عاریه - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Akbari در ‏۲۲ آوریل ۲۰۲۰، ساعت ۱۱:۱۴

2020-04-22T11:14:19Z

مهدی موسوی: ویرایش

2020-03-10T09:49:56Z

ویرایش

بهنام در ‏۱۸ فوریهٔ ۲۰۱۶، ساعت ۰۸:۰۸

2016-02-18T08:08:43Z

Saeed zamani: تعیین رده

2012-09-02T12:39:58Z

تعیین رده

Saeed zamani: صفحه‌ای جدید حاوی ' '''کلید واژه: احكام عاريه، عاريه، ''' ...' ایجاد کرد

2012-07-16T13:22:16Z

صفحه‌ای جدید حاوی ' <keywords content='کلید واژه: احكام عاريه، عاريه، ' /> '''کلید واژه: احكام عاريه، عاريه، ''' ...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

==عاريه ==

«عاريه» آن است كه انسان مال خود را به ديگرى بدهد كه از آن استفاده بكند و در عوض، چيزى هم از او نگيرد.<ref> توضيح المسائل، م 2344.</ref>

عاريه از سنت هاى پسنديده [[اسلام]] است كه مردم به واسطه آن نياز خود را به آسانترين وجه، برطرف مى سازند. از مهم ترين بركات عاريه، افزون بر پيش گيرى از اسراف و مشكلات اقتصادى، شكوفايى فضايل اخلاقى جامعه است كه بارزترين مصداق هاى آن ايجاد مهر و الفت، تعاون و وحدت، همدلى و اخوت است؛ چنان كه [[رسول خدا]] صلى الله عليه و آله فرموده است: «اذا ارادَاللَّهُ بِعَبْدٍ خَيْراً صَيَّرَ حَوائِجَ النَّاسِ الَيْهِ؛<ref> [[كنزالعمال]]، ج 6، ص 7.</ref> آن‌گاه كه خداوند براى بنده اى خير بخواهد، رفع نياز مردم را به دست او مى سپارد».

'''احكام عاريه '''

* 1- لازم نيست در عاريه صيغه بخوانند و اگر مثلًا لباس را به قصد عاريه به كسى بدهد و او به همين قصد بگيرد، عاريه صحيح است.<ref> توضيح المسائل، م 2345.</ref>

* 2- عاريه از عقود جايز است و طرفين هر وقت بخواهند مى توانند شى ء عاريه را بازپس بگيرند يا پس دهند.<ref> تحريرالوسيله، ج 1، ص 544، م 8.</ref>

* 3- چيزى را كه منفعتش مال انسان است، مثلًا آن را اجاره كرده مى تواند عاريه بدهد. ولى اگر در اجاره شرط كرده باشد كه خودش از آن استفاده كند، نمى تواند آن را به ديگرى عاريه دهد.<ref> توضيح المسائل، م 2347.</ref>

* 4- چيزى را كه عاريه كرده، بدون اجازه صاحب آن نمى تواند به ديگرى اجاره يا عاريه بدهد.<ref> همان، م 2358.</ref>

* 5- اگر كسى در نگهدارى چيزى كه عاريه كرده است، كوتاهى نكند و در استفاده از آن زياده روى نيز نكند و اتفاقاً آن چيز تلف شود، ضامن نيست مگر در دو صورت ذيل:

الف) درصورتى كه در عاريه شرط ضمانت شده باشد.

ب) چيزى را كه عاريه كرده است، طلا يا نقره باشد.<ref> تحريرالوسيله، ج 1، ص 546، م 12؛ توضيح المسائل، م 2349.</ref>

* 6- بر عاريه گيرنده واجب است به همان منفعتى كه عاريه دهنده برايش معين كرده است، اكتفا و از استفاده هاى ديگر خوددارى كند. همچنين، هنگام استفاده نبايد بيش از حد معمول و متعارف از جنس عاريه اى استفاده كند. پس، اگر از نوع استفاده يا حد معمولش تعدى كند، غاصب و ضامن است؛ بدين صورت كه اگر تعدى در نوع استفاده باشد، اجرت آن را بايد بپردازد و اگر تعدى در استفاده بيش از حد معمول باشد، بعيد نيست كه اجرت استفاده بيشتر بر او واجب باشد.<ref> تحريرالوسيله، ج 1، ص 545، م 10.</ref>

* 7- اگر بداند مالى را كه عاريه كرده، غصبى است. بايد آن را به صاحبش برساند و نمى تواند به عاريه‌دهنده بدهد.<ref> توضيح المسائل، م 2360.</ref><ref> احكام اقتصادى (ج 2)، نعمت الله حصاركى ، ص 63.</ref>

==پانویس ==
<references />

@@ سطر ۲۲: / سطر ۲۲: @@
 ==پانویس==
 <references />
+{{فقه/احکام}}
 [[رده:احکام اقتصادی]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-==عاریه چیست==
+«عاریه» آن است که انسان مال خود را به دیگرى بدهد که از آن استفاده بکند و در عوض، چیزى هم از او نگیرد.<ref> توضیح المسائل، م ۲۳۴۴.</ref>
-«عاريه» آن است كه انسان مال خود را به ديگرى بدهد كه از آن استفاده بكند و در عوض، چيزى هم از او نگيرد.<ref> توضيح المسائل، م 2344.</ref>
+==اهمیت عاریه==
-عاريه از سنت هاى پسنديده [[اسلام]] است كه مردم به  واسطه آن نياز خود را به آسانترين وجه، برطرف مى سازند. از مهم ترين بركات عاريه، افزون بر پيش گيرى از اسراف و مشكلات اقتصادى، شكوفايى فضايل اخلاقى جامعه است كه بارزترين مصداق هاى آن ايجاد مهر و الفت، تعاون و وحدت، همدلى و اخوت است؛ چنان  كه [[رسول خدا]] صلى الله عليه و آله فرموده است: «اذا ارادَاللَّهُ بِعَبْدٍ خَيْراً صَيَّرَ حَوائِجَ النَّاسِ الَيْهِ؛<ref> [[كنزالعمال]]، ج 6، ص 7.</ref> آن‌گاه كه خداوند براى بنده اى خير بخواهد، رفع نياز مردم را به  دست او مى سپارد».
+عاریه از [[سنت]] هاى پسندیده [[اسلام]] است که مردم به  واسطه آن نیاز خود را به آسانترین وجه، برطرف مى سازند. از مهم ترین برکات عاریه، افزون بر پیش گیرى از [[اسراف]] و مشکلات اقتصادى، شکوفایى فضایل اخلاقى جامعه است که بارزترین مصداق هاى آن ایجاد مهر و الفت، تعاون و وحدت، همدلى و اخوت است؛ چنان  که [[رسول خدا]] صلى الله علیه و آله فرموده است: «اذا ارادَ اللَّهُ بِعَبْدٍ خَیراً صَیرَ حَوائِجَ النَّاسِ الَیهِ؛<ref> کنزالعمال، ج ۶، ص ۷.</ref> آن‌گاه که خداوند براى بنده اى خیر بخواهد، رفع نیاز مردم را به  دست او مى سپارد».
-==احكام عاريه==
+*۲. عاریه از عقود جایز است و طرفین هر وقت بخواهند مى توانند شىء عاریه را بازپس بگیرند یا پس دهند.<ref> تحریرالوسیله، ج ۱، ص ۵۴۴، م ۸.</ref>
-* 1. لازم نيست در عاريه صيغه بخوانند و اگر مثلًا لباس را به قصد عاريه به كسى بدهد و او به همين قصد بگيرد، عاريه صحيح است.<ref> توضيح المسائل، م 2345.</ref>
+*۴. چیزى را که عاریه کرده، بدون اجازه صاحب آن نمى تواند به دیگرى اجاره یا عاریه بدهد.<ref> همان، م ۲۳۵۸.</ref>
-* 2. عاريه از عقود جايز است و طرفين هر وقت بخواهند مى توانند شى ء عاريه را بازپس بگيرند يا پس دهند.<ref> تحريرالوسيله، ج 1، ص 544، م 8.</ref>
+*۵. اگر کسى در نگهدارى چیزى که عاریه کرده است، کوتاهى نکند و در استفاده از آن زیاده روى نیز نکند و اتفاقاً آن چیز تلف شود، [[ضامن]] نیست مگر در این دو صورت: الف) درصورتى که در عاریه شرط ضمانت شده باشد. ب) چیزى را که عاریه کرده است، طلا یا نقره باشد.<ref> تحریرالوسیله، ج ۱، ص ۵۴۶، م ۱۲؛ توضیح المسائل، م ۲۳۴۹.</ref>
-* 3. چيزى را كه منفعتش مال انسان است، مثلًا آن را اجاره كرده مى تواند عاريه بدهد. ولى اگر در اجاره شرط كرده باشد كه خودش از آن استفاده كند، نمى تواند آن را به ديگرى عاريه دهد.<ref> توضيح المسائل، م 2347.</ref>
+*۶. بر عاریه گیرنده واجب است به همان منفعتى که عاریه دهنده برایش معین کرده است، اکتفا و از استفاده هاى دیگر خوددارى کند. همچنین، هنگام استفاده نباید بیش از حد معمول و متعارف از جنس عاریه اى استفاده کند. پس، اگر از نوع استفاده یا حد معمولش تعدى کند، غاصب و ضامن است؛ بدین صورت که اگر تعدى در نوع استفاده باشد، اجرت آن را باید بپردازد و اگر تعدى در استفاده بیش از حد معمول باشد، بعید نیست که اجرت استفاده بیشتر بر او واجب باشد.<ref> تحریرالوسیله، ج ۱، ص ۵۴۵، م ۱۰.</ref>
-* 4. چيزى را كه عاريه كرده، بدون اجازه صاحب آن نمى تواند به ديگرى اجاره يا عاريه بدهد.<ref> همان، م 2358.</ref>
+*۷. اگر بداند مالى را که عاریه کرده، [[غصب|غصبى]] است، باید آن را به صاحبش برساند و نمى تواند به عاریه‌دهنده بدهد.<ref> توضیح المسائل، م ۲۳۶۰.</ref><ref> احکام اقتصادى (ج ۲)، نعمت الله حصارکى، ص ۶۳.</ref>
 ==پانویس==

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 «عاريه» آن است كه انسان مال خود را به ديگرى بدهد كه از آن استفاده بكند و در عوض، چيزى هم از او نگيرد.<ref> توضيح المسائل، م 2344.</ref>
@@ سطر ۴: / سطر ۶: @@
-== احكام عاريه ==
+==احكام عاريه==
-* 1- لازم نيست در عاريه صيغه بخوانند و اگر مثلًا لباس را به قصد عاريه به كسى بدهد و او به همين قصد بگيرد، عاريه صحيح است.<ref> توضيح المسائل، م 2345.</ref>
+* 1. لازم نيست در عاريه صيغه بخوانند و اگر مثلًا لباس را به قصد عاريه به كسى بدهد و او به همين قصد بگيرد، عاريه صحيح است.<ref> توضيح المسائل، م 2345.</ref>
-* 2- عاريه از عقود جايز است و طرفين هر وقت بخواهند مى توانند شى ء عاريه را بازپس بگيرند يا پس دهند.<ref> تحريرالوسيله، ج 1، ص 544، م 8.</ref>
+* 2. عاريه از عقود جايز است و طرفين هر وقت بخواهند مى توانند شى ء عاريه را بازپس بگيرند يا پس دهند.<ref> تحريرالوسيله، ج 1، ص 544، م 8.</ref>
-* 3- چيزى را كه منفعتش مال انسان است، مثلًا آن را اجاره كرده مى تواند عاريه بدهد. ولى اگر در اجاره شرط كرده باشد كه خودش از آن استفاده كند، نمى تواند آن را به ديگرى عاريه دهد.<ref> توضيح المسائل، م 2347.</ref>
+* 3. چيزى را كه منفعتش مال انسان است، مثلًا آن را اجاره كرده مى تواند عاريه بدهد. ولى اگر در اجاره شرط كرده باشد كه خودش از آن استفاده كند، نمى تواند آن را به ديگرى عاريه دهد.<ref> توضيح المسائل، م 2347.</ref>
-* 4- چيزى را كه عاريه كرده، بدون اجازه صاحب آن نمى تواند به ديگرى اجاره يا عاريه بدهد.<ref> همان، م 2358.</ref>
+* 4. چيزى را كه عاريه كرده، بدون اجازه صاحب آن نمى تواند به ديگرى اجاره يا عاريه بدهد.<ref> همان، م 2358.</ref>
-* 5- اگر كسى در نگهدارى چيزى كه عاريه كرده است، كوتاهى نكند و در استفاده از آن زياده روى نيز نكند و اتفاقاً آن چيز تلف شود، ضامن نيست مگر در دو صورت ذيل:
+* 5. اگر كسى در نگهدارى چيزى كه عاريه كرده است، كوتاهى نكند و در استفاده از آن زياده روى نيز نكند و اتفاقاً آن چيز تلف شود، ضامن نيست مگر در دو صورت ذيل:
 الف) درصورتى كه در عاريه شرط ضمانت شده باشد.
@@ سطر ۲۱: / سطر ۲۳: @@
 ب) چيزى را كه عاريه كرده است، طلا يا نقره باشد.<ref> تحريرالوسيله، ج 1، ص 546، م 12؛ توضيح  المسائل، م 2349.</ref>
-* 6- بر عاريه گيرنده واجب است به همان منفعتى كه عاريه دهنده برايش معين كرده است، اكتفا و از استفاده هاى ديگر خوددارى كند. همچنين، هنگام استفاده نبايد بيش از حد معمول و متعارف از جنس عاريه اى استفاده كند. پس، اگر از نوع استفاده يا حد معمولش تعدى كند، غاصب و ضامن است؛ بدين صورت كه اگر تعدى در نوع استفاده باشد، اجرت آن را بايد بپردازد و اگر تعدى در استفاده بيش از حد معمول باشد، بعيد نيست كه اجرت استفاده بيشتر بر او واجب باشد.<ref> تحريرالوسيله، ج 1، ص 545، م 10.</ref>
+* 6. بر عاريه گيرنده واجب است به همان منفعتى كه عاريه دهنده برايش معين كرده است، اكتفا و از استفاده هاى ديگر خوددارى كند. همچنين، هنگام استفاده نبايد بيش از حد معمول و متعارف از جنس عاريه اى استفاده كند. پس، اگر از نوع استفاده يا حد معمولش تعدى كند، غاصب و ضامن است؛ بدين صورت كه اگر تعدى در نوع استفاده باشد، اجرت آن را بايد بپردازد و اگر تعدى در استفاده بيش از حد معمول باشد، بعيد نيست كه اجرت استفاده بيشتر بر او واجب باشد.<ref> تحريرالوسيله، ج 1، ص 545، م 10.</ref>
-* 7- اگر بداند مالى را كه عاريه كرده، غصبى است. بايد آن را به صاحبش برساند و نمى تواند به عاريه‌دهنده بدهد.<ref> توضيح المسائل، م 2360.</ref><ref> احكام اقتصادى (ج  2)، نعمت الله حصاركى ، ص 63.</ref>
+* 7. اگر بداند مالى را كه عاريه كرده، غصبى است. بايد آن را به صاحبش برساند و نمى تواند به عاريه‌دهنده بدهد.<ref> توضيح المسائل، م 2360.</ref><ref> احكام اقتصادى (ج  2)، نعمت الله حصاركى ، ص 63.</ref>
-==پانویس ==
+==پانویس==
 <references />
 [[رده:احکام اقتصادی]]