عام الحزن - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۲۵ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۳۱

2025-10-25T12:31:36Z

مهدی موسوی: ویرایش

2020-03-11T06:51:21Z

ویرایش

نمایش تغییرات

Aghajani در ‏۴ مارس ۲۰۲۰، ساعت ۰۶:۰۶

2020-03-04T06:06:02Z

Zamani در ‏۷ اوت ۲۰۱۸، ساعت ۰۶:۴۲

2018-08-07T06:42:37Z

Zamani در ‏۴ فوریهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۱۱:۵۵

2018-02-04T11:55:35Z

Zamani در ‏۲۳ ژانویهٔ ۲۰۱۶، ساعت ۰۸:۱۶

2016-01-23T08:16:52Z

Ali hoghooghi: /* منابع */

2015-05-10T12:03:14Z

‏منابع

Ali hoghooghi در ‏۱۰ مهٔ ۲۰۱۵، ساعت ۱۱:۵۹

2015-05-10T11:59:58Z

Ali hoghooghi در ‏۱۰ مهٔ ۲۰۱۵، ساعت ۱۱:۴۱

2015-05-10T11:41:45Z

بهرامی در ‏۲۰ اوت ۲۰۱۳، ساعت ۰۹:۴۹

2013-08-20T09:49:15Z

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{خوب}}
-عام الحزن (سال غم) نامی است که [[رسول خدا]] (صلی الله علیه و آله) بر سال دهم [[مبعث حضرت محمد صلی الله علیه و آله|بعثت]]، سه سال قبل از [[هجرت پیامبر اسلام به مدینه|هجرت]] نهاده است. در این سال وفات [[ابوطالب|حضرت  ابوطالب]] و [[حضرت خدیجه]] (علیهما السلام) رخ داد. این دو شخصیت گرانقدر در پیشرفت دین [[اسلام]] و نیز حمایت مالی و معنوی از رسول اکرم (صلی الله علیه و آله) لحظه ای دریغ نکردند.
+'''«عام الحُزن»''' نامی است که [[رسول خدا]] (صلی الله علیه وآله) بر سال دهم [[مبعث حضرت محمد صلی الله علیه و آله|بعثت]] نهاده است؛ زیرا در این سال وفات [[ابوطالب|حضرت  ابوطالب]] و [[حضرت خدیجه]] (علیهماالسلام) رخ داد. این دو شخصیت گرانقدر در پیشرفت دین [[اسلام]] و نیز حمایت مالی و معنوی از رسول اکرم (صلی الله علیه وآله) دریغ نکردند.
-==تاریخ وفات این دو بزرگوار==
+==تاریخ وفات ابوطالب و خدیجه==
-مورخین در اینکه وفات آن دو بزرگوار در سال دهم بعثت (۶۱۹ میلادى) اتفاق افتاده است، اختلاف نظری ندارند، ولى در اینکه کدام یک زودتر رحلت کرده و فاصله مرگ آن دو چقدر و در چه ماهى بوده است، اختلاف وجود دارد. برخی آنرا در ماه [[شوال]] و برخی در [[ذی القعده]] و عده ای ماه [[رمضان]] دانسته اند؛ چنانچه گروهی فاصله وفات ایشان را پنجاه و پنج روز و برخی سی و پنج روز گقته اند.
+مورخین در اینکه وفات [[ابوطالب|حضرت  ابوطالب]] و [[حضرت خدیجه]] (علیهماالسلام) در سال دهم [[مبعث حضرت محمد صلی الله علیه و آله|بعثت]]، سه سال قبل از [[هجرت پیامبر اسلام به مدینه|هجرت]] (۶۱۹ میلادى) اتفاق افتاده است، اختلاف نظری ندارند؛ ولى در اینکه کدام یک زودتر رحلت کرده و فاصله مرگ آن دو چقدر و در چه ماهى بوده است، اختلاف وجود دارد. برخی آنرا در ماه [[شوال]] و برخی در ماه [[ذی القعده]] و عده ای ماه [[رمضان]] دانسته اند؛ چنانکه گروهی فاصله زمانی بین وفات ایشان را پنجاه و پنج روز و برخی سی و پنج روز گفته اند.
 ==وفات حضرت ابوطالب==
-[[ابوطالب|حضرت ابوطالب]] در سن هشتاد و شش سالگى و بقولى نود سالگى وفات کرد. چون خبر مرگ ابو طالب به رسول خدا رسید بر دل ایشان گران آمد و سخت‌ بیتاب شد، سپس وارد شد و پیشانى راست او را چهار بار و پیشانى چپش را سه بار دست کشید، سپس گفت: "یا عم ربیت صغیرا و کفلت یتیما و نصرت کبیرا فجزاک الله عنى خیرا"، اى عمو مرا در کودکى پرورش دادى و در یتیمى کفالت کردى و در بزرگى یارى نمودى، پس خدایت از من جزاى خیر دهد.
+[[ابوطالب|حضرت ابوطالب]] در سن هشتاد و شش سالگى و به قولى نود سالگى وفات کرد. چون خبر مرگ ابو طالب به [[رسول خدا]] (صلی الله علیه وآله) رسید، بر دل ایشان گران آمد و سخت‌ بیتاب شد، سپس وارد شد و پیشانى راست او را چهار بار و پیشانى چپش را سه بار دست کشید، سپس گفت: "یا عمّ ربّیتَ صغیرا و کفّلتَ یتیما و نصرتَ کبیرا فجزاک الله عنى خیرا"، اى عمو مرا در کودکى پرورش دادى و در یتیمى کفالت کردى و در بزرگى یارى نمودى، پس خدایت از من جزاى خیر دهد.
-و نیز گفت: "اجتمعت على هذه الامة فى هذه الایام مصیبتان لا أدرى بایهما انا اشد جزعا،" در این روزها بر این امت دو مصیبت فراهم گشته است که نمی دانم به کدام یک از آن دو بیتاب‌ترم. (و مقصودش مصیبت خدیجه و ابو طالب بود).
+و نیز گفت: "اجتمعَت على هذه الامة فى هذه الایام مصیبتان لا أدرى بأیّهما أنا اشدّ جزعا،" در این روزها بر این امت دو مصیبت فراهم گشته است که نمی دانم به کدام یک از آن دو بیتاب‌ترم. (و مقصودش مصیبت خدیجه و ابو طالب بود).
-و از آن بزرگوار روایت شده است که گفت: "ان الله عز و جل وعدنى فى اربعة فى ابى و امى و عمى و اخ کان لى فى الجاهلیة"، همانا خداى عز و جل مرا درباره چهار نفر وعده داده است: درباره پدرم و مادرم و عمویم و برادرى که در [[جاهلیت|جاهلیت]] داشتم‌.<ref> تاریخ ‌یعقوبى، ترجمه دکتر ابراهیم آیتی، ج‌۱،ص:۳۹۴ </ref>
+و از آن بزرگوار روایت شده است که گفت: "ان الله عزّوجلّ وعدنى فى اربعة؛ فى أبى و امّى و عمّى و اخ کان لى فى الجاهلیة"، همانا خداى عزّ و جلّ مرا درباره چهار نفر وعده داده است: درباره پدرم و مادرم و عمویم و برادرى که در [[جاهلیت|جاهلیت]] داشتم‌.<ref> تاریخ ‌یعقوبى، ترجمه محمدابراهیم آیتی، ج‌۱،ص۳۹۴ </ref>
 ==وفات خدیجه کبری ==
-ام‌المومنین [[حضرت خدیجه]] سلام الله علیها اولین زنى بود که با پیامبر ازدواج کرد و سپس [[مبعث حضرت محمد صلی الله علیه و آله|بعثت]] حضرتش را تصدیق و به وی [[ایمان]] آورد. در اینکه او اولین زنی است که ندای رسول خدا صلی الله علیه و آله را پاسخ گفت، هیچگونه اختلاف نظری وجود ندارد.
+ام‌ّالمومنین [[حضرت خدیجه]] علیها السلام اولین زنى بود که با پیامبر [[ازدواج]] کرد و سپس [[مبعث حضرت محمد صلی الله علیه و آله|بعثت]] حضرتش را تصدیق نمود و به وی [[ایمان]] آورد. در اینکه او اولین زنی است که ندای [[رسول خدا]] صلی الله علیه و آله را پاسخ گفت، هیچگونه اختلاف نظری وجود ندارد.
 [[ابن اسحاق]] از [[عبدالله بن جعفر طيار|عبدالله بن جعفر بن ابى طالب]] حدیث کرده که گفت: رسول خدا صلى الله علیه و آله فرمود: من مأمور شدم تا خدیجه را بخانه ای از درّ و لؤلؤ (در بهشت) بشارت دهم، که فریاد و دشنامى و تعب و رنجى در آن نیست.
-و از دیگرى روایت کرده‌: «[[جبرئیل]] نزد پیامبر صلی الله علیه و آله آمد و گفت: از سوى خداوند خدیجه را سلام برسان. پس خدیجه گفت: خدا سلام است و سلام از او می باشد».<ref>زندگانى‌محمد(ص)، ترجمه سیره ابن هشام، ج‌۱،ص:۱۵۸</ref>
+و از دیگرى روایت کرده‌: «[[جبرئیل]] نزد پیامبر صلی الله علیه و آله آمد و گفت: از سوى خداوند خدیجه را سلام برسان. پس خدیجه گفت: خدا سلام است و سلام از او می باشد».<ref>زندگانى‌ محمد(ص)، ترجمه سیره ابن هشام، ج‌۱،ص۱۵۸</ref>
-حضرت خدیجه سلام الله علیها بعد از بیرون آمدن از [[شعب ابوطالب|شعب]] وفات یافت. هنگامى که جان می داد رسول خدا(صلی الله علیه و آله) بر او وارد شد و گفت: "بالکره منى ما أرى و لعل الله ان یجعل فى الکره خیرا کثیرا، اذا لقیت ضراتک فى الجنة یا خدیجة فاقرئیهن السلام،" مرا آنچه مى‌بینم ناگوار است، و شاید خدا در ناگوار خیرى بسیار قرار دهد، پس هر گاه در بهشت هووهاى خود را دیدار کردى، آنان را سلام برسان. گفت اى رسول خدا، آنان کیستند؟ گفت: "ان الله زوجنیک فى الجنة و زوجنى مریم بنت عمران و آسیة بنت مزاحم و کلثوم اخت موسى"، همانا خداى تو را و نیز مریم دختر عمران و آسیه دختر مزاحم و کلثوم خواهر موسى را در بهشت همسران من قرار داده است.<ref>تاریخ ‌یعقوبى، ترجمه دکتر ابراهیم آیتی، ج‌۱،ص:۳۹۳ </ref>
+حضرت خدیجه بعد از بیرون آمدن از [[شعب ابوطالب]] وفات یافت. هنگامى که جان می داد رسول خدا(صلی الله علیه و آله) بر او وارد شد و گفت: "بالکُره منى ما أرى و لعل الله ان یجعل فى الکُره خیرا کثیرا... ." مرا آنچه مى‌بینم ناگوار است، و شاید خدا در ناگوار خیرى بسیار قرار دهد.<ref>تاریخ ‌یعقوبى، ترجمه محمدابراهیم آیتی، ج‌۱،ص۳۹۳ </ref>
 ==تأثیر این دو مصیبت بر زندگی پیامبر==
-این دو واقعه به قدری برای [[پیامبر اسلام|رسول خدا]] صلی الله علیه و آله غمبار بود که آن سال را سال غم نام نهادند. این دو رخداد [[قریش]] را نسبت به رسول خدا صلی الله علیه و آله بى ‌باک ساخت. چند تن از خویشان و همسایگان رسول خدا صلى الله علیه و آله بودند که بیش از دیگران آن بزرگوار را می آزردند، از آن جمله بود: [[ابولهب بن عبدالمطلب|ابولهب]] (عموى پیغمبر)، حکم بن عاص، عقبة بن ابى معیط، عدى بن حمراء ثقفى، ابن اصداء هذلى که این جمله همسایگان آن حضرت بودند.
+وفات [[ابوطالب|حضرت  ابوطالب]] و [[حضرت خدیجه]] (علیهماالسلام) به قدری برای [[پیامبر اسلام|رسول خدا]] صلی الله علیه و آله غمبار بود که آن سال را «عام الحُزن» (سال غم) نام نهادند. این دو رخداد، [[قریش]] را نسبت به رسول خدا صلی الله علیه و آله بى ‌باک ساخت، که از جمله آنان [[ابولهب بن عبدالمطلب|ابولهب]] (عموى پیغمبر)، حکم بن ابی‌العاص و عقبة بن ابى معیط، بیش از دیگران رسول خدا را می آزردند و انواع آزار و صدمات را نسبت به آن جناب روا می داشتند.
-اینان انواع آزار و صدمات را نسبت بآن جناب روا می داشتند تا بجائى که برخى از آنها بچه‌دان گوسفند را که ذبح کرده بودند و از شکمش بیرون آورده، در هنگامى که حضرت نماز می خواند بیاوردند و بر سر آن حضرت افکندند، و دیگرى آنرا در دیگ غذاى آن حضرت می انداخت، و امثال اینگونه کارها که در هر مرتبه رسول خدا صلى الله علیه و آله آنرا با سر چوب بدست مبارک می گرفت و بدر خانه می آورد و در کوچه می افکند و می فرمود: اى فرزندان [[عبدمناف|عبد مناف]] این چه همسایه آزارى است که می کنید؟! تا بالاخره آن حضرت ناچار شد دیوارى سنگى در گوشه از خانه خود بسازد و هنگام نماز پشت آن دیوار بایستد، و بدین وسیله از شر ایشان آسوده باشد.
+از این رو رسول خدا(صلی الله علیه و آله) در مورد عموی بزرگوارش می فرماید: «تا روزی که ابوطالب وفات یافت، دست قریش از آزار و اذیت من کوتاه بود».<ref> امتاع الاسماع، ص۲۷؛ اسدالغابه، ج۵، ص۴۳۹؛ الکامل فی التاریخ، ج۲،ص۶۳؛ الطبقات الکبری، ج۱، ص۲۱۱ </ref>
-و چون خدیجه(سلام الله علیها) وفات کرد، [[حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها|فاطمه]](سلام الله علیها) به رسول خدا(صلی الله عیله و آله و سلم) مى‌آویخت و می‌گریست و می گفت: مادرم کجاست، مادرم کجاست؟ پس [[جبرئیل]] بر او فرود آمد و گفت: به فاطمه بگو که خداى متعال براى مادرت در بهشت خانه‌اى از درّ و گوهر بنا کرده است که رنج و داد و  بیدادى در آن نیست. پیامبر چون گوسفندی قربانی می نمود برای دوستان خدیجه نیز سهمی می فرستاد. محبت رسول خدا به خدیجه آنچنان بود که سالها پس از وفات وی از او یاد می کرد، آنگونه که حسادت برخی از همسران ایشان را برمی انگیخت.
+همچنین چون [[خدیجه]] (سلام الله علیها) وفات کرد، [[حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها|حضرت فاطمه]](سلام الله علیها) به رسول خدا(صلی الله عیله و آله) مى‌آویخت و می‌گریست و می گفت: مادرم کجاست؟ پس [[جبرئیل]] بر پیامبر فرود آمد و گفت: به فاطمه بگو که خداى متعال براى مادرت در [[بهشت]] خانه‌اى از درّ و گوهر بنا کرده است که رنج و داد و بیدادى در آن نیست. پیامبر چون گوسفندی قربانی می نمود برای دوستان خدیجه نیز سهمی می فرستاد. محبت رسول خدا به خدیجه آنچنان بود که سالها پس از وفات وی از او یاد می کرد، آن‌گونه که [[حسادت]] برخی از همسران ایشان را برمی انگیخت.
 ==پانویس==
 <references />
 ==منابع==
-*مهدی زیرکی، عام الحزن، [http://www.pajoohe.ir دانشنامه پژوهه]، تاریخ بازیابی: ۲۸ مرداد ۱۳۹۲.
+*[http://www.pajoohe.ir "عام الحزن"، مهدی زیرکی، دانشنامه پژوهه]، تاریخ بازیابی: ۲۸ مرداد ۱۳۹۲.
 *زندگانى ‌محمد(صلی الله علیه وآله)، ترجمه سیره ابن هشام.
-*تاریخ ‌یعقوبى، ترجمه دکتر ابراهیم آیتی.
+*تاریخ ‌یعقوبى، ترجمه محمدابراهیم آیتی.
 [[رده: پیامبر اکرم]]
 [[رده:پیامبر اکرم از بعثت تا رحلت]]
-[[رده:تاریخ صدر اسلام]]
+[[رده:تاریخ صدر اسلام]][[رده:تقویم تاریخ اسلام]]

@@ سطر ۲۷: / سطر ۲۷: @@
 ==منابع==
-*[http://www.pajoohe.com/fa/index.php?Page=definition&UID=17286 عام الحزن، مهدی زیرکی، سایت پژوهشکده باقرالعلوم علیه السلام (بخش فرهنگ علوم انسانی و اسلامی)] تاریخ بازیابی: 28 مرداد 1392.
+* مهدی زیرکی، عام الحزن، [http://www.pajoohe.ir  دانشنامه پژوهه]، تاریخ بازیابی: 28 مرداد 1392.
 *زندگانى ‌محمد(ص)ترجمه سیره ابن هشام

@@ سطر ۱۴: / سطر ۱۴: @@
 و از ديگرى روايت كرده‌«[[جبرئیل]] نزد پیامبر صلی الله علیه و آله آمد و گفت: از سوى خداوند خدیجه را سلام برسان. پس خدیجه گفت: خدا سلام است و سلام از او میباشد».<ref>زندگانى‌محمد(ص)،ترجمه سیره ابن هشام،ج‌1،ص:158</ref>
-حضرت خدیجه سلام الله علیها بعد از بیرون آمدن از شعب وفات یافت. هنگامى كه جان مي داد رسول خدا(صل الله علیه و آله) بر او وارد شد و گفت: بالكره منى ما أرى و لعل الله ان يجعل فى الكره خيرا كثيرا، اذا لقيت ضراتك فى الجنة يا خديجة فاقرئيهن السلام،" مرا آنچه مى‌بينم ناگوار است، و شايد خدا در ناگوار خيرى بسيار قرار دهد، پس هر گاه در بهشت هووهاى خود را ديدار كردى، آنان را سلام برسان." گفت اى رسول خدا، آنان كيستند؟ گفت: ان الله زوجنيك فى الجنة و زوجنى مريم بنت عمران و آسية بنت مزاحم و كلثوم اخت موسى،" همانا خداى تو را و نيز مريم دختر عمران و آسيه دختر مزاحم و كلثوم خواهر موسى را در بهشت همسران من قرار داده است."<ref>تاريخ ‌يعقوبى،ترجمه دکتر ابراهیم آیتی،ج‌1،ص:393 </ref>
+حضرت خدیجه سلام الله علیها بعد از بیرون آمدن از شعب وفات یافت. هنگامى كه جان مي داد رسول خدا(صلی الله علیه و آله) بر او وارد شد و گفت: بالكره منى ما أرى و لعل الله ان يجعل فى الكره خيرا كثيرا، اذا لقيت ضراتك فى الجنة يا خديجة فاقرئيهن السلام،" مرا آنچه مى‌بينم ناگوار است، و شايد خدا در ناگوار خيرى بسيار قرار دهد، پس هر گاه در بهشت هووهاى خود را ديدار كردى، آنان را سلام برسان." گفت اى رسول خدا، آنان كيستند؟ گفت: ان الله زوجنيك فى الجنة و زوجنى مريم بنت عمران و آسية بنت مزاحم و كلثوم اخت موسى،" همانا خداى تو را و نيز مريم دختر عمران و آسيه دختر مزاحم و كلثوم خواهر موسى را در بهشت همسران من قرار داده است."<ref>تاريخ ‌يعقوبى،ترجمه دکتر ابراهیم آیتی،ج‌1،ص:393 </ref>
-== تاثیر این دو مصیبت بر زندگی رسول خدا(صل الله علیه و آله==
+== تاثیر این دو مصیبت بر زندگی رسول خدا(صلی الله علیه و آله==
 این دو واقعه به قدری برای رسول خدا صلی الله علیه و آله غمبار بود که آن سال را سال غم نام نهادند. این دو رخداد قریش را نسبت به رسول خدا صلی الله علیه و آله بى ‌باك ساخت.چند تن از خويشان و همسايگان رسول خدا صلى الله عليه و آله بودند كه بيش از ديگران آن بزرگوار را مي آزردند، از آن جمله بود: ابو لهب (عموى پيغمبر)، حكم بن عاص، عقبة بن ابى معيط، عدى بن حمراء ثقفى، ابن اصداء هذلى كه اين جمله همسايگان آن حضرت بودند.
 اينان انواع آزار و صدمات را نسبت بآن جناب روا مي داشتند تا بجائى كه برخى از آنها بچه‌دان گوسفند را كه ذبح كرده بودند و از شكمش بيرون آورده در هنگامى كه حضرت نماز مي خواند بياوردند و بر سر آن حضرت افكندند، و ديگرى آنرا در ديك غذاى آن حضرت مي انداخت، و امثال اينگونه كارها كه در هر مرتبه رسول خدا صلى الله عليه و آله آنرا با سر چوب بدست مبارك مي گرفت و بدر خانه ميآورد و در كوچه مي أفكند و ميفرمود: اى فرزندان عبد مناف اين چه همسايه آزارى است كه مي كنيد؟! تا بالاخره آن حضرت ناچار شد ديوارى سنگى در گوشه از خانه خود بسازد و هنگام نماز پشت آن ديوار بايستد، و بدين وسيله از شر ايشان آسوده باشد.
 از این رو رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلم) در مورد عمویشان می فرمایند:« تا روزی که ابوطالب وفات یافت دست قریش از آزار و اذیت من کوتاه بود.»<ref> امتاع الاسماع،ص27 ؛اسدالغابه ، ج 5،ص 439 ؛ الکامل،ج2،ص63؛ طبقات الکبری ،ج1،ص 211 </ref>
-و چون خدیجه(سلام الله علیها) وفات كرد، فاطمه(سلام الله علیها) به رسول خدا(صل الله عیله و آله و سلم) مى‌آویخت و میگریست و میگفت: مادرم كجاست، مادرم كجاست؟ پس [[جبرئیل]] بر او فرود آمد و گفت: به فاطمه بگو كه خداى متعال براى مادرت در بهشت خانه‌اى از در و گوهر بنا كرده است كه رنج و داد و  بیدادى در آن نیست. محبت رسول خدا به خدیجه آنچنان بود که سالها پس از وفات وی از او یاد میکرد، آنگونه که حسادت برخی از همسران ایشان را برمیانگیخت. چون گوسفندی قربانی مینمود برای دوستان خدیجه نیز سهمی می فرستاد.
+و چون خدیجه(سلام الله علیها) وفات كرد، فاطمه(سلام الله علیها) به رسول خدا(صلی الله عیله و آله و سلم) مى‌آویخت و میگریست و میگفت: مادرم كجاست، مادرم كجاست؟ پس [[جبرئیل]] بر او فرود آمد و گفت: به فاطمه بگو كه خداى متعال براى مادرت در بهشت خانه‌اى از در و گوهر بنا كرده است كه رنج و داد و  بیدادى در آن نیست. محبت رسول خدا به خدیجه آنچنان بود که سالها پس از وفات وی از او یاد میکرد، آنگونه که حسادت برخی از همسران ایشان را برمیانگیخت. چون گوسفندی قربانی مینمود برای دوستان خدیجه نیز سهمی می فرستاد.
 ==پانویس==
 <references/>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ فوریهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۱۱:۵۵
سطر ۱:		سطر ۱:
		+	{{خوب}}
	عام الحزن (سال غم) نامی است که [[رسول خدا]] صلی الله علیه و آله بر سال دهم بعثت، سه سال قبل از هجرت نهاده است. در این سال وفات حضرت [[ابوطالب]] و [[حضرت خدیجه]] سلام الله علیها دو شخصیت گرانقدر که در پیشرفت دین اسلام و نیز حمایت مالی و معنوی از رسول اکرم صلی الله علیه و آله لحظهای دریغ نکردند، رخ داد که با فاصله سه روز دار فانی را وداع گفتند.		عام الحزن (سال غم) نامی است که [[رسول خدا]] صلی الله علیه و آله بر سال دهم بعثت، سه سال قبل از هجرت نهاده است. در این سال وفات حضرت [[ابوطالب]] و [[حضرت خدیجه]] سلام الله علیها دو شخصیت گرانقدر که در پیشرفت دین اسلام و نیز حمایت مالی و معنوی از رسول اکرم صلی الله علیه و آله لحظهای دریغ نکردند، رخ داد که با فاصله سه روز دار فانی را وداع گفتند.

@@ سطر ۳۲: / سطر ۳۲: @@
 [[رده: پیامبر اکرم]]
 [[رده:پیامبر اکرم از بعثت تا رحلت]]
-[[رده:اسلام]]
+[[رده:تاریخ صدر اسلام]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 عام الحزن (سال غم) نامی است که [[رسول خدا]] صلی الله علیه و آله بر سال دهم بعثت، سه سال قبل از هجرت نهاده است. در این سال وفات حضرت [[ابوطالب]] و [[حضرت خدیجه]] سلام الله علیها دو شخصیت گرانقدر که در پیشرفت دین اسلام و نیز حمایت مالی و معنوی از رسول اکرم صلی الله علیه و آله لحظهای دریغ نکردند، رخ داد که با فاصله سه روز دار فانی را وداع گفتند.
 == وفات حضرت ابوطالب ==
 ابو طالب در سن هشتاد و شش سالگى و بقولى نود سالگى،وفات كرد. چون خبر مرگ ابو طالب به رسول خدا رسيد بر دل ایشان گران آمد و سخت‌ بيتاب شد، سپس وارد شد و پيشانى راست او را چهار بار و پيشانى چپش را سه بار دست كشيد، سپس گفت: يا عم ربيت صغيرا و كفلت يتيما و نصرت كبيرا فجزاك الله عنى خيرا،" اى عمو مرا در كودكى پرورش دادى و در يتيمى كفالت كردى و در بزرگى يارى نمودى، پس خدايت از من جزاى خير دهد." و نيز گفت: اجتمعت على هذه الامة فى هذه الايام مصيبتان لا أدرى بايهما انا اشد جزعا،" در اين روزها بر اين امت دو مصيبت فراهم گشته است كه نمي دانم به كدام يك از آن دو بيتاب‌ترم." و مقصودش مصيبت خديجه و ابو طالب بود. و از آن بزرگوار روايت شده است كه گفت: ان الله عز و جل وعدنى فى اربعة فى ابى وامى و عمى و اخ كان لى فى الجاهلية،" همانا خداى عز و جل مرا درباره چهار نفر وعده داده است: درباره پدرم و مادرم و عمويم و برادرى كه در جاهليت داشتم‌.<ref> تاريخ ‌يعقوبى،ترجمه دکتر ابراهیم آیتی ،ج‌1،ص:394 </ref>
-== وفات ام المومنین خدیجه کبری (سلام الله علیها
+== وفات ام المومنین خدیجه کبری (سلام الله علیها)==
-این دو واقعه به قدری برای رسول خدا صلی الله علیه و آله غمبار بود که آن سال را سال غم نام نهادند. این دو رخداد قریش را نسبت به رسول خدا صلی الله علیه و آله بى‌باك ساخت تا به جائى كه خاكروبه و بچه‌دان گوسفند را در هنگامى كه حضرت [[نماز]] میخواند بر سر آن حضرت افكندند و بر قتل ایشان همسوگند شدند.
+حضرت خدیجه سلام الله علیها اولین زنى بود كه با پیامبر ازدواج كرد و سپس بعثت حضرتش را تصدیق و به وی [[ایمان]] آورد. در اینکه او اولین زنی است که ندای رسول خدا صلی الله علیه و آله را پاسخ گفت، هیچگونه اختلاف نظری وجود ندارد.
-از این رو رسول اکرم صلی الله علیه و آله میفرمودند: «كافران قریش هرگز نمى‌توانستند مكروهى به من برسانند تا این که ابوطالب از دنیا رفت».
+ابن اسحاق از عبد الله بن جعفر بن ابى طالب حديث كرده كه گفت: رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: من مأمور شدم تا خديجه را بخانه از درّ و لؤلؤ (در بهشت) بشارت دهم، كه فرياد و دشنامى و تعب و رنجى در آن نيست.
+و از ديگرى روايت كرده‌«[[جبرئیل]] نزد پیامبر صلی الله علیه و آله آمد و گفت: از سوى خداوند خدیجه را سلام برسان. پس خدیجه گفت: خدا سلام است و سلام از او میباشد».<ref>زندگانى‌محمد(ص)،ترجمه سیره ابن هشام،ج‌1،ص:158</ref>
-ابنهشام در سیره خود آورده است که: «[[جبرئیل]] نزد پیامبر صلی الله علیه و آله آمد و گفت: از سوى خداوند خدیجه را سلام برسان. پس خدیجه گفت: خدا سلام است و سلام از او میباشد».
+حضرت خدیجه سلام الله علیها بعد از بیرون آمدن از شعب وفات یافت. هنگامى كه جان مي داد رسول خدا(صل الله علیه و آله) بر او وارد شد و گفت: بالكره منى ما أرى و لعل الله ان يجعل فى الكره خيرا كثيرا، اذا لقيت ضراتك فى الجنة يا خديجة فاقرئيهن السلام،" مرا آنچه مى‌بينم ناگوار است، و شايد خدا در ناگوار خيرى بسيار قرار دهد، پس هر گاه در بهشت هووهاى خود را ديدار كردى، آنان را سلام برسان." گفت اى رسول خدا، آنان كيستند؟ گفت: ان الله زوجنيك فى الجنة و زوجنى مريم بنت عمران و آسية بنت مزاحم و كلثوم اخت موسى،" همانا خداى تو را و نيز مريم دختر عمران و آسيه دختر مزاحم و كلثوم خواهر موسى را در بهشت همسران من قرار داده است."<ref>تاريخ ‌يعقوبى،ترجمه دکتر ابراهیم آیتی،ج‌1،ص:393 </ref>
-آوردهاند حضرت خدیجه سلام الله علیها بعد از بیرون آمدن از شعب وفات یافت. هنگامى كه آن بانوی بزرگوار در حال احتضار بود، رسول خدا بر او وارد شد و فرمود: «مرا آنچه مى‌بینم ناگوار است و شاید خدا در این حادثه ناگوار خیرى بسیار قرار دهد، پس هرگاه در بهشت دوستان خود را دیدار كردى، آنان را سلام برسان. گفت: اى رسول خدا، آنان كیستند؟ فرمود: همانا خداى تو را و نیز مریم دختر عمران و آسیه دختر مزاحم و كلثوم خواهر موسى را در [[بهشت]] همسران من قرار داده است».
+== تاثیر این دو مصیبت بر زندگی رسول خدا(صل الله علیه و آله==
-چون خدیجه وفات كرد، فاطمه به رسول خدا مى‌آویخت و میگریست و میگفت: مادرم كجاست، مادرم كجاست؟ پس [[جبرئیل]] بر او فرود آمد و گفت: به فاطمه بگو كه خداى متعال براى مادرت در بهشت خانه‌اى از در و گوهر بنا كرده است كه رنج و داد و  بیدادى در آن نیست. محبت رسول خدا به خدیجه آنچنان بود که سالها پس از وفات وی از او یاد میکرد، آنگونه که حسادت برخی از همسران ایشانرا برمیانگیخت. چون گوسفندی قربانی مینمود برای دوستان خدیجه نیز سهمی میفرستاد.
+و چون خدیجه(سلام الله علیها) وفات كرد، فاطمه(سلام الله علیها) به رسول خدا(صل الله عیله و آله و سلم) مى‌آویخت و میگریست و میگفت: مادرم كجاست، مادرم كجاست؟ پس [[جبرئیل]] بر او فرود آمد و گفت: به فاطمه بگو كه خداى متعال براى مادرت در بهشت خانه‌اى از در و گوهر بنا كرده است كه رنج و داد و  بیدادى در آن نیست. محبت رسول خدا به خدیجه آنچنان بود که سالها پس از وفات وی از او یاد میکرد، آنگونه که حسادت برخی از همسران ایشان را برمیانگیخت. چون گوسفندی قربانی مینمود برای دوستان خدیجه نیز سهمی می فرستاد.
 ==منابع==
 *[http://www.pajoohe.com/fa/index.php?Page=definition&UID=17286 عام الحزن، مهدی زیرکی، سایت پژوهشکده باقرالعلوم علیه السلام (بخش فرهنگ علوم انسانی و اسلامی)] تاریخ بازیابی: 28 مرداد 1392.
 [[رده:پیامبر اکرم از بعثت تا رحلت]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 عام الحزن (سال غم) نامی است که [[رسول خدا]] صلی الله علیه و آله بر سال دهم بعثت، سه سال قبل از هجرت نهاده است. در این سال وفات حضرت [[ابوطالب]] و [[حضرت خدیجه]] سلام الله علیها دو شخصیت گرانقدر که در پیشرفت دین اسلام و نیز حمایت مالی و معنوی از رسول اکرم صلی الله علیه و آله لحظهای دریغ نکردند، رخ داد که با فاصله سه روز دار فانی را وداع گفتند.
 این دو واقعه به قدری برای رسول خدا صلی الله علیه و آله غمبار بود که آن سال را سال غم نام نهادند. این دو رخداد قریش را نسبت به رسول خدا صلی الله علیه و آله بى‌باك ساخت تا به جائى كه خاكروبه و بچه‌دان گوسفند را در هنگامى كه حضرت [[نماز]] میخواند بر سر آن حضرت افكندند و بر قتل ایشان همسوگند شدند.
@@ سطر ۱۶: / سطر ۱۷: @@
 هنگامی که خبر [[مرگ]] ابوطالب به رسول خدا صلی الله علیه و آله رسید بر دلش گران آمد و سخت‌ بیتاب شد، نزد وی رفت و بر پیشانى او دست كشید، گفت: «اى عمو مرا در كودكى پرورش دادى و در یتیمى كفالت كردى و در بزرگى یارى نمودى، پس خدایت از سوی من جزاى خیر دهد. در این روزها بر این امت دو مصیبت فراهم گشته است كه نمیدانم به كدام یك از آن دو بیتاب‌ترم».
+== تاریخ وفات این دو بزرگوار
 گفتنی است که حضرت خدیجه سلام الله علیها در سن شصت و پنج سالگى و حضرت ابوطالب در سن هشتاد و شش سالگى و به قولى نود سالگى رحلت نمودند. مورخین در اینکه وفات آن دو بزرگوار در سال دهم بعثت (619 میلادى) اتفاق افتاده است، اختلاف نظری ندارند ولى در اینكه كدام یك زودتر رحلت کرده و فاصله [[مرگ]] آن دو چقدر و در چه ماهى بوده است، اختلاف وجود دارد. برخی آنرا در ماه [[شوال]] و برخی در [[ذی القعده]] و عدهای [[رمضان]] دانستهاند؛ چنانچه گروهی فاصله وفات ایشان را پنجاه و پنج روز و برخی سی و پنج روز گقتهاند.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ اوت ۲۰۱۳، ساعت ۰۹:۴۹
سطر ۱:		سطر ۱:
−	~~{{الگو:نیازمند ویرایش فنی}}~~
	{{الگو:منبع الکترونیکی معتبر\|ماخذ=پایگاه}}		{{الگو:منبع الکترونیکی معتبر\|ماخذ=پایگاه}}