طور سینا - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi در ‏۱۷ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۳:۲۴

2026-03-17T13:24:14Z

Mohammadi در ‏۱۷ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۳:۲۰

2026-03-17T13:20:43Z

مهدی موسوی در ‏۱۷ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۳:۰۷

2026-02-17T13:07:44Z

Zamani: افزودن الگوی قرآن

2025-03-21T11:25:11Z

افزودن الگوی قرآن

مهدی موسوی: مهدی موسوی صفحهٔ طور سينا را به طور سینا منتقل کرد

2020-11-08T10:00:30Z

مهدی موسوی صفحهٔ طور سينا را به طور سینا منتقل کرد

مهدی موسوی: ویرایش

2020-06-10T06:44:38Z

ویرایش

Zamani در ‏۴ اوت ۲۰۱۴، ساعت ۰۴:۲۸

2014-08-04T04:28:55Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۳ مهٔ ۲۰۱۴، ساعت ۰۵:۵۱

2014-05-03T05:51:15Z

عربصالحی: /* منابع */

2014-04-30T09:50:52Z

‏منابع

عربصالحی: صفحه‌ای جدید حاوی '{{نیازمند ویرایش فنی}} کوه طور سینا از مشاهیر جبال جهان است و ذکرش در قرآن بسیارآ...' ایجاد کرد

2014-04-30T09:06:39Z

صفحه‌ای جدید حاوی '{{نیازمند ویرایش فنی}} کوه طور سینا از مشاهیر جبال جهان است و ذکرش در قرآن بسیارآ...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{نیازمند ویرایش فنی}}

کوه طور سینا از مشاهیر جبال جهان است و ذکرش در قرآن بسیارآمده و موسی پیغمبر(ع ) در آنجا نور الهی را بر سردرخت دید و شرف تکلیم یافت . <ref> نزهة القلوب چ اروپا ص 198 </ref>
ابواسحاق گوید: سیناء حجاره ای است ... آن کوهی است نزدیک ایلة و نزدیک آن شهرکی است که بروزگار پیغمبر اکرم و بسال نهم از هجرت فتح شد.<ref> معجم البلدان </ref>

بیابانی که موسی در آن بود بیابان طور و قسمت جنوبی بیت المقدس بود. موسی در
فکر چاره ای بود که از دور آتشی را دید که شعله ور است. موسی خانواده خود را متوقف کرد و گفت؛ می خواهم بطرف آتش بروم تا پاره ای آتش را به سوی شما بیاورم <ref> قصص، 29.2 - طه، 12 - 15.3 - طه، 17.4 - طه، 18. </ref> و آنجا به پیغمبری رسالت یافت.

موسی بطرف آتش روان شد. چون نزدیک شد درخت سبزی را دید که نورانی است و از آتش شعله ور است. نزدیک رفت تا مقداری از آن گرما را نزد همسرش ببرد، اما هربار از هجوم نهیب آتش به عقب رفت. تا اینکه صدایی از میان درخت به گوش موسی رسید. پس هنگامی که به آن آتش رسید. ندا داده شد؛

«ای موسی! این منم پروردگار تو، پای از کفش خویش بیرون آور که تو در وادی طور هستی و من تو را برگزیده ام. پس به آنچه وحی می شود گوش فرا ده، منم، من، خدایی که جز من خدایی نیست. پس مرا پرستش کن و به یاد من نماز برپا دار. در حقیقت قیامت فرا رسنده است. می خواهم آن را پوشیده دارم تا هرکه به موجب آنچه می کوشد جزا یابد.»این ندا موسی را به بُهت فرو برد و این ندا را نیز شنید که فرمود؛«این چیست که به دست راست داری؟»موسی که تازه متوجه شد به مقام نبوت نائل گشته، به پاسخ حق تعالی لب گشود و گفت؛«این عصای من است که بر آن تکیه می زنم. و با آن برای گوسفندانم برگ می تکانم و مرا در آن بهره های دیگر نیز هست.»

خداوند به موسی(ع) فرمان داد، به پاس احترام محضر پروردگار خود، نعلین از پای درآورد و با پای برهنه در وادی دره طوی ـ در صحرای سینا ـ سرزمین تکلم خداوند با موسی(ع) گام نهد و این نشانه که طور سیناء یا صحرای سیناء سرزمینی پاک و منزه و شایسته احترام است.

==پانویس ==
<references />

== منابع ==
* موسی در وادی طور سینا،تاریخ اسلام ، تاریخ انبیاء (از آدم خلیفة اللّه (ع) تا خاتم رسول اللّه (ص)) ، حضرت موسی علیه السلام، موسی در وادی طور سینا،در دسترس در[http://www.hawzah.net/fa/book/bookview/45327/35731 پایگاه اطلاع رسانی حوزه]،بازیابی: 10 اردیبهشت 1393.
*لغت نامه دهخدا، ذیل واژه طور سیناء،در دسترس در[http://www.vajehyab.com/dehkhoda/%D8%B7%D9%88%D8%B1+%D8%B3%DB%8C%D9%86%D8%A7 واژه یاب]،بازیابی: 10 اردیبهشت 1393.

@@ سطر ۱۷: / سطر ۱۷: @@
 موسی به طرف آتش روان شد. چون نزدیک شد، درخت سبزی را دید که نورانی است و از آتش شعله ور است. نزدیک رفت تا مقداری از آن آتش را نزد همسرش ببرد، اما هر بار از هجوم نهیب آتش به عقب رفت. تا این که صدایی از میان درخت به گوش موسی رسید. ندا داده شد: «{{متن قرآن|{{آیه|20|12}} 💠<ref>[[آیه 12 سوره طه|سوره طاها، آیه ۱۲.]]</ref> {{آیه|20|13}} 💠<ref>[[آیه 13 سوره طه|همان، آیه ۱۳.]]</ref> {{آیه|20|14}} 💠<ref>[[آیه 14 سوره طه|همان، آیه ۱۴.]]</ref> {{آیه|20|15}}<ref>[[آیه 15 سوره طه|همان، آیه ۱۵.]]</ref>}}؛ ای موسی! این منم پروردگار تو، پای از کفش خویش بیرون آور که تو در وادی مقدس طور هستی و من تو را برگزیده ام. پس به آنچه [[وحی]] می شود گوش فرا ده، منم خدایی که جز من خدایی نیست. پس مرا پرستش کن و به یاد من [[نماز]] برپا دار. [[قیامت]] فرا رسنده است. می خواهم آن را پوشیده دارم تا هر که به موجب آنچه می کوشد جزا یابد».
-این ندا موسی را به بُهت فرو برد؛ سپس این ندا را نیز شنید که فرمود: «این چیست که به دست راست داری؟»<ref>[[سوره طه]]، ۱۷.</ref> موسی که تازه متوجه شد به مقام [[نبوت]] نائل گشته، به پاسخ حق تعالی لب گشود و گفت: «این عصای من است که بر آن تکیه می زنم و با آن برای گوسفندانم برگ می تکانم و مرا در آن بهره های دیگر نیز هست».<ref>[[سوره طه]]، ۱۸.</ref>
+این ندا موسی را به بُهت فرو برد؛ سپس این ندا را نیز شنید که فرمود: «این چیست که به دست راست داری؟»<ref>[[آیه 17 سوره طه|همان، آیه ۱۷.]]</ref>؛ موسی که تازه متوجه شد به مقام [[نبوت]] نائل گشته، به پاسخ حق تعالی لب گشود و گفت: «این عصای من است که بر آن تکیه می زنم و با آن برای گوسفندانم برگ می تکانم و مرا در آن بهره های دیگر نیز هست»<ref>[[آیه 18 سوره طه|همان، آیه ۱۸.]]</ref>.
 این سؤال و پاسخ به همین مقدار پایان نپذیرفت. چون سؤال حق تعالی مقدمه [[وحی]] رسالت بود و شاید می خواست تا موسی را برای دیدن [[معجزه]] شگفت انگیز خویش آماده سازد. پس پروردگار فرمود: «ای موسی! منم خداوند، پروردگار جهانیان و فرمود: عصای خود را بیفکن، پس دید آن مثل ماری می جنبد، پشت کرد و برنگشت. فرمود: ای موسی پیش آی و مترس که تو در امانی و دست در گریبانت ببر تا سپید بی گزند بیرون بیاید. برای رهایی از این هراس بازویت را به خویشتن بچسبان. این دو نشانه دو برهان از جانب پروردگار تو است که باید به سوی [[فرعون]] و سران کشور او ببری. زیرا آنان همواره قومی نافرمانند.»<ref>[[سوره قصص]]، ۳۲-۳۰.</ref>
-جریان دیگر در ارتباط با کوه طور چنین است که: جمعی از [[بنی اسرائیل]] با اصرار از [[حضرت موسی علیه السلام|حضرت موسی]] علیه السلام، خواستند که [[خدا]] را  مشاهده کننند، و اگر او را مشاهده نکنند هرگز [[ایمان]]  نخواهند آورد. حضرت موسی، هرچه آن‌ها را نصیحت کرد فایده نداشت. سرانجام موسی علیه‌السلام از میان آن‌ها هفتاد نفر را برگزید و همراه خود به میعادگاه پروردگار (کوه طور) برد. موسی علیه‌السلام در کوه طور تقاضای بنی‌اسرائیل را چنین به خدا عرض کرد: پروردگارا خودت را به من نشان بده تا تو را ببینم. خداوند فرمود: «هرگز مرا نخواهی دید، ولی به کوه بنگر اگر در جای خود ثابت ماند، مرا خواهی دید.» ناگاه موسی (علیه السلام) دید تجلّی خداوند باعث شد که کوه نابود شود. موسی از مشاهده این صحنه هول‌انگیز، چنان وحشت‌زده شد که مدهوش بر روی زمین افتاد. وقتی که به هوش آمد، عرض کرد: پروردگارا! تو منزّه هستی، من به سوی تو باز می‌گردم و توبه می‌کنم، و من از نخستین مؤمنان هستم؛ {{متن قرآن|«... قَالَ رَبِّ أَرِنِي أَنْظُرْ إِلَيْكَ ۚ قَالَ لَنْ تَرَانِي وَلَٰكِنِ انْظُرْ إِلَى الْجَبَلِ فَإِنِ اسْتَقَرَّ مَكَانَهُ فَسَوْفَ تَرَانِي فَلَمَّا تَجَلَّىٰ رَبُّهُ لِلْجَبَلِ جَعَلَهُ دَكًّا وَخَرَّ مُوسَىٰ صَعِقًا فَلَمَّا أَفَاقَ قَالَ سُبْحَانَكَ تُبْتُ إِلَيْكَ وَأَنَا أَوَّلُ الْمُؤْمِنِينَ»}}<ref>[[آیه 23 سوره زمر|سوره زمر، آیه ۲۳.]]</ref>؛ اعراف]]، ۱۴۳.</ref>
+جریان دیگر در ارتباط با کوه طور چنین است که: جمعی از [[بنی اسرائیل]] با اصرار از [[حضرت موسی علیه السلام|حضرت موسی]] علیه السلام، خواستند که [[خدا]] را  مشاهده کننند، و اگر او را مشاهده نکنند هرگز [[ایمان]]  نخواهند آورد. حضرت موسی، هرچه آن‌ها را نصیحت کرد فایده نداشت. سرانجام موسی علیه‌السلام از میان آن‌ها هفتاد نفر را برگزید و همراه خود به میعادگاه پروردگار (کوه طور) برد. موسی علیه‌السلام در کوه طور تقاضای بنی‌اسرائیل را چنین به خدا عرض کرد: پروردگارا خودت را به من نشان بده تا تو را ببینم. خداوند فرمود: «هرگز مرا نخواهی دید، ولی به کوه بنگر اگر در جای خود ثابت ماند، مرا خواهی دید.» ناگاه موسی (علیه السلام) دید تجلّی خداوند باعث شد که کوه نابود شود. موسی از مشاهده این صحنه هول‌انگیز، چنان وحشت‌زده شد که مدهوش بر روی زمین افتاد. وقتی که به هوش آمد، عرض کرد: پروردگارا! تو منزّه هستی، من به سوی تو باز می‌گردم و توبه می‌کنم، و من از نخستین مؤمنان هستم؛ {{متن قرآن|«... قَالَ رَبِّ أَرِنِي أَنْظُرْ إِلَيْكَ ۚ قَالَ لَنْ تَرَانِي وَلَٰكِنِ انْظُرْ إِلَى الْجَبَلِ فَإِنِ اسْتَقَرَّ مَكَانَهُ فَسَوْفَ تَرَانِي فَلَمَّا تَجَلَّىٰ رَبُّهُ لِلْجَبَلِ جَعَلَهُ دَكًّا وَخَرَّ مُوسَىٰ صَعِقًا فَلَمَّا أَفَاقَ قَالَ سُبْحَانَكَ تُبْتُ إِلَيْكَ وَأَنَا أَوَّلُ الْمُؤْمِنِينَ»}}<ref>[[آیه 143 سوره اعراف|سوره اعراف، آیه ۱۴۳.]]</ref>.
 و در آیه ۱۵۵ [[سوره اعراف]] نیز می فرماید: «موسی از قوم خود هفتاد نفر از مردان را برای میعادگاه ما برگزید وقتی که آن‌ها را به کوه طور برد زمین لرزه آن‌ها را فراگرفت و همه آن‌ها هلاک شدند». این‌ همان تجلّی قدرت خدا بر کوه بود، چرا که قوم موسی (علیه السلام)، از موسی (علیه السلام)، خواسته بودند از خدا بخواهد که خود را نشان دهد، با این‌که خداوند دیدنی نیست.

@@ سطر ۳: / سطر ۳: @@
 ==محل طور سینا==
-«طور» به مطلق كوه و نيز به كوه معروف صحراى سينا گفته مى‏‌شود و مراد در اينجا كوه سينا و محل نزول [[وحى]] بر [[حضرت موسى]] است. همچنین «سَيناء» نام صحرايى است كه كوه معروف طور موسى در آن واقع شده و دو گونه تلفظ مى‌‏شود: سيناء در آیه: {{متن قرآن|«وَشَجَرَةً تَخْرُجُ مِنْ طُورِ سَيْنَاءَ...»}}<ref>[[سوره مؤمنون]]، ۲۰.</ref> و سينين‏ در آیه: {{متن قرآن|«وَطُورِ سِينِينَ»}}.<ref>[[سوره تین]]، ۱.</ref> گفته شده سينا شبه جزيره ‏اى است ما بين درياى مديترانه و كانال سوئز و [[فلسطين]] و خليج عقبه؛ یا ميان [[مصر]] و فلسطين امروزى.<ref>تفسير احسن الحديث، سید علی‌اکبر قرشی، ج۱۲، ص۲۷۹.</ref>
+«طور» به مطلق كوه و نيز به كوه معروف صحراى سينا گفته مى‏‌شود و مراد در اينجا كوه سينا و محل نزول [[وحى]] بر [[حضرت موسى]] است. همچنین «سَيناء» نام صحرايى است كه كوه معروف طور موسى در آن واقع شده و دو گونه تلفظ مى‌‏شود: سيناء در آیه: {{متن قرآن|«وَشَجَرَةً تَخْرُجُ مِنْ طُورِ سَيْنَاءَ ...»}}<ref>[[آیه 20 سوره مؤمنون|سوره مؤمنون، آیه ۲۰.]]</ref>، و سينين‏ در آیه: {{متن قرآن|«وَطُورِ سِينِينَ»}}<ref>[[آیه 2 سوره تین|سوره تین، آیه ۲.]]</ref>؛ گفته شده سينا شبه جزيره ‏اى است ما بين درياى مديترانه و كانال سوئز و [[فلسطين]] و خليج عقبه؛ یا ميان [[مصر]] و فلسطين امروزى.<ref>تفسير احسن الحديث، سید علی‌اکبر قرشی، ج۱۲، ص۲۷۹.</ref>
 [[علامه شعرانی]] در کتاب [[نثر طوبی (کتاب)|نثر طوبی]] در مورد محل این کوه می گوید: بسیاری از علمای [[مسیحیت|نصاری]] با نهایت دقتی که کرده اند و اشاراتی که از [[تورات]] و کتب خود به نشانه‌های کوه و علائم آن استنباط نموده‌اند گویند در نواحی [[شام]] و [[فلسطین]] موضع حقیقی طور سیناء را به طور یقین تشخیص نداده‌ایم، اما مردم آن نواحی کوهی را به نام طور سیناء می شناسند. نزد آنها جائی مشهور است که بالای آن [[کلیسا|کلیسائی]] به نام کاترین ساخته‌اند و گویند «ژوستی نین» امپراطور روم اولین بار بنای آن کرده است.<ref> نثر طوبی، علامه شعرانی، ج۲، ص ۹۴ </ref>
@@ سطر ۱۳: / سطر ۱۳: @@
 ==وحی بر حضرت موسی در طور==
-بیابانی که [[حضرت موسی علیه السلام|حضرت موسی]] علیه السلام در آن بود، بیابان طور و قسمت جنوبی [[بیت المقدس]] بود. موسی در فکر چاره ای بود، که از دور آتشی را دید که شعله ور است. پس خانواده خود را متوقف کرد و گفت؛ می خواهم به طرف آتش بروم تا پاره ای آتش را به سوی شما بیاورم؛ {{متن قرآن|«فَلَمَّا قَضَىٰ مُوسَى الْأَجَلَ وَسَارَ بِأَهْلِهِ آنَسَ مِنْ جَانِبِ الطُّورِ نَارًا قَالَ لِأَهْلِهِ امْكُثُوا إِنِّي آنَسْتُ نَارًا لَعَلِّي آتِيكُمْ مِنْهَا بِخَبَرٍ أَوْ جَذْوَةٍ مِنَ النَّارِ لَعَلَّكُمْ تَصْطَلُونَ»}}.<ref>[[سوره قصص]]، ۲۹.</ref>
+بیابانی که [[حضرت موسی علیه السلام|حضرت موسی]] علیه السلام در آن بود، بیابان طور و قسمت جنوبی [[بیت المقدس]] بود. موسی در فکر چاره ای بود، که از دور آتشی را دید که شعله ور است. پس خانواده خود را متوقف کرد و گفت؛ می خواهم به طرف آتش بروم تا پاره ای آتش را به سوی شما بیاورم؛ {{متن قرآن|«فَلَمَّا قَضَىٰ مُوسَى الْأَجَلَ وَسَارَ بِأَهْلِهِ آنَسَ مِنْ جَانِبِ الطُّورِ نَارًا قَالَ لِأَهْلِهِ امْكُثُوا إِنِّي آنَسْتُ نَارًا لَعَلِّي آتِيكُمْ مِنْهَا بِخَبَرٍ أَوْ جَذْوَةٍ مِنَ النَّارِ لَعَلَّكُمْ تَصْطَلُونَ»}}<ref>[[آیه 29 سوره قصص|سوره قصص، آیه ۲۹.]]</ref>.
-موسی به طرف آتش روان شد. چون نزدیک شد، درخت سبزی را دید که نورانی است و از آتش شعله ور است. نزدیک رفت تا مقداری از آن آتش را نزد همسرش ببرد، اما هر بار از هجوم نهیب آتش به عقب رفت. تا این که صدایی از میان درخت به گوش موسی رسید. ندا داده شد: {{متن قرآن|«إِنِّي أَنَا رَبُّكَ فَاخْلَعْ نَعْلَيْكَ إِنَّكَ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًى...»}}؛ «ای موسی! این منم پروردگار تو، پای از کفش خویش بیرون آور که تو در وادی مقدس طور هستی و من تو را برگزیده ام. پس به آنچه [[وحی]] می شود گوش فرا ده، منم خدایی که جز من خدایی نیست. پس مرا پرستش کن و به یاد من [[نماز]] برپا دار. [[قیامت]] فرا رسنده است. می خواهم آن را پوشیده دارم تا هر که به موجب آنچه می کوشد جزا یابد».<ref>[[سوره طه]]، ۱۲-۱۵.</ref>
+موسی به طرف آتش روان شد. چون نزدیک شد، درخت سبزی را دید که نورانی است و از آتش شعله ور است. نزدیک رفت تا مقداری از آن آتش را نزد همسرش ببرد، اما هر بار از هجوم نهیب آتش به عقب رفت. تا این که صدایی از میان درخت به گوش موسی رسید. ندا داده شد: «{{متن قرآن|{{آیه|20|12}} 💠<ref>[[آیه 12 سوره طه|سوره طاها، آیه ۱۲.]]</ref> {{آیه|20|13}} 💠<ref>[[آیه 13 سوره طه|همان، آیه ۱۳.]]</ref> {{آیه|20|14}} 💠<ref>[[آیه 14 سوره طه|همان، آیه ۱۴.]]</ref> {{آیه|20|15}}<ref>[[آیه 15 سوره طه|همان، آیه ۱۵.]]</ref>}}؛ ای موسی! این منم پروردگار تو، پای از کفش خویش بیرون آور که تو در وادی مقدس طور هستی و من تو را برگزیده ام. پس به آنچه [[وحی]] می شود گوش فرا ده، منم خدایی که جز من خدایی نیست. پس مرا پرستش کن و به یاد من [[نماز]] برپا دار. [[قیامت]] فرا رسنده است. می خواهم آن را پوشیده دارم تا هر که به موجب آنچه می کوشد جزا یابد».
 این ندا موسی را به بُهت فرو برد؛ سپس این ندا را نیز شنید که فرمود: «این چیست که به دست راست داری؟»<ref>[[سوره طه]]، ۱۷.</ref> موسی که تازه متوجه شد به مقام [[نبوت]] نائل گشته، به پاسخ حق تعالی لب گشود و گفت: «این عصای من است که بر آن تکیه می زنم و با آن برای گوسفندانم برگ می تکانم و مرا در آن بهره های دیگر نیز هست».<ref>[[سوره طه]]، ۱۸.</ref>
@@ سطر ۲۱: / سطر ۲۱: @@
 این سؤال و پاسخ به همین مقدار پایان نپذیرفت. چون سؤال حق تعالی مقدمه [[وحی]] رسالت بود و شاید می خواست تا موسی را برای دیدن [[معجزه]] شگفت انگیز خویش آماده سازد. پس پروردگار فرمود: «ای موسی! منم خداوند، پروردگار جهانیان و فرمود: عصای خود را بیفکن، پس دید آن مثل ماری می جنبد، پشت کرد و برنگشت. فرمود: ای موسی پیش آی و مترس که تو در امانی و دست در گریبانت ببر تا سپید بی گزند بیرون بیاید. برای رهایی از این هراس بازویت را به خویشتن بچسبان. این دو نشانه دو برهان از جانب پروردگار تو است که باید به سوی [[فرعون]] و سران کشور او ببری. زیرا آنان همواره قومی نافرمانند.»<ref>[[سوره قصص]]، ۳۲-۳۰.</ref>
-جریان دیگر در ارتباط با کوه طور چنین است که: جمعی از [[بنی اسرائیل]] با اصرار از [[حضرت موسی علیه السلام|حضرت موسی]] علیه السلام، خواستند که [[خدا]] را  مشاهده کننند، و اگر او را مشاهده نکنند هرگز [[ایمان]]  نخواهند آورد. حضرت موسی، هرچه آن‌ها را نصیحت کرد فایده نداشت. سرانجام موسی علیه‌السلام از میان آن‌ها هفتاد نفر را برگزید و همراه خود به میعادگاه پروردگار (کوه طور) برد. موسی علیه‌السلام در کوه طور تقاضای بنی‌اسرائیل را چنین به خدا عرض کرد: پروردگارا خودت را به من نشان بده تا تو را ببینم. خداوند فرمود: «هرگز مرا نخواهی دید، ولی به کوه بنگر اگر در جای خود ثابت ماند، مرا خواهی دید.» ناگاه موسی (علیه السلام) دید تجلّی خداوند باعث شد که کوه نابود شود. موسی از مشاهده این صحنه هول‌انگیز، چنان وحشت‌زده شد که مدهوش بر روی زمین افتاد. وقتی که به هوش آمد، عرض کرد: پروردگارا! تو منزّه هستی، من به سوی تو باز می‌گردم و توبه می‌کنم، و من از نخستین مؤمنان هستم؛ {{متن قرآن|«... قَالَ رَبِّ أَرِنِي أَنْظُرْ إِلَيْكَ ۚ قَالَ لَنْ تَرَانِي وَلَٰكِنِ انْظُرْ إِلَى الْجَبَلِ فَإِنِ اسْتَقَرَّ مَكَانَهُ فَسَوْفَ تَرَانِي فَلَمَّا تَجَلَّىٰ رَبُّهُ لِلْجَبَلِ جَعَلَهُ دَكًّا وَخَرَّ مُوسَىٰ صَعِقًا فَلَمَّا أَفَاقَ قَالَ سُبْحَانَكَ تُبْتُ إِلَيْكَ وَأَنَا أَوَّلُ الْمُؤْمِنِينَ»}}.<ref>[[سوره اعراف]]، ۱۴۳.</ref>
+جریان دیگر در ارتباط با کوه طور چنین است که: جمعی از [[بنی اسرائیل]] با اصرار از [[حضرت موسی علیه السلام|حضرت موسی]] علیه السلام، خواستند که [[خدا]] را  مشاهده کننند، و اگر او را مشاهده نکنند هرگز [[ایمان]]  نخواهند آورد. حضرت موسی، هرچه آن‌ها را نصیحت کرد فایده نداشت. سرانجام موسی علیه‌السلام از میان آن‌ها هفتاد نفر را برگزید و همراه خود به میعادگاه پروردگار (کوه طور) برد. موسی علیه‌السلام در کوه طور تقاضای بنی‌اسرائیل را چنین به خدا عرض کرد: پروردگارا خودت را به من نشان بده تا تو را ببینم. خداوند فرمود: «هرگز مرا نخواهی دید، ولی به کوه بنگر اگر در جای خود ثابت ماند، مرا خواهی دید.» ناگاه موسی (علیه السلام) دید تجلّی خداوند باعث شد که کوه نابود شود. موسی از مشاهده این صحنه هول‌انگیز، چنان وحشت‌زده شد که مدهوش بر روی زمین افتاد. وقتی که به هوش آمد، عرض کرد: پروردگارا! تو منزّه هستی، من به سوی تو باز می‌گردم و توبه می‌کنم، و من از نخستین مؤمنان هستم؛ {{متن قرآن|«... قَالَ رَبِّ أَرِنِي أَنْظُرْ إِلَيْكَ ۚ قَالَ لَنْ تَرَانِي وَلَٰكِنِ انْظُرْ إِلَى الْجَبَلِ فَإِنِ اسْتَقَرَّ مَكَانَهُ فَسَوْفَ تَرَانِي فَلَمَّا تَجَلَّىٰ رَبُّهُ لِلْجَبَلِ جَعَلَهُ دَكًّا وَخَرَّ مُوسَىٰ صَعِقًا فَلَمَّا أَفَاقَ قَالَ سُبْحَانَكَ تُبْتُ إِلَيْكَ وَأَنَا أَوَّلُ الْمُؤْمِنِينَ»}}<ref>[[آیه 23 سوره زمر|سوره زمر، آیه ۲۳.]]</ref>؛ اعراف]]، ۱۴۳.</ref>
 و در آیه ۱۵۵ [[سوره اعراف]] نیز می فرماید: «موسی از قوم خود هفتاد نفر از مردان را برای میعادگاه ما برگزید وقتی که آن‌ها را به کوه طور برد زمین لرزه آن‌ها را فراگرفت و همه آن‌ها هلاک شدند». این‌ همان تجلّی قدرت خدا بر کوه بود، چرا که قوم موسی (علیه السلام)، از موسی (علیه السلام)، خواسته بودند از خدا بخواهد که خود را نشان دهد، با این‌که خداوند دیدنی نیست.

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-«طور» به معنی کوه است و «طور سینا» کوهی است که در زمین سیناء قرار دارد. این کوه از مشاهیر جبال جهان است و ذکرش در [[قرآن]] بسیار آمده و [[حضرت موسی علیه السلام|موسی]] پیغمبر علیه السلام در آنجا نور الهی را بر سر درخت دید و شرف تکلیم یافت و به پیغمبری [[رسالت]] یافت.<ref>نزهة القلوب، چاپ اروپا، ص۱۹۸.</ref> در قرآن طور سینین هم آمده است. [[خداوند]] کناره راست آن کوه را به [[بنی اسرائیل]] وعده داده بود که بدانجا مسکنشان دهد.
+'''«طور سیناء»''' یا «طور سینین»، نام کوهی مذکور در [[قرآن]] است، که در صحرای سینا در شمال‌ [[مصر]] و هم‌مرز با [[فلسطین]] قرار دارد. این کوه محل نزول [[وحی]] بر [[حضرت موسی علیه السلام|حضرت موسی]] علیه‌السلام و برگزیده شدنش به [[نبوت]] و نیز میقات چهل روزه اوست.
 [[پرونده:Sina.jpg|بندانگشتی|کوه سینا]]
 ==محل طور سینا==
-[[علامه شعرانی]] در کتاب [[نثر طوبی (کتاب)|نثر طوبی]] در مورد محل این کوه می گوید: بسیاری از علمای [[نصاری]] با نهایت دقتی که کرده اند و اشاراتی که از [[تورات]] و کتب خود به نشانه‌های کوه و علائم آن استنباط نموده‌اند گویند در نواحی [[شام]] و [[فلسطین]] موضع حقیقی طور سیناء را به طور یقین تشخیص نداده‌ایم، اما مردم آن نواحی کوهی را به نام طور سیناء می شناسند. نزد آنها جائی مشهور است که بالای آن [[کلیسا|کلیسائی]] به نام کاترین ساخته‌اند و گویند «ژوستی نین» امپراطور روم اولین بار بنای آن کرده است.<ref>  نثر طوبی، علامه شعرانی، ج۲، ص ۹۴ </ref>
+«طور» به مطلق كوه و نيز به كوه معروف صحراى سينا گفته مى‏‌شود و مراد در اينجا كوه سينا و محل نزول [[وحى]] بر [[حضرت موسى]] است. همچنین «سَيناء» نام صحرايى است كه كوه معروف طور موسى در آن واقع شده و دو گونه تلفظ مى‌‏شود: سيناء در آیه: {{متن قرآن|«وَشَجَرَةً تَخْرُجُ مِنْ طُورِ سَيْنَاءَ...»}}<ref>[[سوره مؤمنون]]، ۲۰.</ref> و سينين‏ در آیه: {{متن قرآن|«وَطُورِ سِينِينَ»}}.<ref>[[سوره تین]]، ۱.</ref> گفته شده سينا شبه جزيره ‏اى است ما بين درياى مديترانه و كانال سوئز و [[فلسطين]] و خليج عقبه؛ یا ميان [[مصر]] و فلسطين امروزى.<ref>تفسير احسن الحديث، سید علی‌اکبر قرشی، ج۱۲، ص۲۷۹.</ref>
-ابواسحاق گوید: سیناء حجاره ای است... آن کوهی است نزدیک ایلة و نزدیک آن شهرکی است که به روزگار [[پیامبر اسلام|پیغمبر اکرم]] صلی الله علیه و آله و به سال نهم از هجرت فتح شد.<ref>معجم البلدان.</ref>
+[[علامه شعرانی]] در کتاب [[نثر طوبی (کتاب)|نثر طوبی]] در مورد محل این کوه می گوید: بسیاری از علمای [[مسیحیت|نصاری]] با نهایت دقتی که کرده اند و اشاراتی که از [[تورات]] و کتب خود به نشانه‌های کوه و علائم آن استنباط نموده‌اند گویند در نواحی [[شام]] و [[فلسطین]] موضع حقیقی طور سیناء را به طور یقین تشخیص نداده‌ایم، اما مردم آن نواحی کوهی را به نام طور سیناء می شناسند. نزد آنها جائی مشهور است که بالای آن [[کلیسا|کلیسائی]] به نام کاترین ساخته‌اند و گویند «ژوستی نین» امپراطور روم اولین بار بنای آن کرده است.<ref> نثر طوبی، علامه شعرانی، ج۲، ص ۹۴ </ref>
 ==وحی بر حضرت موسی در طور==
-بیابانی که [[حضرت موسی علیه السلام|حضرت موسی]] علیه السلام در آن بود، بیابان طور و قسمت جنوبی [[بیت المقدس]] بود. موسی در فکر چاره ای بود که از دور آتشی را دید که شعله ور است. پس خانواده خود را متوقف کرد و گفت؛ می خواهم به طرف آتش بروم تا پاره ای آتش را به سوی شما بیاورم.<ref>[[سوره قصص]]، ۲۹.</ref>
+بیابانی که [[حضرت موسی علیه السلام|حضرت موسی]] علیه السلام در آن بود، بیابان طور و قسمت جنوبی [[بیت المقدس]] بود. موسی در فکر چاره ای بود، که از دور آتشی را دید که شعله ور است. پس خانواده خود را متوقف کرد و گفت؛ می خواهم به طرف آتش بروم تا پاره ای آتش را به سوی شما بیاورم؛ {{متن قرآن|«فَلَمَّا قَضَىٰ مُوسَى الْأَجَلَ وَسَارَ بِأَهْلِهِ آنَسَ مِنْ جَانِبِ الطُّورِ نَارًا قَالَ لِأَهْلِهِ امْكُثُوا إِنِّي آنَسْتُ نَارًا لَعَلِّي آتِيكُمْ مِنْهَا بِخَبَرٍ أَوْ جَذْوَةٍ مِنَ النَّارِ لَعَلَّكُمْ تَصْطَلُونَ»}}.<ref>[[سوره قصص]]، ۲۹.</ref>
-موسی به طرف آتش روان شد. چون نزدیک شد درخت سبزی را دید که نورانی است و از آتش شعله ور است. نزدیک رفت تا مقداری از آن گرما را نزد همسرش ببرد، اما هر بار از هجوم نهیب آتش به عقب رفت. تا این که صدایی از میان درخت به گوش موسی رسید. ندا داده شد: «ای موسی! این منم پروردگار تو، پای از کفش خویش بیرون آور که تو در وادی طور هستی و من تو را برگزیده ام. پس به آنچه [[وحی]] می شود گوش فرا ده، منم خدایی که جز من خدایی نیست. پس مرا پرستش کن و به یاد من [[نماز]] برپا دار. [[قیامت]] فرا رسنده است. می خواهم آن را پوشیده دارم تا هر که به موجب آنچه می کوشد جزا یابد».<ref>[[سوره طه]]، ۱۲-۱۵.</ref>
+موسی به طرف آتش روان شد. چون نزدیک شد، درخت سبزی را دید که نورانی است و از آتش شعله ور است. نزدیک رفت تا مقداری از آن آتش را نزد همسرش ببرد، اما هر بار از هجوم نهیب آتش به عقب رفت. تا این که صدایی از میان درخت به گوش موسی رسید. ندا داده شد: {{متن قرآن|«إِنِّي أَنَا رَبُّكَ فَاخْلَعْ نَعْلَيْكَ إِنَّكَ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًى...»}}؛ «ای موسی! این منم پروردگار تو، پای از کفش خویش بیرون آور که تو در وادی مقدس طور هستی و من تو را برگزیده ام. پس به آنچه [[وحی]] می شود گوش فرا ده، منم خدایی که جز من خدایی نیست. پس مرا پرستش کن و به یاد من [[نماز]] برپا دار. [[قیامت]] فرا رسنده است. می خواهم آن را پوشیده دارم تا هر که به موجب آنچه می کوشد جزا یابد».<ref>[[سوره طه]]، ۱۲-۱۵.</ref>
-این ندا موسی را به بُهت فرو برد؛ سپس این ندا را نیز شنید که فرمود؛ «این چیست که به دست راست داری؟»<ref>[[سوره طه]]، ۱۷.</ref>
+این ندا موسی را به بُهت فرو برد؛ سپس این ندا را نیز شنید که فرمود: «این چیست که به دست راست داری؟»<ref>[[سوره طه]]، ۱۷.</ref> موسی که تازه متوجه شد به مقام [[نبوت]] نائل گشته، به پاسخ حق تعالی لب گشود و گفت: «این عصای من است که بر آن تکیه می زنم و با آن برای گوسفندانم برگ می تکانم و مرا در آن بهره های دیگر نیز هست».<ref>[[سوره طه]]، ۱۸.</ref>
-موسی که تازه متوجه شد به مقام نبوت نائل گشته، به پاسخ حق تعالی لب گشود و گفت: «این عصای من است که بر آن تکیه می زنم و با آن برای گوسفندانم برگ می تکانم و مرا در آن بهره های دیگر نیز هست».<ref>[[سوره طه]]، ۱۸.</ref>
+این سؤال و پاسخ به همین مقدار پایان نپذیرفت. چون سؤال حق تعالی مقدمه [[وحی]] رسالت بود و شاید می خواست تا موسی را برای دیدن [[معجزه]] شگفت انگیز خویش آماده سازد. پس پروردگار فرمود: «ای موسی! منم خداوند، پروردگار جهانیان و فرمود: عصای خود را بیفکن، پس دید آن مثل ماری می جنبد، پشت کرد و برنگشت. فرمود: ای موسی پیش آی و مترس که تو در امانی و دست در گریبانت ببر تا سپید بی گزند بیرون بیاید. برای رهایی از این هراس بازویت را به خویشتن بچسبان. این دو نشانه دو برهان از جانب پروردگار تو است که باید به سوی [[فرعون]] و سران کشور او ببری. زیرا آنان همواره قومی نافرمانند.»<ref>[[سوره قصص]]، ۳۲-۳۰.</ref>
-این سؤال و پاسخ به همین مقدار پایان نپذیرفت. چون سؤال حق تعالی مقدمه وحی رسالت بود و شاید می خواست تا موسی را برای دیدن [[معجزه]] شگفت انگیز خویش آماده سازد. پس پروردگار فرمود: «ای موسی! منم خداوند، پروردگار جهانیان و فرمود: عصای خود را بیفکن، پس دید آن مثل ماری می جنبد، پشت کرد و برنگشت. فرمود؛ ای موسی پیش آی و مترس که تو در امانی و دست در گریبانت ببر تا سپید بی گزند بیرون بیاید. برای رهایی از این هراس بازویت را به خویشتن بچسبان. این دو نشانه دو برهان از جانب پروردگار تو است که باید به سوی [[فرعون]] و سران کشور او ببری. زیرا آنان همواره قومی نافرمانند.»<ref>[[سوره قصص]]، ۳۰.</ref>
+جریان دیگر در ارتباط با کوه طور چنین است که: جمعی از [[بنی اسرائیل]] با اصرار از [[حضرت موسی علیه السلام|حضرت موسی]] علیه السلام، خواستند که [[خدا]] را  مشاهده کننند، و اگر او را مشاهده نکنند هرگز [[ایمان]]  نخواهند آورد. حضرت موسی، هرچه آن‌ها را نصیحت کرد فایده نداشت. سرانجام موسی علیه‌السلام از میان آن‌ها هفتاد نفر را برگزید و همراه خود به میعادگاه پروردگار (کوه طور) برد. موسی علیه‌السلام در کوه طور تقاضای بنی‌اسرائیل را چنین به خدا عرض کرد: پروردگارا خودت را به من نشان بده تا تو را ببینم. خداوند فرمود: «هرگز مرا نخواهی دید، ولی به کوه بنگر اگر در جای خود ثابت ماند، مرا خواهی دید.» ناگاه موسی (علیه السلام) دید تجلّی خداوند باعث شد که کوه نابود شود. موسی از مشاهده این صحنه هول‌انگیز، چنان وحشت‌زده شد که مدهوش بر روی زمین افتاد. وقتی که به هوش آمد، عرض کرد: پروردگارا! تو منزّه هستی، من به سوی تو باز می‌گردم و توبه می‌کنم، و من از نخستین مؤمنان هستم؛ {{متن قرآن|«... قَالَ رَبِّ أَرِنِي أَنْظُرْ إِلَيْكَ ۚ قَالَ لَنْ تَرَانِي وَلَٰكِنِ انْظُرْ إِلَى الْجَبَلِ فَإِنِ اسْتَقَرَّ مَكَانَهُ فَسَوْفَ تَرَانِي فَلَمَّا تَجَلَّىٰ رَبُّهُ لِلْجَبَلِ جَعَلَهُ دَكًّا وَخَرَّ مُوسَىٰ صَعِقًا فَلَمَّا أَفَاقَ قَالَ سُبْحَانَكَ تُبْتُ إِلَيْكَ وَأَنَا أَوَّلُ الْمُؤْمِنِينَ»}}.<ref>[[سوره اعراف]]، ۱۴۳.</ref>
 ==پانویس==
 <references />
 ==منابع==
-*تاریخ انبیاء (از آدم خلیفة اللّه علیه السلام تا خاتم رسول اللّه صلی الله علیه و آله)، در دسترس در [http://www.hawzah.net/fa/book/bookview/45327/35731 پایگاه اطلاع رسانی حوزه]، بازیابی: ۱۰ اردیبهشت ۱۳۹۳.
+*تاریخ انبیاء (از آدم خلیفةاللّه علیه‌السلام تا خاتم رسول اللّه صلی الله علیه وآله)، در دسترس در [http://www.hawzah.net/fa/book/bookview/45327/35731 پایگاه اطلاع‌رسانی حوزه]، بازیابی: ۱۰ اردیبهشت ۱۳۹۳.
-*لغت نامه دهخدا، واژه طور سیناء، در دسترس در [http://www.vajehyab.com/dehkhoda/%D8%B7%D9%88%D8%B1+%D8%B3%DB%8C%D9%86%D8%A7 واژه یاب]، بازیابی: ۱۰ اردیبهشت ۱۳۹۳.
+*[[نثر طوبی]]، علامه شعرانی، واژه طور، ج۲، ص ۹۴.
-*نثر طوبی، علامه شعرانی، واژه طور، ج۲، ص ۹۴.
+*لغتنامه دهخدا، واژه طور سینا، در دسترس در [http://www.vajehyab.com/dehkhoda/%D8%B7%D9%88%D8%B1+%D8%B3%DB%8C%D9%86%D8%A7 واژه یاب]، بازیابی: ۱۰ اردیبهشت ۱۳۹۳.
 {{قرآن}}
 [[رده:واژگان قرآنی]]

@@ سطر ۲۶: / سطر ۲۶: @@
 *لغت نامه دهخدا، واژه طور سیناء، در دسترس در [http://www.vajehyab.com/dehkhoda/%D8%B7%D9%88%D8%B1+%D8%B3%DB%8C%D9%86%D8%A7 واژه یاب]، بازیابی: ۱۰ اردیبهشت ۱۳۹۳.
 *نثر طوبی، علامه شعرانی، واژه طور، ج۲، ص ۹۴.
+{{قرآن}}
 [[رده:اماکن مذهبی]]
 [[رده:واژگان قرآنی]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-طور به معنی کوه است و طور سینا کوهی است که در زمین سیناء قرار دارد. این کوه از مشاهیر جبال جهان است و ذکرش در [[قرآن]] بسیار آمده و موسی پیغمبر علیه السلام در آنجا نور الهی را بر سر درخت دید و شرف تکلیم یافت.<ref>نزهة القلوب، چ اروپا، ص198.</ref> در قرآن طور سینین هم آمده است. خداوند کناره راست آن کوه را به بنی اسرائیل وعده داده بود که بدانجا مسکنشان دهد.
+«طور» به معنی کوه است و «طور سینا» کوهی است که در زمین سیناء قرار دارد. این کوه از مشاهیر جبال جهان است و ذکرش در [[قرآن]] بسیار آمده و [[حضرت موسی علیه السلام|موسی]] پیغمبر علیه السلام در آنجا نور الهی را بر سر درخت دید و شرف تکلیم یافت و به پیغمبری [[رسالت]] یافت.<ref>نزهة القلوب، چاپ اروپا، ص۱۹۸.</ref> در قرآن طور سینین هم آمده است. [[خداوند]] کناره راست آن کوه را به [[بنی اسرائیل]] وعده داده بود که بدانجا مسکنشان دهد.
 ==محل طور سینا==
-علامه شعرانی در کتاب نثر طوبی در مورد محل این کوه می گوید: بسیاری از علمای نصاری با نهایت دقتی که کرده اند و اشاراتی که از تورات و کتب خود به نشانه‌های کوه و علائم آن استنباط نموده‌اند گویند در نواحی شام و فلسطین موضع حقیقی طور سیناء را به طور یقین تشخیص نداده‌ایم امام مردم آن نواحی کوهی را به نام طور سیناء می شناسند. نزد آنها جائی مشهور است که بالای آن کلیسائی به نام کاترین ساخته‌اند و گویند «ژوستی نین» امپراطور روم اولین بار بنای آن کرده است.<ref>  نثر طوبی، علامه شعرانی، ج2، ص 94 </ref>
+[[علامه شعرانی]] در کتاب [[نثر طوبی (کتاب)|نثر طوبی]] در مورد محل این کوه می گوید: بسیاری از علمای [[نصاری]] با نهایت دقتی که کرده اند و اشاراتی که از [[تورات]] و کتب خود به نشانه‌های کوه و علائم آن استنباط نموده‌اند گویند در نواحی [[شام]] و [[فلسطین]] موضع حقیقی طور سیناء را به طور یقین تشخیص نداده‌ایم، اما مردم آن نواحی کوهی را به نام طور سیناء می شناسند. نزد آنها جائی مشهور است که بالای آن [[کلیسا|کلیسائی]] به نام کاترین ساخته‌اند و گویند «ژوستی نین» امپراطور روم اولین بار بنای آن کرده است.<ref>  نثر طوبی، علامه شعرانی، ج۲، ص ۹۴ </ref>
-ابواسحاق گوید: سیناء حجاره ای است... آن کوهی است نزدیک ایلة و نزدیک آن شهرکی است که به روزگار پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله و به سال نهم از هجرت فتح شد.<ref>معجم البلدان.</ref>
+ابواسحاق گوید: سیناء حجاره ای است... آن کوهی است نزدیک ایلة و نزدیک آن شهرکی است که به روزگار [[پیامبر اسلام|پیغمبر اکرم]] صلی الله علیه و آله و به سال نهم از هجرت فتح شد.<ref>معجم البلدان.</ref>
-==وحی بر حضرت موسی علیه السلام در کنار طور==
+==وحی بر حضرت موسی در طور==
-بیابانی که موسی در آن بود بیابان طور و قسمت جنوبی بیت المقدس بود. موسی در فکر چاره ای بود که از دور آتشی را دید که شعله ور است. موسی خانواده خود را متوقف کرد و گفت؛ می خواهم به طرف آتش بروم تا پاره ای آتش را به سوی شما بیاورم<ref>[[سوره قصص]]، 29.</ref> و آنجا به پیغمبری رسالت یافت.
+بیابانی که [[حضرت موسی علیه السلام|حضرت موسی]] علیه السلام در آن بود، بیابان طور و قسمت جنوبی [[بیت المقدس]] بود. موسی در فکر چاره ای بود که از دور آتشی را دید که شعله ور است. پس خانواده خود را متوقف کرد و گفت؛ می خواهم به طرف آتش بروم تا پاره ای آتش را به سوی شما بیاورم.<ref>[[سوره قصص]]، ۲۹.</ref>
-موسی به طرف آتش روان شد. چون نزدیک شد درخت سبزی را دید که نورانی است و از آتش شعله ور است. نزدیک رفت تا مقداری از آن گرما را نزد همسرش ببرد، اما هر بار از هجوم نهیب آتش به عقب رفت. تا این که صدایی از میان درخت به گوش موسی رسید. پس هنگامی که به آن آتش رسید.
+موسی به طرف آتش روان شد. چون نزدیک شد درخت سبزی را دید که نورانی است و از آتش شعله ور است. نزدیک رفت تا مقداری از آن گرما را نزد همسرش ببرد، اما هر بار از هجوم نهیب آتش به عقب رفت. تا این که صدایی از میان درخت به گوش موسی رسید. ندا داده شد: «ای موسی! این منم پروردگار تو، پای از کفش خویش بیرون آور که تو در وادی طور هستی و من تو را برگزیده ام. پس به آنچه [[وحی]] می شود گوش فرا ده، منم خدایی که جز من خدایی نیست. پس مرا پرستش کن و به یاد من [[نماز]] برپا دار. [[قیامت]] فرا رسنده است. می خواهم آن را پوشیده دارم تا هر که به موجب آنچه می کوشد جزا یابد».<ref>[[سوره طه]]، ۱۲-۱۵.</ref>
-ندا داده شد؛ «ای موسی! این منم پروردگار تو، پای از کفش خویش بیرون آور که تو در وادی طور هستی و من تو را برگزیده ام. پس به آنچه [[وحی]] می شود گوش فرا ده، منم من خدایی که جز من خدایی نیست. پس مرا پرستش کن و به یاد من [[نماز]] برپا دار. در حقیقت قیامت فرارسنده است. می خواهم آن را پوشیده دارم تا هر که به موجب آنچه می کوشد جزا یابد».<ref>[[سوره طه]]، 12-15.</ref>
+این ندا موسی را به بُهت فرو برد؛ سپس این ندا را نیز شنید که فرمود؛ «این چیست که به دست راست داری؟»<ref>[[سوره طه]]، ۱۷.</ref>
-این ندا موسی را به بُهت فرو برد و این ندا را نیز شنید که فرمود؛ «این چیست که به دست راست داری؟»<ref>[[سوره طه]]، 17.</ref>
+موسی که تازه متوجه شد به مقام نبوت نائل گشته، به پاسخ حق تعالی لب گشود و گفت: «این عصای من است که بر آن تکیه می زنم و با آن برای گوسفندانم برگ می تکانم و مرا در آن بهره های دیگر نیز هست».<ref>[[سوره طه]]، ۱۸.</ref>
-موسی که تازه متوجه شد به مقام نبوت نائل گشته، به پاسخ حق تعالی لب گشود و گفت: «این عصای من است که بر آن تکیه می زنم و با آن برای گوسفندانم برگ می تکانم و مرا در آن بهره های دیگر نیز هست».<ref>[[سوره طه]]، 18.</ref>
+این سؤال و پاسخ به همین مقدار پایان نپذیرفت. چون سؤال حق تعالی مقدمه وحی رسالت بود و شاید می خواست تا موسی را برای دیدن [[معجزه]] شگفت انگیز خویش آماده سازد. پس پروردگار فرمود: «ای موسی! منم خداوند، پروردگار جهانیان و فرمود: عصای خود را بیفکن، پس دید آن مثل ماری می جنبد، پشت کرد و برنگشت. فرمود؛ ای موسی پیش آی و مترس که تو در امانی و دست در گریبانت ببر تا سپید بی گزند بیرون بیاید. برای رهایی از این هراس بازویت را به خویشتن بچسبان. این دو نشانه دو برهان از جانب پروردگار تو است که باید به سوی [[فرعون]] و سران کشور او ببری. زیرا آنان همواره قومی نافرمانند.»<ref>[[سوره قصص]]، ۳۰.</ref>
 ==پانویس==
-<references/>
+<references />
-==منابع==
+*تاریخ انبیاء (از آدم خلیفة اللّه علیه السلام تا خاتم رسول اللّه صلی الله علیه و آله)، در دسترس در [http://www.hawzah.net/fa/book/bookview/45327/35731 پایگاه اطلاع رسانی حوزه]، بازیابی: ۱۰ اردیبهشت ۱۳۹۳.
-* موسی در وادی طور سینا، تاریخ اسلام، تاریخ انبیاء (از آدم خلیفة اللّه علیه السلام تا خاتم رسول اللّه صلی الله علیه و آله)، حضرت موسی علیه السلام، موسی در وادی طور سینا، در دسترس در [http://www.hawzah.net/fa/book/bookview/45327/35731 پایگاه اطلاع رسانی حوزه]، بازیابی: 10 اردیبهشت 1393.
+*لغت نامه دهخدا، واژه طور سیناء، در دسترس در [http://www.vajehyab.com/dehkhoda/%D8%B7%D9%88%D8%B1+%D8%B3%DB%8C%D9%86%D8%A7 واژه یاب]، بازیابی: ۱۰ اردیبهشت ۱۳۹۳.
-* لغت نامه دهخدا، واژه طور سیناء، در دسترس در [http://www.vajehyab.com/dehkhoda/%D8%B7%D9%88%D8%B1+%D8%B3%DB%8C%D9%86%D8%A7 واژه یاب]، بازیابی: 10 اردیبهشت 1393.
+*نثر طوبی، علامه شعرانی، واژه طور، ج۲، ص ۹۴.
 [[رده:اماکن مذهبی]]
 [[رده:واژگان قرآنی]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۸ نوامبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۰:۰۰
(بدون تفاوت)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ آوریل ۲۰۱۴، ساعت ۰۹:۵۰
سطر ۲۰:		سطر ۲۰:
	* موسی در وادی طور سینا،تاریخ اسلام ، تاریخ انبیاء (از آدم خلیفة اللّه (ع) تا خاتم رسول اللّه (ص)) ، حضرت موسی علیه السلام، موسی در وادی طور سینا،در دسترس در[http://www.hawzah.net/fa/book/bookview/45327/35731 پایگاه اطلاع رسانی حوزه]،بازیابی: 10 اردیبهشت 1393.		* موسی در وادی طور سینا،تاریخ اسلام ، تاریخ انبیاء (از آدم خلیفة اللّه (ع) تا خاتم رسول اللّه (ص)) ، حضرت موسی علیه السلام، موسی در وادی طور سینا،در دسترس در[http://www.hawzah.net/fa/book/bookview/45327/35731 پایگاه اطلاع رسانی حوزه]،بازیابی: 10 اردیبهشت 1393.
	*لغت نامه دهخدا، ذیل واژه طور سیناء،در دسترس در[http://www.vajehyab.com/dehkhoda/%D8%B7%D9%88%D8%B1+%D8%B3%DB%8C%D9%86%D8%A7 واژه یاب]،بازیابی: 10 اردیبهشت 1393.		*لغت نامه دهخدا، ذیل واژه طور سیناء،در دسترس در[http://www.vajehyab.com/dehkhoda/%D8%B7%D9%88%D8%B1+%D8%B3%DB%8C%D9%86%D8%A7 واژه یاب]،بازیابی: 10 اردیبهشت 1393.
		+	[[رده:اماکن مذهبی]]
		+	[[رده:واژگان قرآنی]]