ظاهر (اسم الله) - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi در ‏۲۴ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۰۹

2025-12-24T16:09:04Z

Zamani: افزودن الگوی قرآن

2025-04-10T07:59:15Z

افزودن الگوی قرآن

مهدی موسوی در ‏۴ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۲۱

2023-01-04T10:21:14Z

مهدی موسوی: ویرایش

2020-05-31T08:18:14Z

ویرایش

Zamani در ‏۲۴ اوت ۲۰۱۴، ساعت ۰۶:۲۲

2014-08-24T06:22:58Z

Zamani در ‏۲۴ اوت ۲۰۱۴، ساعت ۰۶:۱۹

2014-08-24T06:19:01Z

Zamani در ‏۲۴ اوت ۲۰۱۴، ساعت ۰۶:۱۸

2014-08-24T06:18:47Z

Zamani: ظاهر (اسم الهی) را به ظاهر (اسم الله) منتقل کرد

2014-08-19T11:46:04Z

ظاهر (اسم الهی) را به ظاهر (اسم الله) منتقل کرد

Zamani: ظاهر را به ظاهر (اسم الهی) منتقل کرد

2013-11-05T06:01:51Z

ظاهر را به ظاهر (اسم الهی) منتقل کرد

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۲ مارس ۲۰۱۳، ساعت ۱۲:۱۷

2013-03-02T12:17:56Z

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 '''«ظاهر»''' اسم و صفت [[الله|خدای تعالی]] از باب «ظهر، یظهر» به معناى قادر بر آفریده‌هایش<ref>شرح اسماء اللّه الحسنى، نیشابورى، ص ۳۴۹.</ref> و داراى یک معنا است که بر قوت و بروز و آشکارشدن دلالت مى کند.<ref>اسما و صفات الهى فقط در قرآن، ج۱، ص ۸۰۳-۸۰۴.</ref>
-واژه «ظاهر» به عنوان وصف خداوند یک بار در [[قرآن|قرآن کریم]] همراه با واژه «[[باطن (اسم الله)|باطن]]» به کار رفته است: {{متن قرآن|«هُوَ الْأَوَّلُ وَالْآخِرُ وَالظَّاهِرُ وَالْبَاطِنُ وَهُوَ بِکلِّ شَیءٍ عَلِیمٌ»}}؛ اوست اول و آخر و ظاهر و باطن، و او به هر چیزی داناست. ([[سوره حدید]]، ۳)
+واژه «ظاهر» به عنوان وصف خداوند یک بار در [[قرآن|قرآن کریم]] همراه با واژه «[[باطن (اسم الله)|باطن]]» به کار رفته است: {{متن قرآن|«هُوَ الْأَوَّلُ وَالْآخِرُ وَالظَّاهِرُ وَالْبَاطِنُ ۖ وَهُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ}}<ref>[[آیه 3 سوره حدید|سوره حدید،آیه ۳.]]</ref> ؛ اوست اول و آخر و ظاهر و باطن، و او به هر چیزی داناست».
-«ظاهر» از ماده «ظُهْر» گرفته شده که قسمت روشن چیز را مى گویند، و اگر نیمه روز را ظُهْر گویند چون روشن ترین نقطه از روز همان وقت نیمه آن است، و از این جا معنى «باطن» نیز روشن مى شود و آن قسمت خفا و پنهانى شیئ است. از این جهت به آن نقطه روشن از حیوانات «ظَهْر» و نقطه پنهان «بَطْن» گفته مى شود، و در قرآن نیز این دو لفظ به همین ملاک به کار رفته اند، آن جا که مى فرماید: {{متن قرآن|«وَ ذَرُوا ظاهِرَ الإِثْمِ وَ باطنَهُ...»}}؛ ([[سوره انعام]]، ۱۲۰) گناهان آشکار و پنهان را ترک کنید.
+«ظاهر» از ماده «ظُهْر» گرفته شده که قسمت روشن چیز را مى گویند، و اگر نیمه روز را ظُهْر گویند چون روشن ترین نقطه از روز همان وقت نیمه آن است، و از این جا معنى «باطن» نیز روشن مى شود و آن قسمت خفا و پنهانى شیئ است. از این جهت به آن نقطه روشن از حیوانات «ظَهْر» و نقطه پنهان «بَطْن» گفته مى شود، و در قرآن نیز این دو لفظ به همین ملاک به کار رفته اند، آن جا که مى فرماید: {{متن قرآن|«وَذَرُوا ظَاهِرَ الْإِثْمِ وَبَاطِنَهُ...}}<ref>[[آیه 120 سوره انعام|سوره انعام،آیه ۱۲۰.]]</ref> ؛ گناهان آشکار و پنهان را ترک کنید...».
 بنابراین مقصود از توصیف خدا به «ظاهر» و «باطن»، ظهور و خفاى او است; [[شیخ طبرسی|طبرسى]] در [[مجمع البیان (کتاب)|مجمع البیان]] گوید: خداوند ظاهر است، یعنى غالب و چیره بر هر چیزى است و خداوند برتر از اشیا است و همه چیز مادون او است.<ref>مجمع البیان، ج۹-۱۰، ص۳۴۷.</ref>

@@ سطر ۲۳: / سطر ۲۳: @@
 {{اسماء الله}}
 [[رده:اسماء و صفات الهی]]
 [[رده:واژگان قرآنی]]
 <references />

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-{{مدخل دائرة المعارف|[[فرهنگ قرآن]]}}
+'''«ظاهر»''' اسم و صفت [[الله|خدای تعالی]] از باب «ظهر، یظهر» به معناى قادر بر آفریده‌هایش<ref>شرح اسماء اللّه الحسنى، نیشابورى، ص ۳۴۹.</ref> و داراى یک معنا است که بر قوت و بروز و آشکارشدن دلالت مى کند.<ref>اسما و صفات الهى فقط در قرآن، ج۱، ص ۸۰۳-۸۰۴.</ref>
-این اسم و صفت [[الله|خدای تعالی]] از باب «ظهر، یظهر» به معناى قادر بر آفریده‌هایش<ref>شرح اسماء اللّه الحسنى، نیشابورى، ص ۳۴۹.</ref> و داراى یک معنا است که بر قوت و بروز و آشکارشدن دلالت مى کند و تنها یک بار در [[قرآن]] در آیه ۳ [[سوره حدید]] ذکر شده است:<ref>اسما و صفات الهى فقط در قرآن، ج۱، ص ۸۰۳-۸۰۴.</ref>
+واژه «ظاهر» به عنوان وصف خداوند یک بار در [[قرآن|قرآن کریم]] همراه با واژه «[[باطن (اسم الله)|باطن]]» به کار رفته است: {{متن قرآن|«هُوَ الْأَوَّلُ وَالْآخِرُ وَالظَّاهِرُ وَالْبَاطِنُ وَهُوَ بِکلِّ شَیءٍ عَلِیمٌ»}}؛ اوست اول و آخر و ظاهر و باطن، و او به هر چیزی داناست. ([[سوره حدید]]، ۳)
-{{قرآن در قاب|سوره=57|آیه=3|هُوَ الْأَوَّلُ وَالْآخِرُ وَالظَّاهِرُ وَالْبَاطِنُ وَهُوَ بِکلِّ شَیءٍ عَلِیمٌ}}
+«ظاهر» از ماده «ظُهْر» گرفته شده که قسمت روشن چیز را مى گویند، و اگر نیمه روز را ظُهْر گویند چون روشن ترین نقطه از روز همان وقت نیمه آن است، و از این جا معنى «باطن» نیز روشن مى شود و آن قسمت خفا و پنهانى شیئ است. از این جهت به آن نقطه روشن از حیوانات «ظَهْر» و نقطه پنهان «بَطْن» گفته مى شود، و در قرآن نیز این دو لفظ به همین ملاک به کار رفته اند، آن جا که مى فرماید: {{متن قرآن|«وَ ذَرُوا ظاهِرَ الإِثْمِ وَ باطنَهُ...»}}؛ ([[سوره انعام]]، ۱۲۰) گناهان آشکار و پنهان را ترک کنید.
-[[شیخ طبرسی|طبرسى]] در [[مجمع البیان (کتاب)|مجمع البیان]] گوید: خداوند ظاهر است، یعنى غالب و چیره بر هر چیزى است و خداوند برتر از اشیا است و همه چیز مادون او است.<ref>مجمع البیان، ج۹-۱۰، ص۳۴۷.</ref>
+بنابراین مقصود از توصیف خدا به «ظاهر» و «باطن»، ظهور و خفاى او است; [[شیخ طبرسی|طبرسى]] در [[مجمع البیان (کتاب)|مجمع البیان]] گوید: خداوند ظاهر است، یعنى غالب و چیره بر هر چیزى است و خداوند برتر از اشیا است و همه چیز مادون او است.<ref>مجمع البیان، ج۹-۱۰، ص۳۴۷.</ref>
 ==پانویس==
@@ سطر ۱۲: / سطر ۱۹: @@
 ==منابع==
-* فرهنگ قرآن، جلد ۱۹، صفحه ۲۶۴.
+*منشور جاوید، آیت الله جعفر سبحانی، ج ۲ ص ۱۵۸.
 {{اسماء الله}}
 [[رده:اسماء و صفات الهی]]
 [[رده:واژگان قرآنی]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{مدخل دائرة المعارف|[[فرهنگ قرآن]]}}
-اين اسم و صفت الهى از باب «ظهر، يظهر» به معناى قادر بر آفريده هايش<ref>شرح اسماء اللّه الحسنى، نيشابورى، ص 349.</ref> و داراى يك معنا است كه بر قوت و بروز و آشكارشدن دلالت مى كند و تنها يك بار در [[قرآن]] در آیه 3 سوره حدید ذكر شده است: <ref>اسما و صفات الهى فقط در قرآن، ج1، ص 803-804.</ref>
+این اسم و صفت [[الله|خدای تعالی]] از باب «ظهر، یظهر» به معناى قادر بر آفریده‌هایش<ref>شرح اسماء اللّه الحسنى، نیشابورى، ص ۳۴۹.</ref> و داراى یک معنا است که بر قوت و بروز و آشکارشدن دلالت مى کند و تنها یک بار در [[قرآن]] در آیه ۳ [[سوره حدید]] ذکر شده است:<ref>اسما و صفات الهى فقط در قرآن، ج۱، ص ۸۰۳-۸۰۴.</ref>
-{{قرآن در قاب|سوره=57|آیه=3|هُوَ الْأَوَّلُ وَالْآخِرُ وَالظَّاهِرُ وَالْبَاطِنُ وَهُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ }}
+{{قرآن در قاب|سوره=57|آیه=3|هُوَ الْأَوَّلُ وَالْآخِرُ وَالظَّاهِرُ وَالْبَاطِنُ وَهُوَ بِکلِّ شَیءٍ عَلِیمٌ}}
-اوست اول و آخر و ظاهر و باطن ، و او به هر چیزی داناست.
+ترجمه: اوست اول و آخر و ظاهر و باطن، و او به هر چیزی داناست.
-طبرسى در مجمع البيان گويد: خداوند، ظاهر است يعنى غالب و چيره بر هر چيزى است و خداوند برتر از اشيا است و همه چيز مادون او است. <ref>مجمع البيان، ج9-10، ص347.</ref>
+[[شیخ طبرسی|طبرسى]] در [[مجمع البیان (کتاب)|مجمع البیان]] گوید: خداوند ظاهر است، یعنى غالب و چیره بر هر چیزى است و خداوند برتر از اشیا است و همه چیز مادون او است.<ref>مجمع البیان، ج۹-۱۰، ص۳۴۷.</ref>
 ==پانویس==
 {{پانویس}}
 ==منابع==
-فرهنگ قرآن، جلد 19، صفحه 264.
 {{اسماء الله}}
 [[رده:اسماء و صفات الهی]]
 [[رده:واژگان قرآنی]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{مدخل دائرة المعارف|[[فرهنگ قرآن]]}}
-اين اسم و صفت الهى از باب «ظهر، يظهر» به معناى قادر بر آفريده هايش<ref>شرح اسماء اللّه الحسنى، نيشابورى، ص 349.</ref> و داراى يك معنا است كه بر قوت و بروز و آشكارشدن دلالت مى كند و تنها يك بار در [[قرآن]] ذكر شده است: <ref>اسما و صفات الهى فقط در قرآن، ج1، ص 803-804.</ref>
+اين اسم و صفت الهى از باب «ظهر، يظهر» به معناى قادر بر آفريده هايش<ref>شرح اسماء اللّه الحسنى، نيشابورى، ص 349.</ref> و داراى يك معنا است كه بر قوت و بروز و آشكارشدن دلالت مى كند و تنها يك بار در [[قرآن]] در آیه 3 سوره حدید ذكر شده است: <ref>اسما و صفات الهى فقط در قرآن، ج1، ص 803-804.</ref>
-* {{متن قرآن|«هُوَ الاَوَّلُ والأخِرُ والظّهِرُ والباطِنُ...»}}. ([[سوره حديد]](57)/3)
+{{قرآن در قاب|سوره=57|آیه=3|هُوَ الْأَوَّلُ وَالْآخِرُ وَالظَّاهِرُ وَالْبَاطِنُ وَهُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ }}
 طبرسى در مجمع البيان گويد: خداوند، ظاهر است يعنى غالب و چيره بر هر چيزى است و خداوند برتر از اشيا است و همه چيز مادون او است. <ref>مجمع البيان، ج9-10، ص347.</ref>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۹ اوت ۲۰۱۴، ساعت ۱۱:۴۶
(بدون تفاوت)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۵ نوامبر ۲۰۱۳، ساعت ۰۶:۰۱
(بدون تفاوت)