عبیدالله بن حر جعفی - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۲۳ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۳۸

2025-11-23T15:38:10Z

نمایش تغییرات

Mohammadi در ‏۱۹ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۲۲

2025-06-19T10:22:38Z

Zamani در ‏۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۵۳

2024-07-09T09:53:24Z

Zamani در ‏۱۳ سپتامبر ۲۰۲۰، ساعت ۰۹:۵۶

2020-09-13T09:56:10Z

مهدی موسوی: مهدی موسوی صفحهٔ عبيدالله بن حر جعفي را به عبیدالله بن حر جعفی منتقل کرد

2020-04-18T07:57:46Z

مهدی موسوی صفحهٔ عبيدالله بن حر جعفي را به عبیدالله بن حر جعفی منتقل کرد

مهدی موسوی: ویرایش

2020-04-18T07:56:50Z

ویرایش

نمایش تغییرات

Zamani: /* عبیدالله در زمان امام حسین علیه السلام */

2019-09-24T10:03:39Z

‏عبیدالله در زمان امام حسین علیه السلام

Zamani در ‏۲۴ سپتامبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۰:۰۱

2019-09-24T10:01:22Z

Zamani: بهتر نمودن شناسه

2019-09-24T06:19:49Z

بهتر نمودن شناسه

Zamani در ‏۲۴ سپتامبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۱:۱۹

2019-09-24T01:19:35Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۲۲
سطر ۱:		سطر ۱:
−	~~عبیدالله~~ بن حر جعفی یکی از اشراف [[کوفه]] ~~و از شجاعان عرب~~ بود که گروهی از جنگاوران قبیله اش که با او همراه بودند را فرماندهی می نمود. او معمولا خود را در قید تبعیت از فرد یا حکومتی قرار نمی داد جز اینکه در دوره‌های کوتاهی با حکام [[عراق]] برای کسب جایگاه و منافع همراهی نمود. او و طرفدارانش در برهه‌هایی به ربودن دارایی های مردم و ویرانی شهرها و روستاها پرداختند. [[امام حسین علیه السلام\|امام حسین]] علیه السلام در مسیر کوفه با او برخورد نمود و او را به یاری خویش به جبران گناهان گذشته‌اش فراخواند. اما او نپذیرفت و پس از شهادت امام (ع) پشیمان شد. در [[قیام مختار]] نیز ابتدا به قیام‌کنندگان پیوست. اما پس از مدتی از صف یاران [[مختار ثقفی\|مختار]] جدا شد و جزء سپاهیان [[مصعب بن زبیر]] در مقابل مختار قرار گرفت. اما بدگمانی مصعب به او موجب شد که او را مدتی به زندان بیاندازد. او پس از آزادی به کمک [[عبدالملک بن مروان\|عبدالملک مروان]] سپاهی سازماندهی کرد و شهر تکریت را تصرف نمود و از آنجا به کوفه حمله برد که در نبرد با سپاه مصعب جان خود را از دست داد.	+	«عبیدالله بن حر جعفی بن عمرو بن خالد بن مجمع بن مالک بن کعب بن سعد بن عوف بن عویم بن جعفی» از قبیله بنی سعد است. قبیله بنی سعد را "بنی سعد العشیره جعفی" می گفتند. عبیدالله یکی از اشراف [[کوفه]] بود که گروهی از جنگاوران قبیله اش که با او همراه بودند را فرماندهی می نمود. او معمولا خود را در قید تبعیت از فرد یا حکومتی قرار نمی داد جز اینکه در دوره‌های کوتاهی با حکام [[عراق]] برای کسب جایگاه و منافع همراهی نمود. او و طرفدارانش در برهه‌هایی به ربودن دارایی های مردم و ویرانی شهرها و روستاها پرداختند.

	اما خاندان «بنی الحر جعفی» از [[شیعه\|شیعیان]] بودند و از جمله آنها می توان ادیم، ایوب و زکریا را -که از اصحاب [[امام صادق علیه السلام\|امام جعفر صادق]] علیه السلام بودند- نام برد. گویند ادیم و ایوب جزء موثقین بوده و زکریا کتاب داشت.		اما خاندان «بنی الحر جعفی» از [[شیعه\|شیعیان]] بودند و از جمله آنها می توان ادیم، ایوب و زکریا را -که از اصحاب [[امام صادق علیه السلام\|امام جعفر صادق]] علیه السلام بودند- نام برد. گویند ادیم و ایوب جزء موثقین بوده و زکریا کتاب داشت.

@@ سطر ۶۳: / سطر ۶۳: @@
 *عُبیدُاللهِ بنِ حُر جُعفی، در دسترس در [http://www.tahoordanesh.com/page.php?pid=17613 دایرة المعارف طهور]، بازیابی: 2 آذر ماه 1392.
 {{واقعه عاشورا}}
 [[رده:یاران مختار]]

@@ سطر ۶۲: / سطر ۶۲: @@
 *محمد باقرپور امینی، زیانکاران در حماسه کربلا [http://www.hawzah.net/fa/Magazine/View/89/3387/15566 پایگاه اطلاع رسانی حوزه]، بازیابی: 2 آذر ماه 1392.
 *عُبیدُاللهِ بنِ حُر جُعفی، در دسترس در [http://www.tahoordanesh.com/page.php?pid=17613 دایرة المعارف طهور]، بازیابی: 2 آذر ماه 1392.
+{{واقعه عاشورا}}
-[[رده: زیانکاران در حماسه کربلا]]
+[[رده:یاران مختار]]

@@ سطر ۲۴: / سطر ۲۴: @@
 آن حضرت خود برخاست و به خیمه او رفت و بنشست و خدا را سپاس گفت و فرمود: ای مرد در گذشته خطا بسیار کردی و خداوند تو را به اعمالت مؤاخذه می کند، آیا نمی خواهی در این ساعت سوی او بازگردی و مرا یاری کنی تا جد من روز قیامت، نزد خدا شفیع تو باشد؟
-گفت: یابن رسول الله، اگر به یاری تو آیم، همان اول کار پیش روی تو کشته می شوم و نفس من به مرگ راضی نیست ولی این اسب مرا که «ملحقه» نام داشت، بگیر به خدا قسم تاکنون هیچ سواری با آن در طلب چیزی نرفته مگر این که به آن رسیده و هیچکس در طلب من نیامده مگر این که از او سبقت گرفته و نجات یافتم. (نقل از [[شیخ صدوق]] در کتاب اماملی، شیخ مفید و...)
+گفت: یابن رسول الله، اگر به یاری تو آیم، همان اول کار پیش روی تو کشته می شوم و نفس من به مرگ راضی نیست ولی این اسب مرا که «ملحقه» نام داشت، بگیر به خدا قسم تاکنون هیچ سواری با آن در طلب چیزی نرفته مگر این که به آن رسیده و هیچکس در طلب من نیامده مگر این که از او سبقت گرفته و نجات یافتم. (نقل از [[شیخ صدوق]] در کتاب امالی، شیخ مفید و...)
 حسین علیه السلام از او روی برگرداند و فرمود: نه حاجت به تو دارم و نه به اسب تو و سپس آیه ای از [[سوره کهف]] را خواند: «و ما کنت متخذ المضلین عضدا»؛ ما گمراهان را به یاری خود نمی طلبیم. اما از اینجا بگریز و برو! نه با ما باش و نه بر ما! زیرا اگر کسی صدای استغاثه ما را بشنود و اجابت نکند، خداوند او را به رو در آتش جهنم می اندازد و هلاک می شود. آنگاه امام علیه السلام به خیمه خود بازگشت.

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-عبيدالله بن حر جعفي یکی از اشراف کوفه و از شجاعان عرب بود که گروهی از جنگاوران قبیله اش که با او همراه بودند را فرماندهی می نمود. او معمولا خود را در قید تبعیت از فرد یا حکومتی قرار نمی داد جز اینکه در دوره‌های کوتاهی با حکام عراق برای کسب جایگاه و منافع همراهی نمود. او و طرفدارانش در برهه هایی به ربودن دارایی های مردم و ویرانی شهرها و روستاها پرداختند.امام حسین علیه السلام در مسیر کوفه با او برخورد نمود و او را به یاری خویش به جبران گناهان گذشته‌اش فراخواند. اما او نپذیرفت و پس از شهادت امام(ع) پشیمان شد. در قیام مختار ابتدا به قیام‌کنندگان پیوست. اما پس از مدتی از صف یاران مختار جدا شد و جزء سپاهیان مصعب بن زبیر در مقابل مختار قرار گرفت. اما بدگمانی مصعب به او موجب شد که او را مدتی به زندان بیاندازد او پس از آزادی به کمک عبدالملک مروان سپاهی  سازماندهی کرد و شهر تکریت را تصرف کرد و از آنجا به کوفه حمله برد که در نبرد با سپاه مصعب جان خود را از دست داد.
+عبيدالله بن حر جعفي یکی از اشراف کوفه و از شجاعان عرب بود که گروهی از جنگاوران قبیله اش که با او همراه بودند را فرماندهی می نمود. او معمولا خود را در قید تبعیت از فرد یا حکومتی قرار نمی داد جز اینکه در دوره‌های کوتاهی با حکام عراق برای کسب جایگاه و منافع همراهی نمود. او و طرفدارانش در برهه‌هایی به ربودن دارایی های مردم و ویرانی شهرها و روستاها پرداختند. [[امام حسین علیه السلام]] در مسیر [[کوفه]] با او برخورد نمود و او را به یاری خویش به جبران گناهان گذشته‌اش فراخواند. اما او نپذیرفت و پس از شهادت امام(ع) پشیمان شد. در [[قیام مختار]] ابتدا به قیام‌کنندگان پیوست. اما پس از مدتی از صف یاران مختار جدا شد و جزء سپاهیان [[مصعب بن زبیر]] در مقابل مختار قرار گرفت. اما بدگمانی مصعب به او موجب شد که او را مدتی به زندان بیاندازد او پس از آزادی به کمک [[عبدالملک بن مروان|عبدالملک مروان]] سپاهی  سازماندهی کرد و شهر [[تکریت]] را تصرف کرد و از آنجا به کوفه حمله برد که در نبرد با سپاه مصعب جان خود را از دست داد.
 ==عبیدالله در زمان امام علی علیه السلام==
-عبیدالله از هواداران عثمان بن عفان (خلیفه سوم) بود و زمانی که او کشته شد گفت: خداوند می داند که من عثمان را دوست دارم و حتما او را یاری خواهم کرد، اگرچه مرده باشد.
+عبیدالله از هواداران [[عثمان بن عفان]] (خلیفه سوم) بود.<ref>ابن اثیر، الكامل، ترجمه حالت و خلیلی، ۱۳۷۱ش، ج‏۱۲، ص۱۶۹</ref>  زمانی که جنگ جمل بین امام علی و اصحاب جمل به وقوع پیوست او به شام رفت و در پناه معاویه قرار گرفت<ref>ابن اعثم، الفتوح، ۱۹۹۱م، ج۶، ص۲۶۹</ref> برخی منابع گفته‌اند که او در جنگ صفین معاویه را همراهی نمود. <ref>ابن اثیر، الكامل، ترجمه حالت و خلیلی، ۱۳۷۱ش، ج‏۱۲، ص۱۶۹</ref> اما ابن اعثم مورخ شیعی روایت می کند که وقتی معاویه از او برای شرکت در جنگ صفین درخواست نمود او پاسخ داد: برایم چنین کاری مقدور نیست چرا که من مردی از کوفه هستم و آنها که با علی بن ابیطالب هستند اکثرشان از قوم و عشیره‌‌ام هستند و من از نزد آنان با ناراحتی خارج نشده‌ام و نیز علی عثمان بن عفان را نکشته است تا من با او قتال کنم. خوب است من را از جنگ با علی معاف داری! پس چون بازگشتی من با هر کس که خواستی پیکار می کنم. پس معاویه غضبناک شد و ابن حر در منزلش ماند و در هیچ یک از معرکه های جنگ صفین شرکت ننمود.<ref>ابن اعثم، الفتوح، ۱۹۹۱م، ج۶، ص۲۶۹</ref> <ref>برخی اشاره نداشتن منابعی که مستقلا به واقعه صفین پرداخته اند همچون وقعه الصفین، به حضور عبیدالله بن حر در در جنگ صفین را نیز موجب تردید در درستی گزارشهای مربوط به شرکت او در جنگ صفین می دانند.(سعیدیان جزی، «تحلیلی بر شخصیت عبیدالله بن حرّ جعفی و جایگاه او در تحولات عراق»، ص۳۵)</ref>
-او پس از قتل عثمان به شام رفت و برخی منابع گفته اند در [[جنگ صفین]] در سپاه معاویه بر علیه علی علیه السلام جنگید.<ref>ابن اثیر، الكامل، ترجمه حالت و خلیلی، ۱۳۷۱ش، ج‏۱۲، ص۱۶۹</ref> اما برخی با توجه به گزارش های مخالف آن در منابع دیگر و عدم ذکر چنین مطلبی در منابعی که مستقلا به واقعه صفین پرداخته اند همچون وقعه الصفین، در درستی گزارشهای مربوط به شرکت او در جنگ صفین تردید نموده اند. <ref>سعیدیان جزی، «تحلیلی بر شخصیت عبیدالله بن حرّ جعفی و جایگاه او در تحولات عراق»، ص۳۵</ref>
+مطابق با نوشته ابن اعثم در کتاب الفتوح، پس از بازگشت معاویه از جنگ صفین، جاسوسانش به او گزارش دادند که گروهی شبانه به نزد ابن حر آمدند و صبحگاه متفرق شدند. معاویه به دنبال این گزارش ابن حر را فراخواند و از او خواست که در مورد این گروه به او توضیح دهد. ابن حر گفت: آنها یاران من بودند که از شهرم به اینجا آمده بودند و در امور خود با من مشورت نمودند و من نیز با آنها در مورد اقامتم در شام مشورت نمودم. معاویه به او گفت: آیا خودت را حالی می بینی که به کوفه رفته ای و با علی همراه شده ای؟ ابن حر پاسخ داد: به خدا قسم این همان چیزی است که من قصد دارم و شهرم را بیشتر از غیر آن دوست دارم و برای من قبیح است که قوم خود را ترک کنم و در شام غریب و دور از وطن زندگی کنم. اما آنچه در مورد علی گفتی به خدا قسم شک ندارم که علی بر حق است و امام هدایت است. پس مردی از همنشینان معاویه گفت: دروغ گفتی ای ابن حر! بلکه ما بر حقیم و آنکه به او اشاره داشتی بر باطل است و ما جز از روی دیانت با او جنگ نکردیم.
-نقل شده که او زنی در کوفه داشت، وقتی اقامتش نزد معاویه در شام طول کشید، همسرش با شخص دیگری بنام «عکرمه» ازدواج کرد (در بعضی نقل ها آمده که خانواده زن گمان کردند که عبیدالله کشته شده و در بعضی نقل ها او را که دچار چنین خطایی شده بود (دشمن علی علیه السلام) در زمره مرتدان قلمداد کرده و همسرش را که در کوفه رها نموده بود، در غیاب او طلاق دادند و به ازدواج دیگری درآوردند!)، چون این خبر به عبیدالله رسید به کوفه آمد و به [[امام علی]] علیه السلام شکایت کرد.
+پس ابن حر گفت: والله که دروغگو و نادان توئی! و با برادر رسول خدا و پسر عموی او از روی ظلم و عدوان جنگ نموده ای و پس از آن بر اسب خود جست و با حالت غضب از نزد معاویه به منزلش رفت. معاویه رو به آن مرد کرد و گفت: بد کاری کردی! ما به اینکه چنین کسی را راضی کنی بیش از اینکه ناراحتش کنی نیاز داریم.
 امام علیه السلام به او فرمود: تو دشمن ما را بر مخالفت ما کمک کردی! عبیدالله گفت: آیا این امر مرا از عدل تو محروم می کند؟ حضرت علی علیه السلام فرمود: هرگز! سپس ماجرا را شنید و حکم نمود تا همسرش را به او بازگردانند.
 ==عبیدالله در زمان امام حسین علیه السلام==
@@ سطر ۵۸: / سطر ۶۰: @@
 * ابن اثیر، علی بن محمد، الکامل فی التاریخ، ترجمه ابو القاسم حالت و عباس خليلى، تهران، مؤسسه مطبوعاتى علمى، ۱۳۷۱ش.
 * سعیدیان جزی، مریم، «تحلیلی بر شخصیت عبیدالله بن حرّ جعفی و جایگاه او در تحولات عراق»، سخن تاریخ، بهار و تابستان ۱۳۹۶، شماره ۲۵.
 * محمد باقرپور امینی، زیانکاران در حماسه کربلا [http://www.hawzah.net/fa/Magazine/View/89/3387/15566 پایگاه اطلاع رسانی حوزه]، بازیابی: 2 آذر ماه 1392.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۸ آوریل ۲۰۲۰، ساعت ۰۷:۵۷
(بدون تفاوت)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ سپتامبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۶:۱۹
سطر ۱:		سطر ۱:
−	عبيدالله بن حر جعفي یکی از اشراف کوفه و از ~~دلاوران و~~ شجاعان عرب بود~~. او را همیشه~~ گروهی از جنگاوران که ~~غالبا از قبیله~~ او بودند ~~همراهی~~ می ~~کردند و~~ او را که از فرد یا حکومتی ~~تبعیت~~ نمی نمود ~~یاری می رساندند~~. امام حسین علیه السلام در مسیر کوفه با او برخورد نمود و از او ~~طلب~~ یاری ~~کرد~~ اما او نپذیرفت و پس از شهادت امام(ع) پشیمان شد. در قیام مختار ابتدا به قیام‌کنندگان پیوست. اما پس از مدتی از صف یاران مختار جدا شد و جزء سپاهیان مصعب بن زبیر در مقابل مختار قرار گرفت. اما بدگمانی مصعب به او موجب شد که او را مدتی به زندان بیاندازد او پس از آزادی به کمک عبدالملک مروان سپاهی سازماندهی کرد و شهر تکریت را تصرف کرد و از آنجا به کوفه حمله برد که در نبرد با سپاه مصعب جان خود را از دست داد.	+	عبيدالله بن حر جعفي یکی از اشراف کوفه و از شجاعان عرب بود که گروهی از جنگاوران قبیله اش که با او همراه بودند را فرماندهی می نمود. او معمولا خود را در قید تبعیت از فرد یا حکومتی قرار نمی داد جز اینکه در دوره‌های کوتاهی با حکام عراق برای کسب جایگاه و منافع همراهی نمود. او و طرفدارانش در برهه هایی به ربودن دارایی های مردم و ویرانی شهرها و روستاها پرداختند.امام حسین علیه السلام در مسیر کوفه با او برخورد نمود و او را به یاری خویش به جبران گناهان گذشته‌اش فراخواند. اما او نپذیرفت و پس از شهادت امام(ع) پشیمان شد. در قیام مختار ابتدا به قیام‌کنندگان پیوست. اما پس از مدتی از صف یاران مختار جدا شد و جزء سپاهیان مصعب بن زبیر در مقابل مختار قرار گرفت. اما بدگمانی مصعب به او موجب شد که او را مدتی به زندان بیاندازد او پس از آزادی به کمک عبدالملک مروان سپاهی سازماندهی کرد و شهر تکریت را تصرف کرد و از آنجا به کوفه حمله برد که در نبرد با سپاه مصعب جان خود را از دست داد.

	==عبیدالله در زمان امام علی علیه السلام==		==عبیدالله در زمان امام علی علیه السلام==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ سپتامبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۱:۱۹
سطر ۱:		سطر ۱:
	عبيدالله بن حر جعفي یکی از اشراف کوفه و از دلاوران و شجاعان عرب بود. او را همیشه گروهی از جنگاوران که غالبا از قبیله او بودند همراهی می کردند و او را که از فرد یا حکومتی تبعیت نمی نمود یاری می رساندند. امام حسین علیه السلام در مسیر کوفه با او برخورد نمود و از او طلب یاری کرد اما او نپذیرفت و پس از شهادت امام(ع) پشیمان شد. در قیام مختار ابتدا به قیام‌کنندگان پیوست. اما پس از مدتی از صف یاران مختار جدا شد و جزء سپاهیان مصعب بن زبیر در مقابل مختار قرار گرفت. اما بدگمانی مصعب به او موجب شد که او را مدتی به زندان بیاندازد او پس از آزادی به کمک عبدالملک مروان سپاهی سازماندهی کرد و شهر تکریت را تصرف کرد و از آنجا به کوفه حمله برد که در نبرد با سپاه مصعب جان خود را از دست داد.		عبيدالله بن حر جعفي یکی از اشراف کوفه و از دلاوران و شجاعان عرب بود. او را همیشه گروهی از جنگاوران که غالبا از قبیله او بودند همراهی می کردند و او را که از فرد یا حکومتی تبعیت نمی نمود یاری می رساندند. امام حسین علیه السلام در مسیر کوفه با او برخورد نمود و از او طلب یاری کرد اما او نپذیرفت و پس از شهادت امام(ع) پشیمان شد. در قیام مختار ابتدا به قیام‌کنندگان پیوست. اما پس از مدتی از صف یاران مختار جدا شد و جزء سپاهیان مصعب بن زبیر در مقابل مختار قرار گرفت. اما بدگمانی مصعب به او موجب شد که او را مدتی به زندان بیاندازد او پس از آزادی به کمک عبدالملک مروان سپاهی سازماندهی کرد و شهر تکریت را تصرف کرد و از آنجا به کوفه حمله برد که در نبرد با سپاه مصعب جان خود را از دست داد.
−
−	~~==عبیدالله در زمان پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم==~~
−	برخی منابع از حضور عبیدالله در رویارویی مسلمانان با ارتش ساسانی خبر داده اند و گفته شده پس از نخستین فتوح اسلامی در کوفه ساکن گردید.<ref>سعیدیان جزی، «تحلیلی بر شخصیت عبیدالله بن حرّ جعفی و جایگاه او در تحولات عراق»، ص۲۳</ref>

	==عبیدالله در زمان امام علی علیه السلام==		==عبیدالله در زمان امام علی علیه السلام==