عبدالله بن عمر - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۱۵ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۱۰

2025-11-15T07:10:45Z

نمایش تغییرات

مهدی موسوی: ویرایش

2020-04-14T07:58:55Z

ویرایش

نمایش تغییرات

Aghajani در ‏۲ مارس ۲۰۲۰، ساعت ۱۰:۲۵

2020-03-02T10:25:29Z

Zamani در ‏۱۱ مارس ۲۰۱۸، ساعت ۰۶:۲۸

2018-03-11T06:28:42Z

Zamani در ‏۱۱ مارس ۲۰۱۸، ساعت ۰۶:۲۷

2018-03-11T06:27:23Z

Zamani در ‏۸ اکتبر ۲۰۱۶، ساعت ۰۸:۲۱

2016-10-08T08:21:33Z

Zamani در ‏۷ اکتبر ۲۰۱۵، ساعت ۱۳:۳۳

2015-10-07T13:33:46Z

Zamani در ‏۷ اکتبر ۲۰۱۵، ساعت ۱۳:۳۲

2015-10-07T13:32:48Z

Zamani در ‏۷ اکتبر ۲۰۱۵، ساعت ۱۳:۲۴

2015-10-07T13:24:44Z

Zamani در ‏۷ اکتبر ۲۰۱۵، ساعت ۱۳:۱۵

2015-10-07T13:15:29Z

@@ سطر ۵۴: / سطر ۵۴: @@
 * محمد باقرپور امینی، زیانکاران در حماسه کربلا، پاسدار اسلام، شماره 186، در دسترس در [http://www.hawzah.net/fa/Magazine/View/89/3387/15566 پایگاه اطلاع رسانی حوزه]، بازیابی: 2 آذرماه 1392.
 * عبدالله بن عمر، [http://www.tahoordanesh.com/page.php?pid=17613 دایرة المعارف طهور]، بازیابی: 2 آذرماه 1392.
-* معصومه اخلاقي، عبدالله بن عمر، [http://www.pajoohe.com/fa/index.php?Page=definition&UID=43103 پایگاه پژوهشکده باقر العلوم]
+* معصومه اخلاقي، عبدالله بن عمر، [http://www.pajoohe.ir  دانشنامه پژوهه]، بازیابی: 2 آذرماه 1392.
 [[رده:شخصیت ها]]

@@ سطر ۴۰: / سطر ۴۰: @@
 در جریان شورش مردم مدینه، او ضمن نکوهش پیمان شکنی مردم، خطاب به خاندان خویش گفت: «اگر بدانم هر یک از شما دست از بیعت با یزید برداشته و از مخالفان او حمایت کرده اید رابطه من با او قطع خواهد گردید».<ref>محمد بن اسماعیل بخاری جعفی، صحیح بخاری، دارالکتب العلمیه، ج8، ص99.</ref>
-==ابن عمر در زمان خلافت عبدالملک مروان==
+==بیعت ابن عمر با عبدالملک مروان==
 در زمان خلافت عبدالملک مروان و پس از ورود حجاج بن یوسف به [[مدینه]]، عبدالله بن عمر شبانه نزد حجاج رفت تا به وسیله او با عبدالملک بیعت نماید، او در توجیه شتاب خود این سخن [[رسول خدا]] صلی الله علیه و آله را یادآور شد «هر کس بمیرد و پیشوایی نداشته باشد به مرگ مردان جاهلی مرده است». و گفت: می ترسم شب را بدون امام به صبح برسانم! گویند که حجاج برای تحقیر «ابن عمر» پای خود را از فراش بیرون کرد و گفت: برای بیعت دست خود را بر روی پایم بگذار!<ref>ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، ج13، ص242؛ قاموس الرجال، للشیخ محمدتقی شوشتری، مؤسسة النشر الاسلامی، ج6، ص541.</ref> علت این رفتار حجاج آن بود که او این عمل او (بیعت پنهان شبانه) را برای آن تلقی کرد که خواسته مردم او را نبینند. بلاذری بیعت عبدالله را با عبدالملک بن مروان به خاطر ترس از جانش دانسته است.<ref>بلاذرى (م 279)، أحمد بن يحيى بن جابر؛ كتاب جمل من انساب الأشراف، تحقيق سهيل زكار و رياض زركلى، بيروت، دار الفكر، 1417، ج10، ص447.</ref>

@@ سطر ۳: / سطر ۳: @@
 ==عبدالله بن عمر در زمان حیات پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم==
-عبدالله بن عمر، کنیه او عبدالرحمان از صحابه پیامبر اسلام. پدرش عمربن الخطاب (خلیفه دوم) و مادرش زینب نام داشت. در آغاز سال بعثت یا اندکی قبل از آن در [[مکه]]، به دنیا آمد با مسلمان شدن پدرش، مسلمان شد و همراه مهاجرین از مکه به [[مدینه]] رفت.
+عبدالله بن عمر، کنیه او عبدالرحمان از صحابه پیامبر اسلام. پدرش عمر بن الخطاب (خلیفه دوم) و مادرش زینب نام داشت. در آغاز سال بعثت یا اندکی قبل از آن در [[مکه]]، به دنیا آمد با مسلمان شدن پدرش، مسلمان شد و همراه مهاجرین از مکه به [[مدینه]] رفت.
-او نخستین بار در سن 15 سالگی در جنگ خندق شرکت کرد بعد از آن در جنگ «موته» و بعضی از جنگهای دوران خلفا مانند جنگ یرموک در سال 7 هـ.ق و فتح آفریقا، [[فتح مکه]] و جنگ با مسلیمه کذاب، در لشکرکشی مسلمانان به جرجان و طبرستان در سال 30 هـ.ق و غیره شرکت داشت. عبدالله بن عمر، علاقه زیادی به آثار به جا مانده از رسول گرامی اسلام از خود نشان می داد و خود را ملزم کرده بود به هر جایی که رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم رفته، سر بزند و در جایی که پیامبر [[نماز]] خوانده نماز بخواند.
+او نخستین بار در سن 15 سالگی در جنگ خندق و پس از آن در جنگ «موته» که در سال هشتم هجری به وقوع پیوست شرکت جست.
 ==خصوصیات اخلاقی و شخصیتی==
-عبدالله مردی نادان و کم خرد بود و دشمنی نسبت به علی بن ابیطالب را از گذشتگان خود به ارث برده بود و این که حضرت علی علیه السلام برادرش را به خاطر قتل هرمزان، مهدورالدم دانسته بود به زهد معروف بود آنچنان که گفته اند هرگز دکمه پیراهن و لباسش را نمی بست.
+ابن عمر به زهد معروف بود آنچنان که گفته اند هرگز دکمه پیراهن و لباسش را نمی بست. البته بیشتر «زاهدنمایی» می کرد تا «زهد ورزی» و به دلیل اعتقاد به «پرهیز از جنگ و خونریزی، هر چند که بر حق باشد» ضعف اعتقادی داشت.
-البته بیشتر «زاهدنمایی» می کرد تا «زهد ورزی» و به دلیل اعتقاد به «پرهیز از جنگ و خونریزی، هر چند که بر حق باشد» ضعف اعتقادی داشت. وی چون پدرش عمر در تفکر دینی و سیاسی اهل سنت، از اهمیتی برخوردار بود از طرفی فرزند خلیفه دوم و راوی احادیث نسبتاً زیادی است و اهل تسنن او را از بزرگان اهل حدیث دانسته و در مسائل فقهی به او استناد می کنند، 2630 حدیث در صحیحین از او نقل شده است.
+وی چون پدرش عمر، در تفکر دینی و سیاسی اهل سنت، از اهمیتی برخوردار است. از طرفی فرزند خلیفه دوم و راوی احادیث نسبتاً زیادی است و اهل تسنن او را از بزرگان اهل حدیث دانسته و در مسائل فقهی به او استناد می کنند، 2630 حدیث در صحیحین از او نقل شده است.
-او به نسبت پدرش بیشتر از سنت رسول خدا اهمیت می داد. به دلیل عمر طولانی اش در زمانی که از صحابه بزرگ هیچکس حیات نداشت، او به عنوان صحابی پیر تا 3 نسل بعد از پیامبر اسلام، شناخته می شد از این رو از اواخر زمان معاویه بیشتر مورد توجه بود.
+او به نسبت پدرش بیشتر به سنت رسول خدا اهمیت می داد. به دلیل عمر طولانی اش در زمانی که از صحابه بزرگ هیچکس حیات نداشت، او به عنوان صحابی پیر تا 3 نسل بعد از پیامبر اسلام، شناخته می شد از این رو از اواخر زمان معاویه بیشتر مورد توجه بود.
 ==ابن عمر در زمان امام علی علیه السلام==
-ابن عمر بعد از عثمان از بیعت با علی علیه السلام سرپیچی کرد،<ref>مسعودی، مروج الذهب، ج3، ص15.</ref> یاری نکردن حق و خارنکردن باطل دو ویژگی منفی او در نگاه امیرمؤمنان بود.<ref>نهج البلاغه، انتشارات هجرت، ص521؛ قصارالحکم: 262.</ref> او خلافت [[معاویه]] را به رسمیت شمرد و با وی بیعت کرد،<ref>تاریخ طبری، ج5، ص58.</ref>
+ابن عمر بعد از عثمان از بیعت با علی علیه السلام سرپیچی کرد،<ref>مسعودی، مروج الذهب، ج3، ص15.</ref> یاری نکردن حق و خوار نکردن باطل دو ویژگی منفی او در نگاه امیرمؤمنان بود.<ref>نهج البلاغه، انتشارات هجرت، ص521؛ قصارالحکم: 262.</ref> او خلافت [[معاویه]] را به رسمیت شمرد و با وی بیعت کرد،<ref>تاریخ طبری، ج5، ص58.</ref>
-و در این باره به فرزندش چنین گفت: «عبدالله بن عمر گرچه از بیعت امتناع ورزید ولی او با توست، قدرش را بدان و او را از خود مران».<ref>محمدباقر مجلسی، بحارالانوار، دارالکتب الاسلامیة، ج44، ص311.</ref>
+آن هنگام که معاویه برای یزید بیعت می ستاند، ابن عمر به گروه مخالفان پیوست، اما معاویه از او بیمناک نبود و به وفاداری او در آینده ایمان داشت. فاما عبدالله بن عمر، فرجل قد وقذته العباده و اذا لم یبق احد غیره بایعک : اما عبدالله بن عمر عبادت او را کشته است و اگر احدی غیر از او باقی نماند که بیعت نکرده باشد، با تو بیعت می کند<ref>ر.ک: ابی مخنف، وقعة الطف، مؤسسة النشر الاسلامی، 1367 ش، ص69.</ref>
 ==ابن عمر در زمان امام حسین علیه السلام==

@@ سطر ۳۱: / سطر ۳۱: @@
 امام در پاسخ پیشنهاد عبدالله بن عمر چنین فرمود: ابو عبدالرحمان! آیا نمی دانی پستی دنیا به اندازه ای است که سر یحیی بن زکریا به زناکاری از زناکاران بنی اسرائیل هدیه داده می شود. مگر نمی دانی که بنی اسرائیل بین طلوع فجر تا طلوع سپیده خورشید هفتاد پیامبر را به قتل رسانده و سپس در محل کار خویش می نشستند و به خرید و فروش می پرداختند. گویا که هیچ جنایتی را مرتکب نشده اند، پروردگار تعجیل نفرمود و مدتی به آنان مهلت داد و سپس دست انتقام الهی با شدیدترین وجه گریبان آنان را گرفت و بسزای اعمالشان رساند.
-«اتق الله یا ابا عبدالرحمن و لاتدعن نصرتی؛ اباعبدالرحمن! از خدا بترس و از یاریم دست برندار...».<ref>ابن طاووس، الملهوف علی قتلی الطقوف، دارالاسوه، 1414ق، ص102.</ref>
+«اتق الله یا ابا عبدالرحمن و لاتدعن نصرتی؛ اباعبدالرحمن! از خدا بترس و از یاریم دست برندار».<ref>ابن طاووس، الملهوف علی قتلی الطقوف، دارالاسوه، 1414ق، ص102.</ref>
 ابن عمر دعوت حجت خدا را رد کرد و راهی [[مدینه]] شد و پس از شهادت امام، نامه ای به یزید نگاشت و ضمن پذیرش خلافتش با وی بیعت کرد.<ref>ابن حجر، فتح الباری، دار احیاء التراث العربی، ج13، ص59؛ تاریخ طبری، ج5، ص571 و عبدالله بن عمر به وسیله ولید با یزید بیعت کرد. ر.ک: مروج الذهب، ج2، ص316.</ref>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ اکتبر ۲۰۱۵، ساعت ۱۳:۳۳
سطر ۱:		سطر ۱:
−	عبدالله فرزند عمر بن خطاب، در ده سالگی همراه پدرش مسلمان شد و پیش از او به مدینه هجرت کرد. او پس از مرگ عثمان با معاویه و پس از او یزید بیعت کرد.او فردی زاهد نما بود و و به عنوان صحابی پیر تا 3 نسل بعد از پیامبر اسلام، شناخته می شد و از اواخر زمان معاویه بیشتر مورد توجه قرار گرفت. داستان بیعت او با حجاج به صورت خفت باری در تاریخ نقل شده است. عبدالله بن عمر در سال 74 هجری قمری در مکه درگذشت.	+	عبدالله فرزند عمر بن خطاب، در ده سالگی همراه پدرش مسلمان شد و پیش از او به مدینه هجرت کرد. او پس از مرگ عثمان با معاویه و پس از او یزید بیعت کرد.او فردی زاهد نما بود و و به عنوان صحابی پیر تا سه نسل بعد از پیامبر اسلام، شناخته می شد و از اواخر زمان معاویه بیشتر مورد توجه قرار گرفت. داستان بیعت او با حجاج به صورت خفت باری در تاریخ نقل شده است. عبدالله بن عمر در سال 74 هجری قمری در مکه درگذشت.

	==عبدالله بن عمر در زمان حیات پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم==		==عبدالله بن عمر در زمان حیات پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم==

@@ سطر ۴۰: / سطر ۴۰: @@
 در زمان خلافت عبدالملک مروان و پس از ورود حجاج بن یوسف به [[مدینه]]، عبدالله بن عمر شبانه نزد حجاج رفت تا به وسیله او با عبدالملک بیعت نماید، او در توجیه شتاب خود این سخن [[رسول خدا]] صلی الله علیه و آله را یادآور شد «هر کس بمیرد و پیشوایی نداشته باشد به مرگ مردان جاهلی مرده است». و گفت: می ترسم شب را بدون امام به صبح برسانم! گویند که حجاج برای تحقیر «ابن عمر» پای خود را از فراش بیرون کرد و گفت: برای بیعت دست خود را بر روی پایم بگذار!<ref>ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، ج13، ص242؛ قاموس الرجال، للشیخ محمدتقی شوشتری، مؤسسة النشر الاسلامی، ج6، ص541.</ref>
 این ماجرا اوج ذلت شخصیتی است که با وجود کهنسالی و نقل روایات فراوان از پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله، توان تمییز صف صالحان از ستمگران را نداشت و همواره برای حفظ «آقایی» خویش در جبهه پیشوایان ظالم قرار می گرفت، اما سرانجام فرجام دنیوی کردار خود را نیز دید.
@@ سطر ۴۵: / سطر ۴۸: @@
 ==مرگ عبدالله بن عمر==
-عبدالله بن عمر آخرین صحابی، در اواخر حیات خود بینایی اش را از دست داد و در [[مکه]] در سال 74 هجری قمری در سن 84 سالگی در مکه درگذشت.
+عبدالله بن عمر در اواخر حیات خود بینایی اش رااز دست داد. او عاقبت  در مراسم در سال 74 هجری به دستور حجاج مضروب شد، و در [[مکه]] در سن 84 سالگی درگذشت.
 ==پانویس==

@@ سطر ۵۱: / سطر ۵۱: @@
 ==منابع==
-* محمد باقرپور امینی، زیانکاران در حماسه کربلا، [http://www.hawzah.net/fa/Magazine/View/89/3387/15566 پایگاه اطلاع رسانی حوزه]، بازیابی: 2 آذرماه 1392.
+* محمد باقرپور امینی، زیانکاران در حماسه کربلا، پاسدار اسلام، شماره 186، در دسترس در [http://www.hawzah.net/fa/Magazine/View/89/3387/15566 پایگاه اطلاع رسانی حوزه]، بازیابی: 2 آذرماه 1392.
-* عبدالله بن عمر، در دسترس در [http://www.tahoordanesh.com/page.php?pid=17613 دایرة المعارف طهور]، بازیابی: 2 آذرماه 1392.
+* عبدالله بن عمر، [http://www.tahoordanesh.com/page.php?pid=17613 دایرة المعارف طهور]، بازیابی: 2 آذرماه 1392.
 [[رده:شخصیت ها]]