عترت - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۲۵ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۲۹

2025-11-25T11:29:24Z

مهدی موسوی: ویرایش

2020-04-18T10:54:33Z

ویرایش

History of islam در ‏۲۳ اکتبر ۲۰۱۶، ساعت ۱۱:۵۶

2016-10-23T11:56:49Z

سید مهدی خدایی در ‏۴ آوریل ۲۰۱۶، ساعت ۰۷:۳۷

2016-04-04T07:37:19Z

Saeed zamani: تعیین رده

2012-11-07T09:36:19Z

تعیین رده

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۳۰ اکتبر ۲۰۱۲، ساعت ۰۷:۴۳

2012-10-30T07:43:16Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۱۶ اکتبر ۲۰۱۲، ساعت ۰۶:۰۳

2012-10-16T06:03:44Z

مرضیه الله وکیل جزی: صفحه را خالی کرد

2012-10-16T05:44:11Z

صفحه را خالی کرد

مهدی موسوی: تغییرمسیر به اهل البیت

2012-09-24T14:08:31Z

تغییرمسیر به اهل البیت

صفحهٔ تازه

#REDIRECT [[اهل البیت]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{خوب}}
-{{مدخل دائره المعارف|کتاب [[فرهنگ عاشورا(کتاب)|فرهنگ عاشورا]]}}
+'''«عترت»''' در لغت به معنای خویشاوندان نزدیک و ذرّیه از نسل کسى است؛ و از دیدگاه [[شیعه]] –با توجه به روایات-، مقصود از عترت [[رسول خدا]] (صلی الله علیه وآله)، [[امام علی]]، [[فاطمه زهرا]]، [[امام حسن]]، [[امام حسین]] (علیهم‌السلام) و نُه فرزند از ذرّیه امام حسین است که آخرین آنها [[امام مهدی]] (علیه‌السلام) می‌باشد.
-خاندان [[پیامبر اسلام|پیغمبر اکرم]] صلی الله علیه و آله، [[اهل البیت|اهل بیت]] عصمت و طهارت، [[ائمه اطهار|ائمه]] [[شیعه|شیعه]]؛ عترت به فرزندانى که از نسل کسى باشد گفته مى‌شود. از [[امیرالمومنین]] پرسیدند: «عترت‌» کیست؟ فرمود: من، [[امام حسن علیه السلام|حسن]]، [[امام حسین علیه السلام|حسین]] و [[ائمه اطهار|امامان]] نهگانه از فرزندان حسین‌ علیه السلام که نهمین آنان [[امام زمان عجل الله فرجه الشریف|مهدى]] و قائم ایشان‌ است، از [[قرآن]] جدا نمى‌شوند و قرآن از آنان جدا نمى‌شود، تا کنار حوض ([[کوثر|کوثر]]) بر پیامبر وارد شوند.<ref> سفینة البحار ، ج ۲ ، ص ۱۵۶.</ref> عترت پیامبر، همتاى قرآن کریمند و رسول خدا «قرآن و عترت‌» را به عنوان ‌میراث و یادگار خویش براى امت معرفى کرده است: «انى تارک فیکم الثقلین، کتاب الله و عترتى اهل بیتى...».<ref>   اثبات الهداة ، ج ۱ ، ص ۷۳۵  </ref>
+==عترت در لغت و اصطلاح==
-اما «عترت‌» در لغت، قطعه‌هاى درشت مُشک در نافه آهوست، نیز به معناى لعاب‌ شیرین است. همچنین عترت به معناى فرزندان و نوادگان نسبى و نسل یک شخص است‌ و به همین جهت به ذریه [[پیامبر اسلام|پیامبر]] از نسل [[امام علی علیه السلام|على]] و [[حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها|فاطمه]]، عترت مى‌گویند. معناى دیگر عترت، ریشه درختى که بریده شده و دوباره روییده باشد.
+«عترت‌» در لغت، قطعه‌هاى درشت مُشک در نافه آهوست. یا به معنای ریشه درختى که بریده شده و دوباره روییده باشد. معناى دیگر «عترت»، خویشاوندان نزدیک و خصوصی و ذرّیه است.<ref>ابن اثیر جزری، النهایة فی غریب الحدیث والأثر، ج ‌۳، ص ۱۷۷؛ فخرالدین ‏طریحی، مجمع البحرین، ج ‌۳، ص ۳۹۵.</ref> چنان‌که اهل لغت گفته‌اند: «عِتْرَة الرجل: أخصّ أقاربه».<ref>النهایة فی غریب الحدیث والأثر، ج ‌۳، ص ۱۷۷.</ref> بنابراین، معناى عترت، عبارت است از اهل بیت و اولاد و ذرّیه، نه مطلق خویشاوندان، گرچه از اقوام دور باشند. برخی نیز گفته‌اند: «العترة: وُلد الرجل و ذریته من صُلبه»،<ref>طریحی، مجمع البحرین، ج ‌۳، ص ۳۹۵؛ سید محمدمرتضی زبیدی، تاج العروس من جواهر القاموس، ج ‌۷، ص ۱۸۶.</ref> که ناظر به مصداق آشکار خویشاوندان نزدیک و خصوصی است. البته باید دانست که آنچه را لغویان در کتاب‌های خود در معنای عترت ذکر می‌نمایند، موارد استعمال الفاظ است، که اعمّ از حقیقت و مجاز است و با آن نمی‌توان معانى حقیقی را به دست آورد.<ref>سید محمدحسین حسینی تهرانی، امام شناسی، ج ‏۱۳، ص ۴۱۹.</ref>
-مرحوم [[محدث قمى]] با توجه به ‌همه معانى یاد شده براى عترت، چنین مى‌گوید: [[ائمه اطهار|ائمه]]، همچون قطعه‌هاى بزرگ مشک از نافه‌اند و علومشان آب گوارا نزد اهل [[حکمت]] و اندیشه است و اینان درختى هستند که‌ [[پیامبر اسلام|رسول خدا]] صلی الله علیه و آله ریشه‌اش، على تنه‌اش و ائمه از نسل او، شاخه‌هاى این درخت و شیعیانشان‌ برگ این درختند و علوم اهل بیت، میوه این درخت است.<ref>سفینة البحار ، ج ۲ ، ص ۱۵۷</ref>
+از آن جهت که عترت به معناى فرزندان و نوادگان نسبى و نسل یک شخص است‌، به ذرّیه [[پیامبر اسلام|پیامبر اکرم]](ص) از نسل [[امام علی علیه السلام|حضرت على]](ع) و [[حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها|فاطمه]](ع)، «عترت» یا «[[اهل البیت|اهل بیت]]» مى‌گویند.
-از «ابن اعرابى‌» تعبیرهاى جالبى درباره عترت نقل شده است، وی مى‌گوید: «عترت به ‌معناى شهر و مرکز است، [[اهل البیت|اهل بیت]] نیز مرکز اصلى [[اسلام]] اند. عترت، صخره عظیمى است که ‌سوسمار، لانه خود را کنار آن قرار مى‌دهد تا با علامت قرار دادن آن، خانه خود را گم‌ نکند. ائمه نیز هادیان خلقند. عترت ریشه درخت قطع شده است، اهل بیت نیز مورد ستم ‌قرار گرفته، قطع و بریده شدند. عترت، به یک قطعه بزرگ مشک و نافه آهو گفته مى‌شود. آنان نیز در میان [[بنی هاشم|بنى هاشم]] و فرزندان [[ابوطالب علیه السلام|ابوطالب]]، همچون قطعه بزرگ نافه، خوشبویند. عترت، به چشمه زلال و گوارا و شیرین گفته مى‌شود. علوم اهل بیت نیز، نزد اهل خرد و فرزانگان، گواراتر از هر چیز است. عترت، به معناى باد است. آنان نیز همچون باد، سپاه و حزب خدایند. عترت، گیاهى متفرق است، مثل مرزنجوش. عترت پیامبر نیز مزارهاى‌ پراکنده در هر سو دارند و برکاتشان در شرق و غرب جهان گسترده است. عترت، دوستان، طایفه و قبیله هر کس را گویند. اهل بیت نیز گروه و طایفه و رهط رسول الله صلی الله علیه و آله هستند.<ref>مجمع البحرین، طریحى، واژه‌ «عتر». نزدیک به این بیان در «سفینة البحار» واژه عترت. </ref>
+==مصادیق عترت پیامبر==
 ==پانویس==
 <references />
 ==منابع==
-* جواد محدثی، فرهنگ عاشورا، نشر معروف.
+[[رده:اهل البیت]][[رده:وابستگان پیامبر]]

@@ سطر ۲: / سطر ۲: @@
 {{مدخل دائره المعارف|کتاب [[فرهنگ عاشورا(کتاب)|فرهنگ عاشورا]]}}
-خاندان پيغمبر اكرم صلی الله علیه و آله، اهل بيت عصمت و طهارت، ائمه شيعه. عترت به فرزندانى كه از نسل كسى باشد گفته مى‌شود. از [[امیرالمومنین]] پرسيدند: «عترت‌» كيست؟ فرمود: من، حسن، حسين و امامان نهگانه از فرزندان حسين‌ علیه السلام كه نهمين آنان مهدى و قائم ايشان‌است، از قرآن جدا نمى‌شوند و [[قرآن]] از آنان جدا نمى‌شود، تا كنار حوض (كوثر) بر پيامبر وارد شوند.<ref> سفینة البحار ، ج 2 ، ص 156.</ref> عترت پيامبر، همتاى قرآن كريمند و رسول خدا «قرآن و عترت‌» را به عنوان ‌ميراث و يادگار خويش براى امت معرفى كرده است: «انى تارك فيكم الثقلين، كتاب الله و عترتى اهل بيتى...».<ref>   اثبات الهداة ، ج 1 ، ص 735  </ref>
+خاندان [[پیامبر اسلام|پیغمبر اکرم]] صلی الله علیه و آله، [[اهل البیت|اهل بیت]] عصمت و طهارت، [[ائمه اطهار|ائمه]] [[شیعه|شیعه]]؛ عترت به فرزندانى که از نسل کسى باشد گفته مى‌شود. از [[امیرالمومنین]] پرسیدند: «عترت‌» کیست؟ فرمود: من، [[امام حسن علیه السلام|حسن]]، [[امام حسین علیه السلام|حسین]] و [[ائمه اطهار|امامان]] نهگانه از فرزندان حسین‌ علیه السلام که نهمین آنان [[امام زمان عجل الله فرجه الشریف|مهدى]] و قائم ایشان‌ است، از [[قرآن]] جدا نمى‌شوند و قرآن از آنان جدا نمى‌شود، تا کنار حوض ([[کوثر|کوثر]]) بر پیامبر وارد شوند.<ref> سفینة البحار ، ج ۲ ، ص ۱۵۶.</ref> عترت پیامبر، همتاى قرآن کریمند و رسول خدا «قرآن و عترت‌» را به عنوان ‌میراث و یادگار خویش براى امت معرفى کرده است: «انى تارک فیکم الثقلین، کتاب الله و عترتى اهل بیتى...».<ref>   اثبات الهداة ، ج ۱ ، ص ۷۳۵  </ref>
-اما «عترت‌» در لغت، قطعه‌هاى درشت مشك در نافه آهوست، نيز به معناى لعاب‌ شيرين است. همچنين عترت به معناى فرزندان و نوادگان نسبى و نسل يك شخص است‌ و به همين جهت به ذريه پيامبر از نسل على و فاطمه، عترت مى‌گويند. معناى ديگرعترت، ريشه درختى كه بريده شده و دوباره روييده باشد.
+اما «عترت‌» در لغت، قطعه‌هاى درشت مُشک در نافه آهوست، نیز به معناى لعاب‌ شیرین است. همچنین عترت به معناى فرزندان و نوادگان نسبى و نسل یک شخص است‌ و به همین جهت به ذریه [[پیامبر اسلام|پیامبر]] از نسل [[امام علی علیه السلام|على]] و [[حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها|فاطمه]]، عترت مى‌گویند. معناى دیگر عترت، ریشه درختى که بریده شده و دوباره روییده باشد.
-مرحوم [[محدث قمى]] با توجه به ‌همه معانى ياد شده براى عترت، چنين مى‌گويد: ائمه، همچون قطعه‌هاى بزرگ مشك از نافه‌اند و علومشان آب گوارا نزد اهل [[حكمت]] و انديشه است و اينان درختى هستند كه‌رسول خدا صلی الله علیه و آله ريشه‌اش، على تنه‌اش و ائمه از نسل او، شاخه‌هاى اين درخت و شيعيانشان‌ برگ اين درختند و علوم اهل بيت، ميوه اين درخت است.<ref>سفینة البحار ، ج 2 ، ص 157</ref>
+مرحوم [[محدث قمى]] با توجه به ‌همه معانى یاد شده براى عترت، چنین مى‌گوید: [[ائمه اطهار|ائمه]]، همچون قطعه‌هاى بزرگ مشک از نافه‌اند و علومشان آب گوارا نزد اهل [[حکمت]] و اندیشه است و اینان درختى هستند که‌ [[پیامبر اسلام|رسول خدا]] صلی الله علیه و آله ریشه‌اش، على تنه‌اش و ائمه از نسل او، شاخه‌هاى این درخت و شیعیانشان‌ برگ این درختند و علوم اهل بیت، میوه این درخت است.<ref>سفینة البحار ، ج ۲ ، ص ۱۵۷</ref>
 ==پانویس==
-<references/>
+<references />
 ==منابع==
 جواد محدثی، فرهنگ عاشورا، نشر معروف.
 [[رده:اهل البیت]]

@@ سطر ۲: / سطر ۲: @@
 {{مدخل دائره المعارف|کتاب [[فرهنگ عاشورا(کتاب)|فرهنگ عاشورا]]}}
-خاندان پيغمبر اكرم صلی الله علیه و آله، اهل بيت عصمت و طهارت، ائمه شيعه. عترت به فرزندانى كه از نسل كسى باشد گفته مى‌شود. از [[امیرالمومنین]] پرسيدند: «عترت‌» كيست؟ فرمود: من، حسن، حسين و امامان نهگانه از فرزندان حسين‌ علیه السلام كه نهمين آنان مهدى و قائم ايشان‌است، از قرآن جدا نمى‌شوند و [[قرآن]] از آنان جدا نمى‌شود، تا كنار حوض (كوثر) بر پيامبر وارد شوند.<ref>اثبات الهداة، ج 1، ص 735.</ref> عترت پيامبر، همتاى قرآن كريمند و رسول خدا «قرآن و عترت‌» را به عنوان ‌ميراث و يادگار خويش براى امت معرفى كرده است: «انى تارك فيكم الثقلين، كتاب الله و عترتى اهل بيتى...».<ref>سفينة البحار، ج 2، ص 157.</ref>
+خاندان پيغمبر اكرم صلی الله علیه و آله، اهل بيت عصمت و طهارت، ائمه شيعه. عترت به فرزندانى كه از نسل كسى باشد گفته مى‌شود. از [[امیرالمومنین]] پرسيدند: «عترت‌» كيست؟ فرمود: من، حسن، حسين و امامان نهگانه از فرزندان حسين‌ علیه السلام كه نهمين آنان مهدى و قائم ايشان‌است، از قرآن جدا نمى‌شوند و [[قرآن]] از آنان جدا نمى‌شود، تا كنار حوض (كوثر) بر پيامبر وارد شوند.<ref> سفینة البحار ، ج 2 ، ص 156.</ref> عترت پيامبر، همتاى قرآن كريمند و رسول خدا «قرآن و عترت‌» را به عنوان ‌ميراث و يادگار خويش براى امت معرفى كرده است: «انى تارك فيكم الثقلين، كتاب الله و عترتى اهل بيتى...».<ref>   اثبات الهداة ، ج 1 ، ص 735  </ref>
 اما «عترت‌» در لغت، قطعه‌هاى درشت مشك در نافه آهوست، نيز به معناى لعاب‌ شيرين است. همچنين عترت به معناى فرزندان و نوادگان نسبى و نسل يك شخص است‌ و به همين جهت به ذريه پيامبر از نسل على و فاطمه، عترت مى‌گويند. معناى ديگرعترت، ريشه درختى كه بريده شده و دوباره روييده باشد.
-مرحوم [[محدث قمى]] با توجه به ‌همه معانى ياد شده براى عترت، چنين مى‌گويد: ائمه، همچون قطعه‌هاى بزرگ مشك از نافه‌اند و علومشان آب گوارا نزد اهل [[حكمت]] و انديشه است و اينان درختى هستند كه‌رسول خدا صلی الله علیه و آله ريشه‌اش، على تنه‌اش و ائمه از نسل او، شاخه‌هاى اين درخت و شيعيانشان‌ برگ اين درختند و علوم اهل بيت، ميوه اين درخت است.
+مرحوم [[محدث قمى]] با توجه به ‌همه معانى ياد شده براى عترت، چنين مى‌گويد: ائمه، همچون قطعه‌هاى بزرگ مشك از نافه‌اند و علومشان آب گوارا نزد اهل [[حكمت]] و انديشه است و اينان درختى هستند كه‌رسول خدا صلی الله علیه و آله ريشه‌اش، على تنه‌اش و ائمه از نسل او، شاخه‌هاى اين درخت و شيعيانشان‌ برگ اين درختند و علوم اهل بيت، ميوه اين درخت است.<ref>سفینة البحار ، ج 2 ، ص 157</ref>
 از «ابن اعرابى‌» تعبيرهاى جالبى درباره عترت نقل شده است. مى‌گويد: «عترت به ‌معناى شهر و مركز است، اهل بيت نيز مركز اصلى اسلامند. عترت، صخره عظيمى است كه ‌سوسمار، لانه خود را كنار آن قرار مى‌دهد تا با علامت قرار دادن آن، خانه خود را گم‌ نكند. ائمه نيز هاديان خلقند. عترت ريشه درخت قطع شده است، اهل بيت نيز مورد ستم ‌قرار گرفته، قطع و بريده شدند. عترت، به يك قطعه بزرگ مشك و نافه آهو گفته مى‌شود.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ آوریل ۲۰۱۶، ساعت ۰۷:۳۷
سطر ۱:		سطر ۱:
		+	{{خوب}}
	{{مدخل دائره المعارف\|کتاب [[فرهنگ عاشورا(کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]}}		{{مدخل دائره المعارف\|کتاب [[فرهنگ عاشورا(کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ نوامبر ۲۰۱۲، ساعت ۰۹:۳۶
سطر ۱۸:		سطر ۱۸:
	==منابع==		==منابع==
	جواد محدثی، فرهنگ عاشورا، نشر معروف.		جواد محدثی، فرهنگ عاشورا، نشر معروف.
		+
		+	[[رده:اهل البیت]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ اکتبر ۲۰۱۲، ساعت ۰۷:۴۳
سطر ۱:		سطر ۱:
−	{{~~بخشی از یک~~ کتاب}}	+	{{مدخل دائره المعارف\|کتاب [[فرهنگ عاشورا(کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]}}

	خاندان پيغمبر اكرم صلی الله علیه و آله، اهل بيت عصمت و طهارت، ائمه شيعه. عترت به فرزندانى كه از نسل كسى باشد گفته مى‌شود. از [[امیرالمومنین]] پرسيدند: «عترت‌» كيست؟ فرمود: من، حسن، حسين و امامان نهگانه از فرزندان حسين‌ علیه السلام كه نهمين آنان مهدى و قائم ايشان‌است، از قرآن جدا نمى‌شوند و [[قرآن]] از آنان جدا نمى‌شود، تا كنار حوض (كوثر) بر پيامبر وارد شوند.<ref>اثبات الهداة، ج 1، ص 735.</ref> عترت پيامبر، همتاى قرآن كريمند و رسول خدا «قرآن و عترت‌» را به عنوان ‌ميراث و يادگار خويش براى امت معرفى كرده است: «انى تارك فيكم الثقلين، كتاب الله و عترتى اهل بيتى...».<ref>سفينة البحار، ج 2، ص 157.</ref>		خاندان پيغمبر اكرم صلی الله علیه و آله، اهل بيت عصمت و طهارت، ائمه شيعه. عترت به فرزندانى كه از نسل كسى باشد گفته مى‌شود. از [[امیرالمومنین]] پرسيدند: «عترت‌» كيست؟ فرمود: من، حسن، حسين و امامان نهگانه از فرزندان حسين‌ علیه السلام كه نهمين آنان مهدى و قائم ايشان‌است، از قرآن جدا نمى‌شوند و [[قرآن]] از آنان جدا نمى‌شود، تا كنار حوض (كوثر) بر پيامبر وارد شوند.<ref>اثبات الهداة، ج 1، ص 735.</ref> عترت پيامبر، همتاى قرآن كريمند و رسول خدا «قرآن و عترت‌» را به عنوان ‌ميراث و يادگار خويش براى امت معرفى كرده است: «انى تارك فيكم الثقلين، كتاب الله و عترتى اهل بيتى...».<ref>سفينة البحار، ج 2، ص 157.</ref>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۶ اکتبر ۲۰۱۲، ساعت ۰۶:۰۳
سطر ۱:	سطر ۱:
	+	{{بخشی از یک کتاب}}

	+	خاندان پيغمبر اكرم صلی الله علیه و آله، اهل بيت عصمت و طهارت، ائمه شيعه. عترت به فرزندانى كه از نسل كسى باشد گفته مى‌شود. از [[امیرالمومنین]] پرسيدند: «عترت‌» كيست؟ فرمود: من، حسن، حسين و امامان نهگانه از فرزندان حسين‌ علیه السلام كه نهمين آنان مهدى و قائم ايشان‌است، از قرآن جدا نمى‌شوند و [[قرآن]] از آنان جدا نمى‌شود، تا كنار حوض (كوثر) بر پيامبر وارد شوند.<ref>اثبات الهداة، ج 1، ص 735.</ref> عترت پيامبر، همتاى قرآن كريمند و رسول خدا «قرآن و عترت‌» را به عنوان ‌ميراث و يادگار خويش براى امت معرفى كرده است: «انى تارك فيكم الثقلين، كتاب الله و عترتى اهل بيتى...».<ref>سفينة البحار، ج 2، ص 157.</ref>
	+
	+	اما «عترت‌» در لغت، قطعه‌هاى درشت مشك در نافه آهوست، نيز به معناى لعاب‌ شيرين است. همچنين عترت به معناى فرزندان و نوادگان نسبى و نسل يك شخص است‌ و به همين جهت به ذريه پيامبر از نسل على و فاطمه، عترت مى‌گويند. معناى ديگرعترت، ريشه درختى كه بريده شده و دوباره روييده باشد.
	+
	+	مرحوم [[محدث قمى]] با توجه به ‌همه معانى ياد شده براى عترت، چنين مى‌گويد: ائمه، همچون قطعه‌هاى بزرگ مشك از نافه‌اند و علومشان آب گوارا نزد اهل [[حكمت]] و انديشه است و اينان درختى هستند كه‌رسول خدا صلی الله علیه و آله ريشه‌اش، على تنه‌اش و ائمه از نسل او، شاخه‌هاى اين درخت و شيعيانشان‌ برگ اين درختند و علوم اهل بيت، ميوه اين درخت است.
	+
	+	از «ابن اعرابى‌» تعبيرهاى جالبى درباره عترت نقل شده است. مى‌گويد: «عترت به ‌معناى شهر و مركز است، اهل بيت نيز مركز اصلى اسلامند. عترت، صخره عظيمى است كه ‌سوسمار، لانه خود را كنار آن قرار مى‌دهد تا با علامت قرار دادن آن، خانه خود را گم‌ نكند. ائمه نيز هاديان خلقند. عترت ريشه درخت قطع شده است، اهل بيت نيز مورد ستم ‌قرار گرفته، قطع و بريده شدند. عترت، به يك قطعه بزرگ مشك و نافه آهو گفته مى‌شود.
	+
	+	آنان نيز در ميان بنى هاشم و فرزندان ابوطالب، همچون قطعه بزرگ نافه، خوشبويند.
	+
	+	عترت، به چشمه زلال و گوارا و شيرين گفته مى‌شود. علوم اهل بيت نيز، نزد اهل خرد و فرزانگان، گواراتر از هر چيز است. عترت، به معناى باد است. آنان نيز همچون باد، سپاه و حزب خدايند. عترت، گياهى متفرق است، مثل مرزنجوش. عترت پيامبر نيز مزارهاى‌ پراكنده در هر سو دارند و بركاتشان در شرق و غرب جهان گسترده است. عترت، دوستان، طايفه و قبيله هر كس را گويند. اهل بيت نيز گروه و طايفه و رهط رسول الله صلی الله علیه و آله هستند.<ref>مجمع البحرين، طريحى، واژه‌ «عتر». نزديك به اين بيان در «سفينة البحار» واژه عترت. </ref>
	+
	+	==پانویس==
	+	<references/>
	+
	+	==منابع==
	+	جواد محدثی، فرهنگ عاشورا، نشر معروف.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ اکتبر ۲۰۱۲، ساعت ۰۵:۴۴
سطر ۱:		سطر ۱:
−	~~#REDIRECT [[اهل البیت]]~~	+