروز شر پدید آمد.»<ref> تاریخ‌ یعقوبى/ترجمه،ج‌۲،ص:۵۴</ref> یا در جایی دیگر نقل می کند: «عثمان در همان شبى که بیعتش روز آن بانجام رسید براى [[نماز عشا]] بیرون رفت و پیشاپیش او شمعى روشن شده بود، پس [[مقداد بن اسود|مقداد بن عمرو]] باو برخورد و گفت: این بدعت چیست؟...».<ref> تاریخ‌ یعقوبى/ترجمه،ج‌۲،ص:۵۴</ref> این کارها موجب شد که برخی صحابه رسول خدا(ص) که روزی بر روی سکویی در مسجد مدینه زندگی می کردند، رو به زندگی اشرافی بیاورند و شروع به ثروت اندوزی کنند.
+*'''هـ: رواج اشرافی‌گری در میان صحابه، بخصوص بنی امیه:''' عثمان به دلیل آنکه از قبیله [[بنی امیه]] بود و قبیله بنی امیه از جمله قبایل اشرافی [[قریش]] بودند به ثروت اندوزی و اشرافی گری میل پیدا کرده بود. این امر را از همان روز آغازین خلافت او می توان فهمید. [[یعقوبی]] می نویسد: «... پس عثمان به منبر برآمد و در همان جایى که [[پیامبر اسلام|پیامبر]] خدا در آن مى‌ نشست و نه [[ابوبکر|ابوبکر]] و نه [[عمر بن خطاب|عمر]] در آن ننشسته بودند، و عمر از ابوبکر هم یک پله پایین ‌تر مى ‌نشست، پس مردم در این باره بسخن آمدند و برخى از ایشان گفتند: امروز شر پدید آمد.»<ref> تاریخ‌ یعقوبى/ترجمه،ج‌۲،ص:۵۴</ref> یا در جایی دیگر نقل می کند: «عثمان در همان شبى که بیعتش روز آن بانجام رسید براى [[نماز عشا]] بیرون رفت و پیشاپیش او شمعى روشن شده بود، پس [[مقداد بن اسود|مقداد بن عمرو]] باو برخورد و گفت: این بدعت چیست؟...».<ref> تاریخ‌ یعقوبى/ترجمه،ج‌۲،ص:۵۴</ref> این کارها موجب شد که برخی صحابه رسول خدا(ص) که روزی بر روی سکویی در مسجد مدینه زندگی می کردند، رو به زندگی اشرافی بیاورند و شروع به ثروت اندوزی کنند.
 ===مخالفان عثمان===
@@ سطر ۱۱۳: / سطر ۱۱۳: @@
 قبل از وقوع شورش علیه عثمان بعضی از [[صحابی|صحابه]] رسول خدا(ص) علیه برخی اقدامات عثمان و کارگزارانش به او اعتراض هایی را نمودند. از جمله این معترضین [[ابوذر غفاری]] بود. ابوذر کوشید تا عثمان را از [[اسراف]] پرهیز دهد. اما عثمان، او را به [[فتنه]] گری متهم کرده، گفت: أنت رجل محب للفتنه<ref>الفتوح، ج ۲، ص ۱۵۸</ref> و او را ابتدا به [[شام]] و سپس به [[ربذه]] تبعید کرد که ابوذر در ربذه از دنیا رفت.
-معترض دیگر وی [[عمار یاسر]] صحابی خاص رسول خدا(ص) بود. عمار نسبت به اقدامات عثمان به ویژه در ماجرای ابوذر بسیار معترض بود. در پی این اعتراضات بود که عثمان او را تهدید به تعبید به ربذه کرد. که با تلاش های حضرت علی (علیه اسلام)، عثمان از تبعید ابوذر منصرف شد.<ref>تاریخ یعقوبی/ترجمه/ج ۲ ص ۶۹</ref> در اعتراض دیگری که توسط عمار صورت گرفت، عثمان این بار به غلامانش فرمان داد تا دست و پای عمار را گرفته هر یک به سوئی کشیدند و او را به صورت چهار میخه درآوردند؛ و خود در حالی که کفش به پای داشت، چنان محکم به میان دو پای آن پیرمرد ضعیف لگد زد که مبتلی به فتق شد و بیهوش بیفتاد!<ref>انساب الاشراف بلاذری،ج ۵ ص ۴۸</ref>
+معترض دیگر وی [[عمار یاسر]] صحابی خاص رسول خدا(ص) بود. عمار نسبت به اقدامات عثمان به ویژه در ماجرای ابوذر بسیار معترض بود. در پی این اعتراضات بود که عثمان او را تهدید به تعبید به ربذه کرد. که با تلاش های حضرت علی (علیه السلام)، عثمان از تبعید ابوذر منصرف شد.<ref>تاریخ یعقوبی/ترجمه/ج ۲ ص ۶۹</ref> در اعتراض دیگری که توسط عمار صورت گرفت، عثمان این بار به غلامانش فرمان داد تا دست و پای عمار را گرفته هر یک به سوئی کشیدند و او را به صورت چهار میخه درآوردند؛ و خود در حالی که کفش به پای داشت، چنان محکم به میان دو پای آن پیرمرد ضعیف لگد زد که مبتلی به فتق شد و بیهوش بیفتاد!<ref>انساب الاشراف بلاذری،ج ۵ ص ۴۸</ref>
 از دیگر معترضین او کوفیان بودند. اعتراض آنان زمانی شروع شد که او [[ولید بن عقبه|ولید بن عقبة]] را حاکم آنجا کرد. ولید با گرفتن وام از بیت المال و پس ندادن آن به [[ابن مسعود|عبدالله بن مسعود]] صحابی بزرگ پیامبر (ص) و برخورد نامناسب با ابن مسعود و همچنین شراب خواری و نماز خواندن در حالت مستی و .... سبب اعتراض کوفیان شد. زمانی که کوفیان برای شکوه از اعمال ولید به مدینه آمدند، به جای آنکه عثمان از به شکایت آنها رسیدگی کند، جانب والی خویش ولید را گرفت و آنها را متهم به فتنه گری کرد. به همین دلیل کوفیان شکایت خویش را به نزد امیرالمؤمنین علی علیه السلام و عایشه بردند و موجبات خشم [[انصار]] و [[مهاجرین|مهاجران]] مدینه را از عثمان فراهم نمودند.

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{خلفای نخستین
 |نام خلیفه= عثمان بن عفّان
@@ سطر ۱۶۴: / سطر ۱۶۵: @@
 [[رده:خلفای نخستین]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ فوریهٔ ۲۰۱۷، ساعت ۰۵:۵۲
سطر ۱۶۲:		سطر ۱۶۲:
	*تاریخ خلفا (تاریخ سیاسی اسلام جلد2)،رسول جعفریان ،انتشارات دلیل ما،1392		*تاریخ خلفا (تاریخ سیاسی اسلام جلد2)،رسول جعفریان ،انتشارات دلیل ما،1392
	*نقش عایشه در تاریخ اسلام(جلد 1)،سید مرتضی عسکری/ترجمه عطا محمد سردارنیا ،موسسه علمی - فرهنگی علامه عسکری ، 1387		*نقش عایشه در تاریخ اسلام(جلد 1)،سید مرتضی عسکری/ترجمه عطا محمد سردارنیا ،موسسه علمی - فرهنگی علامه عسکری ، 1387
		+
		+	[[رده:خلفای نخستین]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{خلفای نخستین
 |نام خلیفه= عثمان بن عفّان
-|نام کامل = عثمان بن عفّان
+|نام  = عثمان بن عفّان
 |کنیه = ابوعمرو و ابوعبدالله
 |نام پدر = عفّان بن  ابى العاص بن اميه‌

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ ژوئیهٔ ۲۰۱۶، ساعت ۰۶:۴۰
سطر ۱:		سطر ۱:
		+	{{خلفای نخستین
		+	\|نام خلیفه= عثمان بن عفّان
		+	\|نام کامل = عثمان بن عفّان
		+	\|کنیه = ابوعمرو و ابوعبدالله
		+	\|نام پدر = عفّان بن ابى العاص بن اميه‌
		+	\|نسب/قبیله = [[قریش]] /[[بنی امیه]]
		+	\|زادروز/زادگاه = 7 یا 8 سال پس از [[عام الفیل]]/[[مکه]]
		+	\|سال وفات = 35 هجری قمری
		+	\|مدت زمان خلافت = 35-23 هجری
		+	\|همسران = ام عمرو بنت جندب بن عمرو ، ام البنين بنت عيينة بن حصن فزارى و ....‌
		+	\|فرزندان = عمرو ، خالد ، ابان ، عمر ، سعید، مريم و ....‌
		+	\|جنگ ها = فتح مجدد آذربایجان ، افریقیه (شمال غربی آفریقا) ، فتح جزیره قبرس و فتح گرگان
		+	\|علت مرگ = به دست مخالفان خویش به قتل رسید
		+	\|جانشین = [[امام علی]] (علیه اسلام)
		+	\|مدفن = [[مدینه]]
		+	}}
	عثمان بن عفان سومین خلیفه از [[خلفای راشدین]] نزد اهل سنت و از اصحاب پیامبر اکرم(ص) است. عثمان بنابر شورایی که عمر بن خطاب پیش از مرگ خود برای انتخاب خلیفه تعیین کرد، به خلافت رسید و از سال ۲۳ق.(یا۲۴ق.)تا هنگام کشته شدنش در سال ۳۵ق. حکومت کرد.او در پی یک شورش علیه شیوه حکومتی‌اش در مدینه به دست شورشیان کشته شد.		عثمان بن عفان سومین خلیفه از [[خلفای راشدین]] نزد اهل سنت و از اصحاب پیامبر اکرم(ص) است. عثمان بنابر شورایی که عمر بن خطاب پیش از مرگ خود برای انتخاب خلیفه تعیین کرد، به خلافت رسید و از سال ۲۳ق.(یا۲۴ق.)تا هنگام کشته شدنش در سال ۳۵ق. حکومت کرد.او در پی یک شورش علیه شیوه حکومتی‌اش در مدینه به دست شورشیان کشته شد.