عبدالعزیز بن باز - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۸ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۳۴

2025-11-08T11:34:56Z

نمایش تغییرات

مهدی موسوی: ویرایش

2020-04-12T06:41:31Z

ویرایش

نمایش تغییرات

Aghajani در ‏۱ مارس ۲۰۲۰، ساعت ۱۲:۴۰

2020-03-01T12:40:13Z

Aghajani در ‏۲۸ سپتامبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۰:۲۷

2019-09-28T10:27:56Z

Zamani در ‏۱۴ فوریهٔ ۲۰۱۶، ساعت ۱۰:۲۵

2016-02-14T10:25:20Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۱۱ فوریهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۱۳:۰۶

2013-02-11T13:06:05Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۲۶ ژانویهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۱۰:۱۴

2013-01-26T10:14:38Z

نمایش تغییرات

Saeed zamani: ایجاد

2013-01-23T12:33:49Z

ایجاد

نمایش تغییرات

@@ سطر ۱۱۷: / سطر ۱۱۷: @@
 ==منابع==
-[http://www.pajoohe.com/fa/index.php?Page=definition&UID=46452 وحید خورشید، عبدالعزیز بن باز، سایت پژوهه]، بازیابی: 4 بهمن 1391.
+وحید خورشید، عبدالعزیز بن باز، [http://www.pajoohe.ir  دانشنامه پژوهه] بازیابی: 4 بهمن 1391.
 [[رده:وهابیت]]

@@ سطر ۶۶: / سطر ۶۶: @@
 بن باز كه حقیقت را بر روی خود بسته است، چطور یا علی و یا حسین گفتن را شرك و منافات با [[توحید]] می‌داند در حالی  كه در [[قرآن]] كمك خواستن از دیگران به طور صریح وجود دارد. آیا بن‌ باز نعوذ بالله از خدا بهتر توحید را می‌فهمد؟ قرآن در بیان جریان كمك خواستن فرزندان یعقوب از زبان آنها چنین می‌فرماید: {{متن قرآن|«قَالُواْ يَا أَبَانَا اسْتَغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا إِنَّا كُنَّا خَاطِئِينَ»}}.<ref>[[سوره یوسف]]/97.</ref> ای پدر! از خدا آمرزش گناهان ما را بخواه كه ما خطاكار بودیم!
-اگر كمك خواستن با گفتن «یاعلی» شرك است، پس «ای پدر» گفتن فرزندان هم شرك است؛ چرا [[حضرت یعقوب]] علیه السلام كه پیامبر خدا بود، آنها را مشرك ندانست بلكه در جواب درخواست استغفار آنها كه نوعی یاری خواستن بود، قول یاری كردن را كه همان استغفار بود،  به آنها داد و گفت: «قَالَ سَوْفَ أَسْتَغْفِرُ لَكُمْ رَبِّی إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِیمُ»<ref>[[سوره یوسف]]/98.</ref>؛ بزودی برای شما از پروردگارم آمرزش می‌طلبم كه او آمرزنده و مهربان است!
+اگر كمك خواستن با گفتن «یاعلی» شرك است، پس «ای پدر» گفتن فرزندان هم شرك است؛ چرا [[حضرت یعقوب]] علیه السلام كه پیامبر خدا بود، آنها را مشرك ندانست بلكه در جواب درخواست استغفار آنها كه نوعی یاری خواستن بود، قول یاری كردن را كه همان استغفار بود،  به آنها داد و گفت: {{متن قرآن|«قَالَ سَوْفَ أَسْتَغْفِرُ لَكُمْ رَبِّی إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِیمُ»}}<ref>[[سوره یوسف]]/98.</ref>؛ بزودی برای شما از پروردگارم آمرزش می‌طلبم كه او آمرزنده و مهربان است!
 حضرت یعقوب علیه السلام كه پیامبر خدا بود به آن‌ها قول داد كه در آینده نزدیك از خداوند برای آن‌ها طلب استغفار خواهد كرد اگر توسل به غیرخدا شرك بود، حضرت یعقوب علیه السلام نباید به آن‌ها چنین قولی می‌داد و باید آن‌ها را از این كار شرك‌آلود نهی می‌كرد.<ref> وهابیت توسل به زنده را جایز می‌دانند ولی توسل به مرده را [[حرام]] می‌دانند و این آیه را هم حمل به زمان حیات می‌كنند.</ref>

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{الگو:منبع الکترونیکی معتبر|ماخذ=پایگاه}}
@@ سطر ۵۵: / سطر ۵۶: @@
 كتاب‌های مفتی بزرگ عربستان نه تنها خلاف [[قرآن]] و سنّت پیامبر صلی الله علیه وآله و صحابه میباشد بلكه عقل هیچ بشری هم آن را نمی‌پذیرد به عنوان نمونه مواردی را ذكر می‌كنیم تا بیشتر با افكار این مفتی و رهبر دینی وهابیت آشنا شویم.
-==بن باز و فتوای شرك شیعه==
+===بن باز و فتوای شرك شیعه===
 بن باز بخاطر خوش خدمتی مورد توجه ملك فهد بود و از جمله خوش خدمتی او هم صدور فتواهای ضدشیعی وی بود. او از جمله علمای وهابی است كه حكم كافر بودن شیعیان را صادر كرد كه به دنبال این حكم، شاهد كشتار زیادی از شیعیان در سرار جهان توسط پیروان بن باز یعنی وهابیت تندرو تا حال هستیم.
@@ سطر ۸۱: / سطر ۸۲: @@
 سبكی نیز قریب به سخن آلوسی، كلامی دارد كه زنده بودن انبیاء را در [[برزخ]] همچون حیات دنیوی مسلم می‌داند.<ref>حلبی،  علی بن برهان الدین الحلبی، وفات: 1044 السیرة الحلبیة فی سیرة الأمین المأمون، بیروت، دارالمعرفة - 1400، ج2، ص432. «حیاة الأنبیاء والشهداء كحیاتهم فی الدنیا».</ref>
-==بن باز و مسئله تقریب==
+===بن باز و مسئله تقریب===
 بن‌باز، تقریب بین شیعیان و اهل سنت را جایز ندانسته و معتقد است تقریب بین شیعیان و مسلمانان غیرممكن است و علت آن را وجود اختلافات متعدد در موضوع اعتقادات یکدیگر مانند [[توحید]] به خدا و اخلاص و محبت به صحابه.
@@ سطر ۹۱: / سطر ۹۲: @@
 خداوند امر به اتحاد می‌كند در حالی كه بن باز برخلاف قرآن، امر به اختلاف می‌كند آیا این مخالفت با نص صریح قرآن نیست؟! نكتهای كه درباره تقریب و وحدت باید به آن اشاره كنیم این است كه اهداف تقریب و وحدت، یكی كردن مذاهب و از بین بردن دیگر مذاهب، نیست قطعاً مدعیان وحدت، این‌ چنین هدفی نداشتند. بلكه بنیان‌گذاران وحدت به ویژه حضرت آیت الله العظمی بروجردی موسس «دارالتقریب بین المذاهب الإسلامیة» در مصر و الأزهر،  همواره این ندا را سر می‌دادند كه هدف ما ‌تقریب میان مذاهب است نه توحید مذاهب.
-==بن باز و مراسم میلاد رسول اكرم صلی الله علیه و آله==
+===بن باز و مراسم میلاد رسول اكرم صلی الله علیه و آله===
 عبدالعزیز بن باز در فتوایی، مراسم میلاد گرفتن برای پیامبر صلی الله علیه و آله را بدعت در دین ‌دانسته<ref>آیت الله سبحانی در كتاب آیین وهابیت صفحه 173 برپایی روز ولادت و بعث پیامبر صلی الله علیه و آله را مصداق (عزروه) در [[سوره اعراف]] 157 می‌داند كه دلالت بر تكریم رسول خداست.</ref>و آن را مستند به اعمال سلف میداند.<ref>دویش، فتاوى اللجنة الدائمة للبحوث العلمیة والإفتاء، ج4، ص217. «إقامة مولد النبی صلى الله علیه و سلم من الأمور المبتدعة، وقد ثبت عن رسول الله صلى الله علیه و سلم أنه قال: «من أحدث فی أمرنا هذا ما لیس منه فهو رد»، و فی روایة: «من عمل عملًا لیس علیه أمرنا فهو رد»، و هذا لم یفعله الرسول، ولم یأمر به، ولم یر أحدًا فعله وسكت عنه، ولا فعله خلفاؤه من بعده، وهكذا سلف الأمة فی القرون الثلاثة المفضلة لم یفعلوه ثم ابتدعت إقامته».</ref>
-==مفتی اعظم و صلوات بر رسول اكرم صلی الله علیه و آله==
+===مفتی اعظم و صلوات بر رسول اكرم صلی الله علیه و آله===
 بن‌باز، درود فرستادن<ref>بن باز چگونه این را بدعت می داند ولی وقتی كه علمای اهل سنت گفتن كلماتی را در وسط اذان مشروع می‌دانند آن را بدعت نمی‌داند در حالی  كه در سنت پیامبر صلی الله علیه و آله وجود نداشت. مانند سلام دادند در وسط سلابه  امیر «السلام علیك ایها الامیر» سرخسی حنفی، شمس الدین ابوبكر محمد بن أبی سهل (متوفى 483هـ)، المبسوط، بیروت، دارالمعرفة، ج1، ص 131 و مغربی، محمد بن عبدالرحمن ابوعبدالله (متوفى: 954هـ)، مواهب الجلیل لشرح مختصر خلیل، بیروت، دارالفكر، 1398هـ، چاپ دوم. ج2، ص 83.</ref>بر رسول اكرم صلی الله علیه و آله و سلم قبل از اذان و بعد از اذان را از بدعت هایی می‌داند كه در دین ایجاد شده است.<ref>دویش، فتاوى اللجنة الدائمة للبحوث العلمیة والإفتاء، ج4، ص146. «ذكر الصلاة والسلام على الرسول صلى الله علیه وسلم قبل الأذان وهكذا الجهر بها بعد الأذان مع الأذان من البدع المحدثة فی الدین».</ref> و این حرفش را مستند به روایت رسول اكرم صلی الله علیه و آله می‌كند كه فرمودند: «هر كس بر دستورات دینی ما چیزی بیفزاید، مردود است».<ref>بخاری، محمد بن إسماعیل أبوعبدالله البخاری الجعفی وفات: 256، صحیح البخاری، تحقیق: مصطفى دیب البغا، بیروت، دار ابن كثیر، الیمامة 1407-1987، چاپ دوم، ج2، ص959. «من أحدث فی أمرنا هذا ما لیس منه فهو رد».</ref> و همچنین فرموده است: هر كس عملی را انجام دهد كه ما به آن دستور نداده ایم، قبول نمی‌شود.<ref>بخاری، صحیح البخاری، ج6، ص2675. «الدین من عمل عملا لیس علیه أمرنا فهو رد».</ref>
-==برگزاری مراسم برای پیامبران و صالحان، بدعت است==
+===برگزاری مراسم برای پیامبران و صالحان، بدعت است===
 رئیس (بن باز) و هیئت دائم افتای سعودی در پاسخ به سؤالی پیرامون برپایی مراسم مولودی و سوگواری برای [[پیامبران]] و صالحان و همچنین مراسم بزرگداشت آنها، چنین فتوا داده‌اند كه برپایى مراسم جشن براى انبیاء و صالحان كه دنیا رحلت كرده‌اند، جایز نیست و نیز زنده داشتن یاد آنان در ایام ولادت و برداشتن علم‌ها و قرار دادن چراغ‌ها و شمع‌ها بر روى قبر آنان و ساختن قبه‌ها و مساجد بر روى ضریح‌هاى آنان یا پوشاندن روى آنها یا مثل این اعمال جایز نیست؛ زیرا تمام آنچه كه ذكر شد از بدعت‌هایى است كه در دین به وجود آمده است و از وسایل شرك است؛ چون كه پیامبر صلی الله علیه و آله و انبیاء و صالحان گذشته این كارها را انجام ندادند و نیز صحابه با پیامبر صلی الله علیه و آله و هیچ یك از ائمه مسلمین در آن سه قرنى كه پیامبر صلی الله علیه و آله گواهى داده كه بهترین قرن‌ها بعد از او است، نسبت به هیچ یك از اولیا و صالحان انجام ندادند.<ref>دویش، فتاوى اللجنة الدائمة للبحوث العلمیة والإفتاء، ج4، ص269. «لایجوز الاحتفال بمن مات من الأنبیاء والصالحین ولا إحیاء ذكراهم بالموالد ورفع الأعلام، ولا بوضع السرج والشموع على قبورهم، ولا ببناء القباب والمساجد على أضرحتهم أو كسوتها أو نحو ذلك؛ لأن جمیع ما ذكر من البدع المحدثة فی الدین، ومن وسائل الشرك، فإن النبی صلى الله علیه وسلم لم یفعل ذلك بمن سبقه من الأنبیاء والصالحین ولا فعله الصحابة رضی الله عنهم بالنبی صلى الله علیه وسلم، ولا أحد من أئمة المسلمینفی القرون الثلاثة التی شهد لها صلى الله علیه وسلم بأنها خیر القرون من بعده بأحد من الأولیاء والصالحین أو المملوك أو الحكام.</ref>

@@ سطر ۶۳: / سطر ۶۳: @@
 این فتوی به امضاء چهارتن<ref>اعضای هیأت: عبدالرزاق عفیفی، عبداللّه بن غَدَیان و عبد اللّه بن قعود بودند.</ref>از اعضای هیأت عالی سعودی رسیده كه رئیس هیات عبدالعزیزبن عبدالله بن باز بود.
-بن باز كه حقیقت را بر روی خود بسته است، چطور یا علی و یا حسین گفتن را شرك و منافات با [[توحید]] می‌داند در حالی  كه در [[قرآن]] كمك خواستن از دیگران به طور صریح وجود دارد. آیا بن‌ باز نعوذ بالله از خدا بهتر توحید را می‌فهمد؟ قرآن در بیان جریان كمك خواستن فرزندان یعقوب از زبان آنها چنین می‌فرماید: {{متن قرآن|«یا َاباَنا اسْتَغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا إِنَّا كُنَّا خَاطِئِینَ»}}.<ref>[[سوره یوسف]]/97.</ref> ای پدر! از خدا آمرزش گناهان ما را بخواه كه ما خطاكار بودیم!
+بن باز كه حقیقت را بر روی خود بسته است، چطور یا علی و یا حسین گفتن را شرك و منافات با [[توحید]] می‌داند در حالی  كه در [[قرآن]] كمك خواستن از دیگران به طور صریح وجود دارد. آیا بن‌ باز نعوذ بالله از خدا بهتر توحید را می‌فهمد؟ قرآن در بیان جریان كمك خواستن فرزندان یعقوب از زبان آنها چنین می‌فرماید: {{متن قرآن|«قَالُواْ يَا أَبَانَا اسْتَغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا إِنَّا كُنَّا خَاطِئِينَ»}}.<ref>[[سوره یوسف]]/97.</ref> ای پدر! از خدا آمرزش گناهان ما را بخواه كه ما خطاكار بودیم!
 اگر كمك خواستن با گفتن «یاعلی» شرك است، پس «ای پدر» گفتن فرزندان هم شرك است؛ چرا [[حضرت یعقوب]] علیه السلام كه پیامبر خدا بود، آنها را مشرك ندانست بلكه در جواب درخواست استغفار آنها كه نوعی یاری خواستن بود، قول یاری كردن را كه همان استغفار بود،  به آنها داد و گفت: «قَالَ سَوْفَ أَسْتَغْفِرُ لَكُمْ رَبِّی إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِیمُ»<ref>[[سوره یوسف]]/98.</ref>؛ بزودی برای شما از پروردگارم آمرزش می‌طلبم كه او آمرزنده و مهربان است!
@@ سطر ۷۱: / سطر ۷۱: @@
 مفتی اعظم عربستان، در «نواقض الإسلام» كفر شیعیان را اثبات می‌كند و دلائلی كه موجب كفر می‌شود را با نام «نواقض» مطرح می‌كند و بیان می‌كند كه دومین ناقض كه انسان را از اسلام بیرون می‌كند، این است كه كسی كه بین خود و خدا واسطه قرار دهد و از آن واسطه چیزی بخواهد و از آنان شفاعت بطلبد و به آنها توكل كند، چنین افرادی به اجماع علماء و دانشمندان اسلام كافر هستند.<ref>بن باز، عبدالعزیز، نواقض الإسلام، سعودی، وزارة الشؤون الإسلامیة والأوقاف والدعوة والإرشاد، 1410هـ چاپ اول،  ص2: الثانی «من جعل بینه و بین الله وسائط یدعوهم و یسألهم الشفاعة و یتوكل علیهم فقد كفر إجماعا».</ref>
-در اینجا نیز علاوه بر آیه قبلی كه فرزندان یعقوب علیه السلام، پدر را واسطه بین خود و خدا قرار دادند آیه‌ای وجود دارد كه مومنان را جهت تقرب به خدا به واسطه داشتن و یافتن وسیله تشویق كرده و چنین می‌فرماید: {{متن قرآن|«یاأیهَا الَّذِینَ ءَامَنُواْ اتَّقُواْ اللَّهَ وَ ابْتَغُواْ إِلَیهِ الْوَسِیلَة»}}؛<ref>[[سوره مائده]]/35.</ref> «ای كسانی كه ایمان آورده‌اید! از (مخالفت فرمان) خدا بپرهیزید! و وسیله‌ای برای تقرب به او بجوئید».
+در اینجا نیز علاوه بر آیه قبلی كه فرزندان یعقوب علیه السلام، پدر را واسطه بین خود و خدا قرار دادند آیه‌ای وجود دارد كه مومنان را جهت تقرب به خدا به واسطه داشتن و یافتن وسیله تشویق كرده و چنین می‌فرماید: {{متن قرآن|«يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ اتَّقُواْ اللّهَ وَابْتَغُواْ إِلَيهِ الْوَسِيلَةَ وَجَاهِدُواْ فِي سَبِيلِهِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ»}}؛<ref>[[سوره مائده]]/35.</ref> ای كسانی كه ایمان آورده‌اید! از (مخالفت فرمان) خدا بپرهیزید! و وسیله‌ای برای تقرب به او بجوئید.
-در این آیه وسیله به طور مطلق آمده است و مقید نیز نشده كه وسیله حتماً باید قرآن باشد و انسان نباشد، زنده باشد و مرده نباشد بلكه مطلق است. خداوند در آیه دیگر مصداق وسیله «پیامبر صلی الله علیه و آله» را هم به مردم معرفی می‌كند و بیان می‌كند كه واسطه‌ی آنها كه پیامبر صلی الله علیه و آله است، اگر برای آنها استتغفار كند، خدا هم بخاطر این واسطه گناهان آنها را می‌بخشد. خداوند متعال در قرآن کریم میفرماید: {{متن قرآن|«ولَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جَاءُوكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوَّابًا رَحِیمًا»}}<ref>[[سوره نساء]] /64.</ref> و اگر آنان، هنگامی كه به خود ستم می‌كردند (و فرمان های خدا را زیر پا می‌گذاردند) به نزد تو می‌آمدند و از خدا طلب آمرزش می‌كردند و پیامبر صلی الله علیه و آله هم برای آنها استغفار می‌كرد خدا را توبه پذیر و مهربان می‌یافتند».
+در این آیه وسیله به طور مطلق آمده است و مقید نیز نشده كه وسیله حتماً باید قرآن باشد و انسان نباشد، زنده باشد و مرده نباشد بلكه مطلق است. خداوند در آیه دیگر مصداق وسیله «پیامبر صلی الله علیه و آله» را هم به مردم معرفی می‌كند و بیان می‌كند كه واسطه‌ی آنها كه پیامبر صلی الله علیه و آله است، اگر برای آنها استتغفار كند، خدا هم بخاطر این واسطه گناهان آنها را می‌بخشد. خداوند متعال در قرآن کریم میفرماید: {{متن قرآن|«وَمَا أَرْسَلْنَا مِن رَّسُولٍ إِلاَّ لِيُطَاعَ بِإِذْنِ اللّهِ وَلَوْ أَنَّهُمْ إِذ ظَّلَمُواْ أَنفُسَهُمْ جَآؤُوكَ فَاسْتَغْفَرُواْ اللّهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُواْ اللّهَ تَوَّابًا رَّحِيمًا»}}<ref>[[سوره نساء]] /64.</ref> و اگر آنان، هنگامی كه به خود ستم می‌كردند (و فرمان های خدا را زیر پا می‌گذاردند) به نزد تو می‌آمدند و از خدا طلب آمرزش می‌كردند و پیامبر صلی الله علیه و آله هم برای آنها استغفار می‌كرد خدا را توبه پذیر و مهربان می‌یافتند».
 این آیه، صراحت دارد كه آمدن به طرف پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم و او را بر درگاه خدا شفیع قرار دادن و وساطت و استغفار آن حضرت برای گنهكاران نه تنها شرك نیست<ref>هر چند وهابیان كمك خواستن از شخص زنده را اشكال نمی دانند ولی می شود از آیه استفاده كرد كه خواستن از پیامبر صلی الله علیه و آله شامل بعد از مرگ ایشان نیز می شود.</ref>؛ بلكه سبب پذیرش توبه و رحمت خدا هم می‌شود. اگر وساطت، دعا، استغفار و شفاعت خواستن از پیامبر صلی الله علیه و آله شرك بود، چگونه امكان داشت كه خداوند چنین دستوری را به گنهكاران بدهد!
-این درخواست استغفار نیز فقط شامل دوران حیات پیامبر صلی الله علیه و آله نمی‌شود؛ زیرا حیات و ممات ایشان با هم فرقی ندارد همچنان كه علمای اهل سنت به زنده بودن انبیاء بعد از [[مرگ]] تصریح كرده‌اند. از جمله آنها آلوسی است كه معتقد است:<ref>[[سوره آل عمران]]، 169.</ref>حیات انبیاء علیهم السلام، حیاتی است برزخی و برتر از حیات شهدا كه خداوند متعال در مورد ایشان فرموده است كه «بل أحیاء عند ربهم یرزقون».<ref>آلوسی، نعمان بن محمود، وفات: 1317هـ، الآیات البینات فی عدم سماع الأموات على مذهب الحنفیة السادات تحقیق: محمد ناصرالدین الألبان، دارالنشر: 1399هـ، چاپ: دوم، ج1، ص 39. «أما حیاة الأنبیاء علیهمالصلاة والسلام الحیاة البرزخیة التی هی فوق حیاة الشهداء الذین قال الله تعالى فیهم «بل أحیاء عند ربهم یرزقون فأمر ثابت بالأحادیث الصحیحة قال بخاری عصره شیخ مشایخنا الشیخ علی السویدی».</ref>ایشان زنده اند نزد پرورگارشان روزی داده می‌شوند. آلوسی، ‌زنده بودن انبیاء را طبق روایات صحیح، امر مسلم و ثابت دانسته و روایتی را به عنوان شاهد از رسول خدا صلی الله علیه و آله برای اثبات حرف خود نقل می‌كند كه حضرت فرمودند: {{متن قرآن|«الأنبیاء أحیاء فی قبورهم یصلون»}}<ref>عسقلانی شافعی، أحمد بن علی بن حجر أبو الفضل، وفات 852، فتح الباری شرح صحیح البخاری تحقیق: محب الدین الخطیب، بیروت، دارالمعرفة - بیروت، ج6، ص487.</ref>پیامبران در قبرهای خود زنده‌اند و مشغول نمازند.
+این درخواست استغفار نیز فقط شامل دوران حیات پیامبر صلی الله علیه و آله نمی‌شود؛ زیرا حیات و ممات ایشان با هم فرقی ندارد همچنان كه علمای اهل سنت به زنده بودن انبیاء بعد از [[مرگ]] تصریح كرده‌اند. از جمله آنها آلوسی است كه معتقد است:<ref>[[سوره آل عمران]]، 169.</ref>حیات انبیاء علیهم السلام، حیاتی است برزخی و برتر از حیات شهدا كه خداوند متعال در مورد ایشان فرموده است كه «بل أحیاء عند ربهم یرزقون».<ref>آلوسی، نعمان بن محمود، وفات: 1317هـ، الآیات البینات فی عدم سماع الأموات على مذهب الحنفیة السادات تحقیق: محمد ناصرالدین الألبان، دارالنشر: 1399هـ، چاپ: دوم، ج1، ص 39. «أما حیاة الأنبیاء علیهمالصلاة والسلام الحیاة البرزخیة التی هی فوق حیاة الشهداء الذین قال الله تعالى فیهم «بل أحیاء عند ربهم یرزقون فأمر ثابت بالأحادیث الصحیحة قال بخاری عصره شیخ مشایخنا الشیخ علی السویدی».</ref>ایشان زنده اند نزد پرورگارشان روزی داده می‌شوند. آلوسی، ‌زنده بودن انبیاء را طبق روایات صحیح، امر مسلم و ثابت دانسته و روایتی را به عنوان شاهد از رسول خدا صلی الله علیه و آله برای اثبات حرف خود نقل می‌كند كه حضرت فرمودند: «الأنبیاء أحیاء فی قبورهم یصلون»<ref>عسقلانی شافعی، أحمد بن علی بن حجر أبو الفضل، وفات 852، فتح الباری شرح صحیح البخاری تحقیق: محب الدین الخطیب، بیروت، دارالمعرفة - بیروت، ج6، ص487.</ref>پیامبران در قبرهای خود زنده‌اند و مشغول نمازند.
 سبكی نیز قریب به سخن آلوسی، كلامی دارد كه زنده بودن انبیاء را در [[برزخ]] همچون حیات دنیوی مسلم می‌داند.<ref>حلبی،  علی بن برهان الدین الحلبی، وفات: 1044 السیرة الحلبیة فی سیرة الأمین المأمون، بیروت، دارالمعرفة - 1400، ج2، ص432. «حیاة الأنبیاء والشهداء كحیاتهم فی الدنیا».</ref>
@@ سطر ۸۷: / سطر ۸۷: @@
 بر همین اساس به نظر وی تقریب بین [[شیعه]] و اهل سنّت به سبب اختلاف عقیده ممكن نیست.<ref>بن باز، عبدالعزیز،  مجموع فتاوى، عربستان، موقع الرئاسة العامة للبحوث العلمیة والإفتاء، ج5، ص156 «التقریب بین الرافضة و بین أهل السنة غیرممكن؛ لأن العقیدة مختلفة، فعقیدة أهل السنة والجماعة توحید الله وإخلاص العبادة لله سبحانه وتعالى، وأنه لایدعى معه أحد لاملك مقرب ولا نبی مرسل، وأن الله سبحانه وتعالى هو الذی یعلم الغیب، ومن عقیدة أهل السنة محبة الصحابة رضی الله عنهم جمیعا والترضی عنهم والإیمان بأنهم أفضل خلق الله بعد الأنبیاء وأن أفضلهم أبوبكر الصدیق، ثم عمر، ثم عثمان، ثم علی، رضی الله عن الجمیع، والرافضة خلاف ذلك فلا یمكن الجمع بینهما، كما أنه لایمكن الجمع بین الیهود والنصارى والوثنیین و أهل السنة، فكذلك لایمكن التقریب بین الرافضة وبین أهل السنة لاختلاف العقیدة التی أوضحناها».</ref>
-مفتی عربستان گویا آیه اعتصام را نخوانده است كه خدا می‌فرماید: {{متن قرآن|«واعْتَصِمُواْ بحِبْلِ اللَّه ِجَمِیعًا ولَاتَفَرَّقُواْ»}}<ref>[[سوره آل عمران]]، 103.</ref>و همگى به ریسمان خدا (قرآن و اسلام و هر گونه وسیله وحدت) چنگ زنید و پراكنده نشوید.
+مفتی عربستان گویا آیه اعتصام را نخوانده است كه خدا می‌فرماید: {{متن قرآن|«وَاعْتَصِمُواْ بِحَبْلِ اللّهِ جَمِيعًا وَلاَ تَفَرَّقُواْ»}}<ref>[[سوره آل عمران]]، 103.</ref>و همگى به ریسمان خدا (قرآن و اسلام و هر گونه وسیله وحدت) چنگ زنید و پراكنده نشوید.
 خداوند امر به اتحاد می‌كند در حالی كه بن باز برخلاف قرآن، امر به اختلاف می‌كند آیا این مخالفت با نص صریح قرآن نیست؟! نكتهای كه درباره تقریب و وحدت باید به آن اشاره كنیم این است كه اهداف تقریب و وحدت، یكی كردن مذاهب و از بین بردن دیگر مذاهب، نیست قطعاً مدعیان وحدت، این‌ چنین هدفی نداشتند. بلكه بنیان‌گذاران وحدت به ویژه حضرت آیت الله العظمی بروجردی موسس «دارالتقریب بین المذاهب الإسلامیة» در مصر و الأزهر،  همواره این ندا را سر می‌دادند كه هدف ما ‌تقریب میان مذاهب است نه توحید مذاهب.