عبدالله بن مسعود - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی: مهدی موسوی صفحهٔ ابن مسعود را به عبدالله بن مسعود که تغییرمسیر بود منتقل کرد

2023-05-20T12:10:36Z

مهدی موسوی صفحهٔ ابن مسعود را به عبدالله بن مسعود که تغییرمسیر بود منتقل کرد

مهدی موسوی در ‏۲۰ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۱۰

2023-05-20T12:10:13Z

نمایش تغییرات

مهدی موسوی در ‏۲۰ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۱۷

2023-05-20T11:17:00Z

مهدی موسوی در ‏۲۰ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۰۸

2023-05-20T10:08:18Z

نمایش تغییرات

Zamani در ‏۷ اوت ۲۰۲۱، ساعت ۰۷:۰۵

2021-08-07T07:05:24Z

Zamani در ‏۱۷ مارس ۲۰۲۰، ساعت ۱۳:۳۰

2020-03-17T13:30:36Z

Zamani در ‏۱۷ مارس ۲۰۲۰، ساعت ۱۳:۱۲

2020-03-17T13:12:36Z

Zamani در ‏۴ مهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۸:۲۰

2019-05-04T08:20:34Z

سید مهدی خدایی: درج الگوی رتبه بندی و اصلاح برخی مطالب

2018-10-09T15:33:56Z

درج الگوی رتبه بندی و اصلاح برخی مطالب

سید مهدی خدایی: /* ابن مسعود و علم قرائت */ اصلاح مطلب

2018-10-09T15:25:58Z

‏ابن مسعود و علم قرائت: اصلاح مطلب

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{خوب}}
-'''عبدالله بن مسعود''' از [[صحابه]] مشهور [[رسول خدا]] صلی الله علیه وآله و از راویان حدیث و مفسران قرآن و صاحب مصحف بود.
+'''«عبدالله بن مسعود»''' (م، ۳۲ ق)، از [[صحابه]] مشهور [[رسول خدا]] صلی الله علیه وآله و از نخستین مسلمانان صدر [[اسلام]] به شمار می‌رود. ابن مسعود از راویان [[حدیث]] و مفسران [[قرآن]] و قاریان صاحب مصحف در قرن اول هجری بود. او مدتها در [[مدينه]] و [[كوفه]]، به تعليم قرآن و نقل روایات اشتغال داشت.
-==زندگی نامه==
+==زندگی‌نامه==
 ===در زمان پیامبر اسلام===
@@ سطر ۹: / سطر ۹: @@
 به همین جهت او یکی از نخستین مسلمانان صدر اسلام به شمار می‌رود، و از قول خود او آمده كه ششمين مسلمان بوده است.<ref>ابن اسحاق، ۱۴۳؛ حاكم نيشابوری، ۳ / ۳۱۳.</ref> پیش از مسلمان شدن در خانه ارقم زندگی می‌کرد و بعد از قبول [[اسلام]] به خدمتگزاری خانه پیامبر اکرم پذیرفته شد.
-ابن مسعود از آن دسته از [[صحابه]] بود که خیلی زود در پرتو صحبت رسول خدا صلی الله علیه و آله با رموز [[قرآن]] و حقایق اسلام آشنا شد؛ تا جایی که پیامبر او را مامور کرد در مقابل معاندان اسلام بایستد و از اسلام دفاع کند. او پس از پيامبر (ص)، نخستین مسلمانی بود که قرآن را به صدای بلند در مکه [[تلاوت قرآن|تلاوت]] کرد و کافران او را به شدت کتک زدند. روایتی از رسول خدا نقل شده که اصحاب را به یادگیری قرآن از ابن مسعود فرمان می دهد: {{متن حدیث|«قالَ صلى الله عليه و آله و سلم: مَنْ اَحَبَّ اَن يَسْمَعَ الْقُرآنَ غَضَّا فَلْيَسْمَعْهُ مِنْ ابْنِ اُمّ عَبْدٍ.»}}.<ref>شیخ عباس قمی، منتهى الآمال في تواريخ النبي و الآل ،ج‏1، ص304</ref>
+ابن مسعود از آن دسته از [[صحابه]] بود که خیلی زود در پرتو صحبت رسول خدا صلی الله علیه و آله با رموز [[قرآن]] و حقایق اسلام آشنا شد؛ تا جایی که پیامبر او را مامور کرد در مقابل معاندان اسلام بایستد و از اسلام دفاع کند. او پس از پيامبر (ص)، نخستین مسلمانی بود که قرآن را به صدای بلند در مکه [[تلاوت قرآن|تلاوت]] کرد و کافران او را به شدت کتک زدند.
 عبدالله بن مسعود دو بار به [[حبشه]] هجرت کرد و سپس به خانه [[معاذ بن جبل]] در [[مدینه]] وارد شد. پیامبر بین او و معاذ بن جبل (یا به قولی سعد بن معاذ)، پیمان [[برادری]] برقرار فرمود.<ref>بلاذری، انساب الاشراف، ۱ / ۲۷۱.</ref>
@@ سطر ۱۷: / سطر ۱۷: @@
 از جزئیات زندگی عبدالله بن مسعود، پس از [[رحلت پیامبر اسلام|رحلت رسول خدا]] صلی الله علیه و آله اطلاع دقیقی در دست نیست. مطابق با خبری، او از جمله کسانی بوده است که بعد از رسول خدا صلی الله علیه و آله بر خلافت [[ابوبکر]] اعتراض کرده است.<ref>بحارالانوار،ج28، ص208</ref> نام او همچنین در [[جنگ یرموک]] و سایر فتوحات [[شام]] برده شده است. در ۲۱ قمری، [[عمر بن خطاب|عمر]] او را که در حمص بود، فراخواند و برای نظارت بر [[بیت المال]] و [[قضاوت|قضا]] به [[کوفه]] فرستاد.<ref>بلاذری، فتوح، ص۲۶۹؛ طبری، تاریخ ج۱، صص۲۶۳۷، ۲۶۴۵-۲۶۴۷.</ref>
-پس از قتل [[عمر بن خطاب |عمر]]، [[عثمان بن عفان|عثمان]] نیز او را بر منصب خود ابقا کرد و در [[عراق]] زمینی به او بخشید.<ref>بلاذری، فتوح، ص۲۷۳.</ref> هنگامی که عثمان، [[ولید بن عقبه]] را به جای [[سعد بن ابی وقاص]] به عنوان والی جدید [[کوفه]] منصوب نمود، ولید شروع به برداشت از بیت المال نمود و ابن مسعود معترض او شد. اما عثمان از کارهای ولید حمایت نمود.<ref>شری، محمدجواد، امیرالمؤمنین (ع) اسوه وحدت، ترجمه محمدرضا عطایی، ص327</ref> و ابن مسعود با حالت قهر کلید بیت المال را به [[ولید بن عقبه]] داد و زبان به اعتراض نسبت به عثمان گشود. در پی این درگیری، ولید نامه ای به عثمان نوشت و ما وقع را شرح داد و عثمان که از ابن مسعود بر آشفته بود، او را به [[مدینه]] بازخواند. در مدینه عثمان، وی را ناسزا گفت و دستور داد که او را به زور از [[مسجد]] برانند و به او اجازه خروج از مدینه را نداد.
+پس از قتل [[عمر بن خطاب |عمر]]، [[عثمان بن عفان|عثمان]] نیز او را بر منصب خود ابقا کرد و در [[عراق]] زمینی به او بخشید.<ref>بلاذری، فتوح، ص۲۷۳.</ref> هنگامی که عثمان، [[ولید بن عقبه]] را به جای [[سعد بن ابی وقاص]] به عنوان والی جدید [[کوفه]] منصوب نمود، ولید شروع به برداشت از بیت المال نمود و ابن مسعود معترض او شد. اما عثمان از کارهای ولید حمایت نمود.<ref>شری، محمدجواد، امیرالمؤمنین (ع) اسوه وحدت، ترجمه محمدرضا عطایی، ص327</ref> و ابن مسعود با حالت قهر کلید بیت المال را به [[ولید بن عقبه]] داد و زبان به اعتراض نسبت به عثمان گشود. در پی این درگیری، ولید نامه ای به عثمان نوشت و ما وقع را شرح داد و عثمان که از ابن مسعود بر آشفته بود، او را به [[مدینه]] بازخواند. در مدینه عثمان، وی را ناسزا گفت و دستور داد که او را به زور از [[مسجد]] برانند و به او اجازه خروج از مدینه را نداد. در طول مدتی كه ابن مسعود در مدينه بود، عثمان عطای او را از بيت المال قطع كرد. يكی از علل ناخشنودی عثمان از ابن مسعود، حضور وی در تدفين و [[نماز میت|نماز]] بر پيكر [[ابوذر]] در [[ربذه|رَبَذه]] است.<ref>ابن هشام، ۲ / ۵۲۴، واقدی، ۲ / ۱۰۰۱.</ref>
-ابن مسعود تا ۳ سال در مدینه بود و اجازه نداشت از آنجا بیرون رود و سرانجام در سال ۳۲ قمری در مدینه از دنیا رفت. او پیش از مرگ [[وصیت]] نمود که عثمان بر او [[نماز میت|نماز]] نخواند و لذا پس از مرگش عثمان را مطلع ننمودند و [[عمار یاسر]] بر او نماز خواند و در [[بقیع]] مدفون شد.<ref> بلاذری، انساب الاشراف، ج۵، ص۵۲۴ و ۵۲۵</ref>
+ابن مسعود تا ۳ سال در مدینه بود و سرانجام در سال ۳۲ قمری در مدینه از دنیا رفت. او پیش از مرگ [[وصیت]] نمود که عثمان بر او نماز نخواند و لذا پس از مرگش عثمان را مطلع ننمودند و [[عمار یاسر]] بر او نماز خواند و در [[بقیع]] مدفون شد.<ref> بلاذری، انساب الاشراف، ج۵، ص۵۲۴ و ۵۲۵</ref>
 ==فعالیت‌های علمی==
-ابن مسعود مانند برخی از [[صحابه]]، [[احادیث]] فراوانی از [[رسول خدا]] در فضایل [[امام علی علیه السلام|امیرمؤمنان علی]] علیه السلام روایت کرده است که از پایه‌های معتقدات [[شیعه]] به شمار می‌رود. حدیث خلافت، حدیث ولایت، حدیث سبق اسلام علی علیه السلام، حدیث تقرب، حدیث حکمت و... که در [[صحاح سته|صحاح ستّه]] و مدارک معتبر [[اهل سنت]] نیز از او نقل شده، از جمله‌ی آنهاست.<ref>عبدالله بن مسعود، دانشنامه رشد</ref>
+ابن مسعود در بسياری از مناسبتهای نزول [[قرآن]] شخصاً حضور داشت و از زمان [[پیامبر اسلام|پيامبر]] (ص) به تعليم قرآن می‌پرداخت. براساس روايتی، ابن مسعود يكی از چهارتنی بوده است كه پيامبر (ص) فراگرفتن قرآن را از آنان توصيه كرده بود. روایتی از رسول خدا نقل شده که اصحاب را به یادگیری قرآن از ابن مسعود (ابن ام عبد) فرمان می دهد: «قال صلى الله عليه و آله: مَنْ اَحَبَّ اَن يَسْمَعَ الْقُرآنَ غَضَّا فَلْيَسْمَعْهُ مِنْ ابْنِ اُمّ عَبْدٍ».<ref>شیخ عباس قمی، منتهى الآمال في تواريخ النبي و الآل ،ج‏1، ص304</ref>
-براساس آنچه در منابع آمده، ابن مسعود آیات [[قرآن]] را از حفظ بر شاگردان خود املا می‌نمود و آنان قرائت او را در مصاحفی می‌نوشتند.<ref>ر.ک:بسوی، ج۲، ص۵۳۸؛ «‌المبانی »، صص۳۵-۳۶؛ ابونعیم، ج۱، ص۱۲۴.</ref>
+وی مدتها در مدينه و كوفه، پس از وفات پيامبر (ص) نيز به تعليم قرآن اشتغال داشت و حتی برخی از صحابۀ برجسته چون [[ابن عباس]] از او قرآن آموخته و در مواردی از قرائت وی پيروی كرده‌اند.<ref>نک‍ : ابن ابی داوود، ۵۵.</ref>
 در جریان [[جمع قرآن|گردآوری قرآن]] و فراهم آوردن مصحف رسمی توسط [[عثمان بن عفان|عثمان]] و به مباشرت [[زید بن ثابت]]، در روایات سخن از نسخه‌ای با عنوان «‌مصحف ابن مسعود‌» به میان آمده که مورد توجه قرار نگرفته و عثمان او را امر کرده مصحف خود را تحویل نماید تا به همراه دیگر مصاحف از بین برده شود. به گفته روایات، ابن مسعود به این امر تن در نداد و به همین سبب به امر عثمان مضروب شد.<ref>ابن ابی داوود، کتاب المصاحف، ۱۳۵۵ق، ص۱۳-۱۸.</ref> اما بنا به برخی روایات ابن مسعود از این موضع خود عدول کرد و مصحف عثمانی را تأیید نمود.<ref>ابن ابی داوود، کتاب المصاحف، ۱۳۵۵ق، ص۱۸؛ «‌المبانی »، ص۹۵؛ ابن اثیر، الکامل، ج۳، ص۱۱۲.</ref>
 ==پانویس==
 <references />
@@ سطر ۳۵: / سطر ۴۰: @@
 *احمد پاکتچی، مدخل "ابن مسعود، ابو عبدالرحمن" در دائرةالمعارف بزرگ اسلامی، جلد 4.
-*محمدجواد شری، امیرالمؤمنین (ع) اسوه وحدت، ترجمه محمدرضا عطایی، مشهد، آستان قدس رضوی، 1372ش.
+*محمدباقر مجلسى، بحار الأنوار، بيروت، چاپ دوم، 1403 ق.
-*شیخ عباس قمی، منتهى الآمال في تواريخ النبي و الآل، قم، دليل‏، چاپ:اول‏، 1379 ش‏.
+*شیخ عباس قمی، منتهى الآمال، قم، دليل‏، چاپ:اول‏، 1379 ش‏.
 *"عبدالله بن مسعود"، [http://daneshnameh.roshd.ir/mavara/mavara-index.php?page=%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87+%D8%A8%D9%86+%D9%85%D8%B3%D8%B9%D9%88%D8%AF&SSOReturnPage=Check&Rand=0 دانشنامه رشد]، بازیابی: 27 اردیبهشت 1393.
-*محمدباقر مجلسى، بحار الأنوار، بيروت، چاپ دوم، 1403 ق.
+*"امیرالمؤمنین (ع) اسوه وحدت"، محمدجواد شری، ترجمه محمدرضا عطایی، مشهد، آستان قدس رضوی، 1372ش.
 [[Category:اصحاب اهل البیت علیهم السلام]]

@@ سطر ۱۹: / سطر ۱۹: @@
 ==احادیث ابن مسعود==
-ابن مسعود مانند برخی از صحابه، احادیث فراوانی از رسول خدا در فضایل امیرمومنان علی علیه السلام روایت کرده است که از پایه‌های معتقدات شیعه به شمار می‌رود. حدیث خلافت، حدیث ولایت، حدیث سیق اسلام علی علیه السلام، حدیث تقرب، حدیث حکمت و... که در صحاح ستّه و مدارک معتبر اهل سنت نیز از او نقل شده، از جمله‌ی آنهاست.<ref>عبدالله بن مسعود، دانشنامه رشد</ref>
+ابن مسعود مانند برخی از صحابه، احادیث فراوانی از رسول خدا در فضایل امیرمومنان علی علیه السلام روایت کرده است که از پایه‌های معتقدات شیعه به شمار می‌رود. حدیث خلافت، حدیث ولایت، حدیث سبق اسلام علی علیه السلام، حدیث تقرب، حدیث حکمت و... که در صحاح ستّه و مدارک معتبر اهل سنت نیز از او نقل شده، از جمله‌ی آنهاست.<ref>عبدالله بن مسعود، دانشنامه رشد</ref>
 == مصحف ابن مسعود==

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-{{متوسط}}
+{{خوب}}
-ابوعبدالرحمن عبدالله بن مسعود از اصحاب مشهور [[رسول خدا]] صلی الله علیه و آله و سلم و از صاحبان مصاحف و محدثان و مفسران بزرگ بود.
+ابوعبدالرحمن '''عبدالله بن مسعود''' از اصحاب مشهور [[رسول خدا]] صلی الله علیه و آله و سلم و از صاحبان مصاحف و محدثان و مفسران بزرگ بود.
 ==زندگی نامه==
@@ سطر ۱۳: / سطر ۱۳: @@
 عبدالله بن مسعود دو بار به حبشه هجرت کرد و سپس به خانه معاذ بن جبل در مدینه وارد شد. پیامبر بین او و معاذ بن جبل (یا به قولی سعد بن معاذ)، پیمان برادری برقرار فرمود.
-ابن مسعود در بسیاری از غزوات شرکت داشت و در غزوه بدر سر [[ابوجهل]] را از تنش جدا کرد. <ref>[[بحارالانوار]]، 19/257.</ref>
+ابن مسعود در بسیاری از غزوات شرکت داشت و در غزوه بدر سر [[ابوجهل]] را از تنش جدا کرد. <ref>[[بحارالانوار]]،ج19، ص257</ref>
 ===در زمان خلفا===
-از جزئیات زندگی عبدالله بن مسعود، پس از رحلت رسول خدا صلی الله علیه و آله اطلاع دقیقی در دست نیست. مطابق با حدیثی او بعد از رسول خدا صلی الله علیه و آله بر خلافت ابوبکر اعتراض کرد<ref>بحارالانوار، 28/208.</ref>  نام او در [[جنگ یرموک]] و سایر فتوحات [[شام]] برده شده است. در [[سال ۲۱ هجری قمری|۲۱ق]]، [[عمر بن خطاب|عمر]] او را که در [[حمص |حمص]] بود، فراخواند و برای نظارت بر بیت المال و قضا به [[کوفه]] فرستاد.<ref>بلاذری، فتوح، ص۲۶۹؛ طبری، تاریخ ج۱، صص۲۶۳۷، ۲۶۴۵-۲۶۴۷.</ref> پس از قتل [[عمر بن خطاب |عمر]]، عثمان نیز او را بر منصب خود ابقا کرد و در [[عراق]] زمینی به او بخشید.<ref>بلاذری، فتوح، ص۲۷۳.</ref> هنگامی که عثمان [[ولید بن عقبه]] را به جای سعد بن ابی وقاص به عنوان والی جدید [[کوفه]] منصوب نمود. ولید شروع به برداشت از بیت المال نمود و ابن مسعود معترض او شد. اما عثمان از کارهای ولید حمایت نمود. <ref>شری، محمدجواد، امیرالمؤمنین (ع) اسوه وحدت، ترجمه محمدرضا عطایی، ص327</ref> و ابن مسعود با حالت قهر کلید بیت المال را به [[ولید بن عقبه]] داد و زبان به اعتراض نسبت به عثمان گشود. در پی این درگیری ولید نامه ای به عثمان نوشت و ما وقع را شرح داد و عثمان که از ابن مسعود بر آشفته بود، او را به [[مدینه]] بازخواند. در [[مدینه]] عثمان، وی را ناسزا گفت و دستور داد که او را به زور از مسجد برانند و به او اجازه خروج از مدینه را نداد. ابن مسعود تا ۳ سال در [[مدینه]] بود و اجازه نداشت از آنجا بیرون رود و سرانجام در سال [[سال ۳۲ هجری قمری|۳۲ق]] در مدینه از دنیا رفت. او پیش از مرگ وصیت  نمود که عثمان بر او نماز نخواند و لذا پس از مرگش عثمان را مطلع ننمودند و عمار یاسر بر او نماز خواند و در [[بقیع]] مدفون شد.<ref> بلاذری، انساب الاشراف، ج۵، ص۵۲۴ و ۵۲۵</ref>
+از جزئیات زندگی عبدالله بن مسعود، پس از رحلت رسول خدا صلی الله علیه و آله اطلاع دقیقی در دست نیست. مطابق با حدیثی او از جمله کسانی بوده است که بعد از رسول خدا صلی الله علیه و آله بر خلافت ابوبکر اعتراض کرده است<ref>بحارالانوار،ج28، ص208</ref> نام او همچنین در [[جنگ یرموک]] و سایر فتوحات [[شام]] برده شده است. در [[سال ۲۱ هجری قمری|۲۱ق]]، [[عمر بن خطاب|عمر]] او را که در [[حمص |حمص]] بود، فراخواند و برای نظارت بر بیت المال و قضا به [[کوفه]] فرستاد.<ref>بلاذری، فتوح، ص۲۶۹؛ طبری، تاریخ ج۱، صص۲۶۳۷، ۲۶۴۵-۲۶۴۷.</ref> پس از قتل [[عمر بن خطاب |عمر]]، عثمان نیز او را بر منصب خود ابقا کرد و در [[عراق]] زمینی به او بخشید.<ref>بلاذری، فتوح، ص۲۷۳.</ref> هنگامی که عثمان [[ولید بن عقبه]] را به جای سعد بن ابی وقاص به عنوان والی جدید [[کوفه]] منصوب نمود. ولید شروع به برداشت از بیت المال نمود و ابن مسعود معترض او شد. اما عثمان از کارهای ولید حمایت نمود. <ref>شری، محمدجواد، امیرالمؤمنین (ع) اسوه وحدت، ترجمه محمدرضا عطایی، ص327</ref> و ابن مسعود با حالت قهر کلید بیت المال را به [[ولید بن عقبه]] داد و زبان به اعتراض نسبت به عثمان گشود. در پی این درگیری ولید نامه ای به عثمان نوشت و ما وقع را شرح داد و عثمان که از ابن مسعود بر آشفته بود، او را به [[مدینه]] بازخواند. در [[مدینه]] عثمان، وی را ناسزا گفت و دستور داد که او را به زور از مسجد برانند و به او اجازه خروج از مدینه را نداد. ابن مسعود تا ۳ سال در [[مدینه]] بود و اجازه نداشت از آنجا بیرون رود و سرانجام در سال [[سال ۳۲ هجری قمری|۳۲ق]] در مدینه از دنیا رفت. او پیش از مرگ وصیت  نمود که عثمان بر او نماز نخواند و لذا پس از مرگش عثمان را مطلع ننمودند و عمار یاسر بر او نماز خواند و در [[بقیع]] مدفون شد.<ref> بلاذری، انساب الاشراف، ج۵، ص۵۲۴ و ۵۲۵</ref>
 ==احادیث ابن مسعود==
-ابن مسعود مانند برخی از صحابه، احادیث فراوانی از رسول خدا در فضایل امیرمومنان علی علیه السلام روایت کرده است که از پایه‌های معتقدات شیعه به شمار می‌رود. حدیث خلافت، حدیث ولایت، حدیث سیق اسلام علی علیه السلام، حدیث تقرب، حدیث حکمت و... که در صحاح ستّه و مدارک معتبر اهل سنت نیز از او نقل شده، از جمله‌ی آنهاست.
+ابن مسعود مانند برخی از صحابه، احادیث فراوانی از رسول خدا در فضایل امیرمومنان علی علیه السلام روایت کرده است که از پایه‌های معتقدات شیعه به شمار می‌رود. حدیث خلافت، حدیث ولایت، حدیث سیق اسلام علی علیه السلام، حدیث تقرب، حدیث حکمت و... که در صحاح ستّه و مدارک معتبر اهل سنت نیز از او نقل شده، از جمله‌ی آنهاست.<ref>عبدالله بن مسعود، دانشنامه رشد</ref>
 ==پانویس==
@@ سطر ۲۵: / سطر ۳۲: @@
 ==منابع==
-* حاج شیخ عباس قمی، منتهی الآمال قسمت اول، باب اول: در تاريخ حضرت خاتم الانبياء.
+* پاکتچی، احمد، مدخل "ابن مسعود، ابو عبدالرحمن" در دائرةالمعارف بزرگ اسلامی، جلد 4.
 * عبدالله بن مسعود، [http://daneshnameh.roshd.ir/mavara/mavara-index.php?page=%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87+%D8%A8%D9%86+%D9%85%D8%B3%D8%B9%D9%88%D8%AF&SSOReturnPage=Check&Rand=0 دانشنامه رشد]، بازیابی: 27 اردیبهشت 1393.
 [[Category:اصحاب اهل البیت علیهم السلام]]

@@ سطر ۲: / سطر ۲: @@
 ابوعبدالرحمن عبدالله بن مسعود از اصحاب مشهور [[رسول خدا]] صلی الله علیه و آله و سلم و از صاحبان مصاحف و محدثان و مفسران بزرگ بود.
-==تولد==
+==زندگی نامه==
-عبدالله در [[مکه]] متولد شد. در کودکی به چوپانی گوسفندان عقبة بن ابی معیط (از سران قریش، مقتول در [[جنگ بدر]]) اشتغال داشت.
+عبدالله در کودکی در مکه به چوپانی گوسفندان عقبة بن ابی معیط (از سران قریش، مقتول در [[جنگ بدر]]) اشتغال داشت. روزی پیامبر اسلام از کنار او می گذشت گوسفندی را که هنوز آبستن نشده و وقت شیر دادن او نشده بود طلبید و با دست خود از او شیر دوشید و ابن مسعود با دیدن این معجزه به آن حضرت ایمان آورد.<ref>ابن عبدالبر، الاستیعاب، ۱۴۱۲ق، ج۳، ص۹۸۷ </ref>
-==اسلام آوردن==
+به همین جهت او یکی از نخستین مسلمانان صدر اسلام به شمار می‌رود. پیش از مسلمان شدن در خانه ارقم زندگی می‌کرد و بعد از قبول اسلام به خدمتگزاری خانه پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله پذیرفته شد.
-محدثان آورده‌اند که او در آغاز بعثت بر اثر معجزه‌ای که از رسول خدا صلی الله علیه و آله دید، مسلمان شد. به همین جهت او یکی از نخستین مسلمانان صدر اسلام به شمار می‌رود. پیش از مسلمان شدن در خانه ارقم زندگی می‌کرد و بعد از قبول اسلام به خدمتگزاری خانه پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله پذیرفته شد.
+ابن مسعود از آن دسته از صحابه بود که خیلی زود در پرتو صحبت رسول خدا صلی الله علیه و آله با رموز قرآن و حقایق اسلام آشنا شد؛ تا جایی که پیامبر او را مامور کرد در مقابل معاندان اسلام بایستد و از اسلام دفاع کند. او نخستین مسلمانی بود که قرآن را به صدای بلند در [[مکه]] تلاوت کرد و کافران او را به شدت کتک زدند. روایتی از رسول خدا نقل شده که اصحاب را به یادگیری قرآن از ابن مسعود فرمان می دهد: {{متن حدیث|«قالَ صلى الله عليه و آله و سلم: مَنْ اَحَبَّ اَن يَسْمَعَ الْقُرآنَ غَضَّا فَلْيَسْمَعْهُ مِنْ ابْنِ اُمّ عَبْدٍ.»}}<ref>شیخ عباس قمی، منتهى الآمال في تواريخ النبي و الآل ،ج‏1، ص304</ref>
 عبدالله بن مسعود دو بار به حبشه هجرت کرد و سپس به خانه معاذ بن جبل در مدینه وارد شد. پیامبر بین او و معاذ بن جبل (یا به قولی سعد بن معاذ)، پیمان برادری برقرار فرمود.
-ابن مسعود در بسیاری از غزوات شرکت داشت. او در غزوه بدر سر [[ابوجهل]] را از تنش جدا کرد. <ref>[[بحارالانوار]]، 19/257.</ref>
+ابن مسعود در بسیاری از غزوات شرکت داشت و در غزوه بدر سر [[ابوجهل]] را از تنش جدا کرد. <ref>[[بحارالانوار]]، 19/257.</ref>
-بعد از رسول خدا صلی الله علیه و آله ابن مسعود بر خلافت ابوبکر اعتراض کرد<ref>بحارالانوار، 28/208.</ref>
+===در زمان خلفا===
+از جزئیات زندگی عبدالله بن مسعود، پس از رحلت رسول خدا صلی الله علیه و آله اطلاع دقیقی در دست نیست. مطابق با حدیثی او بعد از رسول خدا صلی الله علیه و آله بر خلافت ابوبکر اعتراض کرد<ref>بحارالانوار، 28/208.</ref>  نام او در [[جنگ یرموک]] و سایر فتوحات [[شام]] برده شده است. در [[سال ۲۱ هجری قمری|۲۱ق]]، [[عمر بن خطاب|عمر]] او را که در [[حمص |حمص]] بود، فراخواند و برای نظارت بر بیت المال و قضا به [[کوفه]] فرستاد.<ref>بلاذری، فتوح، ص۲۶۹؛ طبری، تاریخ ج۱، صص۲۶۳۷، ۲۶۴۵-۲۶۴۷.</ref> پس از قتل [[عمر بن خطاب |عمر]]، عثمان نیز او را بر منصب خود ابقا کرد و در [[عراق]] زمینی به او بخشید.<ref>بلاذری، فتوح، ص۲۷۳.</ref> هنگامی که عثمان [[ولید بن عقبه]] را به جای سعد بن ابی وقاص به عنوان والی جدید [[کوفه]] منصوب نمود. ولید شروع به برداشت از بیت المال نمود و ابن مسعود معترض او شد. اما عثمان از کارهای ولید حمایت نمود. <ref>شری، محمدجواد، امیرالمؤمنین (ع) اسوه وحدت، ترجمه محمدرضا عطایی، ص327</ref> و ابن مسعود با حالت قهر کلید بیت المال را به [[ولید بن عقبه]] داد و زبان به اعتراض نسبت به عثمان گشود. در پی این درگیری ولید نامه ای به عثمان نوشت و ما وقع را شرح داد و عثمان که از ابن مسعود بر آشفته بود، او را به [[مدینه]] بازخواند. در [[مدینه]] عثمان، وی را ناسزا گفت و دستور داد که او را به زور از مسجد برانند و به او اجازه خروج از مدینه را نداد. ابن مسعود تا ۳ سال در [[مدینه]] بود و اجازه نداشت از آنجا بیرون رود و سرانجام در سال [[سال ۳۲ هجری قمری|۳۲ق]] در مدینه از دنیا رفت. او پیش از مرگ وصیت  نمود که عثمان بر او نماز نخواند و لذا پس از مرگش عثمان را مطلع ننمودند و عمار یاسر بر او نماز خواند و در [[بقیع]] مدفون شد.<ref> بلاذری، انساب الاشراف، ج۵، ص۵۲۴ و ۵۲۵</ref>
-==روایت حدیث==
+==احادیث ابن مسعود==
 ابن مسعود مانند برخی از صحابه، احادیث فراوانی از رسول خدا در فضایل امیرمومنان علی علیه السلام روایت کرده است که از پایه‌های معتقدات شیعه به شمار می‌رود. حدیث خلافت، حدیث ولایت، حدیث سیق اسلام علی علیه السلام، حدیث تقرب، حدیث حکمت و... که در صحاح ستّه و مدارک معتبر اهل سنت نیز از او نقل شده، از جمله‌ی آنهاست.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ مهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۸:۲۰
سطر ۴۰:		سطر ۴۰:
	[[رده:راویان ثقه]]		[[رده:راویان ثقه]]
	[[رده:مفسرین قرآن]]		[[رده:مفسرین قرآن]]
		+	[[رده:مقاله های مهم]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۰ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۱۰
(بدون تفاوت)

@@ سطر ۱۱: / سطر ۱۱: @@
 ==ابن مسعود و علم قرائت==
-ابن مسعود از آن دسته از صحابه بود که خیلی زود در پرتو صحبت رسول خدا صلی الله علیه و آله با رموز قرآن و حقایق اسلام آشنا شد؛ تا جایی که پیامبر او را مامور کرد در مقابل معاندان اسلام بایستد و از اسلام دفاع کند. او نخستین مسلمانی بود که قرآن را به صدای بلند در [[مکه]] تلاوت کرد و کافران او را به شدت کتک زدند.
+ابن مسعود از آن دسته از صحابه بود که خیلی زود در پرتو صحبت رسول خدا صلی الله علیه و آله با رموز قرآن و حقایق اسلام آشنا شد؛ تا جایی که پیامبر او را مامور کرد در مقابل معاندان اسلام بایستد و از اسلام دفاع کند. او نخستین مسلمانی بود که قرآن را به صدای بلند در [[مکه]] تلاوت کرد و کافران او را به شدت کتک زدند. در منابع اهل سنت روایتی از رسول خدا نقل شده که اصحاب را به یادگیری قرآن از ابن مسعود فرمان می دهد:  {{متن حدیث|«قالَ صلى الله عليه و آله و سلم: مَنْ اَحَبَّ اَن يَسْمَعَ الْقُرآنَ غَضَّا فَلْيَسْمَعْهُ مِنْ ابْنِ اُمّ عَبْدٍ.»}}<ref>الاستيعاب، 3/989 و 990، تحقيق: البجاوى.</ref>
 ==اقدامات ابن مسعود==